Somebody's me... Nobody's know.. You are what you thinks.. and.. I am who i am.. Whatever will be, will be..
Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2560
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
 
18 พฤศจิกายน 2560
 
All Blogs
 

ดอกไม้ใต้ตะวัน : ภวันดร (ตะพาบ 191)












ดอกไม้ใต้ตะวัน 
ภวันดร

รองชนะเลิศรางวัลประภัสสร เสวิกุล

สนพ.ทำมือ / 189 หน้า / 300.-



โปรยปกหลัง

“ดูนั่นสิ ดาวดวงนั้น”ญาดาชี้นิ้วขึ้นบนฟ้า

“ฉันคิดว่าตัวเองถูกทิ้งไว้ลำพังอยู่บนดาวดวงนั้น

เป็นเจ้าหญิงผู้เงียบเหงาในดวงดาวที่ไม่มีใคร

มีกิจวัตรประจำวันก็คือถือโคมไฟยักษ์

เพื่อส่องแสงขับไล่ความมืดแค่นั้นเอง

เดียวดายมาก เหงาจนปวดใจ”


++++++++++


เรื่องย่อ

        ตะวัน ชายหนุ่มร่างเล็กผอมเก้งก้างผิวคล้ำ ผู้มีฝันเล็ก ๆ คือใช้ชีวิตเป็นเกษตรกรที่บ้านเกิด แต่กลับต้องมาเป็นนักข่าวสายกีฬามือใหม่ แล้วยังต้องพบกับเรื่องยุ่งยากเมื่อรู้ข่าวว่า ดารินทร์ ลิม นักกีฬาเทนนิสระดับชาติเจอข้อหาโด๊บสารกระตุ้นทำให้ต้องโดนลงโทษแบน 

         ตะวันไม่คิดว่าเด็กสาวแสนสวยเพื่อนเก่าจะทำแบบที่ในข่าวลงจริง ๆ แต่หนทางแก้ข่าวยากลำบากเพราะหลักฐานทุกอย่างพุ่งเป้ามาที่เธอ แม้ว่าดารินทร์จะปฏิเสธและให้เหตุผลที่ตรวจพบสารกระตุ้นอย่างไรก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ 

        ในที่สุดดารินทร์ก็โดนโทษแบนหนึ่งปีครึ่ง ในวันงานแถลงข่าว ดารินประกาศยุติบทบาทนักเทนนิสอาชีพระดับนานาชาติ เดือดร้อนถึงเมตตาแม่ของดารินทร์ที่เคยเป็นนักเทนนิสอาชีพระดับประเทศมาก่อน แต่เมตตาไปไม่ถึงฝันเพราะแต่งงานกับพ่อของดารินทร์ที่เป็นโค้ชของตัวเอง 

        เมตตาหรือแม่พระเพลิงที่ตะวันเรียก ได้เรียนรู้ด้วยตัวเองว่าระหว่างความรักกับความฝัน สำหรับเธอแล้วทั้งสองอย่างไม่สามารถไปด้วยกันได้ ในที่สุดจุดสิ้นสุดคือการหย่าร้างและเมตตาก็เป็นได้แค่นักเทนนิสในตำนานเมืองไทย 

        เธอจึงฝากความฝันที่ไปไม่ถึงและความหวังทั้งหมดไว้ที่ลูกสาว ดารินทร์ ลิม หรือชื่อเดิมคือญาดาต้องแบกรับความฝันยิ่งใหญ่ของแม่ไว้กับตัวและเธอกำลังหมดความอดทน...


++++++++++++++


หลังอ่าน

       ดอกไม้ใต้ตะวัน เป็นนิยายเล่มบางเฉียบที่เล่าเรื่องแบบเรียบง่าย ว่าด้วยเรื่องของความฝัน มีตัวแทนคือหนุ่มสาวรุ่นใหม่สองคน หนึ่งคือตะวัน ผู้ชายที่มีฝันเล็กอยากเป็นเกษตรกร แต่เขายังทำไม่ได้เพราะพ่อตั้งความหวังให้ลูกชายคนเดียวเข้ารับราชการเป็นคนที่มีเกียรติมีคนนับหน้าถือตา 

       ส่วนดารินทร์มีภาระหนักหนา เธอไม่รู้ว่าสิ่งที่ต้องการลึกๆ ในใจคืออะไร จะใช่ความฝันของตัวเองหรือไม่ แต่เธอก็ต้องทำเพื่อสานต่อความฝันของแม่ 

        เรื่องดำเนินไปอย่างเรียบง่าย แทบจะเรียกว่าไม่มีพีค แต่ในความเรียบมีความเรียลที่สะท้อนผ่านมุมมองของตะวัน และมุมของดารินทร์ที่อยู่ในจุดสูงสุดก่อนจะตกลงมาสู่ดิน ความท้อแท้สิ้นหวังและคิดจะพาตัวเองออกไปจากปัญหา

         ตะวันผู้ชายตัวดำ ๆ จืดชืดท่าทางหงอดูตลก ไร้สิ่งเร้าใจต่อเพศตรงข้ามทำให้ดารินทร์หรือญาดาในอดีตยิ้มได้ และชี้ให้เธอเห็นทางออกของชีวิตแบบเนียน ๆ โดยไม่ต้องใช้ความพยายามหรือซื้อหามาด้วยเงินตรา

        อ่านเรื่องนี้ต้องทำใจว่าไม่ฟิน เพราะเส้นเรื่องไม่ได้เน้นความรักสักเท่าไหร่ อย่าถามหาฉากรักหวานแหววเพราะไม่มี นอกจากความฟินแบบห่ามๆ ของพระนางก็พอมีอยู่บ้าง ชอบตอนที่ดารินทร์นัดเจอกับตะวัน แล้วเขากลับนัดเธอที่สถานที่แห่งหนึ่งทำให้ได้เจอกับเด็กหญิงคนหนึ่งที่เปลี่ยนชีวิตช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อของเธอ 

        เรื่องสั้นไปนิดกำลังเพลินก็จบซะแล้วค่ะ ยังอยากรู้ว่าหลังจากที่ดารินทร์รู้เรื่องราวระหว่างแม่กับพ่อแล้วเธอคิดยังไง อยากรู้เรื่องครอบครัวตะวันเพิ่มมากขึ้นอีกนิดก่อนจะถึงตอนจบ อ่านแล้วเหมือนจบแต่ไม่จบ 

        เรื่องนี้เหมาะกับคนมีฝันฝันเล็กฝันใหญ่ ฝันแล้วถ้าไม่ลงมือทำฝันก็จะยังเป็นฝันต่อไป แต่ถ้าฝันแล้วลงมือทำสิ่งที่ฝันก็ใกล้เข้ามาอีกนิด บางทีคนเราก็ต้องเอาชนะสงครามแห่งความหวาดกลัวในใจ แล้วเดินออกไปหามัน อย่าได้แคร์ อย่าคิดว่าทำไม่ได้ ไม่มีอะไรที่ตั้งใจแล้วทำไม่ได้ เหมือนคำนิยามนิยายเรื่องนี้

        อย่าให้ความฝันรอนานนัก...มันเมื่อย



+++++++++++++++++++++++++++++++++ 


อยากเขียนบล็อกหนังสือ 

แต่ถึงเวลาต้องอัปตะพาบพอดี

ก็เลยเอามารวมกันเป็นตะพาบ

ตอน สงครามแห่งความหวาดกลัวค่ะ


ขอบคุณที่ติดตามอ่านค่า

พรุ่งนี้ค่อยตามไปบล็อกพี่ๆ นะคะ

^___^





 

Create Date : 18 พฤศจิกายน 2560
22 comments
Last Update : 18 พฤศจิกายน 2560 1:16:46 น.
Counter : 224 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณpermanent-love, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณกะว่าก๋า, คุณSweet_pills, คุณtuk-tuk@korat, คุณเมษาโชดดี, คุณฟ้าใสวันใหม่, คุณเกศสุริยง, คุณข้ามขอบฟ้า, คุณtoor36, คุณJim-793009, คุณชีริว, คุณคนบ้านป่า, คุณบาบิบูเบะ...แปลงกายเป็นบูริน, คุณGorjai Writer, คุณอุ้มสี

 

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
lovereason Book Blog ดู Blog

ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น

ฝันดีครับ

 

โดย: permanent-love 18 พฤศจิกายน 2560 1:31:09 น.  

 


สวัสดียามเช้าครับน้องนุ่น

อ่านคำโปรยแล้วนึกถึงเจ้าชายน้อยขึ้นมาก่อนเลย
คนเรามีฝัน ก็ควรเดินตามฝันจริงๆครับ
ไม่ว่าจะมีอุปสรรคปัญหาอะไรก็ตาม

โหวตครับ

 

โดย: กะว่าก๋า 18 พฤศจิกายน 2560 6:20:48 น.  

 

lovereason Book Blog


ความหวาดกลัวในใจเหมือนเป็นอุปสรรคในการเดินตามฝันนะคะ
นิยายน่าอ่าน ได้ข้อคิดดีๆด้วยค่ะ

 

โดย: Sweet_pills 18 พฤศจิกายน 2560 7:07:54 น.  

 

กำลังใจมีหนทางที่จะพบหลายทางที่อาจแตกต่างกัน
เพราะคนเราต่างกัน ... เนาะ

 

โดย: tuk-tuk@korat 18 พฤศจิกายน 2560 9:36:35 น.  

 

2 IN 1 เลยน้องนุ่น

 

โดย: อุ้มสี 18 พฤศจิกายน 2560 10:18:41 น.  

 

สวัสดีจ้ะคุณนุ่น

 

โดย: เมษาโชดดี 18 พฤศจิกายน 2560 11:21:58 น.  

 

"อย่าให้ความฝันรอนานนัก ... มันเมื่อย"

นึกถึงคำที่ว่า "ฝันให้ไกล ไปให้ถึง"
แต่ ... อย่าให้ความฝันไกลมากนัก ... มันเหนื่อย อิอิ

 

โดย: ฟ้าใสวันใหม่ 18 พฤศจิกายน 2560 13:01:52 น.  

 

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
toor36 Cartoon Blog ดู Blog
lovereason Book Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น
สวัสดีค่ะน้องนุ่น กลับมาเมื่อไรคะนี่ถ้าไม่ไปหน้าของแฮงค์เกริล์ก็ไม่เห็น พี่เข้ามาหลายรอบนะแต่เห็นบล๊อกนิ่งอยู่

 

โดย: เกศสุริยง 18 พฤศจิกายน 2560 21:22:10 น.  

 

ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับน้องนุ่น

พี่ก๋าเขียนไป
ก็มโนไปว่าวันนึงบ้านเราจะเป็นแบบนี้
มีผู้นำแบบนี้บ้างนะครับ 5555


 

โดย: กะว่าก๋า 18 พฤศจิกายน 2560 22:02:47 น.  

 

บางครั้งความฝัน ใช่ว่าจะคว้าไว้ได้
มาอ่านรีวิวหนังสือ และส่งกำลังใจให้ค่ะ

lovereason Book Blog

 

โดย: ข้ามขอบฟ้า 19 พฤศจิกายน 2560 0:53:29 น.  

 

ฝันดีคะคุณนุ่น

 

โดย: เมษาโชดดี 19 พฤศจิกายน 2560 0:58:23 น.  

 


สวัสดียามเช้าครับน้องนุ่น

 

โดย: กะว่าก๋า 19 พฤศจิกายน 2560 6:39:10 น.  

 

อันนี้เป็นเรื่องจริงเลยนะ ฝันแล้วก็ต้องลงมือทำ แม้มันอาจจะไม่ประสบผลสำเร็จก็ตาม แต่ถ้าไม่ทำมันก็คือไม่สำเร็จ

 

โดย: คุณต่อ (toor36 ) 19 พฤศจิกายน 2560 18:26:36 น.  

 

อย่าให้ความฝันรอนานนัก...มันเมื่อย เป็นบทสรุปที่ฟังแล้วอมยิ้มและให้พลังอยู่เหมือนกันนะครับ :)

 

โดย: Jim-793009 19 พฤศจิกายน 2560 20:05:50 น.  

 

คำโปรยปกหลังให้ความรู้สึกเคว้งคว้างดีครับ ผมเป็นคนชอบบรรยากาศมืดๆเหงาๆแบบนี้แฮะ
แต่อ่านเรื่องย่อแล้วธีมเรื่องผิดกับที่คาดไปจม กลายเป็นเรื่องนักกีฬาโด๊ปยาซะงั้น
เรื่องยาวร้อยกว่าหน้ากำลังดีนะครับ อ่านไม่เหนื่อยมาก ^^

 

โดย: ชีริว 19 พฤศจิกายน 2560 21:18:27 น.  

 

ขอบคุณที่ไปให้กำลังใจค่ะ
วิ่งตามกลับมาเพราะยังมีโหวต
จองที่ไว้ก่อนนะคะ
แล้วจะกลับมาอ่านค่ะ

lovereason Book Blog

 

โดย: ภาวิดา (คนบ้านป่า ) 19 พฤศจิกายน 2560 22:38:38 น.  

 

ขอบคุณน้องนุ่นมากนะคะสำหรับกำลังใจ
น้องนุ่นนอนหลับฝันดีคืนนี้ค่ะ

 

โดย: Sweet_pills 19 พฤศจิกายน 2560 23:13:10 น.  

 

ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับน้องนุ่น

ภาพชุดนี้ถ่ายที่บ้านนี่ล่ะครับ 555
แต่พอหน้าฝน
มอสก็ขึ้นเต็มเลยครับ

 

โดย: กะว่าก๋า 19 พฤศจิกายน 2560 23:44:42 น.  

 



สวัสดียามเช้าครับน้องนุ่น

 

โดย: กะว่าก๋า 20 พฤศจิกายน 2560 6:33:38 น.  

 

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
lovereason Book Blog ดู Blog

 

โดย: บาบิบูเบะ...แปลงกายเป็นบูริน 20 พฤศจิกายน 2560 13:03:56 น.  

 

เรื่องนี้น่าอ่านค่ะ

 

โดย: Gorjai Writer 20 พฤศจิกายน 2560 14:14:48 น.  

 

พี่อุ้มมาโหวตให้น้องนุ่นจ๊ะ

 

โดย: อุ้มสี 20 พฤศจิกายน 2560 14:46:16 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


BlogGang Popular Award#13


 
lovereason
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 72 คน [?]









+ ++
Friends' blogs
[Add lovereason's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friends


 
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.