Oh!! my sassy boss ตอนที่ 34 หน้า 2
เป็นผู้ชายจริงหรือเปล่า ช่างอ่อนแอเสียกระไร
แต่คิดถึงเรื่องเมื่อคืนทีไรก็อดหน้าแดงไปไม่ได้ ถ้าเขาไม่ใช่ผู้ชายแล้วจะทำแบบนั้นกับเธอได้อย่างไรกัน เธอหอบเสื้อผ้าเขาเอาไปซักให้ พอเสร็จงานบ้านทุกอย่างเมขลามานอนดูซีรี่ย์ที่โซฟาแล้วเผลอหลับไปไม่รู้ตัว ตื่นมาอีกทีตอนบ่ายแก่ๆ เห็นกฤษลงมานั่งดูทีวีข้างๆ
เมขลา “ทำไมลุกมาได้ล่ะ”
กฤษ “ผมดีขึ้นแล้ว”
เขาตอบ
เมขลา “แล้วมีอาการอื่นไหม เจ็บคอ มีน้ำมูก?”
เธอซักอาการคนไข้
กฤษ “หรือจะมาพรุ่งนี้หรือเปล่า”
เขาบอกเธอ
เมขลา “งั้นก็อัดยาเยอะๆ ไว้เลยไหม”
เธอเสนอเขา เตรียมจะลุกไปหายา แต่โดนกฤษดึงมือเอาไว้ แล้วฉุดเธอลงไปนั่งลงบนตักเขา ทำเอาเมขลาตกใจ และตื่นเต้น
กฤษ “ผมไม่เป็นไรแล้ว”
เมขลาหน้าตาตื่นมองหน้าหล่อๆ ที่มองเธอด้วยสายตาชวนละลาย
เมขลา “ไม่เป็นไรได้ไง เดี๋ยวไข้ก็กลับมาอีก แล้ว เราต้องอยู่ให้ห่างๆ กันไว้ เดี๋ยวจะติดไข้ได้”
กฤษ “กลัวเหรอ?”
เขาถามเธอ เมขลามองหน้าเขาตาโต ตื่นๆ หัวใจเต้นเร็ว เหมือนกฤษสัมผัสได้ถึงแรงเต้นของหัวใจมองหน้าน้อยๆ ที่แดงกล่ำแล้วยิ้มที่มุมปาก แล้วโน้มตัวเข้าหาเธอ เมขลาเอามือติดหน้าเธอไว้
เมขลา “เอ๋......นี่เธอจะเอาไข้มาติดฉันเหรอ”
กฤษ “กลัวขนาดนี้เลยเหรอ?”
เขาเหมือนสนุกที่ได้แกล้งเธอ แล้วยิ่งสนุกเข้าไปใหญ่ เขาจับมือเธอเอาไว้ ปากขบที่ข้างหูเธอเบาๆ แล้วเลีย เมขลาถึงกลับขนลุก
กฤษ “ถ้าติด คงติดตั้งแต่เมื่อคืนแล้วล่ะ”
เมขลาหัวใจเต้นไม่เป็นส่ำกับการถูกรุกอย่างใกล้ขิด แถมสัมผัสที่แปลกชวนใจหวิวนี่คืออะไร? คิดถึงเรื่องเมื่อคืนแล้ว ก็อยากจะโมโหตัวเอง ที่ทำไม? ทำไม? ยอม กฤษ ไปได้
เห็นหน้าตื่นเต้นของเมขลาแล้วกฤษยิ่งชอบใจ เขาไม่เคยเห็นมาก่อน เมื่อคืนที่เขาควบคุมตัวเองไม่ได้ ก็น่าจะเป็นเพราะกลิ่นกายหอมๆ บวกกับอารมณ์ทุกข์ที่แบกมาทั้งวันมันระเบิดออกมาอย่างรวดเร็ว แต่วันนี้เขากลับรู้สึกว่า เมขลาก็ไม่ได้ รังเกียจเขาอย่างที่คิด หากถ้าเธอต่อต้านเขามากกว่านี้ เต็มที่ก็โดนเตะตกเตียง แต่นี่เธอไม่ จะเพราะง่วงนอนหรือว่า เธอเองก็มีอารมณ์กับเขากันแน่ ยิ่งคิดแล้วก็ทำเอาหัวใจเต้นโครมคราม จากที่คิดมาคนเดียวว่าชอบเมขลา ถ้าหากเมขลาเองก็ชอบเขา เท่ากับว่า เขาไม่ได้รักแค่ข้างเดียวแล้วสิ
เขาจุมพิษลงที่หลังหู เมขลาทำหน้าตื่นมองเขา จะผลักหน้าเขาออกก็โดนล็อคมือเอาไว้ เธอจะทนไม่ไหวอีกต่อไป เขาทำไมต้องกลั่นแกล้งเธอขนาดนี้
กฤษ “หยุดนะ ฉันไม่อยากป่วย”
พูดแบบนี้เท่ากับเป็นการเชิญชวนกฤษณะอย่างดี คนอย่างเขา คำห้ามคือคำยุ ด่าคือบอกว่าชอบ
กฤษ “รังเกียจผมเหรอ?”
เขาถามเธอเบาๆ
เมขลาหน้าแดงกล่ำหัวใจเต้นระริกรัว
เมขลา “ใช่ ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้เลย ฉันไม่อยากใกล้เธอ ปล่อย ปล่อย”
สิ้นคำต่อว่าจากปากน้อย เธอเคยสร้างทุกข์ให้เขามามากมาย ใช่แล้ว เขาก็จะเก็บเกี่ยวเอาทุกข์นั้นเปลี่ยนเป็นสุขแทน เรื่องมันก็มีแค่นี้ มองกลับให้ได้เท่านี้ก็ไม่ทุกข์แล้ว
จากแทนที่จะปล่อย กฤษระดมจูบเธออย่างหนัก แล้วจุมพิษที่แสนหวาบหวามใจ ความหวานซาบซ่านทำเอาเมขลาผู้ไม่เคยจูบกับชายใดมาก่อนถึงกับระทวยบนตักเขา กฤษประคองหน้าเธอเอาไว้ ไม่ยอมปล่อย แม้เมขลาจะประท้วงเสียงอู้อี้ก็ตาม เขาก็ยังไม่ยอมปล่อยเธอเป็นอิสระให้หายใจ จนโดนทุบที่อก
กฤษ ปล่อยริมฝีปากออกอย่างเสียดาย ไม่เพียงเท่านี้หรอก การกลั่นแกล้งเมขลาวันนี้จะไม่หยุดแค่นี้ ในเมื่อเธอเป็นคนสร้างทุกข์ให้กับเขามาทั้งวัน ในเมื่อวันนี้อยู่บ้านด้วยกันแล้ว เหตุใดจะต้องปล่อยเธอลอยนวล การที่เธอยั่วเขามาหลายวันแล้ว วันนี้ก็เท่ากับว่าเขาสนองต่อสิ่งที่เธอต้องการ
เมขลา “นี่....เธอสมองกลับหรือไง? บอกให้ปล่อย”
เธอเริ่มด่าเขา หายใจหอบด้วยเพราะตื่นเต้นจนหน้าแดงหนักข้าไปอีก ทั้งสองจ้องมองกันอยู่แบบนั้นเนินนาน เมขลาคิดว่าเขาน่าจะเสียสติเพราะพิษไข้ หรือเหตุผลใดสุดจะเดาได้ แต่ก็มีคิดว่าเขาจะกล้าทำอะไรเธอ ยิ่งคิดก็ยิ่งโมโหตัวเอง ยิ่งคิดก็หน้าแดงอายกับเหตุการณ์ที่ผ่านมา เธออุตส่าห์คิดว่า แต่งงานแค่ในนาม ปั่นหัวเขาเล่นแค่สนุกไปวันๆ คนจิตใจเย็นชาแบบเขา ยั่วเล่นไปก็เท่านั้น แต่ก็ทำให้เธอสนุกได้ แต่ไม่คิดว่าเขาจะทำหัวใจเธอเต้นแรงและเร็วได้เพียงนี้
คิดแค่ว่าเขาจะไม่ทำอะไรอย่างนั้นหรือ? เธอจะปล่อยให้เขาช่วงชิงเอาลมหายใจไปไม่ได้ จะยอมเสียเปรียบเขา หรือเธอจะเป็นคนเจาะไข่แดงเขาแล้วทิ้งอย่างไม่ใยดี
เมขลายกมือขึ้นแตะที่หน้าเขาเบาๆ ตอนนี้ไม่มีไข้แล้ว บอกให้ปล่อยก็เฉย นั่งมองเธอนิ่งไม่ไหวติงแบบนี้
พลางคิดถึงเรื่องที่คุยกับแม่สามีไปเมื่อวาน หรือว่าเขาไปตกลงกันแล้ว กฤษ กลับมาเพื่อที่จะปล้นสวาทเธอแล้วก็หย่าอย่างนั้นหรือ ดวงตากลมเบิกโต นี่เธอจะเป็นคนแพ้ไปไม่ได้เด็ดขาด
เมขลา “ไข้ลดแล้วนิ”
กฤษ “ใช่ ไม่มีไข้แล้ว”
เขาพูดแล้วอยู่ๆ ก็ถอดเสื้อยืดออก
เมขลามองอย่างงุนงง
เมขลา “แล้วถอดเสื้อทำไม?”
เธอถามหน้าตาตื่น
กฤษ “เช็คไข้ให้หน่อยสิ”
เขายิ้มยั่วยวนเธอ มองเธอด้วยสายตาเชิญชวน ทำเอาเมขลานิ่งอึ้งทำอะไรไม่ถูก
เมขลา “ไม่ต้องถอดเสื้อก็ได้นิ ไม่สบายก็ต้องใส่เสื้อหนาๆ”
วันที่: 17 ตุลาคม 2567 เวลา:12:00:00 น.
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [
