ชอบถามธรรมะระดับแก่นกัน
  


235 ชาวพุทธส่วนมาก  มักถามปัญหาระดับแก่น ตัวอย่าง  450


 -> เราต้องทำอย่างไรบ้าง เราถึงจะสามารถปล่อยวางกาย  ปล่อยวางเวทนา  และปล่อยวางจิตได้ครับ 

 235 คำตอบ จะพูดว่า การปฏิบัติธรรม  ปฏิบัติกรรมฐาน  นั่งสมาธิ  เจริญสมาธิ  แนวสติ-ปัฏฐาน แนวอานาปาน-สติ   จนจิตสงบถึงระดับหนึ่งแล้วประสบสภาวธรรมหลากหลายดังตัวอย่างที่นำมานั่นๆแล้ว  ตนเองแก้ปัญหาทางจิตจนผ่านทะลุมันออกไปได้โดยสวัสดี  นั่นคือคำตอบทุกตัว  


235 ตัวอย่าง ทางกาย  450 

->ตอนแรกดิฉันมีอาการผิดปกติทางกายแล้วไปถามผู้สอน  แล้วได้คำตอบที่ไม่สมเหตุผลมากเลยจึงขาดความไว้ใจในตัวผู้สอน   คราวนี้พอเกิดอย่างอื่นตามมาก็ไม่ได้ถามอีก
    ต่อมาทั้งตาฝาด  หูแว่ว ได้ยินอะไรแบบพิเศษจากปกติ   ก็คิดว่าตัวเองวิเศษ ไม่ไปถามผู้ฝึกสอนอีกเพราะขาดความไว้วางใจ  แถมหลงในสิ่งลวงนั้นแล้วด้วย   เป็นหนักจนต้องไปอยู่โรงพยาบาล และก็รักษาจนรู้ตัวและเข้าใจแล้วว่าเป็นเรื่องไม่จริง
แต่ยังมีอาการอย่างนึงที่ยังไม่หายคือใจแว่ว   (ไม่รู้จะเรียกว่าอะไรดีค่ะเพราะมันคลายหูแว่วแต่เสียงเหมือนมีคนอื่นพูดมาจากใจเรา)   กินยาตามหมอสั่งมาก็หลายเดือนก็ยังไม่หาย  ยังงงอยู่ว่าเป็นไปได้อย่างไร   เสียงที่ได้ยินบอกว่า ไม่หายหรอกต้องเป็นคนจิตผิดปกติไปตลอดบ้างละ  ต้องไปฝึกสมาธิต่อให้หายบ้างละ   ฟังไปก็งงไปเรื่อยค่ะ  เข้าใจว่ามันเป็นอาการจิตเภทแบบที่หมอบอก  แต่ไม่รู้ว่าต้องเดินทางไปสุดวิธีรักษาแบบคนเป็นโรคจิต หรือควรกลับมาทางทำสมาธิแทน   แต่กลัวตอนที่ร่างกายผิดปกติ กลัวเป็นอีกแล้วจะไม่หายคราวนี้

   คุณเคยได้ยินว่ามีคนผิดปกติทางกายจากการฝึกสมาธิแล้วไม่หายไหมคะ  เพราะมันเป็นเหตุนึงที่ดิฉันกลัว จึงไม่กล้าทำอีก เพราะตอนที่เป็นนั้นเหมือนมีคนมาจับหน้าเราบิดแรงๆไปมาตลอดเวลา ตอนออกจากสมาธิก็ยังเป็น  ตอนนั้นค่อนข้างหวั่นใจ แต่ก็อดทนนั่งจนหายไป ใช้เวลาช่วงนั้นราวสองวันค่ะ


235 ตัวอย่าง  ทางเวทนา  450

-> ดิฉันฝึกหัดนั่งสมาธิวิปัสสนาแนวทางท่านอาจารย์โกเอ็นก้า คือนั่งดูลมหายใจเข้าออกเฉยๆ ไม่บริกรรมและให้ดูเวทนาที่เกิดในร่างกายแล้วให้มีอุเบกขา   คอร์สแรกที่ดิฉันไปศึกษาเรียนรู้เป็นเวลา 10 วัน และหลังจากนั้นดิฉันก็กลับมาปฎิบัติที่บ้าน สม่ำเสมอ วันละหลายครั้ง บางทีก็หลายชั่วโมงติดต่อกัน

ล่วงเข้ามาประมาณเดือนที่ 3 ดิฉันมีอาการร้อนที่ร่างกายทุกส่วน และเกิดอาการปวดศีรษะเหมือนมีเข็มเป็น ร้อยๆเล่มอยู่ในหัว บางที แข็ง ตึง มึน ทึบอยู่ในหัว จนยากที่จะอธิบาย จนขนาดต้องไปเอกซ์เรย์แต่ไม่มีอะไรผิดปรกติ   อาการมันลงมาที่มือข้างซ้าย และ กรามบน ขมับ 2 ข้าง เหมือนมีกระแสไฟฟ้าวิ่งอยู่ตลอดเวลาเป็นที่ทรมานมาก

ระยะหลังมาดิฉันก็เลยนั่งบ้างไม่นั่งบ้าง เพราะปวดหัวเหลือเกิน บาง อาการไม่สามารถบอกมาเป็นตัวอักษรได้ว่ารู้สึกอย่างไร อาการเป็นตลอด เวลา 2 - 4 ชั่วโมง ทั้งหลับทั้งตื่น ไม่รู้จะทำอย่างไร ก็ไปหาหมอฝังเข็ม ฝังมา 9 ครั้ง ไม่มีทีท่าว่าจะทุเลา อาการยังมีตลอด ดิฉันก็ได้แต่อุเบกขา ทำใจไป คิดไปต่างๆนานา เวลานั่งก็ขออุทิศให้เจ้ากรรมนายเวรทั้งหลายทั้งปวง   
ตอนนี้นับระยะเวลาเป็นมากว่า  2 ปี ได้แต่หวังว่าผู้รู้ทั้งหลายคงช่วยอนุเคราะห์คนมีกรรมคนนี้ด้วย ขอได้โปรดเมตตาช่วยด้วยนะคะ


235 ตัวอย่าง ทางจิต 450

-> ผู้รู้ช่วยบอกหน่อยค่ะ เป็นอันตรายหรือปฏิบัติผิดทางไหมค่ะ เพราะฝึกทำเองโดยไม่มีครูบาอาจารย์สอนค่ะ หนูฝึกดูจิตมาประมาณ 2 เดือนแล้วค่ะ แรกๆก็เห็นจิตฟุ้งซ่านมากช่วงหลังๆจิตเริ่มสงบ ไม่ไหลออกไปตามอารมณ์ข้างนอก แต่เริ่มเห็นจิต เฉยๆบ้าง สุขบ้าง

บางครั้งรู้สึกหดหู่  เป็นทุกข์   เบื่อโลกมากๆเลยค่ะ  มันเป็นของมันเองควบคุมอารมณ์นี้ไม่ได้ ได้แต่ตามดูเฉยๆ รู้สึกว่ามันไม่ใช่ของเราเหมือนเราไม่มีตัวตนเลยค่ะ 
บางครั้งก็นอนดูจิตไปเรื่อยๆแล้วเหมือนว่าตัวเองจะเคลิ้มๆไป แต่ยังมีสติรู้สึกตัวค่ะ  อยู่ดีๆจิตก็พูดว่า ลองหยุดหายใจตายดูหน่อยสิ แล้วหนูก็หยุดหายใจตามไปด้วยบังคับร่างกายไม่ได้เลยค่ะ  ตอนนั้นขยับร่างกายไม่ได้ด้วยค่ะ รู้สึกเริ่มกลัวก็เลยพยายามฝืนจนหายใจได้   ตอนนั้นรู้สึกอึดอัด  และรีบสูดลมหายใจเข้าปอดค่ะ ถ้าปล่อยไปนานกว่านี้คิดว่าตัวเองต้องตายจริงแน่ๆเลยค่ะ เกิดจากอะไรค่ะ หนูทำผิดทางไหมค่ะ ถ้าเกิดเป็นอีกจะทำอย่างไรดีค่ะ



 235 เรื่องของชีวิต ซึ่งก็คือ กาย เวทนา จิต ธรรม นั่นแหละ  เขาแยกให้เห็นแต่ละด้านๆนี่แหละที่โยคีผู้ปฏิบัติแนวลึกนี่แล้วประสบสภาวะมัน  ต้องกำหนดผ่านให้ได้จงได้  เมื่อผ่านพ้นไปได้แล้ว  แสดงว่าเข้าใจชีวิต  เข้าใจธรรมะระดับแก่น

    หากมีคำถามสอดเข้ามาว่า  เขาทำผิดทางไหม ?   ตอบ:   ไม่มีใครทำผิดทางสักคน  ทำถูกหมด  แต่ขาดวิธีปฏิบัติต่อธรรมชาติแค่นั้นเอง  เอ๊ะ  ไม่เข้าใจ  จะให้ทำยังไง  ก็กำหนดรู้ตามที่ธรรมะ-ชาติมันเป็นซี่  เป็นยังไง  กำหนดยังงั้น   สงสัยอีก  แล้วหนูจะตายล่ะ  อ้าว  ก็กำหนดว่า จะตายหนอๆๆๆ ซี่  กำหนดรู้ยังงั้นแล้ว  มันไม่ตายหรอคะ/ครับ  มันไม่ตายหรอก   แต่มารคือกิเสล  มันหลอก  อย่านะๆ จะตายเอานะ  เลิกเหอะๆ  เลิกนั่งสมาธิเหอะ  พอเถอะ  ตายนะๆ พอเราเลิกไม่เห็นมันเป็นอะไรเลย  จบข่าว  เสร็จมารไปรอบหนึ่ง   107

   วันดีคืนนี้อยากจะนั่งสมาธิอีก   ก็นึกกลัว   ใจหนึ่งอยากนั่งสมาธิ   อีกใจหนึ่งก็กลัว  มันกลัวก็กำหนดซี่  กลัวหนอๆๆๆ  ตรงๆ อย่าหลบเลี่ยงทุกขอริยสัจ 

 



Create Date : 18 พฤษภาคม 2564
Last Update : 18 มิถุนายน 2567 18:58:17 น.
Counter : 963 Pageviews.

0 comments
การอยู่ที่ควร ลักษณะของกิเลส ปัญญา Dh
(9 ก.ค. 2567 13:55:28 น.)
:: ความสุขที่แตกสลาย :: กะว่าก๋า
(6 ก.ค. 2567 05:50:04 น.)
:: คลื่นกระทบฝั่ง :: กะว่าก๋า
(3 ก.ค. 2567 05:17:25 น.)
:: ไม่มีฝน ไม่มีดอกไม้ :: กะว่าก๋า
(30 มิ.ย. 2567 06:16:21 น.)
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Samathijit.BlogGang.com

สมาชิกหมายเลข 6393385
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 9 คน [?]

บทความทั้งหมด