หลายเรื่องราว...เล่าเรื่องลูก...ที่คงไม่มีวันเลือนหาย..ในความรู้สึกของแม่
Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2550
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
 
22 พฤศจิกายน 2550
 
All Blogs
 
วันหยุด..การรอคอยคำตอบ

พรุ่งนี้เป็นวันหยุดติดกัน 4 วัน เนื่องในวันขอบคุณพระเจ้าของฝรั่งเขา เด็กๆดีใจที่จะได้หยุดยาว ตอนเช้าฉันหยิบเอกสารไปถามครูที่ห้องประชุมผู้ปกครองเพื่อประกอบการตัดสินใจสมัครย้ายโรงเรียนให้นิก รวมถึงการอยากรู้ที่มาที่ไปของคะแนน 99.8% ที่มันโผล่มาให้งงเล่น

คำตอบที่ได้ในช่วงเช้า เป็นเรื่องที่ดีที่ผู้ใหญ่สองคนเห็นควรที่จะสมัครแต่ก็มีมุมมองที่ต่างกันไป คนหนึ่งมองว่าเป็นสิ่งที่ควรทำเพราะไม่มีโอกาสอย่างนี้ลอยเข้ามา
บ่อยนัก ส่วนอีกคนให้ระมัดระวังว่ามันจะหนักเกินไปสำหรับลูก และลูกจะปรับตัวไม่ได้ แต่กระนั้นก็ตาม เราก็สามารถดึงลูกกลับมาที่โรงเรียนเดิมได้หากนิกไปไม่ไหวจริงๆ แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็ยังมีคำถามที่คาใจว่า คะแนน99.5-99.8% นั้นมันมาจากไหน วัดจากอะไร ความสงสัยฉันมีอยู่เต็มเปี่ยม ซึ่งก็ไม่มีใครให้คำตอบได้ ฉันกลัวว่า เขาพิมพ์ชื่อผิดและส่งผิดบ้านประมาณนี้แหละ กลัวหน้าแตก จะถามใครก็กล้าๆกลัวๆ ไม่ถามก็ อดรู้ เลยหน้าด้านส่งๆไปเผื่อจะคำตอบที่น่ายินดี ปกติฉันก็ไม่ใช่คนขี้อายอยู่แล้วล่ะ

เมื่อวานฉันถามครูประจำชั้นของนิกเรื่องนี้ แต่ไม่ได้เอาจดหมายไปให้ครูดู ครูบอกครูไม่มีความรู้เรื่องนี้ ให้ไปถามครูเฟลแม่นครูเกรด 3 ของนิกดีกว่า ฉันก็ยังไม่กล้าไปถามอีก อีกปัญหาหนึ่งที่ทำให้ไม่กล้าก็คือ ไม่มีแม่ของเด็กเก่งกว่านิกคนไหนได้จดหมายอย่างที่ฉันได้รับ เด็กคนไหนเรียนเก่งกว่านิก ฉันก็ถามแม่เด็กว่า ได้รับจดหมายบอกคะแนนหรือปล่าว เขาก็บอกว่าไม่ได้ เลยทำให้ฉันงงว่า เอ๊ะ..มันเรียนเก่งกว่าลูกเราอีก แล้วทำไมมันไม่ได้ล่ะ แล้วทำไมต้องเป็นลูกเราได้คนเดียววะ แล้วถ้าไม่เอาไปให้เขาดูเป็นหลักฐานในการถาม แล้วฉันจะได้คำตอบที่อยากรู้มั๊ย ถ้าเอาไปก็กลัวคนจะหาว่าอวด

บ่าย..ไปรับนิก ฉันคิดว่า ไหนๆมันก็จะหยุดสี่วันแล้ววะ เดินไปหาครูเฟลแม่นซะหน่อยก็แล้วกัน เจอก็ถาม ไม่เจอก็แล้วไป อ้าว..ดันเจอครูอยู่ที่ห้องซะอีก แต่ฉันไม่ได้เอาจดหมายไปด้วยหรอกนะ เก็บไว้ที่บ้านไว้บูชามั๊ง! ฉันบอกครูเฟลแม่นว่า
อ่า..หนูมีคำถามค่ะ คือหนูได้จดหมายจากเขตเขาบอกว่า อนิกได้สกอร์อยู่ที่ 99.5-99.8% จดหมายบอกว่า ให้หนูสมัครโรงเรียน highly gifted ให้นิกได้ค่ะ

นี่คือ..สีหน้าของครูเฟลแม่นตามที่ได้เห็นนะจ้ะ..ครูทำหน้าแบบ..เธอพูดอะไรเนี่ย?
หน้าอย่างอนิกเนี่ยนะ ได้คะแนน99.8 คะแนนอะไรเหรอ? มาจากไหนเหรอ?
ฉันก็เลยอธิบายให้ครูฟังว่า หนูก็ไม่เคยเห็นอีจดหมายนี่มาก่อนค่ะ ไม่รู้ว่ามันคืออะไร รู้แต่ว่ามันบอกให้หนูสมัครโรงเรียนแบบนี้ให้ลูกได้ หนูไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคะแนนนี้มันมาจากไหน นิกสอบไปเมื่อไหร่..ครูคงจะถึงบางอ้อพอสมควรล่ะ ครูบอกว่า เราเคยสมัครโรงเรียนแม๊กเน็ทให้ลูกมั๊ย ฉันก็บอกว่า ไม่เคยค่ะ ครูบอก..รู้มั๊ย ฉัน
พอจะเข้าใจละ คะแนนนั้นมาจากคะแนนวัดผลไอคิวของอนิกตอนปอสองไง แล้วครูก็อุทานออกมาว่า ว้าว! ไม่น่าเชื่อนะ(อ้าวพูดงี้สวยสิวะ!..ฉันก็แค่คิดอยู่ในใจ) ครูบอก..ยูรู้มั๊ยเท่าที่ฉันรู้ที่ผ่านมา มีเด็กคนเดียวในโรงเรียนนี้ที่ย้ายออกไปแล้ว ทำคะแนนได้สูงสุดก็อยู่ที่ 99%เท่านั้น 99.8% อืม..ไม่น่าเชื่อเลย วันจันทร์เอาจดหมายมาให้ฉันดูนะ ตอบได้ฉันก็จะตอบ ตอบไม่ได้ฉันจะถามเพื่อนให้

คิดไปคิดมา อนิกมันทำยังไงของมันวะเนี่ย ทำคะแนนได้ตั้งเท่านี้ ถามลูกว่า นิกอีตอนนิกสอบ มันสอบอะไรบ้างเนี่ย ตอนนั้นนิกยังมีปัญหาโดนแม่ดุอยู่เลยนะ นิกจำได้มั๊ยที่แม่บอกนิกว่า แม่จะไม่บังคับให้นิกต้องทำให้ได้ ได้หรือไม่แม่ไม่โกรธหรอก แต่แม่ขอให้นิกทำข้อสอบให้ดีที่สุดเท่าที่นิกจะทำได้ นิกเล่าว่า..ข้อสอบมันก็ออกมาให้เรียงรูปหกคะเมนตีลังกา มันให้ภาพมาแล้วให้นิกหาภาพต่อไปอย่างที่ควรจะเป็น สนุกแม่..สนุก..ไอ้สนุกของนิกเนี่ย บางคนไม่ผ่านก็มี และฉันไม่เห็นสนุกเพราะคะแนนมันเกินจริงกับหน้าแบบแอ๊บแบ๊วของเจ้านิกเหลือเกิน เดาเอาว่า เด็กที่เรียนเก่งกว่านิก คงทำคะแนนสอบไอคิวไม่ถึง 99% เขาเลยไม่ได้รับจดหมายอย่างที่ฉันได้รับ ดูเถอะ สถิติที่ผ่านมาของโรงเรียนที่ครูเฟลแม่นรู้ ก็ยังมีเพียงหนึ่งเท่านั้น แต่ก็ทำได้เพียงแค่ 99%

แต่ฉันก็ไม่ได้เครียดกับเรื่องนี้แล้วล่ะ ได้รู้ที่มาที่ไป ได้รู้ว่ามีโอกาสก็พอใจ สิ่งสำคัญคือ นิกได้แสดงความสามารถอย่างเต็มที่ให้แม่เห็น ฉันจะสมัครให้ลูกหรือไม่ วันจันทร์ก็คงได้คำตอบจากครูเฟลแม่นว่า เห็นควรอย่างไรที่นิกจะไปเรียน ฉันอยากฟังความเห็นของครูเฟลแม่นมากทีเดียว




Create Date : 22 พฤศจิกายน 2550
Last Update : 22 พฤศจิกายน 2550 7:33:24 น. 16 comments
Counter : 304 Pageviews.

 
ดีจังเลยครับ การศึกษาของเขาสนับสนุนเด็กดีจริงๆ บ้านเราเอะอะอะไรก็เรียนๆๆ กิจกรรมแทบไม่มีพ่อแม่เห็นความสำคัญ หรือถ้าเห็นก็จะบังคับกันแทบสุดโต่ง คือเด็กจะเล่นเอาตามความพอใจไม่ได้ ต้องเล่นจริงจังเพื่อให้เก่งเท่านั้น แทนที่เด็กจะได้เล่นสนุกกลับกลายเป็นต้องเครียดไป

การศึกษาบ้านเรา บ่อนทำลายเด็กอัจฉริยะไปแทบทั้งระบบ ไม่ว่าจะวิชาเรียน ครูอาจารย์ แม้กระทั่งพ่อแม่ของเด็กเองก็ตาม เพราะคนในระบบจะคิดว่าเด็ก Gifted คือเด็กที่มีผลการเรียนเป็นเลิศ ซึ่งตามจริงแล้วมันบอกไม่ได้เลยด้วยซ้ำว่าเด็กนั้นมีพรสวรรค์จริง (แล้วจริงๆ เด็กพวกนี้ไม่ได้มีพรสวรรค์นะผมว่าคำสาปนรกมากกว่า เพราะเด็กพวกนี้จะมีพฤติกรรมที่ผมจัดอยู่ในระดับที่แย่มาก ไม่ได้แย่ที่ก้าวร้าวหรืออะไรนะครับ แย่เพราะว่าแนวคิดของตัวเด็กเองเลย คือจะเป็นคนที่เห็นแก่ตัวอย่างร้ายกาจ แล้วดูถูกคนอื่นอีกต่างหาก) ปัญหาก็มาตกเอาตอนที่เรียนระดับมหาวิทยาลัยนี่แหละครับ พื้นไม่ดีพร้อม เรียนในแบบที่ไม่ชอบ เขียนข้อสอบไม่เป็น เดี้ยงกันจนถึงเรียนป.โทโน่นแหละถึงเริ่มโงหัวมาได้เพราะความจำเป็นบังคับที่ต้องเขียนตัวจบนี่แหละ

ยังไงก็ยินดีกะนิกด้วยครับ ฝากบอกด้วยนะครับว่าผมดีใจด้วย แล้วก็ขอให้สู้ถึงที่สุดด้วยครับ

แต่ชอบระบบการศึกษาของเขาจริงๆ แฮะ ส่วนบ้านเรา ดีที่สุดคือต้องทำแบบอัจฉริยะของโลกหลายๆ คน คือสอนลูกเองไม่ส่งไปเรียนตามโรงเรียนให้มันบั่นทอนปัญญานั่นแหละ



โดย: Darth Trowa IP: 58.9.165.230 วันที่: 22 พฤศจิกายน 2550 เวลา:4:54:28 น.


โดย: แม่น้องนิก (Mommy and me ) วันที่: 22 พฤศจิกายน 2550 เวลา:7:55:56 น.  

 
เอ็ม พี่ยกคำถามและคำตอบมาไว้ที่หน้านี้นะ

วันนี้ครูแครอลเขาก็บอกพี่เหมือนกันค่ะ
ว่า..หากลูกได้เข้าไปเรียนแล้ว สอนลูก
ด้วยว่า..เรียนเก่งนั้นเป็นสิ่งที่ดี แต่อย่าให้
เขากลายเป็นคนที่เห็นแก่ตัว คิดว่าตัวเอง
เก่งจนไม่เห็นหัวใคร มองใครด้อยไปหมด

อันนี้พี่เข้าใจนะ พี่บอกครูเหมือนกันว่า
พี่เข้าใจเรื่องนี้ พี่ว่า..ลูกจะเห็นแก่ตัวหรือไม่
มันอยู่ที่แบบอย่างจากคนในครอบครัว

พี่บอกครูว่า ลูกพี่เขาเบื่อที่จะนั่งฟังครูสอน
ในเรื่องที่เขารู้แล้ว คือเขาต้องคอยเพื่อนที่
ยังไม่รู้ไงเอ็ม มันก็ทำให้นิกไม่อยากทำงาน
ในห้องเรียนกับเรื่องเดิมๆที่รู้แล้ว

บางทีพี่ก็คิดนะว่า หรือเราสอนให้มันรู้
เกินหน้าชาวบ้านไปวะ คือถ้าพี่มองว่า
เรื่องไหนนิกทำได้ พี่สอนล้ำหน้าไปเลย
ไม่รู้จะแช่มันค้างไว้ทำไม สอนไปเรื่อยๆ
กลายเป็นลูกพาลเบื่อนั่งฟังครูไปดื้อๆ

แล้วพี่จะบอกนิกให้ค่ะ ไม่รู้ว่าจะสู้หรือปล่าว
วันนี้พี่บอก นิก..การบ้านเยอะนะลูก
มันบอก เหรอแม่..งั้นขอคิดดูก่อนนะ


โดย: แม่น้องนิก (Mommy and me ) วันที่: 22 พฤศจิกายน 2550 เวลา:7:58:45 น.  

 
นิกท่าทางยังห่วงที่จะอยากมีเวลาไว้เหลือเล่นบ้าง....แต่มีแกบังคับไว้อยู่....


โดย: แม่น้องกุ๊ก IP: 210.246.146.188 วันที่: 22 พฤศจิกายน 2550 เวลา:8:44:15 น.  

 
lสวัสดีแม่น้องนิก
อากาศหนาว
หัวใจให้อบอุ่นเข้าไว้นะ
ได้ข่าวว่าน้องกวิสราจะห่มผ้าหนีหนาวไหม
อ่านอารมณ์คุณแม่ผู้ห่วงใยลูกมาก
ทำให้คิด
คนในอยากออกคนนอกอยากเข้า
ฝรั่งบางคนรู้ธรรมะดีกว่าคนไทยอีกนะ ทำเล่นไป
สบายดีเนาะ


โดย: อ้ายปอน (สัญจร ดาวส่องทาง ) วันที่: 22 พฤศจิกายน 2550 เวลา:8:48:37 น.  

 
ระบบการศึกษาบ้านเราน่าจะพัฒนาไปได้แบบนั้นบ้างนะคะ นี่ปรับปรุงหลักสูตรมาไม่รู้จะกี่ครั้งแล้ว กี่ปี ๆ ก็ยังไม่เห็นมีอะไรดีขึ้น

มาช่วยรอลุ้นด้วยคนค่ะ แล้วอลีนาล่ะคะ คงจะดำเนินตามรอยของพี่นิกนะคะ


โดย: น้องเอ้ IP: 125.25.199.2 วันที่: 22 พฤศจิกายน 2550 เวลา:9:17:30 น.  

 
แม่น้องกุ๊ก

ถ้ามันหลุดจากวงโคจรไปนะแกเอ๊ย
เพื่อนเก่านี่ ไม่มีทางได้เล่นกันหรอก
แกอย่าห่วงเลย เราไม่บังคับลูกหรอก
แต่จะพูดให้นิกตัดสินใจเอง

+++++++++++
อ้ายปอนเจ้า

ฝรั่งบ่ฮู้ตั๋วว่า กำลังเข้าถึงธรรมะเจ้า

+++++++++++
เอ้

ระบบการศึกษาของฝรั่ง เขาทำเป็นหนึ่งเดียว
บ้านเราไม่ทำอย่างนั้น ทั้งที่น่าจะทำได้
อย่าง อย่างแคลิฟอร์เนีย เขาก็สอนแค่สิ่ง
สำคัญๆในรัฐของเขาให้เด็กเรียนรู้ ว่ามีอะไร
ที่ควรรู้ หนังสือที่เรียน ก็เป็นแบบเดียวกันหมด ข้อสอบก็แบบเดียวกันวัดผล ไม่ได้ต่างคนต่างออก ส่วนครูจะสอนอย่างไรก็แล้วแต่
รู้แต่ว่า เมื่อวัดผลจะต้องใช้แบบเดียวกันวัด

ข้อสอบของฝรั่งง่ายมากเอ้ เรียนหกอาทิตย์ สอบครั้งนึง ข้อสอบก็ออกอยู่ในเรื่องที่เรียน
ภายในหกอาทิตย์นั่นแหละ ง่ายมั๊ยล่ะ
พี่เดาได้เลยว่ามันจะออกเรื่องอะไร
เลยติวให้ลูกเท่าที่เรียน พอสอบเสร็จก็โละ
เริ่มเรียนเรื่องใหม่ ใกล้สอบพี่ก็ทำแบบเดิม

ทั้งหมดที่เรียนมา สิ้นปีพี่ก็ติวรวมหมด
สอบข้อสอบวัดผลของรัฐรอบสุดท้าย
เสียดายปีที่แล้วไว้ใจนิกมากไปเรื่องภาษา
ดันไม่ติว ผลออกมาแห้วกินแม่เลย




โดย: แม่น้องนิก (Mommy and me ) วันที่: 22 พฤศจิกายน 2550 เวลา:11:03:38 น.  

 
แวะมาทักทายคะ


โดย: ApPleNarak999 วันที่: 22 พฤศจิกายน 2550 เวลา:11:04:16 น.  

 
ถ้าจำไม่ผิด ลูกสาวคนที่สอง ก็เคยได้รับจดหมายทำนองนี้คะ แต่ในที่สุด ทางแม่เค้ากะสามีอิฉันเห็นพ้องกันว่า ไม่ส่งลูกไปโรงเรียนสำหรับเด็กกิฟท์ เพราะลูกชอบบรรยากาศของโรงเรียนปัจจุบัน และพ่อเค้ามีความเชื่ออย่างมากว่า สไตล์อย่างยัยโทๆ นี่ ต้องเลี้ยงแบบปล่อยๆ สบายๆ คะ ม่ายงั้น เธอจะเกิด
ที่บ้านนี่ (แหะ แหะ เหมือนจะโม้ละ) เด็กๆ สองคนโตหัวดีทั้งคู่คะ โดยเฉพาะโทๆ นี่ ไบรท์จริงๆ เวลาเกรดออกมา แล้วมีซีนี่ เราจะรู้เลยว่าเธอจงใจ
นี่เกรดก็เพิ่งออกมากัน คนโตพลาดวิชาเลข สามีคุยกะลูกดีมาก เข้าไปฮุยเลฮุย ดีใจกะลูกที่ได้เอหมด ส่วนตัวที่ได้ซี เค้าแค่ถามว่า ทำไมเหรอ แล้วก็ไม่กดดันลูกเลย แค่บอกลูกว่า พ่อไม่มีปัญหา แต่เธอเตรียมตัวไว้หน่อยนะ เพราะถ้าเธอได้ซีอีก รับรอง แม่เธอจองเรียนพิเศษปิดเทอมรอเธอแน่นอน.. แค่นี้ มากิเอะก็ขนหัวลุกเลยคะ เด๋วใช้ชีวิตวัยรุ่นไม่คุ้ม 55
นี่เพิ่งกลับจากโกรเซอร์รี่ ช้อปวินาทีสุดท้ายคะ 55 บ้านนี้ ปาจำ เด๋วพรุ่งนี้ต้องทำอาหารไปบ้านแกรนด์มาคะ
แฮปปี้ แท้งก์กิววิ่งนะคะ


โดย: null (มรรคณิชา ) วันที่: 22 พฤศจิกายน 2550 เวลา:11:52:34 น.  

 
วัดไอคิวจริง ๆ ก็เป็นแบบที่นิกบอกแหละครับ ไม่ใช่คำถามที่วัดความรู้นะครับ แต่เป็นคำถามที่วัดทักษะการคิด การหาคำตอบ ระบบอัลกอริทึมในสมองครับ เพราะงั้น หน้าตาหรือผลการเรียนเนี่ยมันไม่ได้บ่งบอกหรอกครับว่าเด็กคนนั้นไอคิวจะสูงเสียดฟ้าหรือต่ำติดดินครับ แล้วจริง ๆ มันวัดความอดทนของเด็กด้วยครับ เด็กที่วัดออกมาแล้วไอคิวสูง จะมีความอดทนมากกว่าพวกที่ออกมาแล้วไอคิวต่ำ เพราะข้อคำถามบางทีมันมีเป็น 10 ข้อ บางข้อนี่ซับซ้อนพอสมควร เด็กที่ความอดทนไม่สูงก็มั่วเอาแหละครับ (แต่มันก็มั่วโดยมีระดับสมองของมันยืนพื้นไง) คะแนนเลยออกมาไม่สูงนัก

ตอนที่พวกผมทำข้อสอบวัดไอคิวเมื่อซัก 2 ปีก่อน ผมกะเพื่อนก็ได้ระดับที่เรียงว่า สูงกว่าปกติ คือมี 120 ข้อ พวกผมซัดกันไป 110 กว่าข้อได้ พออาจารย์บอกมาพวกผม 2 คนก็มองหน้ากัน เพราะไอ้ 2 คนที่วัดได้สูงเกินปกติ มันเรียนป.ตรี 6 ปีทั้งคู่เลย เหอ ๆ ๆ ๆ

อ่านเรื่องนิกเป็นคนล้ำหน้าแล้วนึกถึงอนาคินในสตาร์วอรส์จริง ๆ อนาคินก็เป็นเด็กฉลาดล้ำหน้าแบบนิกนี่แหละ แต่ความที่ฉลาดล้ำหน้ามากไปแล้วดันรู้ว่าตัวเองฉลาด ก็เลยกลายเป็นส่วนที่ทำให้อนาคินต้องประสบชะตากรรมอันเลวร้ายในช่วงครึ่งหลังของชีวิตที่เหลือไป

เวลาสอนนิก อย่าลืมบอกสิ่งสำคัญอย่างนึงครับ นิกอาจจะฉลาดล้ำหน้าคนอื่นได้ แต่สิ่งหนึ่งที่สำคัญพอกันคือประสบการณ์ครับ คนอายุเท่ากัน ไอคิวต่ำกว่า อาจจะเอาตัวรอดมากกว่าคนที่ไอคิวสูงกว่าได้เนื่องจากประสบการณ์ที่มากกว่า ขอให้นิกพยายามเรียนรู้และเก็บเกี่ยวประสบการณ์ต่าง ๆ ให้มากครับ และการจะเก็บเกี่ยวประสบการณ์ได้ สิ่งที่สำคัญมากที่ต้องคิดคือ "ฉันยังโง่ ฉันต้องการฉลาดมากขึ้น ฉันต้องการเรียนรู้" เพราะนิสัยคนอย่างนึงโดยเนื้อแท้จะเอ็นดูคนที่ไม่ฉลาดเกินไปครับ ถ้าทำแกล้งโง่ซะบ้าง อะไร ๆ จะดีขึ้นครับ ทั้งการเข้าหาผู้ใหญ่ การเข้าสังคม การคบเพื่อน และอีกหลายๆ อย่างครับ


โดย: DarthTrowa วันที่: 22 พฤศจิกายน 2550 เวลา:14:47:38 น.  

 
แม่หนูมรรค

สังคมที่แม่หนูมรรคอยู่ เป็นสังคมที่
แวดล้อมด้วยคนขาวซะมากกว่านะ
การจะย้ายหรือไม่ย้ายลูกของพ่อเขา
มันก็ต้องมองที่ลูกเป็นหลัก

เห็นด้วยกับแม่หนูมรรค

แฮ๊ปปี้แต๊งส์กิ๊ฟวิ่งเหมือนกันจ้ะ
วันนี้จะไปปาร์ตี้บ้านญาติ
เขาสวมรอยกินไก่งวงเขาเนาะ
+++++++++++++
เอ็ม

ฟังเอ็มพูดนี่ ใจไม่ค่อยดีวุ๊ย
ไม่ได้กลัวว่าลูกจะเป็นอย่างที่เอ็มพูดนะ
แต่คิดค่ะ ว่า..งานนี้งานหนักสำหรับแม่
อีกแล้ว ขอบคุณมากเลยเอ็มที่เขียน
แนะนำมา

พี่เข้าใจที่เอ็มพูดนะ เหมือนกับฉลาด
แต่เอาตัวไม่รอดเพราะใจไม่เข้มแข็งพอ
อ่อนไหวไปกับทุกเรื่อง แพ้ไม่เป็น
ทุกอย่างของตัวเองต้องดีหมด

เดี๋ยวนี้ นิกเขาพูดถึงปัญหาที่เขาเผชิญ
กับพี่ทุกวันนะเอ็ม นักเรียนห้องอื่น
ล้อเขาว่า ไอ้ผอม เขาก็กลับมาเล่าให้พี่ฟัง
พี่ก็สอนให้ลูกรู้จักเข้มแข็งกับคำพูดเหล่านั้น
แกก็เข้าใจ อย่างน้อยๆพี่ถือว่า แกไม่เก็บ
ความรู้สึกเหล่านั้นไว้ มันก็ต้องหัดเรียนรู้
ว่าชีวิตไม่ได้เจอแต่คนดีๆไปทั้งหมด



โดย: แม่น้องนิก IP: 4.232.141.245 วันที่: 23 พฤศจิกายน 2550 เวลา:1:33:34 น.  

 
อัพบล๊อกแล้วนะครับ


โดย: DarthTrowa วันที่: 24 พฤศจิกายน 2550 เวลา:3:43:47 น.  

 
แมว.....อัพบล๊อคแล้วนะ เข้าไปดูซิ่


โดย: แม่น้องกุ๊ก IP: 125.25.153.201 วันที่: 26 พฤศจิกายน 2550 เวลา:13:22:25 น.  

 
หายไปนานเลยครับ แวะมาบอกว่า ผมอัพบทความไว้ในบล๊อก วานช่วยๆ กันตรวจหน่อยครับว่าเขียนดีมั๊ย อ่านรู้เรื่องรึเปล่าด้วยนะครับ ต้องฝึกพัฒนาการเขียนไว้ครับ เวลาเขียน thesis จะได้ไม่ลำบาก

วันนี้ไปเปิดหน้าที่เขียนเรื่องบอกเจ๊ว่าชอบ มีคอมเมนต์ใหม่มาเป็นเจ๊มาเมนท์ไว้ ผมก็อึ้งไปเลย ดูจาก IP แล้วเน็ททรูแน่ ๆ เลยไม่แน่ใจว่า เนเจ๊ตัวจริงมาตอบ หรือเป็นคนแอบอ้างเพื่อแกล้งเล่นกันแน่

แล้วเรื่องนิกเป็นยังไงมั่งครับ ตามเรื่องอยู่


โดย: DarthTrowa วันที่: 28 พฤศจิกายน 2550 เวลา:3:01:35 น.  

 
หายแซ้บไปใหนคนเมืองแป้



โดย: ไอ่หล้าลูกเก๊า IP: 125.25.20.245 วันที่: 29 พฤศจิกายน 2550 เวลา:11:27:56 น.  

 
ก็ว่านะ หายแซ้บบบไปไหนฮุ


โดย: อิหล้าลูกเก๊า IP: 61.91.35.110 วันที่: 30 พฤศจิกายน 2550 เวลา:9:43:16 น.  

 
หายแซบหายสอย


โดย: Darth Trowa IP: 58.9.160.177 วันที่: 1 ธันวาคม 2550 เวลา:1:42:29 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Mommy and me
Location :
California United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add Mommy and me's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.