Oh!! my sassy boss ตอนที่ 43 หน้า 2
กฤษ “เสื้อผ้าผมมีเต็มตู้”
เมขลา “ฉันจะใส่ได้ยังไงกัน”
กฤษมองหน้าพาลๆ ของเมขลา
กฤษ “พี่จะไม่ใส่อะไรเลยก็ได้นิ ผมไม่ได้ว่าอะไร”
เมขลาหันมามองเขาแรง
เมขลา “ทำไมต้องไปตามฉันกลับมาแบบนี้ แล้วยังไปประกาศบนเวทีแบบนั้นอีก กลัวคนเขาไม่รู้หรือไง?”
กฤษ “แล้วพี่มีความสุขนักนะ ไปดื่มเหล้า หัวเราะเริงร่าข้างแฟนเก่า”
กฤษเหลืออดนักที่เมขลาพาลเขา จะว่าไปการกระทำของเขามันอาจจะเกินไปอยู่สักนิด
เมขลา “นี่มันงานคืนสู่เย้า เพื่อนๆ กัน เขาก็นั่งคุยกันเป็นเรื่องปกติ”
กฤษมองหน้าน้อยๆ ที่แสดงความไม่พอใจออกมาก็นึกเจ็บปวด เมขลาหาได้สนใจความรู้สึกเขา หรือสำนึกผิด
กฤษ “งั้นกลายเป็นผมที่ไปขัดความสุขของพี่เข้าสิ ที่อุตส่าห์มีโอกาสได้นั่งคุยกับแฟนเก่าหน้าชื่นตาบาน แล้วคืนนี้จะไปไหนกันต่อก็ไม่รู้เลย”
ทำเอาเมขลาเหลืออดกับการถูกกล่าวหากับเรื่องที่เป็นไปไม่ได้
เมขลา “พวกเราจะไปไหนกันต่อก็เรื่องของเรา”
กฤษ “นี่พี่ไม่ละอายแก่ใจบ้างเลยนะครับ”
เมขลา “เธอ ควรจะบอกฉันมามากกว่าว่าจะเอายังไงกับชีวิต นี่ก็สิ้นเดือนแล้ว มันครบกำหนดแล้วไหมที่ต้องสรุปงานกัน?”
เธอยังมีสติพอที่จะเอาเรื่องนี้มาเคลียร์กับเขาอย่างนั้นหรือ
กฤษ “แทนที่พี่จะคิดว่า วันนี้ตัวเองทำอะไรมา กลับเอาเรื่องอื่นมากลบความผิดของตัวเอง”
เมขลา “แล้ว...นี่ฉันผิดอย่างนั้นหรือ?”
กฤษ “พี่ก็ควรคิดตรึกตรอง ว่าสมควรไหม? พี่แต่งงานแล้ว ไม่ควรที่จะไปกับแฟนเก่าแบบนั้น นอกจากจะเสียภาพพจน์แล้ว ก็ควรเห็นแก่หน้าผมบ้าง”
อารมณ์ตอนนี้ของกฤษกำลังฟุ้งซ่านจนเกินที่จะเอ่ย เขาคิดว่าเมขลานัดไอซ์ไว้ ทั้งสองคงจะไปไหนกันต่อหลังงานเลี้ยง พอรู้ว่าเมขลาไปกับแฟนเก่าที่ยังมีเยื่อใยเธออยู่ ในใจเขาก็ร้อนรุ่ม ขุ่นเคืองจนยากจะควบคุม เห็นความใสซื่อดูสนิทสนมของเมขลากับผู้ชายที่เรียกว่าแฟนเก่าแล้ว
แม้สายตาเธอจะใสซื่อกับทุกคน แต่สายตาผู้ชายดูแล้ว เขายังอาลัยอาวรณ์เธอนัก ราวกับว่าเขากำลังจะมาทวงของเขาคืน ยิ่งทำให้เกิดรอยกรีดในใจกฤษ เขาไม่อยากเสียเธอไป เมขลาก็ยังมาทวงถามเรื่องคำตอบเขาอีก
นี่เขาไม่ได้เป็นสามีที่ต้องรอผ่านโปรเสียก่อนถึงจะเรียกว่าสามี เธอพร้อมจะเฉดหัวเขาทุกเมื่อ
ในใจก็แสนปวดร้าวที่เขาจะไม่มีสิทธิ์ใช้คำว่าสามีอีกต่อไป
แม้ใจจะปวดร้าวขนาดไหนแต่หากว่ามันเป็นความต้องการของเมขลาแล้ว เขาก็ควรจะจบมัน อย่างนั้นหรือ?
เมขลาฟังน้ำเสียงกฤษรับรู้ว่าอีกฝ่ายไม่พอใจ แม้จะเอ่ยด้วยถ้อยคำแสนนิ่ง แต่ความสั่นเครือมันแอบแฝงมา
เมขลา “ที่จริง เราแต่งงานมากันจะครบ 2 เดือนแล้วนะ ตามที่เธอตกลงกับฉันเอาไว้ ถ้าเธอต้องฝืนใจเป็นสามีฉันเราก็ควรต้องคุยกันวันนี้จริงไหม?
เธอพยายามมองหน้าที่มีทั้งความขุ่นใจและน้อยใจที่ไม่ยอมมองสบตาเธอ
กฤษไม่คิดว่าเธอจะเอาเรื่องนี้มาสรุปวันนี้เช่นกัน ในเมื่อเรื่องมันประดังประเดเข้ามาแล้ว เขาควรจะเปิดใจสรุปผลกับเธอ มันจะต้องเจ็บก็ต้องให้มันจบ
เมขลา “เธออายุยังน้อย มีอนาคตที่ดี เผื่อเธอจะได้เจอคนที่ดีกว่าฉัน”
เธอยังพยายามรุกเขาต่อ แม้จะมองหน้าเขาเท่าไหร่เขาก็ยังหลบไม่สบตา
เมขลา “ส่วนฉัน ก็ตามที่คิดเอาไว้ ตั้งแต่แรกแล้ว ฉันเตรียมใจกับเรื่องนี้มาอยู่แล้ว”
กฤษ “พี่จะกลับไปหาเขาอย่างนั้นหรือ?”
เขาถามเบาๆ แม้ไม่ได้หันมามองเธอ
เมขลา “ผู้หญิงทุกคนก็หวังเพียงได้แต่งงานกับผู้ชายที่รักเธอ”
เธอบอกเขา
กฤษแทบจุกที่อก ความรู้สึกของเขาไม่ได้มีความหมายต่อเธอเลยอย่างนั้นหรือ แล้วเขาจะต้องเก็บความจุกอกเอาไว้คนเดียว เพื่อหลีกทางให้แฟนเก่ากับคนที่เขารักไปอยู่ด้วยกัน เขาหันมามองเธอน้ำตาคลอเบ้า
กฤษ “แล้วผม ไม่ได้รักพี่อย่างนั้นหรือ? พี่เคยรักผมบ้างไหม?”
สิ้นเสียงดุดันหน้าตาแดงกล่ำด้วยอารมณ์ที่แน่นอกซ้ายข้างใน น้ำตาที่คลอเบ้าจางๆ แทบจะทะลักออกมา เมขลาคงสมเพศเขาต่อให้เขาร้องไห้คร่ำครวญเธอคงไม่รู้สึกอะไร
คนอย่างเธอไม่มีหัวใจรับรู้ถึงความรักที่คนอื่นให้ รอยกรีดลึกลงในใจเขา ทั้งรักและเสียใจ
เธอเป็นผู้หญิงคนเดียวที่เข้ามาในชีวิตเขา จากหัวใจที่ไม่เคยมีความรู้สึกใดๆ มันเต้นกระตุกจนยากจะควบคุม ความสุขความทุกข์ที่เกิดขึ้น
สร้างทั้งรอยรักและรอยร้าวในหัวใจเขา ในเมื่อมันจะต้องจบและจาก เขาก็แค่ปล่อยมันออกให้เธอรับรู้ ต่อไปจากนี้คงสิ้นสุดกันแล้ว .....
แต่........ฝันไปเถอะ
เขามองหน้านวลที่จ้องสบตาเขาอยู่เช่นกันจากที่ทำหน้าอึ้ง ก็เปลี่ยนเป็นค่อยๆ ยิ้ม เธอเดินเข้ามาหาเข้าโน้นคอเขาเข้าไปกอด
กฤษที่กำลังบิ้วอารมณ์อยู่ก็ยิ้มอย่างผู้มีชัย กับเมขลาต้องให้เขาบีบน้ำตาเท่าไหร่ก็คุ้มค่าเสมอ
ริมฝีปากน้อยๆ ประทับรอยจูบที่ปากเขา
เมขลา “พูดหมดหรือยัง?”
กฤษ “พี่...หมายความว่ายังไง?”
กฤษหน้าซื่ออย่างคนตั้งตัวไม่ถูกที่โดนจู่โจม เธอจูบเขาอีกหน
เมขลา “เธอพูดว่าอะไรเมื่อกี้?”
เธอถามเขาอีกครั้ง เสียงของเธอยังดูเหมือนคนเมาปนๆ อยู่ แม้จะเป็นการบอกรักที่ไม่ซาบซึ้งเอาเท่าไหร่ แต่หัวใจเมขลาก็พองโต อย่างยินดี เธอรอคอยให้เขาพูดแบบนี้มาตั้งนานแล้ว
กฤษ “ผม ผม...”
กฤษถึงกับติดอ่างไปเลยทีเดียว พยายามปรับจูนความคิดกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
กฤษ “ผม ... ผม...ผมชอบพี่”
เขาเอ่ยเบาๆ
เมขลา “ไม่...ใช่..”
เธอมองหน้าเขา กฤษสบตาเธออย่างตื่นเต้น หัวใจเต้นแรงอีกหน นี่เธอปั่นความรู้สึกเขาเก่งขนาดนี้ มิน่าหัวใจเขาถึงได้กระตุกแรง แรงไม่รู้กี่ครั้ง แล้วยังแรงไม่มีสิ้นสุด
กฤษ “ผม...ผม รักพี่”
เขาตอบอีกครั้ง ทำเอาเมขลายิ้มแก้วปริ ก่อนจะโน้มเข้ามาจูบเขาอีกที
เมขลา “ฉันรอฟังมาตั้งนานแล้ว”
เธอคล้องแขนกอดคอเขาเอาไว้ ยิ้มน่ารัก กฤษโอบเอวเธอเอาไว้
กฤษ “แล้วพี่ล่ะ รักผมบ้างไหม?”
เขาถามกลับ มันเป็นคำถามที่เขาไม่กล้าถาม แต่อยากรู้คำตอบ
เมขลา “ก็ ค่อยๆ รัก วันละนิด จนรักแล้วมั้ง”
เธอตอบยิ้มๆ
จากที่หน้าบิ้งตึงเต็มไปด้วยอารมณ์ที่คับอก ตอนนี้หน้าหล่อก็เปลี่ยนเป็นยิ้มอย่างละมุนก่อนจะกอดเอวบางดึงเข้ามาประจับรอยจูบเธอเนินนาน
เขาจูบแล้วจูบอีก มองหน้านวลที่ยิ้มไม่จาง ก่อนจะช้อนร่างเธอขึ้นมาอุ้มแล้วพาขึ้นเตียงนอน
เมขลา “เดี๋ยวๆ จะทำอะไร?”
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [
แค่การกระทำไม่เพียงพอ เรื่องแบบนี้
ทำไม ผช. ไม่ค่อยเข้าใจนะคะ
ป.ล. งวดนี้รอนานมากๆๆๆๆๆ