หลายเรื่องราว...เล่าเรื่องลูก...ที่คงไม่มีวันเลือนหาย..ในความรู้สึกของแม่
Group Blog
 
<<
เมษายน 2550
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930 
 
30 เมษายน 2550
 
All Blogs
 
บนความน้อยใจ..

ฉันนั่งเล่นเนทในช่วงเช้าวันอาทิตย์ ขณะที่พิมพ์อยู่
มีน้องที่สนิทกันโทรศัพท์เข้ามา..ฉันยังจำได้ถึงวันแรก
ที่รู้จักกันผ่านทางโทรศัพท์ เธอแนะนำตัวว่าหนูเป็นเพื่อน
ของหน่อยค่ะ..

จากวันที่แนะนำตัวจนวันนี้..ฉันรู้สึกว่าตัวเองเป็นเหมือนพี่สาวของเธอไปซะแล้ว..จากที่เธอคุยแต่สิ่งดีๆที่เธอมี..จนไว้ใจที่จะปรับทุกข์ถึงความรู้สึกของเธอต่อครอบครัวอย่าง
ไม่อายที่เล่าให้ฉันฟัง..เธอเคยบอกฉันครั้งนึงว่า..

พี่รู้มั๊ย..พี่เป็นคนเดียวที่หนูรู้สึกว่า..พี่ไม่เคยหวังอะไร
ในการคบหากับหนู ในขณะที่คนอื่นๆมีแต่หวังว่าจะได้
อะไรจากการคบหากัน


วันนี้..เธอหงุดหงิดใจกับแม่ของเธอที่ไม่เข้าใจว่าเงินที่
เธอหาส่งให้แม่นั้นคือความยากลำบากที่เธอพยายาม
ทำให้แม่และน้องมีความสุข เงินสามหมื่นที่เธอให้แม่เธอทุกเดือน แทบไม่ได้กระเด็นไปหาลูกของเธอเพราะพ่อของเด็กเป็นเจ้าของร้านทอง สิ่งที่สะท้อนใจในความรู้สึก
ของฉันคงเป็นตอนที่เธอเล่าว่า..หนูไม่เคยมีชีวิตวัยรุ่น
กับเขาเลย แต่งงานก็ตอนอายุ 21 แล้วไม่ได้แต่งเพราะ
ความรัก แต่แต่งเพราะเขามีเงินที่จะจุนเจือครอบครัวหนู
กี่ปีแล้วที่หนูรอคอยที่จะได้อยู่กับลูก

ถ้ามองจากภายนอก..เธอดูจะมีชีวิตที่ดีกว่าฉันมากมาย
แต่ถ้าดูภายในแล้วล่ะก็ ฉันรวยกว่าเธอหลายเท่านัก
รวยที่ว่าก็คือรวยความสุข..ที่พอจะเข้าใจและแบ่งปัน
ให้น้องเขาได้ ฉันนับถือในความกตัญญูรู้คุณของเธอ
ที่ไม่ว่าจะเหนื่อยยากแค่ไหน เธอก็ไม่เคยทิ้งแม่ทิ้งน้อง
ที่ต่างก็โตกันไปหมด แต่ทว่าไม่เคยเห็นว่าลูกและพี่นั้น
ทุกข์ยาก

ฉันบอกเธอไปว่า..สิ่งที่เธอทำเพื่อครอบครัวตรงนี้มั๊ง
ที่ทำให้เธอมีชีวิตที่ดีกว่าพี่น้องคนอื่นๆ..ฉันบอกให้เธอ
อดทน..เพราะถึงอย่างไรแม่ก็เป็นแม่..ชีวิตทุกคนมีช่วง
อายุไข ในบางครั้งที่เราคิดว่า..ทำไมเราจะต้องให้ อยู่
ฝ่ายเดียว มันก็จะเกิดเป็นความน้อยใจขึ้นมาทันที
บางครั้ง..เราไม่จำเป็นต้องหาเหตุผลอะไรมารองรับ
เพียงแค่คิดว่า..เมื่อแรกเกิด..แม่ก็เหนื่อยกับเราแล้ว
เท่านั้นก็พอเพียงที่เราจะทำลืมๆกับสิ่งที่เราคิดว่า..
ทำไมแม่เราไม่เหมือนแม่คนอื่น..มันคงเหมือน
ไม้แก่ที่ดัดยาก..

ปรับทุกข์กันไปจนครบกระบวนความ..ฉันมองออกว่า
เธอรักแม่และน้อง..แต่บนความน้อยใจที่แม่ไม่เคย
เข้าใจถึงจิตใจเธอ ทำให้เธอเหนื่อยและท้อ ไหนจะ
สามีที่แสนดี..ที่ไม่ปริปากว่าอะไร ทำให้เธอเกรงใจที่จะ
พูดเรื่องเงินซ้ำแล้วซ้ำเล่า เลยต้องมาปรับทุกข์กับฉันนี่แหละ






Create Date : 30 เมษายน 2550
Last Update : 2 พฤษภาคม 2550 5:38:26 น. 12 comments
Counter : 352 Pageviews.

 
นึกว่าพี่แมวน้อยใจอะไรเสียอีกแน่ะค่ะ

อ่านแล้วก็ต้องย้อนกลับมามองดูตัวเองเหมือนกันค่ะ แม่ปุ๊มีพี่ชายกับน้องชายอย่างละคน ตัวเองอยู่ตรงกลาง ตอนเด็ก ๆ ชอบแอบไปน้อยใจคุณพ่อคุณแม่อยู่คนเดียวเงียบ ๆ เป็นประจำ คิดแต่ว่าทำไมเราไม่ได้บ้าง ทำไมเราโดนอยู่คนเดียว ฯลฯ เหนื่อยใจค่ะโตมาเลยเลิกดีกว่านิสัยนี้ ฮ่าฮ่าฮ่า เปลี่ยนมาเป็นฝ่ายให้คุณพ่อคุณแม่บ้าง สบายใจกว่ากันเยอะ แต่ก็ไม่วายบางทีจะรู้สึกเกี่ยงอยู่ในใจว่าทำไมพี่กับน้องไม่ให้บ้าง บางทีก็ขุ่นใจเพราะอยากปกป้องผลประโยชน์ของคุณพ่อคุณแม่ ทุกครั้งที่แม่ปุ๊มีความรู้สึกแบบนี้จะพยายามเตือนตัวเองว่าแล้วเราล่ะให้พ่อกับแม่มากพอหรือยัง ก็ได้คำตอบในใจกลับมาทุกทีว่าไม่พอ และ ไม่เคยพอ เพราะโตจนป่านนี้แล้วถึงจะพยายามจะให้ยังไงก็ยังต้องเป็นฝ่ายรับจากพ่อกับแม่อยู่จนได้


โดย: Lauderdale By The Sea วันที่: 30 เมษายน 2550 เวลา:7:00:28 น.  

 
ความกตัญญูเป็นเกราะคุ้มภัยค่ะ บอกน้องเขานะคะ ว่าอย่าท้อ ทำให้แม่เรานี่ดีกว่าทำให้ใครคนอื่นไม่รู้กี่เท่าต่อกี่เท่า เมื่อคราวที่ต้องจากกันจะได้ไม่มีเรื่องราวใดๆ ให้เสียใจ


โดย: นางสาวอาร์ต วันที่: 30 เมษายน 2550 เวลา:7:19:26 น.  

 
แม่ปุ๊ ขอเพียงคิดได้อย่างนี้ก็มากค่าแล้วจ๊ะ
เมื่อก่อนพี่ก็เคยคิดอย่างนี้แหละว่า..
ทำไมคนอื่นไม่ให้..ทำไมต้องเป็นเราฝ่ายเดียว แต่ถึงวันนี้พี่เลิกคิด ทำดีก็ดีกับตัวเรา
บุญพ่อแม่คุ้มครองปกปักรักษา

ครั้งนึงพี่เคยด่าพี่ชายคนโตนะว่า
ไม่แปลกใจหรอกว่าทำไมชีวิตพี่ไม่รุ่งเรือง
เพราะทำอย่างนี้กับพ่อแม่ไง
บาปบุญมั๊ง พี่ชายพี่เลยสำนึก

อาร์ต...

ท้อเขาคงไม่ท้อหรอกจ่ะ อย่างน้อยๆเขาก็
มีพี่คอยรับฟังคอยเป็นที่ปรึกษาเสมอ
บางทีเธอก็มาหาที่บ้าน ตอนนี้เธอว้าวุ่นใจที่จะช่วยสามีหาเงิน แล้วพี่นี่แหละที่จะต้องดูแลลูกน้อยให้เธอ..

ก็น่าเห็นใจเหมือนกัน แม่เธอใช้เงินมือเติบ
เธอบอกว่า พูดไปหนูก็บาปปาก



โดย: แม่น้องนิก IP: 4.232.141.185 วันที่: 30 เมษายน 2550 เวลา:9:11:30 น.  

 
อลีนาจะเข้าเรียนแล้วเหรอ
อิจฉาคนเรียนฟรีจริงหนอ....

อีกหน่อยสบายตัวแล้วสิ
ช่วงลูกไปโรงเรียน
ค่อยหายใจหายคอสะดวกหน่อย
ได้พักปาก ได้ลดรอยย่นบนหน้าผาก
จากนางร้ายก็กลายเป็นนางแจ๋ว...
รักษาตัวนะจ๊ะ..
อยู่ที่ไหนก็ขอให้มีความสุขเสมอ



โดย: ตะเบบูญ่า IP: 58.8.62.23 วันที่: 30 เมษายน 2550 เวลา:9:48:54 น.  

 
ใช่ความกตัญญูเป็นเกราะคุ้มครองเรานะ
เออ....แม่น้องนิก เมื่อวันอาทิตย์ แม่เรามาแอ่วหาในกรมทาง ก็มาคุย นอนเล่น เย็นๆเราก็พาไปตลาด แล้วก็ส่งขึ้นรถกลับ ก็คุยกันไปหลายเรื่อง ได้ยินว่าปุ๋ย วันก่อนปุ๋ยทะเลาะกับท๊อป ไม่รู้เรื่องอะไรกัน เราว่าสงสัยเมามากกว่า เมื่อก่อนปิดอบไม่มีหมู่กินเหล้า ตอนนี้เปิดแล้วเลยกินบ่อย จนท้อปต้องไปอยู่บ้านปู่ ไม่รู้ทะเลาะอีท่าไหน แกลองโทรถามมันซิ่ ถึงขั้นรุนแรงรึไง มันต้องไปอยู่บ้านโน้น มันคงรำคาญพ่อมัน
แม่น้องนิก คราวที่แล้วเราส่งคำขวัญห้องสมุดแต่ไม่ได้รับรางวัล แต่เราส่งแสตมป์เข้าประกวด ประเภทประวัติศาสตร์ ได้รางวัลที่ 3 เชียวนะ มีเงินรางวัลด้วย แต่ยังไม่ได้รับ เขาไม่ว่างแจก ไม่รู้ได้เท่าไหร่ เขาไม่บอก
มีอีกเรื่อง พี่ไก่พาแม่เขาไปหาหมอตาที่เชียงใหม่ เขาคงคุยกันในรถเรื่องจะส่งกุ๊กเรียน ดีที่เอาเรื่องที่เราอยากให้กุ๊กไปเรียนซัมเมอร์แค้มป์ที่ระยอง มาปัดฝุ่นอีกที พี่ไก่เห็นด้วยที่จะส่งกุ๊กไป สงสัยทางบ้านนั้นอนุมัติ ปีหน้าคงเจอแน่ มันไม่ค่อยอยากไป แต่นับจากนี้ไป ต้องพูดกรอกหูทุกวัน ปิดเทอมใหญ่ปีหน้า จะต้องให้เรียนแล้ว มีครูที่แม่เขารู้จัก ได้เคยสอนหลานสองคนมาแล้ว และปีนี้เขาปลดแล้ว ก็ไม่ได้สอนแต่เขาเป็นคนแนะนำให้ไปเรียนที่หลานจบนั่นแหละ บังเอิญตรงกับที่เราตั้งใจไว้ และเราดูเวบทางเน็ทของมหาลัยปริ้นท์ไปให้พี่ไก่อ่านแล้ว เขากำหนดวันที่เข้าแค้มป์ไว้แล้วด้วยดูว่าเราจะไปได้หรือเปล่า กลัวโรงเรียนปิดไม่ทัน อีกอย่างหลานผู้ชายจะไปเรียนต่อเมืองนอกด้วย ไม่รู้ว่าจะเอากุ๊กไปด้วยได้หรือเปล่า คือพี่ไก่และพี่ชายเขาสนับสนุนให้กุ๊กเรียนซัมมอร์แล้วล่ะ เชิงบังคับซะด้วย เราต้องพยายามพูดให้กุ๊กมันดูดีกับการไปห่างจากพ่อแม่ เราอยากให้กุ๊กทดลองไปอยู่ระยองก่อนว่ะ ถ้าผ่านถึงจะไปเมืองนอก แกว่าจริงไหม
วันที่ 7-8 เราลาพักผ่อนนะ เราจะไปเที่ยวเอารถไปด้วย พี่ไก่ขับ จันทบุรีนะ ช่วงนี้ผลไม้ถูกนะ จะไปเที่ยวจุดไหนยังไม่รู้ไปมันเรื่อยๆ อาทิตย์นี้เราต้องเช็ครถก่อน วันนี้แอร์เสียซะด้วย ต้องเปลี่ยน เราเอารถไปร้านตั้งแต่เช้า เขาบอกเสร็จตอนเย็น เสร็จจากแอร์ เราก็เอาเข้าศูนย์ เช็คเครื่องยนต์ เปลี่ยนอะไหล่อีก หมดหลายกะตังแน่
เอาล่ะแค่นี้ก่อน



โดย: แม่น้องกุ๊ก IP: 203.146.201.1 วันที่: 30 เมษายน 2550 เวลา:11:04:52 น.  

 
มาแล้วๆ

อลีน่าต้องเข้าเรียนแล้วได้เรียนฟรีด้วยดีจัง
รร.น้องอินเทอมแรกตั้ง30,000คะ
แพงมากสงสารสามีเพราะหาเงินคนเดียว
แต่อยากให้เรียนที่รร.นี้คะ
ไม่ใช่รร.ดังมากมายอะไรคะ
เป็นรร.เล็กๆแต่ว่าครูดูแลเด็กดีคะ
สัดส่วนครูกับเด็กกำลังดี
ขวัญเลยกล้าให้ลูกไปอยู่ในความดูแลคะ
นี่ก็คิดอยู่ว่าวันแรกท่าทางแม่มันจะน้ำตาท่วมมากกว่าลูกแน่นอนเลย

อ่านเรื่องพี่แมวข้างบน
ตรงที่เพื่อนรุ่นน้องพี่แมวพูดว่า
"พี่รู้มั๊ย..พี่เป็นคนเดียวที่หนูรู้สึกว่า..พี่ไม่เคยหวังอะไร
ในการคบหากับหนู ในขณะที่คนอื่นๆมีแต่หวังว่าจะได้
อะไรจากการคบหากัน"
แล้วรู้สึกเศร้าจัง
แต่เดี๋ยวนี้คนที่คบหากันเพราะเรื่องแบบหวังอะไรๆมากกว่ามิตรภาพมีเยอะจริงๆคะ
ขวัญยังไม่เจอกับตัวเอง
ก็คิดว่าตัวเองโชคดีไป
แต่เคยมีคนแบบนั้นเข้ามาเกี๋ยวพันกับเพื่อนขวัญ
และทำให้เพื่อนขวัญผิดหวังมากๆจ๊ะ


ส่วนเรื่องเพื่อนรุ่นน้องพี่แมว
ปรับทุกข์กับพี่แมวนั้น
ขวัญว่าเค้าทำเพื่อแม่เค้าได้ดีแล้วคะ
อย่างขวัญนะมีแต่พ่อแม่ที่ยังคอยถามไถ่ว่าขวัญมีใช้มั้ย ลำบากมั้ยลูก มีอะไรขาดเหลือบอกพ่อบอกแม่นะ
จนขวัญเคยนึกเสียใจเหมือนกันว่าเรานี่ไม่เคยได้ให้อะไรพ่อแม่เลยนะ มีแต่รับฝ่ายเดียว
เคยคุยกับแม่
แม่บอกว่าเค้าไม่ต้องการอะไรจากลูก
เค้าขอแค่ลูกมีความสุขก็พอ
แค่เค้าเห็นชีวิตครอบครัวขวัญอบอุ่นมีความสุขเค้าก็พอใจแล้ว






โดย: miz u so much วันที่: 30 เมษายน 2550 เวลา:12:37:38 น.  

 
โอ้โห ทำไมทุกคนเมนต์ยาวกันขนาดนี้ล่ะคะเนี่ย
แม่น้องนิกใจดีมากค่ะที่รับฟังเรื่องราวของเพื่อนๆ น้องเค๊าก็จะได้สบายใจขึ้นด้วย อ่านแล้วแอบละอายใจเล็กน้อยที่เรายังไม่ค่อยได้ทำอะไรให้พ่อแม่เท่าที่ควรเลยค่ะ

มาแจ้งด้วยว่าส่งโปสการ์ดไปเมื่อวันเสาร์นะคะ น้องนิกคงได้รับภายใน 10 วันล่ะค่ะ


โดย: the Vicky วันที่: 30 เมษายน 2550 เวลา:14:27:00 น.  

 
เพื่อพ่อแม่อะไรที่ทำได้ก็ต้องทำน่ะค่ะ

ฝนซะอีกที่ยังไม่ได้ทำอะไรดีๆให้ท่านภูมิใจ

เฮ้ออ .. แต่ก็ว่าเนอะแม่กับลูก

บางทีอาจจะมีอะไรที่กั้นอยู่ก็ได้

เป็นกำลังใจให้ค่ะ


โดย: fonejank วันที่: 30 เมษายน 2550 เวลา:15:42:18 น.  

 
พี่ตะเบบูญ่าขา

สบายที่ไหนกันล่ะคะพี่..หากอลีนาเข้าเรียน
เธอเรียนวันละสี่ชั่วโมงเองค่ะ แล้วแม่ก็จะต้อง
ไปช่วยคุณครูทำกิจกรรมให้เด็กๆในห้องเรียนด้วยเดือนละสองครั้ง..

อาจจะได้พักหู ได้คลายรอยย่น
แต่เชื่อขนมกินได้เลยว่า น้ำหนัก
ต้องลดเพราะเดินไปรับไปส่งลูกวันๆ
ไม่รู้กี่เที่ยว..เผลอๆหน้าดำเพราะแดดเผา
โรงเรียนมันอยู่ใกล้บ้านซะจน ถ้าไม่จำเป็น
ก็ประหยัดค่าน้ำมันเนอะพี่เนอะ น้ำมันแพง
เหลือใจ เดินไปยังได้ออกกำลังกายไปด้วย
แต่เดินหลายครั้งหน่อยเท่านั้นเอง

ของพี่เรียนทั้งวัน..ของแมว..เรียนน้อยเดียว


+++++++++++

แม่น้องกุ๊ก

ขอบคุณว่ะที่คอยบอกความคืบหน้า
เราโทรหาพ่อเราแล้วล่ะ เขาบอกไม่มีอะไร
ท๊อปมันรำคาญพ่อมันพูดมากเลยหนี
มานอนกับพ่อเรา ตอนนี้มันกลับไปแล้ว

เด็กไทยเรียนหนักเหมือนกันเนาะแก
เรียนพิเศษอันโน้นอันนี้ เรียนหลายอย่างว่ะ
นิกเรียนพิเศษฟรี..ติวเตอร์มาติวให้ที่บ้าน
มันเป็นโปรแกรมของรัฐ เราเลือกคณิตศาสตร์
ให้นิก แต่เรียนอยู่แค่ 24 ชั่วโมงเอง
อาทิตย์ละสามวันๆละหนึ่งชั่วโมง
ก็เท่านั้น..ที่เหลือเป็นเราที่สอนหลังเลิกเรียน
ให้ลูก เราไปยืมหนังสือของครูมา เราไปถาม
วัตถุประสงค์และเป้าหมายของเด็กเกรดนี้
แล้วเราก็เอามาฝึกลูกทุกวัน เท่านี้ก็ถือว่า
มากแล้วว่ะ

++++++++++++

แม่ขวัญเอ๊ยยยย

พี่คงทำใจยากจริงๆนะถ้าเด็กเล็กเรียน
แล้วพี่ต้องจ่ายสามหมื่น พี่เลยตัดสินใจ
ไปเมืองนอกรู้แล้วรู้รอดไง แต่พอมาจริงๆ
กลายเป็นว่าพี่ต้องทำงานหนักกว่าเดิม
หลายเท่านัก เรียนฟรีก็จริงอยู่แต่สังคม
แวดล้อมลูกนี่สิ ที่อันตรายในความรู้สึก
ของพี่

ความไว้ใจได้เป็นสิ่งสำคัญนะแม่ขวัญนะ
น้องคนที่เขาคุยกับพี่เนี่ย เขาบอกพี่ว่า
ถ้าเขาคิดจะไปเรียนอะไร เขาก็สามารถ
เอาลูกไปฝากสถานรับเลี้ยงเด็กได้
แต่เขาไม่ไว้ใจ เพราะเขาห่วงลูก
ก็เลยตกมาที่พี่..ที่เขาขอร้องให้ช่วยดูแล
ลูกให้ระหว่างที่เขาจะไปเรียน ใจนั้นไม่คิด
จะดูแลเด็กหรอก แต่ก็อดสงสารไม่ได้
ในความรู้สึก และคำพูดของเขาที่ว่า
หนูไม่ไว้ใจใครให้ดูแลลูกให้ ลูกเขาสี่เดือนเอง

+++++++++++

คุณวิกกี้

เมื่อคืนน้องเขานัดว่าจะโทรมาหาตอนค่ำ
แม่น้องนิกมัวใช้เนทเพลินไป
ชาวบ้านโทรเข้าไม่ได้เลย

ขอบคุณสำหรับโปสการ์ดให้นิกค่ะ

+++++++++++++
คุณFonejank

ขอบคุณที่แวะมาทักทาย


โดย: แม่น้องนิก IP: 4.232.144.24 วันที่: 1 พฤษภาคม 2550 เวลา:2:24:12 น.  

 
พอนึกถึงเรื่องเรียนฟรีทีไรแม่ปุ๊ก็อยากพาเคนเนธกลับไปอยู่เมกาทู๊กที แต่ก็อย่างว่านะคะอย่างอื่นแพงหมด ได้อย่างก็เสียอย่างเนอะพี่แมว


โดย: Lauderdale By The Sea วันที่: 1 พฤษภาคม 2550 เวลา:9:16:36 น.  

 
ขอบคุณพี่แม่ฯมากนะขอรับ...กับคำแนะนำที่ดี.....ขอบคุณก๊าบบบบบ...


โดย: มันก็แค่ ตากล้อง IP: 125.24.216.125 วันที่: 1 พฤษภาคม 2550 เวลา:9:21:04 น.  

 
โทรหาแล้วก็ OK ไม่มีอะไรแล้ว แกเข้าไปดูของเรารึยังอัพแล้วนะ พี่ไก่เต้นสุดสวิงเลยล่ะ สนุกมาก ตอนเย็นแกเดินเข้าบ้านอย่างอ่อนแรง เราเข้าไปอาบน้ำแล้วเดินออกมาดูอีกว่าเขาเลิกกันหรือยัง ยังเหลืออีก นิดหน่อย แต่เจ้านายยังไม่เลิก เราก็เลยต้องคอยเสิพและเต้นที่โต๊ะอีก รับจ้างเต้นนะแก นายแจกตังด้วยสำหรับคนที่เต้น วันนั้นเข้าบ้านก็เกือบหกโมงแน่ะ กับข้าวกับปลามีแล้ว เพราะตอนกินเลี้ยงกับข้าวเหลือ ก็เอาใส่ถุงเข้าบ้านไว้มื้อเย็นแล้ว กุ๊กก็กินกับข้าวเก่า พี่ไก่ลุกมากินข้าวมื้อเย็นพอดี ไม่ต้องเรียก ( แกปวดหัวก็นอนเอาแรงไปหนึ่งงีบสองชั่วโมง)


โดย: แม่น้องกุ๊ก IP: 203.146.201.1 วันที่: 1 พฤษภาคม 2550 เวลา:9:42:14 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Mommy and me
Location :
California United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add Mommy and me's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.