หิมวาอธิษฐาน By อมีราห์ หิมวาอธิษฐาน By อมีราห์ เนื่องจากเจ้าแก้วชอบเรื่องเกี่ยวกับตำนานหิมพานต์อยู่แล้ว แต่ไม่ค่อยมีคนเขียนเท่าไร นอกจากนักเขียนรุ่นใหญ่ เพราะเรื่องของข้อมูลที่รุ่นเล็กๆ อาจจะรู้สึกว่าหายากไปสักนิด แต่ถ้าเป็นเดี๋ยวนี้อินเตอร์เน็ตช่วยเรื่องข้อมูลได้เยอะเลยค่ะ ขึ้นอยู่กับการขวนขายมากกว่า เมื่อแจ่มใสชุดหิมพานต์ออกมาจึงหยิบเรื่องชุดนี้มาโดยไม่ลังเล เรี่องชุดนี้มีอยู่ 4 เล่มด้วยกันค่ะ แต่ขอยกเรื่องนี้มารีวิวก่อนแล้วกันค่ะ เนื่องจาก ของ "อมีราห์"โดดเด่นเป็นพิเศษในแง่ของพล็อตน่ะค่ะ ดูจะแตกต่างจากเล่มอื่นเห็นได้ชัดตรงที่เล่นประเด็นวิทยาศาสตร์ แม้จะมีธีมเป็นเรื่องรักๆ เช่นกัน แต่การนำเสนอที่ต่างออกไปก็ทำให้ แปลกกว่าเรื่องอื่นๆ ในชุดเดียวกัน ซึ่งนำเสนอในมุมของนิยายปรัมปรา เลยทำให้ชอบเล่มนี้เป็นพิเศษ เรื่องนี้เริ่มด้วย "ปุลวัชร์" นักวิทยาศาสตร์ทางพืชศาสตร์ ได้รับข่าว จากเพื่อนที่อินเดียว่ามีการพบซากสัตว์ที่มีส่วนผสมระหว่างเสือกับปลา เหมือนในตำนานหิมพานต์ จึงเดินทางไปพบแต่ระหว่างนั้นเกิด เครื่องบินตกทำให้คนบนเครื่องเสียชีวิตหมดยกเว้นเขา ชายหนุ่ม มะงุมมะหราอยู่ในป่าก็ไปพบต้นมักกะลีผลเข้าโดยบังเอิญ มักกะลีผล ลูกสุดท้ายที่ยังเหลืออยู่บนต้น เธอมีความรู้สึกดังสาวน้อยอยาก เผชิญโลกกว้าง และนั่นก็ทำให้ชายหนุ่มเด็ดเธอมากจากต้น และพากัน เดินทางกลับสู่โลกของเขา โดยมีคนธรรพ์พญานาค และนางนาคี รวมไปถึงกินรี เป็นเพื่อนร่วมทางอีกด้วย ระหว่างนั้นก็ถูกโจมตีจาก วิทยาธรที่หมายปองมักกะลีผล และพญาครุฑที่จ้องจับนาคกิน ต้นเรื่องการนำเสนอปูพื้นเข้าเรื่องได้อย่างรวดเร็ว เหมือนการดูภาพยนตร์ ด้วยภาษาที่ลื่นไหลไม่ติดขัดและกระชับ คนอ่านก็เพลินไปด้วยค่ะ และวิทยาศาสตร์ในเรื่องไม่ได้ทำให้คนไม่มีฐานวิทฯ อย่างเจ้าแก้ว ปวดหัวด้วย จุดที่ชื่นชมคือผู้เขียนมีการตระเตรียมฐานของตัวละครที่จะไว้ใช้ล่วงหน้า เรียบร้อยแล้ว เมื่อถึงบทหลังๆ จึงไม่มีความเคอะเขิน หรือการปราฏอย่าง ไร้เหตุผล เหมือนการหยิบของออกจากมากำแพงเพื่อใช้ในฉากนั้นๆ เนื้อเรื่องถูกปูไว้และดำเนินไปด้วยเหตุผล ทำให้คนอ่านอินไม่ยากค่ะ โดยเฉพาะฉากที่พระเอกเดินไปออกมาจากซากเครื่องบิน แล้วมองดูศพ ของสาวที่นั่งมาข้างๆ กัน ทำให้คนอ่านพลอยสลดหดหู่ไปด้วย แต่ด้วยจำนวนหน้าที่จำกัดและตัวละครที่เพิ่มเข้ามาภายหลังค่อนข้างมาก ทำให้เรื่องครึ่งหลังอัดเกินไปสำหรับพื้นที่แค่นั้น ถ้าหากขยายจำนวนหน้า ออกไปอีกสักร้อยหน้าหรือสองร้อยหน้าคงจะดีกว่านี้ อารมณ์และความ ซาบซึ้งคงกำจายเพิ่มมากกว่าที่เป็นอยู่ ซึ่งมันดูรวบรัดตัดตอนไปสักนิด ทำให้ตัวอื่นๆ นอกจากนางกินรี(ล่ำบึ้ก) แล้วไม่ได้ปรากฏพื้นเพ หรืออารมณ์ความรู้สึกที่แสดงความเป็นตัวตนของเขา รวมไปถึง ความรู้สึกที่มีต่อหมู่คณะมากนัก การดึงอารมณ์ในช่วงหลังจึงน้อยไป ถ้าจำนวนหน้ามากกว่านี้ เชื่อว่าผู้เขียนสามารถเขียนให้เป็น อะไรมาที่มากกว่าเรื่องธีมของความรักรสหวาน คงเป็นแฟนตาซี ที่อุดมด้วยหลายรสชาติ ทั้งความรัก มิตรภาพ และการผจญภัย เพราะผู้เขียนปูพื้นมาดีแล้ว...แต่ด้วยจำนวนหน้าที่น้อยเกินไป ทำให้เรื่องรวบรัดเกินไป ตัวร้ายตายง่ายไปนิด ความตื่นเต้นก็เลย น้อยลงค่ะ เลยรู้สึกว่า...ถ้าเรื่องนี้เป็นเล่มหนาๆ ไปเลย คงสนุกมาก เพราะผู้เขียน มีฐานแน่นในเรื่องของวิทยาศาตร์ ทำให้คนอ่านรู้สึกกลมกลืน ระหว่าง แฟนตาซีและความสมจริง ความสนุกเลยไปไม่ถึงสุดทางด้านอารมณ์ เพราะเลือกที่จะพรีเซ้นต์ออกมาได้แค่ด้านเดียว คือ เรื่องของความรัก เท่านั้น ทั้งที่ในเรื่องมีดราม่าอื่นๆ อีกมาก ว่าแล้วก็อดคิดไม่ได้ว่าถ้านิยายเรื่องนี้ ฉีกไปลงที่ ค่ายเอนเตอร์(ในเครือ แจ่มใส)เสีย ซึ่งมารูปแบบของแฟนตาซีเต็มตัว มากกว่าแฟนตาซีที่ เน้นรักหวานๆ เป็นหลัก คงจะมีแง่มุมอื่นๆ เพิ่มขึ้น ที่จะทำให้อารมณ์ ของเรื่องอิ่มเอมกว่านี้ค่ะ   Create Date : 02 กุมภาพันธ์ 2553 Last Update : 2 กุมภาพันธ์ 2553 18:15:48 น. 8 comments Counter : Pageviews.

ขอบคุณที่เอารีวิวมาแปะบล็อกนะคะ >_< แหะๆ คนเขียน...ยิ่งเขียนยิ่งบาง ^^" อยากพยายามเขียนหนาๆ เหมือนกันค่ะ ^^ ปล. แซวไปหรือยังว่า บล็อกหวานมาก ฮา ^^   โดย: Clear Ice 3 กุมภาพันธ์ 2553 9:28:18 น.

หวานเย็นว่า... ก็กำลังดีนะคะเรื่องนี้   โดย: หวานเย็นผสมโซดา 4 กุมภาพันธ์ 2553 16:44:43 น.

ขอวิจารณ์ตามตรงนะคะ แม้จะเป็นนิยายแนวแฟนตาซีแต่ก็ควรอยู่ในกรอบของสัจธรรม หนึ่ง ไม่มีทางที่สัตว์คนละประเภทจะทำให้เกิดผลผลิตค่ะ สอง เครื่องบินตกแล้วเหลือรอดคนเดียวเป็นปาฏิหารย์เกินจะเป็นจริงได้ค่ะ เทียบกันกับแฟนตาซีแฮรี่พ็อตเตอร์ แบบนั้นไม่ผิดหลักสัจธรรมเลยค่ะ แถมใส่คำสาระอีกเพียบ เมืองไทยน่าจะมีคนแต่งสไตล์แบบนั้นได้บ้าง   โดย: Chulapinan 8 กุมภาพันธ์ 2553 2:42:36 น.

มายกมือประกาศตัวว่าอ่านแล้วเจ้าค่ะ คริ ๆ ไอซ์ซื้อมายกเซ็ทเลย เป็นของกำนัลให้ท่านแม่ เรื่องนี้ไอซ์ชอบนะ ส่วนท่านแม่บอกว่าเขียนดี แต่ออกวิทยาศาสตร์เป็นผู้ใหญ่ไปนิด(แม่ไอซ์ชอบอะไรเด็ก ๆ ค่ะ เลยออกจะปลื้มสิงคีวรรณในหิมพานต์ฯ) เรื่องนี้ตอนแรกไอซ์ก็งง ๆ ว่าออกจะแหวกแนวกว่าเรื่องอื่น ๆ แต่สนุกดี อาจเพราะมีส่วนใกล้ความจริงอยู่จึงดูเหมือนภาพจะออกมาโลดแล่นอยู่ตรงหน้า ใช้เวลาไม่นานก็อ่านจบ ส่วนเรื่องที่ว่าเกินจริงนี้...ไอซ์ว่ามันก็เป็นได้นะ คนที่ถูกลิขิตให้รอดไรงี้ อย่างเทรุในการ์ตูน อย่างชามีอะไรอย่างนี้ แล้วอีกอย่าง...ไอซ์ว่าในความจริงก็อาจจะมีได้นะคะ เขาถึงว่าอะไรก็เกิดขึ้นได้ถ้ามี...ปาปริก้า (เอ๊ะ...มายังไง) ส่วนผลผลิตจากสัตว์ต่างประเภทเนี่ย เอ่อ...ม้ากับล่อยังผสมกันมาแล้วเลยค่ะ จะแปลกอะไรถ้าจะมีอย่างอื่น ยิ่งถ้าในจินตนาการนี่ไอซ์ว่ายิ่งไม่แปลกใหญ่ ก็อย่างนางเงือกกะพระอภัยมณียังจี๋จ๋ากันจนมีสุดสาครได้เลย แถมเป็นสุดยอดวรรณคดีแห่งจินตนาการที่ใครต่อใครก็ยกย่องกันเสียด้วย ใครจะมาตีกรอบกับคำว่าจินตนาการได้ละคะ ไอจะตาย เอ้ย ไอสไตน์ยังบอกเลยว่าจินตนาการสำคัญกว่าความรู้ (เอ๊ะเริ่มออกทะเล) ง่า...ไอซ์ชิ่งก่อนดีกว่า จะมารออ่านรีวิวเรือ่งต่อ ๆ ไปในชุดนี้นะคะ ปล.blog สว่างจังและหวานอย่างที่พี่ clear ice บอกเลยค่ะ ไอซ์เข้ามาแล้วหนาว ๆ รอ้น ๆ ยังไงก็ไม่รู้   โดย: Ice(Argent) IP: 10.90.4.16, 202.28.181.11 8 กุมภาพันธ์ 2553 15:08:29 น.

ทำไมพระเอกไม่ถามหนูมักกะลีผลว่า เคยเจอนาธานไหม????? (มาโพสให้แล้วนะเจ้าคะ ขำคนเดียวใน msn ไม่พอล่ะสิเธอ กร๊ากกก)   โดย: ไอ้เจ้าแก้วมันบอกให้มาเล่นมุก IP: 192.168.2.171, 122.154.14.2 8 กุมภาพันธ์ 2553 15:33:24 น.

มายกมือว่าสนุกดีค่ะ ^^ เรื่องเครื่องบินตกแล้วรอดเพียงคนเดียวไม่เกินจริงหรอกค่ะ เพิ่งมีข่าวเมื่อปีที่แล้วนี้เอง ที่เครื่องบินตก แล้วมีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งรอดมาได้ ส่วนเรื่องผสมข้ามพันธุ์ ถ้ามันเกินจริง เหลือเชื่อเกินกว่าจะเชื่อได้ แล้วทำไมในเรื่องแฮรี่ ถึงมีฮิปโปกริฟฟ์ล่ะคะ นั่นก็หัวเป็นอินทรี ตัวเป็นม้า ก็เป็นส่วนผสมของสัตว์คนละประเภทเหมือนกัน แฟนตาซีเป็นเรื่องของตำนานและจินตนาการค่ะ เป็นโลกที่ไร้กรอบ มีใครบ้างตีกรอบจินตนาการได้บ้าง?   โดย: piccy IP: 203.144.144.164 8 กุมภาพันธ์ 2553 15:41:45 น.

นอกจาก ม้ากับลา ก็ัยังมี สิงโต+เสือ = ไลเกอร์น่ารักออก เรื่องราวในเทพนิยาย นิทานปรัมปราไม่ว่าจะเป็นในเอเชียหรือยุโรป ตลอดจนแอฟริกา สัตว์ในจินตนาการทั้งหมด ส่วนมากก็เกิดจากการเอาจุดเด่นของสัตว์ตามธรรมชาติมาผสมผสานจนเกินเป็นสัตว์ในเทพนิยายทั้งนั้น ฮิปโปกริฟท์ = อินทรีย์ สิงโต และงู มังกร = ม้า สิงโต งู กวาง ฯลฯ ม้านิลมังกร = ม้ากับมังกร (เพิ่มไปอีกขั้น) นั่นเป็นส่วนสนุกสนานของเทพนิยาย (หรือนิยายแนวแฟนตาซี / เหนือจริง) จินตนาการสำคัญตรงมันไม่มีขอบเขตค่ะ หลักสัจธรรม ขอหมายถึง ความเป็นจริงนะคะ เป็นสิ่งที่สมควรจะมี ในแง่เหตุและผล เหตุสิ่งใด จึงได้ผลเช่นนี้ นั่นคือ สัจธรรมค่ะ แต่จินตนาการอ้างอิงทั้งความจริงและต่อเติมด้วยความสร้างสรรค์ มันทำให้เกิดผลผลิตทางศิลปะ และแน่นอนว่างานเขียนก็เช่นกัน ตัวละครทั้งหมดไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงความคิดสร้างสรรค์ของผู้เีขียนเท่านั้น   โดย: fuku IP: 58.9.27.132 8 กุมภาพันธ์ 2553 15:46:10 น.

กดlike cm.6 เมื่อเช้าเพิ่งเปิดพจนานุกรมศัพท์วรรณกรรมอังกฤษ-ไทยมาสดๆร้อนๆ นวนิยายเป็นเพียงเรื่องแต่งขึ้น และจำต้องมี"จินตนาการ"เป็นหลัก ถ้าแปลความหมายคำว่าจินตนาการไม่ออกก็แย่อยู่ค่ะ เพราะคำนี้ "แยกแยะ" ออกจาก "ความจริง" ได้ง่ายมาก ถ้าสัตว์สองชนิดมิอาจผสมกันได้ แล้วใยม้านิลมังกรจึงเกิดจากม้าผสมมังกรเล่าคะ เอ๊ะ...หรือว่าผู้ประพันธ์จะไม่ตระหนักถึงสัจธรรมแห่งแฟนตาซี~   โดย: Gift IP: 192.168.1.171, 124.157.144.227 8 กุมภาพันธ์ 2553 15:47:30 น.