- รีวิว ราชันคืนบัลลังก์ : Arise Zhang -
ราชันคืนบัลลังก์ เล่ม 1

เรื่องย่อหลังปก

เขานามว่า "หลี่รั่ว" แต่น้อยนักที่คนจะเรียกเขาด้วยชื่อนี้ สหายในอดีตรู้จักเขาในนาม "ต้วนหลิ่ง" เด็กกำพร้าแห่งบ้านสกุลต้วน...

หลังจากมารดาเสียชีวิตไป ชีวิตของต้วนหลิ่งดุจกระสอบทรายประจำตระกูล ทุกวันที่บ้านสกุลต้วน เขาต้องทนรับความลำบากต่างๆ นานา กระทั่งวันหนึ่งกำพร้าน้อยต้วนหลิ่งพลันได้พบ "หลางจวิ้นสยา" บุรุษหนุ่มนักฆ่า หนึ่งในสี่สุดยอดมือสังหารแห่งแผ่นดิน!

การพบพานกันครั้งนั้น...คือจุดเริ่มต้นชะตาชีวิตใหม่ของต้วนหลิ่ง หลางจวิ้นสยาชักนำให้เขาได้พบกับบุรุษผู้หนึ่ง บุรุษผู้ที่ต้วนหลิ่งไม่คาดคิดมาก่อนว่าในชีวิตนี้จะมีโอกาสได้พบและตั้งแต่นั้นม่านฉากใหม่แห่งชีวิตของต้วนหลิ่งก็ได้เปิดฉากขึ้น!



คุยกันหลังอ่าน (สปอยล์)
คือเราค่อนข้างคาดหวังกับเรื่องนี้มาก ใครเคยอ่านบลอกเก่าๆของเราจะรู้ว่าเราชอบปราชญ์มาก แล้วก็ประทับใจคนเขียนมาก เรื่องนี้ก็เป็นอีกผลงานหนึ่งของ Arise Zhang หรือเฟยเทียนเย่เสียง (ใครเคยเห็นหน้าตาของคนเขียนแล้ว จะรู้ว่ายังหนุ่มแล้วก็หน้าตาดีอยู่นะ)

ไม่รู้ว่าอาจจะเพราะคาดหวังมากเกินไป เราถึงรู้สึกว่าชอบเรื่องนี้น้อยกว่าปราชญ์นิดหน่อย แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังอยู่ในระดับที่ชอบ เรื่องนี้มี 5 เล่ม จบ นอกจากเล่มแรก (ปกด้านบน)ที่เป็นต้วนหลิ่งกับท่านพ่อแล้ว สี่เล่มที่เหลือล้วนเป็นสี่มือสังหารผลัดกันขึ้นปก (ดูจากรอยสักของแต่ละคน)
ราชันคืนบัลลังก์ เล่ม 2
เล่ม 2 คือ หลางจวิ้นสยาที่มีรอยสักที่แขนกับต้วนหลิ่ง

ราชันคืนบัลลังก์ เล่ม 3
เล่ม 3 คือ เจิ้งเยี่ยนที่มีรอยสักที่มือกับเสด็จอาสี่ (หลี่เยี่ยนชิว)

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ ราชันคืนบัลลังก์
เล่มสี่ คือ ชางหลิวจวินที่มีรอยสักที่หน้ากับ...คนนี้เราไม่แน่ใจแต่คิดเอาว่าน่าจะเป็นมู่ชิ่ง ต้วนหลิ่วไม่น่าจะเอามือสอดในคอเสื้อชางหลิวจวินมั้ยนะ 55555

ราชันคืนบัลลังก์ เล่ม 5 (จบ)
เล่มห้า แน่นอนว่าเป็นคู่หลักของเรา อู่ตู๋กับต้วนหลิ่งนั่นเอง พอดูแล้วก็อืม อู่ตู้หล่อกว่าหลางจวิ้นสยาพอสมควรนะ 55555555

เรื่องนี้ดำเนินเรื่องไม่เร็วเท่าปราชญ์ (ปราชญ์ช่วงแรกๆก็ทำไร่ไถนาอยู่ แต่พอเมืองแตกปุ้บเหมือนวิ่งตลอด) แต่ถึงอย่างนั้นเรื่องนี้ต้วนหลิ่งชีวิตก็ค่อนข้างลุ่มๆดอนๆเหมือนกัน แต่เป็นอย่างที่ไช่เหยียนบอกเอาไว้จริงๆว่า ต้วนหลิ่งมีคนคอยอยู่ด้วยตลอดเวลา ไม่ว่าจะช่วงไหน ตั้งแต่เด็กมา เป็นหลางจวิ้นสยาก็ดี บิดาก็ดี จนมาอู่ตู๋ แล้วก็เสด็จอา ทุกคนต่างก็จริงใจแล้วก็รักต้วนหลิ่งมากๆทุกคนกันทั้งนั้น

ขอพูดถึงตัวละครทีละคน

เริ่มด้วย หลางจวิ้นสยา

ในช่วงแรกคือเราดันมีคนสปอยล์แล้วว่าพระเอกจะไม่ใช่หลางจวิ้นสยา เพราะงั้นก็เลยค่อนข้างเดาได้ประมาณนึงว่า เดี๋ยวตัวละครตัวนี้ต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อจะหล่นจากบัลลังก์การเป็นพระเอกแน่ๆ ไม่อย่างั้นด้วยบทที่ค่อนข้างส่ง แถมยังมีฉากที่ค่อนข้างคลุมเครืออย่างฉากที่หลางจวิ้นสยาเปลี่ยนเสื้อผ้า เราต้องคิดว่าคนคนนี้เป็นพระเอกแน่นอนค่ะ

สำหรับหลางจวิ้นสยา เป็นตัวละครที่เราชอบมาก เป็นหนึ่งในตัวละครที่ชอบที่สุดเลยก็ได้ ชอบสองตัวคือ ท่านพ่อกับหลางจวิ้นสยานี่แหละ คือพออ่านจดหมายของหลางจวิ้นสยาแล้วก็รู้สึกว่า แกทำอะไรของแกน่ะ แต่ก็เห็นใจด้วย แล้วก็รู้สึกว่าหลางจวิ้นสยาจังหวะไม่ค่อยดี (อย่างที่เจ้าตัวบอกกับอู่ตู๋ว่า อู่ตู๋ก็แค่จังหวะเท่านั้น) คือมาในช่วงที่ต้วนหลิ่งยังไม่เป็นหนุ่มดี ตอนนั้นยังไม่ได้รักใครเลย แต่ก็รักหลางจวิ้นสยามากๆ ถึงจะไม่ใช่รักในเชิงชู้สาวก็ตาม

ส่วนตัวหลางจวิ้นสยาเอง เราก็ไม่รู้ว่าเจ้าตัวรักต้วนหลิ่งแบบไหน เราชอบวิธีการของอู่ตู๋ที่พยายามจัดการเรื่องของหลางจวิ้นสยามาก เพราะว่ารู้ดีว่าคนตายย่อมเป็นที่จดจำมากกว่าคนเป็น พอสบโอกาสก็ช่วยหลางจวิ้นสยาตลอด เพราะว่าเงาของคนคนนี้ยิ่งใหญ่จริงๆสำหรับต้วนหลิ่ง เป็นเหมือนบิดา เหมือนพี่ชาย เป็นที่พึ่งหนึ่งเดียวในตอนที่ต้วนหลิ่งไม่มีใคร เป็นคนแรกในชีวิตที่ยื่นมือเข้ามา เป็นคนที่ต้วนหลิ่งจะไม่มีวันลืมเด็ดขาด

สุดท้ายจดหมายของหลางจวิ้นสยาทำให้เราสงสารไช่เหยียน ที่ถูกดึงเข้ามาในเรื่องนี้ สงสารตอนที่ไช่เหยียนพูดว่า ท่านเคยสัญญาว่าจะพาข้าไปในที่ไกลแสนไกล

แต่ตอนหลางจวิ้นสยาตายไม่ได้ร้องไห้ อาจจะเพราะว่าทำเหมือนจะตายๆมาหลายรอบแล้ว ไม่ตายสักที เสียใจนิดๆไปหลายรอบ พอตายจริงๆก็กลับไม่ร้องซะอย่างนั้น 5555


คนที่สอง หลี่เจียนหง

คนนี้เราชอบมาก แม้ว่าจะปรากฏตัวพร้อม Death flag ก็ตาม คือดูแล้วรู้เลยว่านี่คือตัวละครประเภทที่จะตายเพื่อเป็นการผลักดันตัวละครหลักไปข้างหน้า เป็นการตายจะเป็นผลมากต่อ character development 

แต่ถึงอย่างนั้น เฟยเทียนก็ยังสร้างหลี่เจียนหงออกมาได้เท่มาก เป็นคุณพ่อสุดเท่ในการ์ตูนโชเนนที่เราๆมักจะกริ้ดกร้าดกันอยู่ในใจ แบบที่หล่อเท่ สุดจะเก่ง แถมยังพูดกับเราแบบชิวๆว่า ถ้าอยากจะเป็นคนสวน ก็เป็นไปเถอะ แถมยังรักลูกมาก แบบคนอ่านสัมผัสได้ถึงความรักของหลี่เจียนหงมากๆแน่ๆ

ฉากหลี่เจียนหงตายกับฉาก Flash back ความทรงจำเกี่ยวกับหลี่เจียนหงของต้วนหลิ่งเป็นสองฉากที่ทำให้เราร้องไห้ นอกนั้นไม่ร้องเลย เป็นตัวละครที่เท่มากจริงๆ แต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกว่าเราไม่ค่อยรู้จักคนคนนี้เท่าไหร่นัก


คนที่สาม อู่ตู๋

อู่ตู๋เป็นตัวละครประเภทที่ถ้าเกิดไม่ได้บอกก่อน ตอนโผล่มาครั้งแรกคงมองผ่านไป ไม่รู้หรอกว่าคนคนนี้คือจะกลายเป็นพระเอก แต่ก็ต้องบอกว่า อู่ตู๋มาในจังหวะที่ดีมาก เป็นคนเก็บต้วนหลิ่งขึ้นมา เป็นคนดูแลจนคนคนนี้กลับมามีกำลังใจในการใช้ชีวิตอีกครั้ง (ถ้าอู่ตู๋ไม่ได้เป็นคนเก็บขึ้นมา บทพระเอกก็คงเป็นหลางจวิ้นสยาแล้วล่ะ 555) ความรักของอู่ตู๋กับต้วนหลิ่ง เรารู้สึกมันเร็วนิดหน่อย อาจจะเพราะว่ามีแรงดึงดูดทางกายด้วย ประจวบเหมาะกับถึงวัยของต้วนหลิ่งด้วยอะไรด้วย แต่พอคิดว่า อู่ตู๋มีความ father figure แล้วมาในจังหวะที่ต้วนหลิ่งเสียพ่อไปพอดี เหมือนเป็นขอนไม้ท่ามกลางแม่น้ำ ก็นึกภาพออกว่า จะเกาะขอนไม้นี่แน่นขนาดไหน


คนที่สี่ ต้วนหลิ่ง

นายเอกที่เราอยู่ด้วยตั้งแต่ยังเด็กน้อย จนเติบใหญ่ คนอ่านก็มองเห็นต้วนหลิ่งเติบโตไปพร้อมๆกับตัวละครรอบๆตัว เจ็บแค้นเรื่องที่ถูกแก้แค้นไปด้วย รู้สึกว่าเป็นตัวละครที่ไม่มีความน่ารำคาญใจเลยสำหรับเรา ฉลาด อ่อนไหว น่ารัก ช่างอ้อน เป็นตัวละครที่จิตใจดี แบบที่ไม่แปลกที่หลายๆคนจะตกหลุมรัก

คนที่สุดท้าย ป๋าตู

5555 สุดท้ายดันจะพูดถึงป๋าตูซะงั้น ป๋าตูเป็นตัวละครที่มีเสน่ห์มาก เชื่อว่าไม่ว่าใครที่อ่านช่วงที่ต้วนหลิ่งอยู่ที่สถานศึกษาก็ต้องชอบป๋าตู มีความเป็น tsundere ไม่บอกหรอกนะว่าอยากให้อยู่ด้วย แต่จริงๆในใจดีใจมากที่ได้อยู่ด้วย ชอบที่ป๋าตูภาวนาให้หลางจวิ้นสยาไม่มารับต้วนหลิ่งจะได้อยู่กับตัวเอง พอรู้ว่าต้วนหลิ่งอาจจะมีอันตรายก็พร้อมมาช่วยทั้งๆที่เสี่ยงชีวิตอย่างมาก รู้สึกว่าเป็นความรักที่ยิ่งใหญ่อย่างน่าประหลาดใจ แล้วก็น่าเศร้าด้วยเหมือนกัน เหมือนที่ป๋าตูพูด จะอย่างไรก็ไม่ได้เป็นเพราะป๋าตู


สุดท้ายเรารีวิวค่อนข้างยาวละเทียบกับความยาวปกติ ก็ชอบเรื่องนี้อยู่เหมือนกัน แต่ประทับใจน้อยกว่าปราชญ์ แต่คืออาจจะเป็นเพราะเราอ่านปราชญ์มาก่อนก็ได้ พอมาเจอเรื่องนี้ที่มู้ดคล้ายๆกันก็เลยไม่ตื่นเต้นเท่าเดิม แต่ก็ยังคงยืนยันว่าเฟยเทียนเป็นคนที่เขียนวายแนวนี้ได้สนุกมากๆ ดีมากๆ สร้างคาแรกเตอร์ได้ดีมากๆเหมือนเดิม

ในปราชญ์เราประทับใจ หลี่เหยียน และเรื่องนี้ไม่มีใครทำให้เราประทับใจได้อย่างหลี่เหยียน แต่ราชันก็มีความเท่ของการออกแบบตัวละครที่น่าประทับใจมากๆเหมือนกัน

เราคงไม่อ่านซ้ำแล้ว เพราะว่ามันหนามากจริงๆ แต่ถึงอย่างนั่นก็จัดอยู่ในเรื่องที่ชอบค่ะ :)

ปล.ตอนพิเศษทำเอาเราจับต้นชนปลายไม่ถูกไปพักหนึ่ง แต่ว่าพอรู้เรื่องแล้วก็เศร้านิดหน่อย ถ้าหากเรื่องราวไม่หลุดมือไปไกล ก็คงจะมีความสุขแบบนี้เอง ทุกคนอยู่ด้วยกันอย่างดีแบบนี้เอง

 



Create Date : 25 มกราคม 2563
Last Update : 25 มกราคม 2563 0:31:44 น.
Counter : 2864 Pageviews.

4 comments
  
ชอบหลางจวิ้นสยามากเหมือนกัน ชอบโมเม้นที่เลี้ยงต่วนหลิ่งมา ตั้งแต่รับออกมาจากบ้านสกุลต้วน จนเอามาเลี้ยงที่ซั่งจิง เลี้ยงได้ดี ใส่ใจ เอาใสใส่ แอบตามไปเฝ้าตอนต้วนหลิ่งเรียน ค่ำๆก็มาเป่าขลุ่ยให้ต่วนหลิ่งฟัง พยายามให้ต่วนหลิ่งเรียนให้ดี ไม่ให้ฝึกวิทยายุทธ์ คงเพราะคิดว่าตัวเองจะดูแลและปกป้องเอง อนาคตต้วนหลิ่งต้องเป็นจักรพรรดิต้องมีความรู้มากๆ หลางจวิ้นสยาคงคิดแบบนี้

ก่อนวันที่ หลี่เจียนหงจะมา หลางจวิ้นสยาถึงขั้นนอนไม่หลับ คงเพราะรู้ว่าต้องห่างจากน้อง คงเสียใจไม่น้อย

ตอนที่อ่านจดหมายหลางจวิ้นสยา นึกถึงตอนที่หลังจากหลางจวิ้นสยาวางยาพิษแล้วโยนน้องลงแม่น้ำ หลางจวิ้นสยาก็จะไปจากไช่เหยียน โดยให้ไช่เหยียนแสดงความจริงใจกับอู่ตู๋จะได้รับใช้ข้างกายแทนตัวเอง แต่พอรู้ว่าต้วนหลิ่งยังไม่ตายก็อยู่ต่อ แล้วไม่บอกไช่เหยียนว่าต้วนหลิ่งยังไม่ตาย พอน้องไปด่านถงกวน หลางจวิ้นสยาก็ตามไป โดยไม่บอกไช่เหยียนสักคำ หลางจวิ้นสยาคอยปกป้องน้องอยู่ห่างๆตลอด เกือบตายก็หลายครั้งแต่ไม่ปริปากบอก คงคิดว่าตัวเองเป็นคนทรยศในสายตาผู้คน บอกไปคงไม่มีใครเชื่อหรือไว้ใจอยู่ดี ประกอบกับเป็นคนเย็นชา พูดน้อย เลยทำในสิ่งที่ตัวเองคิดว่าควรทำเพื่อต้วนหลิ่ง

ที่หลางจวิ้นสยาเคยพูดกับไช่เหยียนว่าจะพาหนีไปให้ไกลถ้าถูกเปิดเผย เข้าใจว่าหลางจวิ้นสยาคิดว่าน้องต้วนตายแล้ว แต่พอน้องต้วนไม่ตาย หลางจวิ้นสยาก็สนใจแต่น้องต้วนคนเดียว อีกอย่างไช่เหยียนคิดแต่จะฆ่าน้องต้วนตลอดด้วย

หลางจวิ้นสยาให้กอดแรกที่อบอุ่นและปลอดภับกับน้องต้วน
หลางจวิ้นสยาเป็นคนแรกที่ดีกับน้อง ทำให้น้องหลุดพ้นจากบ้านสกุลต้วน ได้ออกมาใช้ชีวิตที่ดี

หลางจวิ้นสยากับน้องต้วน ก็ไม่รู้เขารักกันแบบไหน คงเป็นความรู้สึกที่ซับซ้อนมากพอสมควร และหลางจวิ้นสยาก็มีน้องต้วนอยู่ในใจตลอด เช่นเดียวกับน้องต้วนที่มีหลางจวิ้นสยาอยู่ในใจ

โดย: Kae IP: 1.46.5.58 วันที่: 17 พฤศจิกายน 2563 เวลา:12:57:06 น.
  
หลางจวิ้นสยา จะว่าไปแล้วก็เป็นหนามหัวใจของผู้ชายหลายคนเลยทีเดียว เริ่มแรกป๋าตู หลี่เจียนหง อู๋ตู๋ อาสี่ ไม่แน่ใจว่ารวมจักรพรรดิจงเจินด้วยมั้ย

สมัยอยู่ซั่งจิงป๋าตูจะมาหาต้วนหลิ่งที่บ้านช่วงวันหยุด ในช่วงวันหยุด หลางจวิ้นสยาจะพาต้วนหลิ่งขี่ม้าไปเที่ยวตามภูเขา นุ่งดูทุ่งกว้าง ดูวัวดูแพะ ตกปลาในแม่น้ำ ป๋าตูตามมาด้วยไม่กี่ครั้ง คงเพราะแสลงใจเป็นแน่ เลยไม่ตามมาอีก ตอนป๋าตูจับ หลางจวิ้นสยาเป็นตัวประกัน หลางจวิ้นสยาบอกป๋าตูว่าน้องต้วนไม่มาหรอก แต่ป๋าตูมั่นใจว่ามาแน่นอน เพราะรู้ว่าความสัมพันธ์ของสองคนนี้มีอะไรพิเศษ หลางจวิ้นสยาคิดว่าน้องไม่มาน่าจะคิดว่าน้องเกลียดตัวเองแล้วแน่ๆ

ตอนหลี่เจียนหงกลับมาหาน้องต้วน น้องต้วนก็พูดถึงหลางจวิ้นสยาบ่อยๆ จนหลี่เจียนหงออกอาการไม่พอใจบ้าง ด้วยหลี่เจียนหงรู้ว่าหลางจวิ้นสยาไม่ใช่คนดีเลยห่วงน้องต้วน

อู่ตู๋คงอิจฉาหลางจวิ้นสยาที่ได้ดูแลน้องต้วนตั้งแต่เด็ก แล้วยังเห็นน้องต้วนเป็นห่วงหลางจวิ้นสยา ไม่อยากให้หลางจวิ้นสยาตาย ขนาดหลางจวิ้นสยาลงมือวางยาพิษน้องต้วนโยนลงแม่น้ำ น้องต้วนยังไม่เกลียดหลางจวิ้นสยา บางครั้งยังเข้าข้างหลางจวิ้นสยาจนอู๋ตู๋หึง แต่ก็ต้องขอบคุณอู่ตู๋ทีพยายามช่วยชีวิตของหลางจวิ้นสยาเมื่อมีโอกาส สองคนนี้เป็นคู่แข่งกันโดยแท้ แข่งกันปกป้องน้องต้วน

มาถึงอาสี่ อยากฆ่าหลางจวิ้นสยา เพราะทำผิดร้ายแรงกับน้อง แต่ก็ฆ่าไม่ได้แถมยังต้องช่วยชีวิต เพราะรู้ว่าน้องต้วนจะเสียใจ น้องต้วนถึงขั้นสติแตกพอเห็นหลางจวิ้นสยาตายในท้องพระโรงต่อหน้าตัวเอง ถ้าอาสี่ไม่วางแผนให้หลางจวิ้นสยาตายหลอก อาสี่คงเสียใจเป็นแน่ที่เห็นหลานตัวเองเสียใจมากขนาดนี้

ยังสงสัยว่าวันแรกที่หลางจวิ้นสยาพาน้องต้วนมาที่เรือนฉยงฮวา พอพาน้องต้วนเข้านอนแล้ว แล้วตัวเองก็ออกมาข้างนอกจะปฎิบัติกิจกับติงจือ พอน้องต้วนตื่นมาไม่เจอแล้วตามหา หลางจวิ้นสยารู้ว่าน้องต้วนตามมาก็หยุดมือ ตามน้องต้วนกลับห้อง มาทำให้ตัวเองสงบในห้องที่มีน้องต้วนอยู่ด้วย หมายความว่าไงเนี่ย ขนาดติงจือตามมา ก็บอกว่าไม่ไปแล้ว ติงจือคงประณามน้องต้วนในใจเป็นแน่ มันทำให้คิดว่าน้องต้วนสำคัญกับหลางจวิ้นสยามาก

หลางจวิ้นสยาน่าจะเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้น้องต้วนชมชอบบุรุษ และติดการนอนที่ต้องกอดและหนุนแขน ช่วงที่อยู่ซั่งจิงด้วยกันการใช้ชีวิตของสองคนนี้ละมุนมาก อาบน้ำ สระผม ตัดเล็บ ทำกับข้าว ดูแลบ้านให้สะอาดเรียบร้อย พาไปเที่ยว หาต้นไม้มาให้ปลูกเพราะรู้ว่าน้องชอบ ดูแลเรื่องเรียน เป็นทุกอย่างให้น้องต้วนจริงๆ แถมไม่ดุน้องด้วย นี่คงเป็นความจริงใจและความภักดีต่อน้องต้วนล้วนๆ ที่น้อยคนจะได้รับจากหลางจวิ้นสยา
โดย: Kae IP: 1.47.192.144 วันที่: 17 พฤศจิกายน 2563 เวลา:14:35:02 น.
  
ปราชญ์กู้บัลลังก์ ก็ชอบหลี่เหยียนเหมือนกัน ถึงแม้บางครั้งจะมีความคิดที่ไม่ตรงกันกับโหยวเหมี่ยวก็ตาม แต่หลี่เหยียนก็คอยปกป้องและออกหน้าให้น้องเหมี่ยวหลายครั้ง เจอลูกอ้อนน้องเหมี่ยวทีไรหลี่เหยียนต้องสยบทุกครั้ง ถึงหลี่จื้อเฟิงจะไม่ค่อยแสดงออกว่าหึงน้องเหมี่ยว แต่ก็มีหลายครั้งที่หลี่จื้อเฟิงพูดแซวน้องเหมี่ยวเกี่ยวกับหลี่เหยียน

อ่านปราชญ์กู้บัลลังก์ 3 รอบแบบละเอียด เพราะชอบมากกว่าเรื่องอื่นๆ ที่ผ่านมา และคิดว่าคงได้กลับไปอ่านซ้ำอีก

ส่วนราชันคืนบัลลังก์ชอบระดับนึง แต่อ่านรอบสอง จะข้ามบางช่วงไม่อ่านละเอียดทั้งหมด หลีเจียนหง เจิ้งเยี่ยน อาสี่ มู่ชิ่ง ก็เป็นตัวละครที่น่ารัก อันนี้ข้ามไม่ได้เลย และทุกช่วงที่กล่าวถึงหลางจวิ้นสยายิ่งข้ามไม่ได้ เพราะเป็นตัวละครที่เด่นมากตั้งแต่เปิดเรื่อง คนแต่งให้ความสำคัญกับตัวละครตัวนี้ แม้กระทั่งตอนจบก็จบด้วยตัวละครตัวนี้ จบได้โคตรเศร้าแต่ในเวลาเดียวกันก็ทำให้รู้ว่าคิดไม่ผิดที่รักหลางจวิ้นสยา เพราะระหว่างที่อ่านคำพูดหลางจวิ้นสยากับการกระทำมันสวนทางกันตลอด และมีอะไรที่คนแต่งซ่อนไว้ระหว่างบรรยายทำให้ไม่คิดเกลียดหลางจวิ้นสยา
โดย: Kae IP: 1.47.192.144 วันที่: 17 พฤศจิกายน 2563 เวลา:15:28:16 น.
  
Kae - คุณคอมเม้นได้แบบว่าเรารู้สึกว่าคิดถึงตัวละครจนอยากกลับไปอ่านซ้ำเลยค่ะ TT^TT
โดย: marina_rain วันที่: 26 พฤศจิกายน 2563 เวลา:1:30:13 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

marina_rain
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 13 คน [?]



มกราคม 2563

 
 
 
1
3
5
7
9
10
13
14
15
16
17
19
20
21
22
23
24
27
28
31
 
 
All Blog