หลายเรื่องราว...เล่าเรื่องลูก...ที่คงไม่มีวันเลือนหาย..ในความรู้สึกของแม่
Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2552
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
 
8 กุมภาพันธ์ 2552
 
All Blogs
 
หิมะ..ทางที่ไม่คิดจะไป







ลงรูปแต่พองามนะคะ ลงมากไปเครื่องม้นอาจจะโหลดช้า เรามาฟังเรื่องกันเลยดีกว่า

วันแรกที่ออกเดินทางไปเยี่ยมพ่อสามี ฉันตื่นแต่เช้าเพื่อเตรียมนึ่งข้าวเหนียวทอดหมูไปกินระหว่างทางในวันแรกของการเดินทาง เพราะระหว่างทางนั้นมันเต็มไปด้วยเขา ป่า ที่พักริมทางและรถ ที่จะหาอะไรกินอย่างที่อยากนั้นอย่าฝัน ครั้นจะกินแม๊คโดนัลทุกมื้อก็..เลี่ยนตายแน่นอน ชีวิตไม่ได้เกิดมาเพื่อสนองขนมปัง เนื้อบดซะด้วยสิ

นั่งในรถไป..ก็เสริฟข้าวเหนียวหมูให้คนขับบ้าง ลูกบ้าง กินขนมบ้าง ชวนคนขับคุยเป็นระยะๆ กันไม่ให้สามีเบื่อเผื่อจะคิดว่าไม่ได้เอาเมียไปด้วย ครั้นจะพูดมากไป คนขับอาจจะถีบตกรถหรือไม่ก็...แกล้งขับอัดก๊อปปี้ให้ลืมโลกก็ได้ใครจะรู้(เนอะ) วันนั้น..ฉันรู้ดีว่าเขาต้องเบื่อ เพราะพี่ฝนแกเล่นตกกันตั้งแต่เช้า ตกบ้างหยุดบ้างเป็นครั้งคราว แน่นอนว่า..ถนนลื่นและอากาศหนาวจนเราไม่สามารถจะออกนอกรถตอนแวะพักได้ อย่างนี้จะไม่ได้ทั้งคนขับและคนนั่งเบื่อได้อย่างไร

แล้วก่อนที่จะออกเดินทางกัน เจ้าเอ็ม..มันให้เราดูดวง คะยั้นคะยอ(ใช่มั๊ยนะ)ว่าพี่ดูเหอะ ดูหน่อยน่า เจ้าเอ็ม วัยรุ่นวัยร้ายเค้าเป็นหมอดูไพ่ยิบซี ชอบดูเรื่องความรักซะมาก แต่วัยเรามันพ้นวัยรักซะแล้วน่ะ เอ็มมันเลยดูดวงชีวิตให้ ไอ้เราก็กลัวความแม่นของมัน ไม่ค่อยได้ดูหรอกแม้ว่าน้องจะดูฟรีให้ก็ตาม แต่ความที่เจ้าเอ็มคะยั้นคะยอก็เอาซะหน่อยวะ ได้เรื่องเลย...เอ็มมันบอกอะไรที่ดีๆให้หมด เสียแต่ว่า..พี่..ระวังอุบัติเหตุหรือคนในครอบครัวจะเป็นอะไร(ทำนองนี้) เราก็คิดไปโน่น(ล่วงหน้าเลย)ว่า..กูตายแน่คราวนี้ กลัวตายขึ้นมาซะงั้น นั่งรถไปว่าจะไม่พูดมากแล้วนะ แต่ก็..ปากมากคอยเตือนสามีไปตลอดทางว่า..ขับรถช้าๆ ยังไงก็ถึง เลทบ้างไม่เป็นไร ปลอยภัยเป็นพอ ดีเท่าไหร่เขาไม่ถีบตกรถน่ะ

วันแรกเราไปถึงที่โมเต็ลในเมืองที่อยู่ทางตอนเหนือของรัฐแคลิฟอร์เนีย ทางที่ไปน่ะไม่มีโรงแรมหรูให้เช่าพัก มันจะมีก็แต่โมเต็ลเล็กๆ สำคัญเลยคุณสามีเธอต้องหาที่พักที่มันมีร้านกาแฟสตาร์บั๊คไว้กินตอนเช้า เราก็เลยต้องพักที่เมืองเล็กๆแห่งนี้ทุกครั้งที่ไปและกลับเพราะเราคุ้นเคยกับมัน คุณสามีเธอให้เหตุผลว่า..คนอเมริกันไม่กินกาแฟตอนเช้าไม่ได้(เวอร์ซะ)

นอนพักกันแบบเหนื่อยอ่อน รุ่งเช้าเราพากันขับต่อเพื่อเข้าเขตรัฐโอเรกอน ช่วงนี้จะเป็นหุบเขาซะมาก เราขับขึ้นเขาลงเขาเป็นระยะ ฝนก็ตกจนน้ำกลายเป็นหิมะ ยิ่งบนภูเขาสูงด้วยแล้ว..หิมะต้องลง ฉันก็คิดว่าสามีจะเอาโซ่ใส่ล้อไปด้วยเพื่อความปลอดภัย ปล่าวเลย..เธอไม่ได้เอาไป เธอบอก..ไฮเวย์สายห้าน่ะ หิมะไม่คลุมหรอก ดันรู้ดีไปกว่าธรรมชาติซะอีก เราก็..กลัวตายเพราะหิมะมันคลุมถนนอยู่บางๆ ขับเร็วได้ที่ไหน เผลอๆรถลื่นไถลกลับบ้านเก่าเอาง่ายๆ งานนี้..ไม่ธรรมดาเล๊ย ให้ตายเหอะ ดีว่าก่อนไปฉันเดาว่าต้องมีหิมะแน่ๆ เลยเอาถุงมือ ผ้าพันคอ หมวกเตรียมไปให้ตัวเองกับลูกเรียบร้อย สามีน่ะช่างเหอะ พี่แกเกิดเมืองหนาว ถ้าจะหนาวตายก็ช่างปะไร ตัวใครตัวมัน เอาตัวเรารอดไว้ก่อนเป็นดี โตๆกันแล้วน่ะ

เราขับกันไประหว่างทาง..เห็นหิมะคลุมเขา คลุมไหล่ทาง พื้นถนนไม่คลุมเท่าไหร่เพราะรถขับไปมาละลายน้ำแข็งไปบ้าง แต่เราก็ขับเร็วไม่ได้ กระทั่งเราขับผ่านเขา ตรงนี้แหละที่หมอกลงจนมองไม่เห็นทาง จากขับ 70 ไมล์ต่อชั่วโมง เราลดลงทันทีเหลืออยู่ 50 เพราะทางมันโค้งซะมาก แล้วจู่ๆผ่อนความเร็วลงเนี่ย คนไม่ได้ขับอย่างฉันก็กลัวไปว่า ไอ้รถคันหลังที่มันไม่กลัวตายมันจะขับมาชนท้ายเรา..เฮ้อ..จินตนาการไปได้ซะขนาดนั้น พอคุณสามีกับลูกชายเห็นหิมะ ดันเกิดตื่นเต้นกันขึ้นมา สองคนพ่อลูกพูดกันว่าแวะมั๊ย เราเป็นเมียเป็นแม่เนี่ยยังไม่ได้ตอบเลยนะว่าเราอยากออกนอกเส้นทางหรือปล่าว จู่ๆ มีทางออกเห็นๆ พี่แกดันขับรถออกนอกไฮเวย์กระทันหันแบบยังไม่ทันได้ลดความเร็วซะด้วยสิ

งานนี้อ่ะ..ปร้าดดดดด! รถลื่นไถล เล่าแล้วแค้นที่ทำอะไรไม่ปรึกษาเจ้าแม่อย่างเรา รถลื่นไถลไม่ตายก็ดีเท่าไหร่ คนนั่งใจหายแว๊บไปแล้วด้วย พี่แกดันเรียกหาพี่..ชิท..เข้าให้อีก แล้วพี่แกเสริมด้วยคำว่า..ผมไม่น่าออกนอกเส้นทางเลย แล้วจะไปทางไหนล่ะเนี่ย...(อ้าว..พี่) แล้วเราจะรู้มั๊ยน่ะ กลัวตายก็กลัวตาย โมโหก็โมโห จะออกนอกเส้นทางก็ไม่บอก แล้วหมอกคลุมซะขนาดนั้น ทางออกอยู่ไหนก็มองไม่เห็น ฉันน่ะ..นึกภาพตัวเองเป็นนางเอกหนังที่ตายกลางหุบเขายังไงยังงั้นเลย ทั้งๆที่หน้าตาก็ไกลนางเอกอยู่มากนะ

โชคดีเราเห็นรถคันนึงจอดอยู่ ก็เอาวะไปจอดใกล้มันละกัน รถคันนี้มันก็จอดพาลูกเล่นหิมะ เอาเป็นว่าไม่ได้ตายเดี่ยวแล้วฉัน ยังไงซะมันก็ตายด้วย ที่สำคัญไว้มันออกไปทางไหนเราก็มองๆมันไว้ พื้นถนนคลุมไปด้วยหิมะ ฉันยังสงสัยว่า เราจะขับผ่านมันออกไปได้มั๊ยเท่านั้น เราถ่ายรูปไว้เพราะไหนๆก็มาถึงมันแล้วนี่ ถ่ายรูปมันไปงั้นแหละ ไหนๆก็หลงดงหิมะแล้วไง ครั้นไม่ถ่ายรูปไว้ก็จะดูเหมือนโง่ แต่ถ่ายไปก็หนาวจับใจดีจริงๆ มืองี้แข็งไปหมด จมูกก็เย็น หนาวจนปวดหัว อยากจะกลับขึ้นไฮเวย์จับใจ แต่ก็ต้องรอลูกที่เห่อหิมะ ตอนออกรถเพื่อขับเข้าถนนใหญ่ กว่าจะขับเข้าเส้นทางได้ ก็ถอยหน้าถอยหลังอยู่นาน เพราะล้อมันลื่น เราต่างคนต่างเงียบ เงียบเพราะความกลัว ไม่ใช่อะไรเลย

เราขับรถกันไปด้วยความเร็วบ้าง ช้าบ้าง ตามแต่พื้นผิวและอากาศจะอำนวย พอขับเข้าเขตชายฝั่งโอเรกอน เส้นทางมันเปิดเส้นเดียว เพราะเขาอยากคงความงามของเส้นทางไว้ ไม่ได้ตัดไม้ทำลายป่าทำถนนให้กว้างหลายเลนอย่างบ้านเรา เราสี่คนเหนื่อยอ่อนกับการขับทางไกลในฤดูหนาว กระทั่งเราถึงบ้านพัก คืนนั้นฉันทำข้าวไข่เจียว หุงข้าวเช็ดน้ำ ใช่มั๊ยนะ..แบบที่ใส่หม้อตั้งเตาน่ะ แล้วทำหมูผัดพริกหยวก ทำพริกขี้หนูน้ำปลา(สุดยอด) อดอยากไม่ได้กินข้าวมาสองสามมื้อ ราวกับจะตาย ดีที่พกทุกอย่างไปด้วย คนไทย..ไม่ได้กินข้าวก็รู้ๆกันอยู่ ขนมปัง อาหารฝรั่งที่ให้เลิศแค่ไหน ใครๆก็เห่อกัน ท้ายสุดเราก็ต้องหันกลับมาเป็นตัวตนของเราอยู่ดี

คืนนั้น แม้จะเงียบเหงากินข้าวท่ามกลางสายฝนพรำ แต่เราก็มีความสุขที่ได้มาถึงที่พักอย่างปลอดภัย




Create Date : 08 กุมภาพันธ์ 2552
Last Update : 9 กุมภาพันธ์ 2552 1:04:40 น. 21 comments
Counter : 464 Pageviews.

 
เครื่องบินมีไม่รู้จักใช้ อิ อิ

เห็นน้ำแข็งปกคลุมแบบนี้ ต่อให้สวยแค่ไหน ชีวิตนี้ขอไม่ไปดีกว่า (และคงไม่มีปัญญาไป) ขนาดแถวบ้าน 16 องศา ยังไม่ค่อยยอมออกจากโปงผ้าห่ม
เห็นแม่น้องนิกยืนยิ้มอยู่ท่ามกลางหิมะ กำลังคิดถึงนางเอกในฉากนิยาย...
อ้อ...ตอนที่่ซะมีขับรถออกนอกเส้นทาง ไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะแม่น้องนิกพูดเยอะเกินไปหรือเปล่า แบ่บ รำคาญอ่ะ 555


โดย: ธารดาว IP: 202.149.25.197 วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:7:52:09 น.  

 



สวัสดีค่ะคุณแม่น้องนิก

วันนี้วันพระวันมาฆบูชา
พุทธศาสนิกชนที่นี่ต่างไปทำบุญที่วัด ค่ำๆมีเวียนเทียนด้วยค่ะ

ดูภาพประกอบเรื่องเล่าแล้วน่าสนุกนะคะพี่แมว
ท่ามกลางอากาศอุ่นๆที่เมืองไทยยังรู้สึกหนาวไปด้วยเลยค่ะ
หมูทอดข้าวเหนียวในรถ
ข้าวไข่เจียวในบ้านพักตากอากาศ...น่าอร่อย

เป็นการเดินทางที่สนุกและเต็มไปด้วยประสบการณ์
คุ้มค่ามากนะคะพี่แมว




โดย: ลูกแม่โดม IP: 125.25.16.243 วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:7:55:02 น.  

 
หันแล้วหนาวแตนน่อปี้แมว...
ผมไปอยู่คงแข็งต๋ายแน่เลยนิ


โดย: pu_chiangdao วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:20:57:34 น.  

 
คุณธารดาว..ไปเครื่องมันไม่ได้บรรยากาศสิจ้ะ อีกอย่างไปเครื่อง ก็ต้องไปเช่ารถขับอีก เสียเงินอีกมาก เสียดายตังน่ะ

ไหนจะค่ากินอีก ราคาอาหารที่ทะเลน่ะ เห็นแล้วไม่อยากจะกินอะไรเลยล่ะ เพราะน้ำมันขวดลิตรอย่างบ้านเราน่ะ ที่แอลเอแพงสุดก็สามดอล แต่ที่ทะเล เจ็ดดอล กินไม่ลงเนาะ

อ้อ..แล้วเสียใจด้วยนะจ้ะ เรื่องพูดมากในรถน่ะ ไม่มี๊ ไม่มี เราก็คนกลัวตายเหมือนกันนี่ แต่สามีแม่น้องนิกน่ะ พี่แกออกจะชอบผจญภัยไปหน่อย พี่แกชอบเข้าป่า แค้มปิ้ง แต่เมียเนี่ย ไปลำบากไม่ชอบไป แล้วไม่รู้มาอยู่ร่วมกันได้ไงเหมือนกันนะ เวลาพี่แกชวนเข้าป่า แกก็จะไปกับนิก ไม่รู้สิคุณธารดาว แม่น้องนิกไม่ชอบไปลำบาก

++++++++++++=
สวัสดีจ้ะลูกแม่โดม

ขอให้มีความสุขกับการทำบุญนะคะ
การกินอาหารที่เราเคยกินอยู่ประจำทุกวัน เราไม่เห็นค่ามันเท่าไหร่ แต่พอไม่ได้กินเนี่ย แม้ไข่เจียวยังอร่อยเลย

++++++++++++
คุณภูเจ้า

หนาวก่าคุณภู ปี้แมวถ่ายรูปบ้านมาตวยเจ้า แต่รอพักนึงเนาะ แล้วจะอั๊พบล๊อกรูปบ้านหื้อผ่เจ้า


โดย: แม่น้องนิก IP: 216.175.70.132 วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:0:13:56 น.  

 
สวัสดีค่ะแม่น้องนิก

แม่น้องนิกมีพรสวรรค์นะ เล่าอะไรก็สนุก ทั้ง ๆ ที่บางตอนมันน่าเครียดนะคะ

เห็นรูปแม่น้องนิก พี่คิดว่า ตัวเล็ก ๆ แค่นี้ไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นคนที่เข้มแข็ง เด็ดเดี่ยวเลยนิ
พี่ชอบดูรูปเด็ก ๆ ท่ามกลางหิมะ พี่คนหนึ่งไม่ขอลงไปลุยหร๊อก หนาวจะตายไปเฮ้อ!

เรื่องขับรถออกนอกเส้นทางพี่ก็มี ขำมาก
พี่ต้องไปงานพระราชทานเพลิงศพงานหนึ่งที่อำเภอเสนา อยุธยา ที่จริงมันก็ไม่น่ายาก แต่พี่บอกลูกน้องจนเขางง ที่สุดก็หลงทางไม่รู้ว่าจะกลับไปวัดทางไหน ก็ถามเขาไปเรื่อย ๆ กว่าจะเจอก็เย็นเลยเวลาไปมาก

พอถึงวัดเจ้าภาพ (สนิทกัน) ถามว่าเธอออกจากบ้านมากี่โมง พี่ไม่อยากบอกว่าหลงทางเลยบอกนึกว่าจะมาทัน เจ้าภาพให้อยู่ต่อเพราะนาน ๆ เจอกันที เขาชวนให้พี่ดูลิเกก่อน พี่ก็เอาวะ ดูก็ดู ขากลับต้องถ่างตาเอาไว้ กลัวลูกน้องจำทางกลับผิดอีกเพราะมันมืดมาก

มีภาพสวย ๆ เอามาแปะไว้อีกนะคะ ชอบดูค่ะ
ไหนว่าจะถ่ายวิวสนามกอล์ฟมาให้พี่ดูไงคะ
ไม่ลืมนะ


โดย: นกขมิ้น IP: 124.120.121.85 วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:9:31:49 น.  

 


สวัสดีค่ะพี่แมว พี่หมิ้น

พี่ทั้งสองคนมีอารมณ์ขันทั้งคู่เลยนะคะ
ฟังเรื่องเล่าแล้วอดขำไม่ได้

ไข่เจียวร้อนๆกับข้าวสวยอร่อยเสมอค่ะพี่แมว
ข้าวเหนียวหมูทอดนี่อย่างโปรดเลยนะคะ

หนูมีเมนูหมูเค็มที่ชอบมากค่ะ
ไม่ต้องใช้น้ำมันทอดนะคะ

เริ่มจากหั่นหมูเป็นลูกเต๋ากว้างยาวสูงสักนิ้วครึ่ง
เนื้อหมูถ้าได้สันคอจะนิ่มดีค่ะ หากไม่กลัวอ้วนสามชั้นก็อร่อย
จากนั้นหมักหมูกับซีอิ๊วขาว และเกลือ ทิ้งไว้สักชั่วโมง
ใส่ลงไปในกะทะเติมน้ำให้เกือบๆท่วมเนื้อหมู
รวนไปเรื่อยๆจนน้ำค่อยๆงวด
และน้ำมันค่อยๆออกจากเนื้อหมู
เมื่อเริ่มได้กลิ่นหอมๆ ให้ดูว่าสีของเนื้อหมูน่าทาน ก็ตักขึ้นสะเด็ดน้ำมันค่ะ
เมนูนี้แช่แข็งไว้ทานได้เป็นเดือนๆเลยนะคะ
ทานกับข้าวเหนียวก็ได้ข้าวสวยก็ดี

สูตรนี้สืบทอดจากบรรพบุรุษที่มาจากแผ่นดินใหญ่ค่ะ




โดย: ลูกแม่โดม IP: 125.25.55.46 วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:20:42:08 น.  

 
สวัสดีไย้แมว

วันนี้ตุ๊เจ้าวัดหนองยาวเริ่มเข้าก๋ำ

เลยทำให้อากาศหนาวแห๋มรอบ

อิ อิ อิ เกี่ยวกั๋นก่อนี่

................

เห็นรูปแล้วสยองกระดูก

เป๋นเฮาแข็งเกิ้กเดิ้กแล้ว

ฮักษาสุขภาพครับ

................

ซำบายดีเมืองฝาง


โดย: อปน.ไม่ปุ้มปุ้ย IP: 124.157.237.158 วันที่: 11 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:9:26:31 น.  

 
สวัสดีค่ะแม่น้องนิก และ ลูกแม่โดม

ขอนำเมนูหมูเค็มของบรรพบุรุษลูกแม่โดมไปทำดูบ้าง ท่าทางจะโอเคนะคะ
ถ้าเราเติมน้ำตาลปี๊บและน้ำมะขามเปียกเข้าไปนิดหน่อยก็เป็นหมูหวานกินกับข้าวคลุกกะปิได้เนาะ

ขอเป็นแม่ศรีเรือนเรือนแบบแม่น้องนิกบ้างไม่รู้ว่าจะประสบความสำเร็จเหมือนแม่น้องนิกหรือเปล่าอ่ะค่ะ




โดย: นกขมิ้น IP: 124.120.117.16 วันที่: 11 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:10:18:06 น.  

 


สวัสดีค่ะพี่หมิ้น

ยินดีค่ะ...ไม่อ้วน สะอาด ถูกหลักอนามัยด้วยนะคะ
หากพี่หมิ้นจะทำเป็นหมูหวาน ก็หั่นหมูให้เล็กลงนะคะ
แล้วเติมน้ำตาลช่วงเนื้อหมูใกล้ๆสุก เพราะไม่ทำให้หมูไหม้
นอกจากไม่ใส่น้ำมันแล้ว ยังมีน้ำมันจากเนื้อหมูให้เราตักออกด้วยค่ะ


ลูกแม่โดมขอสารภาพนะคะพี่ๆ
สูตรนี้ยังเคยทำทานเองแค่ครั้งเดียว แล้วก็ไม่อร่อย 555
อาจเนื่องจากขาดทักษะในการปรุงมั้งคะ

อยากทานให้อร่อยหนูต้องออร์เดอร์แม่ทุกครั้งค่ะ
ครั้งละเยอะๆ เอามาแช่แข็งเก็บไว้ทาน
ของดีต้องทานให้ได้นานๆใช่มั้ยคะพี่หมิ้นพี่แมว

แต่ถ้าพี่หมิ้นลองทำทาน หนูว่ารสชาติผ่านอยู่แล้วล่ะค่ะ
...ลองดูนะคะ


ป.ล. เมื่อวานหนูเอากล้วยน้ำว้าห่ามเข้าเวฟ
ทำไมมีรสฝาดด้วยล่ะคะพี่หมิ้น หรือว่าห่ามเกินไป




โดย: ลูกแม่โดม IP: 203.149.16.36 วันที่: 11 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:11:24:04 น.  

 
ลูกแม่โดมคะขอบคุณนะคะ ที่บอกว่าเคยทำแค่ครั้งเดียว ประเด็นสำคัญอยู่ตรง ทำออกมาแล้วไม่อร่อยนะซิ..ปัดโธ่...เดี๋ยวพี่ทำตามผลออกมาคงไม่ต่างกันมากมายนักหรอกค่ะ ก็เราสองคนศิษย์กาดอง "เบลอ" อ่ะดิค่ะ เพราะถ้าไม่เบลอคงไม่ลุกมาจับตะหลิวควงโชว์หรอกค่ะ..555

คุณย่าพี่เคยบอกว่า การทำอาหารให้อร่อยต้องใส่ใจไปด้วย เวลาพี่ทำ พี่ก็ใส่ใจนะคะ แต่มันเป็น "ใจไม่อยากทำ" แทนค่ะ

กล้วยนี่ถ้าเป็นกล้วยห่ามจะไม่อร่อยนะคะ
เพราะมันไม่มีน้ำกล้วยเยิ้ม ๆ ออกมา มันจะแห้ง และมีรสฝาดค่ะ

กล้วยดิบ ๆ นี่พี่เห็นเขาเอาไปทอดมากกว่า ทานกรอบ ๆ แบบกล้วยฉาบ
เห็นเข้าท่าอีกอย่างก็เอาไปกินแนมกับแหนมเนืองค่ะ

พูดแล้วนึกอยากทานขึ้นมา
เดี๋ยวนี้กทม. เขามีสาขาของ VT แหนมเนืองด้วยค่ะ แต่ก่อนเวลาไปอุดรต้องไปทานที่ร้านเขาอร่อยหลายอย่างค่ะ


โดย: นกขมิ้น IP: 124.120.117.16 วันที่: 11 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:11:40:23 น.  

 


พี่หมิ้นคะ

กล้วยเมื่อวานน่าจะต้องทิ้งไว้ให้สุกก่อน แล้วค่อยอบใช่หรือเปล่า

ส่วนแหนมเนือง ฟังพี่หมิ้นแล้วก็นึกอยากทานขึ้นมาบ้าง
หนูตามไปดูในเว็บ วีทีสาขา กทม. อยู่แถว ซ.แบริ่ง ไปไม่ถูกค่ะ
สงสัยต้องพึ่งร้านแดงแหนมเนืองเหมือนเดิม
ที่ทำงานเค้ารวบรวมออร์เดอร์แล้วสั่งมาค่ะ
ชุดใหญ่มีหมูสิบไม้ ราคา 220.- บาท ไม่แพงเลยค่ะ
พี่หมิ้นไปอุดรฯ ได้ทานไข่กะทะร้านดังหรือเปล่าอร่อยดีนะคะ
แล้วก็มีเค้กมะพร้าวน้ำหอมชื่อร้านมิสเค้ก
ร้านนี้มีสาขาใน กทม. อยู่แถวลาดพร้าว 71 ใกล้ๆบ้านค่ะ

สำหรับเมนูหมูเค็มอยากให้ลองทำนะคะ อร่อยและไม่อ้วนค่ะ
พี่หมิ้นอย่าลงมาเปรียบเทียบกับหนูเล้ย... หนูน่ะเบลอของแท้
ทำเถอะค่ะ มีฝีมืออย่างนี้ อร่อยแหงๆ

พี่หมิ้นเดินทางทั่วทุกภาคครบทุกจังหวัดแล้วยังเอ่ย...




โดย: ลูกแม่โดม IP: 203.149.16.43 วันที่: 11 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:13:36:04 น.  

 
น่าอิจฉาว่ะ เราอยากไปมั่ง สวยดีเนาะ แต่ที่แกเล่ามาเสียวนะ หากหลงทาง มีแต่หมอก มองไม่เห็นอะไรสักอย่าง หาทางไม่เจอ กินข้าวลิงแน่แก อยากตักหิมะที่โน่นมาบ้านเราจังเลย บ้านเราไม่มีอย่างบ้านแก มีแค่หมอกเยอะก็ตื่นเต้นแล้ว ......
ตอนนี้เราก็เริ่มจ้างเขาซักผ้าห่มเก็บเข้ากล่องแล้วนะ เริ่มร้อนแล้ว คนแถวบ้านเขารับซักผืนละ 50 บาท ส่งถึงบ้านเลย เครื่องซักผ้าเรามันเล็ก ซักได้แค่ 6.5 กิโลเอง พอดีพี่ไก่ไปเชียงราย ไม่ค่อยอยู่บ้านเราก็เลยรีบจัดการ เสื้อผ้าที่หนาๆก็ทยอยเก็บใส่กล่องเหมือนกัน น้องกุ๊กก็อ่านหนังสือเตรียมสอบทุกวันนะ ดีนะที่ไม่ต้องบอกอะไรมากแล้ว เขารู้หน้าที่ดี กลางคืนเราก็ไม่เปิดทีวี ให้บ้านมีแต่ความเงียบ เราก็หาหนังสือมาอ่านเหมือนกัน อยู่กันคนละมุม วันที่ 13 กับ 16 สอบ ...... เออ....แกเห็นหลานที่ไก่ที่เป็นผู้หญิงไม๊ คนนั้นแหละ ทำงานแล้วนะ อยู่กระทรวงการคลัง เรียนเมืองนอกนะ ทุน กพ. ซะด้วย เพิ่งจบโทมา อีกคนผู้ชาย ลาออกจากงาน มาเรียนต่อโท กลัวน้อยหน้าน้องสาว เรียนทุนเหมือนกัน เทคโนพระนครเหนือ ภาคอินเตอร์ จะไปฝึกงานที่เยอรมัน แกดูซิ่ เขาเก่งๆกันทั้งนั้น น้องกุ๊กกดดันว่ะ ตอนนี้น้องกุ๊กเริ่มบ่นแล้วว่ะ ขอไม่เรียนพิเศษคนเดียวได้ไม๊ เรียนไปก็ไม่มีอะไรดีขึ้น เหมือนเดิม แต่น้องกุ๊กก็ไม่ได้ขอเรียนกับเพื่อน สงสัยรอดูเพื่อนอยู่มั้งว่าจะมีใครเรียนกันบ้าง เราก็ไม่อยากบังคับลูกนะ เพราะถ้าบังคับยิ่งทำให้เขาเรียนอย่างไม่สนุก เบื่อ เพราะเราก็เคยผ่านจุดนั้นมาแล้ว เราอยากให้เขามีความสุขกับการเรียนพิเศษ มีเพื่อนเรียน แกว่าไม๊ สรุปว่า ขึ้นม.4 ก็จะตามใจเขา แต่เขาไม่ใช่เด็กขี้เกียจเรียนหรอกนะ ......เอาล่ะ แค่นี้ก่อนนะ มีการตรวจ 5 ส อีกแล้วล่ะ เดี๋ยวอัพรูปให้ดู


โดย: แม่น้องกุ๊ก IP: 210.246.144.163 วันที่: 11 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:14:32:16 น.  

 
โห..พี่หมิ้น ลูกแม่โดมจ้ะ อะไรกั๊นนนนนน ไม่ได้ลองฝีมือบ่อยจนอร่อย ปล่อยสูตรออกมาแล้วคนทำอย่างเราจะทำอร่อยรื้อ

บางทีสูตรอาหาร เหมือนกัน แต่ทำอร่อยไม่เท่ากันก็มี ขาดทักษะและเคล็ดอย่างลูกแม่โดมว่าไว้แหละค่ะ

พี่หมิ้นน้อ..ใส่ใจอยากทำสิคะ อย่างหนูเนี่ย ทำแบบใส่ใจทั้งดวงลงไปเลยนะ หนูเคยไปกินร้านอร่อยๆที่เมืองไทยเราจำรสมันได้ พอเราทำเราก็พยายามปรุงให้มันออกรสนั้นจนได้พี่ อ้อ..พี่หมิ้นจ้ะ ถ้าจะเล่าถึงอาหารเกรงใจคนไกลบ้านบ้างก็ได้พี่ เวลามันอยากตามแล้วไม่มีจะกินเนี่ย หงุดหงิดนะพี่

เมื่อวาน น้องเค้าพาไปกินบั๊ฟเฟ่ ร้านจีนร้านนึงใกล้ที่ทำงานเค้า อาหารทะเลเพียบ ไม่รู้มันจะพาหนูไปทำไม เพราะเรากินไม่ได้ไง กินไงก็ไม่คุ้ม กินได้แต่ไก่เนี่ย แต่ก็กินพี่ กินจนข้าวเย็นกินไม่ไหว ไหนๆก็กินได้ทุกอย่างแล้วนี่นะ ตอนเดินผ่านไปโต๊ะนึงเป็นกลุ่ม ได้ยินเสียงภาษาไทย เราก็แอบยิ้มกันค่ะ

+++++++++++
ไอ้แม่น้องกุ๊ก

แกนี่ยังไง..เรื่องของสมองกับความสามารถเนี่ย มันแข่งกันไม่ได้เว๊ย ถ้าเค้าเก่งก็โอเคยินดีไปกับเค้า แต่ไม่ต้องกดดันเรื่องไอ้กุ๊กเลย แกดูแต่พ่อแม่มันดิ เก่งหรือปล่าวล่ะ ถ้าทุกคนในโลกมันเก่ง มันก็คงไม่มีอาชีพที่หลากหลายหรอกแก เอาแค่ว่า มันเป็นคนดี มันมีงานทำไม่ขอแกกิน ดำเนินชีวิตของมันไปได้ แค่นี้แกก็น่าจะพอใจในตัวมันแล้ว

เด็กเนี่ย เราว่า..ถ้ามันมีสำนึกของความรับผิดชอบและความตั้งใจแล้วอ่ะนะ ไปรอดว่ะ แต่ใช่ว่าทุกคนจะคิดได้อย่างนี้เหมือนกันหมด ลูกเราเรียนดีก็จริง แต่ยังขาดสำนึก

แกจะคิดอะไรมากวะ


โดย: แม่น้องนิก IP: 216.175.88.48 วันที่: 11 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:23:05:21 น.  

 


สวัสดีค่ะ

เดี๋ยวหนูจะทานแหนมเนืองเผื่อพี่แมวนะคะ
ดีใจได้คุยกันค่ะ...มันดีเหมือนเดิมนะพี่แมวนะ




โดย: ลูกแม่โดม IP: 125.25.63.107 วันที่: 11 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:23:15:24 น.  

 
อ้าว ลูกแม่โดม สวนกันทางอากาศเลยจ้ะ

+++++++++++++
อปน. บ้านเมืองเปิ้นฮ้อนกั๋นล่มๆ ตุ๊เจ้าเมืองแฟร้งค์กิ๋นข้าวก่ำอย่างใดนิ

หนาวแข็งเกิ๊กเดิ๊ก นึกผ่คำเก๋ก่า ว่าจะหนาวขนาดไหน เฮาแค่ยืนถ่ายรูปแป๊บเดียว ยังหน้าแดงเพราะความหนาว คำเก๋เดินไปรับลูกที่โรงเรียนอ่ะ..ไหวเนาะป้อ



โดย: แม่น้องนิก IP: 216.175.88.48 วันที่: 11 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:23:21:56 น.  

 
สวัสดีค่ะ พี่แมว
เห็นภาพแล้วรู้สึกหนาวไปด้วยเลยค่ะ
แถวบ้านเพ็ญ ร้อนมา 2-3 วันแล้วร้อนมากๆ จะทำท่าจะไม่สบายเลยค่ะ

เมื่อเช้าฟังข่าวคุณอัญชะลี (พี่แมว เมื่อก่อน ชื่อเขา ก็สะกด อัญชลี ปกติ แต่เพิ่งเปลี่ยน)
ที่เขาจะจัดงาน ที่อุดร พรุ่งนี้ แล้วคิดถึงพี่แมวค่ะ ตกลง เดือนหน้า เขาจะไปจัดกันที่ LA นะคะ



โดย: เพ็ญ IP: 202.129.48.35 วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:9:06:48 น.  

 
เออ....เออ.... เออ...
เราอัพบล๊อคแล้ว เข้าไปดูซิ่ เหมือนครูกำลังสอนเลยว่ะ


โดย: แม่น้องกุ๊ก (แม่น้องกุ๊ก ) วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:10:35:52 น.  

 



สวัสดีค่ะคุณแม่น้องนิก


วันนี้วันแห่งความรักค่ะ
รัก...หากใจรู้จักรัก
ความสุขก็เกิดขึ้น


วันแห่งความรักวันนี้
ที่บล็อคพี่ปะการังมีของขวัญมาให้เพื่อนผองน้องพี่
เข้าไปชมด่วนเลยนะคะ


Happy Valentine's Day
ขอให้พี่แมวและครอบครัวมีความสุขทุกวันค่ะ




โดย: ลูกแม่โดม IP: 125.25.243.234 วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:6:43:18 น.  

 
พี่แวะไปแล้วจ้ะลูกแม่โดม ขอบคุณค่ะ


โดย: แม่น้องนิก IP: 216.175.72.244 วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:23:22:43 น.  

 
สวัสดีค่ะแม่น้องนิก

สบายดีนะคะ
เห็นเงียบ ๆ ไปค่ะ
ช่วงนี้มีกิจกรรมเสริมเยอะหรือคะ

อาทิตย์นี้พี่ไปเมืองกาญจน์มาค่ะ
เลยไม่ได้เข้ามาส่งเสียง
ขากลับแวะซื้อซาหริ่ม อร่อยมากค่ะ
ที่จริงที่นี่เขาเป็นโรงงานผลิตวุ้นเส้น
แต่ซาหริ่มเขาดังค่ะ

แม่น้องนิกทำขนมทานเองบ่อยไหมละคะ
ซื้อเขาบ้างก็ได้นะคะ
เดี๋ยวกะตังค์บูดหมด..อิอิ

คิดถึงเสมอ


โดย: นกขมิ้น IP: 124.120.244.152 วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:19:42:01 น.  

 


??????
สงสัยว่าคุณแม่น้องนิกจะลุกขึ้นมาทำซาหริ่มหรือเปล่านะ
??????



โดย: ลูกแม่โดม IP: 202.44.210.45 วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:14:22:57 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Mommy and me
Location :
California United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add Mommy and me's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.