เรื่องนี้เป็นผลงานเรื่องที่ 4 ของนักเขียนคนนี้ที่เราได้อ่านแล้วค่ะ ก็นับว่าอ่านมาครบทุกเรื่องเท่าที่มีให้อ่านในเมืองไทยแล้วล่ะค่ะ 555
![](https://www.bloggang.com/data/m/marinarain/picture/1495543184.jpg)
เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เราทั้งคาดหวังทั้งไม่คาดหวัง คาดหวังก็เพราะมันกระแสดีมากในช่วงที่ออกมาใหม่ๆ ทุกคนดูอยากได้ และนั่นก็ทำให้เรารู้สึกอยากอ่านด้วยเหมือนกันค่ะ แต่ตอนนั้นเอาเงินไปหมดกับเรื่องอื่นก่อน (จริงๆก็คือเอาเงินไปซื้อแนว BL ซะเยอะแล้วน่ะค่ะ 55) ส่วนไม่คาดหวังก็เพราะว่าเราอ่านเรื่องของนักเขียนคนนี้มาสามเรื่อง ค่อนข้างคิดว่า แนวเค้าออกจะเรียบๆไม่หวือหวามาก
ก็ว่าด้วยอาชีพนางสนม เป็นตามชื่อเรื่องเลยค่ะ จวงลั่วเยียนนั้นย้อนยุคมาเข้าร่างของพระสนมที่ไม่โปรดปรานคนนึง เธอก็ได้ทำการปีนป่ายตำแหน่งในฝ่ายในจนสุดท้ายก็ได้ครอบครองชีวิตที่ดี มีความสุขอย่างที่ต้องการค่ะ
สิ่งที่ทำให้ ว่าด้วยอาชีพนางสนม ต่างกับเรื่องอื่นค่อนข้างเยอะก็คือ จวงลั่วเยียน ตัวนางเอกเอง ที่มีทัศนคติมองการชีวิตในชาตินี้เป็นอาชีพๆหนึ่ง การใช้ชีวิตเป็นพระสนมเป็นอาชีพหนึ่ง ต้องฝ่าฝันกับเพื่อนร่วมงาน ต่อสู้กับคู่ต่อสู้ที่น่ากลัว นั่นก็ทำให้นางเอกของเราคนนี้ ไม่รักจักรพรรดิเอาเลยค่ะ จนสุดท้ายแล้ว เราก็คิดว่าเธอก็ยังไม่รัก
สุดท้ายเราคิดว่าพระเอกรักนางเอกพอสมควรนะ แต่นางเอกแทบไม่ได้รักพระเอกเลย แต่อย่างน้อยก็มีชีวิตที่มีความสุข เอาตัวรอดได้ มีลูกชายที่รักตัวเองมาก และตัวเองก็รักลูกมากด้วย นับได้ว่าอาชีพพระสนมของเธอนี้ประสบความสำเร็จอย่างงดงามทีเดียวค่ะ 555
ก็เราเคยอ่าน ชายาผู้มีคุณธรรม ของนักเขียนคนนี้มาก่อนแล้ว จะว่าเหมือนกันก็เหมือนกันอย่างน่าตกใจ จนอาจจะกล่าวได้ว่า แทบไม่ทิ้งแนวเดิมเลย ต่างกันเล็กน้อยคือ พระนางของชายาผู้มีคุณธรรมรักกันจริงๆ และมีเรื่องชิงบัลลังก์เข้ามาด้วย เพราะพระเอกเป็นอ๋อง
ในเรื่องชายาผู้มีคุณธรรมมีอยู่ตอนหนึ่งที่กล่าวว่า ชวีจิงชวี (นางเอกเรื่องชายาผู้มีคุณธรรม) มาได้ถูกจังหวะก็คือมาในช่วงที่พระเอกเป็นอ๋อง ถ้าเกิดว่ามาในช่วงที่พระเอกเป็นฮ่องเต้แล้ว ก็จะได้เป็นแค่พระสนมชายาที่โปรดปรานที่สุดเท่านั้น
ตอนเราอ่านว่าด้วยอาชีพนางสนมก็คิดถึงตรงนี้เลย อ่านแล้วก็...รู้สึกทำใจตามจวงลั่วเยียนไปด้วย และเราซึ่งเป็นคนอ่านก็รู้สึกเฉยชาต่อพระเอกไปด้วย 555 ไม่ได้ชอบพระเอกขึ้นมาเลย จนกระทั่งพระเอกรักนางเอก แต่นางเอกไม่ได้รัก ก็ยังรู้สึกว่า เออ เป็นเรื่องสมควรแล้ว
โดยรวมเราว่าสนุกดี ไม่ค่อยได้อ่านแนววังหลังแบบนี้เท่าไหร่ เนื้อเรื่องไม่ได้โฟกัสความรักมาก เพราะมันไม่มีอยู่แต่แรก โฟกัสการใช้ชีวิตรอดในวังหลังมากกว่า
ปล. เราว่าจะพูดตั้งนานแล้วแต่ลืมทุกครั้งเลย คือ แอบคิดว่าเรื่องนี้ควรมีชาร์ตตัวละครนะ คือเราจำไม่ค่อยได้เลยอ่ะ ว่าคนไหนเป็นคนไหน ยิ่งเปลี่ยนยศแล้ว ชื่อเรียกก็เปลี่ยนด้วย แบบงงมาก คนนี้ตอนนั้นใช่คนนี้ตอนนี้รึเปล่านะ อะไรอย่างนี้ ถ้ากลัวสปอยล์มากก็ใส่ไว้ด้านหลังก็ได้ค่ะเราว่าจะดีกว่าอีกเยอะเลย