Somebody's me... Nobody's know.. You are what you thinks.. and.. I am who i am.. Whatever will be, will be..
Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2558
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
14 สิงหาคม 2558
 
All Blogs
 
ถนนสายนี้มีตะพาบ 136: บอกรักแม่ให้โลกรู้

ถนนสายนี้มีตะพาบ : 136

บอกรักแม่ให้โลกรู้

โจทย์โดย : Bloggang


             หลายวันมานี้มีโอกาสได้อ่านหนังสือเล่มหนึ่ง  เป็นเรื่องราวความรักของแม่ที่มีต่อลูกชายสามคน  ผ่านจดหมายกว่าสามสิบฉบับ  จากเริ่มแรกที่ตั้งใจว่าจะเขียนเรื่องของแม่สี่คน จากนิยายสี่เล่ม ก็ต้องเปลี่ยนเมื่อพบว่าข้อคิดจากหนังสือเล่มเดียวนี้แทบจะไม่พอกับการใช้พื้นที่ในการเขียนบล็อคเสียแล้ว

ฉันเป็นเด็กผู้หญิงที่ไม่น่าจะเข้าใจความรู้สึกของแม่ที่มีต่อ ‘ลูก(ผู้)ชาย’  ในหนังสือเล่มนี้ แต่อ่านไปกลับชอบ  เพราะไม่ว่าจะลูกผู้หญิงหรือลูกผู้ชายคำสอนของแม่สามารถใช้ได้เสมอ 

ถึงจะแตกต่างกันที่สถานะทางเพศ  แต่ความรัก ความปรารถนาดี ที่แม่คนหนึ่งพึงมีต่อลูก...ทุกคนล้วนเหมือนกัน   ดังจะยกตัวอย่างประโยคคำสอนดีๆจากหนังสือเล่มนี้มาให้เพื่อนๆ อ่าน หนังสือที่มิใช่นิยายนี้มีชื่อว่า...

จดหมายถึงลูก(ผู้)ชาย

ทมยันตี


ลูกของแม่ เมื่อเจ้ามีครอบครัวจงจำ!

คราใดที่  ‘คู่ครองไม่ต้องการเจ้า’  เจ้าต้องไม่ทำลาย ย่ำยีเขา

ลูกผู้ชาย ต้องไว้ศักดิ์  เจ้าต้องรักศรี ต้องก้าวเดินออกมา

เจ้ามิใช่ ‘ชาย’ ที่เกาะกระโปรงผู้หญิง แม้เพียงเสี้ยววินาที

แม่ขอย้ำอีกครั้ง  แม่สอนให้เจ้าเป็นลูกผู้ชาย

แม่ไม่ได้สอนให้เจ้าเป็นชายกระโปรง!


            จดหมายถึงลูก (ผู้) ชาย...บอกเล่าถึงประสบการณ์ของแม่ที่เป็นเพียงผู้บอกเล่าให้ลูก‘รู้ฟัง’  แต่การ ‘รู้แจ้ง’ ต้องปฏิบัติด้วยตัวเอง ชีวิตเป็นสิ่งที่เรียนรู้ได้แต่เดินแทนกันไม่ได้ เป็นคำสอนแรกในบทคำนำที่ได้เปิดอ่าน


           “แม่ไม่ใช่โลกทั้งหมดของลูก  เจ้าต้องมีโลกของเจ้า วิถีทั้งหมดที่แม่เดิน ไม่ใช่ชีวิตที่เจ้าต้องเดินตาม  ขอให้เจ้าดู ‘วิธีเดิน’ ของแม่ดู  ว่าแม่เจ้าเดินล้มอย่างไร ดูว่าแม่ก้าวตอนไหนสง่างาม แม่ไม่สอนให้เจ้า ‘คิดอย่างแม่’ แม่สอนให้เจ้าศึกษา ‘วิธีคิด’ ของแม่”

           “กฏของลูกผู้ชาย เจ้าต้องเป็นนักสู้ซึ่งหน้า อย่าลอบกัดการลอบกัดเป็นกฏของหมา”

           “เจ้าลูกชายของแม่ เจ้าเข้าใจหรือยัง  ที่แม่พูดเสมอ  โลก...หมุนด้วยมือของผู้หญิง  การเกิดของสัตว์โลกจะมีสองเพศคือ ชายกับหญิง เพศผู้กับเพศเมีย  แม้บัดนี้จะมีเพศที่สามแต่ตอนเกิดก็ยังเกิดในเพศผู้ เพศเมียอยู่ดี”

             การถือกำเนิดใน ‘เพศชาย’ ย่อมเป็นเรื่องธรรมดา แต่การเป็น ‘ลูกผู้ชาย’ ไม่ธรรมดา  โดยเฉพาะอย่าเป็นแค่ ‘ชายกระโปรง’ เด็ดขาด

             To be man, my son!


            ฉันชอบการเปรียบเปรยและคำสอนแบบถึงลูกถึงคนของท่าน ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการดำเนินชีวิต สิ่งยั่วยุรอบกาย บุหรี่ ของมึนเมา ยาเสพติด ที่เด็กผู้ชายมักถูกชักจูงหรือยั่วยุได้ง่าย แม้แต่ปัญหาชีวิต เอดส์ การทำร้ายตัวเอง   

            การสอนลูกชายให้เป็นลูกผู้ชายเต็มตัว หลายประโยคจากจดหมายกว่าสามสิบฉบับ อ่านแล้วรู้สึกว่าเหมือนกำลังถูกสอนให้เรียนรู้ไปด้วย มีสิ่งใดที่จะถ่ายทอดได้ดีเท่าประสบการณ์ชีวิตที่ท่านเล่าผ่านจดหมาย

เป็นชายชาติเสือที่ห้าวหาญแต่ไม่ทำลายทำร้ายใคร... ชาติเสือต้องไว้ลาย

ทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัว  เป็นบทเรียนชีวิตที่เปิดอ่านได้ข้อคิดดีๆ ทุกคำลงท้ายในจดหมายแต่ละฉบับ... สั้นแต่ได้ใจความรวมความรู้สึกทั้งหมดของแม่ที่มีต่อลูก

            แม่สอนให้ลูก ‘พิพากษาตัวเอง’ ผิดคือผิด ถูกคือถูก ข้อสำคัญ...ถ้าเราต้องการให้คนอื่นให้ความยุติธรรมต่อเรา  เราต้องยุติธรรมต่อคนอื่นด้วย

             คนบางคนสอนให้ลูกโทษคนอื่นสิ่งอื่น ถ้าเตะเก้าอี้ เจ็บตัว ร้องไห้ จะตีเก้าอี้ให้แล้วปลอบ 

            “โอ๋... เก้าอี้มันไม่ดีนะลูก  มาขวางทางลูก ทำให้ลูกเจ็บ”

            ถ้าวิ่งล้ม จะตีกระดาน “โอ๋... กระดานลื่น ไม่ดีนะลูกนะ”

            เด็ก... เมื่อโตจะเคยชิน  ความผิดพลาดใดเกิดขึ้นกับชีวิต จะโทษคนอื่น สิ่งอื่น คนไม่เคยโทษตนยกโทษให้กับตนเองเสมอ

แต่... หากไม่รู้จักผิดชอบ จะดีได้อย่างไร? จะรอแต่ให้คนอื่นช่วยเหลือหรือคอยแต่โทษคนอื่นได้อย่างไรทำไมไม่โทษตัวเองก่อนจะโทษใคร...


            บางประโยคที่หยิบยกจากจดหมายฉบับที่ห้า  เป็นความจริงที่พบเห็นได้บ่อย ถ้าใช้ศัพท์ทันสมัยหน่อยคงจะเรียกว่า  สปอยล์ลูก  บางครั้งพ่อแม่ก็แค่ให้เหตุผลหรือเอาใจ  เพื่อตัดความรำคาญบางทีอาจลืมไปว่าลูกจะค่อยๆ ซึมซับโดยไม่รู้ตัว


จดหมายฉบับที่เจ็ด...ว่าด้วยเรื่อง ‘พระเลี้ยงเสือ’

โบราณยังเคยบอกว่า ‘น้ำพึ่งเรือ เสือพึ่งป่า อัชฌาสัย’สายใยที่แน่นเหนียวที่สุดในโลกคือใยรักและอาทรกันและกัน


คำว่า... นิทานเรื่องนี้... สอนให้รู้ว่า จึงไม่มีอีกต่อไป

มีแต่... ทีวี สอนให้เจ้ารู้ว่า...

จนมาถึงอินเตอร์เน็ต ที่ควบคุมไม่ได้ว่าสอนอะไรเด็กบ้าง...

วันนี้ ‘เสือ’ ร่อยหรอลง จะมีใครสักกี่คนรู้จักเสือ รู้จักกฎแห่งเสือ รู้ความหมายของคำ... เสือไม่กินเนื้อหมา...ธรรมชาติของเสือจะไล่ล่าสัตว์อื่นยามหิวอย่างอหังการ์

เสือแก่เท่านั้น... จะล่าคน  เสือโซเท่านั้น... จะกินหมา  เสือเหล่านั้น... ไร้ศักดิ์ศรี!

เมื่อลูกเป็น...เสือหนุ่ม... เจ้าต้องรู้ศักดิ์แห่งเสือ  เสือซ่อนคอยตะครุบเหยื่อก็จริง แต่ไม่ลอบกัดเยี่ยงหมา  คำว่า ‘ลอบกัด’ คือปล่อยให้ผ่าน ทำให้คลายใจ หากเผลอเมื่อใด กัดทันที!


แม่เคยสอนฉันว่า ‘เป็นลูกหลานทหาร... ต้องอดทน’ ฉันเคยถามแม่ว่า แล้วลูกทหารอ่อนแอไม่ได้หรือ?

แม่ตอบว่าทุกคนมีความอ่อนแอซ่อนอยู่ในตัวตนทั้งนั้น  แต่ไม่จำเป็นต้องแสดงออกให้ใครรู้ ยามใดอ่อนแอ ผิดหวัง เสียใจ แค่หลบไปพักซ่อนน้ำตาไว้อย่าให้ใครเห็น  แล้วกลับมาอีกครั้งพร้อมรอยยิ้ม ฉันจำได้ขึ้นใจแต่ก็ยังทำไม่ได้เท่าที่ใจต้องการ...


จดหมายฉบับที่สิบ...เรื่องเจ้าเสือหนุ่มสามตัวเริ่มออกสู่ป่า  เริ่มการต่อสู้เพื่อการดำรงชีวิต  ท่านเปรียบตัวเองเป็นนางเสือแก่เฝ้าถ้ำ ฉันนึกภาพตามแล้วก็นึกชอบในความช่างเปรียบ

 แม่ทุกคนคงเป็นเหมือนท่าน  ยามที่ลูกต้องออกไปผจญชีวิต ได้แต่เฝ้ามองเฝ้าห่วง ทั้งความเป็นอยู่รวมไปถึงคนที่ลูกพบเจอดังเช่นท่านว่า

เจ้าจะได้พบคำ ‘หน้าเนื้อ ใจเสือ’

หรือ เห็นหน้า แต่ ไม่เห็นหัวใจ...

ประโยคเหล่านี้ให้สอนเท่าใด เจ้าจะไม่มีวันเข้าใจจนกว่าเจ้าจะประสบกับตนเองจึงเป็น ‘รู้แจ้ง’และคราวนี้แหละ เจ้าจะ ‘จดและจำ’ได้

ความจริง หน้าเนื้อแล้วมิใช่ใจเสือหรอก  เพราะเสือเดินผงาดเข้าไปเยี่ยงเสือ ไม่ต้องเอา ‘หน้ากาก’ อย่างอื่นมาใส่ให้ตายใจ เพื่อทำร้ายภายหลัง

“ระวัง... เห็นหน้า แต่ไม่เห็นหัวใจ”

ความผิดพลาดของคนหลายคนเกิดจาก ‘ดูแค่หน้า’ แต่นั่นคือประสบการณ์ไม่ใช่เรื่องเลวร้ายอย่างใดเลย

นั่นคือ... ข้อสอบ ที่จะคอยทดสอบเจ้าเรื่อยไป คะแนนเก็บคือความเชี่ยวชาญในการดำเนินชีวิตแม่เคยผ่านการสอบไล่มาแล้ว

และแม่ก็ ‘สอบได้’ ด้วยจากนั้นไม่มีอะไรมาทำให้แม่สะดุ้งสะเทือนได้อีกเลย


แม่ของฉันเคยบอกว่า  จะพูดอะไรให้คิดก่อน  คำพูดที่ผิดพลั้ง... มักไม่สนุก พูดไปสนุกปาก แต่ผลเสียอาจตามมามากเกินคาดเดา ฉันยังทำไม่ค่อยได้แต่จะพยายาม

แม่ให้ฉันคิดถึงคนอื่นให้มาก  ถ้ามีขนมสองชิ้น แม่จะบอกให้ฉันรอเพื่อนเลือกก่อนอย่าแย่ง อย่าอยากได้จนเกินงาม ให้เสียสละเป็น ข้อนี้ฉันรู้สึกว่าพอทำได้แม้จะแค่นิดหน่อยก็ยังดี


จดหมายฉบับที่สิบเก้า... คำสอนของคุณตา...เมื่อใดมีความทุกข์ หลับตา... กลับบ้าน... จะมีความสุข

แม่ต้องเป็นเสือ อย่าเป็นหมา... แม่ต้องทนอด และอดทน

แม่ต้องดำรงสัจจะ เช่นชายชาติทหาร... แม่ถูกสอนให้เป็นผู้ชายมากกว่าผู้หญิง  แม่ไม่ค่อยร้องไห้แม้ยามถูกตี

จงมั่นใจในตัวเอง แต่อย่าถือดี จงเข้มแข็งแต่อย่าแข็งกร้าว นักรบไร้เกราะแหละน่ากลัว เพราะอ่อนพลิ้วหลบคมดาบได้ คนไม่พูดแหละน่ากลัว  เพราะซ่อนคมแห่งปัญญาญาณไว้

เฉกเช่นเสือยามคำราม ป่าทั้งป่าจะเงียบสงัดสรรพสัตว์เร้น ตัวสั่น อย่าเป็นแม้เหมือนลูกโป่งนะลูก พอลมออก...จะแฟบลง  อย่าเป็นแม้กระทั่งหมาเห่าใบตองแห้ง ...

“เป็นหัวหมา ดีกว่าเป็นหางเสือ” ก็จริง แต่เจ้าจะเป็นหรือแค่หัวหมา  แม่สอนให้เจ้าเป็นเสือนะลูก


อ่านจดหมายฉบับนี้เสร็จฉันก็นึกถึงแม่ แม่บอกว่าบ้านเรา เป็น ‘ครอบครัวรถถัง’ แม่ขยันอดทนกับทุกสถานการณ์  และปัญหาทั้งใหญ่เล็กที่ผ่านมากว่าจะถึงวันนี้ บางครั้งก็อดคิดไม่ได้ว่าทำไมต้องเปรียบเป็นรถถังเป็นรถอะไรที่ดูดีกว่านี้หน่อยก็ไม่ได้ 

แม่เฉลยว่าเพราะจะได้แข็งแกร่งเหมือนรถถัง  ที่ทั้งโดนกระสุนระเบิด สารพัดแต่ไม่เป็นอะไร และฉันก็จะต้องไม่เป็นอะไรเหมือนแม่...

ฉันไม่เคยร้องไห้ เวลาที่แม่ไม่มางานโรงเรียน ถึงจะได้แต่มองเพื่อนที่ก้มกราบแม่  แต่ฉันต้องนั่งอยู่ด้านหลังกับเพื่อนอีกหลายคนที่ไม่มีแม่มาเหมือนกัน... แม่ต้องไปทำงานไกลหลายพันกิโลเมตร ฉันไม่มีแม่มางานแบบใครเขา ฉันนั่งเงียบๆ ไม่ร้องไห้ในขณะที่เพื่อนที่มีแม่มางานรักกันซาบซึ้งน้ำตาแตก... 

บางทีก็อดคิดเข้าข้างตัวเองว่าฉันควรจะขำหรือเศร้าดี...แต่ฉันก็ผ่านความรู้สึกน้ำตาแตกมาได้ เมื่อตอนจบมัธยมสาม... เมื่อแม่มา...


จดหมายฉบับที่ยี่สิบหก...เป็นอีกฉบับที่ฉันอ่านแล้วต้องหาประวัติชีวิตครอบครัวของท่านมาอ่าน เพราะสงสัยไม่เคยรู้มาก่อนว่าทำไมถึงเน้นว่า ลูกชายกับลูกผู้ชายนั้นต่างกัน ท่านเป็นแม่ที่เข้มแข็งอย่างใจความในจดหมายจากประสบการณ์ชีวิตครอบครัวที่ผ่านมา

“จงตั้ง 'ครัว' อย่างแม่ อย่ามี 'ครอบ' อย่างแม่”

ครัว คือความสมบูรณ์พูนสุข กินอิ่มนอนหลับ  ครอบ คือการผูกรัดมัดไว้ ยึดโยงราวเป็นสมบัติของตัว มิให้ลืมตาอ้าปาก

ผู้ชายชอบจะเป็นสามี แปลว่าเจ้าของ  ผู้หญิงรักอิสระจะดิ้นหนีครอบเสมอ 

แม่เชื่อว่าเมื่อเจ้าเป็นเสือ เจ้าย่อมเลือกสายพันธุ์เสือด้วยกัน  และเสือตัวเมีย  ร้ายที่สุด  มันจะไม่ยอมเป็นผู้ตาม 

มัน... เคียงคู่... หากมันช่วยไล่ล่าไม่นอนรอให้อีกฝ่ายหามาให้

เสือผงาดร่วมกัน ไม่ครอบครองกัน...

บนถนนสายชีวิต ต่างคนต่างเดินมา  จากจุดตั้งต้นไม่เหมือนกัน สิ่งแวดล้อมแผกกัน ถ้าชีวิตเป็นเมล็ดพันธุ์ไม้

บางคนเป็นไม้เลื้อย ไม่มีไม้หลักให้เกาะ จะเอนระเนระนาด

บางคนเป็นพันธุ์กระบองเพชร แห้งแล้ง แต่หนามแหลมคอยทิ่มแทงยามใครเฉียดใกล้

บางคนเป็นไม้หอม ผลิดอกรอให้ดอมเด็ด บ้างคือสักทองและบ้างคือโพธิ์ ไทร

แม่สอนเจ้า... ‘ผู้ชาย’ เป็นด้วยเครื่องเพศ  ‘ลูกผู้ชาย’ เป็นด้วยวิญญาณ ฉันใด  ฝ่ายหญิงก็เช่นเดียวกับฝ่ายชาย

ลูกผู้หญิง มิใช่แค่มีคุณสมบัติปรนนิบัติผู้ชาย  ต้องมีคุณสมบติเข้มแข็ง ประคับประคองสรรพสิ่งให้ยืนยง

‘เข้มแข็ง’ ไม่ใช่แข็งกระด้าง อย่างที่แม่สะดุ้งยามที่ไปเดินห้างสรรพสินค้า แล้วได้ยินเด็กผู้หญิง ขอย้ำ เด็ก! ตะโกนเรียกเพื่อนด้วยคำว่า ‘อี’ นำหน้า

แม่บอกไม่รู้กี่ครั้ง การหาผู้หญิงเป็น ‘คู่นอน’ นั้นไม่ยากเลย หาเมื่อใดก็ได้ แต่จะหาแม่ให้ลูก  เจ้าต้องคัดต้องเลือก

วัวยังคัด พ่อพันธุ์ แม่พันธุ์... คนจะไม่คัดได้อย่างไร...

คำว่า ‘แม่’ จึงยิ่งใหญ่เสมอ ‘รักอื่น’อาจก่อทุกข์ แต่ ‘รักลูก’ ยิ่งใหญ่เสมอ...


กว่าสามสิบฉบับของเนื้อหาในจดหมายมีคติสอนใจมากมาย หยิบมาเล่าไม่หมด ท่านไม่ได้บอกว่าคำสอนของท่านดีพร้อม  แต่เป็นคำสอนที่แม่คนหนึ่งพึงมีต่อลูก อยากให้ลูกเป็นเฉกเช่นชาติเสือ

ไม่เฉพาะลูกชาย  ลูกผู้ชาย  แม้แต่ลูกผู้หญิงก็อ่านเพื่อรู้เป็นแบบอย่างได้เช่นกัน  

ฉันอ่านหนังสือเล่มนี้จบแล้วตัดสินใจเขียนในกิจกรรม ‘บอกรักแม่ให้โลกรู้’ ถึงแม้หนังสือจะเป็นแม่บอกรักลูกเสียมากกว่า 

แต่ฉันเชื่อว่า ‘ลูก’ ทุกคน สัมผัสได้ถึงความรักของแม่

แม้ไม่จำเป็นต้องมีคำพูดบอก‘รักแม่’ กันเลย...


            บางครั้งเราอาจจะแสวงหาสิ่งใหม่ในชีวิตไปเรื่อยๆ จนลืมไปว่ายังมีใครคนหนึ่งมองเราอยู่ด้านหลังเสมอ  คนที่รักเราโดยไม่มีข้อแม้ ไม่ว่าจะทำผิดมากมายแค่ไหน คนที่ไม่เคยทิ้งเรายามที่มีปัญหา  คนที่รับฟังทุกอย่างทั้งเรื่องเล็กและเรื่องใหญ่


ให้ความสำคัญกับท่านก่อนที่จะให้กับใคร ดูแลท่านก่อนที่จะดูแลใคร

ความรักวัยหนุ่มสาว  ผ่านเข้ามาในชีวิตได้ครั้งแล้วครั้งเล่า

แต่ความรักจากแม่  ผ่านมาแล้วไม่เคยผ่านเลยไป... จนชั่วชีวิต...

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ขอบคุณของแต่งบล็อคสวยๆ จากคุณยายเก๋าและคุณญามี่ค่ะ^^

ขอบคุณเพลงเพราะๆ จาก GTHchannel , youtube ค่ะ

พรุ่งนี้ค่อยไปตามอ่านบล็อคพี่ๆ นะคะ

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน่ะ




Create Date : 14 สิงหาคม 2558
Last Update : 14 สิงหาคม 2558 2:19:28 น. 42 comments
Counter : 1622 Pageviews.

 
ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่านค่ะ
วันนี้ดึกแล้ว ค่อยไปอ่านตะพาบพรุ่งนี้ค่า



โดย: lovereason วันที่: 14 สิงหาคม 2558 เวลา:1:43:35 น.  

 
เป็นหนังสือที่น่าอ่านมากเลยค่ะ


โดย: Meena IP: 94.23.252.21 วันที่: 14 สิงหาคม 2558 เวลา:2:03:39 น.  

 
เยี่ยมค่ะ

เห็นทีจะต้องไปหามาอ่านบ้างแล้ว

ความรักของแม่ยิ่งใหญ่จริงๆ
ขอบคุณนะคะ คุณนุ่น ….♡♡♡♥♥♡♡♡♥♥


โดย: นัน IP: 192.99.14.34 วันที่: 14 สิงหาคม 2558 เวลา:3:30:49 น.  

 
อ่านไล่ลงมาเรื่อย ๆ

หนังสือสอนอะไรได้เยอะเลยครับคุณนุ่น

เคยเห็น พ่อหรือแม่บางคน ที่ชอบพูดกับลูกเวลา
ลูกเดินไปเตะ เก้าอี้ คือโทษโต๊ะว่า อยู่เกะกะ ไม่
พอเอาไม้ตีโต๊ะ

เพื่อปลอบลูก.... เห็นแล้ว อึ้ง... ไม่น่าเลย

แต่ก็เห็น แม่ต่างชาติ เวลาลูกลัม ปล่อยให้ลูกลุก
ขึ้นเอง... โดยมิได้ช่วยอะไร เพียงแต่บอกว่า ลุกขึ้น
เก่ง ๆ นี่เลย.. สอนให้ลูกสู้ ไม่อ่อนแอ

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
lovereason Book Blog ดู Blog



โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 14 สิงหาคม 2558 เวลา:4:44:51 น.  

 
สอนใจมากเลย อ่านแล้วเข้าใจความประทับใจของน้องนุ่นเลย


โดย: ชลชินี IP: 118.173.182.20 วันที่: 14 สิงหาคม 2558 เวลา:6:22:30 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับน้องนุ่น


คำสอนจากแม่
แม่ที่เป็นนักเขียน
ย่อมมีมุมมองอะไรดีดีมาสอนลูกแน่นอน

เมื่อวานพี่ก๋าก็ยังคุยกันกับมาดามเลยว่า
เลี้ยงลูกไม่ง่ายนะ
โดยเฉพาะเลี้ยงให้โตมาเป็นผู้ชายที่ดีมีความรับผิดชอบเนี่ย



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 14 สิงหาคม 2558 เวลา:7:08:52 น.  

 
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
เนินน้ำ Food Blog ดู Blog
ไวน์กับสายน้ำ Diarist ดู Blog
ซองขาวเบอร์ 9 Literature Blog ดู Blog
lovereason Book Blog

เป็นหนังสือที่ดีมากๆ เลยนะคะ โดนใจคุณมี้เก๋มากเลยค่ะ


โดย: kae+aoe วันที่: 14 สิงหาคม 2558 เวลา:8:26:12 น.  

 




ทมยันตี .. ชื่อนี้ .. รับประกัน คุณภาพ ..





บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
กะว่าก๋า Literature Blog ดู Blog
lovereason Book Blog ดู Blog

ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 5 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น






โดย: foreverlovemom วันที่: 14 สิงหาคม 2558 เวลา:11:55:53 น.  

 
สงสัยต้องตามไปอ่านบ้างซะแล้ว


โดย: PZOBRIAN วันที่: 14 สิงหาคม 2558 เวลา:13:27:43 น.  

 
เป็นหนังสือดีๆที่น่าอ่านมากๆเลยครับคุณนุ่น


บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
กะว่าก๋า Literature Blog ดู Blog
หอมกร Movie Blog ดู Blog
lovereason Book Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 5 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


โดย: ปีศาจความฝัน วันที่: 14 สิงหาคม 2558 เวลา:14:33:14 น.  

 
จะว่าไปสาธยายไม่หมด

แม่ก็ไม่ได้เหมือนกันทุกคน โดยเฉพาะการสอนลูก
แต่ทีแม่เหมือนกันทุกอย่างคือความรักความห่วงใยที่ให้กับลูก

แม่คือความยิ่งใหญ่ในโลกค่ะ


โดย: ซองขาวเบอร์ 9 วันที่: 14 สิงหาคม 2558 เวลา:14:59:57 น.  

 
มีสุภาษิตสอนหญิงไปแล้ว หนนี้เป็นบทความสอนลูกชาย อ่านแล้วรู้สึกเข้มแข็งขึ้นมาเลยครับ เตรียมใจรอรับการถูกทิ้งอย่างลูกผู้ชาย - -+
มีบทความสอนใจดีๆหลายเรื่องเลย เสือไม่กินเนื้อหมา ตั้งครัวอย่าตั้งครอบ ฯลฯ ผมชอบอ่านหนังสือที่เป็นเรื่องสั้นๆหลายเรื่องมาเรียบเรียง อ่านสนุกกว่าบทยาวลากพรืดๆ ที่ต้องอ่านตั้งแต่ต้นจนจบนะครับ


โดย: ชีริว วันที่: 15 สิงหาคม 2558 เวลา:11:59:55 น.  

 
เพศชาย กับ ความเป็นลูกผู้ชายนี่มันต่างกันนะ ไม่ใช่เหมือนกันคนที่เป็นผู้ชาย อาจจะเป็นได้แค่ผู้ชาย ไม่สามารถเป็นลูกผู้ชายได้ก็ได้ (งงมั้ย 555)

จากที่อ่านมาผมชอบอันนี้ที่สุดนะ

แม่สอนให้ลูก ‘พิพากษาตัวเอง’ ผิดคือผิด ถูกคือถูก ข้อสำคัญ...ถ้าเราต้องการให้คนอื่นให้ความยุติธรรมต่อเรา เราต้องยุติธรรมต่อคนอื่นด้วย


ไอที่ลูกล้มไปตีพื้นนั่นมันสปอยชัดๆ แบบนี้จะเสียเด็กได้ง่ายๆ เลยนะ

บางอันอ่านแล้วก็ขัดกับคำสอนจีนเหมือนกันในเรื่องศักดิ์ศรี แต่ก็มีคำสอนอันจีนอันนึงที่เปิดช่องไว้คือ ลูกผุ้ชายยืดได้หดได้ คงจะต้องเลือกสถานการณ์เพื่อปรับใช้ให้ถูกต้องเองกระมัง

+


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 15 สิงหาคม 2558 เวลา:15:44:47 น.  

 
การสอนลูก ก็ต้องแยกประเภทเหมือนกันนะคะ
ไม่ใช่ว่า จะสอนเหมือนๆ กันได้ทั้งสองเพศ
สิ่งเดียวที่ปลูกฝังได้เหมือนกันทุกคนคือ เรื่องของ ความคิด ทัศนคติ แต่ถ้าเป็นการดำเนินชีวิตแล้ว ลุกชายกับลุกสาว เข้มแข็ง กับ อ่อนโยน // มีเกียรติ รักเกียรติ อะไรยังงั้นเลยทีเดียว

เขียนได้ยาวมากค่ะ งิงิ


โดย: ณ ปลายฉัตร วันที่: 15 สิงหาคม 2558 เวลา:20:27:29 น.  

 
โหวตให้งานตะพาบของคุณนุ่นนะคะ

เป็นหนังสือที่น่าอ่านอีกเล่มหนึ่งเลยค่ะ



บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
lovereason Book Blog ดู Blog

ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 5 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น




โดย: กาปอมซ่า วันที่: 15 สิงหาคม 2558 เวลา:21:07:23 น.  

 
“กฏของลูกผู้ชาย เจ้าต้องเป็นนักสู้ซึ่งหน้า อย่าลอบกัดการลอบกัดเป็นกฏของหมา”

ชอบอันนี้ค่ะ นึกถึงคำว่า "หมาหมู่" อีกคำ
นี่ถ้า "ลอบกัด" แล้วยัง "หมาหมู่" ด้วย นี่เป็นกฎของหมายกกำลังสองเลยนะ

ส่วน ‘ผู้ชาย’ เป็นด้วยเครื่องเพศ ‘ลูกผู้ชาย’ เป็นด้วยวิญญาณ ฉันใด ฝ่ายหญิงก็เช่นเดียวกับฝ่ายชาย

สมัยนี้คงจะลำบากหน่อยนะคะ เพราะ "เพศ" เปลี่ยนกันได้ อิอิ
"จิตวิญญาณ" หรือ "จิตสำนึก" ไม่สัมพันธ์กับเพศ แต่ความเป็น "มนุษย์" ใช้ได้เสมอ

ขอบคุณที่แวะไป 2 เอนทรี่เลย ไปช้าก็ต้องโดนทำโทษอย่างนี้แหละค่ะ อิอิ
หลับฝันดี มีความสุขนะคะ



โดย: ฟ้าใสวันใหม่ วันที่: 15 สิงหาคม 2558 เวลา:23:46:53 น.  

 

สอนดีจังค่ะ
ทมยันตี ชอบอ่านอยู่แล้วค่ะ
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
ชีริว Cartoon Blog ดู Blog
น้ำ-ฟ้า-ป่า-เขา Photo Blog ดู Blog
auau_py Travel Blog ดู Blog
Tristy Food Blog ดู Blog
lovereason Literature Blog ดู Blog


โดย: newyorknurse วันที่: 16 สิงหาคม 2558 เวลา:1:50:20 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับน้องนุ่น

พี่ก๋าก็เป็นครับ
มีหลายครั้งที่ล้มเลิกไปก่อนที่จะล้มเหลวหรือได้ลองทำด้วยซ้ำ 555

แต่อย่างนึงที่ตอนนี้พยายามมากๆ
คือการออกกำลังกาย

ทำต่อเนื่องมาได้เดือนกว่าแล้ว
รู้สึกดีครับ
ผอมลงเรื่อยแล้ว




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 16 สิงหาคม 2558 เวลา:6:25:54 น.  

 
เข้ามาบอกรักด้วยคนค่ะ



โดย: ~My Birthday is on April 14~ วันที่: 16 สิงหาคม 2558 เวลา:11:15:50 น.  

 
ตามมาอ่านค่ะ
พ่อ้อส่งช้าสุด
เพิ่งเสร็จ อิ อิ



lovereason Book Blog ดู Blog



โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 16 สิงหาคม 2558 เวลา:12:09:53 น.  

 
ไม่ต้องคิดมาก โหวตให้ทันทีเลยค่ะ

lovereason Book Blog ดู Blog


โดย: พรหมญาณี วันที่: 16 สิงหาคม 2558 เวลา:13:04:59 น.  

 
ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมงานวันแม่ของซะทะเลนะคะ.ซียิ่งโตยิ่งดำค่ะ. ส่วนมี้ยิ่งโตยิ่งสวยนะคะ...เนอะ. อิอิ


โดย: kae+aoe วันที่: 16 สิงหาคม 2558 เวลา:15:37:19 น.  

 
รอบนี้ส่งคอมไปซ่อมสองรอบครับ รอบแรกกลับมาเป็นเหมือนเดิม เพราะร้านซ่อมลืมเซ็ตพาสเวิร์ดบู้ทเครื่อง รอบสองซ่อมได้ แต่ช่องเสียบ PS2 เสียบคีย์บอร์ดพัง ใช้คีย์บอร์ดไม่ได้ เลยต้องไปหาคีย์บอร์ด USB มาใช้ กว่าจะใช้คอมได้ โอย.... เลยหายไปยาวๆเลยจ้า
หนนี้มาแนวเพลงขัดตาทัพไปก่อน เดี๋ยวอีก 2-3 วันจะอัพบล็อกการ์ตูนครับ

เห็น MV Walk You Home แล้วนึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้หาไอฟายฯมาดูเลยครับ รอปีหน้าราคาตกต่ำกว่าร้อยค่อยไปช้อนซื้อ อิอิ ดองหนัง GTH ไว้เพียบ!


โดย: ชีริว วันที่: 16 สิงหาคม 2558 เวลา:21:44:41 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณนุ่น . . .

ปอมมาชวนทานไอติมยามดึกด้วยกันนะคะ





ขอบคุณสำหรับคำอวบพรนะคะ


ขอให้คุณนุ่น และ คุณแม่ มีความสุขมากๆ มีสุขภาพแข็งแรงเช่นกันค่ะ . . .





โดย: กาปอมซ่า วันที่: 16 สิงหาคม 2558 เวลา:21:46:02 น.  

 
ทมยันตี ชื่อนี้ การันตี
โหวต lovereason Literature Blog ดู Blog


โดย: เศษเสี้ยว วันที่: 16 สิงหาคม 2558 เวลา:23:59:57 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณนุ่น

วันนี้บล๊อกใหม่มาแล้วค่ะ แต่ไม่มีชื่อเรื่องนะคะ

วันนี้อ่านง่ายมากค่ะ ไม่ต้องตีความอะไรเลย

ใช้ภาษาธรรมดาเขียน ไม่ได้เป็นกลอนธรรมะด้วยค่ะ

รับรองคุณนุ่นอ่านแล้ว ไม่ต้องอ่านซ้ำเลย 555



โดย: พรหมญาณี วันที่: 17 สิงหาคม 2558 เวลา:7:23:16 น.  

 
พี่มาฝากคอมเม้นท์ก่อนนะคะน้องนุ่น เดี๋ยวมาละเลียดอ่านไปอาบน้ำก่อนจ้ะ อิอิ


โดย: พี่มิล (Mintra-april ) วันที่: 17 สิงหาคม 2558 เวลา:16:56:59 น.  

 
เป็นหนังสือที่น่าอ่านและให้ข้อคิดดี ๆ มากค่ะ


โดย: บาบิบูเบะ...แปลงกายเป็นบูริน วันที่: 18 สิงหาคม 2558 เวลา:8:19:58 น.  

 
แวะมาทักทายยามค่ำอีกรอบครับคุณนุ่น


โดย: ปีศาจความฝัน วันที่: 18 สิงหาคม 2558 เวลา:20:11:34 น.  

 



ผู้หญิง บาง คน .. MAN กว่า ผู้ชาย ..












โดย: foreverlovemom วันที่: 19 สิงหาคม 2558 เวลา:3:31:37 น.  

 
lovereason Book Blog

มาโหวตเป็นกำลังใจให้คุณนุ่นนะคะ เป็นหนังสือที่น่าอ่านนะคะ แต่ไม่รู้จะมีโอกาสได้อ่านหรือป่าว ขอบคุณที่มาแบ่งปันกันน้าาา



โดย: au_jean วันที่: 19 สิงหาคม 2558 เวลา:5:29:29 น.  

 
มาเยี่ยมนุ่นในงานตะพาบจ้า


โดย: sawkitty วันที่: 19 สิงหาคม 2558 เวลา:22:21:17 น.  

 
ชอบคำนี้เลยค่า ผู้ชายเป็นเครื่องเพศ ญ ก็ด้วยเช่นกัน
จริงนะ
ให้ความสำคัญกับท่านก่อนที่จะให้กับใคร
เพราะเราเกิดมาก็เห็นท่านครั้งแรก ก็หลงรักท่านก่อนแล้วไง ^^




บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
mambymam Home & Garden Blog ดู Blog
ขุนเพชรขุนราม Sports Blog ดู Blog
สาวไกด์ใจซื่อ Food Blog ดู Blog
lovereason Book Blog ดู Blog






โดย: Rinsa Yoyolive วันที่: 19 สิงหาคม 2558 เวลา:23:15:04 น.  

 
แวะมาทักทาย..ครับ..
สบายดีหรือเปล่าเอ่ย..เรียนเขียนนิยายเป็นไงบ้าง
สอนดีหรือเปล่า


โดย: พันคม วันที่: 21 สิงหาคม 2558 เวลา:17:12:52 น.  

 

เป็นหนังสือที่น่าอ่านมากค่ะน้องนุ่น

lovereason Book Blog ดู Blog

ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 5 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


โดย: พรไม้หอม วันที่: 21 สิงหาคม 2558 เวลา:18:38:47 น.  

 

แวะมาเยี่ยมบ้านหลังนี้บ้าง

บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
toor36 Cartoon Blog ดู Blog
lovereason Book Blog ดู Blog


โดย: ไอเอิร์ธ วันที่: 22 สิงหาคม 2558 เวลา:0:48:13 น.  

 
เพิ่งจะเห็นงานเขียนเล่มนี้ของป้าอี๊ดค่ะ
ต้องขอบคุณมากที่เขียนรีวิวให้อ่านนะคะ
ชอบสำนวนเขียนของท่านมาก ๆ
โหวตหมวดหนังสือให้ค่ะ

ขอบคุณมาก ๆ ที่แวะไปร่วมถวายพระพรและโหวตให้นะคะ


โดย: haiku วันที่: 22 สิงหาคม 2558 เวลา:22:55:44 น.  

 
แวะมาเยี่ยมค่ะ น้องนุ่น นานๆได้มาที



โดย: ภาวิดา (คนบ้านป่า ) วันที่: 23 สิงหาคม 2558 เวลา:18:59:36 น.  

 
ถ้ามีเวลาลองย้อนกลับไปอ่านอีกสองบล็อก
เพราะนิทานชุดนี้พี่ก๋าเขียนไว้สามตอนต่อเนื่องกันเลยครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 23 สิงหาคม 2558 เวลา:19:59:04 น.  

 





หะ .. หะ ..

น้องนุ่น ขา ..

หลาย ท่าน .. ไม่เพียงแต่ ..

ทำงาน สายตัวแทบ ขาด .. เพื่อเลี้ยง ดู .. แมลง ..

แต่ ยัง .. "หวง" อย่างหนัก ด้วยค่ะ ..

เวลามีผู้หญิง ผ่าน ..

ก็ จะ "ตาขวาง" .. ราว กับ กลัว ว่า

จะ มี ใคร มา "ฉก" เอา ของ มีค่า

.. ออกจาก .. อก นั่นเทียว ..




น่า ..

สม ..











โดย: foreverlovemom วันที่: 23 สิงหาคม 2558 เวลา:20:44:47 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณนุ่น แพมว่าเอนทรี่นี้โรแมนติคและน่ารักอบอุ่นมากๆ
ด้วยท่วงทำนองเพลงและ ลีลาการรีวิวหนังสือดีๆเล่มหนึ่งผ่าน
ความคิดที่นุ่มละมุนในบรรยากาศการบอกรักแม่ให้โลกรู้
เหมาะสมและมีคุณค่ายิ่ง แพมอยากอ่านแบบเต็มๆง่ะ

ชอบทุกถ้อยคำ ...หนังสือเล่มนี้ คมลึกจริงๆค่ะ
"เสือผงาดร่วมกัน ไม่ครอบครองกัน..."

...
ช่วงนี้แพมก็รู้สึกได้ว่าทุกคนคงจะมีภาระกิจที่ต้องดำเนินไปเหมือนๆกันเลยนะคะ คุณนุ่นเบื่อหน่ายบล็อกโดยทราบสาเหตุอาจจะเป็นเพราะเพื่อนๆมาเล่นบล็อกน้อยลงนะค่ะ ไปอยู่เฟส
ซะเป็นส่วนใหญ่ ..แพมก็เป็นแต่อยากเขียนอย่างที่บอกคือเพื่อนเข้ามาอ่านน้อยไม่เป็นไรเขียนด้วยใจรักล้วนๆเลยนะคะเนี่ยไว้ว่างแล้วค่อยไปอ่านงานนะค่ะ ขอบคุณฮ่ะฝันดีนะค่ะคุณนุ่น จุ๊ฟๆๆ



โดย: mastana วันที่: 23 สิงหาคม 2558 เวลา:22:16:05 น.  

 
คุณนุ่น @loveraeson เสี่ยวป่าเข้ามาอ่านแล้วค่ะ ขอบคุณที่ส่งรีวิวมาค่ะ แล้วจะติดต่อกลับอีกครั้งนะคะ


โดย: เสี้ยวป่า วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:14:03:43 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

lovereason
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 75 คน [?]









+ ++
Friends' blogs
[Add lovereason's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friends


 
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.