หมอกมุงเมือง
Group Blog
 
<<
เมษายน 2564
 
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
 
10 เมษายน 2564
 
All Blogs
 

บุหลันรัญจวน : กฤษณา อโศกสิน

เรื่อง : บุหลันรัญจวน
ผู้ขียน : กฤษณา อโศสิน
สำนักพิมพ์ : เพื่อนดี
ปีที่พิมพ์ : 2558
เล่มเดียวจบ


           เสน่ห์อย่างหนึ่งในงานของคุณกฤษณา อโศกสิน คือการตั้งชื่อ ทั้งชื่อเรื่อง และชื่อตัวละคร ที่สะดุดตา สะดุดใจ ตั้งแต่แรกเห็น สำหรับ “บุหลันรัญจวน” นี้ก็เช่นกัน เห็นชื่อเรื่องครั้งแรก ผมนึกไปถึงนวนิยายแนวโรแมนติคท่ามกลางบรรยากาศราตรีมีแสงจันทร์กระจ่างฟ้าเลยทีเดียว
            ++++++++++++++++++
          แต่เมื่อได้อ่านคำนำของผู้เขียน จึงทราบว่า นวนิยายเรื่องนี้เคยตีพิมพ์ลงในนิตยสารขวัญเรือน ในช่วงปี พ.ศ. 2556-2558 จากแรงบันดาลใจที่ในปัจจุบัน ประเทศไทยเริ่มก้าวเข้าสู่สังคมผู้สูงอายุ และผู้เขียนเองก็เคยพบเห็น ชายหนุ่มหญิงสาวคู่หนึ่ง รับจ้างมาเป็นผู้ดูแลบุรุษและสตรีสูงอายุฐานะดี ที่เจ็บป่วยด้วยโรคภัย จึงอยากจะเขียนนวนิยายเกี่ยวกับ มนุษย์ปู่ มนุษย์ย่า ขึ้นมาสักเรื่องหนึ่ง แข่งกับ มนุษย์ป้า ที่คนรุ่นใหม่นำมาเป็นข้อเยาะเย้ยถากถางในนิสัยที่ใช้ไม่ได้ต่างๆนานา ก็น่าจะสนุกไม่น้อยเหมือนกัน และต้องการแสดงให้คนรุ่นใหม่เห็นว่า คนรุ่นใหม่ด้วยกันกับพวกเขา ก็ใช่ว่าจะดูถูกหมิ่นแคลน ปู่ย่าตายายลุงป้า น้าอาเสมอไป ยังไม่คนรุ่นใหม่ หัวใจทองคำแทรกอยู่ตามสถานที่ต่างๆ เพียงแต่อาจจะน้อยเกินกว่าที่คาดหวังว่าจะต้องมี!

          และ เรืองวิชา กับ จริตจันทร์ ก็คือ ตัวแทนของคนใหม่ ในนวนิยายเรื่องนี้
          ++++++++++++++++
       เรืองวิชา คือชายหนุ่มรุ่นใหม่ เขาเรียนจบทางด้านศิลปะจากต่างประเทศ และต่อมาก็สมัครเข้าเป็นทหารเกณฑ์ ก่อนจะถูกส่งไปทำงานที่โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า เลยได้วิชาพยาบาลและดูแลผู้ป่วยติดกลับมาด้วย ด้วยอุปนิสัยเป็นตัวของตัวเอง เมื่อป้าเผดียง ชวนให้เขามาทำงานดูแลผู้ป่วยตามความรู้ที่เคยฝึกมา เรืองวิชาจึงตัดสินใจรับปาก และคิดว่า คงจะทำไปชั่วระยะเวลาหนึ่ง ในระหว่างที่เขาเองก็กำลังความคิดตีบตันกับ งานอดิเรกที่เป็นการออกแบบโฆษณาและผลิตภัณฑ์อยู่พอดี
            ++++++++++++++++++
       คนไข้ที่เขาต้องดูแล คือ คุณสินเทา คทาทิพย์ ชายชราวัยเจ็ดสิบปี ที่เป็นโรคเกี่ยวกับหลอดอาหาร ต้องกินแต่อาหารเหลว แม้ว่าจะไม่ใช่ผู้ป่วยติดเตียงก็ตาม ส่วนภรรยาของเขา ก็อยู่ในวัยเดียวกันชื่อคุณนวยนาด ซึ่งติดต่อ ผู้ช่วยมาดูแลเช่นกัน ชื่อว่า จันทร์ หรือ จริตจันทร์

          นั่นเองที่ทำให้เขาและเธอได้มาพบกัน และเมื่อได้เข้ามาอาศัยอยู่ในบ้านของ สองสามีภรรยาแล้ว ทำให้เรืองวิชา ได้รู้ว่า คนทั้งคู่ ต่างก็มีเรื่องราว มีความลับ และมีปมปัญหาที่เคยพานพบ หากมิได้ปลดเปลื้อง มาตั้งแต่ในอดีต!
++++++++++++++++++++
    งานดูแลผู้สูงอายุนี่เหนื่อยเหมือนกัน ทั้งๆที่มิได้แบกหามวัตถุหนักแต่อย่างใด เขาไม่เคยเลี้ยงเด็ก ไม่ว่าเด็กอ่อนหรือเด็กเล็ก เพียงแต่ได้ยินแว่วๆ ว่างานเลี้ยงเด็กนี่เหนื่อยจริง แต่ใครคนหนึ่งบอกว่า
         “เลี้ยงเด็กกับดูแลคนแก่เจ็บป่วยก็พอกัน เหนื่อยพอกัน เพราะที่จริงแล้ว คนแก่ก็คือคนที่ย้อนกลับไปเป็นเด็กอีกหนนั่นแหละ”
        ++++++++++++++++
      นอกจากนี้ คุณนวยนาดเอง แม้จะไม่ได้เจ็บป่วยอะไร แต่เธอก็มักจะมีอาการหลอน เหมือนเห็นภูตผีวิญญาณ มาตามติดอยู่ตลอด จนนอนไม่ค่อยหลับ ในขณะที่ คุณสินเทา ที่ในอดีตเป็นชายหนุ่มเรียบร้อย พูดจาสุภาพ ก็กลับกลายเป็นชายชรา ที่ชอบพูดสองแง่สองง่าม สัปดน จนภรรยาต้องเอ็ดเอาด้วยความอายอยู่บ่อยครั้ง และกลายเป็นว่ายิ่งพูด ยิ่งทำให้เขาชอบพูดมากขึ้นไปอีก แม้แต่ตอนที่ เรืองวิชา และจริตจันทร์ เข้ามาดูแลทั้งคู่ในบ้านและพักกันคนละห้อง ก็ถูก คุณปู่สินเทา “แซว”เอาแรงๆ ไม่น้อย โดยเฉพาะ คำว่า “ติ๊ดชึ่ง”

       “เราล่ะเคยงอน กับใครไหม...”
         ท้ายสุดเขาก็ถามขณะลืมตาโพลงมองเพดาน “ว่าแต่มีติ๊ดชึ่งแล้วยัง”
        “ยังครับ”
      “ไม่เชื่อ”

         ++++++++++++++++++++++
      หรือแม้แต่กับ แม่บู๊ สาวใช้ในบ้านก็เจอฤทธิ์คุณสินเทาเช่นกัน

      “เมื่อก่อนคุณผู้ชายค่อนข้างสุภาพ แม้ขยันพูดจาขวางหูจนคุณผู้หญิงจิ๊กจั๊ก ไม่ชอบใจ แต่ก็ไม่แก่กล้าเหมือนระยะหลัง คุณผู้ชายเริ่มพูดจาสองแง่สองง่ามตามใจปาก คุณผู้หญิงฟังไม่ไหวก็กรี๊ดขึ้นมา กรี๊ดหนักเข้าก็ต้องยกธงขาวตามระเบียบ เพราะยิ่งว่า ก็เหมือนยิ่งยุ บางที บู๊ก็วิ่งโร่นำมาเล่า
      “เมื่อกี้เอาน้ำทับทิมไปให้คุณผู้หญิง คุณผู้ชายถามเราว่าไงรู้ไหม แกถามว่า นี่บู๊ เธอนอนกับผัวเดือนละกี่ครั้ง โอ๊ย ตายเลย ฉันเลยรีบวิ่งออกมาแทบไม่ทัน”

       แต่เมื่อได้รู้จักตัวตนของชายชรา มากขึ้น คุณสินเทา ได้พาเขาไปพบ กับครอบครัวในอดีตของเขา มารดาที่เสียชีวิตไปแล้ว แต่ในอดีต เธอทอดทิ้งเขาไปมีครอบครัวใหม่ และอยู่อย่างยากจน จนกระทั่งบากหน้ามาพบให้เขาช่วยเหลือ โดยที่ลูกๆของหล่อน ไม่รู้เลยว่า เขาคือใคร นอกจากนี้ ในอดีตเขาเองก็เคยคบหากับผู้หญิงคนอื่น ที่ไม่ใช่ภรรยา มาก่อน แต่ก็เลิกรากันไป ทุกอย่างคือความลับที่เคยเปิดเผยแม้แต่กับคุณนวยนาด ภรรยาตัวเองมาก่อน
+++++++++++++++++++
         ส่วนคุณนวยนาดเอง แม้ว่าจะมีลูกๆ คอยผลัดเปลี่ยนมาดูแลบ้าง ในช่วงที่จริตจันทร์พักงาน แต่เมื่อเธอได้พูดคุยกับจริตจันทร์ จนรู้ว่าหญิงสาว มีญาติสนิท คือ ดอกเตอร์ก่อลาภ ที่แต่งงานกับคุณป้าของเธอ ก็ทำให้อดีตของคุณนวยนาด กลับคืนมาอีกครั้ง ในเมื่อก่อลาภ คือรักแรก ในวัยดรุณีของ คุณนวยนาด แต่ทั้งคู่ก็เลิกรากันด้วยอายุและทัศนคติที่แตกต่างกัน ก่อนที่เธอจะได้มาพบกับ คุณสินเทา และเมื่อตอนเจ็บป่วย เธอก็เผลอหลุดปากละเมอชื่อของเขาออกมา แม้จะไม่ได้เพราะความรักแต่ก็ทำให้คุณสินเทาที่มาเฝ้าไข้ตลอด ถึงกับโวยวายด้วยความหึงออกมา ทำให้ ทั้ง จริตจันทร์และเรืองวิชา รู้ว่า คนแก่คู่นี้ แม้ปากจะทะเลาะกันประจำ แต่ก็มีความรักความผูกพันและความหึงหวงอยู่เสมอมา

        ในขณะที่คู่ของคุณสินเทาและคุณนวยนาด ต่างมีปมในอดีต คู่ของจริตจันทร์ และ เรืองวิชา ก็เริ่มต้นความสัมพันธ์แห่งความรู้สึกชื่นชมในอัธยาศัยของกันและกัน จากความเป็นเพื่อนร่วมงาน ที่ต้องดูแลคนป่วยร่วมกันจนเกิดเป็นความเข้าใจจนกลายเป็นความรัก เขาได้รู้จักชีวิตครอบครัวของเธอ ที่คุณจวบจันทร์มารดา ต้องไปอาศัยอยู่กับป้า ในขณะที่นายรังสีบิดา ไปมีภรรยาอื่น ส่วนเรืองวิชาเองก็กำพร้าพ่อตั้งแต่เด็กอาศัยอยู่กับแม่ และพี่ๆ โดยมี คุณสินเทา เป็นเสมือนตัวเชื่อมความสัมพันธ์ได้อย่างน่ารักน่าชัง โดยเฉพาะเมื่อเรืองวิชา ต้องพาเขาไปบ้านของจริตจันทร์ และด้วยนิสัยพูดจาโผงผางตามสไตล์ เมื่อเจอกับ มารดาของจริตจันทร์และโฆษณาสรรพคุณของเรืองวิชาให้ มารดาหล่อนฟัง
+++++++++++++++++++
       “นายนี่น่ะ ขนาดโมเต็ลยังไม่เคยไป คิดดูเอาเองละกัน”
        คุณจวบจันทร์เกือบอุทานออกมาว่า ตายแล้ว-ว นายจ้างของลูกพูดจาถึงลูกถึงคนขนาดนี้ได้อย่างไร
      “คุณผู้ชายคร้าบ-บ-“ เรืองวิชาเลยลากเสียงเชิงเตือนมิให้คุณผู้ชายล้ำเส้น “เดี๋ยวคุณแม่ตกอกตกใจใหญ่โตนะครับ”
           จริตจันทร์หน้าแดงทีเดียว

++++++++++++++++
       แม้แต่เมื่อตอนนายรังสีแวะมาหาที่บ้านและเจอกับคุณสินเทาเข้าพอดี

      “นี่พ่อหนูค่ะ ที่พูดถึงเมื่อกี้... พ่อคะ นี่คุณผู้ชายกับผู้ดูแลค่ะ”
          “ตกลงคุณนี่ผัวใครกันแน่” คุณสินเทาถาม โอ้โฮ คราวนี้เลยตกตะลึงกันไป แม้กระทั่งเรืองวิชาก็ไม่คาดฝัน เขาได้แต่เรียกเสียงหลง คุณจวบจันทร์หน้าซีดหากก็สะใจ แต่คุณรังสีหัวเราะหลังจากอึ้งอั้น
           “เกิดมายังไม่เคยมีใครถามผมแบบนี้เลยนะ ถามแบบนี้ก็ช็อกเหมือนกัน...”


       แต่เขาก็ไม่ได้โกรธคุณสินเทา ตรงกันข้ามกับชอบใจอีกฝ่ายที่พูดจาคึกคะนองเกินวัย ให้เขาได้รื่นเริง ซ้ำยังออกปากชวนเขาไป “ต่อ” อีกต่างหาก!

          “นี่ถ้าผมยังหนุ่มกว่านี้ ก็ชวนคุณไปต่อ กันแล้ว จริงไหมเรือง” นายจ้างของเขาหันมาพยักเพยิดแกมโอ่นิดๆว่า “นี่น่ะ ฉันยังฟิตปั๋งเลยนะจะให้รู้ ไอ้เรื่องไปต่อกันนี่... อย่าเล่าดีกว่า”
         +++++++++++++++
       บทบาทของคุณสินเทาในเรื่องนี้โดดเด่นจนแทบจะเกินหน้า หรือ “ขโมยซีน” คู่พระเอกนางเอกในเรื่องไปเลยทีเดียว และไม่ต่างกับเป็นกามเทพรุ่นเดอะ ช่วยชักนำให้สองหนุ่มสาวได้มีโอกาสใกล้ชิดกันมากขึ้น และเมื่อต่างได้ปรับหัวใจ เข้าหากัน โดยมี ผู้เฒ่าทั้งสองที่ต่างก็ได้มีผู้ดูแลอย่างใกล้ชิด และเข้าอกเข้าใจ ก็ช่วยทำให้ ทั้งจริตจันทร์ และ เรืองวิชา ได้รู้ว่า หนึ่งเดือนที่พวกเขาได้ใกล้ชิดกัน มีความหมายและคุณค่ามากเพียงใด

         หญิงสาวจึงเพิ่งรู้ความหมายและคุณค่าของเวลา รู้ว่า เวลานั้นไม่จำกัดว่าสั้นหรือยาว คนเราจึงจะรักกันได้ เวลานั้นไม่จำกัดว่าเป็นเวลาใด คนเราจึงจะแลเห็นคุณค่าของกันและกันจนถึงขีดที่นับถือกันได้
คุณสมบัติของแต่ละฝ่ายต่างหากที่ตัดสิน
        แล้วบัดนี้ มือของหล่อนก็ยังอยู่ในอุ้งมือของเขาเสียอีก
++++++++++++++++++++
           และแล้วบุหลันรัญจวน ก็นำพาผู้อ่าน ให้เดินทางมาถึงบรรทัดแห่งอวสาน ด้วยความรักความเบิกบานของสองหนุ่มสาว ไม่ต่างกับแสงจันทร์อันรัญจวนใจ ในท่ามกลางความมืดแห่งราตรี แม้ว่าจะต้องเผชิญกับอุปสรรค การดูแลผู้ป่วยทั้งสอง หากแต่ความรัก ความเข้าใจนั่นต่างหาก ที่ผูกให้ทั้งสองหนุ่มสาวที่มีความปรารถนาดีร่วมกัน ได้มาพบและรักกัน ในวันนี้



 




 

Create Date : 10 เมษายน 2564
0 comments
Last Update : 10 เมษายน 2564 7:33:58 น.
Counter : 190 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณhaiku

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 


สามปอยหลวง
Location :
ชลบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 77 คน [?]




ฉันติดคุก ครั้งนี้ ชั่วชีวิต เพราะทำผิด คิดรัก ตัวอักษร ถูกคุมขัง ตั้งแต่เช้า จนเข้านอน ขอวิงวอน โปรดอย่า มาประกัน

คุกหนังสือ คือโซ่ทอง ที่คล้องล่าม คุกหนังสือ คือความงาม ในความฝัน คุกหนังสือ คือดนตรี กล่อมชีวัน คุกหนังสือ คือสวรรค์ ฉันรักเธอ

จาก คุกหนังสือ : แคน สังคีต

New Comments
Friends' blogs
[Add สามปอยหลวง's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.