หลายเรื่องราว...เล่าเรื่องลูก...ที่คงไม่มีวันเลือนหาย..ในความรู้สึกของแม่
Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2550
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728 
 
4 กุมภาพันธ์ 2550
 
All Blogs
 
เวรกรรมน่ะมีจริง

ข่าวที่ดีที่สุดในต้นปีสำหรับฉันและสามี ที่เพื่อนสามีโทรมาบอกสองวันก่อน ก็คือเรื่อง..แจ๊กกี้ ถูกไล่ออกจากงาน



ที่มันดีก็เพราะว่า ครั้งนึงแจ๊กกี้กับสามีฉันเคยทำงานร่วมกัน หล่อนเอาใจเจ้านายเก่งมาก ปากหมาน หล่อนเลยได้สิทธิพิเศษทำงานสิบโมง เลิกบ่ายสอง แทบจะทุกวัน ส่วนสามีฉันตรงเวลาเป๊ะ หรือต้องทำล่วงเวลาแบบไม่ได้เงิน เวลาที่แจ๊กกี้มีปัญหาก็สามีฉันนี่แหละพ่อคนใจดี รับฟังปัญหาหล่อน สั่งเมียให้ทำอาหารเผื่อ สั่งเมียทำกระทั่งอาหารมื้อเย็นให้หล่อนมารับกลับไปบ้าน เพราะหล่อนมีปัญหา(เรื่อยๆ)ฉันก็ทำให้เพราะถือว่าเป็นเพื่อน สามีฉันก็ทำงานแทนจนหัวไหล่เดี้ยงในวันหนึ่ง ไม่สามารถพิมพ์งานได้นานๆอีกต่อไป หมอจึงสั่งให้พักงาน นั่งกินเงินประกันของบริษัทอยู่ที่บ้าน



ต่อมาเขารู้ว่า บริษัทหาคนใหม่มาแทนและไม่คิดจะรับเขากลับไปอีก สามีฉันเลยฟ้องเรียกค่าล่วงเวลา บริษัทเลยเสียค่าโง่มาเป็นล้าน เพราะช่วงนั้นสามีฉันใช้เครื่องคอมฯส่วนตัวไปทำงาน เครื่องตัวนี้บอกเวลาในขณะทำงานได้สำหรับฉันและสามีแล้ว จะไม่มีคำว่า ช่างมันเถอะ เรื่องบางเรื่องถ้าทำอยู่บนความถูกต้อง เราก็ควรเรียกร้องสิทธิที่พึงได้



นั่นแหละ แจ๊กกี้โกรธสามีฉัน เพราะหล่อนยังคงทำงานที่นั่นและหล่อนไม่ได้ค่าล่วงเวลาเหมือนสามีฉัน ครั้งนึงสามีฉันโทรไปหาหล่อนๆวางหูใส่หน้าเขาไม่เพียงเท่านี้ หล่อนเที่ยวได้เอาเรื่องสามีฉันไปเล่าให้กลุ่มสินเชื่อทางธุรกิจที่รู้จักกันในวงแคบๆว่า ไอ้เจ้าเนี่ย ไหล่มันเดี้ยง อย่าไปรับมันเข้าทำงาน เดี๋ยวมันฟ้องเอา สามีฉันโกรธชนิดที่ไม่เคยลืม ฉันบอกเขาว่า..



"นี่ไง..คือการเรียนรู้ เราคิดว่าเขาคือเพื่อน แต่เขาคบเราเพียงเพื่อตักตวงผลประโยชน์ เมื่อไม่มีประโยชน์ก็เขี่ยทิ้ง ตัวตนที่มันแสดงให้เราเห็นเราก็รับรู้ไว้ อย่างน้อยๆเราก็ได้รู้ว่าข้าวเรามันไม่มียาง แม้เพียงน้ำใจมันยังไม่มีให้ยูเลย"



ฉันรู้ว่าสามีฉันไม่เคยลืมเรื่องนี้หรอก เผลอปุ๊บพี่แกต้องยกเรื่องนี้ขึ้นมาพูด ฉันคิดน่ะว่าถ้าไม่รักกันทำเฉยซะก็คงดีกว่าที่จะแทงกันอย่างแจ๊กกี้ทำ ถ้าหล่อนเฉยซะฉันก็จะนึกขอบคุณหล่อน แต่ฉันก็ไม่ได้ กระทั่งสองวันก่อนรูดี้เพื่อนสนิทสามีฉันโทรมาเล่าว่า..เฮ๊ย..รู้แล้วอย่าพูดไปนะ แจ๊กกี้มันโทรมาเล่าให้ฟังว่ามันถูกไล่ออก เพราะธนาคารล้วงลูกเข้าไปในคอมฯของมันแล้วจับได้ว่ามันทำงานสองแห่ง



ฉันล่ะสมน้ำหน้ามัน..พูดตรงๆกับสามีว่า ไงล่ะ ดีใจล่ะสิที่มันมีอันเป็นไป ไม่ต้องบอกให้เมียหยุดสมน้ำหน้าหรอก ฉันจะสมน้ำหน้ามันงี้แหละ ให้มันรู้ไว้ว่ากรรมมีจริง เอาเปรียบเราก็เท่านั้นทำกับเพื่อนก็เท่านั้น แล้วทีนี้เป็นไง โดนไล่ออก เน่ายิ่งกว่ายูซะอีก เห็นรึยังล่ะว่าเวรกรรมมันมีรอนิดก็ไม่สายที่จะได้เห็นอะไรดีๆ





Create Date : 04 กุมภาพันธ์ 2550
Last Update : 4 กุมภาพันธ์ 2550 1:49:59 น. 11 comments
Counter : 275 Pageviews.

 
นั่นแหละคนแบบนี้สิ่งที่ใด้รับสมควร


โดย: saengjan วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:3:07:40 น.  

 
วันเสาร์ แม่น้องนิกต้องไปตลาดไทยทุกครั้ง
วันนี้ซื้ออาหารมาทำกินฉลองให้แจ๊กกี้มัน
แต่เรากินคนเดียว
ซื้อขนมจีนน้ำยากระป๋องๆเล็กๆเหมือน
ปลากระป๋อง แล้วก็ใส่กะทิเพิ่ม ปรุงเพิ่ม
นิดหน่อย อร่อยมาก เส้นขนมจีนก็เป็นเส้นแห้ง ต้มแว๊บเดียวก็กินได้แล้ว เหยาะถั่งงอกหน่อยเป็นอันเสร็จ

เสียดายคุณสามีเธอไม่ชอบกินขนมจีนเพราะเคยกินแล้วเจอของไม่สอาดจนมีอ๊วกเธอเลยเข็ด ไม่แตะอีกเลย

นอกจากนี้ก็ทำวุ้นกะทิกิน ซื้อเขากินมันแพงอ่ะ แปดสิบบาทมีแค่ห้าชิ้นเล็ก ทำกินเองดีกว่าถ้าทำเป็น..โนะ

หาเรื่องกิน แต่เอาแจ๊กกี้มาอ้าง
เข้ากั๊น เข้ากัน


โดย: แม่น้องนิก IP: 4.232.141.218 วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:5:59:28 น.  

 
ฮ่วย พักนี้พิมพ์ผิดเรื่อย สะอาด นะจ๊ะ

วันก่อนเม้นท์ที่บล๊อกน้องอาร์ต
จะพิมพ์ว่าเขียนจดหมาย ดั๊นพิมพ์ว่า..
เขียนจดหมา


โดย: แม่น้องนิก IP: 4.232.141.218 วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:6:02:10 น.  

 
ไม่ได้กินบนเรือน แต่ก็ขี้รดหลังคาได้เหมือนกันแฮะ สมควรแล้วจริง ๆ ค่ะ

พี่แมวพูดถึงขนมจีนแห้งกับน้ำยากระป๋องแล้วแม่ปุ๊นึกถึงตอนอยู่เมกาแม่ปุ๊ซื้อมาทำทานบ่อยมาก แต่จะใส่ผักกาดดองด้วยเพราะแม่ปุ๊ชอบเปรี้ยว ๆ

เคนเนธก็เหมือนพี่อินค่ะไม่ชอบเล่นกับเด็กที่เล็กกว่าตัวเอง ชอบเด็กโตกว่า กล้องแม่ปุ๊ก็ไม่เก่าเท่าไหร่ค่ะพี่แมวแต่ของคนอื่นเค้าซูมกันยาวเป็นกระบอกข้าวหลาม กล้องแม่ปุ๊กลายเป็นกล้องเด็กเล่นไปเลย


โดย: Lauderdale By The Sea วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:7:26:22 น.  

 
ไม่ช้าก็เร็ว กรรมมันก็ตามทันครับ...
วันนี้มาร้องเพลงให้ฟังดีกว่า
ก่อนที่มันจะเลยเที่ยงไป...

อรุณเบิกฟ้า
นกกาโบยบิน
ออกหากินร่าเริงแจ่มใส
เราเบิกบานรีบมาเร็วไว
ยิ้มรับวันใหม่ยิ้มให้แก่กัน...

อรุณสวัสกั๊บ...


โดย: หลานยายจุล วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:9:29:57 น.  

 
แม่ปุ๊ มีมุกเยอะเหมือนแม่ขวัญเหมือนกันนะ
ทำให้พี่หัวเราะได้เนี่ย

ซูมเป็นกระบอกข้าวหลามพี่เห็นแล้วล่ะ ยิ่งยาวยิ่งแพง
พอกับข้าวหลามเลยมั๊งน่ะพี่ก็ไม่กล้าประกบเหมือนกันจ่ะ
เรานึกว่าของเราเดิ้นแล้วน่ะเนาะ

หลานยายจุล

มาร้องเพลงให้กันฟังแต่เช้าเลย
ขอบคุณนะ


โดย: แม่น้องนิก IP: 4.232.144.236 วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:9:36:37 น.  

 
คนมันอิจฉามากกว่า สมน้ำหน้าว่ะ
แล้วตกลงจอนห์ก็ไม่ได้ทำแล้วซิ
หาที่อื่นทำอีกหรือเปล่า

พี่ไก่ก็ไม่ชอบกินขนมจีน กินทีไรชอบท้องเสีย เพราะเป็นแป้งหมัก บ้านเราหากินง่ายกว่าที่โน่นแยะ
เออ....กุ๊กสูงกว่าพี่ไก่นิดหน่อยนะ แต่ยังไม่เท่าเรา นิกล่ะ แววสูงไหม .....

รูปที่ถ่ายมีแต่แม่และลูกนั้น เพราะพี่ไก่ไม่ชอบเข้ากล้อง จะเป็นคนถ่ายมากกว่า อีกอย่างเราแยกมาถ่ายเฉพาะครอบครัวก็เลยไม่มีใครถ่ายให้สามคนไง ถ้ามาเจอกันพี่ๆน้องๆถึงจะได้ถ่ายกันสามคน สรุปว่าเที่ยวสองครั้งเห็นในงานหมดแล้ว สะใจ เราแปะรูปอีกนะ ทั้งเก่าและใหม่ แม่น้องนิกยังดูไม่หมดไม่ใช่เหรอ






โดย: แม่น้องกุ๊ก IP: 203.146.201.1 วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:13:09:55 น.  

 
ผลกรรม บางทีมันก็นานกว่าที่เรารอน่ะ

...แต่ไม่เป็นไร เราไม่รีบ


โดย: อาร์ตค่ะ - อัพบล๊อกเจ๋งค่ะ พี่แม่น้องนิก สะใจดี IP: 124.120.13.201 วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:23:14:06 น.  

 
แม่น้องกุ๊ก

แกอั๊พอีกแล้วเหรอ เออ..เดี๋ยวตามไปดู

น้องอาร์ต

พี่ไม่รีบค่ะอาร์ต กรรมมันมีหลายแบบ
ไม่ว่าทางใดทางหนึ่งมันก็ต้องเจอ
พี่เชื่ออย่างนั้น เราไม่ต้องไปทำอะไรใครหรอก ลำพังชีวิตมันก็ไม่ได้ดีไปกว่าพี่
พี่รู้จักมันดีพอ ถ้ามันเลือกคนอื่นที่เพียง
ผ่านเข้ามาในชีวิต ก็แล้วแต่มัน เราห้ามไม่ได้
แต่พอวันนึง เหมือนที่เคยบอกอาร์ตไว้
วันนึง..ที่มันล้มน่ะ หาคนแค่คนนึงที่จะเป็นที่พึ่งพิงทางใจ มันยังหาไม่ได้เลยเที่ยวได้โทรหาเพื่อนสนิทพ่อนิก
เล่าเรื่องให้เขาฟัง

น่าแปลกใจเหมือนกันนะอาร์ตที่ว่า พอมันล้ม
มันก็รู้ว่าคนไหนที่มันจะโทรไปปรับทุกข์ได้
มันไม่ยักกะโทรไปหาคนที่มันประจ๋อประแจ๋เขาเลยอ่ะ


โดย: แม่น้องนิก IP: 4.232.141.77 วันที่: 6 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:0:40:30 น.  

 
อือม์ โนคอมเม้นท์สำหรับเรื่องที่เล่าคะ อ่านแล้วไม่สบายใจ ให้ความเห็นไม่เป็น เกลียดอะไรแบบนี้คะ อย่างเวลาสามีกุ้มๆ เรื่องที่ทำงาน หลังๆ มานี้ ดิฉันก็ใบ้กิน ไม่รู้จะช่วยปลอบใจยังไง...เด๋วนี้ เลี้ยงลูกอย่างเดียว ไม่ค่อยมีปฏิสัมพันธ์กะพวกไวทืคอลล่าเร้ย...เฮ้อ....
อ้อ... นี่แวะเข้ามารายงานตัวค๊า พร้อมกะจะบอกว่า หายป่วย สบายดีกันแล้วละคะ ... ขอบคุณที่กรุณาแวะไปเยี่ยมเยียนนะคะ


โดย: มรรคณิชา วันที่: 6 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:16:21:34 น.  

 








สวัสดีค่ะ แวะมาเยี่ยม ช้าหน่อยไม่ว่ากันนะคะ ช่วงนี้ นิ่งเป็นหลับ ขยับเป็นกินน่ะค่ะ 555 ยังงัยรักษาสุขภาพด้วยนะคะ คิดถึงเสมอล่ะค่ะ
.............................

ไม่มีสิ่งใดจะมอบให้
นอกจาก....ความจริงใจที่เต็มปรี่
เริ่มต้นผูกพันกันวันนี้
เพื่อมิตรไมตรีที่ดี..ตลอดไป
เราต่างก็...มีไฟฝัน
พร้อมจะสร้างสรรค์..เพื่อวันใหม่
ขอให้เรา....ต่างเป็นกำลังใจ
เพื่อไปสู่จุดหมายที่...ยังรอ

เทคแคร์ค่ะ




โดย: Baby I love you วันที่: 6 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:22:11:33 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Mommy and me
Location :
California United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add Mommy and me's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.