
แนวทางเป็นพระอรหันต์แท้ๆ

ปกติในชีวิตประจำวันคนเราปล่อยไปตามฤทธิ์ตามเรื่องแทบไม่นึกถึงเลย เมื่อปล่อยไปตามความเคยชินความยินดียินร้ายขณะเห็นได้ยินเป็นต้นก็เป็นอนุสัยนอนเนื่องอยู่ในจิต หนามากเท่าใดก็แก้ยากเท่านั้น
ฉฬังคุเบกขา อุเบกขามีองค์ ๖ คือ ด้วยตาเห็นรูป หูได้ยินเสียง จมูกดมกลิ่น ลิ้นลิ้มรส กายถูกต้องโผฏฐัพพะ
ใจรู้ธรรมารมณ์แล้ว ไม่ดีใจ ไม่เสียใจ วางจิตอุเบกขา มีสติสัมปชัญญะอยู่
(ขุ.ม.๒๙/๔๒๓/๒๘๙) เป็นคุณสมบัติอย่างหนึ่งของพระอรหันต์ ซึ่งมี
อุเบกขาด้วยญาณ คือ ด้วยความ
รู้เท่าทันถึงสภาวะของสิ่งทั้งหลาย อันทำให้ไม่ถูกความชอบ ความยินดี ยินร้าย ครอบงำ ในการรับรู้อารมณ์ทั้งหลาย ตลอดจนไม่หวั่นไหว เพราะ
โลกธรรมทั้งปวง
- ใช้สอบอารมณ์ตนเองขณะเห็น ขณะได้ยิน ฯลฯ ขณะรับรู้อารมณ์ทางอายตนะ ในชีวิตประจำวันได้
สภาวะ นิยมเรียกยาวเป็น "สภาวธรรม" ตามคำบาลีว่า "สภาวธมฺม" ซึ่งมาจาก ส+ภาว+ธมฺม แปลตรงตัวว่า สิ่งที่มีภาวะของมันเอง