Oh!! my sassy boss ตอนที่ 43 หน้า 4
ค่ำคืนนั้นผ่านไปด้วยความละมุนละมัยของกฤษ ถ่ายทอดความรู้สึกจริงๆ ที่เขามีต่อเธอออกมา
เมขลาตื่นมาตอนเช้าเห็นหน้าหล่อสามีที่อยู่ตรงหน้า เธอก็นึกทบทวนถึงเรื่องเมื่อคืน มันมีความเมาๆ กรึมๆ แต่ก็จำไม่ได้บ้างช่วง พยายามคิดทบทวน แล้วอมยิ้ม ลูบหน้าเขาเบาๆ กฤษลืมตาตื่นเห็นเมขลานอนจ้องเขาอยู่ เขาจับมือเธอมาจูบ
กฤษ “แฮ้งหรือเปล่า?”
เขาถามเธอ
เมขลาส่ายหน้า
เมขลา “ระดับนี้แล้วไม่มีคำว่าแฮ้งหรอกน้อง”
กฤษยิ้มก่อนจะจูบแก้มเธอ เมขลาดันตัวออกจากเขา
เมขลา “ลุกได้แล้ว ที่นี่ที่ไหนเนี่ย?”
ไหนทำท่าเก่ง ไม่เมา ไม่แฮ้ง แล้วจำไม่ได้ว่าอยู่ที่ไหน
เธอมองไปรอบๆ ไม่ใช่ห้องนอนที่บ้านเธอ สภาพไม่ใช่โรงแรม เพราะของประดับต่างๆ ล้วนมีเจ้าของและที่มาที่ไป
กฤษ ยิ้มดึงเธอมากอดมาซุก คิดถึงเรื่องเมื่อคืนแล้วหัวใจมันพองโต อยากจะนอนกอดเมขลาต่อ แต่เมขลาก็ดีดตัวลุก
เมขลา “ฉันจะกลับบ้านแล้ว”
เธอบอกเขา
ก่อนจะวิ่งเข้าห้องน้ำไปเพื่ออาบน้ำ ที่จริงเธอกำลังเขินอายกับเรื่องที่เกิดขึ้นตั้งแต่เหตุการณ์ที่กฤษไปประกาศเรียกเธอกลับบ้านแล้ว นับเป็นการแสดงที่สร้างรอยยิ้มและเสียงหัวเราะให้กับคนทั้งคณะ
แต่ก็น่ารักและอบอุ่นใจนัก ผู้ชายหล่อๆ นิ่งๆ หน้าตาไร้อารมณ์รัก อย่างกฤษณะ ยืนประกาศหาภรรยาอย่างไม่อายใคร แถมเมื่อคืนยังบอกรักเธอแล้วด้วย ยิ่งทำให้เมขลาแทบกรี๊ดออกมา แล้วยังรอยจูบที่ประทับทั่วกายเธออีก มันสร้างแรงเสน่หานัก
พออาบน้ำเสร็จแล้ว เมขลากระโจมอกด้วยผ้าขนหนูออกมา กฤษยังตามนัวเนียเธอไม่เลิก จนเธอต้องผลักเขาออกจากตัว
เมขลา “ฉันจะใส่อะไรได้ล่ะนี่”
กฤษเลยเดินไปที่ตู้ เลือกเอาชุดเสื้อยืดกางเกงขาสั้นมาให้เธอ
กฤษ “ชุดนี้น่าจะพอใส่ได้นะ แล้วนี่จะกลับเลยเหรอครับ ไม่อยู่ต่อเหรอ? ยังไม่หายคิดถึงเลยนะ”
เมขลา “ก็จะให้อยู่ต่อเหรอ?”
เธอรับเสื้อผ้ามาใส่ แม้จะรู้สึกโหวงเหวงที่ไม่มีชุดชั้นใน แล้วเธอก็ถามหาถุงเพื่อใส่ชุดเก่ากลับบ้าน กฤษหาถุงกระดาษมาให้
กฤษ “กลับบ่ายๆ ก็ได้นะๆๆ”
เขาเข้ามากอดอ้อนๆ เธอ ดึงเธอมานั่งตัก
เมขลา “ฉันยังง่วงอยู่เลย”
กฤษ “ถ้าง่วงก็นอนก่อนก็ได้นะ เดี๋ยวผมอาบน้ำแล้ว จะลงไปทำซุปมาให้ทาน”
เขาบอกเธอ เอาอกเอาใจสุดฤทธิ์ เมขลา มองหน้าเขายิ้มๆ คล้องคอเขาไว้ แหมๆ ถ้ารู้ว่ารักมันดีแบบนี้ อ่อยให้บอกรักมาตั้งนานแล้ว
เมขลาพยักหน้าอย่างว่าง่ายๆ แล้วขึ้นเตียงไปนอนอีกรอบ กฤษอาบน้ำเสร็จแล้ว ออกมาเห็นเมขลาหลับไป เขาเดินมานั่งที่โต๊ะทำงานเพื่อเช็ดผม มองกรอบรูปที่ตั้งในที่ของมันก่อนจะหยิบมาดูใกล้ๆ
เมขลามณี....
กฤษทวนชื่อที่เขียนไว้ข้างล่างอีกหน
“เมขลามณี.........เมขลา มณีรัตนา”
นี่จะเป็นสิ่งที่เขาไม่เคยรู้เลย หรือเขาจะเหมือนคนโง่มานานกันแน่ เมขลาเห็นรูปนี้เธอก็ยิ้มแล้ว ราวกับว่าเธอรู้จักมันดี หันไปมองคนที่นอนหลับตาพริ้ว ก็ยิ้มก่อนจะค่อยๆ ขึ้นไปนอนข้างๆ มองหน้าเธอใกล้ๆ
นี่มันผ่านมากี่ปีกันแล้ว เขาอาจจะจดจำหน้าตาเมื่อ 10 กว่าปีของเมขลาไม่ได้ เพราะปล่อยผมยาว แต่มันก็คลับคล้ายคลับคราตั้งหลายหน ความรู้สึกที่แสนคุ้นเคยเวลาอยู่ด้วย มันก็น่าจะชัดเจนในใจเขาแล้ว ถึงยังไงตอนนี้เธอยังน่ารัก และเขาเองก็ตกหลุมรักไปแล้ว กฤษจับมือน้อยๆ ขึ้นมาจูบอย่างหลงไหล ก่อนจะวางลงเบาๆ แล้วออกจากห้องไปเพื่อเข้าครัว
วันนี้เป็นวันหยุด พ่อ กับ แม่ ดูทีวี อยู่ที่ห้องรับแขก บ้างก็ทะเลาะกัน บ้างก็ชวนกันกินขนม เป็นภาพที่เขาเห็นแทบทุกวัน พอคุณนายบอกว่าปล่อยละวางงาน นางก็ไม่ไปวุ่นวายงานที่โรงพยาบาลมาก รอฟังประชุมจาก ผอ แต่ละที่รายงานเท่านั้น และต่อไป ก็คงจะมอบหมายลูกชายคนเล็ก ให้ไปตรวจงานแทนนาง
แม่นาย “หิวข้าวยังลูก”
นางถามเมื่อหันมาเห็นกฤษที่เดินลงจากบันใดบ้าน
กฤษ “ว่าจะทำซุปหอมไปให้เมขลาทานครับ เมื่อคืนคงเมามาก”
นายแม่ “เอาน้ำมะนาวไปให้ด้วยสิ”
กฤษ “ครับ”
ปกตินายแม่ผู้ชอบใช้เสียงสองเสียงสามกับลูก ก็มีน้ำเสียงที่มีความเอื้ออาทรกว่าเมื่อก่อนนัก นับว่าการแต่งลูกสะไภ้ครั้งนี้มาสร้างความสุขให้ครอบครัวเขาได้ กฤษเข้าครัวทำอาหารเอง ยกใส่ถาดขึ้นไปหาเมขลาที่ยังนอนนิ่งอยู่บนเตียง เขานั่งมองเธอดูหน้าน้อยๆ ที่หลับตาพริ้ม อยู่ๆ ก็กระพริบตาตื่น
เมขลา “มานั่งจ้องทำไม”
เธอถามเขาอย่างสงสัย
กฤษยิ้มก้มลงจูบเธอ
กฤษ “คิดถึงเมียทุกวันเลย”
อยู่ๆ ก็พูดหวานๆ ทำเอาเมขลาไปทางไหนไม่ถูก จะกรี๊ดก็ไม่ได้ ได้แต่นอนพลิกหนีเขินๆ กฤษโน้มลงมากอด
กฤษ “หิวหรือยัง ผมทำซุปหัวหอม กับ น้ำมะนาวมาให้ เผื่อยังไม่สร่างเมา”
เมขลา “ฉันไม่เมาซะหน่อย”
ก็ยังปากแข็ง ทั้งที่กลิ่นแอลกอฮอล์ฟุ้ง แต่ก็ยอมลุกเพื่อมากินซุปที่กฤษอุตส่าห์ทำมาให้ ปกติเธอเป็นคนทำกับข้าวให้เขาทาน วันนี้ ได้ทานฝีมือสามีบ้าง ก็ไม่เลวร้ายเท่าไหร่
เมขลากลับบ้านในตอนบ่าย กฤษแม้จะอาลัยอาวรณ์ แต่ก็ต้องจำใจเพราะต้องอยู่เคลียร์งานต่ออีก 1 อาทิตย์ ได้แต่ยืนส่งเธอที่หน้าบ้าน
วันที่: 20 พฤษภาคม 2568 เวลา:10:39:39 น.
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [
