จอมใจอเวจี..บทที่ 21 ==================== จอมใจอเวจี    บทที่ 21 : GTW/PSYCHO MAN ==================== ท้ายบทที่แล้ว      ตรวจดูความมอมแมมของตัวเองแล้วส่ายหน้า และเริ่มรู้สึกว่ามีอาการเวียนหัวแปลกๆ คงเป็นเพราะไม่ได้พักผ่อนพอเพียง แต่จะต้องอาบน้ำเปลี่ยนชุดให้เรียบร้อยก่อนล่ะ รุ่งเช้าถ้าไม่โดนจับย่างไฟอ่อนๆทำเนื้อแดดเดียวก็จะมีธุระจะต้องออกเดินทาง ไปยังยอดเขาสื่อสารเพื่อติดต่อกับระบบของเบื้องบนได้แล้วจะได้กลับบ้านเสีย ที      หลังจากจัดการธุระส่วนตัวอาบน้ำเปลี่ยนชุดเรียบร้อย สาวตกสวรรค์ก็โผขึ้นบนเตียง แทบจะหลับกลางอากาศก่อนศีรษะจะถึงหมอนด้วยซ้ำ      อรุณรุ่ง      สวนดอกไม้หน้าตึกใหญ่ ท้องฟ้าสว่างขึ้นมาโดยไม่มีดวงอาทิตย์ปรากฏ อาณาเขตของปิศาจขาวกลับผิดแผกแตกต่างจากสถานที่อื่นๆ ราวหน้ามือกับหลังมือ คงไม่มีแถบไหนอีกแล้วของขอบอเวจีจะสวยงามเท่านี้ มวลหมู่บุปผาแมกไม้นานาพันธุ์มากหลายหลากสีสันและกลิ่นฟุ้งขจรกระจายราย เรียงไปตามทางเดิน      อาณาเขตของปีศาจของแห่งนี้นับว่าเหมาะสมกับความ เป็นเอกเทศเฉพาะตัวมาก สามด้านเป็นขุนเขาสูงทะมึนเสียดฟ้าหน้าผาสูงชันราบเรียบจนไม่อาจปีนป่ายขึ้น ลงอีกด้านเป็นแม่น้ำแห่งความตายไหลแกมาจากขุนเขาด้านหนึ่งและไหลหายไปยังขุน เขาอีกด้านหนึ่งซึ่งอยู่ตรงกันข้าม กลายเป็นปราการธรรมชาติอันแข็งแกร่งสายน้ำแห่งความตายกว้างไกลไม่เห็นฝั่ง และมีหมอกปกคลุมชั่วนาตาปียากต่อการบุกรุก      นายหญิงของดินแดน..ปีศาจขาว สวมกระโปรงยาวเสื้อแขนกว้างสีขาวยืนเอามือไพล่หลังจ้องมองชมบุปผาตั้งแต่ ฟ้ายังไม่สว่าง นัยน์ตาสีขาวไม่มีลูกตาสีดำของนางทำให้ไม่มีใครอ่านความรู้สึกของนางได้ ง่ายๆ      เชร่า.. คนรับใช้เดินออกจากหน้าตึกมายืนอยู่ด้านหลังอย่างสำรวม ประกายตาของเธอแจ่มใสมีแววฉลาดรอบรู้สมกับเป็นคนรับใช้ระดับสูง เจ้าของตึกเอ่ยถามโดยไม่หันไปมอง       “เป็นอย่างไร”       ถ้าเป็นคนอื่นอาจมึนงงกับคำถามสั้นๆ ไม่มีที่มาที่ไปแบบนี้ หากคนรับใช้กลับตอบโดยไม่เสียเวลาคิดแม้แต่น้อยว่า       “คงต้องปล่อยผนังไว้อย่างนั้นก่อนค่ะ คุณเฟรี่ยังไม่ตื่น คุณไนท์เองก็ยังไม่ตื่น เพราะนอนอยู่บนเตียงรักษาน้อยเกินไป แต่เหมือนว่าจะได้รับยาบางอย่างมาทดแทนทำให้อาการดีขึ้นมากกว่าที่คิด ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง คุณเฟรี่ท่าทางจะไม่สบายนะคะ ก็เล่นออกมานั่งอยู่ข้างนอกห้องนอนตั้งนานแบบนั้น”       “สองคนนี้มีอะไรพิลึกๆอยู่เรื่อย”       ประมุขตึกตั้งข้อสังเกตในขณะมุมปากปรากฏรอยยิ้มขึ้นเล็กน้อย       “แต่ ข้าเองก็คิดว่าถ้าสองคนนั้นจากไปเมื่อไร ตึกเราคงเงียบเหงาลงไปอีกครั้ง สาวตกสวรรค์คนนั้นถึงจะดูจุ้นจ้านวุ่นวายไม่รู้เหนือรู้ใต้แต่ก็ทำให้ที่นี่ ดูมีชีวิตชีวาขึ้นมากเลย”       “เชร่าก็คิดเช่นนั้น”       ใบหน้าของสาวใช้ก็ปรากฏรอยยิ้มขึ้นเหมือนกันเมื่อนึกถึงท่าทางและคำพูด หยิ่งๆถือตัวและเอาแต่ใจ แต่ก็น่าแปลกว่าไม่มีใครเกลียดชังอะไรเธอ       “ความจริงคุณเฟรี่เป็นคนใจดีนะคะ  สังคมเบื้องบนคงทำให้ในมุมมองของพวกเรามองว่าเธอติดนิสัยดื้อๆหยิ่งๆถือตัวไป”        “ท่าทางเจ้าก็ชอบใจเธอ”       “ค่ะ...คุยกับคุณเฟรี่สนุกดี ว่าแต่วันนี้นายท่านจะออกไปนอกเขตใช่ไหมคะ”        “ข้าคงต้องไป ไม่อย่างนั้นคงมีเรื่องวุ่นวายตามมาถึงที่นี่”        “ค่ะ..คุณไนท์กับคุณเฟรี่ก็คงจะเดินทางไปยอดเขาสื่อสารเหมือนกัน”        ทั้งคู่สนทนากันพักใหญ่ก็เดินกลับเข้าตึกใหญ่ หลังจากแวะไปดูแลความเรียบร้อยในห้องครัวสาวใช้คนเก่งก็แวะมาขึ้นมายังห้อง ของสาวตกสวรรค์ เคาะเรียกเบาๆ อยู่หลายครั้ง แต่ไม่มีคำตอบรับ ในที่สุดต้องใช้ลูกกุญแจสำรองไขประตูเข้าไป        สาวสวรรค์แสนสวยยังไม่ลุกจากเตียงไม่ลืมตาขึ้น ใบหน้าขาวซีดและตัวร้อนเหมือนคนจับไข้สาวใช้ใจหายวาบ รู้ว่าแบบนี้เป็นอาการคนเจ็บป่วยและถ้าทางจะหนักเสียด้วย จะว่าเป็นเพราะไปนั่งกินลมชมทางเดินเมื่อคืนอาการก็ไม่น่าจะเป็นไปได้        “คุณเฟรี่คะ”        จับแขนเขย่าอีกหลายครั้ง  อาการตอบสนองคือการละเมออะไรออกมาสองสามคำแล้วพลิกตัวไปกอดหมอนข้างไม่ได้มีสติฟื้นขึ้นมาแม้แต่น้อย        “เป็นอะไรไป”        เสียงทุ้มต่ำเย็นชาดังขึ้นข้างหลัง ทำเอาแทบสะดุ้ง นักรบปีศาจนั่นเองซึ่งโผล่มาแบบเงียบกริบจนไม่รู้ตัว        “ท่าทางจะไม่สบายค่ะ”        สาวใช้เชร่าตอบด้วยสีหน้าวิตกกังวล ตัวเธอถึงจะผ่านการฝึกปรือจนเป็นคนใช้ระดับเทพก็ยังไม่มีความรู้ทางการแพทย์ มากพอจะวิเคราะห์ถึงอาการของหญิงสาวคนนี้ได้        ไนท์ยืนนิ่งครู่หนึ่งก่อนยื่นมือออกไปทำท่าจะแตะหน้าผากของคนป่วย แต่โดนสาวใช้ตีมือค่อนข้างแรงแล้วกำชับด้วยเสียงดุเข้มว่า        “ห้ามแตะต้องคุณเฟรี่นะคะ เป็นบุรุษห้ามแตะต้องสตรีโดยไม่ขออนุญาต”        ถ้าไม่มีหน้ากากปิดหน้าอยู่ในตอนนี้คงเห็นหน้าอันบรรยายไม่ถูกของนักรบปีศาจผู้ นี้อะไรกัน..ก็แค่จะดูอาการเท่านั้น คิดมากไปได้... แล้วตอนที่นางฟ้าคนนี้เป็นลมสลบอยู่ในสุสาน ใครเป็นคนอุ้มมาส่งจนถึงที่นี่        ถึงจะมีหน้ากากปกปิดความรู้สึก แต่ท่าทางอาการบางอย่างยังดูว่าหงุดหงิดวิตกกังวลอย่างปิดไม่มิด สาวใช้หันหน้าไปทางอื่นเพื่อซ่อนยิ้ม        “แบบนี้ก็เดินทางไปยอดเขาสื่อสารไม่ได้แล้ว คุณไนท์โล่งใจหรือเสียใจคะ”        โล่งใจเรื่องอะไร โล่งใจว่าไม่ต้องเหนื่อยกับการเดินทางหรือโล่งใจว่าเฟรี่ต้องอยู่ต่อ ไม่หนีหายไปไหน เสียใจเรื่องอะไร เสียใจว่าเฟรี่ยังไม่ออกไปจากขอบอเวจีเสียทีให้สิ้นเรื่องสิ้นราวหรือเสียใจ กับการเจ็บป่วยกันแน่        “ข้าไม่อยากให้นางเป็นแบบนี้” นักรบหนุ่มตอบไม่ตรงคำถาม        “ข้ารู้ว่าเมื่อคืนนางมาดูแลข้า แล้วมานั่งหน้าห้องข้าตั้งนาน”        สาวใช้มองหน้าอย่างสงสัย ก็เมื่อคืนนักรบปีศาจสลบนอนไม่ได้สติ แล้วรู้อย่างไรว่ามีคนเข้าไปรักษาพยาบาล รู้อย่างไรว่ามีคนมานั่งหน้าห้อง        “ข้าคุยกับนาง”  ตอบสั้นๆ        คุยตอนไหน......สาวใช้คนเก่งยิ่งงงหนักเข้าไปอีกกับคำตอบนั้น สองคนนี้มีอะไรพิลึกอย่างที่เจ้านายสาวตั้งข้อสังเกตไว้จริงๆ        “ฝากดูแลคุณเธอสักครู่นะคะ ดิฉันจะไปรายงานนายท่าน อ้อ..แล้วห้ามแตะห้ามทำอะไรคุณเฟรี่ด้วยแม้แต่นิดเดียว”        ข้าไม่ทำแบบนั้นหรอกน่า”        บอกด้วยเสียงห้วนๆ สาวใช้คนเก่งอมยิ้มแล้วเดินออกจากห้องไป นักรบปีศาจมองตามแล้วถอนใจ ทั้งขุ่นเคืองทั้งขบขันกับสาวใช้คนนี้  สั่งยังกับเป็นเจ้านายเชียวนะ..ฟังว่าเธอมีโอกาสไปศึกษาดูงานจากโลก มนุษย์ คำพูดคำจาจึงแปลกๆไม่เข้ายุคเข้าสมัยกับดินแดนแห่งนี้เท่าไร        หันกลับมามองคนป่วย นอนนิ่งใบหน้าขาวซีดอย่างน่าเป็นห่วง เหงื่อซึมตามใบหน้าทั้งที่อากาศค่อนข้างเย็นจนอยากจะเอาผ้าชุบน้ำมาเช็ดให้ แต่ก็สัญญากับแม่สาวใช้จอมแสบคนนั้นไว้แล้ว        ตอนนี้เจ้าอยู่ที่ไหน..เฟรี่        เมื่อคืนครั้งสุดท้าย ข้ายังคุยเป็นเพื่อนกับเจ้าอยู่ตั้งนาน เพื่อให้เจ้าหลับอย่างไม่ต้องกังวลเรื่องผีสาง ข้าหมดสติลุกจากเตียงมาดูแลเจ้าไม่ได้ก็จริง แต่จิตของข้ายังออกไปเป็นเพื่อนเจ้าได้ แต่เจ้าคงคิดว่าฝันไป        นักรบปีศาจยืนนิ่ง กำหนดจิตสำรวมใจมุ่งหน้าเพื่อหาว่าสาวสวรรค์คนนี้อยู่สถานที่ใด         +++        เฟรี่ พบว่าตนเองกำลังหลงทางอยู่ในป่าอันรกร้างว่างเปล่าและมืดครึ้มราวกับเป็น เวลาสนทยา เส้นทางเวียนวนแบบไม่รู้จบ สายลมพัดผ่านให้ความรู้สึกอ้างว้างและเยือกเย็น ภายในใจเต็มไปด้วยความหวาดกลัว นี่มันไม่ใช่ความฝัน แต่จะเป็นอะไรกัน        ดงไม้ข้างทางสะบัดไหวไปมาเหมือนเงาของปีศาจ เศษใบไม้หลุดร่วงลอยมาปะทะใบหน้าอย่างน่ารำคาญ หญิงสาวพยายามเดินออกมาให้พ้นจากแนวป่าด้วยใจเต้นระทึกและเหน็ดเหนื่อยหวาด กลัว หัวใจเต้นแผ่วอ่อนล้าเหมือนจะปลิดปลิวหมดลมได้ทุกขณะ ความคิดเต็มไปด้วยความงุนงงสับสน        นี่มันเป็นสถานที่แห่งใดกัน       ถนนสายเล็กๆ เบื้องหน้าทอดยาวไกลออกไปแต่ยังพอมองเห็นแสงสว่างมากกว่าบริเวณซึ่งยืนอยู่ ในตอนนี้ เร่งฝีเท้าตรงออกไปอย่างเร่งร้อนท่ามกลางกระแสลมกระโชก        มองเห็นผู้หญิงคนหนึ่งเดินไหวๆ อยู่เบื้องหน้าในเสื้อผ้าชุดดำราวความมืด มองจากด้านหลังเห็นเส้นผมยาวสยายถึงแผ่นหลัง        ไม่รู้ว่าเป็นใคร แต่ในสถานที่แบบนี้ถ้ามีเพื่อนเดินทางสักคนคงจะดีไหมน้อย เฟรี่เร่งฝีเท้าจนเหนื่อยหอบ แต่ก็ไม่สามารถเดินทันหญิงสาวคนนั้นได้        ผู้หญิงคนนั้นเดินไปจนถึงสะพานโค้งยาวข้ามแม่น้ำแห่งหนึ่ง สะพานหายไปในกลุ่มหมอกสีขาวมองไม่เห็นฝั่งตรงข้าม มันช่างเหมือนสายน้ำแห่งความตายเหลือเกิน เหนือผิวน้ำสีดำสนิทมีกลุ่มหมอกลอยปกคลุม ดูเหมือนว่าหมอกเหล่านั้นจะผุดพุ่งขึ้นมาจากแม่น้ำมีกลิ่นไออันเย็นยะ เยือกอย่างประหลาด        ร่างในชุดดำก้าวขึ้นไปบนสะพาน ธิดาตกสวรรค์เร่งฝีเท้าตามไปโดยไม่คิดระแวงอะไร บางทีข้ามสะพานไปอาจจะเป็นทางออกจากสถานที่แห่งนี้ก็เป็นได้        เท้ากำลังจะก้าวขึ้นสะพาน        “หยุดก่อน”        เสียงห้าวๆแหบพร่าคุ้นหูดังขึ้นจากด้านหลังทำเอาสะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจ แล้วมือแข็งแรงก็ดึงแขนหญิงสาวลงมาจากสะพาน        “ไนท์”        ร้องด้วยความดีใจเมื่อเห็นร่างทะมึนชุดดำและหน้ากากสีขาวอันเย็นชาไร้ความรู้สึก ในที่สุดคนนำทางประหลาดคนนี้ก็โผล่มาแบบนึกไม่ถึงอีกจนได้ .....   Create Date : 25 พฤศจิกายน 2555 23 comments Last Update : 25 พฤศจิกายน 2555 12:56:28 น. Counter : 1693 Pageviews. Tweet Add to

มาต่อแล้ว   โดย: มาโซคิส 25 พฤศจิกายน 2555 14:28:55 น.

จะช้าจะเร็วก็ต้องมาต่อครับ   โดย: GTW 25 พฤศจิกายน 2555 14:48:28 น.

แวะเข้ามาทักทายครับอาจารย์ ขอ add blog ด้วยนะครับ   โดย: สามปอยหลวง 25 พฤศจิกายน 2555 17:09:01 น.

จริงๆตอนนี้ปอมน่าจะอ่านแล้ว . . . แต่ทำไมไม่ค่อยคุ้น . . หรืออ่านแล้วลืมอ่ะ มาหม่ำๆไอติมกันนะคะจารย์จี   โดย: กาปอมซ่า 25 พฤศจิกายน 2555 19:11:18 น.

งานแนวแฟนตาซี มาเยี่ยมค่ะ   โดย: วังวน IP: 124.122.149.22 25 พฤศจิกายน 2555 19:55:08 น.

ฝากให้คนรักแมวช่วยดูค่ะ ว่าแมวหรือเสือ 55555 ทำน่าตาน่ากลัวมากกกกก   โดย: มาโซคิส 1 ธันวาคม 2555 18:55:16 น.

ใช่แล้วจ้า จารย์จี ตุ๊กตาหมี ไม่เป็นเพียงของเล่น แต่เป็นเหมือนเพื่อน เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตปอมอ่ะ ปอมและน้องหมี มาเยี่ยมจารย์จีในเวลาค่ำๆสบายๆจ้า   โดย: กาปอมซ่า 15 ธันวาคม 2555 18:55:30 น.

ปอมมีน้องหมีอุ้มใจ มาทักทาย จารย์จียามดึกจ้า   โดย: กาปอมซ่า 16 ธันวาคม 2555 21:58:02 น.

ป้าเชิญนางฟ้า...มาอวยพรวันเกิดค่ะ ขอให้พบแต่สิ่งดีๆ คนที่ดีมีจิตใจดี เหตุการณ์ดีๆสุขภาพที่แข็งแรง รวมทั้งความรัก ที่ดีที่สุดในชีวิตนะคะ   โดย: ป้าหู้เองจ่ะ (fifty-four ) 21 ธันวาคม 2555 0:59:38 น.

โดย: มาโซคิส 21 ธันวาคม 2555 4:08:28 น.

สุขสันต์วันเกิดค่ะ ขอให้มีความสุขสมปรารถนาทุกประการค่ะ   โดย: กิ่งฟ้า 21 ธันวาคม 2555 9:53:50 น.

สุขสันต์วันเกิดค่ะ มีความสุข สมหวัง ทั้งกายใจนะคะ   โดย: วันฝัน วันซันเดย์ 21 ธันวาคม 2555 10:13:17 น.

สุขสันต์วันเกิด มีความสุขมากๆนะคะ^^   โดย: เจ้าหญิงแห่งความเหงา 21 ธันวาคม 2555 13:08:14 น.

HBD ค่ะ ขอให้มีความสุขในวันดีๆ แบบนี้และก็ตลอดไปน่ะค่ะ   โดย: kaewkunchorn 21 ธันวาคม 2555 13:31:56 น.

โดย: ladysamui 21 ธันวาคม 2555 15:55:09 น.

วันนี้ ณ วันดี ขอให้มี . . . ความสดใส ให้ปลอดจากโพยภัย มิตร เก่า - ใหม่ . . . มีพร้อมหน้า ร่าเริง และ มีสุข นิรทุกข์ . . . บุญรักษา ขอผ่านกาลเวลา อย่างมีค่า . . . ทุกนาที มีความสุขในวันเกิด และ ใน ทุกๆวันนะคะ . . . . อวยพรให้ทั้ง จารย์จี และ psychoman พร้อมๆกันเลยนะจ๊ะ ^ เค้กอันเล็ก แต่อร่อยมาก ปอมรับรอง   โดย: กาปอมซ่า 21 ธันวาคม 2555 20:59:03 น.

สุขสันต์ปีใหม่นะครับอาจารย์ เจริญ สุขแสนผ่องแผ้ว เปี่ยมหทัย ขวัญ ชื่นรื่นทรวงใน ดั่งแก้ว วัน แห่งสุขสมใจ วันใหม่ เวียนเฮย ใหม่ ยิ่งทุกสิ่งแพร้ว ยิ่งพร้อมปรารถนาฯ   โดย: สามปอยหลวง 27 ธันวาคม 2555 18:36:46 น.

สุขสันต์วันปีใหม่นะคะ ^_______^   โดย: วันฝัน วันซันเดย์ 31 ธันวาคม 2555 12:12:33 น.

อัญเชิญทุกเทพไท้ในชั้นฟ้า ประสาทพรล้ำค่าแด่ น้อง -พี่ ศุภฤกษ์ให้เกษมสุขเปรมปรีด์ โรคภัยลี้ จางหายมลายพลัน เจริญด้วยอายุ แล วรรณะ พร้อมสุขะ - พละ พร้อมสร้างสรรค์ สิ่งดีงามจงประสบพบทุกวัน สดใสดั่ง ดวงจันทร์ . . . . อันแสนงาม สวัสดีปีใหม่จ้า จารย์จี   โดย: กาปอมซ่า 31 ธันวาคม 2555 20:53:33 น.

โดย: มาโซคิส 9 กุมภาพันธ์ 2556 10:21:07 น.

โดย: มาโซคิส 13 กุมภาพันธ์ 2556 23:10:48 น.

โดย: เย (GTW ) 15 กุมภาพันธ์ 2556 23:45:48 น.

สงกรานต์ให้สดใส ให้เย็นกาย . . . และเย็นใจ ทั้งคงความเยาว์วัย ตลอดไป . . . นานเท่านาน สุขสันต์วันสงกรานต์จ้า จารย์จี   โดย: กาปอมซ่า 13 เมษายน 2556 12:02:26 น.