Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2562
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
26 กรกฏาคม 2562
 
All Blogs
 
No. 804 เรื่องสนุก ๆ ก่อนเข้า ป่า

No.  804  เรื่องสนุก ๆ ก่อนเข้า ป่า


 
ชีวิตวนเวียนบนตู้สะเบียงรถไฟ ไม่บอกหรอกว่าที่ไหน เขียนจากเรื่องจริงเลยต้องเปลี่ยนชื่อ
ตัวละครหน่อย
บนตู้เสบียงดูแข็งแรงภายในทาสีเหลืองแก่ ที่นั่งเป็นไม้แท้แข็ง..มีผู้โดยสารไม่มากถ้าตู้โดยสารอื่น
แต่ละคนนั่งมองนอกรถ บางคนก็นั่งพิงหลับน้ำลายไหลยืด บางคนก็นอนราบบนที่นั่งโดยสาร
 
ทำงานตู้สะเบียง รถไฟมาหลายปี พอเลี้ยงชีพได้ มีข้าวกินทุกมื้อ สาว ๆ
 ก็เยอะ แหะ ๆ ใครบ้างไม่ชอบ 
รถจอดสถานีไหน ไม่ต้องขายของบนรถหรอกครับ มันขายไม่ได้ มีแต่ข้าวผัด โอเลี้ยง
 ชงสีดำเข็ม หวานเจี๊ยบแหะ ๆ ไม่หวานได้ไงใส่สารขัณฑสกร(saccharin)ผสมน้ำตาลบ้าง แน่ะเด็กตู้สะเบียงรู้ปะกิดด้วย
แหม..ก็ได้เรียนหนังสือกะเขาเหมือนกันนี่... คนทั่วไปมักจะซื้อไก่ปิ้ง ซาลาเปา ทอดมันปลาใส่กระทงที่มาขายข้างตู้มากกว่า
 
ตกดึกกลางคืนปิดประตูห้องครัวสี่เหลี่ยมเล็ก ถอดกางเกงเสื้อตักน้ำในถังราดตัว ถูขึ้ไคลไปมา
 ราดอีกสามสี่ขัน ก็เย็นสบายหายเหนียวตัว เอาผ้าขนหนูโชคดี
เช็ดหน้าหน้าก่อน แล้วค่อยลงล่างตามลำดับ บิดปึ๊ด นุ่งกุงเกงตัวเก่านั่นแหละก่อนเปิด
เปิดประตู มองเห็นหยดน้ำติดถังโอเลี้ยงที่วางข้างล่าง กับหม้อข้าว แถมกระเด็นถูกไข่ดาวเอา
ผ้าขนหนูผืน เช็ดปัด ๆ ให้แห้งหน่อยใช้ได้แล้ว 55



ภาพแทนนะครับ ใช้พาดนอนจนมัน....เรียบบางกว่านี้

 
ล้วงไปใต้โต๊ะนั่งที่แขกนั่งกิน เอาไม้สักกว้างฟุต ยาวสองเมตรกว่า พาดบนพนักพิงสองตัว 2 แผ่น
ปูผ้าขาวม้า หยิบหมอนอิฐดำ ๆ หน่อย วางไปทางด้านหัวรถไฟ ปีนขึ้นนอนสบาย ตู้สะเบียงไม่สวยแบบนี้
นะครับ รก ๆ มีแต่กล่องใต้เก้าอี้นั่ง  


ลูกพี่ใหญ่ ไปอยู่โน่นตู้การ์ด ไปเขย่ากระดูกดิ้นได้ สูงต่ำพวกนี้แหละกับใคร 
ไม่บอกหรอก รู้ ๆ กันอยู่
 
พี่มุ้ย กุ๊กครัวรถสะเบียง คนนี้ใจดี ไว้หนวดเฟิ้ม เอาผ้าขนหนูพาดบ่า นั่งกินเบียร์อ่านหนังสือ
ล่องป่าล่องไพร แงซายระพินทร์ ไพรวัล พวกนััน เป็นประจำไม่รู้ชอบอะไรนักหนา เดี๋ยวคงขึ้นนอนแบบผมนะแหละ ชีวิตพวกเรา
ตีสี่กว่า ม้นรู้สึกตัวโดยอัตโนมัติก็ปวดฉี่ เดินไปอีกโบกี้จัดการธุระส่วนตัว เอามือซ้ายกดน้ำแช่
มือขวารองน้ำล้างขี้ตา อมน้ำบ้านปากขลุกขลัก นิ้วมือถู ๆ บ้วนทิ้ง ใช้ได้แล้ว
 
เก็บแผ่นไม้สักสองแผ่นกลับไปเก็บไว้ใต้ม้านั่งในตู้สะเบียง ติดเตาไฟเอาข้าวสารเทใส่
หม้อ ตักน้ำที่เคยจ้วงอาบอย่าแหวะเลย ใส่น้ำท่วมสูงกว่าหลังมือนิด ตั้งเตาปิดฝารอให้ข้าวมัน
สุก คงสงสัยว่าทำไมถึงไม่ซาวข้าวใช่เปล่า ไม่ต้องหรอกครับของอร่อยอยู่ตรงฝุ่นข้าว 555
 
 อีกอย่างพี่มุ้ยกุ๊กไม่เห็นหรอก ถ้าเห็นเหรอ
 
ตบกระโหลกหลังจากนั้นเหรอ ล้างจาน แก้วน้ำที่ค้างทิ้งเมื่อคืนด้วยน้ำแฟ๊บ จนเกือบสะอาด
จ้วงน้ำราดพรวดลงไป ยกจานไปวางบนตะแกรงจนหมด ส่วนแก้วไม่ยากจับตรงตูดแก้วที่หนา
ขึ้นไปคว่ำตรงกะบะที่วางแก้ว คว่ำแก้วลง รถไฟเลื่อนไปมามันก็ไม่ไหลกระทบกัน
 
เช็ดโต๊ะ ปลุกขี้เมานั่งหลับให้กลับไปนั่งที่ ก่อนปลุกดูก่อนว่าเขาทำตังค์ตกไว้เปล่าถ้าเจอก็
อิ๊บไว้ซะ เพราะไม่รู้ใครทำตก คิดว่าเป็นค่าติ๊บค่าปลุกก็แล้วกัน หุ หุ
 
พี่มุ้ยหั่นหมูลงผัด ใส่เครื่องปรุงเคาะกะทะดัง ไฟลุกฟู่ ทำไว้เป็นหม้อเลยไข่เจียวทำเยอะมาก
ไข่ที่เหลือจากเมื่อคืน เอาวางไว้บนไข่ดาวที่ใหม่เอาใบร้อนวางทับอีกทีแค่นี้ก็ร้อนทั่วกัน
 เวลาลูกค้าสั่งประเดิมก็ได้ใข่ร้อน ๆ แต่เก่าหน่อย
 

 
ผมต้มกาแฟเป็นหม้อใหญ่ เดือดคลั๊ก ๆ สีดำกรองด้วยกระชอนอลูมีเนียมเอาผ้า
เกือบขาวรองเทใส่หม้อกาแฟใหญ่ เทน้ำตาลเทียม ทรายแดงบ้าง ลงไปคน ๆ ๆ จนได้ที่เอานมขนพวก
ปีกนำนะแหละเทใส่หลายกระป๋องคนจนได้ที่ เทใส่ถ้วยแก้วตูดหนา วางเรียงบนถาดแล้วก็
ออกเดินไปตามโบกี้รถ แฟร้อน ๆ ครับ แฟร้อน ๆ โอเลี้ยงเย็นเจี๊ยบ..


 
อ้อลืมไป เฮียหมานเจ้าของสัมปทาน ตู้สะเบียง เขานับดูว่าเอาไปกี่แก้ว ขากลับจะได้คิดตังค์
ผมถูกไม่งั้นเหรอ ก็มีบ้างแหละ เลี้ยงช้างไม่กินขี้ช้าง
 แล้วผมจะเอาเงินไหนไปเที่ยวกับสาว ๆ เนาะ
 
แต่ละเที่ยวขาย ข้าวผัด ข้าวราดหน้า โอเลี้ยง น้ำสีดำเยอะเดินส่งข้าวแต่ละขา ต้องใส่จานบน
แขนมากจานหน่อยขี้เกียจเดิน ใช้จานหนาหนักเพราะเวลาวางให้ลูกค้ารถไฟเบรคมันจะไม่เลื่อน
ต้องหนักไว้ก่อน
 
ก่อนสว่าง รถจากเมืองเหนือ จะเข้าจอดเมืองใหญ่ ผมไม่ขายอาหาร เอาไม้สักแผ่นหนา 1 นิ้ว
กว้างฟุต ยาวสองเมตรหลายแผ่นออกมาจากใต้ที่นั่งรถจอดใกล้ดงกล้วยโยนไม้ลงข้างทาง


 
มีพรรคพวกมั้ง รอขนเข้าไปเก็บไว้ในดงกล้วย เที่ยว ๆ เยอะเหมือนกัน บางทีก็เป็นบานหน้าต่าง
 ประตูไม้สัก  ลูกพี่เขาบอกว่า ไม่รู้ว่าใครสอดใต้ที่นั่งเอากล่องกระดาษงวางทับตอนที่เราไม่เห็น ขนโยน ๆ ไม่ใช่ของเรา
 
 
เห็นลูกพี่เขาว่า ไม้มันสด  ต้องขนลงก่อนถึงสถานีแดดมันร้อน กลัวไม้แผ่นมันร้อน หุ หุ เอาไปหลบ
ใต้กอ กล้วยก่อน ไอ้ผมก็ซื่อ ไม่ค่อยรู้เรื่องหรอกคิดว่าไม้จะบิดงอแหะ ๆ พูดแบบนี้มีคนเชื่อ
ไหมเนี๊ยะ เชื่อหน่อยนะ...
 
เอ ผมว่าจะเล่าชีวิตในป่าดงดิบ ไม่ใช่ดงสุก ไหง มาเล่าชีวิตบนรถไฟชั้นสามก็ไม่รู้ กลัวท่านผู้
จะไม่รู้จัก ผมชื่อเสรี นามสกุลขอสงวนไว้ ตามจรรยาบรรณ คนตู้สะเบียงเกี่ยวข้องกับไม้ตลอด
แม่เล่าให้ฟังว่า ร้องอุแว้แรก หมอตำแย ก็วางไว้บนแคร่ไม้ไผ่ อยู่บ้านไม้ บนรถไฟก็ที่นั่งเป็น
ไม้ มีงานพิเศษขนไม้สักทอง เกี่ยวกับ ทอง ๆ ทั้งนั้น
 
บนรถไฟ เราจะขายสุราได้มาก โซดานิดหน่อย ลูกค้านั่งรถพอห่างเมียก็ดื่มแก้เซ็งคงจะเหงาหู
ไม่ได้ยินเมียบ่น ขอประทานโทษไม่ได้ค่าโฆษณานะ มีแต่แม่โขงนับว่าเป็นสุราชั้นดีทีเดียว
น้องโขงกลม โซดา 2
ครับพี่ รับยำเนื้อแซบ ๆ สักจานดีไหมครับ
เออ ดีเอามาเลยไว ๆ นะเปรี้ยวปาก
 
บรรดาคอสุราทั้งหลายจะชอบ แหนมสด ยำ ถั่วลิสงคั่วยำเนื้อ ยำกุนเชียงนั่งรถจนรากงอก คอ
งอกแงก ไปตามเรื่องมีอยู่วันขายดีแม่โขงหมดไม่เหลือในสต๊อค ลูกค้าเมาได้ระดับสั่งเหล้าเพิ่ม
น้อง โขงแบน เร็ว ๆ นะ
รอซักครู่ครับพี่
 
รถจอดสถานีรอสับหลีก รีบวิ่งไปซื้อที่ร้านค้ามาได้แต่เหล้ากวางทอง เห็นไหมผมมันถูกโฉลก
ไม้สักทอง สาลิกาลิ้นทอง บานประตูไม้สักทอง ฟันท้อง เอ้ยทองเพื่อนทำนะครับ ไม่ใช่ เส..
เค้าเด็กดีจะตายไป
เฮียหมาน มีแต่กวางทองได้มา 3 ขวดทำไงดี (สุราทำให้ร่างกายทรุดโทรมไม่ควรดื่มมากนะครับ)


 เปิดขวดเทใส่ขวดแม่โขงแบน แล้วไปเซิร์ฟเลย
เอาละซี...ลูกพี่สั่งให้ทำ เกิดลูกค้าก็ จ่าทหารเขาจับได้ จะถูกตึ๊บไหม...เนี๊ยะ รออ่านตอนต่อ
 
ขอบคุณเพื่อนผู้เอื้อเฟื้อภาพ
L               1,519,308
st ผู้เข้าชม  1,518,047
=                       1,261
ขอบคุณเพื่อนผู้แวะมาเยือน กรุณาเม้นท์นิด ผมจะได้กลับไปเยี่ยมตอบแทนถูกครับ



Create Date : 26 กรกฎาคม 2562
Last Update : 29 กรกฎาคม 2562 5:44:47 น. 25 comments
Counter : 198 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณกะว่าก๋า, คุณTui Laksi, คุณจันทราน็อคเทิร์น, คุณSweet_pills, คุณสองแผ่นดิน, คุณhaiku, คุณอุ้มสี, คุณตะลีกีปัส, คุณเนินน้ำ, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณSai Eeuu, คุณtoor36, คุณnewyorknurse, คุณALDI, คุณtuk-tuk@korat, คุณJinnyTent, คุณRinsa Yoyolive


 
สวัสดียามเช้าครับพี่ไวน์

ผมยังทันได้นั่งรถไฟชั้นสามแบบเส้นทางไกลๆ
ได้บรรยกาาศเหมือนที่พี่ไวน์เขียนไว้ในบล้อกเลยครับ 555




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 26 กรกฎาคม 2562 เวลา:7:05:48 น.  

 
อ่านสนุกเหมือนได้เข้าไปผจญภัยด้วยเลยครับพี่ไวน์
เสิร์ฟอาหารบนรถไฟด้วยจานหนาเพื่อไม่ให้เบรกแล้วเลื่อน นี่ผมเพิ่งรู้เลยครับ

ผมเคยใช้รถไฟแค่ครั้งเดียวครับ คือมหาลัยจัดไปค่ายสร้างโรงเรียนที่เชียงใหม่ ตอนนั้นพยายามหลับให้ตลอดทางครับ มีไก่ย่างขาย น้ำดื่มขาย ขายเส็ดก็โดดลงสถานีถัดไปด้วยครับ


โดย: จันทราน็อคเทิร์น วันที่: 26 กรกฎาคม 2562 เวลา:7:28:58 น.  

 
อ่านสนุกจัง ชีวิตบนรถไฟตู้เสบียงแบบนี้ไม่เคยรู้เลย อืม.... !!!?
บรรยายได้เห็นภาพเลยคร้า และเราก็เคยได้กลิ่นอายบรรยากาศ
ของตู้เสบียงรถไฟด้วย ตอนเด็กๆที่พ่อกับแม่พาขึ้นรถไฟไปทางเหนือนานมากๆ
แล้วเดินผ่านตู้เสบียงบนรถไฟ 5 5


โดย: Tui Laksi วันที่: 26 กรกฎาคม 2562 เวลา:7:29:14 น.  

 
ต่อไปนี้อาจไม่ซาวข้าวจะได้มีฝุ่นข้าวบ้างค่ะพี่ไวน์
พี่ไวน์บรรยายอ่านสนุก เห็นภาพ
ขอบคุณนะคะ



โดย: Sweet_pills วันที่: 26 กรกฎาคม 2562 เวลา:7:53:53 น.  

 
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
newyorknurse Klaibann Blog ดู Blog
toor36 Education Blog ดู Blog
Sai Eeuu Food Blog ดู Blog
ไวน์กับสายน้ำ Diarist ดู Blog

มาโหวตก่อนนะคะพี่ไวน์
ไว้ค่อยมาอ่าน


โดย: อุ้มสี วันที่: 26 กรกฎาคม 2562 เวลา:11:03:48 น.  

 
สวัสดีมีสุขค่ะ

เล่าซะจนไม่อยากกินอาหารบนตู้เสบียงรถไฟเลยค่ะ
เพราะหลายอย่าง...เกือบสะอาดทั้งนั้น
สนุกดีค่ะ เพราะมีความอิงเรื่องจริง..แฮ่ะ


โดย: ตะลีกีปัส วันที่: 26 กรกฎาคม 2562 เวลา:16:15:44 น.  

 
สวัสดีครับ

ผมไปไม่ถึงโป่งแยงเลยครับ ยังมีอีกหลายที่เลยที่อยากไปสำรวจ คงต้องไปอีกหลายรอบครับ เชียงใหม่
พี่ไวน์นี่...ไปมาแทบทั่วไทยเลยนะครับ เหนือ จรด ใต้


โดย: จันทราน็อคเทิร์น วันที่: 26 กรกฎาคม 2562 เวลา:16:22:31 น.  

 
สนุกดีค่ะ ได้รู้อะไรที่ไม่รู้เยอะเลย

ขี้ไคล / สะอาด สะกดแบบนี้นะคะพี่

จริงดิคะ โอเลี้ยงหวานเจี๊ยบชื่นใจนี่ใส่สารนั้นเหรอคะ? เง่ออออ


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 26 กรกฎาคม 2562 เวลา:17:56:38 น.  

 
ความแตกต่างของรสชาติคงอยู่ที่แก้วแรก ๆ น่ะค่ะ
พอเมาแล้ว รสชาติเหมือน ๆ กันหมดค่าาาาาา
หนูฟังเขาเล่า ๆ มาน่ะค่ะ 555


โดย: เนินน้ำ วันที่: 26 กรกฎาคม 2562 เวลา:20:03:27 น.  

 
หันวิธีผัดข้าว ขอถอนคำพูดว่าซอบข้าวผัดรถไฟ
วันนี้หมดตั๋วแล้วเจ้า วันพูกมาใหม่เจ้า


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 26 กรกฎาคม 2562 เวลา:21:10:02 น.  

 
เครื่องดื่มแอลกอฮ่อล์ยี่ห้อนั่น กวางทอง

ยังมีขายอยู่อีกเหรอคะนั่น


โดย: Sai Eeuu วันที่: 26 กรกฎาคม 2562 เวลา:22:27:58 น.  

 
ตอนแรกทุกคนก็กลัวว่าจะตบะแตก
สุดท้ายก็แตกจริงๆครับ 555



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 26 กรกฎาคม 2562 เวลา:22:38:02 น.  

 

นั่งรถไฟสมัยก่อนๆ
ยังจำได้ว่าเวลารถไฟจอดที่สถานี
มีไก่ยาง โอเลี้ยง ถั่วต้ม​(ด้วยไหม จำไม่ค่อยได้)
แต่ก็ชอบบรรยากาศนั่งรถไฟ ได้มองข้างๆทางด้วย


โดย: newyorknurse วันที่: 27 กรกฎาคม 2562 เวลา:2:01:52 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับพี่ไวน์




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 27 กรกฎาคม 2562 เวลา:6:56:55 น.  

 
ทางใต้มีมอเตอร์ไซด์มดขนของหนีภาษี ขนน้ำมัน
รถไฟสายขนไม้ ฮา!!

ไม่มียิ่งหย่อนไปกว่ากัน


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 27 กรกฎาคม 2562 เวลา:12:30:10 น.  

 
*รถไฟสายเหนือขนไม้สักทอง


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 27 กรกฎาคม 2562 เวลา:12:31:27 น.  

 
ตอนเด็กเคยนั่งรถไฟชั้นสามจากสุราษฎร์มากรุงเทพฯ
ยังเคยได้กินข้าวผัดรถไฟไข่ดาวด้วยค่ะ (ทำไมไม่อร่อย)
เรื่องเล่าของรถไฟอ่านไปคิดภาพไป น่าสนุกดีเหมือนกันนะคะ
ตอนนี้ถ้าให้นั่งรถไฟยาว ๆ หลายชั่วโมงคงไม่ไหวแล้วล่ะค่ะ


โดย: ALDI วันที่: 27 กรกฎาคม 2562 เวลา:13:56:26 น.  

 
รถไฟชั้นสามผทเคยนั่งครั้งเดียว จากกทม. ไปราชบุรี ผมไม่คิดจะนั่งชั้นสามหรอก นึกว่ามันมีชั้นสอง ประกฎว่าไม่มี จะไปชั้นหนึ่ง ราคาก็ตั้ง 400.- บาท

มันก็มีเรื่องดาร์กๆ ทุกวงการล่ะนะ พูดถึงอาหารบนรถไฟ ข้าวผัดนี่ไม่ไหวเลยครับ สมัยก่อนส่วนมากผมซื้ออาหารไปก่อนแทบทุกครั้งเลย


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 27 กรกฎาคม 2562 เวลา:17:32:06 น.  

 
วันนี้ผมยังนั่งคุยกับอาแปะเรื่องการเมืองกันอยู่เลยครับ
อาแปะบอกว่าไม่น่าอยู่ถึงปีครับ
แล้วคงต้องเลือกตั้งใหม่
เพราะแก้ไขเรื่องเศรษฐกิจไม่ได้
ตอนนี้มันตันไปหมดจริงๆ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 27 กรกฎาคม 2562 เวลา:21:15:58 น.  

 

อรุณสวัสดิ์ครับพี่ไวน์




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 28 กรกฎาคม 2562 เวลา:6:32:52 น.  

 
ไม่ค่อยได้นั่งรถไฟบ้านเราค่ะ ... แต่จากวันนี้ไป ถ้ามีโอกาสได้นั่ง จะไม่ซื้ออาหารตู้เสบียงบนรถไฟกินเด็ดขาดค่ะ
มีโยนไม้แผ่นลงไปดงกล้วยด้วย ... ต้องเอาหูไปนาเอาตาไปไร่ด้วยมังคะ
บนรถไฟกินเหล้าได้ด้วย... ความรู้ใหม่เลยค่ะ

*** ส่วนมากที่แปะในบล็อก หนูอยากเก็บไว้อ่านเองด้วยล่ะค่ะ บางบล็อกเลยเนื้อหาเยอะมาก ๆ จนเพื่อนบล็อกเบื่อเลยมังคะ ... ก็เลื่อนผ่าน ๆ เอาเนาะคะ


โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 28 กรกฎาคม 2562 เวลา:19:15:45 น.  

 
เคยได้ยิยคนรุ่นก่อนๆ เขาเล่าให้ฟังว่า..
เสพสุราบนรถไฟนี่เพลินเป็นที่สุดของที่สุด
คิดว่าตู้สะเบียงในวันนี้คงไม่มีเครื่องดื่มมีแอลกอร์ฮอล์ขายแล้วนะครับ
น่าเสียดายนะครับ พี่ไวน์


โดย: พายุสุริยะ วันที่: 28 กรกฎาคม 2562 เวลา:20:53:47 น.  

 
รอบแรก
ฮือฮาสุด
ก็คงเป็นประโยค
ตัดพี่ตัดน้องกันนี่ล่ะนะครับ 555



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 28 กรกฎาคม 2562 เวลา:23:08:12 น.  

 
เคยนั่งหลังขดหลังแข็งจากหัวลำโพงไปอุบลค่ะ
55
ครั้งเดียวในชีวิตก็ว่าได้ แล้วไม่เคยนั่งอีกเลย
พอจอดรถแต่ละสถานีแม่ค้ามาขายของเต็มเลย
ต้องกินเพราะหิวมาก 555



โดย: Rinsa Yoyolive วันที่: 29 กรกฎาคม 2562 เวลา:0:04:04 น.  

 
รู้สึกว่าดีแล้วที่ไม่ซื้ออาหารตู้เสบียง


โดย: เพรางาย วันที่: 29 กรกฎาคม 2562 เวลา:20:01:04 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

ไวน์กับสายน้ำ
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 77 คน [?]





เขียนการเดินทาง
ด้านธรรมชาติ
จักรยานเสือภูเขา



หลังไมค์ครับ
Friends' blogs
[Add ไวน์กับสายน้ำ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.