No. 745 บล๊อกประจำ จันทร์ - พฤหัสบดี |
![](https://www.bloggang.com/data/r/rimtarn/picture/1543068652.jpg)
|
|
ชีวิตกลางป่าลึก ไม่มีถนน มีเพียงเป็นทางเดินเท้า ลัดเลาะ |
ไปตามหุบเขา ต้องเดินตัดดอย บางช่วงพี่พะก่อเล่าว่า เราผ่านไม่ได้เป็นเขตอิทธิพลของ |
กลุ่มคนติดอาวุธ เพื่อปัองกัน เขตที่พวกเขาอยู่ |
ถ้าจะเข้าเมือง ก็ต้องเดินอ้อมไปไกลเป็นวัน ๆ |
|
พี่พะก่อบอกว่า ถ้าอยากจะกลับก็จะพาไปส่ง คงต้องเดินทางกัน 3 คน..เพราะไม่อาจจะปล่อย |
ก่ำไว้คนเดียวก็ไม่ได้ ถ้าเดินทางไปด้วยกัน ถ้าอยู่ต่อ เฮายินดี.. เส ช่วยสอนภาษาเหนือ |
หรือภาคกลาง..ให้ก่ำก็ดี โตขึ้นจะได้ติดต่อคนในเมืองได้ |
ได้เลยพี่ |
|
อยู่ในป่านานวัน หนวดเคราที่มีไม่มาก เริ่มยาวไม่ดกแต่หรอมแหรม กินข้าวก็ลำบาก ต้องแหวก |
กิน ผมก็ยาว เปียกเหงื่อดูเหม็นสาป เลยอาบน้ำสระหัวทุกวัน พี่พะก่อคงรำคาญแทน |
ไล่ให้ไปอาบน้ำ สระหัวให้เปียก พี่เขานั่งรองบนขอนไม้ลำห้วยหน้าบ้าน |
พี่เขาเอานิ้วมือจับเส้นผม ข้างหู
|
เอามีดยับ(กรรไกร) ขลิบปลายผม บางครั้งเอาปลายกรรไกรทิ่มลง วางขนาน ข้างหูกับ |
ปลายตีนผม ค่อย ๆ เล็มจนบาง. แล้วเอามือสางเส้นผมด้านบน |
|
ขลิบ ตัด พักใหญ่ มือปัดเส้นผมให้เข้ารูป หนวดที่ยาวแต่ หรอมแหรม พี่เขาช่วยขลิบให้สั้น |
เกือบติดผิว จะไม่ต้องเอามือแหวกหนวดที่ยาวกินข้าว หุ หุ |
อยากจะโกนหนวดไม่มีมีดโกน กระจกเลิกพูดถึงเลย เลยต้องช่วยกันตัด |
เอาเสร็จแล้ว. ไปอาบน้ำได้แล้ว |
ขอบคุณครับพี่ ให้ผมตัดผมพี่เอาบ๋อ(เอาไหม) |
ไม่ต้องหรอก เอาไว้ก่อน |
พี่เส.. บ่าต้องตัดหื่อป้อ(ไม่ต้องตัดให้พ่อ) ป้อเปิ่นจะหื่อน้าแม่หญิง บ้านปู้น..ตัดหื่อ |
มีคนอยู่แถวนี้ด้วยเหรอ |
แม่หญิงอยู่บนดอย ปู๊น.... พ่อคงหาแม่ใหม่ให้ก่ำ. |
บ่าต้องอู้ (ไม่ต้องพูด)พี่พะก่อ คงจะอายลูก อมยิ้มรีบเดินหนีเข้ากระท่อม |
|
นุ่งผ้าขาวม้า ลงอาบน้ำสระผมในห้วย เอาลูก บ่าซักแห้ง
![](https://www.bloggang.com/data/r/rimtarn/picture/1543068725.jpg)
|
สี่ห้าลูกใส่ในแอ่งหินกลม โขลก ตำ ด้วยหินมน ๆ จนแหลก |
ลูกมะซักนี้ พี่พะก่อบอกว่าเพื่อนบ้านที่อยู่ห่างบนเราไป เรียกว่า ซะเหล่เด เป็นลูกไม้กลม |
เล็กเท่าหัวแม่มือ ผิวสีน้ำตาลแห้งแต่กินไม่ได้ |
|
สองพ่อลูกเก็บใส่หม้อดินไว้เต็มหม้อดิน |
|
ก้มหัวให้เส้นผมเปียกน้ำในลำห้วย ควักผงมะซักละเลงหัว มีฟองเต็มหัว รู้สึกกัดหัวนิด ๆ ขยี้ผม |
แล้วทรุดตัวดำน้ำล้างห้ว จับผมดูสอาด ลูบดูดังเอี๊ยด แล้วก็ฟอกตัวมีกากติดตัว |
รูปไล้ขัดทั่วตัว แล้วทรุดตัวให้น้ำห้วยไหลผ่าน หายลื่นแล้วขัดขี้ใคลด้วยมือ ส่วนขา แขนที่มี |
ขี้ไคลติดแน่น ใช้หินใต้น้ำแบนสาก ๆ ขึ้นขัด จนสอาด |
|
ลูกบ่าซัก มีประโยชน์แก่เราชาวป่า |
คราวที่ผมเกี่ยวข้าวไร่บนดอย แล้วขนมาเก็บมานวด ข้างบ้านทำให้ผมปวดเมื่อยมาก พี่เขาก็ถาก |
เอาเปลือกต้นมะซัก (ประคำดีควาย)มาตำ ผสมเหล้าทาผิวที่คันให้ผม |
(อันนี้ ไม่รับรองนะครับ ไม่มีอ.ย. 555 ) |
|
บ่ายวันหนึ่ง อากาศเย็นสบาย แสงแดดค่อนข้างเยอะ |
ไปหาเขียดแลว ไหมพี่เส ผมอยากกิน |
ไปซิ เอาอะไรไปบ้าง |
ข้องไม้ไผ่ไปอย่างเดียวก็พอพี่เส |
|
เราเดินตามลำห้วยที่ทอดยาวลงข้างล่าง ก้าวข้ามรากไม้ที่โผล่ เท้าเหยียบ |
ใบใบที่ร่วงหล่นทับถมค่อนข้างหนา ไปพักใหญ่ พบหลืบลำห้วย ใบไม้ทับถม น้ำซึมแฉะ |
|
ก่ำ เอาไม้เขี่ยใบไม้ออก เจอปูชูก้ามร่อนออกมาสองสามตัว ใช้ไม้เขี่ยตัวปูออก แล้วจับ |
ใส่ข้องที่แขวนข้างเอว เราเดินไปเรื่อย ๆ ใช้ไม่เขี่ยพุ่มไม้ที่อยู่ชายลำห้วย ปูก็โผล่ออกมา
![](https://www.bloggang.com/data/r/rimtarn/picture/1543068867.jpg)
|
พี่เส ช่วยจับปูต๋วยเน่อ |
ได้เลยโอ้ย ปูหนีบ |
ก่ำหัวเราะ. บอกให้แบมือคว่ำลงบนตัวปู กดลงแล้วจับปูจะหนีบไม่ได้ |
ลองทำตาม กางฝ่ามือกดเบา ๆ บนตัวปูแนบกับดิน ปูหนีบไม่ได้จริงด้วย วันนั้นเราได้ปูสีดำ |
ได้หลายตัว บางตัวมีก้ามสีออกแดงบ้าง แต่ไม่มากนัก |
![](https://www.bloggang.com/data/r/rimtarn/picture/1543068900.jpg)
|
พี่เสเราไม่เห็นเขียดแลวเลย สงสัยจะต้องขึ้นไปบนดอยเลยไปอีกไกล วันนี้ได้ปูตะอี้ก็ปอเนาะ |
(ได้ปูเพียงแค่นี้ก็พอเนาะ) |
ดีชักเมื่อยน่องเหมือนกัน กลับบ้านกัน. |
|
ถึงแอ่งน้ำหน้าบ้าน ก่ำเอาข้องใส่ปู จุ่มน้ำส่วยไปส่ายมา จนสอาด เก็บเศษใบไม้ที่ปนออก |
แล้วล้างอีกที. |
ไปบนบ้าน จะได้ดองปู๋กันเน่อ |
|
ก่ำเอาปูใส่ไหดินเล็ก ปูบางตัวตาย ส่วนที่ไม่ตายก็หนีบนิ้วก่ำบ้าง เอาผงเกลือสีคล้ำ |
กับกระเทียมแห้งทั้งเปลือก 5 หัว โขลกพอแตกโกย
![](https://www.bloggang.com/data/r/rimtarn/picture/1543069002.jpg)
|
โปรยใส่ไหคลุกเคล้าจนทั่ว เอาไม้ไผ่ที่สานโปร่ง ๆ วางทับอัดบนตัวปู แล้วนำไม้ฟืนเล็กทับ |
เสร็จแล้วกา ก่ำ... |
เสร็จแล้ว เอาฝาไหปิด แมงจะได้ไม่ลงไปกินปู๋. |
กี่วัน จึงจะกินได้ |
สองสามวันกินได้ หอมเตียม(กระเทียม)ช่วยเพิ่มกลิ่นหอมปูด้วย |
(เขียนจากเรื่องเล่า จากการไปอยู่ในป่า รอยตะเข็บชายแดนภาคเหนือ ของคนชื่อ เสรี)
|
ขอบคุณเพื่อนผู้เอื้อเฟื้อภาพ |
L 1,409,574 |
st. ผู้เข้าชม 1,407,800 |
= 1,774 |
งานเขียนประเภท Diarist |
|
ชีวิตกลางป่าลึกแม้ไม่สะดวกสบาย แต่ก็ดูมีความสุขดีนะคะ
ของกินของใช้ได้จากธรรมชาติล้วนๆ
ลูกบ่าซัก แปลกดีค่ะ เพิ่งเคยได้ยิน มีประโยชน์เยอะเลยนะคะ
ปูตัวอวบใหญ่ เห็นแล้วนึกถึงตำปูค่ะ
น้ำลายไหล