| No. 898 หมดความอดทน (ตะพาบ) |
 |
| วันนี้เล่าเรื่องตลกนิด ๆ ดุเดือดก็มีนะครับ 555 |
| เคยทำงานบริษัทประกันภัย อะ ๆ อย่าเพิ่งคลิ๊กหนีนะครับ ผมทำงานภายในบริษัท ขายประกันไม่เป็นหรอก |
| |
| เปิดภาพมาเป็นภาพที่ได้ไปเที่ยวกับคุณติ๊กแห่ง ผจญภัยไร้พรมแดน ซึ่งเป็นระยะเวลาที่ได้ผ่อนคลายมีความสุข |
| จากการท่องเที่ยว ได้เห็นการทำงานของคุณติ๊กว่ามีการเตรียมการณ์ไว้ล่วงหน้า มิได้ทำงานคนเดียวเหมือนที่เราเห็นในทีวี |
เห็นการถ่ายทำสารคดี การท่องดูบท สำรวจสถานที่โลเคชั่น แสงมุมกล้อง ที่พัก ทีมงานต่างทำหน้าที่ประสานกันดีมาก |
| ผมทำงานกับบริษัท มีทีมงานช่วยกันทำ ไม่ค่อยราบรื่นเท่าใด บริษัทให้ย้ายไปประจำที่ พิษณุโลกงานมากจริง ๆ |
 |
| มีเพื่อนพนักงานที่เคยทำงานด้วยกันมาเล่าภายหลังว่า เขาแอบตั้งชื่อผมว่า สมุห์โหดผู้ใจดี |
| ยังงง ๆ ฉายา ที่เพื่อนร่วมงานตั้งให้ พอพี่ไวน์ลงจากเล่าเต้งมาทำงานก่อนคนอื่น พวกผมลงมาก็ หยิบหนังสือพิมพ์ที่อาเนี๊ยวมาส่ง |
| แบ่งกันอ่าน ไปซื้ออาหารเช้ามากินในสำนักงาน พอ 8.30 น. เป๋ง ต้องเก็บของกินให้หมด |
| รีบหนังพิมพ์ไปเก็บไว้ที่โต๊ะชองพี่ไวน์ เขาว่าพี่มีใบหน้ายิ้มแต่ จริงจัง |
| |
| พวกเราเป็น พนง.จากต่างจังหวัด 5 คนพักชั้นบนบริษัทนอนเรียงเป็นตับ คนอื่นเขาพักบ้านในตัวเมือง |
| ส่วนผมนอนด้านในสุดของห้องมีตู้กั้นไว้หน่อย |
| |
| บริษัทเขากำหนดให้แต่ละสาขา ออกกรมธรรม์สัญญาให้ลูกค้าเร็วที่สุด |
| เงินที่รับแต่ละวัน้ พนง.การเงินจะนำเข้าบัญชีธนาคารในนามบริษัททุกวัน เงินสดมีไว้สำรองจ่ายเบ็ดเตล็ดหรือ คชจ.ประจำ |
| เอกสารสัญญา สลิปใบเสร็จรับเงิน รายจ่ายจะเรียงตามลำดับ ลงบัญชีชนิดประถม 4 แนบส่ง สำนักงานใหญ่บริษัท |
| |
| ผมเข้ารับหน้าที่ก็รู้ว่าหัวใจของงาน คืองานบริการลูกค้า และบริการทีมงานขายมีเกือบ 100 คนเข้าบริษัทวันละกว่า 20 คน |
| ก็พวกตัวแทนธรรมดา พนง.เก็บเงิน หัวหน้าหน่วย ผจก.หน่วย ผช.ผจก.สาขา ผจก.สาขา |
| พนง.สาขาจะต้องออกใบเสร็จรับเงินไว้ล่วงหน้าเตรียมส่ง ให้ตัวแทน/พนง. เก็บเงินไปเก็บให้ทัน |
ที่สำคัญต้องเรียกตรวจใบเสร็จตามกำหนดมิให้ ใครหมุนเงิน 555 |
| ตัวแทนมีเกเร บ้าง เป็นธรรมดา ถ้าเจอหมุนเงินหรือยึกยัก จะงดจ่ายใบเสร็จเพิ่ม ทวงซิครับ... หรือระงับการจ่าย |
| รายได้ให้ผู้นั้นทันที พร้อมกับรายงาน ต่อผจก.สาขาทราบทันที |
| พวกเขาคนที่ไม่ค่อยยอมทำตาม จึงโกรธ เกลียด..พวกเรา ผมบอก น้อง ๆพนง.ว่าไม่ต้องสนใจ ทำหน้าที่ให้ครบ |
| เรามิได้มาหาเสียงเป็น ส.ส. นะ 555 |
| |
| บริษัทประกันภัย รู้ว่ารายรับจากลูกค้าปีแรกเยอะก็จริงแต่บริษัทมีรายจ่ายมากเพราะต้องจ่ายแก่คนทำงานภาคสนาม |
| แทบจะขาดทุน |
| |
| ผมเลยเร่งรัด ตัวแทน พนง. เก็บเงินช่วยกันเก็บเงิน งวดต่อ ๆ ไปให้มากที่สุด สำนักงานใหญ่ค่อนข้างพอใจในตัวเลขของสาขา |
| |
| ผมมีความลับที่สาขาอื่นไม่ค่อยรู้ แต่ผมใช้วิธีการนี้ทำ |
| บริษัทเขามีระเบียบคำสั่งให้ สมุห์บัญชีจ่ายเงิน ค่าพาหนะเก็บเงินให้แก่ ตัวแทนหรือทีมงานถ้าไปเก็บเงินมาส่ง อัตราบอกไม่ได้ |
นะครับเป็นความลับ 555 |
| ผมบอกตัวแทนประกันว่า ถ้าลูกค้ามาจ่ายเงินที่บริษัท คุณจะไม่ได้เงินค่าตอบแทนนะ |
| ผมบอก พนง.ในสาขาว่า ถ้าลูกค้ามาที่สาขาให้ต้อนรับด้วยใบ |
หน้ายิ้มแย้ม ยกน้ำเย็น ๆ หรือน้ำชาบริการ และบริการอย่างอื่นอย่างรวดเร็วนะ |
| ทุกสิบห้าวัน ผมจะนำตัวเลขรายรับที่ลูกค้ามาจ่ายเองคำนวณเป็น ค่าพาหนะได้เท่าใด พนง.ในสาขาจะได้รับส่วน |
| แบ่งเท่ากันทุกคน ส่วนสมุห์คือผมจะไม่รับ... พนง.ทุกคนชื่นชอบแฮปปี้ที่มีรายได้พิเศษ |
| |
| ผจก.สาขาและทีมงานเก่งจริง บริษัทเขามีโควต้าหรือเป้าหมายทำยอดขายเท่าใด แต่ละปีก็ทำยอดได้ยังกับสั่งได้ ส่วนรายได้ |
ปีแรกกับ เบี้ยประกันปีต่อไปที่ลูกค้าต่อสัญญาก็สม่ำเสมอ เรื่องทุจริตมีน้อยมาก |
| บริษัทเลย ส่งพนักงานใหม่ที่ จบจากมหาวิทยาลัยต่าง ๆ มาให้ผมฝึกงาน ถ้าคนไหนมีแววจะ จัดส่งไปเป็น ผช.สมุห์บัญชี |
| หรือสมุห์บัญชีสาขาอื่นที่เพิ่มขึ้น |
| ส่วนผมเห็นว่า งานเข้ารูปเข้ารอยอยู่ตัว สำนักงานใหญ่บริษัทก็เมตตาให้ผมไปพักผ่อนบ้าง 555 ให้ไปเป็นพี่เลี้ยงสาขาอื่นที่ใกล้กัน |
เช่นสุโขทัย อุตรดิตถ์ พิจิตร สาขาหล่มเก๋า สาขาหล่มสัก สาขาเพชรบูรณ์ |
| พอว่างหรืออยากไปเที่ยว จะเดินทางไปเยี่ยมสาขาตามรายชื่อไปดูงาน สิ่งไหนยังไม่เข้ารูปเข้ารอยก็จัดการแก้ไข หลังเลิกงาน |
| จะพาสมุห์บัญชีไปกินอาหารเย็นบางครั้งผมแอบหลบ ไปนอนค้างที่ ก๊บไม้ในป่าลึกของอ.นครไทย |
 |
| เพื่อนเขาทำงานของผู้รับสัมปทานป่าไม้ ไปกินอาหารป่า ๆ แหะ ๆ อย่างที่รู้ ๆ กัน |
| |
| กลับเข้าทำงานที่สาขา ก็มักจะทราบข่าวว่า พนง.ฝึกงานชื่อ พิชกินเหล้าเมา ต่อยกับพวกตัวแทน หรือกับคนละแวกนั้น |
| เลยเรียกมาสอบถาม เจ้าคนนี้ก็ขอโทษ ผมผิดไปแล้วจะไม่ทำอีก |
| เลยตักเตือน อยู่ฝึกงานอย่าเกเร เดี๋ยว สนญ.บริษัทเขาเรียกตัวกลับ ไม่มีอนาคตนะ |
| |
| จะเป็นด้วยว่า เคยทำงานที่จันทบุรีซึ่งขณะนั้นเป็นเมืองแห่ง มาลาเรีย หรือไม่ก็ผมชอบเข้าไปค้างในป่า อ.นครไทย |
| ผสมกับดื่มน้ำพรรค์นั้นบ่อย เลยป่วยลุกไม่ขึ้นอยู่บนบริษัทอ่อนเพลียนอนหนาวมาก |
| |
| เพื่อนชื่อสถิตย์ สะท้านไตรภพน่าจะเป็นญาติกับ คุณตุ๊ก ๆ โคราชนี่แหละ ช่วยกันอุ้มผมลงจากชั้นบนขึ้นรถไปส่ง ร.พ. หมอ |
| ตรวจพบว่า เป็นไข้มาลาเรียให้นอนพักที่ รพ.หลายวัน พอทุเลาก็ให้กลับบ้านได้ |
| แน่นอนผมพักอยู่บนบริษัท ตัวเหลืองผอมนอนบนเตียงปล่อยให้ พนง. ทำงานกันเอง ไม่ไหวจริง ๆ หมดแรง |
| |
| นอนพักฟื้นกลางวัน สามวันหลับ ๆ ตื่น ๆ ได้ยินเสียงเดินมาหา ก็เจ้า พิช คนเกเร ก้มลงต่อยที่หน้า พลางพูดว่า |
| เมิง แน่เหรอปากบอนฟ้องบริษัท Goo เลยต้องย้าย |
| ผมเลยลุกปัดป้องต่อยต่อสู้เพราะ ความอดทนมันหมดแล้วจริง ๆ ผลคือเจ็บด้วยกันทั้งคู่ แต่เจ้า พิชมันเจ็บกว่าถูกผมที่กำลังจะ |
หมดแรงข้าวต้มผลัก หัวมันชนผนังตึกเลือดสาด  แล้วก็มีคนได้ยินเสียงตึงตังข้างบน วิ่งขึ้นมาห้าม |
| |
| เจ้าพิชที่ถูกย้ายเข้า กรุงเทพเงียบไป สองเดือนก็กลับมาที่สาขาอีก มันคงคิดถึงแฟนที่มันคบหาแถววัดจันทร์ไม่ได้มั้งครับ |
| เดินมาหาที่โต๊ะ ผมก็คอยดูทีท่า ระวังตัวไว้ก่อน กลัวมันต่อย 555 อายเขา |
| พิทยา หรือเจ้าพิชยกมือไหว้ มาขอโทษที่เข้าใจผิดคิดว่า ผมรายงานความประพฤติไป ตอนนี้รู้แล้วว่า สมุห์โหดผู้ใจดี |
| ไม่ได้รายงาน แต่เป็น ผจก.หน่วยคนหนึ่งที่เคยมีเรื่องรายงานไปบริษัทผจก.สาขาก็ตอบยืนยันความประพฤติว่า |
| ชอบทะเลาะกันบ่อยคุมอารมณ์ไม่ได้ |
| |
| นี่แหละครับ คนที่เกเรไม่ค่อย มีความอดทน หูเบาไม่สอบถามหาความจริงแล้ว ตัดสินใจมีแต่ผลเสีย |
หลายปีต่อมาก็ทราบว่า เจ้าพิชกลับไป ทำงานสวนผลไม้ที่บ้านนครศรีธรรมราช ฐานะดีพอสมควร |
| ดีแล้วครับ ถ้าอยู่นานจนถึงปัจจุบัน อาจจะถูกเลิกจ้าง บริษัทมีรายได้ลดลงมาก เพราะไวรัสโควิด ขวิดเอาเป๋ไปก็ได้ |
อาชีพทำสวนผลไม้น่าจะดีกว่าเป็น พนง.ทั่วไป |
บล๊อกนี้ ตั้งใจจะอัพเป็น ภาพ และเสียงเป็นวิดิโอเนื้อเรื่องเดิม บทเป็นแบบบรรยายแตกต่างกับ เขียนแบบหนังสือ แต่การสร้างวิดิโอ หรือคล้ายกับ Podcast ใช้เวลานาน ต้องตั้งเวลาภาพให้เท่าเสียง. แต่ซอฟแวร์ใหม่ Fhotos ไม่อาจตั้งเวลาเท่ากับสียงพูดแบบอัตโนมัติ (อาจจะมีคำสั่งแต่ผมหาไม่เจอ) ดูเวลาแล้ว จะอัพไม่ทันกำหนด เลยนำบทบรรยาย และภาพมาลงทั้งดุ้นเลย 555 |
| ขอบคุณเพื่อนผู้เอื้อเฟื้อภาพ |
| L |
| st. 1,698,449 |
| = |
| ขอบคุณเพื่อนที่แวะเข้ามาเยือน กรุณาทิ้งร่องรอยไว้นิดผมจะได้กลับไปเยือนได้ถูกครับ |
| |
| Diarist |
สวัสดียามเช้าครับพี่ไวน์
งานของพี่ไวน์ทั้งยุ่งและยากเลยนะครับ
เพราะทำงานกับคนจำนวนมาก
และเกี่ยวข้องกับเรื่องของเงินๆทองๆ 555
พิทยาห้าวมากเลยนะครับ
ชกคนป่วย 555 แถมชกผิดคนด้วย