ภาวนาตัวสั่น ตัวหาย


235 ปัญหาเขามีอยู่ว่า   450



- ภาวนาแล้วตัวหายค่ะ  เรียนปรึกษา (ยาวนะคะ)

1.เราถือศีลเป็นปกติ

2.เราภาวนาเป็นปกติ   (มีแว่บบ้างอะไรบ้างตามสไตล์ฆราวาส ยิ่งตอนนี้หย่อนมากค่ะ)

เราเริ่มการภาวนาจากการสวดมนต์ค่ะ  เริ่มวันแรกตัวสั่นถามอาจารย์ท่านบอกว่าเป็นปิติ เราก็ยังภาวนาต่อทีนี้เริ่มนั่งสมาธิด้วย

หลังจากนั้นประมาณ 5-6 เดือน เรานั่งสมาธิและถือศีลแปดด้วยทำเป็นประจำรวมทั้งนอนสมาธิด้วยค่ะ จนกระทั่งวันหนึ่ง...
เราภาวนาอยู่ทุกอารมณ์ ทุกลมหายใจ เราล้มตัวลงพักผ่อนขณะมองดูลมหายใจไปตัวก็หายไปค่ะ ตอนนั้นเราตกใจแล้วหลุดออกมา
เราก็ถามรุ่นพี่นะคะ  ท่านบอกว่าคราวหน้าให้ดูย้อนตรงๆไปเลย  แต่ใจเราบอกว่ามีอะไรบางอย่างที่ทำไม่ได้แน่นอน ก็ละไปแต่รักษา ศีล สวดมนต์เอาค่ะ

วันหนึ่ง เราหลับเห็นแสงสว่างมากๆตั้งอยู่รอบข้างกว้างไพศาลพูดไม่ถูก  เราก็มอง  มันพูดยากมากแต่เหมือนเราพิจารณาแสงนั้นแล้วมันทวนย้อน (อธิบายไม่ถูกจริงๆค่ะ) ตื่นมาก็อิ่มมาก ทุกอย่างกระจ่างไปหมด เบา สบาย

หลังจากนั้นเราได้งานก็เลยละภาวนาไปเยอะ แต่ก็ยังรักษาศีลอยู่

ต่อมาก็ยังมีอีกช่วงหนึ่งเรามีเรื่องในชีวิตให้คิดไม่ตก รู้สึกเหมือนมีอะไรปั่นอยู่กลางอกแล้วดีดออก ปั่นๆแล้วดีดออก นอนก็ปั่นๆอยู่ทั้งคืนนอนไม่ได้เลย จนกระทั่งมันปิ๊ง! เหมือนตัดเรื่องนั้นขาดเห็นต้นเหตุ-การแก้ไข-การวาง (ตอนนั้นก็น้อมมาพิจารณาแหล่ะค่ะ)อะไรบางอย่างถึงจะยอมลงให้แล้วจะรู้สึกปลง ปล่อย

จนเมื่อเร็วๆนี้ที่ทำงานพาเราไปวัดค่ะเพื่อบำเพ็ญสาธารณะประโยชน์  ท้ายกระบวนการเขาก็ให้ขึ้นนั่งสมาธิเราก็นั่งข้างๆพัดลมเล็กๆค่ะ
เราไม่ได้นั่งเอาจริงเอาจังเลยนะคะ  ก็สักแต่นั่งตามลมไปแต่กลับรู้สึกว่าร่างกายใจหายทุกอย่างนิ่ง ตอนแรกได้ยินเสียงพัดลมแล้วเสียงพัดลมก็หายไป ดับนิ่งสนิท ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมากเราก็ตกใจหลุดออกมา ... แบบวู้บ ... ทีนี้ร่างกายเราสั่นแบบควบคุมไม่ได้เลย  นั่งสะท้านจนเราไปขอให้หลวงพี่เล่าธรรมะให้ฟังถึงคลายลง

ขออนุญาตสอบถามค่ะว่าเราควรทำอย่างไรต่อไปดี ตอนนี้ตัวเราเค้าไม่เอาแล้ว ... กลัว ... แหยง ๆ ... ไม่แตะเลย  รักษาศีลยังรักษาอยู่  แต่พอจะนั่งเหมือนเขาร้องว่าไม่เอาๆ กลัว  อยากให้ทราบว่ามันทรมานจริงๆค่ะ เคยปฏิบัติได้แต่ปฏิบัติไม่ได้กลัวอะไรก็ไม่รู้

เราอยากปฏิบัติต่อมากๆ ... เราควรไปหาพระอาจารย์สักคนไหมคะเพื่อขอแนวทาง

รบกวนขอความกรุณาด้วยนะคะ  อาจจะยาวแล้วก็คำประหลาดๆแต่เราไม่รู้จะอธิบายยังไงดี

https://pantip.com/topic/37070740
 


235 ถ้าพูดแบบเล่าเป็นนิทานก็ว่ากิเลสมารขวางไม่ให้ทำ  พูดทำนองนี้ ไม่ได้ช่วยแก้ปัญหาอะไร เหมือนปลอบใจกัน   แต่ถ้าพูดเพื่อแก้ปัญหาพูดอย่างผู้ปฏิบัติธรรม  อย่างผู้ปฏิบัติกรรมฐาน อย่างเป็นจิตตภาวนาแล้ว  ก็ว่า พึงกำหนดความรู้สึก แหยงๆ  ความรู้สึกกลัว  ความรู้สึกเหมือนมันร้องไม่เอาๆนั่นแลตรงๆกับความรู้สึก  รู้สึกยังไง  กำหนด (ปริญญา)  ยังงั้น  วิธีปฏิบัติมีแค่นี้   รู้สึกกลัว   กลัวหนอๆๆๆ  ดังนี้เป็นตัวอย่าง  ต่อให้มีสภาวะร้อยสีพันอย่างกระทบใจ  รู้สึกยังไงก็ยังงั้น กำหนดทัน ทางกายก็เช่นเดียวกัน ตัวสั่นสะท้านกำหนดทันทีไม่รีรอ

ที่ว่า  450  

.... ทีนี้ร่างกายเราสั่นแบบควบคุมไม่ได้เลย  นั่งสะท้านจนเราไปขอให้หลวงพี่เล่าธรรมะให้ฟังถึงคลายลง

235  อารมณ์เก่าคือร่างกายที่สั่นสะท้าน  (เราไม่รู้วิธีแก้ปัญหา)  ก็ไปขอให้หลวงพี่เล่าเรื่องนั้นเรื่องนี้ให้ฟัง  เราก็ฟัง  พอฟังก็เป็นอารมณ์ใหม่ที่จิตรับรู้  อารมณ์เก่าก็คลายก็ดับ แค่นี้  เพราะฉะนั้น  วิธีปฏิบัติธรรม ท่านจึงให้โยคีกำหนดรู้ทุกอารมณ์ที่เกิดกระทบความรู้สึกทุกอย่าง  ปฏิบัติไปๆสติเกิดทันทุกสภาวะ โยคีก็เห็นการเกิด-ดับของอารมณ์นั่นนี่เอง คือ รู้ที่มาที่ไปเอง ทีนี้ก็ไม่ต้องไปหาใครเล่าเรื่องอะไรให้ฟังรู้เองเห็นเองแก้ปัญหาเองได้   



235 ปัสสัทธิ   ความสงบกายสงบใจ, ความสงบใจและอารมณ์, ความสงบเย็น,  ความผ่อนคลายกายใจ (ข้อ ๕  ในโพชฌงค์ ๗)
 



Create Date : 18 มิถุนายน 2567
Last Update : 12 กรกฎาคม 2567 15:11:25 น.
Counter : 109 Pageviews.

0 comments
(โหวต blog นี้) 
:: คำถามโง่ๆของคนที่คิดว่าตนฉลาด :: กะว่าก๋า
(10 ก.ค. 2567 05:11:48 น.)
การฝึกใช้ การใช้ ปัญญา Dh
(6 ก.ค. 2567 08:18:53 น.)
:: ความเปลี่ยนแปลงแห่งชีวิต :: กะว่าก๋า
(4 ก.ค. 2567 04:50:07 น.)
:: คลื่นกระทบฝั่ง :: กะว่าก๋า
(3 ก.ค. 2567 05:17:25 น.)
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Samathijit.BlogGang.com

สมาชิกหมายเลข 6393385
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 9 คน [?]

บทความทั้งหมด