www.facebook.com/ibehindyou

ทุก comment ที่คุณให้มา ทำให้เรารู้ว่า เราไม่ได้สนุกกับการเขียน blog แล้วอ่านอยู่คนเดียว

Rough , จาก H2 มาสู่ Touch และได้เวลา Rough



ชื่อ อาดาจิ มิซึรุ อาจทำให้หลายคนเกาหัวแกรกๆไม่รู้ว่าเป็นใคร แต่ถ้าบอกไปว่าเขาคือเจ้าของผลงานการ์ตูน Touch ที่วิบูลย์กิจออกมาเล่มเดียวแล้วเบี้ยวเก็บไปดองต่อในขวด หรือการ์ตูนว่ายน้ำที่ได้ยินมาว่าละครทีวีไทยเอาไปดัดแปลงแบบไม่แน่ใจว่าให้เครดิตหรือไม่อย่าง Rough ยังมีเรื่องอื่นๆอีกอย่าง H2 , พริกขี้หนูสีรุ้ง , พรอลวนคนอลเวง หรือ ล่าสุดที่ออกเป็นรวมเล่มคือ Katsu ฯลฯ

เมื่อเห็นหลายชื่อเหล่านี้แล้วหลายๆคนคงเริ่มหยุดเกาหัว แต่อีกหลายๆคนก็อาจจะยังคงเกาหัวแกรกๆต่อไป เพราะไม่เคยรู้จักมาก่อนและไม่รู้ว่า นักเขียนคนนี้มีอะไรดี

ถ้าจะมีคำชื่นชมที่ผมจะมอบให้ อ.อาดาจิ ผมคิดถึงเขาในฐานะ ผู้รังสรรค์งานเกี่ยวกับ ความรักและความฝันของวัยรุ่นได้จี๊ดอย่างสม่ำเสมอมากที่สุด

งานของอาดาจิ มิซึรุ ไม่ได้มีดี ที่ พล็อต เพราะจะว่าไป เนื้อหาในการ์ตูนของเขาก็ซ้ำๆกับที่เราเคยอ่านเจอในนิยายหรือในการ์ตูนหลายต่อหลายเรื่อง จนเรียกได้ว่า พล็อต ออกจะบ้านๆเสียด้วยซ้ำ ครั้นจะดูที่ลายเส้นนั้นก็เรียบง่าย ไม่โชว์เหนือ ไม่โชว์ลีลาพู่กันให้มากความ แถมคนที่ไม่คุ้นกับอ.อาดาจิ อาจมองว่าเป็นความมักง่าย เมื่อเริ่มสังเกตเห็นว่าพระเอกกับนางเอกในการ์ตูนของเขาทุกเรื่อง อ.แกยังวาดหน้าเหมือนกันอีกต่างหาก เรียกได้ว่า ถ้าพลิกๆอ่านเพียงผิวเผิน การ์ตูนของอ.อาดาจิก็อาจจะเป็นแค่ การ์ตูนธรรมดาๆดาษๆเรื่องหนึ่งที่ไม่มีจุดเด่นน่าสนใจ

นั่นคือความผิดพลาดสำหรับคนเริ่มต้นอ่านงานของอ.อาดาจิ เพราะงานของเขาไม่เหมาะกับเปิดอ่านสองสามหน้าระหว่างรอแฟนหน้าร้านการ์ตูน มิเช่นนั้น คนอ่านจะไม่สามารถซึมซับ ของดี ที่ทำให้งานของอ.อาดาจิเป็นที่นิยม
แล้วอะไรทำให้งานของอ.อาดาจิ จึงครองใจผู้อ่านมาอย่างเหนียวแน่น รวมทั้งผมที่เป็นแฟนเหนียวหนึบของเขา ผมตอบได้ทันทีว่า สิ่งนั้นคือ

เสน่ห์ของการเล่าเรื่อง และ อารมณ์จากงานของอาดาจิ

พล็อตซ้ำๆ เนื้อหาเดาทางได้ แต่ อ.อาดาจิ เป็นนักเขียนที่รู้จังหวะจะโคนในการเล่าเรื่องเป็นอย่างยิ่ง เพราะทำให้เราสามารถลุ้นไปกับตัวละคร แอบยิ้มไปกับตัวละคร สุขใจไปกับตัวละคร ฯลฯ อินไปกับเรื่องราวในหนังสือ นอกจากนี้ การกำหนดจัดวาง ความจี๊ด ได้อย่างถูกที่ถูกทางมีอยู่เสมอในทุกๆเล่ม ที่เราอ่านไปต้องรู้สึกว่า ฉากนี้มัน โดน เป็นอย่างยิ่ง และ อย่าแปลกใจหากจะเห็นคนอ่านการ์ตูนของเขานั่งยิ้มไปน้ำตาซึมไปเหมือนคนบ้า

ดังนั้นถ้าจะทำหนังซักเรื่องจากการ์ตูนอาดาจิ แต่ไม่สามารถถ่ายทอดอารมณ์ออกมาได้ หนังเรื่องนั้นเตรียมตัวขึ้นเขียงรอรับคำบ่นเบื่อจากคนดูได้เลย เพราะอย่างที่บอกไว้ว่า งานของอาดาจิ ด้วยเนื้อหาเน้นๆแล้ว เรียบง่าย ไม่มีความซับซ้อน ไม่ได้ขมวดปมเข้มข้น ขาดจุดเร่งเร้าหรือจุดบีบคั้นอารมณ์

...ในบรรดางานทั้งหลายของอ.อาดาจิ งานที่ผมชอบมากที่สุดคือ Rough และ มิยูกิ รองลงมาคือ H2 ผมเองเป็นหนึ่งในแฟนๆที่เฝ้าฝันอยากดูหนังจากงานของอ.อาดาจิ เช่นเดียวกับ ฝันอยากเห็น 20th century boy หรือ Monster ถูกสร้างขึ้นมา

ไม่น่าเชื่อว่า ปีที่ผ่านมาจนถึงต้นปีนี้ ฝันของผมจะเป็นจริงสามเรื่องรวด เริ่มต้นจาก H2 ที่ดัดแปลงมาเป็นหนังซีรี่ส์ , Touch เป็นหนังลงโรง(ในญี่ปุ่นแต่เป็นแผ่นผีในไทย) และล่าสุด Rough

Rough กับ ความหมายที่ครูในหนังสือ และ เจ้าของหอพักในหนัง สื่อไปในทางเดียวกัน นั่นคือ ภาพร่างที่ยังหยาบๆและไม่ชัดเจน สะท้อนถึงชีวิตของเด็กหนุ่มสาวที่กำลังก้าวเข้าสู่ช่วงวัยรุ่น คาแรกเตอร์ตลอดกาลของอ.อาดาจิ เป็นวัยที่เรียกกันว่าเข้าสู่ช่วงการแสวงหา อัตลักษณ์

นั่นทำให้พวกเขายังคงไม่แน่ใจ ไม่มั่นใจ คิดไม่ตกว่าตัวเองชอบอะไร อยากเรียนอะไร อยากเป็นอะไร และ จะตัดสินใจทำอะไรต่อไปในวันรุ่งขึ้น

ภาพร่างที่ไม่ชัดของสองตัวละครเอกในเรื่อง คือ



ยามาโตะ เคย์สุเกะ ที่ฝึกว่ายน้ำสม่ำเสมอ แต่ตอบตัวเองไม่ได้ว่าการว่ายน้ำของเขามีเป้าหมายคืออะไร เขาว่ายไปเรื่อยๆอย่างขาดความมุ่งมั่น จนกระทั่งวันที่เขาแพ้คู่แข่งไปไม่ทันช่วยคนที่เขารัก จนกระทั่งวันที่เพื่อนมาเตือนสติ

นิโนมิยะ อามิ เลือกไม่ถูกว่าจะรักใครระหว่างพี่ชายแสนดีในอุดมคติ หรือ เพื่อนร่วมชั้นเรียนคู่อาฆาตของตระกูลคู่แข่ง

… เวลาและประสบการณ์คือยาดีที่จะบ่มให้ตัวละครของอ.อาดาจิได้เรียนรู้ ค้นหาความรู้สึกภายใน และ ค้นพบตัวเองในที่สุด เช่นเดียวกับ อามิ และ เคย์สุเกะ ที่สุดท้ายทั้งคู่ก็เลือกได้ว่า ภาพร่าง(rough)ที่เขียนไว้ในใจเป็นรูปอะไร และ เป็นรูปของใคร

...สังเกตว่า ถ้าเป็นเนื้อหาที่เกี่ยวกับกีฬา เช่น Touch / Rough / H2 / Katsu ธีมหลักของอ.อาดาจิจะวนเวียนอยู่กับสามประเด็นสำคัญนั่นคือ ความฝัน มิตรภาพ ความรัก

ความฝันใน Touch คือการพามินามิและน้องฝาแฝดไปสู่โคชิเอ็ง

ความฝันใน H2 คือ การเอาชนะการแข่งขันคว้าแชมป์โคชิเอ็ง

ความฝันใน Rough คือ การเอาชนะตัวเองและเอาชนะนาคานิชิในการแข่งว่ายน้ำระดับชาติ

กว่าจะไปถึงฝั่งฝันตัวละครเหล่านั้นก็ต้องผ่านอุปสรรคที่เข้ามาทดสอบและมี มิตรภาพ จากเพื่อนร่วมก๊วน หรือ คู่หู มาคอยให้ข้อคิดอยู่ตลอด ที่โดดเด่นและผมชอบเป็นพิเศษก็เห็นจะเป็น โนดะ จาก H2

และแน่นอนทุกเรื่องราวต้องมี ความรัก

ทัตสึยะ ใน Touch ต้องสู้กับศัตรูที่มองไม่เห็น นั่นคือ ภาพร่างอันสมบูรณ์แบบของน้องชาย

ฮิโร่ ใน H2 ต้องเลือกระหว่างอดีตของตนกับฮิคารุที่ไม่อาจหวนกลับมา หรือ ปัจจุบันกับคนที่รักเขาเต็มหัวใจอย่างฮารุกะ

ยามาโตะ เคย์สุเกะ ใน Rough ต้องต่อสู้กับตัวเองเพื่อหาความรู้สึกที่แท้จริงและเอาชนะนาคานิชิ พี่ชายแสนดีของอามิ

แล้วมิตรภาพ ความฝัน ความรักของผมก็เป็นจริงกับการได้เห็นการ์ตูนของอ.อาดาจิเป็นหนังคนแสดง เริ่มต้นที่ H2

H2 … ความยาวของการ์ตูนชุดนี้ที่น่าจะยาวมากที่สุดของอ.อาดาจิ ถูกนำมาสร้างเป็นซีรี่ส์ดีวีดี 6 แผ่น ซึ่งก็ดูเหมือนผู้สร้างพยายามจะเก็บรายละเอียดให้ครบได้มากที่สุด เวอร์ชั่นซีรี่ส์ของ H2 มีจุดเด่นตรงสามารถนำคาแรกเตอร์ตัวละครจากการ์ตูนมาใส่ตัวคนได้ใกล้เคียงมาก ฮิโร่ อาจไม่เหมือนตรงรูปลักษณ์ภายนอก แต่ดูๆไปเราจะพบว่าคาแรกเตอร์ที่เขาแสดงออกนั้น ใช่เลย สไตล์พระเอกของอ.อาดาจิ เอ๋อ ป้ำเป๋อ แต่บทเอาจริงก็มุ่งมั่น ฮิเดโอะก็เหมือนในการ์ตูนอยู่มาก ส่วน ฮารุกะนั้นน่ารักกว่าในการ์ตูน ก่อนจะผิดหวังไปกับฮิคาริ

ต่อมาไม่นาน ผมก็พบว่า Touch มีแผ่นออกมาวางขาย

Touch … ทำผมเสียเส้นไปกับพระเอกในเรื่องที่ดูก๋องแก๋งและส่วนเอาจริงของพระเอกก็ดูเหยาะแหยะไม่มีแววมุ่งมั่นเหมือนในการ์ตูน ยังดีที่ สิ่งที่เวอร์ชั่นนี้ขาดหายไปคือ หลายฉากเหมือนถอดสตอรี่บอร์ดมาจากการ์ตูน ชนิดเคารพต้นฉบับเส้นต่อเส้นช็อตต่อช็อ แต่สิ่งเดียวที่ไม่ได้เกี่ยวตามมาด้วยคือ เสน่ห์ในงานเขียนของอาดาจิ

หลังจากผิดหวังกับ Touch ผมตั้งความหวังต่อไปไว้เยอะกับ Rough เพราะชื่อผู้กำกับ เคนทาโร่ โอตานิ ที่เคยถ่ายทอดงานการ์ตูนมาเป็นหนังได้ดีอย่าง Nana หนึ่งในหนังที่ผมประทับใจมากที่สุดของสองปีก่อน การทิ้ง Nana 2 มาหา Rough ทำให้ผมคาดหวัง หนังเรื่องนี้น่าจะมี ของ(ดี)

น่าเจ็บใจที่ความคาดหวังของผมผิดไป



Rough … เริ่มเรื่องได้อย่างกระฉับกระเฉงมีชีวิตชีวา ฉากแนะนำตัวละครที่หอพัก ได้อารมณ์ใกล้เคียงกับเวลาอ่านการ์ตูนน่ารักๆขำๆ และ ที่ต้องปรบมือคือ หนังสามารถทำให้ฉากว่ายน้ำซึ่งเป็นกีฬาไม่น่าจะตื่นเต้นได้เท่าไหร่ ออกมาดูสวยงามและตื่นเต้นจากการถ่ายทำที่เห็นน้ำแหวกเป็นสาย จนหยดน้ำแทบจะกระเด็นออกมานอกจอ



การเลือกนักแสดงก็ถือว่าทำได้ดี หากไม่เทียบกับรูปร่างหน้าตาในหนังสือ ยามาโตะ เคย์สุเกะ กับ นาคานิชิ ในหนัง ถ่ายทอดบุคลิกของตัวละครจากในการ์ตูนได้ดี คุณครูไม่เหมือนการ์ตูนเลยแต่หนังก็สร้างบุคลิกของเขาให้เรียกเสียงหัวเราะจากคนดูได้ ส่วน มาซามิ นากาซาว่า ทำท่าจะสืบทอดบทนางเอกของอ.อาดาจิเหมือนการ์ตูนเข้าไปทุกที เพราะ การ์ตูนทุกเรื่องพระเอกนางเอกก็หน้าตาเหมือนกันหมด พอมาเป็นหนัง ทั้ง Touch และ Rough ก็เลือกใช้นักแสดงคนเดียวกันรับบทนางเอก ความสดใสน่ารักมีชีวิตชีวาของเธอ ได้ใจคนดูไปเต็มๆ แถมผู้กำกับยังช่างเลือกชุดว่ายน้ำให้เธอใส่เสียเหลือเกิน จนทำให้ อามิ ในหนังดูเป็นสาวและเซ็กซี่มากกว่าในการ์ตูน

หลังจากดำเนินเรื่องไปเกือบครึ่งเรื่อง จู่ๆก็เหมือนหนังเกิดอาการช็อต ทุกอย่างที่จะเป็นความจี๊ด เกิดแน่นิ่งสนิท แล้วถูกแทนที่ด้วย ความเฉื่อย และ ขาอ่อนของ นิโนมิยะ อามิ ซึ่งประการหลังยังเป็นปัจจัยที่พยุงให้ Rough ไม่ถึงกับน่าเบื่อจนเกินไปนัก

สิ่งที่ Rough มีปัญหาคล้ายๆกับ Touch คือ คนเขียนบทยังไม่เข้าใจงานของอ.อาดาจิจริงๆว่า ความจี๊ดที่คนอ่านประทับใจนั้นอยู่ตรงไหน นั่นทำให้ ต่อให้ยกฉากที่คิดว่าเจ๋งที่สุดของหนังสือมาแต่การถ่ายทอดกลับไม่สามารถจับประเด็นหรือแก่นของฉากนั้นได้

ไม่ต้องดูอื่นไกล แค่ ฉากเดทครั้งแรก ก็เห็นชัดเจนแล้วว่า หนังไม่สามารถทำให้เรารู้สึก อะจึ๊กอะจึ๋ย (ขอยืมศัพท์รุ่นน้องมาใช้หน่อย) เหมือนกับตอนอ่านหนังสือการ์ตูน หากคนอ่านยังจำได้ มุกเด็ดของตอนนี้ คือ เพื่อนของเคย์สุเกะมาคะยั้นคะยอให้เขาไปเดทแทน เขายอมไป ก่อนที่เพื่อนจะมาช็อคเมื่อเกิดเหตุพลิกผัน แต่ในหนัง การลำดับเรื่องราวไม่เป็นเช่นนั้น หนังเซอร์ไพรซ์ให้ทั้งคู่มาเจอกันตอนวันนัดเลย โดยตัดตอนมุกที่คนอ่านยิ้มด้วยความขบขันตัวละครออกไป แถมช่วงเวลาเดทหากไม่มี พนักงานเสิร์ฟมาลั๊ลลา คงทำให้หนังน่าเบื่ออีกมาก



อีกจุดแหว่งที่ชัดเจน ซึ่งตอนดูๆไปไม่ทันคิด แต่มันมาชัดในความรู้สึกตอนท้าย เมื่อผมรู้สึกขัดใจว่า ทั้งสองคนนั้นรักกันตั้งแต่ตอนไหน นั่นคือ ภายใต้กรอบเวลาที่จำกัด หนังกลับเลือกไปเทน้ำหนักให้กับเรื่อง การแข่งว่ายน้ำ กับ การเอาชนะตัวเองของ พระเอก เสียมาก จนหนังแทบจะไม่ให้ความสำคัญกับ การพัฒนาความสัมพันธ์ของ เคย์สุเกะ กับ อามิ มากเพียงพอ ถ้าไม่นับฉากเดทครั้งแรก เราแทบจะไม่เห็นเลยว่าทั้งสองคนมีปฏิสัมพันธ์จนมารักหรือชอบกันได้อย่างไร

ตรงข้ามกับในการ์ตูน เราจะเห็นการพัฒนาความสัมพันธ์ตั้งแต่ ความข้ดแย้งของสองตระกูล ความหลังฝังใจ การ์ดที่แอบเขียนแอบเก็บไว้ การแอบเหน็บแอบกัดจนเริ่มแอบรักไปจนแอบดูแลของๆอีกฝ่าย(ไก่) มี พ่อแง่แม่งอน ไปจนถึง ฉากโรแมนติกเช่นเดินผ่านแนวต้นซากุระ ก่อนที่จะจบต่างจากหนังก็ตรง ไม่บอกผลแพ้ชนะของการว่ายน้ำ แต่บอกผลของหัวใจ ว่าสุดท้ายอามิเลือกใคร

และนั่นเป็นสาเหตุที่ทำให้ผม รัก Rough ฉบับการ์ตูน มากที่สุดในบรรดาผลงานทั้งหลายของอ.อาดาจิ เพราะสำหรับผม Rough คือ การ์ตูนที่มีพล็อตอันคลาสสิค มีเรื่องราวที่โรแมนติกแบบไม่กระโตกกระตาก ความรักที่อ่อนหวานละมุนละไมและยิ้มๆขำๆไปกับความใสซื่อของตัวละคร

Rough เวอร์ชั่นหนัง เลือกฉากสำคัญๆมาได้เกือบครบเท่าที่เวลาอำนวยให้ สร้างคาแรกเตอร์ตัวละครได้ใกล้เคียง แต่ ขาดอารมณ์แบบงานของอ.อาดาจิ ซึ่งนอกจาก ตัวบทและผู้กำกับ ก็ต้องยอมรับว่า เวลา อาจเป็นปัจจัยอีกข้อที่ทำให้การ์ตูนสิบสองเล่มถูกรวบรัดตัดความเอามาแต่เนื้อหาไม่สามารถค่อยเป็นค่อยไปละเมียดละไมได้เหมือนในการ์ตูน

ดังนั้น หากถามถึงงานของอ.อาดาจิที่ให้อารมณ์ใกล้เคียงต้นฉบับมากสุดผมยกให้ H2 แต่น่าตลกที่ผมเองกลับรู้สึกว่า หนังที่สร้างออกมาแล้วให้อารมณ์ใกล้เคียงกับงานของอ.อาดาจิมากที่สุด กลับไม่ใช่งานที่สร้างจากงานของเขา แต่กลับเป็น ผลงานของ ชุนจิ อิวาอิ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง Hana and alice (April story) ก็ใกล้เคียงเพียงแต่จะออกแนวโลกสดใสเกินไปนิด) จนผมเองอยากจะให้เขาเป็นคนที่ได้มาทำหนังของ อาดาจิ ซักเรื่อง หรือ แม้แต่หนังไทยอย่าง Seasons change ก็ให้อารมณ์ได้เหมือนอ่านงานของอ.อาดาจิเช่นกัน

สิ่งที่ชอบ

1.มาซามิ นากาซาว่า... ใครหนอพาเธอเข้าวงการ ใครหนอเลือกเธอมาเล่นหนัง ใครหนอเลือกชุดว่ายน้ำให้กับเธอ เธอคือความสดใสซาบซ่าของวัยรุ่นดีแท้ คิดว่าต่อให้หนังที่เธอเล่นห่วยยังไง การเห็นเธอก็ทำให้คนดูมีกำลังใจดูหนังต่อจนจบ

2.การได้เห็นการ์ตูนที่เรารัก ได้เห็นงานของอ.อาดาจิ ถูกถ่ายทอดมาเป็นหนังที่มีคนเล่นจริง

สิ่งทีไม่ชอบ

1.ครึ่งหลัง ... ขนาดผมเองเป็นแฟนการ์ตูน ยังรู้สึกสัมผัสความอืดจนเบื่อ ด้วยสาเหตุที่กล่าวไว้ข้างต้น

สรุป ... สรุปได้สั้นๆว่า แฟนๆของอ.อาดาจิไปดูกันเถิด จะชอบมากชอบน้อยแต่ก็ได้ความรู้สึกดีๆอยู่บ้างแน่นอน แต่ถ้าไม่ใช่และไม่เคยรู้จัก Rough หรือยืนเกาหัวแกรกๆหน้าโรงหนังว่าเรื่องอะไรหว่า + ถ้าไม่ได้ชอบสไตล์หนังรักเอเชียที่อืดๆหน่อยบอกผ่านรอดูแผ่นได้

ป.ล.อีกหนึ่งผลงานของอ.อาดาจิที่ผมชอบมากที่สุดอย่าง มิยูกิ ดูเหมือนเป็นเรื่องยากที่จะเห็นทำออกมาเป็นหนัง (และยิ่งยากกว่าหากหวังจะเห็นวิบูลย์กิจออกรวมเล่ม เพราะแค่รอ Touch เล่มสองก็ไม่รู้ว่า หลานของผมจะได้อ่านหรือเปล่า) แต่พอเห็นพล็อตคร่าวๆของ Nada Sou Sou ก็ทำให้ผมรู้สึกว่าโอกาสใกล้เคียงมาถึงแล้ว เพราะอย่างน้อยก็มีพล็อตบางส่วนคล้ายๆกัน และที่สำคัญที่สุด อ่า น้อง มาซามิ ของผมมาอีกแว้วววว


Blog เกี่ยวข้องที่ถูกอ้างอิง

H2 , มิตรภาพ ความฝัน ความรัก
//www.bloggang.com/viewdiary.php?id=aorta&month=01-2006&date=25&group=2&blog=1

Touch , หนังจากการ์ตูนอาดาจิที่”ไม่มีความเป็นอาดาจิ”
//www.bloggang.com/viewdiary.php?id=aorta&month=01-2007&date=30&group=2&blog=1

Season changes , เมื่อ"เพื่อนสนิท"กลายมาเป็น"แฟนฉัน"ในวันที่"อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย"
//www.bloggang.com/viewdiary.php?id=aorta&month=09-2006&date=08&group=1&blog=1

Hana & Alice , มิตรภาพ ความรัก ความทรงจำ
//www.bloggang.com/viewdiary.php?id=aorta&month=03-2005&date=17&group=1&blog=1



ขอฝาก"หนังสือรัก"ไว้กับผู้อ่านด้วยเน้อ กับ พ็อกเก็ตบุ้คเล่มแรก ที่หยิบยกความรักและความสัมพันธ์ในภาพยนตร์ มาช่วยให้คุณเข้าใจตัวเองและคนรอบข้าง ได้มากขึ้นและลึกซึ้งกว่าเดิม



(วางขายตามร้านหนังสือทั่วไปแว้ว)
เดือนแห่งความรัก มอบ"หนังสือรัก"แด่คนที่คุณรัก ฮิ้ววว






ชวนไปอ่านบทความเรื่องอื่นๆ คลิก >> หน้าสารบัญ

ชวนคลิก ชวนคุยกับเจ้าของ Blog ที่ --> หน้าแรก

รวบรวมรายชื่อหนังเรื่องเก่าๆที่เคยเขียนไว้แล้วที่ ---> ห้องเก็บหนัง




ขอคิดค่าบริการต่อการอ่าน 1 หน้าในอัตราเพียง

ความเห็น
ของคุณมีประโยชน์กับผู้อ่านคนถัดมา คำทักทายของคุณเป็นกำลังใจให้ผู้เขียน คำติชมหรือคำแนะนำของคุณจะนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงพัฒนาหากคุณเข้ามาอ่านครั้งถัดไป




 

Create Date : 09 กุมภาพันธ์ 2550
27 comments
Last Update : 9 กุมภาพันธ์ 2550 11:26:50 น.
Counter : 3639 Pageviews.

 

 

โดย: Jannyfer 9 กุมภาพันธ์ 2550 8:11:21 น.  

 

ยังไม่เคยอ่านผลงานของ อ.อาดาจิ อะคับ
เรื่องนี้น่าสนใจดีนะครับ

ผมได้เรียนจิตเวชเด็กที่จุฬาครับ

 

โดย: tpipe 9 กุมภาพันธ์ 2550 10:32:29 น.  

 

เข้ามากรี๊ดดดดดดด

ชอบนักเขียนการ์ตูนคนนี้สุดชีวิตเหมือนกันค่ะ

เป็นนักเขียนการ์ตูนที่มีเอกลักษณ์ อารมณ์ ภาพในการสื่อที่โดดเด่นไม่มีใครเหมือนจริงๆ

อยากหาเรื่องนี้มาดูจัง

แต่จะหาได้มั้ยเนี่ย

 

โดย: สาวไกด์ใจซื่อ 9 กุมภาพันธ์ 2550 10:44:33 น.  

 

อืม ... ตอนที่ผมได้ดูมาก่อน แล้วเขียนมินิคอมเม้นต์ไว้ที่ 'หน้าแรก' ... ผมได้ออกตัวไว้แล้ว เลยยังไม่ค่อยกล้าเขียนอะไรมากนัก ... พอได้มาอ่านแฟนพันธุ์แท้การ์ตูน อ.อาดาจิ อย่างคุณ จขบ. วิพากษ์เข้า ก็พอเห็นภาพตามเลยอ่ะครับ ... เพราะ "อารมณ์การ์ตูน อ.อาดาจิ" นี่ ... จากที่เคยอ่าน Touch กับ Rough มาแบบผ่านๆ แว้บๆ แล้วมาสัมผัสได้ ตอนดู Season change ... นี่ก็พอจะนึกออกอ่ะครับ ว่าเป็นยังไง

มีความรู้สึกเหมือนกันว่าหนังถึงแม้จะทำออกมาได้เป็น "อารมณ์การ์ตูน" ในหลายๆ ฉาก ทำให้ดูน่ารักดี ... แต่การดำเนินเรื่องมันไม่ค่อยเข้มข้น แม้กระทั่งฉากไคลแม็กซ์การแข่งว่ายน้ำตอนสุดท้ายก็ตาม ... ส่วนที่นางเอกหันกลับมาชอบพระเอกก็งงเหมือนกัน เพราะจากตอนแรกที่เคยเกลียดอยู่ดีๆ ... พอได้ไปเดท ไปนั่งร้านน้ำชา ... มีคนมาเล่าประวัติความแค้นของ 2 ตระกูล (ทำยังกับโรมีโอแอนด์จูเลียตแน่ะ) ... แล้วก็ไปบ้านนาคานิชิ มีคอนฟลิคท์กันเรื่อง 'ประโยคนั้น' ... หลังจากนั้นก็เหมือนความรู้สึกนางเอกจะเปลี่ยนไปเลย

โดยภาพรวม ถ้าสมมติมองว่านี่ไม่ใช่หนังที่สร้างมาจากการ์ตูน อ.อาดาจิ ... แต่มองในฐานะหนังญี่ปุ่นเรื่องนึง ... ก็จัดว่าเป็นหนังที่อารมณ์น่ารักๆ ใสๆ ดูได้เพลินๆ ดีเหมือนกัน (ถึงแม้จะอืด เฉื่อย เนือย ไปบ้างในบางตอนก็ตาม) อ่ะครับ

 

โดย: บลูยอชท์ 9 กุมภาพันธ์ 2550 11:30:15 น.  

 

# ตอบคุณสาวไกด์ฯ : ไม่ต้องหาครับ ตอนนี้เรื่องนี้ยังเข้าฉายในโรงอยู่ มี 2 copy ที่ลิโด กับ เซ็นจูรี่ (อนุสาวรีย์ฯ) ... สะดวกที่ไหน เช็ครอบ แล้วไปดูได้โลดกั๊บป๋ม (รีบๆ หน่อยน้า เด๋วอาทิตย์หน้าจะโดนถอดซะก่อน นี่มันเข้าสัปดาห์ที่ 2 แว้วจ้า)

 

โดย: (อีกที) (บลูยอชท์ ) 9 กุมภาพันธ์ 2550 11:34:07 น.  

 

อื่มม....
เรื่องนี้คงผ่านครับ
เดี๋ยวไปดู Dreamgirls รอบสอง กับ Adrift ต่อ ^^

 

โดย: nanoguy IP: 161.200.255.162 9 กุมภาพันธ์ 2550 11:42:38 น.  

 

ชอบอาดาจิขนาดที่ว่า ถ้าหนุ่มคนไหนอ่านการ์ตูนของอาดาจินะ ฉันคงเทใจให้หมดเป็นแน่แท้เชียว

 

โดย: มึนดี IP: 124.157.229.225 9 กุมภาพันธ์ 2550 13:08:15 น.  

 

^
^
อ้าว! ยังงี้ก็เทใจให้ คุณ จขบ. ไปเรียบร้อยแล้วสิครับเนี่ย เหอะๆ

 

โดย: แซวเล่นเน้อ (บลูยอชท์ ) 9 กุมภาพันธ์ 2550 13:59:07 น.  

 

ถึงจะติดตามผลงานหนังสือไม่เยอะแต่ก็พอรู้จัก สองสามเรื่องนี้ค่ะ
แล้วเห็นรีวิวแล้วก็ชวนให้อยากดูอีก แต่ สงสัยว่าจะหาดูได้จากไหนอ่ะค่ะเนี่ย
เป็นแผ่นมีแล้วหรือเปล่าเอ่ย

 

โดย: JewNid 9 กุมภาพันธ์ 2550 15:21:16 น.  

 

เราดูแล้วเฉยสนิทค่ะ
(เราไม่ได้อ่านการ์ตูนมาก่อนนะคะ)
ตอนที่ดู Touch แรกๆน่าเบื่อ แต่หลังๆสนุกจี๊ดเลยค่ะ เลยคิดว่าเรื่องนี้จะแนวนั้น คือ เดี๋ยวมันจะจี๊ดขึ้นมาเอง
แต่ว่า ไม่เห็นจี๊ดเลยแฮะ.....
จะจี๊ดที่เดียว คือตอนที่อามิตกน้ำ แล้วยามาโตะกระโดดลงไปช่วย แต่คนที่ช่วยได้กลับเป็นนากานิชิ ตอนนั้นคิดเลยว่า นี่หละมั้ง หัวใจของหนังเรื่องนี้...
ชอบเหมือนกันเลยค่ะ คือ น้องมาซามิ น่ารักมากกกกกกกก


 

โดย: นางเงือกน้อย ตบบนตบล่าง IP: 124.121.193.240 9 กุมภาพันธ์ 2550 18:19:11 น.  

 

ขออ่านถึงตอนที่ "น่าเจ็บใจที่ผมหวังผิดไป" นะคะ เอาไว้ดูแล้วจะมาตามเก็บ
ชอบ ROUGH ที่ 1 เหมือนกัน ติดภาพเคย์สุเกะ มากเลย คนนี้ไม่ค่อยจะคล้าย ไม่แน่ใจว่าก๊วนเพื่อนปีหนึ่งหน้าแก่มากันครบรึเปล่า สงสัยจะไม่ ?!?
เจอบล็อกนี้ใหม่เมื่อได้ดู ไปหละค่ะ

 

โดย: จังไม (ทำไมต้องล็อกอิน ) 9 กุมภาพันธ์ 2550 22:43:50 น.  

 

ยังไม่ได้ไปดูหนังและคงไม่ไปดูค่ะ
.
.
.

เพราะรู้สึกว่า ROUGH ของอาจารย์อาดาจิ
มีแต่ในจินตนาการของเราเท่านั้น
ต้องอ่านหนังสือเท่านั้น
(ขอใจแคบหน่อยนะคะ หึหึ ใครจะค่อนขอดก้อไม่ว่าหรอกค่ะ)


กะลังรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคนยิงเลนน่อนให้ตาต่อหน้าโยโกะเรยย
รักการตูนของอาดาจิมากๆค่ะ

ลป. เจ้าของ บล๊อกนี้มีเล่มโปรดเหมือนเราเลย คือ
ROUGH และ มิยูกิ ( ต้องขอบคุณพี่วิมมา ณ ที่นี้ ที่ทำให้เราได้อ่าน มิยูกิ เป็นครั้งแรก )

 

โดย: vodca 10 กุมภาพันธ์ 2550 0:25:31 น.  

 

อ้อ ลป2....
เป็นแฟนของอาดาจิ แล้วก้อเป็นแฟนบล๊อกนี้ด้วยค่ะ
แต่ว่า
.
.
.

ไม่ค่อยได้เม้น ....คงไม่ว่ากันนะคะ

 

โดย: vodca 10 กุมภาพันธ์ 2550 0:28:23 น.  

 

vodca ... แบบว่า ผมชอบ มิยูกิ ที่สุด แต่ ไม่มีอยู่ในครอบครองหนะครับ ตามล่าหามาทั้งชีวิต ได้อ่านครั้งเดียวที่ร้านกาแฟบุรีรัมย์หลังเลิกงานเมื่อห้าหกปีก่อน แล้วก็ไม่ได้อ่านอีกเลย

JewNid ... สองเรื่องที่เล่ามามีแผ่นหมดแล้วครับ ยกเว้นRough คงต้องดูในโรงเท่านั้นในตอนนี้ ที่ลิโด้และเซ็นจูรี่ครับผม

...ขอบคุณคร้าบกับทุกๆความเห็นที่แวะเวียนมาพูดคุยและแลกเปลี่ยนความคิดเห็นครับ

 

โดย: "ผมอยู่ข้างหลังคุณ" 10 กุมภาพันธ์ 2550 1:49:40 น.  

 

ชอบมากที่สุดเลย Rough การ์ตูนนี่อ่านจบไปหลายรอบ ในที่สุดก็จะได้เห็นตัวละครมาโลดแล่นในจอหนังแล้ว

 

โดย: hAmlet IP: 124.121.139.253 10 กุมภาพันธ์ 2550 9:57:42 น.  

 

พี่ผมฯ คะ มิยูกิมีหลายเซ็ททีเดียวที่จตุจักรนะคะ ตรงร้านขายหนังสือมือสองที่อยู่ตรงอีกฝั่งถนนที่ไม่ใช่ในสวนฯ น่ะค่ะ ไม่รู้เรียกว่าอะไร ^^ แต่คุณภาพอาจจะไม่ค่อยดี ส่วนใหญ่เป็นประมาณเอามาจากร้านเช่าการ์ตูนน่ะค่ะ ถ้าพี่ผมฯ เป็นคนชอบเก็บหนังสือก็อาจจะเศร้าใจนิดหน่อย แต่หนูเคยซื้อ touch มา ก็เป็นประมาณว่า อ่านได้ดีกว่าไม่ได้อ่านนะ 55

ส่วนตัวชอบ rough มากที่สุดในการ์ตูนของอาดาจิ ปกติมีแต่คนชอบบอกว่า ชอบ Touch หรือไม่ก็ มิยูกิ มากกว่า

รออ่าน blog พี่ตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้วแล้ว เพราะว่าจริง ๆ อยากดูหนังเรื่องนี้มากเลย แต่ช่วงนี้งานเยอะมาก ๆ ไม่มีเวลาลงล็อคซักที กะว่าอาทิตย์หน้านี่ต้องไปดูให้ได้ละ..^^ จริง ๆ ก็กลัวจะเสียความรู้สึกเหมือนกันแต่ก็คงไปดูแหละ แม้ว่าหนูจะไม่ได้หวังอะไรในขาอ่อนของอามิก็ตาม (พระเอกไม่ค่อยน่ารักเลย ;( เซ็ง)

 

โดย: คิม IP: 203.107.217.194 10 กุมภาพันธ์ 2550 22:39:56 น.  

 

เรื่องนี้เจ๋งดีนะ แต่ตอนเป็นการ์ตูน นั้นให้อารมณ์ดีกว่าล่ะ

 

โดย: Anndy IP: 202.28.180.201 11 กุมภาพันธ์ 2550 21:24:36 น.  

 

วันนี้เราไปดูเรื่อง Rough มาคะ เนื่องจากว่าเป็นแฟนการ์ตูนของอาจารย์อาดาจิ
แต่เมื่อดูจบแล้วก็ต้องบอกว่า "หนังทำได้ไม่สนุกเท่าการ์ตูนเลยคะ"
หนังสือการ์ตูนของาดาจินั้น แม้ว่าจะเป็นแนวเรีบย ง่าย ไม่มีอะไรให้ลุ้นนัก แต่เสน่ห์ของมันน่าจะอย่ที่การค่อยเป็นค่อยไป พัฒนาการของตัวการ์ตูน

แต่หนังไม่ได้ทำออกมาในจุดนั้นเลย เหมือนกับว่าพยายามที่จะเน้นไปกับการเอาชนะตัวเอง และสถิติของฮิโรกิ
ในหนังไม่ให้ความประทับใจเหลือค้างไว้ของพระเอกเท่าไหร่เลย(ในทางกลับกันเรากลับติดใจกับคนเสิร์ฟในร้านน้ำชาซะมากกว่า)
ความสัมพันธ์ของอามิกับเคย์สุเกะนั้นอยู่ๆก็มารักกันได้ยังไงเนี้ย?? แอบอึ้ง
อะไรๆก็ดูไม่"ถึง"อารมณ์ไปซะหมด นอกเสียจากพระเอกที่หล่อทุกฉาก กับอามิของเราที่น่ารักกว่าในการ์ตูนมากมาย
(ตอนฉากชุดว่ายน้ำสีเหลืองฉากแรกกับชุดว่ายน้ำตอนเล่นทะเลเนี้ย...อื้มมม ใครเลือกน้า ประทับใจสุดขีด)
บุคลิกที่สื่อออกมาไม่ว่าจะ ฮิโรกิ อามิ เคย์สุเกะก็นับว่าดี(แม้เราจะคิดว่าเคย์สุเกะนั้นออกจะดูไม่เหมือนกับมีอะไรในใจเหมือนในการ์ตูนก็เถอะ)
ส่วนฮิโรกินั้นก็รูปร่างช่าง....เตี้ยเหลือเกินยิ่งเทียบกับพระเอกแล้ว แต่บุคลิกเนี้ย ใช่เลย ถูกใจเราจริงๆ
ส่วนอามิ ค่อนข้างจะวัดไม่ได้ เพราะความชอบมันออกนอกหน้าไปแล้ว หึหึ ขอไม่พูดดีกว่า

***สรุป มีจุดไม่ชอบมากมาย แต่จุดชอบก็มีอย่างมุกต่างๆที่โผล่เข้ามา แม้มันจะไม่จี๊ดเหมือนการ์ตูนก็เถอะ***

 

โดย: zadwaan IP: 58.8.70.31 12 กุมภาพันธ์ 2550 21:47:33 น.  

 

เข้าไปบ่นใน Babel มา...ก่อนจะเห็นว่ามีเรื่องนี้ด้วย ดังนั้น ขอบ่นต่อหน่อยนะ...

เรื่องนี้นอกจากพล็อตเรื่องสั้นลงอย่างมากมายแล้ว เนื้อเรื่องยังไม่สมเหตุสมผลอีกด้วย...ไม่ว่าจะเป็นอย่างที่เจ้าของบล็อกว่า...ความรักเกิดขึ้นตอนไหน รวมถึงความรู้สึกแปลกๆ ตอนเพื่อนพระเอก (จำชื่อไม่ได้ แต่คุ้นๆ ว่าในการ์ตูนต้องเป็นคนตีเบสบอล) เตือนสติพระเอก

ที่ผิดหวังอีกอย่างนอกจากเนื้อเรื่อง และตัวแสดงแล้ว...ยังขาดคนที่เราอยากดูมากมายอีก คือ พ่อของอามิ และ ยามาโตะ (ถึงแม้รายแรกจะโผล่ออกมา...ก็เพียงเล็กน้อย)

ไม่เคยดูหนังที่ทำจากการ์ตูนของ อ.อาดาจิ มาก่อน...แต่เรื่องนี้ผิดหวังมากมายค่ะ อาจเป็นเพราะชอบการ์ตูนมาก เลยไปตั้งความหวังกับหนังไว้มาก

แต่...ถ้าเรื่องหน้าเอามาทำอีก...ก็ดูอีกค่ะ ... หุหุ

 

โดย: SnowBelL IP: 58.136.73.9 13 กุมภาพันธ์ 2550 21:15:20 น.  

 

ผมชอบ มิยูกิ ที่ 1 ส่วน Rough เป็นที่ 2 ครับ
คิดว่าชุนอิจิ อิวาอิ ทำหนังได้ใกล้เคียงกับอารมณ์ของอาดาจิ มากที่สุดเเล้วครับ เเนวกระโปรงบานขาสั้นเเกถนัดนักเเล

 

โดย: bigwores 13 กุมภาพันธ์ 2550 23:10:40 น.  

 

เรื่องนี้ยังไม่ได้ดูครับ เพราะเสียความรู้สึกอย่างแรกกับเรื่อง Touch ก็เลยพลอยเชื่อไปด้วยว่า Rough คงไม่ต่างกันนัก แต่ยังไงถ้ากลับออสก็คงต้องไปโหลดมาดูสักหน่อย

อ้อ... เรื่องมิยูกิ ถ้าผมตาไม่ฝาด เห็นที่ร้านวิบูลย์กิจที่เดอะมอล์งามวงวานมีขายนะ ปกแข็ง เห็นมีเรื่องเก่าๆ พิมพ์ย้อนหลายเรื่องเลยอย่าง nine, Rough อะไรพวกนี้ ส่วนผมมีตั้งแต่เวอร์ชั่นปกแข็งยุคแรกเก็บไว้แล้วเลยรอดไป

 

โดย: Mr.Forever IP: 203.154.7.99 14 กุมภาพันธ์ 2550 14:10:09 น.  

 

ผมเป็นแฟน Touch กะ Rough นะ สมัยหนุ่ม ๆ ชอบมากทั้งสองเรื่อง เป็นการ์ตูนที่มุกฮาโดนใจมาก ๆ ว่าแต่ตอนนี้จะกลับไปหาอ่านได้ที่ไหนนะ

 

โดย: ultraman seven IP: 203.113.15.234 17 กุมภาพันธ์ 2550 17:35:32 น.  

 

มิยูกิ มีพิมพ์ย้อนใหม่แล้วครับ

 

โดย: urchin IP: 203.146.183.122 21 มีนาคม 2550 13:25:03 น.  

 

สุดยอดครับ.. นั่งอ่าน rough อยู่ดึกๆ แล้วก็เลยมาลอง search หาใน google เลยมาเจอ blog นี้.. โดยส่วนตัวเห็นด้วยกับคุณทุกอย่างครับ.. โดยเฉพาะที่บอกว่า...

ส่วน ฮารุกะนั้นน่ารักกว่าในการ์ตูน ก่อนจะผิดหวังไปกับฮิคาริ

มันใช่อารมณ์ตอนดู H2 ver. คนแสดงจริงๆครับ 55

แต่ผมยังไม่มีโอกาสได้ดู Touch , Rough ฉบับ movie เลย.. พยายามหาโหลด แต่ก็ไม่เจอเลย T-T

ปล - ณ ตอนนี้ vbk ออก miyuki แบบรวมเล่มจนจบได้สักพักแล้ว.. หุหุ แล้วก็ Touch reprint ถึงเล่ม 3.. ซึ่งดูเหมือนว่าอาจจะดองต่อที่เล่มนี้ก็เป็นได้.. T-T

 

โดย: ronaldingo IP: 124.121.59.40 9 มกราคม 2551 4:53:23 น.  

 

จู่ๆคิดถึงการ์ตูนสมัย ม ต้น ที่เคยอ่านแล้วประทับใจมากๆ ของ อ. อาดาจิ สามเรื่องเอกเลยคือ Touch, Rough และ มิยูกิ ก็เลย Google เล่นขำๆเหมือนคุณคนข้างบน มาเจอบล็อคนี้เข้า อ่านเพลินเลย อิอิ ขอบคุณนะคะ

ว่าแล้วคงต้องไปเสาะแสวงหาหนังมาดูบ้างซะแล้ว เราอยู่ห่างไกลความเจริญมากกก เลยเพิ่งรู้ว่าเค้าสร้าง Rough กับ Touch เป็นหนังแล้วหรือนี่ (แอบดีใจนะเนี่ย ... ถึงแม้ต้องบอกตัวเองให้ไม่คาดหวังมากจนเกินไป และทำใจก่อนดู)

...อยากอ่านการ์ตูนอีกรอบจัง ดีที่มีจัดพิมพ์ใหม่นะเนี่ย ทำให้เรามีหวังว่าคงยังจพอไปหาซื้อมาเก็บสะสมใหม่ได้ พวกที่ซื้อสมัยเรียนป่านนี้ถ้าไม่โดนปลวกแทะ ก็คงเจอที่บ้านยกไปบริจาคหมดแล้ว

 

โดย: just random thoughts (Nordstjernen ) 27 มีนาคม 2551 6:08:15 น.  

 

เรานึกว่าในเกมซักอีก...

 

โดย: aekinw IP: 124.121.158.117 13 กรกฎาคม 2551 16:29:34 น.  

 

ROUGH เป็นหนึ่งในการ์ตูนอาดาจิที่ผมชอบมาก ครั้งแรกที่อ่านตอนอวสานนึกว่ายังไม่จบซะอีก ยังรอตอนจบในรายสัปดาห์เล่มต่อไป แต่พอเอามาอ่านซ้ำก็เห็นคำว่าอวสาน ถึงรู้ว่าจบแล้ว

ทีแรกก็คิดว่ามันจบห้วน ๆ เหลือเกิน แต่พออ่านรวมเล่มซ้ำอีกรอบก็ได้คิดว่าจบแบบนี้สมบูรณ์ดีแล้ว

สำหรับ ROUGH แบบภาพยนต์ ทำได้น่าผิดหวังมาก ๆ

 

โดย: RA IP: 124.121.11.62 3 สิงหาคม 2551 0:33:45 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 


"ผมอยู่ข้างหลังคุณ"
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 71 คน [?]




New Comments
Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2550
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728 
 
9 กุมภาพันธ์ 2550
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add "ผมอยู่ข้างหลังคุณ"'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.