หมอกมุงเมือง
Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2567
 
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
 
12 มิถุนายน 2567
 
All Blogs
 

ทางสายทาส : ม.มธุการี

เรื่อง : ทางสายทาส
ผู้เขียน : ม.มธุการี
สำนักพิมพ์ : ศิลปาบรรณาคาร
ปีที่พิมพ์ : 2529
สองเล่มจบ


            ทางสายทาส เป็นหนึ่งในนิยายห้าเรื่องโปรด ที่ผมชื่นชอบของ ม.มธุการีเลยทีเดียวครับ ทั้งห้าเรื่องนี้ ประกอบด้วย จากที่นี่... ถึงดวงดาว ทางสายทาส ไฟโหยเชื้อ ระบำไฟ และ สังคมพลาสติค
         และนวนิยายเรื่องนี้ เปิดตัวด้วยภาพนางเอก ของ ม.มธุการี ด้วยชื่ออันแสนไพเราะว่า ฤกษ์บุษยา

         เธอไม่ใช่สาวน้อยแสนบริสุทธิ์สดใส ตามขนบของนางเอกนิยายพิมพ์นิยมทั่วไป แต่เป็นเด็กสาวใจแตก ตกเป็นทาสยาเสพติดตั้งแต่ไปเรียนที่เมืองนอก และยังมีเพศสัมพันธ์กับฝรั่งที่นั่น จนตั้งครรภ์ และแท้งลูกในเวลาต่อมา

        ฤกษ์บุษยาเป็นลูกบุญธรรมของ ดร.ฎีกา เจ้าของมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียง และตัวไปอยู่กับอามุทิตา น้องสาวของเขาที่เมืองนอก ด้วยความว้าเหว่ ขาดที่พึงพิงทางใจ และชีวิตที่เคยอยู่ในแต่ในกรอบนั่นกระมัง ที่ทำให้เด็กสาวได้เปิดประตุสู่โลกใบใหม่ที่ไม่เคยสัมผัสมันมาก่อน

         ความจริงหล่อนลองมาตั้งแต่กัญชา ติดหลงอยู่ในควันอันอบอวลของมัน มันทำให้หล่อนไม่อายและทำได้ในสิ่งที่ไม่คิดว่าจะกล้าทำ ทำให้แสงสีสวยสดและเพลงเพราะ...

          และหล่อนมาหลงกับสิ่งนี้ ตอนที่มันเข้าไปในเส้นเลือดลึกซึ้ง ไม่ต้องมาคอยสูดคอยดมให้ต้องแขยงกลิ่น สารเคมีมันจะเข้าไปทั่วสรรพางค์กาย ทุกหยาดหยดของเม็ดโลหิต เข้าไปกระตุ้นให้โลกของหล่อนสวยงามและสุขสบายไม่มีที่เปรียบปาน ดับทุกข์ดับความรุ่มร้อน กับความอ้างว้างว้าเหว่ และหล่อนก็คิดว่าจะยอมแลกทุกสิ่งทุกอย่างที่มีอยู่เพื่อมัน...
          +++++++++++++++++++++++++++++
           ที่เมืองอันอิสระเสรี ประวัติต่างๆได้ถูกเก็บเป็นความลับไว้ที่นั่น จนเมื่อกลับมาเมืองไทย ฎีกา ก็ส่งให้เธอให้ไปทำงานกับพสัญ น้องชายคนเล็กของเขาที่เป็นวิศวกรเปิดบริษัทก่อสร้าง

           ในความทรงจำของฤกษ์บุษยา อาพสัญ เป็นคนดุเคร่งขรึม เอาจริงเอาจังไปทุกอย่าง จนหล่อนรู้สึกกริ่งเกรง แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็เป็นคนเดียวที่คอยดูแลช่วยเหลือทุกครั้งที่เด็กอย่างเธอมีปัญหาด้วยความห่วงใยอย่างแท้จริง

          พสัญ แต่งงาน กับ ดร.บดีวรดา หญิงคนรักตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัย แต่เพราะเขาตกเป็นทาสของสุราและสังคมของเพื่อนฝูง จึงเป็นเหตุให้ คุณบารมี มารดาบดีวรดา หาเหตุให้ลูกสาวหย่าขาดจากพสัญ ความจริงแล้วบารมีต้องการให้ลูกสาวมาอยู่เป็นเพื่อนคนสูงวัยอย่างเธอ ที่เริ่มมีความเหงา เพราะขาดความรัก จนกระทั่งต่อมา ครอบครัวเธอรับ ธันยา เด็กหนุ่มที่เป็นญาติห่างๆ มาอาศัยอยู่ร่วมบ้านเดียวกัน

         ธันยา คืออดีตรักแรกของ ฤกษ์บุษยา แต่เขากลับไม่ได้ชอบเธอนอกจากความเป็นเพื่อน เพราะเขามีความทะเยอทะยานสูงไปกว่านั้น นั่นก็คือ บดีวรดา หญิงสาวสวยและสูงส่ง ผู้ที่ตัวเองมีโอกาสเข้ามาอยู่ร่วมบ้านเดียวกัน และหวังว่าจะมีโอกาสได้เรียนสูงๆ ทัดเทียมกับเธอเพื่อมีโอกาสได้คบหาเป็นคนรัก
          แต่ทว่า คนที่แอบมาชอบเขากลับเป็น บารมี หญิงชรามารดาของ บดีวรดาไปแทน!

          บารมีแอบสนใจเด็กหนุ่มรูปงามที่มาอาศัยอยู่ร่วมบ้าน และรู้วิธีในการ “สนตะพาย” เขาให้มาบำเรอความสุขของตัวเอง หล่อนรู้ว่าธันยา มีเป้าหมายอะไรและขาดแคลนอะไร จึงใช้เงิน หลอกล่อให้เขามีความฝัน โดยเสนอทุนอุปการะให้เรียนต่อในระดับปริญโท เพื่อทัดเทียมคนอื่น ธันยายอมใช้ร่างกายตัวเองแลกกับสิ่งนั้น เขายอมเป็นทาสน้ำเงินและสนองความต้องการทางเพศของเธอ เพื่อรอวันปลดแอก เมื่อตัวเองพร้อมสมบูรณ์ โดยไม่สนใจว่าจะถูกมองในแง่ลบเพียงใด
           ++++++++++++++++++++++
             เพลิงกาล เป็นพ่อแท้ๆ ของฤกษ์บุษยา เขาแต่งงานกับมาหยา แม่หล่อนและภายหลังก็หย่าขาดจากกัน เพราะตัวเองติดการพนันจนล่มจม ภายหลัง มาหยาจึงมาแต่งงานกับ ดร.ฏีกา พ่อม่ายที่หย่าขาดจากวิลันดา ภรรยาเก่าผู้ร่ำรวยเงินทอง แต่มีนิสัยงกเงิน และมีลูกด้วยกันสองคนคือ ปานียา กับมกร

         มาหยาแต่งงานกับฏีกาได้ไม่นานก็เสียชีวิต และเพลิงกาลก็ขอเงินสองแสน แลกกับการไม่ติดต่อกับลูกสาวตัวเองอีกต่อไป

        เขาไปใช้ชีวิตเสเพล อยู่กินกับพันดวงโดยไม่แต่งงานอีก พันดวงสาวใหญ่ที่ติดการพนันและมีลูกติดคือพันเดือน พร้อมกับชีวิตลุ่มๆดอนๆของตัวเอง จนมีหนี้สินพะรุงพะรัง แต่อย่างน้อยที่สุด เขาก็มีความรักที่แท้จริงกับลูกอยู่เสมอ และบัดนี้ เขาเป็นหนี้เงินจำนวนมาก โดยมีเจ้าหนี้ชื่อวิลันดา อดีตภรรยา ของ ดอกเตอร์ฏีกานั่นเอง!

        วิลันดา ให้ ปานียา ลูกสาวของเธอไปเร่งรัดหนี้สิน จาก เพลิงกาล แต่แล้วด้วยบุคลิกรูปร่างหน้าตาของหนุ่มใหญ่ ที่มากเสน่ห์ ทำให้ ปานียาหลงใหลเพลิงกาลจนถอนตัวไม่ขึ้น หล่อนตกเป็นทาสเสน่หาของเขา และกลายเป็นหาเงินมาปรนเปรอชดใช้หนี้แทน โดยที่มารดาไม่ล่วงรู้เรื่องนี้เลยสักนิด
            ++++++++++++++++++++
       ดร.ฏีกา มองหาผู้ชายที่เหมาะสมให้กับฤกษ์บุษยา และ ดร.โตมน อาจารย์หนุ่มผู้มีบุคลิกดี รูปงาม ก็เข้าตา จนฏีกาหาทางแนะนำให้และเปิดโอกาสให้กับเขา ซึ่งโตมน ก็ไม่ปฏิเสธ

      อดีตเขาคือเด็กวัด ยากจน ที่ วีณา สาวใหญ่คนหนึ่งช่วยอุปการะอุ้มชู และส่งเสีย ผลักดัน จนเขาประสบความสำเร็จในชีวิต และในเวลาเดียวกัน เขาก็มีความสัมพันธ์ลับๆ กับวีณา ที่โตมนคิดว่า มันเป็นเพียงแค่การแลกเปลี่ยน ที่ไม่เคยมีบุญคุณติดค้างใดๆ ต่อกัน และเวลานี้ เขาก็พร้อมจะผละจากวีณา หญิงแก่ที่ไม่มีประโยชน์อะไรกับเขาต่อไป เพื่อไปหาหลักยึดใหม่ที่มั่นคงยิ่งกว่า เพราะฤกษ์บุษยา เป็นถึงลูกสาวคนเดียวของ ดร.ฏีกา เจ้าของสถาบันการศึกษาที่เขาทำงานอยู่

         แล้วก็เหมือนหม้อข้าวหล่นมาทับหัว เมื่อ ดร.ฎีกา เสนอลูกสาวให้ กับเรือนหอ กับความมั่นคงของอนาคต ใครที่ไหนจะโง่ไม่รีบตะครุบ เขารู้กันทั้งนั้น ว่า ดร.ฏีการ่ำรวยเพียงใด มีมรดกนอนกินร่วมสิบล้าน และเด็กสาวคนนั้นก็ใช่ว่าจะขี้ริ้วขี้เหร่เสียเมื่อไร นักเรียนนอกเสียด้วย
         เขาจะได้หลุดไปจากไอ้บ้านไม้หลังนี้เสียที แม้ว่ามันจะอบอุ่นเรื่อยมา แต่มันก็ไมได้ให้อนาคต แค่จมอยู่กับผู้หญิงแก่ๆ คนหนึ่ง ที่กำลังเหี่ยวย่นลงไปทุกที...

          โดยไม่รู้ว่าเวลานี้ วีณา กำลังตั้งครรภ์กับเขา!
           +++++++++++++++++++++
        วีณา มีน้องสาวคนเดียวชื่อเพณี หล่อนไม่ชอบโตมน ตั้งแต่แรก จึงแยกออกไปเช่าบ้านอยู่ต่างหาก เพณี เป็นเพื่อนสนิทของบดีวรดา มาตั้งแต่เรียนเตรียมอุดม และพลอยรู้จักกับพสัญด้วย หล่อนแอบชอบเขา มาตั้งแต่ตอนนั้น จนพสัญแต่งงานกับบดีวรดา และหย่าขาดจากหล่อน เพณี ก็ยังเป็นเพื่อนอยู่เคียงข้างพสัญมาตลอด โดยแอบซ่อนความรู้สึกนั้นเอาไว้เสมอด้วยความหวังที่อยู่ลึกๆในใจ

           จนกระทั่งหล่อนและพสัญ เผลอมีความสัมพันธ์กัน ตอนนั้นเองที่หล่อนเริ่มแสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ ต่อพสัญ อาละวาดจนเพื่อนๆของเขาหายหน้ากันไปหมด รวมถึงฤกษ์บุษยา ซึ่งด้วยหน้าที่การงาน ทำให้เขากับเธอยิ่งสนิทสนมและเข้าใจกันและกันมากขึ้น ก็พลอยถูกหางเลขไปด้วย

         ฤกษ์บุษยา มีชีวิตแต่งงานที่มีปัญหา เมื่อรู้ว่า โตมน หลอกลวงเธอและฎีกา เพื่อหวังตกถังข้าวสาร ส่วนเขาเอง ก็รู้ว่าเธอเป็นเด็กใจแตกติดยา ตั้งแต่เรียนเมืองนอก จนพลั้งมือทำร้าย และอาพสัญ ก็ยื่นมือเข้ามาช่วย จนภายหลัง ฤกษ์บุษยา ก็ตัดสินใจหย่าขาดกับ โตมน ทำให้ เพณี ยิ่งมองเห็นความสัมพันธ์ที่ไม่ธรรมดา ของสองอาหลานมากขึ้น หล่อนเริ่มแสดงความหึงหวง และเกลียดชังฤกษ์บุษยาจับใจ เพราะกลัวว่าจะมาแย่ง พสัญไปจากตัวเอง

       พสัญรู้เรื่องอาการติดยาของหลานสาว ด้วยความเข้าใจและสงสาร เขาพยายามช่วยฤกษ์บุษยา ให้หลุดจากทาสของยาเสพติด ในเวลาเดียวกับที่เขาเองก็กำลังมีปัญหาชีวิตถาโถมเข้ามาหนักหน่วง มันอาจจะเป็นแรงดึงดูดของคนสองคน ที่ต่างก็ขาดในสิ่งที่อีกฝ่ายเติมเต็มกันได้ จนทำให้ เธอและพสัญ เผลอมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งต่อกัน ทุกอย่างอยู่ในสายตาของเพณีมาโดยตลอด

        เพณีมีวิธีพูดที่ทำให้ฟังเหมือนกับว่าหล่อนเป็นคนถูกเพียงผู้เดียวในเหตุการณ์นี้ เป็นคนที่ถูกระรานและเป็นคนที่ทั้งโลกควรจะเห็นใจ

        แต่วีณารู้จักน้องสาวดีเกินไป รู้จุดของเพณีที่จะทำให้คนข้างเคียงสุดจะทนทาน หล่อนวางอำนาจ ออกคำสั่ง เจ้ากี้เจ้าการกับชีวิตของคนอื่น มีเชื้อโรคที่น่ารังเกียจสิงอยู่ในตัวหล่อน โดยที่หล่อนไม่รู้ตัวเลยสักนิด หล่อนเป็นทาสอารมณ์ตัวเอง จะเอาอะไรแล้วต้องได้ โดยไม่แคร์ถึงวิธีที่จะได้มา...

    เพณีจึงประชด ด้วยการทำแท้ง และหล่อนก็พบว่า ในปัญหาของพสัญกับฤกษ์บุษยาเอง ยังมี ดร.บดีวรดา อดีตเมียเก่าของเขา เข้ามาเกี่ยวข้องอีกด้วย!
           +++++++++++++++++++++++++++
         บดีวรดา เคยคิดว่า หล่อนกตัญญูต่อมารดา ด้วยการทำตามคำสั่งทุกอย่างตามที่แม่ต้องการ แม้แต่การเลิกรากับชายคนรัก เพื่อมาอยู่เป็นเพื่อนมารดาผู้ชราภาพ แต่แล้ว คุณบารมีเองก็เป็นฝ่ายเปลี่ยนไป เมื่อเธอหันมาคบหากับเด็กหนุ่มอย่างธันยา และอยู่ด้วยกันโดยไม่แคร์ความรู้สึกของลูกสาว บดีวรดา เสียใจ และคนที่เธอหันหน้าเข้าพึ่งพาจิตใจ ก็คือพสัญนั่นเอง

           และเหตุการณ์เหล่านั้นก็กลับคืนมาอีกครั้ง โดยที่พสัญไม่อาจเลือกได้ระหว่าง บดีวรดา กับ ฤกษ์บุษยา

          ความรักเป็นความมืดบอด และในขณะเดียวกันเขาก็หนวกต่อเสียงกล่าวขวัญที่ดังเซ็งแซ่รอบข้าง
        บดีวรดา หวั่นไหวตามแบบฉบับของคนผิวบางทั่วๆไป เสียงที่หล่อนประกาศว่าไม่แคร์ ยิ่งดังเท่าไรก็ยิ่งเป็นการกลบเสียงตะโกนของหัวใจ ที่บอกความแคร์มากเท่านั้น


        หล่อนยังมีเกียรติยศที่ต้องสูญเสีย ตำแหน่งอาจารย์มหาวิทยาลัยอันทรงเกียรติ และหล่อนก็กำลังละเลงมันกับปลักตมแห่งกิเลสตัณหา บดีวรดาเห็นความรักเป็นกิเลสตัณหาชนิดหนึ่ง มันเป็นไฟเร่าร้อนและมันก็เผาผลาญ ถ้านรกมีจริง หล่อนก็กำลังตกนรกขณะนี้

            ฤกษ์บุษยา เองพยายามเลิกจากยาเสพติด เมื่อสองคมเพื่อนรักอีกคน ต้องเสียชีวิตลงเพราะยานี้ โดยมีพสัญอยู่เคียงข้าง คอยเป็นกำลังใจให้เธอ ถ้าหากเพณีไม่นำเรื่องของพสัญกับบดีวรดา มาบอกเล่าให้เธอได้รับรู้ และทำให้ ฤกษ์บุษยาตัดสินใจ ที่จะเป็นฝ่ายจากไปเสียเอง
            ++++++++++++++++++++++
        ตอนนั้น เมื่อพสัญรู้หัวใจของเขาแล้ว และเขาก็ตัดสินใจได้ในเวลานั้นเอง

          มันเป็นความใจหายลึกล้ำ ตอนบดีจากไปก็ยังไม่ใจหายเท่านี้ เหมือนโลกมันโหวงไปหมด ฤกษ์บุษยาเป็นบ้าน ถ้าไม่มีหล่อนเขาก็ไม่เคยมีบ้านที่แท้จริง

          บดีวรดาเคยอยู่บ้านนั้นมาก่อน แต่พอเอ่ยถึงบ้าน เขากลับมองเห็นแต่ฤกษ์บุษยา ร่างเล็กๆ ทำโน่นทำนี่ มีแมววิ่งตามเป็นฝูง หล่อนคือความสว่างไสว ความรัก และความอบอุ่น คำน้อยหล่อนก็ไม่เคยพูดให้เขาแสลงใจ หล่อนยอมรับตัวตนที่เขาเป็นอยู่ หล่อนคือบ้าน ในขณะที่บดีวรดา เป็นเพียงวิมานในฝันที่เขาหลงไปเท่านั้นเอง ไม่เคยมีความจริงอะไรที่นั่น หล่อนจากเขาไปเพราะความขี้เหล้าของเขา อะไรจะเป็นหลักประกันว่าหล่อนจะไม่เดินจากเขาไปอีกในสักวันหนึ่ง หากเขาทำอะไรผิด เขาไม่ใช่เทพเจ้า เขายังเป็นปุถุชนที่ยังมีความผิดบาป


         แต่กับฤกษ์บุษยา เขามีความอบอุ่นใจว่าหล่อนจะอยู่ที่นั่น ไม่ว่าเขาจะเป็นอย่างไรก็ตามที หล่อนยอมรับเขาในความเป็นปุถุชน เช่นเดียวกับที่เขายอมรับหล่อน ยอมรับ ให้อภัย และให้โอกาสซึ่งกันและกัน บดีวรดาไม่เคยมีหัวใจชนิดนั้น หล่อนทรมานตัว ยอมอดยาก็เพื่อเขา เพื่อชีวิตครอบครัวที่หล่อนฝันและเพียรสร้าง...

          นิยายชีวิตเข้มข้นเรื่องนี้ สะท้อนภาพของ “ทาส”ในตัวละครแต่ละตัวได้อย่างถึงแก่น ไม่เพียงแต่ ทาสยาเสพติดอย่าง ฤกษ์บุษยา แต่รวมถึง เพณี ที่ตกเป็นทาสอารมณ์ตัวเอง จนทุกอย่างพังพินาศ พสัญ ที่ตกเป็นทาสของสุรา จนเป็นชนวนเหตุให้ คุณบารมีแม่ยายแยกบดีวรดา ออกมาจากเขา ในขณะที่เพลิงกาล ก็ตกเป็นทาสการพนันจนแทบถอนตัวไม่ขึ้น แต่ท้ายสุด ความรักที่มีต่อลูก ทำให้เขาสามารถปลดเปลื้องตัวเองออกมาได้สำเร็จ ธันยา เด็กหนุ่มที่ตกเป็นทาสของเงินตรา และความมีชื่อเสียงเกียรติยศในสังคม จนต้องยอมตกเป็น ทาสกามารมณ์ให้กับคุณบารมีสาวใหญ่วัยคราวแม่ และตัวละครอื่นๆ อีกมากมายที่ต่างหลงเดินทางอยู่บนเส้นทางสายทาส เส้นนี้

หมายเหตุ : ทางสายทาส เคยนำไปสร้างเป็นละครโทรทัศน์ช่องสามในช่วงปี พ.ศ. 2532 นำแสดงโดยคุณนพพล โกมารชุน ในบท พสัญ และ คุณนาถยา แดงบุหงา ในบท ฤกษ์บุษยา




 

Create Date : 12 มิถุนายน 2567
1 comments
Last Update : 12 มิถุนายน 2567 10:54:46 น.
Counter : 205 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณhaiku, คุณดอยสะเก็ด

 

เล่มนี้อ่าน 2 รอบมั้งคะ คือไม่มีเรื่องไหนของนักเขียนท่านนี้ที่อ่านครั้งเดียว รู้เลยว่าอ่านนานมากแล้วจนจำอะไรแทบไม่ได้แล้วก็เมื่อมาอ่านรายละเอียดของเรื่องที่อาจารย์เขียนไว้นี่แหละค่ะ แบบนี้ต้องอ่านใหม่อีกรอบเสียแล้ว

 

โดย: กุลธิดา IP: 66.191.199.117 15 มิถุนายน 2567 2:01:50 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 


สามปอยหลวง
Location :
ชลบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 82 คน [?]




ฉันติดคุก ครั้งนี้ ชั่วชีวิต เพราะทำผิด คิดรัก ตัวอักษร ถูกคุมขัง ตั้งแต่เช้า จนเข้านอน ขอวิงวอน โปรดอย่า มาประกัน

คุกหนังสือ คือโซ่ทอง ที่คล้องล่าม คุกหนังสือ คือความงาม ในความฝัน คุกหนังสือ คือดนตรี กล่อมชีวัน คุกหนังสือ คือสวรรค์ ฉันรักเธอ

จาก คุกหนังสือ : แคน สังคีต

New Comments
Friends' blogs
[Add สามปอยหลวง's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.