Somebody's me... Nobody's know.. You are what you thinks.. and.. I am who i am.. Whatever will be, will be..
Group Blog
 
<<
ตุลาคม 2558
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
28 ตุลาคม 2558
 
All Blogs
 
ถนนสายนี้มีตะพาบ 141 : คิดมาก

ถนนสายนี้มีตะพาบ 141

คิดมาก

โจทย์โดย คุณ ณ ปลายฉัตร




           วันนี้เป็นวันอาทิตย์ที่อากาศร้อนอบอ้าวเสียจนฉันทนอุดอู้อยู่บ้านไม่ได้ ในยุคที่ต้องประหยัดเข็มขัดรัดติ้วแบบนี้ การออกไปนั่งร้านกาแฟสดแอร์เย็นฉ่ำปากซอยจิบคาปูชิโนเย็นสักแก้ว แถมเน็ตฟรี ไวฟายแรง น่าจะดีกว่ามานั่งแกร่วอยู่กับบ้านให้เปลืองแอร์เล่น ฉันดูนาฬิกาข้อมือเวลาค่อนบ่าย อีกหลายชั่วโมงกว่าตะวันจะตกดิน แล้วฉันก็ตัดสินใจ

ก่อนออกจากบ้านฉันก็ไม่ลืมที่จะหยิบหนังสือเล่มบางใส่กระเป๋าสะพายใบย่อม เมื่อคืนอ่านเล่มนี้ติดพันกว่าจะได้นอนต้องบอกตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่านิยายกำลังเข้าด้ายเข้าเข็มยังนอนไม่ได้ แต่สุดท้ายก็หลับคาหนังสือเป็นอย่างนี้ทุกทีสิ

ฉันออกจากบ้านไม่สนใจเสียงจิ้งจกทักให้เสียอารมณ์ โบราณว่าจิ้งจกร้องทักให้ระวังจะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น ฉันไม่อยากคิดมาก อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด แต่แค่พ้นประตูบ้านมาไม่กี่หลังก็มีเสียงร้องเรียก ขนาดเดินย่องเงียบกริบผ่านประตูรั้วสีเขียวหลังนั้นแล้วเชียว!

น่าเบื่อ… ฉันนึกค่อนในใจ ปั้นหน้าอยู่นานกว่าจะหันกลับมายิ้มให้คนเรียกตามมารยาท ฉันสบตากับคุณพี่คนงามเจ้าของบ้านเช่าประจำซอยด้วยอารมณ์ที่บอกไม่ถูก เสียงทักทายจากหล่อนลอยมาเข้าหูทันที

“วันหยุดไม่พักผ่อนนอนอยู่บ้านหรือคะ คุณหนูสุดซอยขา”

คุณพี่คนงามหาเรื่องชวนคุยอีกตามเคย ฉันรู้สึกว่าตัวเองยิ้มแห้งแล้งขนาดหนัก

“วันนี้มีนัดกับเพื่อนไปฝั่งโน้นจ้ะ ฉันไปก่อนนะ ไม่อยากไปสายจ้ะ เจ้” ฉันตอบอย่างเสียไม่ได้

“บอกแล้วว่าอยู่ซอยลึกขนาดนี้ ต้องมีรถไว้ใช้สักคันจะเดินทำไม่ให้เมื่อยตุ้ม เสียดายแทนหนูเลยนะ วันก่อนเจ้เพิ่งขายรถคันที่ถามหนูไปแล้ว  โอ๊ย! ราคาถูกแสนถูก มีคนตาถึงเอาไปใช้แล้ว เสียดายแทน หนูไม่น่าคิดนาน” เจ้จีบปากจีบคอเล่า

ทั้งที่ไม่ได้อยากคุยด้วย แต่ฉันตื่นเต้นจริงๆ นี่เป็นข่าวดีในรอบสองเดือนเลยเชียวละ ใครว่าจิ้งจกร้องทักไม่ดี ไม่เห็นจะไม่ดีตรงไหน แค่ด่านแรกฉันก็ผ่านฉลุย ไม่ต้องโดนเจ้แกจีบให้ซื้อรถเก่าติดแก๊สคันนั้นอีก ยิ่งตอนนี้แก๊สกับน้ำมันรถราคาเกือบจะเท่ากันอยู่แล้ว ฉันไม่ต่อความยาวสาวความยืดดีกว่าแค่ยิ้มสวยๆ แล้วเดินฉากหนีก็พอละมั้ง แต่เจ้ยังไม่วาย

“อ้อ! เดี๋ยวๆๆ คุณหนูสุดซอย เจ้มีจักรยานอีกหนึ่งคันเพิ่งซื้อมาได้สองเดือนขายถูกๆ เลย ตอนนี้ใครไม่มีจักรยานถือว่าเอาท์นะจ้ะ หนูอยากมีไว้ใช้สักคันมั้ย เจ้ขายถูกเหมือนให้ฟรีเลย”

เจ้ทั้งตะโกนและลากเสียงยาวท้ายประโยคราวกับกลัวฉันจะไม่ได้ยินรายการลดแลกแจกแถม ฉันทำเป็นไม่ได้ยินจริงๆ และรีบเดินหนีจากรัศมีการมองเห็นของเจ้ กว่าจะพ้นมาได้แทบหูเฉา ก็ของฟรีมีที่ไหนในโลกนี้กัน

ฉันเดินผ่านบ้านหลังนั้นมาได้ ค่อยหายใจหายคอโล่งหน่อย แต่ยังไม่ทันถึงกลางซอยก็มีเสียงเรียกอีก ฉันเหลียวหน้าเหลียวหลังไม่เห็นใคร แต่พอนึกอะไรขึ้นมาได้ฉันก็รีบจ้ำหนี แต่ไม่ทันซะแล้วเมื่อแม่ลูกอ่อนเจ้าเก่าเดินมาขวางหน้า

“ดีใจจังเลยจ้ะวันนี้ได้เจอพี่ซะที จะไปไหนเหรอจ้ะ แวะบ้านฉันก่อนดีมั้ย ฉันมีอะไรให้พี่ดูด้วยนะ” 

หล่อนโบกซองเอกสารสีน้ำตาลไปมาเหมือนจะไล่ความร้อนจากแดดที่กำลังตรงหัวพอดี ฉันหน้าเสียรีบปฏิเสธ

“ไม่ได้หรอกจ้ะ พอดีนัดเพื่อนไว้ปากซอย นี่ก็ใกล้เวลาแล้วต้องรีบไป โทษทีนะ” ฉันตอบก่อนจะรีบเดิน แต่แม่ลูกอ่อนกลับดึงกระเป๋าสะพายฉันไว้

            ฉันนึกฉุนในใจหันกลับมาหมายจะเอาเรื่อง แต่เห็นมือปุ้มๆ ขาวๆของเด็กน้อยในอ้อมกอดหล่อนแล้ว ฉันก็ได้แต่ยิ้มแหย

“หูย...ลูกแม่นี่น่ารักจริงๆ ดูซิ ช่วยแม่ทำมาหากิน ไม่ยอมปล่อยคุณลูกค้าหลุดมือ ยังไงฉันฝากเอกสารนี้ไว้ให้พี่ไปอ่านดูนะ จำได้ว่าที่พี่ไม่ทำประกันกับฉันเพราะบอกว่ามีสามสิบบาทใช่มั้ย อย่าเอ็ดไปนะอีกไม่นานเค้าอาจจะเลิกก็ได้ เอานี่ไปดูแล้วถ้าพี่สนใจเคาะบ้านฉันได้ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงเลยนะ ฉันรอพี่ยิ่งกว่าเซเว่นอีเลฟเว่นอีกจ้ะ”

ฉันยิ้มแห้งแล้งอีกครั้ง นั่นไง! หล่อนหาเรื่องมาหักล้างเหตุผลที่ฉันเคยให้ไว้ ฉันควรจะร้องไห้หรือดีใจนะ ท่าทางว่าจิ้งจกร้องทักจะไม่ดีจริงๆ ละมัง ฉันถึงเจอคนชวนเสียเงินถึงสองคนเข้าไปแล้ว งานนี้ไม่คิดมากก็ต้องคิดแล้ว

ฉันรีบเดินให้พ้นจากกลางซอยให้เร็วที่สุด อารมณ์หงุดหงิดเริ่มมานิดๆแล้ว หวังว่าจะไม่มีใครมารบกวนชีวิตสโลว์ไลฟ์ของฉันอีกในวันนี้ แต่แล้วฉันก็รู้สึกผิดปกติเมื่อรู้สึกถึงอันตรายบางอย่าง ใครบางคนวิ่งมาจากด้านหลัง ฉันได้ยินเสียงฝีเท้าเร็วๆ สัญชาติญาณการเอาตัวรอดบังเกิด ฉันรีบหลบชิดริมรั้วแต่ไม่ทันเมื่อโดนชนเข้าจนแทบเสียหลัก

“นี่! จะรีบอะไรกันนักหนา เห็นมั้ยชนฉันเกือบล้มแล้ว” ฉันโวยทันที

คนวิ่งตัดหน้าหันกลับมาหน้าเสีย “ขอโทษทีนะหนู พอดีป้ารีบมากถ้าใครตามมาหนูบอกว่าไม่เห็นไม่เจอป้านะ”

“ได้จ้ะ ว่าแต่ป้าหนีอะไรเนี่ย ทำไมรีบร้อนนัก จะไปทั้งอย่างนี้เหรอ” ฉันยังยื้อข้อมือป้าเพราะสงสัย ป้าสะบัดข้อมือก่อนจะอธิบายรวบรัด

“ไม่หนียังไงไหว ไม่น่าเล้ยนึกแล้วเจ็บใจ อุตส่าห์กู้เงินมาลงทุนชุดชั้นในซะหลายแสน ขายได้ไม่พอยาไส้ แถมเจ้าหนี้ทวงเช้าทวงเย็น ป้าไปก่อนนะไม่มีเวลาคุย”

ฉันมองตามหลังป้าหลักหมื่นที่วิ่งไปทั้งโรลม้วนผมเต็มหัว ชุดแซ็กสั้นลายดอกตัวหลวมแถมรองเท้าแตะสลับข้างนั่นอีก ไม่รู้จะสงสารหรือขำดี โชคดีที่ฉันเป็นคนคิดมาก คิดแล้วคิดอีกสิบตลบ ไม่หลงกลไปเป็นส่วนหนึ่งของโปรเจคต์ชุดชั้นในหลักหมื่นของป้า

ฉันถอนหายใจก่อนจะเดินต่อ เกือบถึงปากซอยแล้ว นึกว่าจะพ้นเรื่องรำคาญใจ แต่ก็ยังไม่วาย เมื่อเจ้าลูกหมาปากมอมเดินท่าประหลาดออกมาจากร้านชำ เจอเข้ากับฉันที่ข้ามถนนมาพอดีฉันเห็นหน้าตาเจ้าหนุ่มจอมแสบแล้วถึงกับกลั้นหัวเราะไม่ไหว

“ไปทำอะไรมา ทำไมหน้าตาเป็นแบบนั้น”

ฉันพูดไปหัวเราะไป ก็รู้อยู่ว่าเสียมารยาท แต่กับคนนี้แล้วคำว่ามารยาทไม่เคยมีในสารบบ

“ก็จะอะไร เจอยายป้ารำพัดเข้าให้น่ะสิ แค่หยิบเงินไปใช้นิดเดียวเอง ประเคนหมัดซะ ซ้าย ขวาหน้า หลัง หลบไม่ได้ หนีไม่ทันเลย”

ลูกหมาปากมอมป้องปากกระซิบ ก่อนจะร้องโอดโอย ฉันถึงกับสะดุ้ง เมื่ออาอึ้มมาดึงหูจะพาลูกหมาน้อยของป้าเข้าบ้านพร้อมบ่นไล่หลังเป็นชุด

“เผลอเป็นไม่ได้เงินหายอีกแล้ว จะเอาไปเลี้ยงสาวที่ไหนอีก อยากตายใช่มั้ย มานี่

“ยอมแล้ว! ยอมแล้วเมียจ๋า อย่าคิดมากสิจ้ะเงินมันก็อยู่ตรงนั้นนั่นแหละ หาดีรึยัง” ลูกหมาปากมอมโอดครวญ

ฉันหัวเราะอย่างกลั้นไม่อยู่ รีบเดินจากมา เมื่อเห็นอาอึ้มควงสากลากสามีเด็กเข้าบ้าน ยังได้ยินเสียงทะเลาะกันลั่นซอย ดูไปอาอึ้มก็ร้ายไม่ใช่เล่น ท่าทางว่างานนี้ลูกหมาน้อยจะได้หยอดน้ำข้าวต้มอยู่กับบ้านไปอีกนาน

กว่าจะเดินออกมาจนถึงปากซอย ฉันใจหายใจคว่ำไปหลายรอบ นี่ถ้าคิดน้อยกว่านี้อีกสักนิด ป่านนี้คงนอนตีพุงอ่านหนังสืออยู่บ้านได้เป็นสิบๆหน้าแล้วกระมัง...



ตะพาบหนนี้เป็นเรื่องต่อยอดมาจาก ตะพาบ ตอนที่81..สุดถนนสายนี้มี

ไม่รู้ยังจำได้รึเปล่ากับสาวน้อยขี้วีน

อ๊ะ...อ๊ะ...

อย่าคิดมากนะคะจขบ. ไม่ใช่ ฉัน

และฉัน ก็ไม่ใช่ จขบ. แต่อย่างใดค่ะ



จบดีกว่า...


ขอบคุณของแต่งบล็อคสวยๆจากคุณยายเก๋าและคุณญามี่ค่ะ

ขอบคุณภาพและเพลงเพราะๆ จากอินเตอร์เนตค่ะ

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่านค่ะ





Create Date : 28 ตุลาคม 2558
Last Update : 28 ตุลาคม 2558 1:28:17 น. 36 comments
Counter : 848 Pageviews.

 

*กว่าจะเดินออกมาจนถึงปากซอย ฉันใจหายใจคว่ำไปหลายรอบ นี่ถ้าคิดน้อยกว่านี้อีกสักนิด ป่านนี้คงนอนตีพุงอ่านหนังสืออยู่บ้านได้เป็นสิบๆหน้าแล้วกระมัง...
นั่นนะซิคะ ช่วยลุ้นเสียแทบตาย อิๆๆ

ขอบคุณค่ะ คุณนุ่น
*♥♥* 👍🏼👍🏼*♥


โดย: นัน IP: 192.99.14.36 วันที่: 28 ตุลาคม 2558 เวลา:2:04:17 น.  

 
ตะพาบ...เคล็ด
.
จขบ.บล็อกนี้ ให้มี คห.
แก็ง สส.สว. รอให้ความเห็น
กม.ร้อยสี่สิบเอ็ด เคล็ดเส้นเอ็น
ณ ปลายฉัตร จัดประเด็น เป็น บก.
.
samunchon khonsamun
สามัญชน 28 ตุลาคม 2558
.


โดย: samunchon bloggang (สมาชิกหมายเลข 934280 ) วันที่: 28 ตุลาคม 2558 เวลา:4:56:11 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับน้องนุ่น


คนคิดมากจะว่าไปก็ดูคล้ายคนขี้วีนจริงๆนะครับ 555

ปล. พี่ก๋าแอบคิดมากไว้ว่า
โจทย์ตะพาบเจ้าเอาใช้เขียนเรื่องสยองขวัญนี่ล่ะครับ 5555



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 28 ตุลาคม 2558 เวลา:6:14:09 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณน้องนุ่น..

อ่านไปเหนื่อยไปด้วยค่ะ..ลุ้นๆ


โดย: อ้อมแอ้ม IP: 49.230.206.40 วันที่: 28 ตุลาคม 2558 เวลา:7:04:10 น.  

 
แวะมาอ่านค่ะคุณนุ่น


โดย: บาบิบูเบะ...แปลงกายเป็นบูริน วันที่: 28 ตุลาคม 2558 เวลา:8:40:55 น.  

 
ตกลง "ฉัน" ไม่ใช่ จขบ. แน่นะ อิอิ
จะได้บอกว่า คิดผิดคิดใหม่ได้นะ ... ไม่มีที่ไหนที่ดีเท่าการได้อยู่บ้านอีกแล้ว 555

ไม่งั้นจะมีคำว่า Home Sweet Home เหรอ
ไม่จำเป็นไม่อยากไปไหนเลย แฮ่ ๆ



โดย: ฟ้าใสวันใหม่ วันที่: 28 ตุลาคม 2558 เวลา:9:54:55 น.  

 
กว่าจะถึงหน้าปากซอย ถ้ามีนัดบ่ายโมงนี่คงต้องออกจากบ้านตั้งแต่ 9 โมงเช้าหรือเปล่าคะ อย่างกะฝ่าด่านอรหันต์ อิๆๆๆๆ



โดย: คนสวยที่ไม่เคยสวย วันที่: 28 ตุลาคม 2558 เวลา:13:28:42 น.  

 
อิอิ นึกตามภาพป้าที่หัวเต็มไปด้วยโรลม้วนผม ชุดเเบบน้ันฮิตจริงในหมู้ป้า อิอิ


โดย: ณ ปลายฉัตร วันที่: 28 ตุลาคม 2558 เวลา:14:50:13 น.  

 
อ่านจบ แล้ว ผมกลับคิด ๆๆๆๆๆ ไม่รู้ว่ามากหรือเปล่า

ว่าคุณนุ่น คือ จขบ. ตอบมาซะดี ๆ ไม่งัน
นอนไม่หลับนะ 555 แหม เล่นพูดกันไว้ก่อน

ทำให้คิดมากนะ..


โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 28 ตุลาคม 2558 เวลา:16:55:03 น.  

 
ตามมาอ่านค่ะ พักนี้หมอให้หยุดพักทุกอย่าง
เลยต้องกลับมาพยายามอ่านหนังสือ แต่ก็อ่านได้ทีละ
ไม่มาก และถ้าอ่านในเน็ตก็ซูมมาตัวโตๆ อิอิ จะได้
ไม่ต้องใช้สายตามาก

ขอบคุณมากนะคะ



โดย: ภาวิดา (คนบ้านป่า ) วันที่: 28 ตุลาคม 2558 เวลา:18:50:06 น.  

 
กว่าจะเดินผ่านมาได้แต่ละด่าน สรุปไปถึงร้านกาแฟมั้ยเนี่ย 55
แต่ถ้ามองแง่ดีก็คิดว่าเป็นเรื่องขำๆไปเนาะ



โดย: NENE77 วันที่: 28 ตุลาคม 2558 เวลา:20:00:46 น.  

 
แวะตามมาอ่านก๊าาา อยากให้แต่งเรื่องพวกหักมุมบ้างอ่ะครับ ชอบแนวนี้ ^^


โดย: ไอเอิร์ธ วันที่: 28 ตุลาคม 2558 เวลา:20:06:02 น.  

 
สวัสดีจ้า

แวะมาอ่านตะพาบของคุณนุ่นค่ะ
ขอบคุณมาก ๆ ที่แวะไปเจิมบล็อกใหม่
และแวะไปอ่านบล็อกเก่าด้วย
โหวตหมวดขีดเขียนให้ค่า


โดย: haiku วันที่: 28 ตุลาคม 2558 เวลา:22:48:29 น.  

 
บางทีเจอแบบนี้มันก็น่ารำตาญนะครับ ยิ่งรีบๆ ยิ่งเจอ โกรธไม่ช่วยอะไร ยิ้มไม่ช่วยเหมือนกัน ที่ผมทำคือ นิ่ง มองหน้า แล้วบอกว่า สายแล้วครับ ถ้ายังยื้อ จะพูดคำเดิม สายแล้วครับ ช่วยหลีกทางให้ด้วย ไม่เคยมีครั้งที่ 3 เพราะครั้งที่สองด้วยจิตใต้สำนึกของคน เค้าจะรู้ว่าเราเอาจริง

+


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 29 ตุลาคม 2558 เวลา:0:03:23 น.  

 
ยุครัดเข็มขัดนี้อย่าว่าแต่ไปนั่งชิลกินกาแฟเลยครับ แค่สั่งมากินในที่ประชุมตอนทำงานยังไม่ให้สั่งเลย มีนโยบายลดค่าใช้จ่าย T^T
ว่าแต่ไปนั่งกินกาแฟมันประหยัดกว่าตากแอร์อยู่บ้านจริงอะ?
เดินออกจากบ้านแบบสาวตัวนำเรื่องคนนี้ก็ได้เห็นชีวิตหลายๆแบบดีนะครับ

ช่วงนี้สงขลาเป็นไงมั่งครับ ควันเยอะไหมเอ่ย? หลังจากทริปกระบี่คิดว่าคงไม่ได้ลงใต้อีกพักใหญ่ๆเลย ช่วงปลายปีนี้มีแพลนจะเที่ยวแถวๆภาคเหนือตอนบนแล้วครับ

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
NaiKonDin Travel Blog ดู Blog
lovereason Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 5 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


โดย: ชีริว วันที่: 29 ตุลาคม 2558 เวลา:0:26:56 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับน้องนุ่น

คาริล ยิบราลนี่ภาษาเค้าสวยมากจริงๆ
ปรัชญาชีวิตพี่ก๋าอ่านสองสามรอบแล้ว
ไม่ค่อยเข้าใจหรอกครับ 555

แต่ชอบมากๆ ภาษาสวยจริงๆ




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 29 ตุลาคม 2558 เวลา:6:34:02 น.  

 
โหวตงานเขียนให้นะน้องนุ่น

แต่งงกับบทสรุปนิดหน่อย ทำไมคิดน้อยแล้วจะนอนตีพุงอยู่บ้านหละ แหะๆ


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 29 ตุลาคม 2558 เวลา:9:54:53 น.  

 
เรียกว่าเผชิญโชคกันเลยค่ะ
กว่าน้องสุดซอยจะพ้นปากซอยได้
ฟังจิ้งจกซะตั้งแต่แรกก็ดีแระ
ไม่ต้องคิดมากเนอะคุณนุ่น



โดย: ที่เห็นและเป็นมา วันที่: 29 ตุลาคม 2558 เวลา:16:08:42 น.  

 
อ่านเพลินเลยค่าุณนุ่นน


โดย: ชลบุรีมามี่คลับ วันที่: 29 ตุลาคม 2558 เวลา:16:30:33 น.  

 
อย่างกับฝ่าด่าน 18 อรหันต์ทองคำเลยนะครับเนี่ย


โดย: Dragonfly7Colors วันที่: 29 ตุลาคม 2558 เวลา:21:05:09 น.  

 
นั่นไง กว่าจะหลุดมาปากซอยได้

เป็นพี่ จิ้งจกร้องทัก พี่ขออยู่บ้าน อ่านหนังสือ เฉยๆดีกว่า

น้องนุ่นเขียนได้ดีค่ะ แนวต่อยอดไปเรื่อยๆอ่านเพลินดี

จริงป่าวที่ไม่มี จกย แล้ว เอ้าท์อ่ะ เดี๋ยวบ้านเรานิยมมากจริงๆเนาะ

ปล..ขอบคุณคำแนะนำเรื่องเรือไปเกาะสมุยจ้า ยังไม่อัพตอนถัดมาใช่มั๊ย
หรือพี่หลุด (อีกแล้ววว)


บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
toor36 Cartoon Blog ดู Blog
Ariawah Auddy Photo Blog ดู Blog
ชีริว Funniest Blog ดู Blog
ที่เห็นและเป็นมา Art Blog ดู Blog
lovereason Literature Blog ดู Blog


โดย: anigia วันที่: 29 ตุลาคม 2558 เวลา:23:47:15 น.  

 
โชคดีที่ภาคใต้ฝนเยอะนะครับ เจอควันเลยไม่หนักเท่าที่ภาคเหนือเจอช่วงต้นปี
คุณนุ่นอุตส่าห์ส่องเวลาเปิดไอซ์โดมมาให้ สงสัยจะต้องรอปีต่อไป แต่ปีนี้น้องผมลงใต้บ่อยมากเพราะต้องไปเปิดศูนย์การเรียนรู้ของ กฟผ. ที่จะนะ แต่ไม่ได้เที่ยวที่เด็ดๆของสงขลาเท่าไหร่เลย ไปกับป้าแก่ที่ทำงานก็ตลาดกิมหยงท่าเดียว


โดย: ชีริว วันที่: 30 ตุลาคม 2558 เวลา:0:02:48 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับน้องนุ่น



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 30 ตุลาคม 2558 เวลา:6:54:16 น.  

 
555 กว่าจะออกจากซอยมาได้ ส่วนมี้นะก็มีคนที่ไม่อยากให้ทัก อิอิ เหมือนกันเวลาเจอแอบหลบ..คือป้าแกพูดเยอะมากกกกกกกกก

ปล.คุณฉัตรก็มีบอกว่า เค้าตั้งโจทย์นี้เพราะจะเขียนเพลง คิดมาก นี่แหระเจอมี้เก๋ไปเลยต้องเปลี่ยนเพลง 5555


บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
lovereason Literature Blog


โดย: kae+aoe วันที่: 30 ตุลาคม 2558 เวลา:9:46:01 น.  

 
อยู่สุดซอย กว่าจะผ่านพ้นถึงปากซอย หลบไงก็ไม่พ้น ซอยเดียวกัน ก็งี้ล่ะ


โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 30 ตุลาคม 2558 เวลา:18:54:57 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ยามเช้าค่ะนุ่น รอบนี้คงไม่ได้เขียนงานตะพาบ


โดย: sawkitty วันที่: 31 ตุลาคม 2558 เวลา:7:30:40 น.  

 
สวัสดีค่ะน้องนุ่น พี่กิ่งแวะมาอ่านงานตะพาบคิดมากน้องนุ่นเขียนดีมากจริงๆพี่กิ่งอ่านเพลินสนุกมากเลยจ้า เนี่ยแหละนักประพันธ์ล่ะเขียนนิยายเก่งๆแล้วมาเขียนเรื่องแบบนี้สนุกมากเลยค่ะพี่กิ่งอ่านแล้วชอบเลยที่สามารถเขียนใส่อารมณ์ตัวละครแต่ละตัวได้เหมือนจริงมากเลยค่ะ

มีความสุขวันหยุดนะคะ





โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 1 พฤศจิกายน 2558 เวลา:13:55:24 น.  

 

สวัสดีค่ะ
แวะมาอ่านตะภาพค่ะ

เรื่องเลีัยงปลา พี่เองเคยเลีัยงปลาเป็นภาระเหมือนกันค่ะ
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้



โดย: newyorknurse วันที่: 2 พฤศจิกายน 2558 เวลา:3:42:58 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับน้องนุ่น

พี่ก๋าก็เลี้ยงสัตว์ไม่ค่อยสำเร็จ
ไม่มีเวลาดูครับ 555

ขนาดต้นไม้นี่ยังไม่ได้ดูแลเลย



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 2 พฤศจิกายน 2558 เวลา:6:24:35 น.  

 
ชอบอาหารเหนือเหมือนกันเลย คริคริ


โดย: patthanid วันที่: 2 พฤศจิกายน 2558 เวลา:9:05:28 น.  

 
อยู่สุดซอยก็อย่างนี้แหละครับ กว่าจะถึงปากซอย ก็เจอเรื่องราวสารพัน แสดงว่ามีมนุษยสัมพันธ์ดีครับ 55
โหวต lovereason Literature Blog ดู Blog


โดย: เศษเสี้ยว วันที่: 2 พฤศจิกายน 2558 เวลา:22:57:36 น.  

 
สวัสดีค่ะน้องนุ่นขอบคุณมากนะคะที่ไปอ่านกลอนคิดมากค่ะ

การเขียนกลอนไม่ยากหรอกค่ะง่ายกว่าเขียนนิยายอีกนะคะเพียงแต่น้องนุ่นลองแต่งออกมาสักเรื่องแล้วลองแต่งบ่อยๆก็จะคล่องเองค่ะ

พี่กิ่งก็อยากเขียนนิยายให้เก่งเหมือนน้องนุ่นจังเลยค่ะ เขียนได้แต่เรื่องสั้นๆ

คืนนี้หลับฝันดีนะคะ



โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 2 พฤศจิกายน 2558 เวลา:23:06:23 น.  

 
ชอบฉายานี้จัง "คุณหนูสุดซอย" ฮ่า ๆ ๆ ๆ




บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
lovereason Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 5 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


โดย: หางเต่า วันที่: 3 พฤศจิกายน 2558 เวลา:11:17:23 น.  

 
มารออ่านงานถัดไปค่า


โดย: บาบิบูเบะ...แปลงกายเป็นบูริน วันที่: 3 พฤศจิกายน 2558 เวลา:12:51:57 น.  

 
จริงๆนี่ความคิดอยู่กับคนนั้นๆ ที่เป้นเจ้าของต้นคิดนะคะ
คิดไรที่เป็นแง่ลบ ก็จะมองในแง่ลบไปด้วย
จิตใจก็จะหดหุ่ไปอีกต่างหาก
คิดแง่บวกเราก้จะรู้สึกดีกว่ามาก

ทั้งนี้ั้งนั้น ความคิดเราคือเลือกที่จะให้เราเป้น จริงๆค่า




บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
ที่เห็นและเป็นมา Music Blog ดู Blog
หอมกร Movie Blog ดู Blog
ALDI Klaibann Blog ดู Blog
lovereason Literature Blog ดู Blog






โดย: Rinsa Yoyolive วันที่: 4 พฤศจิกายน 2558 เวลา:21:18:04 น.  

 
คิดมากนี่อาจไม่ดีต่อสุขภาพนะคะคุณนุ่น . . .

แต่ยิ่งห้ามก็ยิ่งคิด . . .



วันนี้ปอมมีแก้วสวยๆมาฝาก





พร้อมส่งคุณนุ่นเข้านอนนะคะ ฝันดีค่ะ


โดย: กาปอมซ่า วันที่: 4 พฤศจิกายน 2558 เวลา:21:59:38 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

lovereason
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 75 คน [?]









+ ++
Friends' blogs
[Add lovereason's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friends


 
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.