หลายเรื่องราว...เล่าเรื่องลูก...ที่คงไม่มีวันเลือนหาย..ในความรู้สึกของแม่
Group Blog
 
<<
กันยายน 2550
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
 
10 กันยายน 2550
 
All Blogs
 
คุยกันเรื่องลูก

วันก่อน ฉันออนเอ็มคุยกับญาติเรื่องลูกๆ เธอเล่าให้ฉันฟังว่า..ลูกเธอไม่เก่งเลขและเธอหาครูติวให้ลูกไม่ได้..เราคุยกันอยู่นานและแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกัน ระหว่างการศึกษาของไทยกับอเมริกัน
ที่ญาติฉันอาจจะนำไปปรับใช้กับลูกของเธอบ้างก็เป็นได้

ฉันไม่อาจนำการศึกษาของทั้งสองประเทศไปเปรียบเทียบกัน แต่บางจุดที่ฉันเคยได้คุยกับครูเกรด 2 ของนิก ที่ปัจจุบันได้กลายเป็นหัวหน้าภาควิชาภาษาอังกฤษของเกรด 3-4 ไปแล้ว เธอได้ให้ความรู้กับฉันมากมายและฉันก็นำมันมาปรับใช้กับลูกของตัวเองอยู่ตลอดเวลา

มิสซิสเนสัน แนะนำฉันว่า..เด็กทุกคนมีความต่างกัน พ่อแม่มีส่วนสำคัญมากที่จะช่วยพัฒนาศักยภาพของลูก การให้เวลากับลูกในการอ่านหนังสือให้ลูกฟัง การให้เวลาที่จะฟังยามที่ลูกจินตนาการและเล่าในสิ่งที่ลูกคิดออกมา รวมถึงทุกครั้งที่เราอ่านหนังสือให้ลูกจบ เราต้องตั้งคำถามฝึกให้ลูกคิดตาม เช่น..ถ้าเป็นหนูๆจะตีเพื่อนมั๊ย? ถ้าเป็นหนูๆจะทำอย่างนี้หรือปล่าว? คำตอบเด็กนั้น ไม่ผิด!..เพียงแต่พ่อแม่ต้องชี้แนะให้ลูกเข้าใจ ว่าที่ลูกคิดนั้น..ความถูกต้องควรจะเป็นอย่างไร มิสซิสเนสันยังแนะนำอีกว่า..เวลาที่เราอ่านหนังสือให้ลูกฟัง เราต้องฝึกให้เด็กคิดและย่อเรื่องให้เราฟังว่า..เนื้อหาของเรื่องพูดเกี่ยวกับอะไรด้วย นี่แหละคือการเรียนรู้ที่ฉันนึกไม่ถึง

วกกลับไปหา..การพูดคุยระหว่างแม่น้องนิกกับญาติที่เธอบอกว่าลูกเธออ่อนวิชาคณิตศาสตร์ เรื่องนี้นิกก็เคยมีปัญหาเช่นกัน ในขณะที่เด็กเก่งๆในห้องเรียนเขาท่องสูตรคูณนำหน้าไปมากแล้ว แต่นิกกลับทำได้น้อยนัก นั่นเป็นเพราะความไม่รู้ของฉัน ที่ไม่รู้ว่า พ่อแม่มีส่วนสำคัญในการช่วยลูกเป็นอย่างมาก เราอย่าได้วางใจว่าที่ครูสอน ลูกเราจะรับได้ทุกเนื้อหา เพราะการรับสารของเด็กแต่ละคนนั้นต่างกันเวลาที่ลูกทำการบ้าน ถ้าพ่อแม่คนไหนเอาใจใส่ สังเกตุลูกให้ดี
จะเห็นเลยว่า บางเรื่องลูกเราก็ทำไม่ได้ บางเรื่องลูกก็เข้าใจ ความยากของวิชาคณิตศาสตร์อยู่ที่การตีโจทย์ ไม่ใช่เป็นการคำนวณตัวเลขแต่เพียงอย่างเดียว

เรื่องนี้ฉันกลับไปถามมิสซิสเนสัน เธอบอกว่า..เด็กแต่ชั้นปี การเรียนเริ่มยากขึ้นเป็นลำดับ ถ้าเด็กลบเลขไม่เป็น คูณหารไม่เป็น รวมถึงท่องสูตรคูณไม่ได้ มันก็จะกลายเป็นความยากในความรู้สึกของเด็ก พอยากในความรู้สึก เด็กก็ไม่อยากที่จะเรียนและสนใจมัน เพราะเด็กไม่แน่นตั้งแต่ระดับพื้นฐาน ฉันจึงไม่แปลกใจที่ลูกของเพื่อนๆเริ่มเรียนอ่อนลง พร้อมๆกับเสียงบ่นของพ่อแม่ที่ดังเข้าหูฉันมา

ครูยังแนะนำอีกว่า..เวลาที่เราสอนลูก แล้วลูกรู้เรื่องไหนเป็นอย่างดี เช่น สามารถคุณเลขหลักร้อยเป็น เราก็สอนให้ลูกคูณหลักพัน มันจะช่วยพัฒนาขีดความสามารถของลูกไปเรื่อยๆ ดังนั้นฉันจะเห็นขีดความสามารถของลูกอย่างชัดเจน เรื่องไหนลูกทำได้ แม่ผ่าน เรื่องไหนทำไม่ได้ ฉันจะจับฝึกจนลูกเข้าใจ และหนีไม่พ้นการทำแบบฝึกหัดซ้ำซากๆ บ่อยครั้งเข้า เด็กก็จะคล่องไปเอง ที่สำคัญคุณต้องค้นหาให้ได้ว่า..วิธีการแบบไหนที่คุณจะใช้สอนลูก ไม่ว่าจะสอนแบบเล่นๆ หรือสอนแบบวิชาการ วิธีไหนก็ได้ที่ทำให้ลูกคุณรักที่จะฟังยามคุณสอน และเข้าใจมันได้ในที่สุด

ถ้าลูกคุณบอกว่า..หนู/ผม ไม่ชอบวิชานี้ ขอให้รู้ไว้เถอะว่า แกอาจจะไม่ชอบหรือไม่เข้าใจเรื่องที่เรียนแล้วพาลเบื่อ เหมือนนิกที่ตอนนี้ ที่ไม่ชอบเขียนเรียงความ และเริ่มไม่สนใจ ซึ่งจะทำให้เรียนอ่อนลงเรื่อยๆ แม่ก็ต้องกระตุ้นให้เข้าใจว่า ทุกวิชามีความสำคัญเท่าๆกันที่เราไม่สามารถเลี่ยงมันได้เลย ถ้าถอยไม่ได้ก็จงปักหลักสู้เถอะลูก เพราะครั้งหนึ่ง เมื่อแม่ยังเด็กแม่ไม่มีใครที่จะเฝ้าสังเกตและช่วยเหลือเรื่องการเรียน อย่างที่นิกได้รับจากแม่ในทุกวันนี้ ในเมื่อนิกมีโอกาสได้ในหลายๆอย่าง..ทำไมเราไม่ทำมันให้เต็มที่ล่ะ..ฉันบอกลูกไปอย่างนี้








Create Date : 10 กันยายน 2550
Last Update : 10 กันยายน 2550 1:10:28 น. 30 comments
Counter : 424 Pageviews.

 
จริงครับ คณิตศาสตร์ ยากตรงตีโจทย์ ไม่ได้ยากตรงวิธีทำเลย (แต่พอโตๆ ไป อย่าว่าแต่ตีโจทย์หรือคิดวิธีทำเลยครับ แค่อ่านโจทย์ก็งงแล้ว...ถามอะไรตูฟระเนี่ย...คำถามนี้เจอมาตลอด 6 ปีครึ่งที่เรียนป.ตรีอยู่นั่นแหละครับ)

ส่วนเรียงความ โตมาก็เพิ่งได้มาใช้ตอนเขียนบทความนี่แหละครับ ไม่ได้ใช้เรื่องฟอร์มการเขียนอะไรหรอกใช้ในเรื่องการคิดเรื่องที่จะเขียนต่างหาก เหอๆๆๆๆ

ช่วงนี้ผมเซ็งมากครับ เจอเรื่องบ้าบอเข้าไป วันนี้จะอัพบล๊อกล่ะ มีเรื่องมาให้อ่านกันแล้วหลังจากเงียบๆ ไปพักใหญ่ หึๆๆๆๆ


โดย: DarthTrowa วันที่: 10 กันยายน 2550 เวลา:1:28:21 น.  

 
มาเยี่ยมค่ะแม่น้องนิก และจะถามด้วยว่าได้รับโปสการ์ดหรือยังคะ วิคส่งไปประมาณเดือนนึงแล้วค่ะ

เป็นพ่อแม่นี่เหนื่อยนะคะ แต่ผลที่ได้ออกมาก็น่าชื่นใจค่ะ อ่านเรื่องนี้แล้วได้ข้อคิดด้วย บางเรื่องที่เราไม่ชอบ บางทีอาจจะไม่ใช่ว่าเราไม่เก่งก็ได้ เพียงแต่เราขาดการฝึกฝนต่างหาก งั้นตอนนี้รีบไปฝึกทำส่งที่ไม่ชอบดีกว่าค่ะ

ฝากจุ๊บเด้กๆ ด้วยนะคะ


โดย: the Vicky วันที่: 10 กันยายน 2550 เวลา:3:30:00 น.  

 
เอ็ม..เรียนได้ใกล้เคียงกับพี่มากเชียวล่ะ
หกปีครึ่ง สนุกเพลินไปหน่อยนึง ข้ามปีเชียว

เรียงความฝรั่ง มันไม่ใช่เขียนอย่างเดียวสิ
มันต้องถูกหลักแกรมม่า การใช้คอมม่า
เครื่องหมายจบท้ายประโยค และศัพท์ที่ต้องสะกดคำถูกอีก ยากเนอะ..ถ้าเขียนไทยจะไม่ว่าซักคำเลย แต่นี่เขียนอังกฤษ แม่ปวดหัว

++++++++++++++
วิคกี้

พี่ไปตอบที่บล๊อกนะจ้ะ


โดย: แม่น้องนิก IP: 4.232.144.23 วันที่: 10 กันยายน 2550 เวลา:7:49:26 น.  

 
ว้าย รูปกล่องเม้นท์น่ารักมากๆ เลย
ดูอลีนาสิ ตาแป๋วๆ เหมือนใครน้า



เพราะการมีลูกมันต้องสอนหนังสือลูกนี่แหละ อาร์ตเลยนึกกลัวๆ
ก็ผู้ใหญ่บางคนมันยังพูดกันไม่รู้เรื่อง มีลูกตะแบงสารพัด
แล้วกับเด็กๆ ที่เขามีวิธีคิดของเขาเอง เราจะปรับเข้าหากันคงยากอยู่

แถมอาร์ตยิ่งเป็นคนใจร้อนอยู่น่ะ สงสัยลูกเนื้อเขียวแน่ๆ เลย


โดย: นางสาวอาร์ต วันที่: 10 กันยายน 2550 เวลา:8:45:44 น.  

 
อาร์ต

พี่ก็ว่าน่ารัก นิกมันยิ้มหล่อนะ
น้องสาวก็..อือ..ไม่หยอก..ซนน่ะ
เลยแปะไว้ เห็นแล้วอุ่นใจเนาะ


โดย: แม่น้องนิก IP: 4.131.152.178 วันที่: 10 กันยายน 2550 เวลา:10:46:28 น.  

 
หวัดดีคะ
อือม์ อ่านแล้วดีจังคะ จะจำไว้ตอนที่ต้องสอนนู๋มรรค... แอบกังวลนิดๆ ว่าจะสอนลูกไม่ได้ โดยเฉพาะเลขนี่ อ่อนทั้งพ่อทั้งแม่เลยคะ ยังจำได้ตอนลูกสาวคนโต 12 ขวบ แกมาถามโจทย์เลข...ทั้งดิฉันกับสามีต่างใบ้รับประทาน... แกต้องไปถามพ่อเลี้ยงแทน ขานั้น เซียนคะ...แหม๋ม เผอิญบ้านทางฝั่งนี้ เน้นแต่อาร์ตแอนด์เอ็นเทอเทน อิอิ

วันนี้ เหนื่อยและเมื่อยขามากเลยคะ เพิ่งไปลองทำเป็นเวทกะร้านเพื่อนที่จะลงทุนร่วมกัน คือ กะเก็บเกี่ยวประสพการณ์ ก่อนจะลงทุนร่วมกัน ซี่งก็ยังไม่รู้ว่าจะลงทุนร่วมกันสำเร็จหรือป่าวเร้ย
แม่น้องนิก + น้องอลีนา ก็คงยุ่งๆ เน๊อะ.. ยังไงก็รักษาสุขภาพด้วยนะคะ


โดย: มรรคณิชา วันที่: 10 กันยายน 2550 เวลา:14:12:04 น.  

 
มันไม่ได้สนุกเพลินน่ะสิครับ แต่เรียนยากมากจนแทบเอาตัวไม่รอดต่างหาก 55555


โดย: DarthTrowa วันที่: 10 กันยายน 2550 เวลา:15:33:26 น.  

 
ปิง ปิง ก่บ่ชอบคณิตศาสตร์

เขียนเรียงความก่บ่หุม

หุมไปตางผจญภัย

ซ่อนหา

ฮ้อนๆซอบปาน้องปิงปอง อ้อนแอ้น ล่นไป

โต๋นน้ำเหมืองซอยหน้าบ้านเล่นตามผะสา









โดย: ป้อหนานกูเกิ้ล IP: 125.24.137.37 วันที่: 10 กันยายน 2550 เวลา:15:47:52 น.  

 
แม่หนูมรรค

อ่านแล้วขำก๊าก..เน้นด้านอาร์ทแอนด์เอนเทอเทน..นั่นก็ไม่ธรรมดา..

แล้วจะรู้..ยามที่หนูเข้าเรียน เมื่อก่อนก็เอ๋อกิน
ตอนหลัง แม่ไปยืมหนังสือครูมาอ่าน ศึกษาคำศัพท์ต่างๆที่ครูใช้สอน ทีนี้ก็ไปโลดเลย

แต่บางโจทย์ของพวกสมการ ฟังก์ชั่น
เราก็ใบ้กินเหมือนกัน แค่เด็กปอสามปอสี่เนี่ย
เล่นเอางง

+++++++++++++++
เอ็ม

แต่พี่ก็เห็นในความพยายามของเอ็มนะ
แทบไม่รอด ก็หมายถึงรอด
ไม่งั้นจะเรียนมาถึงป่านนี้เรอะ เอาเถอะน่ะ
เรียนรู้คนไปเรื่อยๆ เดี๋ยวก็จบ ลำพังเรียน
ก็หนักอยู่แล้วนะ มาเจอคนให้เรียนรู้อีก
เหนื่อยใจหนักเข้าไปอีกสิน่ะ

+++++++++++++++
อิป้อหนาน

บ่หุม เลขก่ะเจ้า..เปิงก่อนน้อ
ฮักหมา ฮักแมว อารมณ์ละเอียดอ่อน
เน้นไปตางเขียนเรียงความหาสาววววว!!!

หุมไปตางผจญภัย โต๋นน้ำเหมืองนี่
ท่าจะม่วนน่อ..แล้วงัวน้อยที่เฝ้าๆอยู่นั่นน่ะ
หุมไปตางเดียวกับป้อหนานก่เจ้า
อิใย้ว่าดีหนา..สอนละอ่อนหื้อเรียนรู้
โดยวิธีธรรมชาติ


โดย: แม่น้องนิก IP: 4.232.138.52 วันที่: 10 กันยายน 2550 เวลา:20:18:05 น.  

 
แวะมาทักค่ะ

น้องทะเลยังไม่ทันเกืด ทั้งเกดทั้งคุณสามีก็เริ่มคิดแผนการต่างๆ ให้ลูกแล้ว เพราะลูกจะต้องรับรู้และพูด 3 ภาษากะพ่อแม่ ไทยกะแม่ เยอรมันกะพ่อ และอังกฤษกะทั้งพ่อทั้งแม่

แต่ที่กลุมคือ ระบบการศึกษาที่เยอรมันค่อนข้างแตกต่างจากที่อื่น ตอนนี้เลยขอดูๆ ไปก่อนค่ะ เพราะเกดเองก็ไม่เก่งภาษาเยอรมัน รอให้แข็งแรงกว่านี้ก่อน


โดย: gadeja วันที่: 10 กันยายน 2550 เวลา:20:41:12 น.  

 
หวัดดีค่ะแม่น้องนิก วันนี้แวะเข้ามาเยี่ยมอีกหล่ะค่ะ เพราะติดใจที่จะอ่าน Blog นี้เสียแล้ว ตอนนี้ลูกก็กำลังเข้าเรียนเตรียมอนุบาลอยู่ค่ะ พยายามสอนให้เขาท่องจำตัวหนังสือที่อ่านได้เข้าใจง่าย นับเลขก็ด้วยค่ะ แต่บางครั้งเขายังต่อเลขไม่ถูกเช่น สิบไปสิบเอ็ด อะไรแบบนี้ ค่ะ แล้วตั้งแต่ไปโรงเรียนรู้สึกว่าเขาจะดื้อขึ้น เตือนอะไรไม่ฟัง ถ้าเราห้ามเขาจะทำทันที พักนี้ตวาดลูกบ่อยมากๆ เลยค่ะ แม่น้องนิกเป็นแบบนี้บ้างไหมค่ะ ตอนเลี้ยงลูกเล็กสัก 2-3 ขวบ น่ะค่ะ


โดย: เพื่อนใหม่ IP: 203.146.85.150 วันที่: 11 กันยายน 2550 เวลา:12:31:49 น.  

 
คุณเกด การศึกษาแต่ละที่ไม่เหมือนกันหรอกค่ะ สงสัยคุณต้องทำงานนหนักเป้นสองเท่าเลยล่ะ

++++++++++
เพื่อนใหม่

ยินดีต้อนรับทุกเมื่อเลย ถ้าคุณจะเข้ามาอ่าน
เดี๋ยวจะอั๊พบล๊อกเรื่องลูกชายอีก

ตอนลูกอายุ 2-3 ขวบแม่น้องนิกไม่ค่อยตวาดนะ เพราะสอนเขาให้ทำทุกอย่างด้วยตัวเอง
จนเราไม่เหนื่อยมากนัก จะมาดุก็ตอนโต
แต่ก็พยายามข่มใจอยู่มากเหมือนกัน

เด็กๆ พอเข้าเรียนแล้วก็เลียนแบบพฤติกรรมเพื่อนล่ะค่ะ เด็กไม่เข้าใจหรอกว่าเพราะอะไรเขาถึงไม่ควรทำอย่างนั้น แม่น้องนิกว่าคุณแม่อย่าดุเลย เขายังเล็กเกินไป ถามใจตัวเองเหอะว่า..รักลูกตัวเองมั๊ย ถ้ารัก..ก็ข่มใจซักนิดนึง หรือไม่ก็เดินหนีไปก่อน พอหายก็กลับมาสอนลูกด้วยเหตุด้วยผล เข้าใจหรือไม่ เวลาจะเป็นเรื่องบอกให้เรารู้เอง แม่น้องนิกเชื่อว่าไม่พ้นมือแม่ และความรักไปได้ ดุไปก็ไม่เวิร์ค เพราะแม่น้องนิกก็เลยทำอย่างนั้นมาแล้ว

การเรียนก็เหมือนกันค่ะ เขาก็ยังเล็กนัก ค่อยๆสอน สอนให้ลูกสนุกไปกับการเรียน
เด็กก็จะเรียนรู้ได้ง่าย เด็กอายุ สองสามขวบ
นับเลข 1-10 ได้ ก็เก่งแล้วค่ะ คุณแม่ ได้วันละนิดละหน่อย ก็ยังดีกว่าไม่ได้เลย สะสมไปวันละนิดละหน่อย เดี๋ยวก็เก่ง



โดย: แม่น้องนิก IP: 4.232.138.158 วันที่: 11 กันยายน 2550 เวลา:20:31:41 น.  

 
โอ๊ย...อลีน่าน่ารักมาก
เจ้าข้าเอ๊ย...อยากมีลูกสาวอีกสามคน


โดย: ตะเบบูญ่า IP: 58.8.63.24 วันที่: 11 กันยายน 2550 เวลา:21:09:37 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ ที่เมืองไทย

.........



โดย: ป้อหนาน คนหนุ่ม IP: 125.24.133.180 วันที่: 12 กันยายน 2550 เวลา:7:15:09 น.  

 
พี่โน..เจ้าข้าเอ๊ย..มีเท่านี้ก็จะเดี้ยงแล้วล่ะพี่
ทำพูดไป..เท่านี้พี่ยังผอมไม่พอเหรอคะ

แมวพอแล้วพี่..แก่แล้ว..วิ่งตามลูกไม่ทัน
ของพี่ก็น่ารัก เรียบร้อยออก
มาเจออลีนา พี่จินนี่สงสัย นั่งฟังอย่างเดียว

+++++++++++
อรุณสวัสดิ์ ป้อหนาน
หนุ่มแค่ไหน..หนุ่มเหม้าขี้ปุ๋มย้อย

อิป้อหนาน เฮาอยากกิ๋นแกงอ่อม
ยะอย่างใด ใส่เครื่องหยังพ่อง
ป้อหนานชี้แจงมาหื้อกำเน้อป้อ
วันนี้ตัดใบมะขูดอ่อน หอมโซะ
นึกถึงแก๋งอ๋อมหมูใส่เครื่องในอี้หย่ะ

ย๊ากกกก..อยาก เปิ้งบุญป้อหนานกำเน้อ


โดย: แม่น้องนิก IP: 4.232.144.111 วันที่: 12 กันยายน 2550 เวลา:9:48:26 น.  

 
วันนี้เฮายังบ่อยากกิ๋นแก๋งอ่อมเตื้อ

ถ้าอยากก่อนค่อยบอก




โดย: ป้อหนาน IP: 125.24.155.172 วันที่: 12 กันยายน 2550 เวลา:11:12:41 น.  

 
ขอบคุณแม่น้องนิกมากๆ ค่ะ สำหรับคำแนะนำต่างๆ ที่มีให้ ทำให้ศรัทธาคำว่า "น้ำใจไมตรี" มากขึ้นค่ะ ถึงเราจะไม่เคยรู้จักกันแต่ก็สามารถสื่อสารกันได้มิตรภาพไม่ว่าจะอยู่ซีกโลกไหนก็มีได้เสมอ ทั้งๆที่ยุคสมัยนี้คำว่า น้ำใจ สะกดได้ยากเต็มที แล้วจะแวะเข้ามาเยี่ยมบ่อยนะคะ ขอบคุณค่ะ


โดย: เพื่อนใหม่ IP: 203.146.85.150 วันที่: 12 กันยายน 2550 เวลา:12:46:08 น.  

 
อันดับแรกตั้งนะโมสามจบแผ่กุศลฮื้อเจ้าของเนื้อหวานๆที่เราจะนำมาปรุงรสเป็นแก๋งอ่อมก่อนไหว้งามๆ ส้า ตุ๊ บาปกรรมตกตี้คนฆ่าเน้อ
.......

จากนั้นอี่ไย้ต้องล้างหน้าล้างต๋าแป๋งหน้าต๋า
ฮื้อเป๋นคนเมืองแป้ก่อนมันจะได้รสชาติมากๆ
ทาลิปสติกบางบาง เวลาก๊กจิ้นฮื้อยิ้มตวย(ห้ามยี่เขี้ยว) ไล่ลูกไล่ผัวออกไปห่างๆบ่อั้นเขาจะบ่กล้าเข้าใกล้อี่ไย้แห๋มหลายวัน

.......

ล้างครก(จะลำกว่าใช้เครื่องปั่นเพราะเครื่องปรุงมันเข้าคลุกกั๋นได้ดีกว่า)

จากนั้นนำเครื่องปรุงที่เตรียมไว้มาโขลก(ต๋ำ)
-เกลือ
-หอมบั๋ว หอมเตียม
-ฮากผักชี(หอมน้อย)
-ข่าเจ็ดแว่น จั๊กไคกึ่งหัว
-เม็ดผักชี มะแขว่น อย่างละหยิบมือ
-พริกแห้ง มักเผ็ดใส่นักๆบ่ม้กใส่น้อยๆ
-กะปิใส่เต้าหัวหมู อิ อิ อิ(ช้อนหีบแก๋ง)

คั่วเนื้อหมูกับน้ำพริกฮื้อหอม เตื่อมน้ำฮือพอดีๆจนมันเปื่อยขบดังงอดๆกระดูกอ่อนดังลุบๆ
มีเลือดใส่ตวยนักๆน้ำมันจะหนัว
..........

ปลดแล้วซอยผักชี หอมป้อมเป้อ ใบจั๋น
รสชาติเป็นต๋าดีลำ

..........
ปล.
บ่มีเลือดใส่ก่ขอของป๋อไอ่หล้านิก








โดย: ป้อหนาน คนหนุ่ม IP: 125.24.155.172 วันที่: 12 กันยายน 2550 เวลา:14:04:45 น.  

 
อิป้อหนาน..โอ๊ยยย อยาก ฆ่า คน

ขอสูตรแก๋งแค่เนี้ย..โปดโทะ
เล่นตั๋วขนาดน่อ..มีก๋านว่า ถ้าอยากแล้วจะบอก

พอบอก ก่ลีลา..อิใย้ยะกับข้าว
บ่ได้ไปทำสาว..ฮู้ย..กว่าตูจะได้กิ๋นนี่
ต้องอ่านกำอิป้อหนาน ลวดลายใส่แหม
อย่างใดก่..ขอบคุณเจ้าป้อหนาน วันเสาร์
จะยะกิ๋นคนเดียวซักกำก่อน เพราะวันนี้
บ่มีเลือด..เลือดแช่แข็งแหมกำนะเมืองนอก

ครั้นจะเอาของป้อนิก..ก่เนาะป้อหนาน
อยากได้แต้เนอ..แต่ค้านทำงานอ่ะ
ฮักษาผัวไว้เลี้ยงดูต่อไปดีกว่า
แม้ว่า..บางวันไค่สับเปิ้นแตนจี้น
อย่างป้อหนานนึกว่าจี้นเป๋นหน้าไผซักคน

ขอบคุณจ้าววววว...เนี่ย..ผลดีของก๋าน
มีน้องนุ่งขี้เหล้า..คนจุมเหล้ามักจะยะ
กับข้าวเก่ง..อี้เลาะ

++++++++++++++
คุณเพื่อนใหม่

เข้ามาได้ทุกเมื่อที่มีเวลาว่างนะจ้ะคุณเพื่อนใหม่..ไม่รู้จะคุยอะไร ก็ถามคำถามเกี่ยวกับลูก
ได้ตลอด แม่น้องนิกก็ไม่ได้เลี้ยงลูกเก่ง
แต่ก็พอมีประสบการณ์ และเป็นประสบการณ์
แบบ ครึ่งบกครึ่งน้ำ ระหว่างสองวัฒนธรรม
อาจจะไม่เหมือนคนไทยเลี้ยงลูกเท่าไหร่นัก

ตอบได้ก็จะตอบ ตามที่ตัวเองเป็น
น้ำใจไมตรี มีค่าเสมอ ถ้าผู้ให้ไม่หวังผล
พูดคำนี้ดีกว่าเนาะ


โดย: แม่น้องนิก IP: 4.232.135.25 วันที่: 12 กันยายน 2550 เวลา:20:24:15 น.  

 
ปั๊ดโถ๊ะ แก๋งอ่อมข้ามทวีปเลยกะเจ้า
สีท่าจะลำขนาดเน้อป้อหนาน
ใส่ซะป๊ะ ปู้นมันจะมีขายกะฮั้น
อดไค้หัวตอนทาลิปไปโตยบ่ได้ อิอิ

ว่าแล้วเกาะแข้งเกาะขาปี้แมวไว้เป็นที่ปรึกษา
การเรียนของคำอิงค์ (หวังกิ๋นแกงอ่อมวันหน้า) แหะๆๆๆๆๆ


โดย: กิ๊บเก๋ IP: 61.19.65.92 วันที่: 13 กันยายน 2550 เวลา:1:03:15 น.  

 
ผมก็ไม่เก่งเลข อ่อนอังกฤษ...
แต่ก็เอาตัวรอดไปได้แบบนี้แหละ

เน้น คุณธรรม กตัญญู เสียสละ...เข้าใจโลก เข้าใจคนอื่น(โดยเฉพาะคนที่ด้อยกว่า)ดีกว่าผมว่านะ จะทำให้หัวใจเจ้าตัวน้อยงดงาม...

การผจญภัยกำลังรอพวกเขาอยู่เบื้องหน้าอยู่แล้วล่ะ....

เกือบลืม...ให้พวกเขาชอบหนังสือด้วยเน้อ...
เพราะหนังสือคือชีวิต...


โดย: pu_chiangdao วันที่: 13 กันยายน 2550 เวลา:7:44:00 น.  

 
แม่ปุ๊จะจดจำไว้ไปใช้กับเคนเนธบ้างค่ะพี่แมว แต่ไม่ได้คาดหวังอะไรมาก ทั้งพ่อทั้งแม่อ่อนเลขกันทั้งคู่

พี่แมวสบายดีนะคะ เห็นรูปเด็ก ๆ ในกล่องคอมเมนท์แล้วชื่นใจจังค่ะ คิดถึงนะคะ



โดย: แม่ปุ๊ IP: 124.120.47.103 วันที่: 13 กันยายน 2550 เวลา:9:41:16 น.  

 
กิ๊บเก๋เหย

หื้ออิป้อหนานตาลิปไปคนเดียวเต๊อะ
วันๆหัวพี่ปุ๊สุ่นบุ่น ยิ่งงามๆอยู่ตวย
ไปเมื่อใด เรียกใช้บริการได้ทุกเมื่อเจ้า

+++++++++++

อิป้อหนาน

ครกบ้านเขามียะ ต๋ำน้ำพริกกิ๋นอย่างลำ
บ้านใย้มีแต่ข่าแห้ง วันหยุดก่อนไปจะซื้อ
ข่าสด ลำกำนี้ละบ่ะเห้ย..ป้อหนาน

เมืองนอก ที่เขาอยู่ มีตับ มีกระเพาะหมู
มีกึ๋น มีหมดนั่นละ อิจฉาก่ บ่อดต๋ายหรอก
มีสูตรล่ะ ได้ตึงนั้น บางทีก่ยะบ่เป๋นอ่ะป้อ
แต่อิใย้มักต๋ำมะเขือยาวใส่ไข่ต้มหนา
จิ้มข้าวนึ่ง ล้ำลำ..อ้วนกำนี้ละเห้ย



โดย: แม่น้องนิก IP: 4.131.157.134 วันที่: 13 กันยายน 2550 เวลา:9:41:45 น.  

 
สบายดีค่ะแม่ปุ๊
เดี๋ยวพี่ไปตอบที่บล๊อกนะจ้ะ


โดย: แม่น้องนิก IP: 4.131.157.134 วันที่: 13 กันยายน 2550 เวลา:9:57:32 น.  

 
ไม่ว่าเด็กหรือผู้ใหญ่ ถ้าไม่รู้สึกสนุกกับสิ่งที่กำลังทำแล้วละหก้อมันก็คงทำได้ไม่ดีน่ะเนอะ

เพราะฉะนั้น ต้องให้เด็กๆ รู้สึกสนุกกับการเรียน ให้คิดว่าการเรียนเป็นเรื่องท้าทาย น่าจะเป็นการดี




โดย: นางสาวอาร์ต วันที่: 13 กันยายน 2550 เวลา:16:30:16 น.  

 
ต๋ายห้าละ กกซ ท่าจะยะกิ๋นของกิ๋นเมือง ๆ บ่ได้ละนิ
ล้างหน้าล้างต๋าอย่างใดมันก็ยังอินเตอร์อยู่วันค่ำ

เฮ้อ....กลุ้มใจ๋ ๆ ๆ
ได้ก้าก้มหน้าก้มต๋ากิ๋นพิซซ่า แฮมเบอร์เกอร์ สปาเก็ตตี้ ไปจะอี้ละ



โดย: กกซ IP: 61.7.175.182 วันที่: 14 กันยายน 2550 เวลา:8:25:15 น.  

 
ย๊ะจ้างก่า "ถั่วเน่าเม๊อะ ถั่วเน่าแผ่น"

โฮะ โฮะ โฮะ อิ อิ อิ



โดย: ป้อหนาน IP: 125.24.137.5 วันที่: 14 กันยายน 2550 เวลา:9:57:37 น.  

 
ต๋อนเป๋นละอ่อนโคดจังคณิตสาดด มันจะเฮียนหยังลึกล้ำแต้ว่าวะ พอใหญ่มาก็ได้ใช่แค่บวกลบคูณหารตะอั้นนะ

เป็นคนชอบเรียนภาษา แต่มอป๋ายมาก็ยังได้อยู่สายวิทย์ เฮียนฟิสิกส์ เคมี ชีวะ แหม ก้ายยยยยยยยยยยยยยย


โดย: กกซ อยากกินถั่วเน่าแอ๊บเห้ย IP: 61.7.175.182 วันที่: 14 กันยายน 2550 เวลา:12:04:43 น.  

 


โดย: dee IP: 67.159.44.88 วันที่: 21 กันยายน 2550 เวลา:8:43:49 น.  

 
มีไรมาแนะนำค่ะ เผื่อเป็นประโยชน์
ซื้อมาอ่านแล้วเห็นว่าน่าสนใจสำหรับคุณพ่อคุณแม่สมัยนี้ เรยเอามาแนะนำอ่ะค่ะ
เด็กสองภาษา คุณพ่อคุณแม่สร้างได้

เวป แนะนำ ของคุณพ่อเพ่ยเพ่ยที่สอนน้องได้ดีเยี่ยมเรย น่าสนใจดีค่ะ
//go2pasa.ning.com/
หนังสือดีดีที่อยากแนะนำ สำหรับคุณพ่อคุณแม่ที่ส่งเสริม การเรียนรู้ของคุณน้องๆ
โดยเฉพาะพัฒนาการทางด้านภาษาที่สอง สาม สี่
เป็นหนังสือดีที่คุ้มค่าแก่การนำมาศึกษา อ่านแล้ว ท่านจะรู้ว่า มันน่าทึ่งมาก
ที่คุณเองก็สารมารถเป็นครูสอนภาษาที่ดีให้กับลูกน้อยที่น่ารักของคุณได้ไม่ยากเลย
หรือ ลูกของคุณ อาจพูดภาษาอักกฤษได้ตั้งแต่ เริ่ม ขวบแรก ลองอ่านดูค่ะ
เมื่อการ์ตูน ไม่ใช่แค่เพื่อความบันเทิงอีกต่อไป ลูกน้อยของท่านเก่งภาษาได้ไม่ยาก
//www.tookdeewa.com


โดย: กิ๊กก์ IP: 192.55.18.36 วันที่: 1 เมษายน 2552 เวลา:16:43:51 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Mommy and me
Location :
California United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add Mommy and me's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.