กุมภาพันธ์ 2559
 
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
2829 
13 กุมภาพันธ์ 2559

:: ช่องว่างแห่งความคิด 17 ::





:: ช่องว่างแห่งความคิด 17 ::


ภาพและคำ : กะว่าก๋า












17


: กระดาษแผ่นเดียว :




ถือกระดาษแผ่นเดียวก็ยังหนัก
หากถือไว้นานๆโดยไม่พัก
รู้จักแต่แบกทุกข์เนิ่นนานนัก
ชีวิตชะงัก เพราะไม่รู้จักวาง


ความทุกข์น้อยนิด
แต่คิดย้ำๆซ้ำๆ
ฝังรอยในความจำ
จนตอกย้ำทำลายชีวิต


รู้ว่าหนักแต่ยังแบก
เป็นเรื่องแปลก เป็นเรื่องเศร้า
กระดาษที่แสนเบา
จึงรุมเร้าหนักหน่วงทบทวี


เมื่อถือไปนานๆ มันจึงหนัก
ก็ควรรู้จักวาง รู้จักปล่อย
ทุกข์ที่สุด หยุดแล้ว ปล่อยมันลอย
ค่อยๆเลือน ค่อยๆลบ จบที่ใจ


เมื่อไม่แบก มันก็เบา
เมื่อใจเบา ก็เป็นสุข
รู้ทัน สยบทุกข์
ทุกสิ่งก็แค่สมมุติเท่านั้นเอย




























 

Create Date : 13 กุมภาพันธ์ 2559
23 comments
Last Update : 13 กุมภาพันธ์ 2559 6:26:28 น.
Counter : 1066 Pageviews.

 

อรุณสวัสดิ์ค่ะพี่ก๋า มาแปะหัวใจให้เพราะเจิมบล็อก

 

โดย: sawkitty 13 กุมภาพันธ์ 2559 6:35:34 น.  

 


สวัสดียามเช้าค่ะน้องก๋ามาอ่านกระดาษแผ่นเดียวให้ข้อคิดและธรรมะ
มากมายแปะหัวใจให้ค่ะ

 

โดย: พรไม้หอม 13 กุมภาพันธ์ 2559 6:45:07 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับ

คุณได้ทำการแปะ ให้กับคุณ กะว่าก๋า เรียบร้อยแล้วนะคะ

 

โดย: **mp5** 13 กุมภาพันธ์ 2559 7:04:38 น.  

 

จริงค่ะ คนเรานี่ก็แปลก บางเรื่องรู้ว่าหนัก
ก็ยังจะแบกไว้ เก็บเอามาคิดอยู่นั่น
เราเองก็เคยเป็นค่ะ

 

โดย: mambymam 13 กุมภาพันธ์ 2559 7:09:34 น.  

 

คุณได้ทำการแปะ ให้กับคุณ กะว่าก๋า เรียบร้อยแล้วนะคะ
บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
กะว่าก๋า Literature Blog ดู Blog
หลายๆสิ่ง หลายๆอย่าง ถ้าเรา ไม่รู้จักวาง มันก้อหนัก จริงๆ
ปล่อยวาง บ้าง ในหลายๆเรื่อง เลย
แล้ว ชีวิต จะสดใส

 

โดย: kwan_3023 13 กุมภาพันธ์ 2559 7:29:00 น.  

 

มอนิ่งค่ะ ป้าไม่ได้เข้าบล็อกมานาน กลับมาก็เวียนแต่บล็อกพี่ป๋อง
แวะมาหาเรื่อง อ๊ะ ไม่ใช่สิ แวะมาหาเรื่องดีๆ ให้ได้คิดค่ะ

เฟสไม่เล่นแล้วค่ะ เบื่อทางโน้น เราก็มาทางนี้ 5555


 

โดย: เสี่ยวเฟย 13 กุมภาพันธ์ 2559 8:45:04 น.  

 

กระดาษแผ่นเดียว ถ้าเป็นทุกข์ 1 ทุกข์ มันก็ไม่เท่าไหร่ แต่ถ้ามันทับถมกันมากๆ กระดาษหลายๆ แผ่นก็จะหนาอาจถึงขนาดฉีกได้ยากเลย ก็เหมือนทุกข์ที่ซ้อนกันมากๆ มันหนาแล้วก็ลำบาก ต้องปล่อยวาง

+

 

โดย: คุณต่อ (toor36 ) 13 กุมภาพันธ์ 2559 11:51:03 น.  

 

คุณก๋า มาช้านะเนี่ย อ.เต๊ะ มารอเม้นท์ตั้งแต่ 6โมงแล้ว

นี่ถ้าเป็น นักศึกษา อ.เต๊ะ หักคะแนน โทษฐานมาสายไปแล้วนะครับนี่ อิอิ

คุณก๋าบอก เออ ข้าไปเป็นลูก เอ๊ย นศ. ของเอ็ง ตั้งแต่เมื่ไหร่ ข้ามีงานต้องทำแยะ ไหนจะต้องบีบนวดให้มาดาม ทาเล็บให้ รอเล็บแห้งอีก เย้ย 555
ข้าไม่ได้ว่างเหมือนเอ็งนี่ เดี๊ยะๆๆๆ

ส่วนเรื่อง กระดาษแผ่นเดียวนี่ ถ้าเรารวมเอาไว้แยะๆ พอได้หลายๆโล ก็ เอาไปขายซาเล้งได้นะครับเนี่ย แฮ่ๆ

แต่ถ้าความทุกข์นี่ เราสะสมไว้วันละเล็กละน้อย
พอมันแยะเต็มที่ เราก็บ้าตายได้นะครับ 555

ช่วงนี้ คนฆ่าตัวตายแยะด้วย ก้เพราะความทุกข์ ความเครียดสะสมแบบนี้แหละครับ





บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต

กะว่าก๋า Literature Blog ดู Blog


 

โดย: multiple 13 กุมภาพันธ์ 2559 12:05:31 น.  

 

คุณได้ทำการแปะ ให้กับคุณ กะว่าก๋า เรียบร้อยแล้วนะคะ


ไปโหวตให้บล๊อกก่อนหน้าแล้วครับ...นั่น อ.เต๊ะมาแซว 555

 

โดย: ไวน์กับสายน้ำ 13 กุมภาพันธ์ 2559 13:17:06 น.  

 

กว่าจะปล่อย จะวางได้บ้าง พี่ก็ปาเข้าไปเลข 4 แล้ว ไม่สายเกินไปนะ


*** นั่นล่ะค่ะ คุณสมบัติเลนส์ 50 ถ้าจะซื้อก็เพราะสิ่งนี้ แต่พี่ถ่ายคนไม่ค่อยดีเลย ไม่รู้เป็นไร ชอบถ่ายวิวมากกว่า ถนัดกว่านะ

 

โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ 13 กุมภาพันธ์ 2559 13:19:22 น.  

 

มาถึงบล็อกพี่ก๋า
เหมือนใจได้พักเลยค่ะ
ไม่แบก ไม่แบก

 

โดย: เหมือนพระจันทร์ 13 กุมภาพันธ์ 2559 13:34:00 น.  

 

อยากถามใบไม้
อุ้มน้ำค้างไว้
เจ้าหนักมั๊ยหนอ
สวัสดีวันหยุดค่ะคุณก๋า

 

โดย: เนินน้ำ 13 กุมภาพันธ์ 2559 14:32:49 น.  

 


มีความสุขมากมากน๊ะคะ พี่ก๋า

 

โดย: white in the dark 13 กุมภาพันธ์ 2559 14:51:58 น.  

 

555 อ.เต๊ะ เช็คชื่อบล็อกเกอร์ที่ เม้นท์สาย หลัง 7โมง นะครับ 555

เพราะ อ.เต๊ะ ตื่นตั้งแต่ตี 4 รอเหยื่อ เย้ย รอคนมาเม้นท์อยู่555

ช่วงคนน้อยๆแบบนี้ ไม่เกิน 7โมงอ.เต๊ะ ตอบเม้นท์รอบ เช้า ตอบหลังไมค์ไปเรียบร้อย ครบทุกคนแล้ว รอคุณก๋าเจ้าประจำ อยู่คนเดียวนี่แหละ อิอิ

คุณก๋าบอก เออ ต่อไปข้าจะตื่นตั้งแต่ตี 3 จะได้มาเม้นท์ บล้อกเอ็งแต่เช้า เย้ย 555

แล้วก็ ข้าคนมีลูกมีเมียแล้ว ดึกๆ ข้าก็ยุ่งมากด้วย เอ็งต้องเห็นใจข้าบ้างซี้ น่านะ ยกให้ข้าซักคนเหอะ 555

 

โดย: multiple 13 กุมภาพันธ์ 2559 15:51:55 น.  

 

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
กะว่าก๋า Literature Blog ดู Blog

ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 5 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น

 

โดย: mariabamboo 13 กุมภาพันธ์ 2559 18:20:33 น.  

 

สวัสดีค่ะ พี่ก๋า ^^

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
กะว่าก๋า Dharma Blog ดู Blog

=======================

คุณได้ทำการแปะ ให้กับคุณ กะว่าก๋า เรียบร้อยแล้วนะคะ

 

โดย: ปรัซซี่ 13 กุมภาพันธ์ 2559 18:29:02 น.  

 

ทั้งที่รู้ว่าหนัก อยากจะวาง บางครั้งก็วางไม่ลง
อันนี้ยิ่งตอกย้ำจริงๆค่ะ

มาแปะหัวใจแล้วค่ะ

 

โดย: ซองขาวเบอร์ 9 13 กุมภาพันธ์ 2559 20:44:01 น.  

 





ปล่อย วาง ..


วาง ..



โหวต ..





บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
ชมพร About Weblog ดู Blog
กะว่าก๋า Literature Blog ดู Blog

ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 5 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น




เบา .. เลย ..



 

โดย: foreverlovemom 13 กุมภาพันธ์ 2559 20:47:51 น.  

 

จริงเจ้าอ้ายก๋า

ไม่ต้องแบกเราก้เบา
ทุกข์เพราะเราแบกนี่ล่ะ ขัดเจนจริงๆเจ้า



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
กะว่าก๋า Literature Blog ดู Blog



 

โดย: Rinsa Yoyolive 13 กุมภาพันธ์ 2559 21:09:24 น.  

 

คุณได้ทำการแปะ ให้กับคุณ กะว่าก๋า เรียบร้อยแล้วนะคะ

คุณเหลือ อีก 2 ดวง สำหรับวันนี้ค่ะ

พี่อุ้มแวะมาแปะหัวใจให้ภาพสวย
ปล.พี่อุ้มคิดเหมือนน้องรินเม้นท์ข้างบนจ้า

 

โดย: อุ้มสี 13 กุมภาพันธ์ 2559 21:26:45 น.  

 



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
กะว่าก๋า Literature Blog ดู Blog

คนเราบางครั้ง รู้ว่าหนักแต่ยังแบก
เป็นเรื่องจริงเลยค่ะคุณก๋า

 

โดย: AppleWi 13 กุมภาพันธ์ 2559 22:33:37 น.  

 

555 ค่า ไม่กินก็ไม่กิน

แต่ปลาดิบ ถ้าได้กินที่สดจริงๆ นี่มันหวานนนน จริงๆ นะคะ

 

โดย: สาวไกด์ใจซื่อ 13 กุมภาพันธ์ 2559 23:24:39 น.  

 

คุณได้ทำการแปะ ให้กับคุณ กะว่าก๋า เรียบร้อยแล้วนะคะ

 

โดย: ก้นกะลา 14 กุมภาพันธ์ 2559 1:10:03 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 


กะว่าก๋า
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 392 คน [?]




มองฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
หรืออาจไม่เห็นฉัน

ฉันแค่แวะผ่านทางมา
และอาจไม่หวนกลับมาทางนี้อีกแล้ว

เราเคยรู้จักกัน
และมันจะเป็นเช่นนั้นตลอดไป

มองดูฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
และฉันอาจมองไม่เห็นเธอ.





[Add กะว่าก๋า's blog to your web]