| No. 745 บล๊อกประจำ จันทร์ - พฤหัสบดี |
|
| |
| ชีวิตกลางป่าลึก ไม่มีถนน มีเพียงเป็นทางเดินเท้า ลัดเลาะ |
| ไปตามหุบเขา ต้องเดินตัดดอย บางช่วงพี่พะก่อเล่าว่า เราผ่านไม่ได้เป็นเขตอิทธิพลของ |
| กลุ่มคนติดอาวุธ เพื่อปัองกัน เขตที่พวกเขาอยู่ |
| ถ้าจะเข้าเมือง ก็ต้องเดินอ้อมไปไกลเป็นวัน ๆ |
| |
| พี่พะก่อบอกว่า ถ้าอยากจะกลับก็จะพาไปส่ง คงต้องเดินทางกัน 3 คน..เพราะไม่อาจจะปล่อย |
| ก่ำไว้คนเดียวก็ไม่ได้ ถ้าเดินทางไปด้วยกัน ถ้าอยู่ต่อ เฮายินดี.. เส ช่วยสอนภาษาเหนือ |
| หรือภาคกลาง..ให้ก่ำก็ดี โตขึ้นจะได้ติดต่อคนในเมืองได้ |
| ได้เลยพี่ |
| |
| อยู่ในป่านานวัน หนวดเคราที่มีไม่มาก เริ่มยาวไม่ดกแต่หรอมแหรม กินข้าวก็ลำบาก ต้องแหวก |
| กิน ผมก็ยาว เปียกเหงื่อดูเหม็นสาป เลยอาบน้ำสระหัวทุกวัน พี่พะก่อคงรำคาญแทน |
| ไล่ให้ไปอาบน้ำ สระหัวให้เปียก พี่เขานั่งรองบนขอนไม้ลำห้วยหน้าบ้าน |
พี่เขาเอานิ้วมือจับเส้นผม ข้างหู
|
| เอามีดยับ(กรรไกร) ขลิบปลายผม บางครั้งเอาปลายกรรไกรทิ่มลง วางขนาน ข้างหูกับ |
| ปลายตีนผม ค่อย ๆ เล็มจนบาง. แล้วเอามือสางเส้นผมด้านบน |
| |
| ขลิบ ตัด พักใหญ่ มือปัดเส้นผมให้เข้ารูป หนวดที่ยาวแต่ หรอมแหรม พี่เขาช่วยขลิบให้สั้น |
| เกือบติดผิว จะไม่ต้องเอามือแหวกหนวดที่ยาวกินข้าว หุ หุ |
| อยากจะโกนหนวดไม่มีมีดโกน กระจกเลิกพูดถึงเลย เลยต้องช่วยกันตัด |
| เอาเสร็จแล้ว. ไปอาบน้ำได้แล้ว |
| ขอบคุณครับพี่ ให้ผมตัดผมพี่เอาบ๋อ(เอาไหม) |
| ไม่ต้องหรอก เอาไว้ก่อน |
| พี่เส.. บ่าต้องตัดหื่อป้อ(ไม่ต้องตัดให้พ่อ) ป้อเปิ่นจะหื่อน้าแม่หญิง บ้านปู้น..ตัดหื่อ |
| มีคนอยู่แถวนี้ด้วยเหรอ |
| แม่หญิงอยู่บนดอย ปู๊น.... พ่อคงหาแม่ใหม่ให้ก่ำ. |
| บ่าต้องอู้ (ไม่ต้องพูด)พี่พะก่อ คงจะอายลูก อมยิ้มรีบเดินหนีเข้ากระท่อม |
| |
นุ่งผ้าขาวม้า ลงอาบน้ำสระผมในห้วย เอาลูก บ่าซักแห้ง
|
| สี่ห้าลูกใส่ในแอ่งหินกลม โขลก ตำ ด้วยหินมน ๆ จนแหลก |
| ลูกมะซักนี้ พี่พะก่อบอกว่าเพื่อนบ้านที่อยู่ห่างบนเราไป เรียกว่า ซะเหล่เด เป็นลูกไม้กลม |
| เล็กเท่าหัวแม่มือ ผิวสีน้ำตาลแห้งแต่กินไม่ได้ |
|
| สองพ่อลูกเก็บใส่หม้อดินไว้เต็มหม้อดิน |
| |
| ก้มหัวให้เส้นผมเปียกน้ำในลำห้วย ควักผงมะซักละเลงหัว มีฟองเต็มหัว รู้สึกกัดหัวนิด ๆ ขยี้ผม |
| แล้วทรุดตัวดำน้ำล้างห้ว จับผมดูสอาด ลูบดูดังเอี๊ยด แล้วก็ฟอกตัวมีกากติดตัว |
| รูปไล้ขัดทั่วตัว แล้วทรุดตัวให้น้ำห้วยไหลผ่าน หายลื่นแล้วขัดขี้ใคลด้วยมือ ส่วนขา แขนที่มี |
| ขี้ไคลติดแน่น ใช้หินใต้น้ำแบนสาก ๆ ขึ้นขัด จนสอาด |
| |
| ลูกบ่าซัก มีประโยชน์แก่เราชาวป่า |
| คราวที่ผมเกี่ยวข้าวไร่บนดอย แล้วขนมาเก็บมานวด ข้างบ้านทำให้ผมปวดเมื่อยมาก พี่เขาก็ถาก |
| เอาเปลือกต้นมะซัก (ประคำดีควาย)มาตำ ผสมเหล้าทาผิวที่คันให้ผม |
| (อันนี้ ไม่รับรองนะครับ ไม่มีอ.ย. 555 ) |
| |
| บ่ายวันหนึ่ง อากาศเย็นสบาย แสงแดดค่อนข้างเยอะ |
| ไปหาเขียดแลว ไหมพี่เส ผมอยากกิน |
| ไปซิ เอาอะไรไปบ้าง |
| ข้องไม้ไผ่ไปอย่างเดียวก็พอพี่เส |
| |
| เราเดินตามลำห้วยที่ทอดยาวลงข้างล่าง ก้าวข้ามรากไม้ที่โผล่ เท้าเหยียบ |
| ใบใบที่ร่วงหล่นทับถมค่อนข้างหนา ไปพักใหญ่ พบหลืบลำห้วย ใบไม้ทับถม น้ำซึมแฉะ |
|
| ก่ำ เอาไม้เขี่ยใบไม้ออก เจอปูชูก้ามร่อนออกมาสองสามตัว ใช้ไม้เขี่ยตัวปูออก แล้วจับ |
ใส่ข้องที่แขวนข้างเอว เราเดินไปเรื่อย ๆ ใช้ไม่เขี่ยพุ่มไม้ที่อยู่ชายลำห้วย ปูก็โผล่ออกมา
|
| พี่เส ช่วยจับปูต๋วยเน่อ |
| ได้เลยโอ้ย ปูหนีบ |
| ก่ำหัวเราะ. บอกให้แบมือคว่ำลงบนตัวปู กดลงแล้วจับปูจะหนีบไม่ได้ |
| ลองทำตาม กางฝ่ามือกดเบา ๆ บนตัวปูแนบกับดิน ปูหนีบไม่ได้จริงด้วย วันนั้นเราได้ปูสีดำ |
| ได้หลายตัว บางตัวมีก้ามสีออกแดงบ้าง แต่ไม่มากนัก |
|
| พี่เสเราไม่เห็นเขียดแลวเลย สงสัยจะต้องขึ้นไปบนดอยเลยไปอีกไกล วันนี้ได้ปูตะอี้ก็ปอเนาะ |
| (ได้ปูเพียงแค่นี้ก็พอเนาะ) |
| ดีชักเมื่อยน่องเหมือนกัน กลับบ้านกัน. |
| |
| ถึงแอ่งน้ำหน้าบ้าน ก่ำเอาข้องใส่ปู จุ่มน้ำส่วยไปส่ายมา จนสอาด เก็บเศษใบไม้ที่ปนออก |
| แล้วล้างอีกที. |
| ไปบนบ้าน จะได้ดองปู๋กันเน่อ |
| |
| ก่ำเอาปูใส่ไหดินเล็ก ปูบางตัวตาย ส่วนที่ไม่ตายก็หนีบนิ้วก่ำบ้าง เอาผงเกลือสีคล้ำ |
กับกระเทียมแห้งทั้งเปลือก 5 หัว โขลกพอแตกโกย
|
| โปรยใส่ไหคลุกเคล้าจนทั่ว เอาไม้ไผ่ที่สานโปร่ง ๆ วางทับอัดบนตัวปู แล้วนำไม้ฟืนเล็กทับ |
| เสร็จแล้วกา ก่ำ... |
| เสร็จแล้ว เอาฝาไหปิด แมงจะได้ไม่ลงไปกินปู๋. |
| กี่วัน จึงจะกินได้ |
| สองสามวันกินได้ หอมเตียม(กระเทียม)ช่วยเพิ่มกลิ่นหอมปูด้วย |
(เขียนจากเรื่องเล่า จากการไปอยู่ในป่า รอยตะเข็บชายแดนภาคเหนือ ของคนชื่อ เสรี)
|
| ขอบคุณเพื่อนผู้เอื้อเฟื้อภาพ |
| L 1,409,574 |
| st. ผู้เข้าชม 1,407,800 |
| = 1,774 |
| งานเขียนประเภท Diarist |
| |
รสมันเค็ม ๆ ค่ะกลัวเป็นไต
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
ผู้ติดตามบล็อก : 94 คน [
ชีวิตกลางป่าลึกแม้ไม่สะดวกสบาย แต่ก็ดูมีความสุขดีนะคะ
ของกินของใช้ได้จากธรรมชาติล้วนๆ
ลูกบ่าซัก แปลกดีค่ะ เพิ่งเคยได้ยิน มีประโยชน์เยอะเลยนะคะ
ปูตัวอวบใหญ่ เห็นแล้วนึกถึงตำปูค่ะ
น้ำลายไหล