หมอกมุงเมือง
Group Blog
 
 
กุมภาพันธ์ 2561
 
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728 
 
19 กุมภาพันธ์ 2561
 
All Blogs
 

คูโจ : สตีเฟน คิง



เรื่อง : คูโจ
ผู้เขียน : สตีเฟน คิง
สำนักพิมพ์ : ปรีชา -ดวงตา
ปีที่พิมพ์ : 2524
เล่มเดียวจบ




        คูโจ เป็นนวนิยายระทึกขวัญในช่วงแรกๆของสตีเฟน คิง ราชันย์แห่งนวนิยายสยองขวัญหลายต่อหลายเรื่อง ที่แฟนนักอ่านชาวไทยรู้จักเป็นอย่างดี เช่น อิท เดอะดาร์ก ทาวเวอร์ แครี่ หรือ ท้าสู้ผีนรก สำหรับเรื่องนี้ เป็นไปในสไตล์ของสตีเฟน คิง เช่นกัน การเขียนรีวิวเล่าเรื่องย่อ ในนวนิยายเรื่องนี้ เป็นปัญหาสำคัญสำหรับผมมาก เพราะความสนุกของการอ่านนิยายของคิง ก็คือการซึมซับบรรยากาศ การบรรยาย พรรณนาโวหารของคิง ที่สร้างความน่ากลัวให้กับผู้อ่านจนรับรู้ได้ งานเขียนของคิง จึงมีทั้งคนที่ชอบก็ชอบไปเลย หรือไม่ ถ้าเกลียดก็เกลียดไปเลยเหมือนกัน

           สำหรับเวอร์ชันแปลเล่มนี้ เป็นของ สำนักพิมพ์ ปรีชา-ดวงตา ที่มีผลงานแปลในอดีตหลายต่อเรื่อง ส่วนใหญ่เป็นการแปลงานเขียนของอกาธา คริสตี ที่ผมเริ่มอ่านจาก “ตุ๊กตาอาถรรพ์” เป็นเรื่องแรก และติดใจในสำนวนการแปลของท่าน มาจนถึง นักฆ่าแห่งเซนต์ปีเตอร์เบิร์ก ของ เคน ฟอลเลต และ ล่าสุด คือ คูโจ เล่มนี้ครับ

        ครอบครัวของ วิค เทรนตัน ซึ่งประกอบด้วยตัวเขา ดอนน่า ภรรยาแสนสวย และแทด บุตรชายวัยห้าขวบ ย้ายมายังคาสเซิลร็อค เมืองเล็กๆในรัฐเมน พร้อมกับรับรู้ตำนานเรื่องฆาตกรโรคจิต ที่ฆ่าหญิงสาวหลายคนในเมืองแห่งนั้น มันมีชื่อว่า แฟรงค์ ด็อดด์ แต่แล้ว ด้วยความสามารถของ จอห์น สมิธ ก็สามารถสืบรู้ตัวฆาตกร แต่ก่อนที่เขาจะจับไอ้ฆาตกรโรคจิต มันก็ชิงฆ่าตัวตายไปเสียก่อน ตำนานของแฟรงค์ ด็อดด์ เป็นที่กล่าวขานกันมาหลายปี พ่อแม่ของเด็ก มักจะขู่เด็กดื้อว่า ถ้าไม่เชื่อฟัง แฟรงก์จะโผล่มาจากตู้เสื้อผ้าในตอนกลางคืน เพื่อจับตัวเด็กๆไป

             แทด เอง ก็ฝันร้ายกับปีศาจฆาตกร ตัวนี้เช่นกัน แม้ว่าพ่อกับแม่จะพยายามปลอบใจไม่ให้ลูกชายวิตกกังวลเกินเหตุ บางที เด็กชายในวัยเยาว์ อาจจะได้เห็นความไม่ลงรอยของพ่อแม่ และเขาก็พยายามจะสร้างจินตนาการเกี่ยวกับปีศาจร้ายขึ้นมาเอง เพื่อเป็นการเรียกร้องความสนใจของพ่อแม่ เวลาที่ทั้งสองทะเลาะกันก็เป็นได้ วิค ต้องเดินทางบ่อยครั้ง ขณะที่ดอนน่าเองก็จำต้องย้ายมาอยู่เมืองเล็กๆแห่งนี้ ด้วยความเหงา เปล่าเปลี่ยวและหวาดกลัว ทำให้หญิงสาว เผลอไปมีสัมพันธ์สวาทกับสตีฟ เคมป์ ช่างซ่อมเฟอร์นิเจอร์ หุ่นนักกีฬา แต่เมื่อเวลาผ่านไป และดอนน่าเริ่มรู้จักตัวตนของสตีฟ มากขึ้น หล่อนจึงพยายามตีตัวออกห่าง ทั้งด้วยความรู้สึกผิดต่อสามี และเห็นนิสัยเห็นแก่ตัว อารมณ์ร้ายของสตีฟ

         สตีฟขู่จะแบล็คเมล์ เธอ แต่ดอนน่าไม่สนใจ ตอนนั้นเอง ที่หล่อนคิดจะสารภาพผิดกับสามี แต่วิค ก็ต้องเดินทางไปนิวยอร์ค กับโรเจอร์ หุ้นส่วนงานของเขา ซ้ำก่อนหน้านั้นไม่นาน เขาเกิดล่วงรู้ความสัมพันธ์ของเธอกับสตีฟ จากจดหมายนิรนาม ที่สตีฟ เอง แอบเขียนส่งมา มันยิ่งทำให้ความสัมพันธ์ของเขากับภรรยา ร้าวฉานมากขึ้น

        ดอนน่า เป็นแม่บ้านที่ไม่รู้เรื่องการใช้ชีวิตอะไรเลย ทุกอย่างเธอต้องพึ่งพาสามีอย่างวิคมาโดยตลอด ต่อมาเมื่อรถของเธอ เริ่มมีปัญหาสตาร์ทไม่ติดบ่อยครั้ง สตีฟแนะนำให้ไปซ่อมที่อู่ ของโจ แคมเบอร์ ที่มีบ้านอยู่สุดถนนสายสาม อันเป็นถนนเปลี่ยวนอกเมือง

         ที่นั่นเอง ดอนน่าและแทด จึงได้รู้จักครอบครัวของ โจ ที่มีภรรยาชื่อชาริตี้ และลูกชายวัยสิบขวบชื่อเบรท และสัตว์เลี้ยงแสนรักของ เบรท มีชื่อว่า คูโจ...

คูโจ!!
       คูโจ เป็นหมาเซนต์ เบอร์นาร์ด วัยห้าปี มันขนาดใหญ่ราวกับลูกม้า แม้ว่าจะตัวโตมหึมา แต่มันก็มีท่าทางเป็นมิตรกับเด็กชาย และทุกๆคน คูโจ ถูกนำมาเลี้ยงให้เป็นเพื่อนเบรท ตั้งแต่มันเพิ่งแรกเกิด จึงมีความผูกพันและเชื่องต่อสมาชิกทุกคนในครอบครัว รวมถึงแกรี่ เพื่อนบ้านที่อยู่ใกล้สุดกับครอบครัวของโจด้วย

         ในฤดูร้อนปีนั้นเอง หลังจากครอบครัววิค กลับไปแล้ว คูโจออกวิ่งเล่นในป่าหลังบ้าน มันวิ่งไล่กระต่าย จนค้นพบว่า มีโพรงลึกซ่อนอยู่หลังพุ่มไม้ โดยไม่รู้เลยว่า ภายใต้โพรงดินนั้น เป็นที่อยู่ของฝูงค้างคาวมากมาย พวกมันติดเชื้อพิษสุนัขบ้า และเมื่อคูโจ ไล่ตะกุยกระต่ายที่หนีลงมาใต้โพรงดิน ก็ทำให้ค้างคาวทั้งฝูงแตกตื่น พวกมันบินออกมาที่ปากโพรง ก่อนจะพุ่งเข้าโฉบกัดจมูกของคูโจ จนเกิดบาดแผลเลือดไหล

         คูโจไม่รู้เลยว่า บัดนี้มันได้ติดเชื้อพิษสุนัขบ้าเข้าไปแล้ว มันเจ็บแผลมากและรู้สึกไม่สบาย จนต้องวิ่งกลับมาบ้าน พยายามเลียแผล จนเลือดเริ่มแห้งลง ระหว่างที่เชื้อนรก กำลังเริ่มฟักตัวอย่างช้าๆ และแพร่กระจายเข้าสู่ระบบประสาทส่วนกลางของมัน โดยไม่มีใครเฉลียวใจแม้แต่น้อย

        ในเวลาช่วงนั้นเอง ที่ชาริตีและเบรท เดินทางไปเยี่ยมน้องสาวของเธอที่คอนเนคติกัต ส่วน โจเองเมื่อภรรยาไม่อยู่ เขาวางแผนกับแกรี เพื่อออกไปเที่ยวหัวราน้ำให้สะใจ ถ้าหากว่า คูโจ จะไม่เริ่มเกิดอาการผิดปกติขึ้นมาก่อน...

        บัดนี้มันกำลังคลุ้มคลั่ง ทั้งเสียง ทั้งกลิ่นและแสงสว่าง เริ่มทำให้มันหงุดหงิด และแล้วมันก็จัดการกัดขย้ำ แกรี่ จนเสียชีวิตคาบ้าน โจมาเห็นพอดี เขาพยายามจะแจ้งตำรวจ แต่ก็ช้าไป ชายเจ้าของอู่รถ ถูกคูโจ สังหารเป็นรายที่สอง!

       วิคเดินทางไป นิวยอร์คแล้ว และปล่อยให้ ดอนน่า อยู่เพียงลำพังกับแทด ความผิดหวังในครอบครัว ทำให้เขากำลังคิดจะหย่าขาดจากเธอ ยิ่งเมื่อรู้ความจริงจากปากภรรยาก็ยิ่งทำให้เขาเจ็บปวด ดอนน่าเองก็เสียใจ และในเวลานั้นเอง ที่รถคันเดียวของครอบครัวเกิดปัญหาขึ้นมาอีกครั้ง 


คราวนี้ ทำให้หล่อนต้องขับมันไปที่อู่ของโจ ก่อนที่มันจะดับสนิท ลงที่หน้าอู่นั้นพอดี โดยไม่รู้เลยว่า ภายในบ้านหลังนั้น มีศพของโจ นอนตายจมกองเลือดอยู่

         และแล้วสองแม่ลูก ก็ต้องเผชิญหน้ากับคูโจ ที่กำลังบ้าคลั่ง มันไม่อาจรับรู้สำนึกใดๆทั้งสิ้น นอกจากสัญชาตญาณแห่งการฆ่า และฆ่า!!

ระหว่างสองแม่ลูกที่หลบอยู่ภายในรถ และพยายามขอความช่วยเหลืออย่างสิ้นหวัง ท่ามกลางอากาศร้อนระอุรอบด้าน และแบตตารีรถที่ใกล้จนหมดเต็มที คูโจพยายามจะพังประตูรถเข้ามา...

อาการไม่สบายของมันรุนแรงถึงระบบประสาทที่รุ่มร้อนราวกับไฟไหม้กองหญ้า ที่มีแต่ควันสีขาวและเปลวไฟแดงฉาน การป่วยของมันทำลายระบบความคิดและนิสัยของมันโดยสิ้นเชิง แต่โดยส่วนลึกแล้ว ความเจ้าเล่ห์ของมันยังหลง เหลืออยู่ มันมั่นใจว่ามันจะต้องฆ่าผู้หญิงและเด็กคนนั้นได้แน่ ทั้งสองคนทำให้มันเจ็บปวดไปทั้งตัว และเจ็บที่หัวที่มันวิ่งชนรถยนต์ซ้ำแล้วซ้ำอีก


         ฉากถัดจากนี้ไป คือการสร้างความกดดันภายใต้สถานการณ์ ที่สองแม่ลูกติดอยู่ภายในรถ และพยายามหาทางเอาตัวรอด เมื่อเวลาล่วงผ่านไปทุกขณะ และวิค ก็พยายามติดต่อภรรยาด้วยความเป็นห่วง ขณะที่ตำรวจเองก็พยายามติดตามหาตัวสองแม่ลูกที่หายไปจากบ้าน โดยเข้าใจว่า เกิดจากการกระทำของ สตีฟ ที่เข้ามาอาละวาดทำลายข้าวของในบ้านของวิค ขณะที่ไม่มีใครอยู่...

          เมื่อความกดดันดำเนินมาถึงขีดสุด เมื่อเวลายิ่งผ่านไป อาการของแทดยิ่งเลวร้ายลง เด็กชายขาดทั้งอาหารและอากาศร้อนอบอ้าว เมื่อต้องขังตัวเองอยู่ภายในรถ เขากำลังจะตาย และดอนน่าเองบาดเจ็บจากการพยายามเอาตัวรอด

หญิงสาวถูกคูโจกัดจนเป็นแผล แม้จะไม่ฉกรรจ์ แต่ก็ทำให้เกิดอาการเจ็บปวด
       คูโจเองก็อาการหนัก ขนที่ลำตัวอันใหญ่โตของมันเต็มไปด้วยเลือด ตาของมันมัวและเหม่อลอย มันเหมือนกับเครื่องยนต์ที่กำลังใกล้จะพัง และพังไปทีละน้อย แต่ก็ยังวิ่งไปได้อย่างอันตราย มันยังคอยจ้องอยู่ น้ำลายมันไม่ได้ไหลเป็นฟอง จมูกของมันแห้งและเปื้อนเลือดดูน่ากลัว ดอนน่าตัดสินใจก้าวลงจากรถ พร้อมไม้ตีเบสบอลที่หลุดอยู่ข้างทาง

        หญิงสาวสู้เพื่อลูกชาย ด้วยสัญชาตญาณของความเป็นแม่

เธอรู้สึกเหมือนกำลังแยกเขี้ยวใส่
          “มาสิวะ!” เธอร้องขึ้นอีก แล้วสัตว์ที่บาดเจ็บซึ่งเคยเป็นคูโจที่แสนดีของเบรท แคมเบอร์ ก็กระโดดใส่เธอเป็นครั้งสุดท้าย ซึ่งทำใหมันถึงจุดจบ ดอนน่าเอาไม้ท่อนที่เหลืออยู่ทิ่มใส่ทันที 

      ไม้เบสบอลล์ที่แตกแหลม เสียบเข้าไปที่ตาข้างขวาของคูโจ ทะลุถึงสมอง มีเสียงดังกึกเบาๆ แรงที่คูโจกระโดดปะทะทำให้เธอถึงกับล้มลง มันยังอ้าปากจะงับ และคำรามห่างจากคอหอยของเธอเพียงไม่กี่นิ้ว เธอยกแขนขึ้น เมื่อคูโจกระเสือกกระสนขยับอยู่บนร่างของเธอ ตาของมันข้างหนึ่งหลุดออกมาอยู่ทีเบ้า ลมหายใจมีกลิ่นเหม็น เธ๔อพยายามผลักปากของมันให้ห่าง

       ก่อนที่สุนัขมหันตภัย จะสิ้นลมในเวลาต่อมา
       พร้อมกับลมหายใจของแทด เช่นกัน!!

         ครอบครัวที่ร้าวรานของวิค ต้องสูญเสียลูกชายไปในที่สุด ดอนน่าแทบคลั่ง แม้ว่าคูโจจะตายไปแล้วก็ตาม สองสามีภรรยา ได้มีโอกาสปรับความเข้าใจกันอีกครั้ง ภายหลังโศกนาฎกรรมสำคัญในชีวิต

         เหตุการณ์สะเทือนขวัญที่เกิดขึ้นจบลงแล้ว พร้อมกับการตายของคูโจ เมื่อครอบครัวของชาริตี้ และเบรทกลับมาถึงบ้านพอดี ฉากอวสานของคูโจ เมื่อ ครอบครัวของเบรท รับหมาตัวใหม่มาเลี้ยงแทนคูโจ ในขณะที่หลุมลึกอันเป็นที่อยู่ของกลุ่มค้างคาวพวกนั้นก็ยังอยู่ในป่าหลังบ้าน...

          นิยายเรื่องนี้ เป็นเรื่องที่เขียนเล่าได้ยากไม่น้อย ถ้าเน้นเฉพาะพลอตเรื่อง ก็คือ เรื่องของสุนัขที่เป็นโรคกลัวน้ำ คลุ้มคลั่งอาละวาดกัดคน จนตาย ธรรมดาๆนี่เอง แต่ในรายละเอียดด้วยฝีมือและชั้นเชิงการเขียนของคิง ที่ทำให้พลอตเรื่องเช่นนี้ สามารถนำพาคนอ่านให้ดำเนินไปด้วยความตื่นเต้น สนุกและลุ้นระทึกตราบจนถึงบทสุดท้ายครับ
                      ******************




 

Create Date : 19 กุมภาพันธ์ 2561
4 comments
Last Update : 19 กุมภาพันธ์ 2561 8:20:17 น.
Counter : 1017 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

 

เรื่องนี้ผมเฉยๆครับ ไม่ได้ชอบมากมายนักแค่อ่านได้เพลินๆ

 

โดย: leehua (สมาชิกหมายเลข 755059 ) 21 กุมภาพันธ์ 2561 18:52:53 น.  

 

สวัสดีครับ คุณ leehua: เรื่องนี้ อาจจะเป็นผลงานในยุคแรกๆของคิงด้วยครับ ชั้นเชิงต่างๆในการเล่าเรื่อง ยังไม่ทอปฟอร์ม เท่า เรื่องหลังๆ
ผมมีโอกาสอ่านเรื่องนี้ครั้งแรกในห้องสมุดประชนตอนเด็กๆ จำได้แต่ว่าตอนนั้นรู้สึกน่ากลัวไม่น้อย จนต้องพยายามหามาอ่านอีกครั้ง

 

โดย: สามปอยหลวง 22 กุมภาพันธ์ 2561 12:38:44 น.  

 

อ่านเรื่องย่อจบ
ไม่คิดหามาอ่านอีก เครียดและน่ากลัวด้วย
เหมือนหนังสยองขวัญ ศุกร์ที่ 13

เนื้อเรื่องมีครบ น่ากลัว ปุถุชนมีทั้งรักทั้งนอกใจ
แต่ก็ชอบที่ไม่ว่าแม่จะเป็นอย่างไร
ความรักของแม่ยิ่งใหญ่เสมอ
แม้จะช่วยลูกชายไม่ได้ก็ตาม
น่าสะเทือนใจมาก ขนาดอ่านแค่เรื่องย่อยังกลัวค่ะ

 

โดย: หมุยจุ๋ย 25 กุมภาพันธ์ 2561 20:25:35 น.  

 

สวัสดีครับ คุณหมุยจุ๋ย เป็นเรื่องที่เขียนได้น่ากลัวโดยใช้สถานการณ์คับขัน บีบบังคับให้ตัวละคร ต้องตัดสินใจครับ ตอนจบผมเคยอ่านก็เลือนๆไปแล้ว แต่มาอ่านอีกครั้ง ก็ยังรู้สึกเสียดายไม่น้อยที่ให้เด็กน้อย ต้องเสียชีวิต ครับ

 

โดย: สามปอยหลวง 26 กุมภาพันธ์ 2561 8:24:45 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


BlogGang Popular Award#14


 
สามปอยหลวง
Location :
ชลบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 70 คน [?]




ฉันติดคุก ครั้งนี้ ชั่วชีวิต เพราะทำผิด คิดรัก ตัวอักษร ถูกคุมขัง ตั้งแต่เช้า จนเข้านอน ขอวิงวอน โปรดอย่า มาประกัน

คุกหนังสือ คือโซ่ทอง ที่คล้องล่าม คุกหนังสือ คือความงาม ในความฝัน คุกหนังสือ คือดนตรี กล่อมชีวัน คุกหนังสือ คือสวรรค์ ฉันรักเธอ

จาก คุกหนังสือ : แคน สังคีต

New Comments
Friends' blogs
[Add สามปอยหลวง's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.