Oh!! my sassy boss ตอนที่ 34 หน้า 1
เมขลาตื่นมาตอนเช้าอาบน้ำกลับมาที่ห้อง มองสนามรบตัวเองเมื่อคืน เพลียกับที่นอนที่เต็มไปด้วยเลือด เห็นทีจะต้องเคลียร์ที่นอนก่อนไปทำงาน มองร่างยาวที่นอนไม่ไหวติง ก็แปลกใจ เดินไปปลุกเขาเพื่อที่จะดึงเอาผ้าปูที่นอนไปซัก
เมขลา “กฤษ กฤษ”
เธอเขย่าเขาเบาๆ พอจับตัวเขาก็ตกใจ เพราะตัวร้อน
เมขลา “อะไร ทำไมตัวร้อน?”
เธอตกใจอย่างหนัก
เมขลา “อะไร แค่มีอะไรกันแค่นี้ ถึงขั้นจับไข้เลยเหรอ?”
เธอตกใจอย่างหนัก จับหน้าจับตาตัวเองว่าจะเป็นไข้อีกคนไหม แต่ก็เปล่า กฤษ ลุกขึ้นมามองเธอแล้วยิ้ม
กฤษ “เมื่อคืนผมตากฝนเข้าบ้าน สงสัยจะเป็นไข้แล้ว แล้วยัง........ใช้พลังงานไปเยอะ”
เขาพูดเบาๆ ทำเอาเมขลาหน้าร้อนผ่าว คิดถึงเรื่องเมื่อคืน เผลอตีเขาที่แขน
เมขลา “งั้นก็ลุกออกก่อน ฉันจะเอาผ้าไปซัก”
เธอบอกเขา กฤษ ลุกจากที่นอนมายืนข้างๆ เมขลารื้นผ้าปูที่นอนออก มองหน้าสามีที่ยิ้มๆ ซีดๆ ช่วยเธอดึงผ้าออก
เมขลา “ไก่อ่อน ทำแค่นี้ก็ไข้จับ”
เธอต่อว่าเขา
กฤษ “เอาอีกซักยกไหมล่ะ”
เขารีบสวนยิ้มหน้าซีดๆ เมขลาเหลือบมองเขาอย่างขุ่นเคือง ก่อนจะหอบผ้าลงไปข้างล่าง แช่ผ้าไว้ก่อนเพื่อเตรียมซัก
กลับขึ้นมาข้างบนกฤษปูผ้าปูที่นอนใหม่แล้ว และนอนอยู่บนเตียง
เมขลา “ฉันจะไปทำงานเธออยู่บ้านล่ะกันนะ เดี่ยวจะทำข้าวต้มไว้ให้”
เธอบอกเขา กฤษไม่ยอมตอบนอนนิ่งไม่ไหวติง เมขลาใจคอไม่ดี นั่งลงข้างๆเอาหลังมือแตะแขนเขา คอเขา หน้าเขา กฤษทำท่าหายใจระรินเบาบางก็ตกใจ กฤษกอดแขนเธอไว้
กฤษ “ผมลุกไม่ไหวแล้ว”
เขารีบออดอ้อนเธอ
เมขลา “เดี๋ยวฉันจะเช็ดตัวให้”
เธอวางแขนเขาลง ไปเตรียมน้ำและผ้าขนหนูกลับเข้ามาในห้อง กฤษแอบยิ้มที่เธอสนใจเขากว่าที่เขาคิด เธอเช็ดตัวให้เขา เรียบร้อย
เมขลา “เดี่ยวฉันเอาชุดมาให้เปลี่ยนนะ”
เธอหายไปที่ห้องเล็กเลือกเอาชุดใส่สบายๆ มาให้กฤษ เปลี่ยน เมขลาออกมาจากห้องแล้วโทรหา ผอ เพื่อขอลางานเรียบร้อยแล้วลงไปทำข้าวต้มมาให้กฤษ เธอไปเลือกยาจากตู้ยาของเธอ เอาจันทลีลามาได้ 1 แผงแคปซูล และมีพาราเซตามอล เดินขึ้นไปหากฤษที่ห้อง ให้เขากินยาก่อนกินข้าว
กฤษ “ป้อนข้าวผมได้ไหม?”
เขาออดอ้อนเธอด้วยสายตาเว้าวอน แม้เมขลาจะรู้สึกว่ามันดูเกินไปที่คนหน้าเข้มอย่างกฤษจะมาตัวอ่อนแอให้เธอเห็น แต่เวลานี้เขาก็คงอ่อนเพลียจากพิษไข้สูงที่ยังตัวร้อนมากอยู่ เธอจึงจำใจป้อนข้าวให้
กฤษ กินไปมองหน้าเมียไป เธอป้อนเขาสบตาเขาไป ก็ร้อนวูบวาบ คิดถึงเรื่องเมื่อคืนแล้วทำตัวไม่ถูก ทำไมสถานะเปลี่ยนจากพี่มาเป็นภรรยา และเมียอย่างรวดเร็ว แม้จะร้อนๆ หนาวๆ เวลาโดนสายตาคมกริบจ้อง เธอก็ไม่เข้าใจตัวเองอยู่ดีว่าทำไมต้องเขิน ปกติ เธอคุยกับกฤษ มองกฤษ ก็ไม่ได้รู้สึกอะไรมากมาย แต่วันนี้ มันบอกไม่ถูกว่ารู้สึกยังไง
กฤษ “วันนี้จะไปทำงานหรือเปล่า?”
เขาถามเธอ
เมขลา “ไม่ไปแล้ว โทรไปลา ผอ แล้ว”
เธอตอบเขา กฤษ แอบยิ้มดีใจที่มุมปาก อย่าน้อยเมขลาก็ไม่ได้ใจร้ายทิ้งเขาไว้คนเดียว แล้วทำหน้ารวยระรินราวหมดแรงเอามากมาย
เมขลา “เธอนอนต่อละกัน เดี๋ยวฉันไปทำงานบ้านก่อน”
เธอเก็บถ้วยใส่ถาด มองหน้าหล่อที่อิดโรย เอามือแตะหน้าผาก ตอนนี้ไข้ลดลงเพราะพึ่งเช็ดตัว เธอเลยไปเก็บกวาดบ้านให้เรียบร้อย แล้วขึ้นมาดูเขาอีกทีหลับไปแล้ว แตะหน้าผากเช็คไข้ตลอด แล้วไปเอาผ้าเย็นมาวางที่หน้าผากให้
กฤษหัวหนักอึ้งนอนไปครู่ใหญ่ หลังจากที่เหงื่อตกออกมาจนไข้ลดลง รู้สึกตัวตื่น หัวยังตื้อๆ แต่ก็เบาลงบ้าง เห็นเมขลาเปลี่ยนผ้าเย็นที่หน้าผาก
เมขลา “เหนียวตัวไหม เดี๋ยวฉันเข็ดตัวให้”
เธอถาม กฤษได้แต่พยักหน้า ปล่อยให้เมขลาเช็ดตัวเขา เขานึกถึงสมัยที่ยังเป็นเด็ก ก็มีย่าที่ดูแลเขาแบบนี้ คอยเช็ดตัวให้ยามเป็นไข้ เอายาเอาข้าวมาป้อน เมขลาทำให้เขารู้สึกอบอุ่นใจเหมือนได้อยู่กับย่า เธอไปห้องเล็กเอาเสื้อผ้าเขามาให้เปลี่ยน เตรียมข้าวมาให้กิน ตัวเขาตอนนี้อ่อนเพลียไม่ได้ลุกขึ้นมาทำอะไร กินยากินข้าวเที่ยงแล้วนอนต่อ
เมขลา หลังป้อนข้าวกฤษเสร็จเธอลงมาข้างล่าง จากที่ว่าเมื่อคืนนี้น่าจะเป็นเรื่องที่เธอต้องตื่นตะหนก กลายเป็นว่าต้องมารับผิดชอบดูแลไข้กฤษไปเสียนี่
วันที่: 12 ตุลาคม 2567 เวลา:20:21:25 น.
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [
