สวัสดียามเช้าครับพี่ไวน์

ภาพเปิดดูสาวเจ้าจะหวาดเสียวมากเลยนะครับพี่
หลับตาปี๋เลย 5555

บล็อกเกอร์หนุ่มวัยฉกรรจ์ เจ้าของร้านเครื่องหนัง
อันนี้เหมือนผมจะคุ้นๆกับเค้าด้วยครับ 5555

เรื่องทักทาย เห็นด้วยสุดๆครับพี่
เล่นบล็อกไม่ยากเลย
ทักกันไป ทักกันมา สักพัก
ผมว่าเราพอรู้แล้วว่าคุยกันต่อได้รึเปล่า
บางคนเม้นท์แรงมากก็มี แบบนี้ต้องถอย 5555

หลังๆจะมีสมาชิกที่เปิดบล็อกไว้
แต่ไม่มีเนื้อหาอะไรเลย
เข้าใจว่าน่าจะเปิดไว้เพื่อเล่นพันทิป
หรือไม่ก็เอาเตรียมเขียนบล็อกโฆษณาสินค้านะครับ
บล็อกแบบนี้จะทักแค่ครั้งสองครั้งแล้วหายไปเลย

ถ้าบล็อกแก๊งไม่มีการเปลี่ยนแปลงอะไร
ผมก็ยังไม่ย้ายค่ายแน่นอน
เขียนที่นี่มีความสุขที่สุดแล้วครับพี่

โหวตครับ

สวัสดีค่ะคุณไวน์
อ่านแล้วนึกถึงวันแรกที่คุณไวน์ไปอ่านบล็อกริน
แล้วทักทายกันค่ะ ยังจำวันนั้นได้ไม่มีลืม
ขอบคุณมากนะคะ
และดีใจที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของชาว Bloggang
(แม้ช่วงนี้จะไม่ค่อยมีแรงผลิตผลงานใหม่
ขออ่านของเพื่อนๆ พี่ๆ ไปก่อนนะคะ)

ตอนที่หนูเข้ามาเขียนบล็อก ปี 54
ช่วงนั้นยังบูมมากนะคะ บรรยากาศสุดจะครึกครื้น
ทักทายกันไปมาทุกวัน บางวันสองสามครั้งที่ต้องตอบคอมเม้นท์
เป็นอะไรที่สนุกๆมาก ได้เพื่อนใหม่ๆก็เยอะ
เด๊่ยวนี้บล็อกเงียบมากๆ หลายคนหันไปเล่นเฟส
ดูเหมือนว่ามันใกล้จะหมดยุคของบล็อกหรืออย่างไรก็ไม่รู้ค่ะ
เคยถามเพื่อนที่เลิกเขียนบล็อกว่าทำไมถึงเลิก
เค้าบอกเบื่อหลายๆอย่าง เบื่อที่ต้องใส่ภาพทีละรูป เบื่อโหวต
บ้างก้ไม่มีเวลาเขียน บ้างก็บอกว่าเฟสดีกว่า สะดวกกว่าเยอะ
จะว่าไปนี่หนูเองก็ชักใกล้หมดไฟเหมือนกันค่ะ
ถ้ามีใครมากระตุ้นก้ไม่แน่ อิอิ
ชอบใจรูปสากค่ะ 5555

สวัสดีมีสุขค่ะ

ไม่มีข้อเสนอแนะอันใดเลยค่ะ
เข้ามาอาศัยพื้นที่ในบล็อคเพื่อบันทึกเพื่อจำ
และคุยแก้เหงา
ครั้งแรกที่เข้ามา คือเครียดจากการทำงานวิจัยปรับ
ตำแหน่ง เลยท่องเน็ตหาเรื่องหาภาพบันเทิงใจอ่านและดูเพลินๆ. มาเจอบล็อคในพันทิบ
อ๊ะ...บางอันอ่านแล้วสนุกกดี เพลิน
ด้วยความที่ชอบอ่าน และชอบบันทึกประจำวันด้วย
เลยยึดพื้นที่เป็นองตัวเอง บันทึกออนไลน์เสียเลย
แรกๆเขียนไปเรื่อยๆ ไม่รู้จักการโพสท์การแทรกภาพ
การทำบล็อค แต่ได้คำแนะนำจากพี่ในบล็อคแก้งส์
จนพอทำได้
ไม่เคยไปทักทายใครเลย เพราะทำไม่เป็น
จนมีคนมาทักทาย และพอรู้แล้วว่าจะกลับไปบ้านเพื่อนอย่างไรบ้าง จึงตามไป
พบว่าได้ไมตรีจิตกลับมา

เขียนเพราะอยากเขียน อ่านเพราะอยากเรียนรู้
บางเรื่องก็เป็นประสบการณ์แปลกใหม่ ชวนติดตาม
ต้องขอบคุณ BG ที่ให้พื้นที่เขียนฟรีๆมานานค่ะ

พูดถึงเพื่อนบล็อกแล้วก็คิดถึงอยู่หลายท่านค่ะพี่ไวน์
ก็รอนะคะเผื่อเพื่อนๆจะกลับมาเขียนบล็อกอีก
การทักทายพื่อนๆทำให่้ได้อ่านและได้ความรู้ใหม่ๆ
พี่ไวน์เขียนบันทึกอ่านสนุก เรียกว่าได้ทั้งความรู้และความเพลิดเพลิน
ถ้าไม่ติดอะไรต๋าก็คงอยู่ที่นี่ต่อไปค่ะ

มาอ่านตะพาบค่ะ
ตอนนี้มีคนเขียนบล็อกน้อยลงจริงๆค่ะ
ก็คงไปเล่นเฟสกันมากกว่า ใส่รูปได้ครั้งละ 32 รูป
เก็บไว้เป็นความทรงจำ เอามาเขียนบล็กกว่าจะใส่
รูปได้ต้องย่ออีก ต้องใช้เวลามากขี้นด้วย

แต่ก็ยังจะเขียนไปเรื่อยๆ เก็บไว้เป็นความทรงจำบ้าง
บางเรื่องอยากเอามาเล่าให้เพื่อนบล็อกฟังบ้าง
ได้คุยกับเพื่อนๆบล็อก ไม่เหงาดีค่ะ

สวัสดียามเช้าครับ

คนที่บ่ตั้งชื่ออาจบ่อยากมีตัวตนก่ได้เจ้า อิอิ
บางทีที่เฟส มันกว้างล้ำไปเจ้า เวลาอยากอยู่เงียบ ๆ ก็ไม่เข้าไปเจ้า แต่อ่านเรื่อย ๆ
บล็อกอบอุ่นดี ... มีเพื่อน
พันทิป คนหลายไปหน้อย บางทีพูดจาไม่เข้าหู ตามแห่ก็มีเจ้า แต่มีคนรอบรู้นักดีเจ้า

ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับพี่ไวน์

ปราสาทแฮรี่ พอตเตอร์ทำเหมือนมาก สวยมากครับ
เดินเข้าไปเป็นเมืองใหญ่ๆ อลังการงานสร้างมากๆ
ผมว่าราคาค่าก่อนสร้างน่าจะเป็นหมื่นล้านเลยครับ

เห็นด้วยกับคำแนะนำพี่ไวน์ต่อบล็อกแก๊งครับ
สวัสดีคุณสมาชิกคนที่ 555555 แค่อ่านก็ 555 แล้วครับ

เป็นยุค เป็นธรรมเนียมปฏิบัติ มีขึ้นม่ลง
มีเสื่อมถอยทุกวงการค่าพี่ไวน์
วงการบล็อกคนที่อยู่ค้ำฟ้า คือคนที่อยากอยู่ อยุ่ได้สนุกจริงๆ
ที่ไหนอยู่ไม่สนุกแล้วเขาก็ไปค่ะ สุดแท้แล้วแต่คน
บางคนอยู่มาตังนานพอบล็อกแกงค์มีการปรับเปลียนการเขียนที่ง่ายขึ้นไม่ต้องใช้โค๊ตไร
แต่เขากลับตีโพยตีพายว่ามันห่วยแตก ทั้งที่ปัญหาอยู่ที่ตัวเขาเองไม่พัฒนาไปตามระบบของบล็อกมากกว่า
แต่กลับไปโทษเรื่องนั้นเรื่องนี้ สุดท้ายก็อยู่ไม่ได้ ออกไปแบบมีอคติ
จะให้พูด-ได้อีกเยอะ แต่การที่พูดไปแล้วมันไม่มีอะไรดีขึ้นก็ไม่พูดมากค่า
555 แต่พูดเอาเท่านี้ คำแนะนำคือ เราต้องปรับตัวตามโลก ไม่ใด้ให้โลกปรับตัวตามเราเนาะ

สวัสดีมีสุขค่ะ

อุตส่าห์เจียมีดแกะสลักเล่มเล็ก
ก็นึกว่าคุณไวน์จะเอาไว้สลักเสลาผักผลไม้

โถ...กะเอาไว้ทำฮาราคีรีนี่เองรึคะ...

เคยไปทักทายหลาย ๆ บล็อก หลาย ๆ ครั้ง
เขาเงียบ ๆ ก็เลยไม่อยากรบกวนจริง ๆ ค่ะ
เดี๋ยวเขียนไม่ออก อิอิ

ผมอาจจะพูดกระทบบุคคลที่สามบ้าง แต่ขอให้ระลึกไว้ว่าการเสนอความคิดเห็นนี้เป็นไปในเชิงสร้างสรรค์ พร้อมมั้ย? ไม่พร้อมข้ามความเห็นนี้ไป ถ้าพร้อมแล้วไปอ่านกันต่อ













มีเพื่อนบล็อกคนหนึ่ง ผมเขาเรียกว่า น้องแคท ล่ะกันครับ น้องแคทเป็นบล็อกเกอร์ที่ผมรู้สึกว่าเขียนได้ดี คำว่า "ดี" สำหรับผมไม่ได้มีมาตรฐานสูงเสียดฟ้า ไม่ต้องมีเทคนิคอะไรเลย ว่ากันตามตรง รูปถ่ายก็พื้นๆ เหมือนผมถ่าย แต่กล้องผมกระจอกว่า แสดงว่าผมอาจจะถ่ายได้ดีกว่า บทความก็ไม่ได้น่าดึงดูดอะไร แล้วทำไมผมถึงยังบอกว่าดี เพราะเขาเขียนขึ้นมาเองไงครับ เขียนจากความคิดเขา โดยการมีเนื้อหาภายนอกแทรกบ้างเพื่อความสมบูรณ์ของเอนทรี่นั้นๆ

หลายคนอาจถามว่า "แค่นี้เหรอที่เรียกว่าดี" แสดงว่ามาตรฐานผมต่ำมาก ผมก็ต้องบอกว่า แค่นี่แหละครับ เราไม่ใช่มืออาชีพ อย่าลืมว่าบล็อกแก๊งเป็นสถานที่ที่มือสมัครเล่นใช้ปล่อยของ พวกเราเป็นพวกมือสมัครเล่น ผมไม่แปลกใจเลยที่มีนักเขียนท่านหนึ่งไม่ร่วมเขียนถนนสายนี้มีตะพาบ เพราะเขาอยู่ในวงการมืออาชีพไปแล้ว แต่ก็ยังคนเขียนอยู่ (แม้ปัจจุบันจะเลิกเขียนไปแล้วก็ตาม)


เมื่อ 4 ปีก่อนผมยังมีเวลาเขียนมากกว่าที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ 3 ปีก่อนเริ่มแย่ลงเวลาหดลง 2 ปีต่อมาแย่ลงเห็นภาพได้ชัด (ถึงขนาดต้องลากอาร์มี่ซังมายึดบล็อก ถ้าคุณไวน์ยังจำได้) ปีต่อมา (ปีนี้) แย่สุดๆ ผมไม่แปลกใจที่โดนเพื่อนๆ บล็อกจับได้ว่า แอบอู้ โดยใช้ข้ออ้างต่างๆ ในงานเขียนถนนสายนี้มีตะพาบ (ใครจับไม่ได้ก็แปลกแล้ว มันเด่นชัดขนาดนั้น) ชีวิตมันต้องดำเนินต่อไปแม้มันจะยากลำบาก 4 ปีที่ผ่านมานี้มันยากในการใช้ชีวิต 4 ปีแล้วจะห้าปีแล้วที่มันยาก Isad

บางครั้งผมรู้สึกได้ว่า พักผ่อนไม่พอ การเขียนบล็อกถือเป็นการพักผ่อน แต่ถ้ามันเริ่มเบียดเบียนเวลานอนมันจะถือว่าเป็นภาระ การพักผ่อนมันไม่ควรเป็นภาระนะครับ นี่แหละเป็นเหตุผลที่ทำไมถึงอู้ให้เพื่อนๆ จับได้

ผมเชื่อว่าทุกคอมเม้นต์ที่เราโพสกันมันผ่านตาทีมงานครับ บล็อกเกอร์อย่างเราๆ เป็นแค่ ผู้ใช้บริการ (User) แต่ของทีมงาน เขาน่าจะมีสิ่งที่เรียกว่า Tool หรือแผงควบคุม เพื่อเอาไว้ใช้ในการควบคุมบริหารบล็อก ดังนั้นผมจึงอนุมานว่าความเห็นนี้ทีมงานก็น่าจะได้อ่าน ปีที่ผ่านมาทีมงานน่าจะทราบดีว่า ผมไม่ค่อยได้ประสานงานกับทีมงานเท่าไหร่นัก นับครั้งได้เลยเมื่อเทียบกับปีก่อนๆ ยิ่งครึ่งปีหลังนี้ยิ่งเห็นได้ชัด อาจเป็นเพราะคนเขียนน้อยลง เรื่องเลยน้อยลง เลยไม่มีคนติดต่อถามผมก็ได้ ส่วนหนึ่งต้องยอมรับว่าผมยุ่งมากครับ FFF ผมจะร่วมหลายครั้งแล้วก็ไม่ได้ร่วม ปีนี้ถ้าคุณเนินน้ำ ไม่ขอเอาโจทย์อาหารเย็นไปใช้ ผมก็คงไม่ได้ร่วมสนุกแน่ๆ


ประเด็นของคุณไวน์ที่นำเสนอ
ข้อ ก.
จริงๆ ไม่ถือว่าเป็นมารยาทหรืออะไรหรอกครับ บางคนเขียนแบบเขียนทิ้งเฉยๆ ไม่ได้สนใจอะไรเลยก็มี เพียงแต่มีเพื่อนๆ หลายคนที่อยากให้คนอื่นไปบล็อกเขา แต่เขาไม่เคยอ่านบล็อกคนอื่นเลยแม้แต่น้อย มันก็น่าน้อยใจนะ อย่างเช่นกรณีน้องแคทที่ผมกล่าวถึงไป ผมไม่ทราบเลยว่าเขามองเราอย่างไร ผมไม่กล้าที่จะบอกว่าตัวเองเป็นคนสุดท้ายที่ยืนหยัดการอ่านบล็อกเพื่อนๆ ก่อนตอบบล็อก แม้ว่าคนที่เข้ามาจะไม่อ่านบล็อกเราก็ตาม ผมสังเกตนะว่าแม้แต่บล็อกเกอร์ชื่อดังท่านหนึ่ง ถ้าเขาเห็นใครไม่อ่านเขาก็ไปคอมเม้นต์แบบไม่อ่าน เพื่อนบล็อกบางคนเคยยืนหยัดไปกับผมแต่ก็ค่อยๆ ล้มหายไปทีละคน


คุณไวน์ไม่ได้ดูบอล แต่น่าจะเคยได้ยินชื่อโค้ชคนนี้ "อาร์แซน เวนเกอร์" เวนเกอร์เป็นตัวอย่างที่ดีของโค้ชที่เลือกจะพัฒนานักฟุตบอล ไม่ใช้เอาแต่ทุ่มงบซื้อนักฟุตบอลเหมือนที่โค้ชสมัยนี้ทำกัน แน่นอนการที่โค้ชคนนี้จะยืนต่อสู้ท่ามกลางกระแสของวงการฟุตตอลที่เปลี่ยนไปนั้น มันทำได้ยาก ผมอาจจะเป็นแบบเวนเกอร์อยู่ก็ได้ยังคงยืนหยัด "อ่านบล็อกเพื่อนๆ ก่อนตอบบล็อก แม้ว่าคนที่เข้ามาจะไม่อ่านบล็อกเราก็ตาม" แต่มาถึงตอนนี้ผมก็ต้องยอมรับความจริงที่ว่า ผมก็เริ่มจะหมดแรงแล้วเหมือนกัน

ผมเห็นบล็อกเกอร์หลายๆ คนจำใจต้องกลายพันธุ์ จากที่ีตั้งใจอ่านบล็อกเพื่อนๆ ทุกคน (แม้ว่าอีกฝ่ายจะไม่อ่าน) แต่เจอกรณีแบบน้องแคท พวกเขาจำใจต้องยอมกลายพันธุ์เป็นพวก "ใครไม่อ่านบล็อกข้า ข้าก็จะไม่อ่านบล็อกคนๆ นั้น" ผมอาจจะต้องยอมกลายพันธุ์ ดีกว่าจะสูญพันธุ์ไปจากวงการก็ได้ (หมดแรงที่จะอยู่ต่อไป)


ข้อ ข.
สมาชิกที่ขึ้นต้นด้วย หมายเลขสมาชิก XXXXXXX มันจำไม่ได้เลยครับ ผมจำไม่ได้เลยจริงๆ ว่าใครเป็นใครบ้าง


กรณีที่คุณ Rinsa Yoyolive กล่าวถึง จริงๆ มันเขียนแบบเก่าก็ได้ แค่กดว่าเขียนแบบเก่าเท่านั้นเอง ทุกวันนี้ผมก็ยังใช้วิธีเขียนแบบเก่า ผมเลยไม่เข้าใจคนที่บ่นว่าเพราะอะไรถึงบ่น ในเมื่อมันยังสามารถเขียนแบบเก่าได้ เพียงแต่ต้องเขาไปกดว่าเขียนแบบเก่าเท่านั้นเอง



หลายๆ ครั้งผมยังไม่แน่ใจตัวเองเลยว่าตัวเราเองนั้นไม่ทำให้คนอื่นอึดอัดหรือเปล่า เขาอาจจะไม่ได้ชอบบล็อกเราก็ได้ แต่จำใจต้องมาเพราะผมดันไปบล็อกเขา ถ้าใครเจอกรณีแบบนี้ รบกวนแจ้งมาที่ผมเลยนะครับ บอกผมได้เลยว่าจะให้ผมปรับตรงไหน จะได้ไม่เป็นการรบกวนท่านๆ




ให้ผมเสนอข้อเสนอ? จริงๆ ในหน้าบล็อกแก๊ง "แนะนำบล็อกโดยทีมงาน BlogGang.com" ในส่วนนี้ผมอยากให้มันเข้ากับช่วงเวลานั้นๆ ครับ เช่น เดือนธันวาคม อะไรบ้างล่ะที่เกี่ยวข้องกับธันวาคม วันพ่อ วันชาติไทย วันเกิดในหลวง ร.9 อาหารที่พ่อชอบ พ่อในการ์ตูน หนังสือที่กล่าวถึงพ่อ วันหยุด วันคริสต์มาส วันสิ้นปี ไก่งวง ฯลฯ

มีคนบอกว่าบล็อกที่จะติดตรงนั้นได้จะต้องมียอดวิวเยอะ ผมขอบอกเลยว่าไม่น่าจะใช่ เพราะถ้าอาศัยแค่ยอดวิวเยอะๆ ผมมีบล็อกหนึ่งซึ่งมียอด Pageviews สูงถึง 7หมื่นกว่า มันก็น่าจะติด แต่ปรากฎว่าเอนทรี่นั้นไม่เคยติดครับ

พอก่อน อยู่บล็อกคนไวน์นานเกินไปแล้ว อีกอย่างยาวไป กลัวไม่อ่าน

สวัสดีค่ะคุณไวน์
ขอบคุณที่แวะไปที่บล็อกนะคะ
>>>
เรื่องลงรูปที่เฟส เขาให้ลงได้ 36 รูป Max
เดี๋ยวนี้น้อยไม่เก็บรูปแล้ว เลยอาศัยไปใส่ที่เฟส
ที่โทรศัพท์จะเก็บไว้ไม่กี่รูป พออยากกลับไปดูรูปเก่าๆ
ก็จะไปดูที่เฟส แต่ไม่แน่ใจว่าอีกหน่อย เฟสจะเก็บเงิน
หรือเปล่า ;)
รูปสมัยเก่าๆเยอะมาก ยังไม่รู้จะจัดการอย่างไร
มีแอปที่สแกนได้ ก็ยังไม่ได้ทำ เฮ้อ รูปเยอะ
มีทั้งหนังวีดีโอ สมัยเก่า อีกมาก จะมาเก็บ
เป็นที่เดียวก็ยังไม่ได้ทำสักที...

แอดมินก็คงเห็นด้วยกับพี่ไวน์
จึงเกิด ช่วงคนพันธ์บีรียูเนียน
ก็พักนั้นเท่านั้น
ไม่ได้มีความต่อเนีื่อง..

บล็อคแกงส์ มีเอกลักษณ์ตรง เขียนเพื่อแชร์กันอ่าน
เป็น One way ไม่ใช่ Two way ที่เป็น real time

ต่างจากface book
Line
Instragram
ที่มันเป็น real time และ Two way communication จริงๆ

มันก็ยากส์เอาการอยู่
เคยเข้าไปคุยกับบล็อคที่เกิดใหม่บ้างเช่นพี่ไวน์

แล้วไม่มี Feed back
เขาอาจเขียนแปะบ่นไว้ให้เพื่อนของเขา
หรือแปะไว้เฉยๆ
หรือกลับมาเม้นท์ว่า
ขอบคุณที่ไปเยี่ยมบล็อค
(แต่ไม่อ่านและcomment อะไรของเรา)...ฮา

ขำๆค่ะ


"มาสร้างบรรยากาศบ้านเราให้คริ้นเครง"
(แค่ป้ายสีดำ ..ก็ออกจะไม่สู้ครื้นเครง นะคะ)



สวัสดีค่ะ

สวัสดียามเช้าครับพี่ไวน์

นั่งไล่อ่านเม้นท์
น้องต่อเขียนเม้นท์ได้ยาวสะใจมาก 555
เห็นด้วยกับน้องริน ที่บางทีเราก็ต้องปรับตัวเองให้เข้ากับบล็อก

ผมเขียนบล็อกเพราะอะไร ?
เพราะผมมีอะไรอยากเล่า
ทุกวันนี้ผมก็ยังเขียนในสิ่งที่ผมอยากเล่า
ไม่ได้เขียนในสิ่งที่คนอ่านอยากอ่าน

พอผมเขียนในสิ่งที่ผมอยากเล่า มีอะไรที่อยากเล่าเยอะ
เลยไม่เคยรู้สึกว่าการลงรูปในบล็อกยุ่งยาก
เลยยังไม่เคยรู้สึกว่าไม่มีอะไรเขียน

แต่เปลี่ยนวิธีเล่นบล็อก เพราะหลังๆผมอ่านหนังสือเยอะขึ้น
ก็เล่นเป็นเวลาเลยครับ เปิดคอม 6 โมงเช้า อัพบล็อกเสร็จ
ตอนเม้นท์ในช่วงที่ว่าง พอเราหาจังหวะการเล่นของตัวเองเจอก็ง่ายเลย

ที่สำคัญคือ ทำต้นฉบับบล็อกล่วงหน้าครับ
การที่มีเวลาอ่านหนังสือเยอะขึ้น ก็มีเวลาเขียนหนังสือเยอะขึ้นด้วย
ที่เขียนทุกวัน ก็กลายมาเป็นต้นฉบับบล็อก
ภาพถ่ายที่ทำ Stock ไว้ก็กลายมาเป็นภาพประกอบ
ทำแบบนี้เลยไม่มีปัญหาว่าเขียนบล็อกไม่ทัน หรือไม่รู้จะเขียนอะไรครับ

ส่วนเรื่องการทักทาย ก็เป็นสิ่งที่บล็อกเกอร์ควรจะทำ
และควรจะทักกลับหากอยากเริ่มต้นมีเพื่อนใหม่ๆ
เว้นแต่ว่าอยากเขียนบล็อกเพื่อระบายความรู้สึกของตัวเอง
โดยไม่ต้องการเพื่อน (บล็อกเกอร์แบบนี้ก็มีอยู่หลายคนนะครับที่ผมรู้จัก)

เรื่องการโหวต ก็เหมือนกัน
ถ้าเขียนบล็อกสม่ำเสมอไปเรื่อยๆ
โหวตกับ Like ใน facebook ผมว่ามันเหมือนกันเลย
คือ เป็นแค่ "สัญลักษณ์" ที่แสดงว่าเราสนใจบล็อกนั้น
ไม่ได้แปลว่าเขียนดี เขียนเก่งที่สุด
เหมือนอีโม "ยิ้ม" ประมาณว่า
ฉันอาจจะอ่านบล็อกคุณ หรือไม่อ่านบล็อกคุณ
แต่ฉันแค่อยากทักทายก็ได้

ถ้าคิดแบบนี้ได้ โหวตหรือไม่โหวต ไม่ใช่ปัญหาเลยครับ
เราก็เขียนบล็อกของเราไป
ใครจะชอบหรือไม่ชอบเนื้อหาในบล็อกเราก็ไม่เป็นไร

บล็อก ทำให้ได้ถ่ายทอดความคิด ความรู้สึก
เป็นบันทึกออนไลน์ของชีวิต
เพื่อนบล็อกก็เป็นมิตรภาพดีดีที่เกิดขึ้น

เขียนบล็อกมาสิบกว่าปี
ผมเห็นข้อดีมากมายของบล็อก
เจอเพื่อนบล็อกที่น่ารักมกากว่าคนที่เกเร

ผมถึงไม่ยอมปันใจไปที่ไหนเลยครับ
ขออยู่ในบล็อกแก๊งนี่ล่ะครับ 5555

ไล่อ่านลงมา...ดูเหมือนว่าเป็นข้อแนะนำ
ที่คุณไวน์มักเขียนถึงค่อนข้างบ่อยทีเดียวนะคะ

เห็นด้วยกะหลาย ๆ คอมเมนท์นะคะ โดยเฉพาะน้องต่อ
อย่างเรื่องเวลาไม่พอเนี่ยบ่อยมาก อยากจะอ่านของคนอื่นเหมือนกันแต่กว่าจะว่างก็ดึกแล้ว พอเริ่มอ่านดันง่วงซะนี่ หลัง ๆ เลยอู้บ้างไม่อู้บ้าง ตอบบางบล็อคบางบล็อคไม่ได้ตอบ มันก็มีทั้งคนซีเรียสและไม่ซีเรียสนะคะ แต่เราก็ยึดตัวเราเป็นหลัก ง่วงก็นอน ไม่อ่านไม่ตอบแล้ว 555

วัดทองคือสถานที่จริงของโชกุนที่ปะทะคารมกับอิคคิวซังครับพี่
แต่พอไปถึงจริงๆ ผมเฉยๆ
เพราะคนเยอะจนถ่ายภาพไม่ค่อยสนุก
สวยน่ะสวยครับพี่ แต่เหมือนเราทำได้แค่มองอยู่ห่างๆ
มีรั้วกั้นตลอดทางเลย 555

จริงๆแล้วบล็อกไม่จำเป็นต้องเขียนเยอะเลยนะครับ
เขียนเมื่อรู้สึกอยากเขียนจะดีที่สุด
ผมว่าคนอ่านก็คงไม่ได้ต้องการตามอ่านทุกวันแน่ๆ
เหมือนบล็อกผม ผมเขียนเสร็จก็คิดว่าหลายคนก็คงไม่อ่าน
แต่มาทักทายกันเฉยๆ 555
ยิ่งช่วงที่ผมเขียนบล็อกธรรมะ
คนก็คงอ่านน้อยลงไปอีก แต่ผมคิดว่าผมอยากเขียน
ก็เลยเขียนครับ 555

ที่ไปคุย เอาเข้าจริงๆ ผมไม่อยากเป็นคนเสนอเท่าไหร่ครับ มีอะไรก็เสนอทีมงานเข้าไปได้เลย ผมอยากให้ทุกคนยืนได้ด้วยตัวเองมากกว่า เผื่อว่าสักวันหนึ่งหากผมหมดแรงไปทุกอย่างมันจะได้ยังคงเดินต่อไปได้

สวัสดียามดึกค่ะพี่ไวน์

พี่ไวน์ได้ใกล้ชิดกับหลวงพ่อเจียมมากทีเดียวนะคะ
พระอุโบสถหลังใหม่ที่สร้างในสมัยท่านเป็นที่ประดิษฐานองค์หลวงพ่อโสธร
ได้ใช้เป็นที่ประกอบพิธีสงฆ์และได้รองรับพุทธศาสนิกชนจำนวนมาก
เพราะวิสัยทัศน์กว้างไกลของหลวงพ่อเจียมแท้ๆค่ะ
พี่ไวน์เคยเป็นเจ้าหน้าที่ตรวจรับเงินที่นี่อยู่ระยะหนึ่งด้วย
เจ้าหน้าที่ต้องตรวจนับให้ตรงกันถึง 7 คน เป็นการทำงานที่รัดกุม โปร่งใสดีจังค่ะ
ขอบคุณพี่ไวน์สำหรับประสบการณ์และขอบคุณสำหรับกำลังใจนะคะ

สวัสดียามเช้าครับพี่ไวน์

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
สาวไกด์ใจซื่อ Book Blog ดู Blog
ไวน์กับสายน้ำ Diarist ดู Blog

เป็นคำแนะนำที่ดีจริงๆ ค่ะพี่ไวน์

ถ้าราคาที่พี่ไวน์ว่ามา
ราคาพอๆกับราคาอาหารในห้างที่ญี่ปุ่นเลยครับ
มื้อนึงกิน 3-5 พันบาทครับ

ผมสังเกตร้านอาหารหรูๆในห้างดังที่เชียงใหม่
ทยอยปิดไปเยอะมาก เพราะคนไม่กินครับ
เศรษฐกิจแบบนี้จะกินจะใช้
คงต้องระมัดระวังมากๆเลย

มีชื่อเป็นตัวเลขจำยากจริงๆค่ะ
เรื่องงานไม้ก็เพิ่งทำค่ะ ไม่ได้มีพื้นฐานงานช่างเลย อาศัยใจรักล้วนๆค่ะ
ขอบคุณคำแนะนำเรื่องสีนะคะ

สวัสดี ยามดึก ค่ะ คุณไวน์
นอกจากได้อ่าน ข้อแนะนำของคุณไวน์ที่เสนอมา 2 ข้อ แล้ว ยังได่อ่านเม้นท์ของ
หลาย ๆ คน ที่เม้นท์ได้ยาวเหยียด ได้ความรู้เกี่ยวกับบล็อกเกอร์และปัญหาต่าง ๆ ที่เกิด
ขึ้นในบล็อก สำหรับครู ไม่ค่อยมีปัญหากับใครมากนัก มีเพื่อนชาวบล็อกค่อนข้างน้อย
จำได้ว่า ตอนเขียนบล็อกใหม่ ๆ คุณไวน์ก็ได้เข้ามาทักทาย ครูก็เลยรู้จักคุณไวน์
และคุย เม้นท์ โหวดกันมาหลายปีเนาะ ก็เป็นวิธีที่คุณไวน์แนะนำได้ผล ค่ะ แต่บางครั้ง
เนื่องจากเวลาที่มีจำกัด ของตัวเอง ครูก็ไม่ได้ไปเยี่ยมทักทายใคร แต่อย่างไรก็ตาม ถ้า
เพื่อนชาวบล็อกเข้ามาทักทาย ครูก็ไปเยี่ยมและทักทายเขาทุกครั้งนะคะ อิอิ
สำหรับการอ่านงานของเพื่อน ครูอ่านตลอดและเม้นท์ตลอดนะ ไม่เคยไม่อ่าน
แล้วเม้นท์ อย่างที่มีเพื่อนชาวบล็อกทำเหมือนที่คุณไวน์และน้องต่อเล่ามา เรื่องนี้ เป็น
ปัญหาที่เราเคยคุยกันมา อ่านกันมา คงแก้ยากเนาะ สำหรับครู เขียนบล็อกเพื่อบันทึก
เรื่องราวของตัวเอง เก็บไว้เป็นที่ระลึก สนุกกับการขีดเขียน ไม่เครียด มีเวลามากก็เขียน
มากหน่อย ยาวหน่อย มีเวลาน้อย ก็ลดน้อยลงไปตามความสบายของตัวเอง อิอิ
โหวดหมวด บันทึกประสบการณ์ฯ

สวัสดีค่ะคุณไวน์
ขอบคุณที่แวะไปที่บล็อก
>>>
ขอบคุณสำหรับคำแนะนำ
เรื่องเก็บรูปด้วยค่ะ