หลายเรื่องราว...เล่าเรื่องลูก...ที่คงไม่มีวันเลือนหาย..ในความรู้สึกของแม่
Group Blog
 
<<
เมษายน 2550
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930 
 
19 เมษายน 2550
 
All Blogs
 
เรียนรู้..ผ่านตัวอักษร

จู่ๆ..นิกก็เอ่ยขึ้นมาว่า.."แม่ครับ!..เราไม่จำเป็นต้องมีทุกอย่าง แค่พอใจในสิ่งที่เรามีอยู่ ก็พอแล้วนะแม่นะ"

ทันทีที่ลูกพูดจบ ฉันเข้าใจไปว่า..ลูกคงมีอารมณ์น้อยใจที่ไม่มีอะไรอย่างที่ต้องการเหมือนเด็กเพื่อนบ้าน..ความที่ฉันไม่ได้ซักถามลูกแต่กลับสอนลูกไปว่า..เพียงแค่พอใจในสิ่งที่เรามีก็พอแล้วลูกไม่จำเป็นต้องรวย ไม่จำเป็นต้องมีพรั่งพร้อม ขอเพียงเรามีความสุขในครอบครัว แม่ก็ถือว่าเรามีมากแล้ว..นิกคุยกับฉันต่อไปว่า..

นิกว่า..นิกโชคดีที่มีครอบครัวดี..
ฉันจึงย้อนถามลูกว่า..คำว่า..ครอบครัวดีของนิกหมายความว่าอย่างไร..
ลูกตอบว่า..ก็แม่ซื้อของเล่นให้นิก ทำอาหารให้นิกกินแล้วก็สอนการบ้าน

ฉันถามลูก..ทำไมวันนี้ถึงคุยกับแม่เรื่องนี้..นิกตอบว่า..ก็นิกอ่านหนังสือ Donald Duck ของ Walt Disney หนังสือ..มันสอนอะไรเราตั้งหลายอย่างเนาะแม่
ฉันเลยถึงบางอ้อ..คิดว่าลูกนึกรู้เอง..แต่ก็น่ายินดีที่หนังสือ ช่วยสอนลูกฉันให้เข้าใจถึงเรื่องความพอเพียงได้อย่างง่ายๆ โดยที่ฉันไม่ต้องยกตัวอย่าง หรือรอให้ลูกเจอกับปัญหา ลูกถึงจะเข้าใจคำว่า.. พอเพียง ในสิ่งที่ตัวเองมี

นิกนั่งอ่านหนังสือเล่มนี้ให้ฉันฟังกระทั่งจบ..ฉันฟังบ้างไม่ฟังบ้างเพราะตอนนั้นฉันกำลังดูข่าว เช้ารุ่งขึ้น..ฉันหาหนังสือเล่มนั้นแล้วลงมืออ่าน..เพราะอยากรู้ว่า..หนังสือเล่มนั้นเขียนอย่างไรให้ลูกเข้าใจถึงความรู้จักพอ ชื่อเรื่องของหนังสือคือ Scrooge กับปลาวิเศษ



**********************

เรื่องมีอยู่ว่า เป็ดโดนัล ทำงานกับลุงเป็ดชื่อ สกรู๊จ ที่ร่ำรวย ในแต่ละวันโดนัลต้องนั่งทำความสะอาดเงินเหล่านั้น โดนัลจึงขอขึ้นเงินเดือนกับลุง แต่กลับได้รับคำปฏิเสธ ลุงสกรู๊จบอกว่าตัวเองนั้นยังยากจนและไม่มีเงินจะขึ้นเงินเดือนให้ เงินที่มีอยู่มันก็ยังไม่เต็มคลัง มันมีแค่ครึ่งเดียวเท่านั้นในความรู้สึกของเป็ดสกรู๊จความรวยนั้นคือ การมีเงินอยู่เต็มคลัง

เป็ดสกรู๊จเดินออกบ้านไปอย่างหัวเสีย ระหว่างทางเขาพบประกาศแข่งขันตกปลาตัวใหญ่ที่สุด หากใครชนะ จะได้เหรียญทองเป็นรางวัล ความอยากได้เหรียญทอง สกรู๊จจึงออกไปตกปลาในทะเล และแล้วสกรู๊จก็ตกได้ปลาสีทองตัวหนึ่ง มันเป็นปลาวิเศษๆขอร้องให้สกรู๊จปล่อยตัวมันไป หากปล่อยมันจะให้พรแก่สกรู๊จ ด้วยความงกสกรู๊จจึงขอพรให้มีเงินเต็มคลัง ปลาวิเศษตัวนั้นให้พรแก่เขาและจากไป

กลับไปถึงบ้าน สกรู๊จเจอเงินอยู่เต็มคลัง เขามีความสุขมากและเริ่มรู้สึกอยากได้มากกว่าที่เป็นอยู่ เขาจึงกลับไปที่ทะเลและเรียกร้องหาปลาวิเศษ เขาบอกปลาวิเศษว่าถ้ามีเงินแล้วไม่มีปราสาท มันก็กระไรอยู่ ปลาวิเศษจึงให้ปราสาทแก่สกรู๊จอีกครั้ง..เมื่อมีเงิน มีปราสาท แต่ปราสาทที่ไร้มงกุฏมันคงไม่คู่ควรอยู่ดี เขากลับไปหาปลาวิเศษอีกครั้งเพื่อขอพร ครั้งนี้สกรู๊จกลายเป็นกษัตริยกระนั้น..สกรู๊จก็ยังไม่มีความพอใจในสิ่งที่มี เขาอยากจะเป็นจักรพรรดิปกครองประเทศ สกรู๊จจึงกลับไปหาปลาวิเศษ

ครั้งนี้..ปลาวิเศษ ตอบว่า..สิ่งที่เจ้าขอ..เงินเจ้าก็ได้ไป ปราสาทเจ้าก็ได้ไป และกษัตริย์เจ้าก็ได้เป็นด้วยเหมือนกัน..ทั้งหมดนี้..ไม่ได้ทำให้เจ้าพอใจหรอกหรือ ไม่มีเวทมนต์อันใดที่จะเติมเต็มคนที่มีความโลภให้มีความพอเพียงได้หรอก เจ้าจงกลับไปเป็นเหมือนเดิมก่อนหน้าที่เจ้าจะรู้จักข้าก็แล้วกัน






Create Date : 19 เมษายน 2550
Last Update : 19 เมษายน 2550 2:37:07 น. 15 comments
Counter : 397 Pageviews.

 
อ่านแล้ว รู้สึกอบอุ่น และทึ่งในความเฉลียวฉลาดของทั้งคุณแม่และคุณลูกจริๆ ค่ะ

จะต้องแวบเข้ามาเก็บข้อมูลบ่อยๆ แล้วล่ะค่ะ ฮิๆๆ


โดย: YGHarding วันที่: 19 เมษายน 2550 เวลา:3:13:24 น.  

 
เป็นอาร์ตนี่อาร์ตดีใจเลยนะ ลูกคิดได้ จะด้วยอะไรก็ตามแต่ ด้วยหนังสือ ด้วยการอบรมหรืออะไรก็แล้วแต่ ปลื้มแทนแฮะ เป็นอาร์ตนี่คงยิ้มแก้มแทบแตก



โดย: อาร์ตค่ะ IP: 124.121.247.39 วันที่: 19 เมษายน 2550 เวลา:3:36:44 น.  

 
YGharding

ยินดีค่ะ ถ้าเป็นคุณแม่เหมือนกันก็แวะมาได้เลย

อาร์ต พี่มาถึงบางอ้อ ก็ตอนอ่านหนังสือจบแล้วน่ะแหละ เพราะพี่คิดว่าหนังสือของว๊อลดิสนี่มันเด็กๆไง ไม่คิดว่ามันจะสอนเรื่องนี้เอาไว้ด้วย

อย่างวันนี้ นิกอยากไปเล่นนอกบ้าน
แต่ลมแรงมาก ซึ่งพี่เป็นห่วงกลัวต้นไม้
มันโค่นทับ บ้างก็กิ่งใหญ่หักลงมา
ลมแรงขนาดนั้นเลยล่ะ นิกรู้ว่าพี่ห่วง
เขาก็พูดว่า..นิกอยากไปเล่นนอกบ้าน
แต่ลมมันแรงนะแม่..ไว้พรุ่งนี้ก็ได้เนาะ
อิๆ..พี่แอบดีใจว่าลูกเข้าใจ


โดย: แม่น้องนิก IP: 4.232.144.235 วันที่: 19 เมษายน 2550 เวลา:8:37:41 น.  

 
นิกมันอ่านแล้วคิดได้เนาะ รู้จักคิดซะด้วย
พูดถึงเรื่องลม เมื่อวาน(18) ที่สำนักงาน ลมแรงมากเลย ตอน4โมงครึ่งเป็นเวลาเลิกงาน แต่กลับบ้านกันไม่ได้ เนื่องจากพายุเข้าเมืองแพร่ ต้นไม้ในบ้านพักด้านหลัง ล้มกันบ้านกิ่งหักกันเยอะ ดีนะหลังคาไม่เปิด ออกข่าวด้วยนะ หม้อแปลงไฟหน้าตึกก็ช๊อต ไฟดับ ทั้งเมือง 2 ชั่วโมง ทั้งลมทั้งฝนน่ากลัวมากอยากให้แกเห็นเมื่อวาน พวกเราต้องรีบลงมาอยู่ชั้นล่างกัน กลัวตึกถล่มว่ะ เรากำลังดูเวบก็ต้องรีบปิดฟ้าแลบฟ้าร้องมาก ลมชนิดพัดต้นปาล์มลู่ไปมา ลุ้นจะตายว่าจะล้มหรือไม่ ยิ่งปลูกใหม่อยู่ด้วย ส่วนที่บ้านฝนสาดเข้าหน้าระเบียงบ้านหมด น้ำก็ท่วมแต่ไม่เข้าบ้าน ปลาก็กระโดดออกจากบ่อ เพราะเอาปลาไว้ใต้บันได เก็บปลาที่โดดออกได้ ตอนกลางคืนฝนตกหนักอีก ปลากระโดดออกอีก ทีนี้หาไม่เจอเพราะเช้ามาน้ำฝนแห้งหมด ที่บ่นเรื่องปลาเพราะเสียดายดัวสวยซะด้วย เออ...เรื่องพี่ไก่นั้นเขาไม่งอนแล้ว เขาคงลืมไปแล้ว กลับมาเหมือนเดิม นึกว่าจะเฉยอีก เราก็ทำท่าตั้งรับเหมือนกัน เมื่อวานพอฝนหยุด เขาก็เก็บกวาดหน้าบ้านหมดคนดียวเราก็ไปตลาด ต้องกินข้าวต้ม เพราะไม่มีไฟฟ้าจะหุงข้าว ตลาดก็ไม่ค่อยมีแม่ค้าขายกับข้าวสุกเพราะเขาอิดอ่อนจากเล่นสงกรานต์17 เราก็ต้องหาเครื่องกระป๋องกินกับข้าวต้ม ง่ายดีเร็วด้วย แกเอ๊ย ต้องนั่งจุดเทียนกินข้าวนะ สักทุ่มครึ่งไฟก็มา ดีนะไม่จุดเทียนอาบน้ำอีกที เขาโทรตามไฟฟ้ามาทัน หลายที่ที่หม้อไฟระเบิด ตอนนี้เขากำลังจัดสถานที่ที่จะรดน้ำดำหัวกันในวันที่ 20 พรุ่งนี้แล้ว กางเต๊นท์กันใหญ่เลย เราก็คุยกับแกได้แค่นี้แล้ว ต้องคีย์งานต่อว่ะ งานยังไม่เสร็จเลย มัวโม้อยู่นั่นแหละ


โดย: แม่น้องกุ๊ก IP: 203.146.201.13 วันที่: 19 เมษายน 2550 เวลา:10:29:56 น.  

 
นั่นแน่ จริงๆ แล้ว คุณแม่อยากอ่านการ์ตูนละจิ ...เอาน้องนิกมาอ้าง คริ คริ
ล้อเล่นนะคะ...
คิดถึงหนังสือการ์ตูนโดนัลด์ดักเหมียนกัลล์ จำได้ว่า ตอนเด็กๆ ได้อ่านเยอะเลย เด๋วนี้ ยังมีพิมพ์ขายหรือเปล่าน๊อ ...เด็กๆ เมกันส่วนใหญ่เค้าดูดิสนีย์แชแนลปล่าวเนียะ

ระหว่างพิมพ์ ก็คิดตามที่คุณแม่น้องนิกเขียนคะ... อือม์...ขอบคุณคะ ได้อะไรกลับไปคิดต่อ (คิดมาก เด๋วปวดเฮดอีก อิอิ)


โดย: มรรคณิชา วันที่: 19 เมษายน 2550 เวลา:11:51:25 น.  

 
แม่น้องกุ๊ก

ขำแกว่ะ..แทนที่จะใช้บรรยากาศให้เป็นใจ
นั่งดินเนอร์ใต้เสียงเทียน
กลับเล่นไม่เป็นว่ะเฮ้ยที่โน่นไม่ค่อยมีไฟดับเท่าไหร่หรอก
หากจะดับก็เป็นเพราะเกิดจากแผ่นดินไหว
มากกว่าว่ะ

ดีแล้วที่พี่เขาไม่งอน ก็อย่างนี้แหละคน ฒ
เลือดจะไปลมจะมาวะ หยวนๆน่ะ
ว่าพี่ไก่ ฒ เดี๋ยวมีงอนอีก ก็ ฒ กว่าจริงนี่หว่า

.......................

แม่หนูมรรค

หนังสือการ์ตูนโดนัลดั๊ก มันเป็นหนังสือเก่า
อ่ะจ่ะคุณแม่ฯ ลุงเจ๊ฟเพื่อนบ้านเขาไปได้
มาจากไหนไม่รู้นะ เขาเห็นบ้านเรามีเด็ก
ก็เลยเอามาถามให้ลูกๆเราอ่าน

ไม่รู้เหมือนกันว่ามันจะยังมีขายอยู่ตามร้าน
หรือปล่าวนะ แต่เด็กๆที่บ้านไม่ค่อยได้ดูทีวี
นักหรอกจ่ะ เคเบิลก็ไม่มีด้วยเหมือนกัน
กฏเหล็กเยอะจ่ะบ้านนี้ ลูกๆส่วนมาก
ถ้าไม่เล่นของเล่นแบบจินตนาการเล่นเอาเอง
ก็ออกไปเล่นกับเพื่อนบ้าน
และสุดท้ายคืออ่านหนังสือ

ลูกใครลูกมันเนาะแม่หนูมรรค
เราว่า ดูทีวีมากไปไม่ค่อยดีอ่ะ
ถ้าเขาอยากดูการ์ตูนมากๆ ให้ไปดูตอนแต่งงานละกัน


โดย: แม่น้องนิก IP: 4.232.135.187 วันที่: 19 เมษายน 2550 เวลา:20:30:31 น.  

 
แม่ปุ๊กลับมาแล้วค่าพี่แมว ทริปนี้นอกจากทุกอย่างจะผ่านไปด้วยดีแล้วยังสนุกกว่าทุกครั้งอีกด้วยล่ะค่ะ

น้องนิกช่างคิดจังเลยนะคะ ตอนแม่ปุ๊เด็ก ๆ ก็ชอบอ่านโดนัลด์ดัค สนุกมาก ๆ เลย แต่จำไม่ได้ว่าเคยเก็บข้อคิดมาคิดต่ออย่างน้องนิกบ้างหรือเปล่า


โดย: Lauderdale By The Sea วันที่: 19 เมษายน 2550 เวลา:21:21:59 น.  

 
สวัสดีพี่แมวค่ะ..
ดีจัง..น้องอ่านหนังสือแล้วคิดได้เอง
ไม่ทราบว่า น้องนิกอายุเท่าไหร่ค่ะ
ตอนนี้ชมพู่มีหลานชาย 2 คน
กำลังมีปัญหาคือ
หลานชายคนโต แกล้งน้อง
และหวงของน้องตลอดเวลา
เค้าคิดว่าทุกคนรักน้องหมด
บอกเค้าแล้วว่าให้แบ่งน้องเล่นบ้าง
เค้าก็ไม่เชื่อร้องให้เลย..
เลยกำลังคิดๆ ว่าจะแก้ปัญหาอย่างไรดีอ่ะค่ะ


โดย: ชมพู่มะเหมี่ยว วันที่: 19 เมษายน 2550 เวลา:21:58:42 น.  

 
แม่ปุ๊

แล้วเล่าทิ้งไว้ที่บล๊อกนะแม่ปุ๊ พี่จะได้ไปอ่าน
ตอนเด็กพี่ไม่เคยอ่านหนังสือเลยล่ะ
เพิ่งจะมาอ่านก็ตอนมีพ่อเจ้านิกนี่แหละจ่ะ
วัยเด็กของพี่ ช่วงที่อายุเท่านิก
จะได้แค่ว่า..ไปตกปลา เล่นซ่อนหา
ปั่นจักรยาน..พอพี่ได้มาเห็นพี่สาวสามี
ฝึกให้ลูกรักการอ่าน..เด็กพวกนี้อ่านหนังสือ
โดยที่แม่ไม่ต้องบอกด้วยซ้ำไป
อ่านแบบหนอนหนังสือ ใจลึกๆของพี่
บอกตัวเองว่า..อยากให้ลูกใช้เวลาว่าง
ให้เป็นประโยชน์อย่างนี้ คือเบื่อเล่นก็
หยิบหนังสือมาอ่าน

..........................
สวัสดีจ่ะชมพู่

แหม..เวลาชมพู่แวะมาทักทาย
พี่แอบอายเล็กๆว่า พี่ไม่ค่อยได้แวะไป
บล๊อกชมพู่

นิกอายุแปดขวบกว่าจ่ะ
เด็กๆก็เป็นอย่างนี้แหละชมพู่
นิกก็เป็น..เขาคิดว่าเรารักน้องมากกว่า
แล้วก็หวงของกับน้อง ถึงตอนนี้ก็ยังเป็นบ้าง

อย่างปัญหาของหลานชมพู่อ่ะ
ชมพู่เคยอธิบายให้หลานคนโตฟังมั๊ย
ว่าทำไมเราถึงต้องรักน้องมากกว่า เคยถามหลานมั๊ยว่า..ทำไมถึงแกล้งน้อง แล้วเพราะอะไรเขาถึงไม่ควรจะแกล้ง แล้วเคยอธิบายมั๊ยจ๊ะว่า ทำไมพี่ถึงต้องแบ่งปันให้น้อง ไม่ใช่สั่งให้หลานแบ่งปันโดยที่เด็กไม่เข้าใจว่าทำไมถึงต้องแบ่ง

พี่เจอปัญหาอย่างนี้ พี่ใช้คำอธิบาย ยกตัวอย่าง บอกความรู้สึกของพี่ให้ลูกเข้าใจ
ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะเปลี่ยนแปลงได้
ในวันเดียวนะจ๊ะ ทุกอย่างต้องใช้เวลา
แต่เชื่อเถอะว่า..ด้วยความรักที่เรามีต่อเขา
เขาจะเข้าใจในวันนึง ที่สำคัญต้องถือหลัก
ความยุติธรรมด้วยนะจ๊ะ

ถ้าในที่สุดมันไม่เวิร์คนะ พี่พูดคำเดียวกับลูกเลยว่า..แม่เสียใจจริงๆที่การมีน้องทำให้นิก
กลายเป็นคนอย่างนี้ ถ้าแม่รู้แม่ก็ไม่คิดจะมีน้องหรอก แม่รักนิกคนเดียวดีกว่า..

พี่เป็นคนดุนะชมพู่ เด็กๆละแวกนี้กลัวพี่ทั้งนั้น
แต่มันรู้ว่าในความดุ พี่เป็นคนใจดี
เด็กละแวกนี้ จะซนจะดื้อยังไงกับพ่อแม่มัน
แต่กับพี่ไม่ค่อยมีใครกล้า มันกลัวพี่ปาดคอมันมั๊ง


โดย: แม่น้องนิก IP: 4.131.155.196 วันที่: 20 เมษายน 2550 เวลา:7:39:07 น.  

 
มาอ่านนิทานน่ารักค่ะ
ได้คิดตาม...
เหมือนน้องนิกเลย


โดย: วีดวาด วันที่: 21 เมษายน 2550 เวลา:15:48:18 น.  

 
555555

สงสัยจะจริงอย่างคุณมรรคว่า
แม่น้องนิกอยากอ่านหนังสือเด็กหรอกน่า
รู้ไต๋ๆๆ คิคิ

ล้อเล่นอะค่ะ หนังสือเด็กนอกจากสอนเด็ก
แล้วยังสอนผู้ใหญ่ได้ด้วยนะคะ

ตอนนี้พะเยาฮ้อนขนาดเลยเน้อเจ้า


โดย: แม่น้องอิ๊งค์ IP: 61.19.65.17 วันที่: 21 เมษายน 2550 เวลา:19:56:05 น.  

 
ขวัญว่าน้องนิกเค้าเก่งเกินวัยนะคะพี่แมว
สามารถคิดสรุปรวบยอดได้แล้ว
จากการอ่านหนังสือ
ไม่ใช่สักแต่อ่านๆไป
ดีจังเลยคะ

คิดถึงพี่แมวจ๊ะ
ตอนนี้ที่กรุงเทพร้อนมากๆคะ
พ่อ+แม่ขวัญเค้าทนคิดถึงน้องอินไม่ไหวเลยมาหาที่กรุงเทพบ่นร้อนๆๆๆๆๆกันทั้งวันคะ
ช่วงนี้ขวัญก็ชีพจรลงเท้าคะ
พาหลานไปเที่ยวเลยยังไม่อัพบล็อกจ๊ะ
คิถึงพี่แมวคะ


โดย: miz u so much วันที่: 23 เมษายน 2550 เวลา:13:52:37 น.  

 
แอบมานั่งฟังแม่ๆเม้าส์เรื่องลูกกันขอรับ...เหอๆๆ


โดย: พ่ออีอ๊อด IP: 125.24.242.32 วันที่: 23 เมษายน 2550 เวลา:13:53:05 น.  

 
เห็นไหมบอกแล้วว่า...
นิทานคือกุลยุทธ์สอนเด็กที่แยบยลที่สุด

แต่นิกต้องเป็นเด็กที่ฉลาดจึงตีความได้
และนำมาใช้กับตัวเอง
เขามีความรักดีเป็นพื้นฐาน
น่าปลื้มจะตาย...
อันนี้ก็จากการสั่งสมคำสั่งสอนของพ่อแม่
(หรือแม่คนเดียวก็ไม่ทราบ
ถ้าบ้านพี่ แม่คนเดียวฮ่ะ ขอบอก..ฮิฮิ)
เป็นไงล่ะ ไอ้ที่อดทนปากเปียกปากแฉะมา
จนผลออกมาเป็นแบบนี้ มันคุ้มค่า
หายเหนื่อยใช่ไหม

แต่ที่อ่านแล้วขัดใจชะมัดคือ

นิกนั่งอ่านหนังสือเล่มนี้ให้ฉันฟังกระทั่งจบ..
ฉันฟังบ้างไม่ฟังบ้างเพราะตอนนั้นฉันกำลังดูข่าว

สงสารเจ้านิก...
ขอติงนิดนึงด้วยรักนะน้องรัก...
เวลาลูกอ่านหนังสือให้ฟัง
หรือเขาพยายามทำอะไรที่ต้องการให้เราเห็น
ไม่ว่าจะอยากอวด หรือไม่ตั้งใจก็ตาม
แม่ต้องฟังลูก สนใจเขา เบิกตาโตราวกับ
เขากำลังทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่ น่าภูมิใจเหลือเกิน
พี่คิดว่าน่าจะเป็นอย่างนั้นนะ
อย่าฟังบ้างไม่ฟังบ้างเลย
เผลอทำหลายๆครั้งเข้า นิกอาจคิดว่า แม่ไม่สนใจ
วันหลังมีอะไรจะไม่อยากเล่าให้ฟัง..

อย่าทำบ่อยนะจ๊ะ....


โดย: ตะเบบูญ่า IP: 58.8.63.116 วันที่: 23 เมษายน 2550 เวลา:18:26:56 น.  

 
หนูวีดวาด

ขอบคุณจ่ะที่สละเวลาที่มีบ้างไม่มีบ้างแวะมาที่บล๊อกเสมอเท่าที่เวลาจะมี

แม่น้องอิ๊งค์

อยากอ่านเพราะอยากรู้ว่ามันสอนอะไรเด็กหรอกจ่ะแม่น้องอิ๊งค์ เพราะอีตอนลูกอ่านให้ฟังดันไม่ได้ฟัง

พะเยาฮ้อน แต่แอลเอ ฝนตกบ่ะเห้ย

แม่ขวัญ

คิดถึงแม่ขวัญเหมือนกัน แต่รู้ว่าแม่ขวัญ
ต้องทำงานน่ะนะ ตอนนี้น้องอินเลยมีความสุข
กับคุณตาคุณยาย หรือคุณตาคุณยายมีความสุขกับหลานก็ไม่รู้เนาะ

คำโบราณเขาว่าไว้น่ะจริงนะพี่ว่า
รักลูกมากแค่ไหน แต่รักหลานอ่ะมากยิ่งกว่า

.....................
ไงล่ะ..พี่อีอ๊อด

พูดไม่ออกสิ แม่ๆเขาคุยกันอ่ะ
สมน้ำหน้า..โดนจิก รู้สึกแสบๆคันๆบ้างมั๊ยล่ะ..แล้วเป็นไง..พี่ต้องส่งเงินไปร่วมทำบุญ
หรือปล่าว

.........................
พี่ตะเบบูญ่า

จ้า..พูดให้รู้สึกผิดอีกแล้ว
แต่ก็จริงอย่างที่พี่พูดนะ ลืมนึกไปอ่ะค่ะ
มัวแต่ดูข่าวเรื่องที่ยิงกันที่มหาลัยไงพี่
คราวหลังจะไม่ทำอีกแล้วพี่ เนี่ยนะ
แมวรู้สึกผิดจริงๆด้วย ลูกชอบอ่านหนังสือ
ที่เขาชอบๆให้แม่ฟังทุกวัน อยากให้แม่ตื่นเต้น แม่ดันไม่ฟัง วันนึงที่ลูกเบื่อที่แม่ไม่ฟังแล้วไม่อยากจะอ่าน แมวคงเสียดายเวลาพิลึกจะย้อนกลับไปก็คงยาก

งั้นคืนนี้จะตั้งใจฟังค่ะ นิกอ่านให้ฟังทุกวัน
แหละพี่ ไม่หลังเลิกเรียน ก็ก่อนนอน
ขอบคุณค่ะพี่ ที่เตือนสติ ดันคิดว่าลูกโตแล้ว
ไม่ต้องการแม่ฟังเวลาอ่านหนังสืออีกแล้ว


โดย: แม่น้องนิก IP: 4.232.141.219 วันที่: 23 เมษายน 2550 เวลา:22:57:48 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Valentine's Month


 
Mommy and me
Location :
California United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add Mommy and me's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.