หลายเรื่องราว...เล่าเรื่องลูก...ที่คงไม่มีวันเลือนหาย..ในความรู้สึกของแม่
Group Blog
 
<<
เมษายน 2552
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
 
20 เมษายน 2552
 
All Blogs
 
ฝึกเด็กให้อ่านเป็น

เมื่อคืน..ฉันดูข่าวเกี่ยวกับการฝึกฝนพัฒนาการด้านการอ่าน ของเด็กอเมริกัน มีเจ้าหน้าที่ที่เชี่ยวชาญด้านนี้(น่ากลัวเชี่ยวชาญด้านความอดทน)มาฝึกเด็ก เด็กที่มีพัฒนาการด้านการอ่านช้าจะได้รับการช่วยเหลือ ด้วยการมีคนมาฝึกอ่านทุกวัน สังเกตว่า..คนที่มีฝึกเด็กแก่ๆทั้งนั้น

สามีฉันนอนเอนตัวดูอยู่หน้าจอทีวี เธอกำลังนึกอยู่ว่า เมียเธอทำหน้าที่แบบนี้ที่โรงเรียนหรือปล่าว เผอิญ..ฉันส่งเสียงตอบออกไปก่อนที่เธอจะได้ถามว่า..เออ..นี่เลย แมวทำแบบนี้ที่โรงเรียนเลย

ว่าแล้วก็..สงสารตัวเองน่าดู ภาพในทีวีเป็นภาพที่คนที่ได้รับการฝึกฝนมาเป็นอย่างดี ถูกส่งไปฝึกเด็ก แต่เราอ่ะไม่ได้รับการฝึกแต่อย่างใด อาศัยเรียนรู้กับลูกตอนที่ลูกเรียนเมื่อยังเล็ก แล้วครูก็โยนงานนี้มาให้ อาจจะเป็นเพราะครูสังเกตว่า ลูกเราอ่านได้เกินกว่ามาตรฐานของเด็กวัยนี้ และสังเกตพฤติกรรมของเราในยามที่เราฝึกฝนเด็กให้อ่านในระดับพื้นฐาน พอไว้ใจได้ครูก็ส่งงานที่ยากกว่าเพิ่มเดิมมาให้ เพื่อไปฝึกเด็ก

ความยากของการฝึกฝนเด็กให้อ่านเป็น..มันไม่ง่ายเลย บางวันปวดหัวกับสมองของเด็กที่ไม่สามารถจดจำอะไรได้ เด็กบางคนเมื่อเราใช้ทักษะของเราที่เคยสอนลูกแนะนำ เด็กก็สามารถพัฒนาขึ้นเป็นลำดับ เด็กบางคนมีความสามารถในการเรียนรู้ช้าไปบ้าง แต่เด็กต้องการกำลังใจที่จะช่วยเสริมความมั่นใจในตัวเองว่า..ข้าก็ทำได้ เด็กบางคนเรียนรู้อะไรได้เร็วเพียงแค่สอนเพียงเล็กน้อย และเด็กบางคนก็ เข้าขั้น..นำสารพัดทักษะมาใช้ก็ไม่ไปไหนซะที เรียกว่า ได้ผลช้ามาก

การฝึกเด็กให้อ่านของฉัน ต้องใช้ความอดทนสูงมากๆๆๆๆ เพราะที่ผ่านมาฉันเป็นคนความอดทนต่ำ แต่พอได้รับมอบหมายให้ฝึกเด็ก แม้จะมีความอดทนต่ำอย่างไร มันก็เท่ากับต้องฝึกตัวเองให้สูงเข้าไว้

การฝึกอ่าน มันไม่ใช่การบอกเด็กว่า เอช เอ เอส has แล้วจบ ฝรั่งเค้าฝึกเป็นเสียงของสระ พยัญชนะ เมื่อเด็กอ่านไม่ได้ เราก็ต้องอดทนคอย บอกเด็กว่า sound it out! ซึ่งเด็กจะต้องรู้เสียงสระและพยัญชนะเช่น..เสียง H คือเหอะๆๆๆ เสียง A คือ แอะ และเสียง S คือเสียง สึ่ รวบเสียงเข้าด้วยกัน ออกมาเป็น เหอะ แอ สึ่ เด็กต้องเข้าใจ เสียงต้น เสียงกลางคือสระและเสียงปิดท้าย เพราะคำพ้องเสียงมันเยอะ ถ้าเด็กไม่เข้าใจก็จะอ่านผิด ระหว่างคำว่า has had เด็กต้องปิดเสียง เอส กับ ดี ให้เป็น

เด็กบางคนไม่รู้..เสียงสระและพยัญชนะ ก็ยากที่จะอ่านได้ ทั้งที่ครูเปิดเพลงเสียงสระพยัญชนะให้ร้องเจื้อยแจ้วทุกวัน แต่เด็กไม่รู้เลย เด็กบางคนไม่สามารถอ่าน A-Z , a-z ตัวเล็กตัวใหญ่ พื้นฐานเหล่านี้เป็นส่วนที่จะช่วยให้เด็กสามารถอ่านออก ในเมื่อพื้นฐานก็ไม่แน่นซะแล้ว คนฝึกอย่างเรา..กลุ้มบอกเด็กหมดทุกตัวก็ไม่ได้ เด็กต้องคิดเอง เพราะเรียนรู้มาเกือบทั้งปี จะเสียเวลาก็ตรงที่ต้องคอยให้เด็กคิด แต่กว่าคิดได้บางคนก็ใช่ว่าจะรวบคำและอ่านเป็น สารพัดรูปแบบที่ฉันได้เรียนรู้กับเด็ก

การฝึกเด็กให้อ่านเป็น ด้วยความเข้าใจที่เด็กมี มันไม่ง่ายเหมือนฝึกเด็กให้ท่อง แม่ส่วนมากฝึกลูกให้ท่อง โดยขาดความเข้าใจว่าลูกควรอ่านเป็น ไม่ว่าคำๆนั้นจะไปวางตรงตำแหน่งไหนของประโยค

อยากจะให้สิ้นปีในเดือนมิถุนาไปเร็วๆ จะได้เรียนจบกันไปฉันจะได้พัก การฝึกเด็กให้อ่านเป็น ยังไม่ยากเท่ากับฝึกเด็กให้รักการอ่าน โชคดีที่ลูกฉันรักการอ่านทั้งสองคน


Create Date : 20 เมษายน 2552
Last Update : 20 เมษายน 2552 3:02:21 น. 88 comments
Counter : 323 Pageviews.

 
เพิ่งเม้นท์ไปตะกี้เอง เปลี่ยนหน้าใหม่แล้ว อิอิ
เข้าใจครับว่าการสอนนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายๆเลย ส่วนตัวยังชื่อว่าการสอนโดยมีไม้เรียวกำกับอย่างคนไทยสมัยก่อน ยังใช้ไ้ด้ผล
สมัยนี้้คงไม่มีใครกล้าตีเ ด็ก จริงๆก็มีแหละ แต่ในสังคมที่ว่ากันว่าผู้มีการศึกษาเค้ามักไม่ทำกัน
การใ ช้ไม้เรียวของคนสมัยก่อน ผมว่าเค้าคงไม่ได้ทำพร่ำเพรื่อหรอก และตีก็ด้วยจิตเมตตาเป็นที่ตั้ง
สมัยนี้ไม่มีแล้ว เด็กจึงฉลาดในบางเรื่องเกินเด็ก พอฉลาดมากก็เหลิง พอเหลิงก็หลง คราวนี้ไปกันใหญ่ เพราะไม่ได้้กำกับด้วยไม้เรียวตั้งแต่ต้น
คุณแ ม่น้องนิกครับ เด็กๆที่คุณแม่น้องนิกสอน ถ้าจบจากโรงเรียนนั้น พวกเขาจะไปต่อยังไงล่ะครับ


โดย: ธารดาว IP: 202.149.25.197 วันที่: 20 เมษายน 2552 เวลา:3:32:21 น.  

 
นอนเช้าเลยเหรอธารดาว ดีใจที่ไม่ได้เป็นอะไรอย่างที่นึกห่วง

ที่โน่น..มันจะมีโรงเรียนทั้งประถม มัธยมต้น และมัธยมปลาย คลอบคลุมเขต(ระหัสไปรษณีย์ที่เราอยู่

ถ้าเราส่งลูกเรียนในเขต ก็ไม่มีปัญหาอะไร โรงเรียนเขาโอนส่งไป จะไม่เล่าละเอียดนะ จะบอกแค่ว่า การเรียนของเขตการศึกษาแต่ละแห่ง เขาใช้ข้อสอบวัดผล เป็นมาตรฐานเดียวกัน ที่ออกมาโดยเขตไม่ได้ออกโดยครูที่โรงเรียนเลย หนังสือ และKey ที่ครูใช้สอนก็มีมาเรียบร้อย ครูแค่สอนตามที่เขากำหนด แต่เนื้อหาเยอะมาก ดูเหมือนครูฝรั่งไม่ต้องคิดอะไรเลยนะ แค่สอน

มาตรฐานฝรั่งเค้ามีของเค้าแบบนั้น แต่บ้านเรามาตรฐานตามใจส่วนกลาง เปลี่ยนการวัดผลไปเรื่อยๆ สำเร็จบ้าง ไม่สำเร็จบ้าง ขนาดมาดูงานกับโครมๆ เสียเงินไปตั้งเท่าไหร่ การสอนภาษาอังกฤษก็ยังผิดมาจนแม่น้องนิกจะตายลาโลกอยู่แล้ว


โดย: แม่น้องนิก (Mommy and me ) วันที่: 20 เมษายน 2552 เวลา:4:57:56 น.  

 
พี่หมิ้นคะ หนูก๊อปเม้นท์ธารดาวมาให้อ่านตรงนี้นะพี่ งานนี้ ถล่มแบบตัวใครตัวมันนะพี่ เต็มที่เลย

++++++

คุณแม่น้องนิก มีแขกมาเยี่ยมหลายคน คิกคักแล้ว มันส์จริงๆเมนท์คุณแม่น้องนิก บรรยายเห็นภาพ และเห็นชัดว่าชีวิตเริ่มมีปัญหากับเด็ก แต่ความวุ่นวายนั้น คงไม่สามารถทำอะไรผู้หญิงที่เคยผ่านด้ามไม้กวาดของบุพการีมาแล้วอย่างโชกโชน อิอิ
'แล้วเราก็แก่แล้วก็งี้ล่ะพี่' เห็นด้วยๆ ปลงๆซะมั่งเถอะครับ 555
แต่มีเรื่องนึงที่เราสองคนคงต้องสุมหัวกันคิดหน่อย เรื่อง 'พ่อตา แม่ยาย'
กะลังรอสมาชิกอีกคนมาร่วมสุมหัว คุณผู้พันนกขมิ้นเหลืองอ่อน...
น่าเป็นห่วงจริงๆเรื่องรองเท้าคุณว่าที่ฯ ไม่ทราบว่าก่อนออกจากบ้านของผู้ใหญ่ ได้หาดูดีๆหรือยัง จริงๆรองเท้ายังอยู่ แต่เจ้าตัวอาจเพิ่งค้นพบตัวเอง อิอิ
เรื่องนี้ ขำจริงๆนะเนี่ย นึกภาพท่อนบนเป็นนายทหารมาดเข้ม พอไล่สายตาลงมาที่เท้า...ฮ่าฮ่า
คุณลูกแม่โดมจะไปเที่ยวแล้วเหรอเนี่ย กินหิมะเหยาะน้ำแดงเผื่อด้วยนะครับ





โดย: Mommy and me วันที่: 20 เมษายน 2552 เวลา:5:09:00 น.  

 
คนที่ผ่านด้ามไม้กวาดมาแล้วอย่างโชกโชน ก็ยืนได้อย่างสง่างามนะจ้ะ เด็กจะมาลายไหน เราก็ผ่านมาแล้วทั้งนั้น

เมื่อคืนยังคุยให้นิกฟังอยู่เลยว่า นิกอ่ะโชคดีนะ แม่ไม่เคยตี ยายนิกอ่ะ เอาไม้กวาดไล่พุ่งใส่แม่ตอนแม่เป็นเด็ก นิกบอก..งั้นนิกก็โชคดีที่บ้านเราไม่มีไม้กวาด

ตอนนี้..เราก็เหลือ ลูกแม่โดมที่เป็นน้องนุชสุดท้องสินะที่ยังไม่ก้าวข้ามเส้นพ่อตาแม่ยาย
แม้ธารดาวจะหนุ่มหรือแก่กว่าก็ตาม แต่ยกประโยชน์ให้ว่า..แก่ แก่ศาลา แล้วแน่นอน ความหลงลืมย่อมตามมาไปตามวัย ความสะดุ้งตกใจ ย่อมบังเกิด เวลาเมียจับผิดได้ จากที่ใสซื่อก็กลายเป็นจอมวางแผนขึ้นมาทันใด ความอ่อนหวานเอาใจผิดธรรมชาติก็จะมีมันตอนนั้นแหละ เนี่ย..ผู้ชาย (พี่หมิ้นอ่านแล้วจำแม่น)

อย่าไปชี้โพรงให้ลูกแม่โดมเค้าแบบนั้น เกิดเค้าเอาไปจริง ถ่ายรูปให้ดูก็..กินเนสบุ๊คเอาไปลงก็...อิๆ



โดย: Mommy and me วันที่: 20 เมษายน 2552 เวลา:5:28:52 น.  

 
5555....แม่น้องนิกรู้ใจซะไม่มี...พี่อ่านความในใจเสี่ยธารดาวแล้วมีรึจะไม่เอาคืน ถือว่าเป็นประเพณีระหว่างเราสามคนก็แล้วกันนะคะ
ประเภทแค้นข้ามบล็อกน่ะค่ะ

แม่น้องนิกอึดมาก ๆ แต่พี่คิดว่าการกระทำความดีของแม่น้องนิกถึงแม้ว่าจะทำให้ปวดหมองบ้าง เซ็งบ้างแต่ก็คือการทำความดีนะคะ ทำไว้ไม่ไปไหนค่ะอยู่กับแม่น้องนิกเต็ม ๆ ค่ะ

******
เสี่ยธารดาวหายดีแล้ว มิน่าถึงได้มีเรี่ยวมีแรงแซวคนโน้น คนนี้

ไม่ต้องมาหาสมาชิกชมรมไม่เอาพ่อตาแม่ยายเพิ่มนะจ๊ะ ที่มีสมาชิกถาวรกันอยู่สองคนก็เกินพอแล้วอ่ะ หรือว่าจะหาคนแชร์ค่าน้ำใบบัวบก สวนหลังบ้านมีที่ว่าง ๆ ก็ปลูกไว้บ้าง เห็นมีแต่ผักชีเต็มไปโม๊ดดด

ต้องไปสืบซะแล้วว่าที่พ่อตาแม่ยายยกลูกสาวให้เนี่ย เพราะความดีหรือยอมแพ้อาการตื๊อไม่เลิกกันแน่ (เดาว่าอย่างหลัง)
เวลาก็ล่วงเลยมานาน ยังไม่หายแค้นท่านทั้งสองอีกหรือท่านธารดาว...เอิ๊ก ๆๆๆ

******

ลูกแม่โดมคะ

วันนี้มื้อเช้าทานอะไรคะ
พี่หัดทำออมเล็ทอยู่ค่ะ
นอกจากจะฝึกในเรื่องรสชาติแล้วยังฝึกทำท่าให้เหมือนพวกกุ๊กด้วยนะคะ พี่ลงทุนไปซื้อกระทะเทฟลอนขนาดกลางมาใบหนึ่งเพื่อการนี้โดยเฉพาะค่ะ

เดี๋ยวนี้มีอุปกรณ์ครัวเพิ่มหลายอย่างค่ะ
พี่เค้าแซวพี่ว่าซื้อทานบ้างก็ได้ไม่ต้องทำเองทุกมื้อหรอกนะครับ...ไม่รู้หวังดีหรือไม่มั่นใจในฝีมือของพี่ก็ไม่รู้....เอิ๊ก ๆๆๆ




โดย: นกขมิ้น IP: 124.122.157.65 วันที่: 20 เมษายน 2552 เวลา:6:08:57 น.  

 
พี่หมิ้นคะ..ออมเล็ทอ่ะ เลิกทำเหอะพี่ หนูทำให้สามีกินทุกเช้า ไม่เพียงแต่น้ำหนักขึ้นเท่านั้น ความดันพรวด คอเรสเตอรอลพราดดดด ตอนนี้ สบายใจค่ะพี่ เพราะพี่แกเลิกกิน หันไปกินผักแทน หนูเลยไม่ต้องกลับมาทำกับข้าวให้พี่แกกินช่วงเช้า

เคยบอกแล้วว่า แก่ตัวมา อย่ากินไข่เยอะ มันไม่ดี ไม่เชื่อเรา หาว่าเราไม่ใช่หมอไม่ต้องสอน ชิ..ตอนนี้..เลิกเด็ดๆ

พี่หมิ้นเดาผิดเรื่องพ่อตาแม่ยายธารดาวทั้งสองข้อค่ะพี่..ถามหนูนี่(ตบอกด้วยพี่) ถามหนู หนูบอกได้เลยเพราะรู้ดี คือ..ท่านพ่อตาแม่ยาย ท่านนึกว่า..ได้คนดีไม่มีปากมาคุ้มครองลูกสาวข้าเข้าให้แล้ว เลยรีบใส่พานประเคนให้ ธารดาวรึก็ย่ามใจ รีบสวาปามกลับบ้าน..กว่าจะรู้ตัว..งานนี้..คนไม่มีปาก จะไปทำไรด้ายยยย แล้วก็ถวายคืนไม่ได้อีก เพราะพ่อตาไม่ยายไม่รับคืนอ่ะ

ช้ำใจมาจนทุกวันนี้เลยอ่ะพี่(พี่หมิ้นหารสามนะจ้ะ คำพูดหนู แหย่รังแตนเล่นอ่ะ แค้นทุกช๊อทล่ะหนูอ่ะ มีช่องทางไหน หนูเสียบหมด)

พี่หมิ้นคะ..บางทีการทำความดี คนก็หมั่นใส้เอานะพี่ เขาไม่คิดว่า ครูมอบงานให้เพราะเรามีการศึกษาพอที่จะช่วยเด็ก พวกที่หมั่นใส้ มันดันมองไปว่า..ครูชอบเราถึงให้งานสบายเราทำ งานแบบนี้สบายที่ไหนพี่ ปวดหัว เพียงแต่เราได้นั่งทำงานในห้องเรียนแค่นั้น..ส่วนคนอื่น ต้องระเห็ดไปทำงานนอกห้องเรียน

บางที ทำงานกับคนการศึกษาน้อย ใจไม่พัฒนา มันก็เป็นแบบนี้แหละพี่ หนูไม่ได้ดูถูกเรื่องการศึกษานะ เพื่อนหนูบางคนการศึกษาน้อย แต่เรียนรู้ที่จะพัฒนาตัวเองก็มี อันนี้หนูนับถือ


โดย: แม่น้องนิก (Mommy and me ) วันที่: 20 เมษายน 2552 เวลา:7:23:03 น.  

 


สวัสดีค่ะพี่นกขมิ้น พี่แมว และคุณธารดาว

วันนี้เป็นวันแรกของการทำงานหลังหยุดต่อเนื่องมาสิบวัน
ในชีวิตการทำงานตลอดยี่สิบปี ไม่เคยได้หยุดอย่างนี้มาก่อนเลยค่ะ
เมื่อวานเลยเป็นวันอาทิตย์ที่แสนเศร้าสร้อยเหลือเกิน
สู้โว้ย!!!! ก้มหน้าก้มตาทำงานต่อไป

พี่แมวคะ…
เรื่องหิมะเหยาะน้ำแดงของคุณธารดาว คงไม่ไหวล่ะค่ะ
เพราะเอาเข้าจริงพอเจออากาศหนาวก็ไม่นึกอยากจะกินน้ำแข็งไส
ตอนไปเที่ยวอเมริกาครั้งแรกเมื่อสามปีที่แล้ว
ตื่นเช้ามาเปิดหน้าต่างดูวิว โอ้โฮ!! หิมะหนาเป็นฟุตๆ เกือบท่วมรถ
ทำให้ต้องติดอยู่ในโรงแรมที่นิวเจอร์ซี่ไปสองคืน
แถมต้องโกยหิมะที่ลานจอดรถเองด้วย สนุกก็สนุกเหนื่อยก็เหนื่อย
เจอหิมะเต็มๆครั้งนั้น ก็เฉยๆแล้วล่ะค่ะ

พี่หมิ้นคะ...
ขยันจังเลยค่ะ แต่ดีแล้วค่ะพี่หมิ้น ฝึกไว้ไม่เสียหลาย
หากทำออมเล็ทคล่องแล้วลองเปลี่ยนเป็นไข่กะทะบ้างก็ดีนะคะ
ใส่กุนเชียง หมูยอ หมูสับ...น่าอร่อย
แฮ่ะๆ หนูไม่เคยทำทั้งสองอย่างค่ะพี่หมิ้น ได้ทานเฉพาะเวลาไปเที่ยว
อาหารเช้าวันทำงานก็อาศัยข้าวแกงแล้วก็ขนมพัฟแอนด์พาย
ส่วนวันหยุด...วันเสาร์มีของฟรีกาแฟกะขนมของโรงแรมที่ฟิตเนส
เหลือวันอาทิตย์ที่จะได้โชว์ฝีมือ ขนมปังประกบบาโลน่าใส่เครื่องอบ
ไม่ก็ขนมปังทาน้ำพริกเผาโรยหมูหยองเจ๊รัช หวานๆเผ็ดๆ
แต่หากเอาสะดวก หนูชอบแซนด์วิชปูอัด S&Pทานกับกาแฟดำค่ะ

วันทำงานวันแรกยังเมาท์ได้ซะยาวยืด
แต่เมื่อเช้าได้ไปนำเสนองานให้ผู้บริหารมาแล้วนะคะ
ขออธิบายเดี๋ยวจะหาว่าลูกแม่โดมไม่มีงานทำ

:))



โดย: ลูกแม่โดม IP: 203.146.104.42 วันที่: 20 เมษายน 2552 เวลา:10:57:23 น.  

 
โอ้โฮ! ถ้าไม่ลงมาดูข้างล่างว่าเป็นเม้นท์ใครก่อนละก็คิดว่าเป็นเจ้าใหม่หลงเข้ามาคุย..ก๊าก ๆๆ

ลูกแม่โดมวันนี้คุยเก่งเนอะ
หยุดไปสิบวันได้พูดคุยกับใครบ้างหรือเปล่าคะ นี่ถ้าเพิ่มให้อีกสิบวันรับรองตั้งบล็อกเป็นของตัวเองได้เลย

เอ๊ะ! ดีแต่แซวคนอื่นเขา ไม่ดูตัวเองบ้างหนอเรา
เมื่อเช้าเอาแฟ้มงานออกมาดู ต่อไม่ติดเหมือนกันค่ะ เพื่อน ๆ เขาบอกตอนนี้เริ่มหน้ามืดตามัวแล้ว จิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว บลาๆๆๆๆ (พูดไม่ได้เซ็นเซอร์)

มื้อกลางวันเป็นข้าวผัดกระเพราะ กินเป็นเพื่อนเจ้านาย (ชอบจังสั่งอยู่ได้) ของนายใช้ไข่ไก่ดาว ของพี่ใช้ไข่เค็มไชยาดาว ของหวานให้นายกินลอดช่อง ของพี่กินข้าวเหนียวมะม่วง เครื่องดื่มให้นายกินน้ำเปล่า พี่สั่งน้ำพั้นซ์

(สั่งไปเถอะนายจ่าย)


โดย: นกขมิ้น IP: 124.120.125.202 วันที่: 20 เมษายน 2552 เวลา:11:50:32 น.  

 
ข้าวผัดกระเพรา ไม่ใช่ข้าวผัดกระเพราะ
เขียนไป งง ไป
แต่ไม่แก่นะจะบอกให้


โดย: นกขมิ้น IP: 124.120.125.202 วันที่: 20 เมษายน 2552 เวลา:11:55:22 น.  

 


พี่หมิ้นคะ

เหมือนที่เค้าพูดกันเลยนะคะว่า ทหาร  เจ้านายเลี้ยงดูลูกน้อง
ส่วนตำรวจ  ลูกน้องเลี้ยงดูเจ้านาย 555 ข้อนี้ไม่รู้จริงรึป่าว???

พี่หมิ้นหนูดูมีความสุขกับการรับประทานนะคะ
แต่ช่วงนี้พี่หมิ้นก็คงมีความสุขกับทุกๆเรื่องอยู่แล้วล่ะเนอะ
ไข่เค็มไชยาดาว...น่าอร่อยค่ะ

เมื่อก่อนหยุดไปตรวจสุขภาพมาค่ะพี่หมิ้น
วันนี้เค้าส่งผลมาให้ เปิดแล้วต๊กกะใจจังงงง
สิ่งที่ควรลดก็เพิ่ม สิ่งที่ควรเพิ่มดันลดซะนี่
คลอเลสเตอรอลจาก 170 เพิ่มเป็น 197
ไตรกลีเซอไรด์จาก 65 เพิ่มเป็น 86
ปริมาณเม็ดเลือดแดงอัดแน่นต่ำกว่าเกณฑ์ 1%
ค่านี้มักเกาะเกณฑ์ต่ำมาทุกปี หมอบอกเป็นโรคซีดค่ะ
แนะนำให้ทานผักใบเขียวมากๆ

ละเหี่ยใจมากๆเลยค่ะพี่หมิ้น แม้จะรู้สาเหตุก็ตาม
ปีที่ผ่านมาทานเบเกอรี่ทุกเช้า ทานเยอะเสียด้วยนะคะ
ก็เจ้าพัฟแอนด์พายนี่ล่ะค่ะ ทานข้าวแล้วยังต้องมีขนมกะกาแฟ
ตั้งใจว่าไปสวิสจะทานไอติม ช็อคโกแล็ต เค้ก ขนม น่าทานทั้งนั้น
แต่ยังไงก็ขอทานก่อนแล้วกันเนอะพี่หมิ้น กลับมาค่อยเคร่งครัด
โชคดีปีนี้ได้กินข้าวเหนียวมะม่วงไปแล้วสามครั้ง

****

พี่แมวตื่นแล้วมาคุยกันต่อนะคะ...รับเวรต่อจากพี่หมิ้น อิอิ
ส่วนคุณธารดาวได้ทานน้ำแข็งไสใส่น้ำแดงแล้วยังล่ะคะ

:))



โดย: ลูกแม่โดม IP: 203.149.16.43 วันที่: 20 เมษายน 2552 เวลา:13:25:01 น.  

 
ลูกแม่โดมคะ

ที่ถูกต้องบอกว่า
"พี่แมวตื่นแล้วมาคุยกันต่อนะคะ เข้าเวรต่อจากพี่หมิ้น อิอิ" ถ้าเขียนแบบข้างบนนะพี่จะเข้าใจว่าเวรกรรมใด ๆ ที่บังเกิดกับแม่น้องนิกพี่ต้องเข้าไปรับต่อนะคะ...เอิ๊ก ๆๆ

แต่ก็ยังดูดีกว่าพูดว่า "พี่แมวช่วยรับกรรมต่อจากพี่หมิ้น"...เฮ้อ...น้องนะน้องทำกับพี่ได้ลงคอ

ตาหานเขามีธรรมเนียมต้องเลี้ยงลูกน้องค่ะ
ส่วนอีกเหล่าหนึ่งพี่ขอละไว้ในฐานที่เข้าใจ(ถูก) นะคะ





โดย: นกขมิ้น IP: 124.120.125.202 วันที่: 20 เมษายน 2552 เวลา:13:53:50 น.  

 
ลูกแม่โดมคะ

คุยเรื่องผลการตรวจสุขภาพนะคะ

หมอหมิ้นดูแล้วยังอยู่ในเกณฑ์หมดนะคะ

คลอเลสเตอรอลปริ่ม ๆ หน่อย แต่ไม่ควรเกิน 200 นะคะ
ไตรกลีเซอไรด์แจ๋วค่ะ มาตรฐานไม่ควรเกิน 100 นะคะ
ไม่เห็นบอก HDL และ LDL มานะคะ

HDL ตัวเลขมาก ๆ จึงจะดี
LDL ตัวเลขน้อย ๆ จึงจะดี

พี่มองว่าลูกแม่โดมดูแลสุขภาพตัวเองได้เจ๋งแล้วค่ะ


โดย: นกขมิ้น IP: 124.120.125.202 วันที่: 20 เมษายน 2552 เวลา:16:22:12 น.  

 


ขออภัยค่ะพี่หมิ้น ไม่ได้ตั้งใจจริงๆค่ะ
นานๆจะเรียกเสียงฮาจากพี่ๆได้บ้าง

HDL , LDL สถานพยาบาลเค้ายังไม่ตรวจให้ค่ะคุณหมอหมิ้น
เค้าต้องให้อายุสี่สิบห้าก่อน ยังสงสัยว่าถึงวันนั้นแล้วจะทัน?
หรือตรวจให้กรณีที่มีความเสี่ยง เช่น อ้วน คลอเลสเตอรอลสูง
ครั้นจะไปเสียเงินตรวจเอง...นักบัญชีอย่างหนูก็เสียดาย
ส่วนน้ำตาลก็ 84 ยังอยู่ในเกณฑ์นะคะ
ขอบคุณคุณหมอหมิ้นมากๆค่ะที่ให้กำลังใจ

อยากเป็นทหารบ้างจังเลย...ขอเป็นแต่ลูกน้องไปเรื่อยๆค่ะ
จะได้มีเจ้านายดูแลตลอดไป (เหมือนพี่หมิ้นที่มีพี่นุดูแล)

*****

พี่แมวคะ...มาเข้าเวรต่อจากพี่หมิ้นได้แล้วค่ะ


:))



โดย: ลูกแม่โดม IP: 125.25.36.58 วันที่: 20 เมษายน 2552 เวลา:18:06:05 น.  

 
แม่น้องนิกตื่นหรือยังคะ
มารับกรรมเอ๊ยไม่ใช่มารับโชคต่อจากพี่ได้แล้วค่ะ


ลูกแม่โดมคะ พี่นุไม่ใช่เจ้านายในสายงานพี่นะคะ เวลาพี่พูดถึงเจ้านายคือเจ้านายจริง ๆ ค่ะ คนที่ขึ้นเงินเดือนให้พี่ได้น่ะค่ะ

ถ้าให้สลับร่างไปทำงานแบบลูกแม่โดมพี่ก็จะยินดีมากเพราะเงินเดือนเยอะ โบนัสดี ส่วนพี่รายได้เท่านี้ก็พอใจแล้วค่ะ

พูดเรื่องเงินอาการเริ่มกร่อย ๆ ซะแล้ว...เอิ๊กๆๆๆ





โดย: นกขมิ้น IP: 124.120.234.23 วันที่: 20 เมษายน 2552 เวลา:19:35:10 น.  

 


แซวพี่หมิ้นน่ะค่ะ - - ล้อเล่น - - หนูเข้าใจค่ะ
ที่ทำงานก็ไม่ให้มีสามีภรรยาเป็น ผบ./ผตบ.ในหน่วยงานเดียวกัน
มาจากหลักการควบคุมภายใน ไม่ให้เกิด Conflict of Interest ค่ะ

พี่หมิ้นคะ...ดูว่าเงินเหลือเก็บเดือนละเท่าไหร่ดีกว่านะคะ
หลายๆคนได้เงินเดือนเยอะ ก็ใช้จ่ายเยอะ
บางคนที่เงินเดือนน้อยใช้จ่ายน้อย เหลือเก็บมากกว่าอีกค่ะ
หากสลับร่างได้จริง...หนูยินดีค่ะพี่หมิ้น
อยากลองมีคำนำหน้าที่ไม่ใช่ น.ส. ดูบ้าง 555


:))




โดย: ลูกแม่โดม IP: 125.25.36.58 วันที่: 20 เมษายน 2552 เวลา:21:34:57 น.  

 
Thank you mak mak ka.


โดย: CrackyDong วันที่: 20 เมษายน 2552 เวลา:21:45:13 น.  

 
อ่านเมนท์ของหนึ่งสาวกะหนึ่งอดีตเจ้าสาวและหนึ่งว่าที่เจ้าสาวแล้ว สรุปว่า การมีชีิวิตอยู่กับสิ่งดีๆที่เรามี น่าจะดีที่สุด
คนเรามักแอบคิดฝันไปเรื่อยกับสิ่งดีๆที่่ตนเองไม่มี แค่แอบคิดพอเป็นกระสายชีวิต คงไม่เป็นไร
ได้ยินเรื่องเงินๆทองๆแล้วแสลงใจ อิอิ
คุณแม่น้องนิกทำงานตั้งมากมาย ไม่ได้ซักกะบาท
คุณผู้พัน ภาระหน้าที่เต็มบ่า ยังได้ไม่กี่ตังค์
คุณแม่ลูกโดมเงินเดือนตั้งมาก แต่ใช้คนเดียวไม่หนุก
ผมไม่มีเงิินเดือน (เว้นแต่มรดกของพ่อตา 555 ยังไม่เลิกแผนร้าย)
เิงิิน สำุคัญไหม
สำคัญ แต่ไม่ใช่ทั้งชีวิิต
สิ่งสำคัญ คือ งาน ต่างหาก สังเกตดูคนที่ทำงานต่อเนื่องยาวนาน หยุดไม่กี่วันยังเซ็งไม่รู้จะทำอะไรดี ไปเที่ยวก็งั้นๆแหละ

เมืองไทย วันหยุดเยอะเกินไปหรือเปล่า


โดย: ธารดาว IP: 202.149.25.236 วันที่: 21 เมษายน 2552 เวลา:3:15:16 น.  

 


ใฃ่แล้วววว เงินนั้นสำคัญไฉน

ลูกแม่โดมขอใช้สิทธิพาดพิงนะคะ
ไม่ได้เงินเดือนเยอะตามที่คุณธารดาวกล่าวแต่อย่างใด
แค่สามารถจัดการกับสิ่งที่ได้รับทุกเดือนเท่านั้นเอง
ใช้อย่างพอเพียง มีเหลือเก็บออมไว้ยามจำเป็นค่ะ


รู้สึกเห็นใจคุณพ่อตาและคุณแม่ยายจังเลยนะคะ
อาจไม่รู้ตัวว่ามีใครคอยจ้องตาเป็นมันอยู่ อิอิ เอิ๊กๆๆ

ส่วนเรื่องวันหยุดเมืองไทย
กำลังดี... ลูกแม่โดมคอนเฟิร์ม!!!

:))



โดย: ลูกแม่โดม IP: 125.25.36.58 วันที่: 21 เมษายน 2552 เวลา:4:33:57 น.  

 
โถ..พี่หมิ้น ช่างคิดไปได้พี่ รับวงรับเวรอะไรกัน ต้องบอกเข้าเวรแบบทหารไงพี่ น้องเค้าหมายถึงอย่างนั้น..หนูแปลให้อีกทีละกันค่ะ

กำลังขำลูกแม่โดมอยู่เนี่ยพี่..ว่าออกกำลังก็ไป แต่ไฉน..กินเยอะเกินกว่าที่ร่างกายต้องการซะงั้นก็ไม่รู้ มันก็เหมือนไม่ได้ออก แล้วยิ่งพวกพาย พวกพัฟอะไรเนี่ยนะน้องเอ๊ย มันใส่น้ำมัน บัทเทอร์ ไม่ขึ้นก็ไม่รู้จะเรียกอะไรแล้ว ที่สำคัญเลยคุณน้อง อายุเลยเลขสี่ไปเนี่ยจ้ะ(ธารดาวหลับตาไว้ข้างนึงเลยนะ)กินเท่าเดิม แต่อ้วนขึ้นภายในพริบตาจ้ะ เพราะว่า ร่างกายเราไม่เผาผลาญเหมือนเด็กน่ะ

อีกประการจ้ะ อายุเลยไปแล้วอ่ะนะ(ไม่ได้ย้ำ)เราก็ต้องลดพวกแป้ง น้ำตาล มันๆ ลงไป สามีพี่ สิบวัน ลดไปห้าโล พี่จำกัดพวกนี้แหละ ไม่ได้กิน ตอนนี้พี่แกหุ่นดีเหมือนเดิม แต่เมียอ่ะ..อวบขึ้นหน่อยๆ เพราะขยันกินหมี่กรอบ แต่เพราะพี่รู้วิธีรีดน้ำหนักไง ก็กินได้

พี่หมิ้นคะ พ่อธารดาวเค้าช่างพูดให้เราอยากบีบคอนะพี่นะ เงินเราไม่ได้น่ะจริงย่ะพ่อธารดาว แต่ว่า..ก่อนก้าวออกบ้านไปช่วยครู เราก็รู้อยู่แล้วว่า เราไปไม่ได้ตัง แต่มันก็ดีกว่าอยู่บ้านทำงานเสร็จก็ว่างปล่าว สมองไม่แล่นเดี๋ยวแก่แล้วแก่เลย แล้วก็ความจำเสื่อม ไม่เอาหรอก แล้วการเดินไปโรงเรียน มันก็เป็นการออกกำลังอย่างนึงนะ แก่ป่านนี้ ต้องกินอาหารที่มีคุณค่า ออกกำลังและใช้สมอง

ไม่งั้นก็อ้วนๆลงพุง เหมือนธารดาวแหละ

(หนูเดาเอาพี่หมิ้น ไม่เคยเห็นเค้าหรอก แต่อยากแหย่ ใครสะดุ้งก็รับไป)

อ้อๆ..เกือบลืมไปธารดาว วันนี้ไปช่วยพวกช่างภาพหวีผมให้เด็กที่ถ่ายรูปที่โรงเรียน เขาให้กิ๊ฟการ์ดมาเจ็ดร้อยบาท ก็คือ..ได้รับรูปของลูกฟรีแหละย่ะ วันนี้ทำงานได้ตังแฮะ
เห็นยัง ดีกว่าอยู่ปล่าวๆ


โดย: แม่น้องนิก IP: 216.175.88.93 วันที่: 21 เมษายน 2552 เวลา:6:04:26 น.  

 
ตอบธารดาวอีกนิดนึงนะ..เผอิญว่า ถูกใจกับคำว่า..การมีชีวิตอยู่สิ่งดีๆที่ตัวเองมี น่าจะดีที่สุด

แน่นอนจ้ะ แม่น้องนิกพอใจกับสิ่งดีๆที่ตัวเองมีในตอนนี้แล้ว ก็เลยไม่ดิ้นรนอะไรซักเท่าไหร่ พอใจเท่าที่มี ที่เหลืออยากได้ความสุขน่ะ เพราะที่ผ่านมา แม่น้องนิกก็ไม่ได้ร่ำรวยจากไหน เป็นแค่ชนชั้นกลาง แล้ววันนึงที่เรามีสิ่งที่เราไม่เคยมี หาเองก็ไม่รู้ว่าชาติไหนถึงจะได้ เราก็ต้องรู้จักพอ

ถ้าพ่อเจ้านิกไม่ตกหลุมเอามาเป็นเมีย(อิๆ)ก็คงไม่มีอะไรได้เท่านี้เหมือนกันล่ะ ตอนนี้ถ้าจะมีเงินงอกเงยขึ้นมานะ เราก็เก็บไว้ให้ลูก

อย่างเราๆตอนนี้นะ แค่รักษาร่างกายให้มีสุขภาพดี ก็ดีเท่าไหร่แล้ว เราใช้ร่างกายมาเนิ่นนาน มันได้เวลาตรวจซ่อมแล้วน่ะเนาะ

ธารดาวเคยคิดบ้างหรือปล่าว


โดย: แม่น้องนิก IP: 216.175.88.93 วันที่: 21 เมษายน 2552 เวลา:6:18:02 น.  

 
ตอบคำถามข้างบน..
ธารดาวเคยคิดบ้างหรือปล่าว
ไม่เคยคิดครับ ตอบขำๆ เป็นคนสิ้นคิดน่ะเอง
555


โดย: ธารดาว IP: 202.149.25.239 วันที่: 21 เมษายน 2552 เวลา:8:12:18 น.  

 
โอ้โฮ! ธารดาวคะ ตั้งแต่เป็นเพื่อนคุยกันมาสักระยะหนึ่งแล้วเนี่ย มองภาพออกเลยว่านอกจากจะเป็นหนุ่ม(น้อยหรือมากไม่รู้)ขี้เหงาแล้ว ยังเป็นคนที่มองอะไรแบบตรงไปตรงมาด้วยนะเออแน่ะ บอกมาได้ว่าเป็นคนสิ้นคิด

จะจริงหรือไม่จริงก็ไม่ต้องมาบอกหรอก คนเข้ารู้กันทั้งเมืองแล้วค่ะ แหม..ทำอย่างกับเป็นคนไม่ดังอย่างนั้นแหละ

ขึ้นชื่อว่านักเขียนนะเห็นดังทุกคนแหละค่ะ
ธารดาวก็ไม่ใช่ข้อยกเว้นนะคะ
อย่างน้อย ๆ ในกลุ่มเราสี่คนนี่ก็เด่นดังกว่าเขาละ หรือไม่จริง

ไปจับคนมานั่งตอบวิจัยก็ได้

ถาม : รู้จักนกขมิ้นไหม?
ตอบ : ถ้าเป็นคนไม่รู้จัก ถ้าเป็นนกรู้จัก นกชนิดนี้น่าสงสาร

ถาม : รู้จักแม่น้องนิกไหม?
ตอบ : ใครหรือคือแม่น้องนิก แล้วพ่อน้องนิกล่ะยังอยู่ด้วยกันหรือเปล่า หรือน้องนิกอยู่กับแม่ตามลำพัง

ถาม : รู้จักลูกแม่โดมไหม?
ตอบ : รู้จักโดม ปกรณ์ลัมพ์ ครอบครัวโดมมีพี่น้องกี่คนล่ะ รู้แต่ลูกของแม่ของโดมคือโดมนี่แหละ (เวียนหัว)

ถาม : รู้จักธารดาวไหม?
ตอบ : โอ้ชื่อนี้รู้จักดี เป็นนักเขียนนะ เขียนหลายแนวมีทั้งบู้ รัก หักสวาท ฟาดดะ ฉะแหลก แหวกแนว แจวอ๊าว(ผี) เศร้าไม่เลิก

ถาม : ท่าทางคุณจะเป็นแฟนคลับตัวจริงคุณธารดาว
ตอบ : ใช่ อ่านเรื่องที่เขาเขียนติดงอมแงม เขาน่ารัก เป็นนักเขียนในดวงใจ ใครจะมองว่าเขาไม่ดี ไม่ได้เป็นอันขาดรู้ไว้ซะด้วย ฮึ!


โดย: นกขมิ้น IP: 124.120.125.150 วันที่: 22 เมษายน 2552 เวลา:8:10:58 น.  

 
จะชม แกล้งชม จะเหน็บ จะแนม จะแหนม ก็รับทั้งนั้นหลงรักแล้วนี่ (รักและนับถือ) 555+

วันนี้ว่ากันว่ากรุงเทพฯจะร้อนสุดๆ ระวังเป็นลมซะล่ะ แต่่คงจะไม่เป็นไรใช่มั้ยเอ่ย ท.ทหารอดทน!


โดย: ธารดาว IP: 202.149.25.236 วันที่: 22 เมษายน 2552 เวลา:9:00:55 น.  

 
อ๊าว! เขียนอย่างเนียนแล้วนะ ยังอุตส่าห์จับได้ไล่ทันอีก..เฮ้อ..เซ็ง

ธารดาวไม่ต้องมาเน้นนะ
รับนกขมิ้นไว้ในฐานะที่เข้าใจ ไม่ต้องมาวงเล็บเลย ปัดโธ่กลัวภรรยาจะเข้าใจผิดหรือไร นกขมิ้นไม่มีย้อนศรนะ ถึงหล่อปานใดก็ไม่สนย่ะ ขอบอก เดินหน้าลูกเดียว กับคน ๆ เดียว..อิอิ

มีคำว่า "จะแหนม" นะ
วันก่อนไปเดินตลาดนัดไกลบ้าน เพื่อนแนะนำบอกอาหารการกินเยอะก็ไป

ซื้อมาได้หลายอย่าง ขากลับพอไปถึงที่จอดรถเห็นลูกน้องนั่งทานอะไรอย่างหนึ่งอยู่อย่างเอร็ดอร่อย ลูกน้องบอกเป็นแหนมปลากรายทอด ที่จริงจะไม่ทานแหนมเพราะมันดิบกลัวพยาธิไชพุง

สารภาพว่าเห็นเขากินน่าอร่อยเลยถามออกไปว่าอร่อยไหม เขาบอกอร่อย นายลองสักชิ้นไหมครับ ครั้นจะไปแย่งลูกน้องกินก็ละอายใจ (นาน ๆ มีอาการแบบนี้สักทีนึง) เลยให้เงินไปซื้อมาให้ลองชิมดูหน่อย แบงค์ยี่สิบไม่มีให้ใบละร้อยไป

หายไปพักหนึ่งกลับมา ยื่นถุงให้มันหนัก ๆ ยังไม่ทันพูดอะไรลูกน้องบอกผมซื้อมาหมดร้อยเลยครับเผื่อนายอร่อย ถ้าติดใจย้อนมามันไกลครับ (อะไรจะหวังดีและรู้ใจขนาดน๊านน)

พูดไม่ออกเลยต้องก้มหน้ากินแหนมทอดซะคุ้ม...ไม่เล่าต่อแล้วนะ เดี๋ยวมีคนน้ำลายหยด..555



โดย: นกขมิ้น IP: 124.120.125.188 วันที่: 22 เมษายน 2552 เวลา:9:39:21 น.  

 
ถูกแล้วครับเจ้านาย ย้อนไปย้อนมาลูกน้องเสีย'รมณ์หมด
เป็นเจ้านายก็เลยต้องรับกรรมตามระเบียบ ดีไ่ม่ให้แบ็งค์พัน
ไม่ค่อยอยากจะเชื่อเลยครับว่า มันอร่อยจริง ไม่น้ำลายหยดด้วย เพราะมั่นใจว่าแหนมทอดไม่น่าจะอร่อยมากขนาดนั้น
ผมว่าคุณนกขมิ้นเล่าให้สนุกเพื่อกลบเกลื่อนที่่ฝืนทนก้มหน้าก้มตากิิินซะมากกว่า
555+
เป็นเจ้านายใช่ว่าจะดีนะเนี่ย


โดย: ธารดาว IP: 202.149.25.197 วันที่: 22 เมษายน 2552 เวลา:10:58:55 น.  

 


อยากกินๆๆๆ
อย่าบอกว่าพี่หมิ้นทานคนเดียวหมดถุงนะคะ

:))



โดย: ลูกแม่โดม IP: 203.149.16.31 วันที่: 22 เมษายน 2552 เวลา:11:08:49 น.  

 
มานั่งทบทวนว่าเมื่อเช้าผิดพลาดอะไรไปบ้าง
รู้สึกว่าวันนี้ไม่ได้มากับดวงเล๊ยยย

สงสัยก่อนออกจากบ้านก้าวเท้าผิดข้าง หรือจับยามผิด

ขอตัวไปปรับยุทธศาสตร์ก่อน
เย็น ๆ ค่ำ ๆ เข้ามาใหม่ รับรอง...ไม่เป็นรองธารดาวแน่...ฮือๆๆ



โดย: นกขมิ้น IP: 124.120.125.188 วันที่: 22 เมษายน 2552 เวลา:11:22:47 น.  

 
มาบริหารเหงือก 555+


โดย: ธารดาว IP: 202.149.25.197 วันที่: 22 เมษายน 2552 เวลา:13:29:45 น.  

 
สงสัยปรับยุทธศาสตร์นานไปหน่อยแล้ว อิอิ
น่ากลัวแหนมทอดตั้งร้อยนึง น่าจะทำพิษเข้าให้แล้ว
ไงล่ะ ไงล่ะ เอิ๊กๆๆๆ


โดย: ธารดาว IP: 202.149.25.197 วันที่: 22 เมษายน 2552 เวลา:20:04:30 น.  

 
ยุทธวิธีปรับสภาพเหงือกธารดาวสำเร็จแฮะ
ทนเหงือกแห้งนาน ๆ ไม่ไหวต้องเข้ามาจนได้....ก๊ากๆๆ

ปกติจะคุยดึก เที่ยวนี้มาแต่หัววันเล๊ยยย
นักเขียนหรือจะมาสู้นักรบได้เนอะ...
เขาเรียกว่ายุทธการวัดใจไงล่ะ...เคยทำไหมคะ วิชาแบบนี้มีอีกเยอะค่ะ พวกเสนาธิการเขาต้องเรียนกันเป็นคอร์ส ๆ เลยค่ะ

แหนมทอดเนี่ยทำอะไรท้องไส้ไม่ได้มากหรอกค่ะ เพราะล่อไปสองชิ้นก็กระอักน้ำมันแล้วอ่ะ

พอถึงบ้านก็ทำเนียน ๆ บอกลูกน้องว่าฉันให้เธอเอาไปกินกับแฟน แล้วอย่าลืมบอกเขานะว่าเธอซื้อมาฝาก..เป็นไงลงทุนร้อยเดียวได้พระคุณแถมมาอีกแน่ะ ได้หน้าทั้งเจ้านายลูกน้อง

ดีใจที่ทำให้ธารดาวมีความสุก (ตั้งใจสะกดผิด)...555





โดย: นกขมิ้น IP: 124.121.206.152 วันที่: 22 เมษายน 2552 เวลา:21:53:30 น.  

 
แหม...ผมมันเป็นแต่แนวจิ๊กโก๋บ้านนอก จะไปสู้วิชาเสนาธิการได้ไง อันนี้ไม่เถียงซักคำ
แน่ใจเหรอครับคุณนกขมิ้นเอ๋ยว่าลูกน้องจะกลับไปบอกแฟนอย่างนั้นน่ะ
น่าจะทำนองนี้มากกว่า
"เธอรู้มั้ย วันนี้ค้ำขำเจ้านาย"
"เรื่องอะไรคะ?"
"พี่แกล้งเจ้านายสำเร็จ ฮ่าฮ่า"
"อย่าเิ่พิ่งหัวเราะซีคะ เล่าให้จบก่อน"
"คือมันยังงี้นะ..."
หลังจากนั้้น เหตุการณ์ทั้้งหลายก็พรั่งพรูจากปาก คงเริ่มตั้งแต่่่่แกล้งกิินแหนมทอดให้เจ้านายเห็นนั่ั่นแหละ
5555
เห็นด้วยอยู่เรื่องเดียว ลูกน้องได้หน้ากะแฟน
แต่เจ้านายช้ำใจหลายเด้ง
เสียตังค์มากกว่าปกติ
กินไม่ได้อย่างที่อยากจะกิน เพราะเดี๋ยวสมชุดเจ้าสาวไม่ได้ และกระทบกระเทือนสุขภาพ
อยากโกรธก็โกรธไม่ลง
อยากเห็นหน้าตอนยื่นถุงแหนมทอดให้ลูกน้องจังครับ
เนียนตรงไหน ตอนนั้นลูกน้องคงกลั้นหัวเราะเอาไว้แทบแย่
เอิ๊กๆๆ
ตื่นมาสบายจริงๆเชียวคืนนี้








โดย: ธารดาว IP: 202.149.25.239 วันที่: 23 เมษายน 2552 เวลา:3:00:16 น.  

 
สวม แก้คำ


โดย: ธารดาว IP: 202.149.25.239 วันที่: 23 เมษายน 2552 เวลา:3:01:41 น.  

 
พี่หมิ้นคะ..ไอ้คำว่า..สิ้นคิดเนี่ย ธารดาวเค้าหมายความว่า..ไม่อยากจะคิดว่า..ตัวเองแก่ไงพี่

ทำเนียน..สิ้นคิด..สิ้นเรื่องสิ้นราวไปซะงั้น

อะไรที่ควรรู้ หรือรู้ทั้งรู้ ก็แกล้งทำเป็นเอ๋อ เอาตัวรอดน่ะพี่ กับเรายังทำได้ กับเมียจะขนาดไหน..เนอะพี่หมิ้นเนอะ

นักเขียนเนี่ย จะหลอกได้..ให้คนคล้อยตามก็แค่คนอ่านแหละพี่ กับเมียนะ..ครับๆๆๆๆ ครับไม่มีถอยแม้แต่ก้าวเดียว

พี่หมิ้น..เรื่องลูกน้องพี่อ่ะ หนูเห็นเหมือนธารดาวเลยพี่ น่ากลัวนานๆทีเจ้านายจะยื่นแบ๊งค์ร้อยให้ซะที เดาว่าเมื่อก่อนคงมีแบ๊งค์ปลีกไม่เคยขาด แต่พอมีแฟน(อะไรเงี้ย) จะพกแบ๊งค์ปลีกก็กระไรนะพี่นะ เผื่อวทจบ.พกแต่บัตรเครดิต ใช้ตังไม่ค่อยเป็น พี่หมิ้นก็ต้องพกเงินสด

จะมาเสียรู้อิตอนมีแฟนนี่แหละพี่หมิ้นน่ะ..ลูกน้องได้โอกาส แกล้งเอ๋อเหมือนพ่อธารดาว ซื้อกันเน่ามาซะเลย

อีกอย่างที่หนูคิดนะ..มีขำปนอยู่เล็กๆ อร่อยลูกน้อง ใช่ว่าจะถูกปากเรานาพี่นา ลิ้นตะเข้กับลิ้นราชา มันผิดก๊านนนนน

+++++++++
ธารดาว..อย่ารู้ใจพี่หมิ้นมากนัก กัดฟันกรอดๆไม่เห็นเหรอ

อุตส่าห์ลดเลี้ยวไม่เล่าความจริงแล้วนะ ยังจะรู้อีก หรือเผลอๆ พี่หมิ้นอาจจะไม่นึกรู้ก็เป็นได้ ธารดาวจะเล่าไปทำไมให้พี่หมิ้นไปสั่งขังลืมลูกน้องน่ะ เกิดคนบ้านเดียวกันกับธารดาวล่ะ งานนี้ บาปไม่รู้เรื่อง


โดย: แม่น้องนิก IP: 216.175.105.124 วันที่: 23 เมษายน 2552 เวลา:5:21:03 น.  

 
ลูกแม่โดมจ้ะ พี่หมิ้นต้องระวังรักษาหุ่นจ้ะ
ใกล้วันใกล้คืนแล้วนี่นา จะย้ายรังรอมร่อ
เป็นนกขมิ้นเหลืองอ่อนเข้าจริงๆละ

เรื่องข้าวต้มมัด เรื่องแหนมทอดอะไรเงี้ย
พี่หมิ้นพยายามหลับหูหลับตาผ่านนนน
ไม่งั้นเดี๋ยวรูปร่างไม่เข้าทรง


โดย: แม่น้องนิก IP: 216.175.105.124 วันที่: 23 เมษายน 2552 เวลา:5:24:30 น.  

 
ตื่นมาแทนที่จะเห็นถ้อยคำหวาน ๆ จากยอดนักเขียนกลับต้องมานั่งกัดฟันกรอด ๆ ทั้ง ๆ ที่ยังไม่ลงมือแปรงฟัน ล้างหน้า ล้างตาเล๊ยย

แหม ! มีเรื่องสั้นส่งเข้าประกวดด้วยนะคุณจิ๊กโก๋ธารดาว เรื่องชุดน่ะช่างเขารู้ใจเขาทำเป็นยางยืดให้หมดแหละย่ะ (เชื่อดิ)

กรรมการเขาบอกเรื่องสั้นของคุณเหมือนเรื่องจริงมากเกินไป คนอ่านเขาจะเข้าใจผิดคิดว่าไปเอาเรื่องจริงมาเขียน เดี๋ยวโดนฟัอง เป็นอันว่าต้องพยายามใหม่ในรอบต่อไปนะจ๊ะ ช่วยเขียนให้เป็นนิยายหน่อยเด้อค่ะ

******
แม่น้องนิกคะ

อ่านทีแรกเคลิ้ม ๆ เห็นด้วยกับความคิดของแม่น้องนิกเกี่ยวกับธารดาว

มาสะอึกเอาเรื่องเงิน ๆ ทอง ๆ นี่แหละคือมันแสลงใจนะคะ เดี๋ยวนี้ไม่อยากใช้บัตรเครดิตค่ะมันเคยตัว ของพี่เค้าก็ไม่ค่อยได้ใช้ค่ะ แต่พี่เค้าเป็นโรคไม่ชอบพกแบงค์ย่อย+เศษสตางค์พี่ต้องคอยเอามาใช้ค่ะ บางทีวัน ๆ พี่แทบไม่ต้องใช้เงินของพี่ก็พอทานแล้วค่ะ



โดย: นกขมิ้น IP: 124.121.206.152 วันที่: 23 เมษายน 2552 เวลา:6:23:45 น.  

 
แม่น้องนิกคะ

เมื่อเช้าพี่เค้ามารับพี่ไปส่งที่ทำงาน
พอขึ้นรถปั๊บพี่ก็เปิดลิ้นชักรถเลยค่ะ เพราะพี่เค้าชอบเก็บแบงค์ย่อยไว้ในนี้ประจำค่ะ ตรงนี้ก็เป็นแหล่งรวบรวมรายได้ของพี่อีกทางหนึ่งค่ะ (อดไม่ได้ที่จะเล่าสู่กันฟัง เอาไว้เป็นข้อมูลเปรียบเทียบก่อนหลัง)

พี่เค้าเห็นอาการแล้วก็ขำ ๆ เค้าบอกหลังงานจะเอาไปเก็บไว้ในบ้านแล้ว ให้พี่จัดการตามสบาย คือเค้ารู้ว่าถ้าอยู่ในบ้านพี่ยังไม่กล้าใช้สิทธิอ่ะค่ะแม่น้องนิก เลยแกล้ง ๆ เอามาใส่ไว้ในรถ แล้วจะเหลือเรอะแม่น้องนิก...เอิ๊ก ๆๆ


โดย: นกขมิ้น IP: 124.120.123.79 วันที่: 23 เมษายน 2552 เวลา:10:08:02 น.  

 


พี่หมิ้นคะ

หน้าที่จัดการเรื่องเงินๆทองๆน่าสนใจค่ะ
พี่หมิ้นต้องปฏิบัติภารกิจนี้อย่างเต็มความสามารถนะคะ
สมกับที่ได้รับความไว้วางใจ...

:))



โดย: ลูกแม่โดม IP: 203.146.104.42 วันที่: 23 เมษายน 2552 เวลา:12:47:05 น.  

 
ลูกแม่โดมคะ

พี่เห็นเงียบไปนึกว่ากำลังอยู่ระหว่างเดินทางเสียแล้วซิคะ

แว่บหนึ่งคิดขึ้นมาว่าลูกแม่โดมจะหายหน้าไปเที่ยว ใจหนึ่งก็ยินดี ใจหนึ่งก็เหงา ๆ ขึ้นมาเหมือนกันค่ะ

ตัวพี่เองหลังวันงานพี่สองคนก็จะจูงมือกันไปเที่ยวค่ะ ค่อนข้างนานเหมือนกันค่ะ อาจจะกลับมาช่วงปลาย ๆ เดือนพ.ค.ค่ะ ต้องดูพี่เค้าด้วยว่ามีงานอะไรหรือเปล่าสำหรับพี่เจ้านายบอกคุณจะลากยาวเท่าไหร่ก็ไม่ว่าอะไร เพราะพี่ไม่เคยลางานมาหลายปีแล้วค่ะ เจ้านายเห็นใจ

พี่ก้างเขาให้ของขวัญล่วงหน้ามาแล้วค่ะ
พี่แกล้งแซวเขาว่าต้องแยกนะไม่ใช่เอามารวมกันเป็นชิ้นเดียว เพื่อนก็ส่วนเพื่อน น้องก็ส่วนน้อง...เขาบอกคิดได้ยังไง

รอดูของพี่เป็ดอ่ะลูกแม่โดม....555

การเงินจะทำตามที่ลูกแม่โดมแนะนำ...อิอิ
จะรวยเป็นเศรษฐีกับเขาบ้างก็คราวนี้แหละลูกแม่โดมเอ๋ยยยย


โดย: นกขมิ้น IP: 124.120.123.79 วันที่: 23 เมษายน 2552 เวลา:13:50:49 น.  

 


ขอบคุณที่คิดถึงกันนะคะพี่หมิ้น
พี่นุจะจูงมือพี่หมิ้นไปเที่ยวนานเลยนะคะ
แอบกระซิบบอกน้องๆได้หรือเปล่าว่าไปแถบไหน
รับรอง...ไม่แปลงร่างเป็นมดตะนอยตามไปแอบดู

พี่ชายพี่หมิ้นน่ารักจัง...ให้ของขวัญแต่เนิ่นๆ
ส่วนของพี่เป็ดจะถูกใจประทับใจอย่างไร อย่าลืมเล่าสู่นะคะ

ขอติววิชาการเงินหน่อยนะคะ
พี่หมิ้นคิดไว้แล้วยังคะว่าจะจ่ายค่าขนมพี่นุเท่าไหร่และอย่างไร
จะจ่ายรายวัน เป็นวีค หรือเป็นเดือน
ส่วนบัตรเอทีเอ็มพร้อมรหัสก็ต้องเอามาดูแลด้วยนะคะ
พี่หมิ้นอย่าหลงกลพี่นุมัวไปดูแลแต่แบงค์ย่อยล่ะ

ร่ำรวยเงินทองพร้อมกับร่ำรวยความสุขนะคะพี่หมิ้น

****

พี่แมวคะ...กำลังสุขใจกับการช่วยเหลือสังคมอยู่แน่ๆเลย
มีอะไรมันๆกับบรรดาคุณแม่ที่โรงเรียน
มาอัพเดทให้ฟังบ้างนะคะ

:))



โดย: ลูกแม่โดม IP: 125.25.19.230 วันที่: 23 เมษายน 2552 เวลา:20:18:36 น.  

 
ลูกแม่โดมคะ

พี่คงทำตามที่ลูกแม่โดมแนะนำได้ไม่หมดนะคะ เนื่องจากเมื่อก่อนพี่เคยเข้าร่วมวงนินทาบรรดาภรรยาของเพื่อน ๆ ว่าโหด มหาโหดอะไรทำนองนี้อยู่บ่อย ๆ ค่ะ จนเพื่อนบางคนเขาชอบเอาภรรยาเขามานินทากับพี่อย่างสนิทใจ มีอะไรไม่ชอบมาพากลเกี่ยวกับเรื่องเงิน ๆ ทอง ๆ ก็เอามาเฮกันค่ะ ทีนี้พี่ก็กลัวว่าพี่เค้าต่อไปจะทำแบบเดียวกันนะซิค่ะ...ก๊าก ๆๆ (เวรกรรมจะมีจริงอ่ะ)

ช่วงที่คบ ๆ กันวิเคราะห์ดูแล้วน่าจะได้กำไรจากการเก็บเล็กผสมน้อยพอสมควรค่ะ
(ขาดทุนก็มีบ้างกล้อมแกล้มกันไป)

เมื่อก่อนพี่ไม่ทราบจนวันหนึ่งขึ้นทางด่วน พี่เค้าให้หยิบจากในลิ้นชักรถนี่แหละ ความลับเปิดเผย ตั้งแต่นั้นพี่จะกวาดเข้ากระเป๋าพี่ประจำ ที่ขำคือลูกน้องพี่เค้ามักจะบอกว่านายหาที่ใหม่ให้ผมเอาไว้จ่ายค่าผ่านทางบ้างนะครับ...555

ชอบที่ลูกน้องเรามีความซื่อสัตย์ ใจมีเท่าไหร่ยกให้ลูกน้องเกือบหมดค่ะ



โดย: นกขมิ้น IP: 124.120.247.175 วันที่: 24 เมษายน 2552 เวลา:5:28:42 น.  

 
ธารดาวกำลังคิดพล๊อตเรื่องสั้นเหมือนจริงอยู่ใช่ไหมคะ

ท่าทางจะเอาจริงเนอะหายเงียบไปเลย
ขอแค่ได้รางวัลที่ 2 ก็พอนะคะ
ไม่ต้องถึงกับรางวัลที่ 1 หรอกค่ะ
เดี๋ยวคนอ่านจะหาตัวละครในเรื่องกันวุ่นวาย...เอิ๊ก ๆๆ

******

แม่น้องนิกคะ

สบายดีนะคะ
หายเหนื่อยแล้วมาคุยกันต่อนะคะ


โดย: นกขมิ้น IP: 124.120.247.175 วันที่: 24 เมษายน 2552 เวลา:5:37:40 น.  

 
ต่อไปจะหาไม่เจออีกแล้ว ไม่ว่าในลิ้นชักหรือที่ไหนๆ
แต่จำไว้อย่างว่า ที่ที่ลับที่สุด คือที่ที่ไม่น่าจะลับ
เคยฟังดร.ชัยชนะ โพธิวาระเล่า แกซ่อนตังค์ไว้ในลำโพง ปกติเนียนๆอยู่แล้ว ถ้าวันหนึ่งภรรยาไม่นึกครึ้มใจอยากร้องเพลง
ฝาลำโพงมันจึงเปิดออกมา
***
เรื่องสั้นเหรอครับ ไม่ได้เขียนประกวดนานแล้วนะครับ ที่อาจจะมีตามเว็บ มันเป็นอดีต


โดย: ธารดาว IP: 202.149.25.239 วันที่: 24 เมษายน 2552 เวลา:10:16:51 น.  

 
โห..ถ้าพี่หมิ้นกับลูกแม่โดมพากันไปเที่ยว หนูกับธารดาวก็เหงาแย่เลยพี่ ทำไมไปนานจังเลยคะ พี่แน่ใจเหรอว่าไปฮันนีมูนแล้วจะไม่คิดถึงหนูกับธารดาวน่ะ..อิๆ

อ่า..เท่าที่ฟังพี่หมิ้นเล่าๆมา..ขยักไว้บ้างก็ได้นะพี่ ความอะไรทั้งหลายแหล่น่ะค่ะ อิๆ
ต้องอย่างหนูพี่หมิ้น

เนียนเข้าไว้ เนียนให้ตายใจเลย ตอนหลังทุกอย่างอยู่ในกำมือหมด พี่อย่าไปทำให้เค้ารู้ตัวเชียว

เราเนี่ย ต้องเจียมเนื้อเจียมตัว ไม่ให้รู้ว่างก(แม้จะงก) เรื่องบางเรื่องหลับตาไว้ซักข้าง อีกข้างเหล่ดู ก็ไม่มีใครว่าไรพี่ (แต่รู้หมดนะ)ดูแลท่านเป็นอย่างดี และอย่าให้สามีรู้ว่า เรารู้ทันเป็นอันขาด

เอ๊ะ..ดูไปดูมา ดูเหมือนหนู โง่ ในสายตาสามีนะเนี่ยพี่หมิ้น คนอื่นที่ไม่รู้เนี่ย มองว่าสามีเป็นใหญ่ในบ้านทุกเรื่อง

เนียนไปหรือปล่าวก็ไม่รู้พี่

ที่สำคัญ..การดูแลและการบริการต้องประมาณว่า..เมียไม่อยู่บ้าน ชักลำบากแฮะ ถ้าพี่หมิ้นกระทำได้ดังว่า..รับรองอาการติดเมียเนี่ย ไม่หนีไปไหนพี่

สุดท้าย..หนูว่า ผู้ชายทุกคน นานๆไปแล้วไม่ชอบเมียพูดมาก นานๆไปความเคยชินทำให้เราไม่เอาใจเหมือนแรกรัก..อ่ะ..พี่แกเรื่องมากอีก เมียน่ะต้องมีเหตุผลเยอะแยะที่จะต้องเข้าใจสามี ทั้งๆที่ตอนรักกันเนี่ย เรางอนยังง้อเล๊ย

พอละพี่หมิ้น ธารดาวขำแย่ละ

++++++++++++
มีอะไรข้องใจ ตอบเลยนะธารดาว

ลูกแม่โดมจ้ะ อ่านๆไป อย่ากลัวล่ะ
พี่อยากจะให้คำนิยามเรื่องชีวิตคู่ด้วยซ้ำไปว่า ชีวิตคู่ นานๆไปความเคยชินมันทำให้ความรักเสื่อม

ว่าแมะธารดาว


โดย: แม่น้องนิก IP: 216.175.104.10 วันที่: 24 เมษายน 2552 เวลา:11:42:52 น.  

 
ว้า..ตอบเม้นท์ไม่ทันธารดาว นี่ก็ใกล้เวลาเข้านอน ต้องอ่านหนังสือก่อนนอนด้วย

งั้นไว้เจอกันพรุ่งนี้นะ วันนี้ไปช่วยครูตั้งแต่เช้ายันบ่าย


โดย: แม่น้องนิก IP: 216.175.104.10 วันที่: 24 เมษายน 2552 เวลา:11:48:24 น.  

 
สวัสดีค่ะ แม่น้องนิก และ เด็กๆ
แม่น้องนิก ดูแลเด็กๆ คงเหนื่อยน่าดู
แต่ที่นี่ตอนนี้ ร้านกาแฟ วีดวาด ก้เหมือนโรงเรียนเลี้ยงเด็ก มีเด็กๆ เพื่อนของหลาน
มาเล่นสนุกกันเต็มร้าน ให้ไม่เหงา แถมวุ่นวายดีแท้ อิอิ
เฮ่อ .. ไม่มีลูก แต่มีหลานๆ สนุกดีค่ะ


โดย: วีดวาด วันที่: 24 เมษายน 2552 เวลา:11:53:42 น.  

 
แฮ่มมมม คุณแม่น้องนิก อ่านหนังสืออย่างเดียวเหรอ 5555
ซะหน่อย...
คุณลูกแม่โดมเดินทางไปหรือยังไม่รู้นะ ถ้าเมาเครื่องบินก็นึกถึงหน้าคุณแม่น้องนิกเอา แก้ได้
ห้ามนึกถึงหน้าคุณผู้พันเด็ดขาด จะเมาหนักกว่าเก่า ก็ยาหวานนี่นา




โดย: ธารดาว IP: 202.149.25.239 วันที่: 24 เมษายน 2552 เวลา:19:39:16 น.  

 


คุณธารดาวหมายความว่า...
พี่นกขมิ้นเป็นยาหวาน
พี่แมวเป็นยาขม
ส่วนคุณธารดาว...ยาอะไรดีน้า


:))



โดย: ลูกแม่โดม IP: 125.27.49.232 วันที่: 24 เมษายน 2552 เวลา:22:56:45 น.  

 
วันนี้กลับบ้านตัวเองดึกไปหน่อยค่ะ

แม่น้องนิกคะ

เป็นต้นแบบให้พี่ทดลองก่อนนะคะ
ยังไม่รู้ว่าจะทำได้หรือเปล่าคะ ประเภทหลับตาข้างหนึ่งน่ะค่ะ เกิดพี่เค้าจับได้ขึ้นมาฮึ่มมม..ใครจะช่วยพี่ละคะ พี่ก็แย่อยู่คนเดียวน่ะซิ..เอิ๊ก ๆๆ

เคยคุยกันขำ ๆ นะคะ เวลาเราพูดถึงบางคู่ที่แม่บ้านทำท่าใหญ่กว่าพ่อบ้าน พี่เค้าบอกจะทำตัวแบบนั้นหรือเปล่า พี่ได้แต่มองตาปริบ ๆ น่ะค่ะ เกรงใจค่ะ เพราะพี่เค้าชอบไปฟ้องพี่ชายค่ะว่าพี่ดื้ออ่ะ พี่ก็โดนอีก..(จนได้ซิเอ๊า)

บางทีข้ามช๊อตไปฟ้องคุณแม่ก็มี พี่ก็โดนอีก...(จนได้ซิเอ๊า...รุมเข้าไป..เฮ้อ)
สรุปว่าต้องเอาใจให้มาก ๆ ใช่ไหมคะ ถึงจะอยู่หมัด

******
ลูกแม่โดมคะ

เข้าใจเปรียบเทียบเรื่องยา
ของธารดาวต้อง "ยาแก้ไอน้ำดำ ตราเสือไม่ออกจากถ้ำ" หรือไม่ก็ "ยาหม่องตราลิงถือคบเพลิง" (คือไม่ยอมถือลูกท้ออีกต่อไปฮึ!)

เตรียมพร้อมแล้วนะคะ

******
ธารดาวคะ

ต่อไปช่วยแนะนำด้วยว่าที่ลับแต่ดูไม่ลับน่ะมันควรจะเป็นจุดไหน
ไปเซอเวย์ทั่วทั้งบ้านแล้วเห็นมีเหมือนกันค่ะ
แต่คงไม่ใช่ลำโพงหรอก เพราะเข้าไปร้องรำทำเพลงในห้องนั่งเล่นนี้ประจำ อาจซุกไว้ในกีตาร์ก็ได้เนอะ มีหลายตัวซะด้วย

พูดยังกับไม่เคยกินยาหวานมาก่อนนะคะ
หรือว่าเจอแต่เปรี้ยว ๆ จนเข็ดขยาดน่ะ
มิน่าล่ะจนป่านนี้ยังขวนขวายหายาหวาน ๆ อยู่
หาผักหวานมาทานยังง่ายกว่าเลยนะคะ...เอิ๊ก ๆๆ

******
ทุก ๆ ท่านโปรดทราบ
ข้าพเจ้านกขมิ้นขอลาจอไปธุระที่ลำปางก่อนนะคะ

กลับเย็นวันจันทร์ค่ะ
อย่าลืมคิดถึงกันบ้างนะคะ บ๊าย บาย


โดย: นกขมิ้น IP: 124.120.232.52 วันที่: 25 เมษายน 2552 เวลา:0:13:14 น.  

 
ขอบคุณค่ะพี่หมิ้นที่บอกกันล่วงหน้า ไม่งั้นก็จะบ่นคิดถึง เกิดพี่หมิ้นเดินสะดุดไปเพราะธารดาว หมดสวยแล้วต้องโทษธารดาวนะพี่

พี่หมิ้นทำอะไร ก็ต้องเนียนอย่าให้เค้าจับได้ดิพี่ อยู่นอกบ้านเค้าต้องเป็นใหญ่ในสายตาคนอื่น ส่วนเราเนี่ย ช้างงงงงเท้าหลังชัวร์ ไร้ปากเสียง คนนอกบ้านเค้าต้องสงสารเราที่เป็นช้างเท้าหลัง แต่เมื่ออยู่ในบ้านแล้ว ทุกอย่างนอกบ้านต้องผ่านมติ จากข้อมูลที่เราเก็บเรียบทุกขั้นตอน จากเราเสมอพี่

หนูทำงี้แหละ บ้านธารดาวหนูไม่รู้นะ แต่บ้านหนู สามีเกรงใจเมียค่ะ

+++++++++++++
ธารดาว..ใครเค้าจะไปเหมือนธารดาวเล่า อ่านหนังสือไปด้วย ทำอะไรไปด้วยเหรอ อะแฮ่ม!

แต่แม่น้องนิกติดอ่านหนังสือก่อนนอนนะ นิยายฝรั่งเป็นตั้งๆ เวลาอ่านต้องอ่านให้จบด้วย จะตีอะไรก็ช่างมัน ยิ่งวันไหนไม่เข้าเวรกับคุณสามีล่ะธารดาวเอ๊ย..อ่านมันส์ ไม่ต้องห่วงอะไร

เมื่อยี่สิบปีที่แล้ว แม่น้องนิกไม่ใช่คนรักการอ่านอะไรหรอกนะ แต่สามีเค้ารักการอ่าน พี่แก..ชอบไปร้านหนังสือตอนเป็นแฟนกัน พี่แกติดอ่านหนังสือก่อนนอน เค้าอ่านประวัติศาสตร์น่ะ ไอ้เราก็ เหงาดิ ไม่มีใครคุยด้วย

คนที่ตั้งใจอ่านหนังสือเค้าจะไม่ชอบให้ใครกวน ไม่ชอบให้ใครมาคุยในยามที่เค้ามีความสุขในการอ่าน พอเขาไม่พูดเราก็ต้องหยิบหนังสืออ่านฆ่าเวลาของเราไป ตอนหลังก็ติดเลยทีนี้ ติดการอ่านตามพี่แก

เดี๋ยวนี้ ถ้ามีเวลาว่าง ถ้าไม่เล่นเนทก็อ่านหนังสือ ใครไม่ต้องชวนไปไหนหรือมากวนนะ มีหงุดหงิด ไม่รู้ธารดาวเป็นเหมือนแม่น้องนิกหรือปล่าว ยิ่งเวลาดึกๆ ยิ่งเงียบ อ่านได้เร็วด้วย

ธารดาวคิดดูก็แล้วกันว่า ลูกสองคนของแม่น้องนิกเนี่ย จะประมาณไหน


โดย: แม่น้องนิก IP: 216.175.111.214 วันที่: 25 เมษายน 2552 เวลา:10:04:27 น.  

 
เข้ามาอ่านสองสามรอบแล้วเนี่ย ยังตอบเมนท์คุณแม่น้องนิกไม่ได้ 555+ เจอมุก "ยิ่งวันไหนไม่เข้าเวรกับคุณสามีล่ะธารดาวเอ๊ย" ตอบไม่ถูก แต่ยิ้มได้ทุกครั้งเมื่อนึกถึง
พูดอะไรก็เกรงใจคุณแม่ลูกโดมมั่งเน้อว่า ไม่เข้าใจ อิอิ
ผมว่าคุณนกขมิ้นไม่น่าจะเนียนได้เท่าคุณแม่น้องนิกหรอก ใครจะรู้เล่าว่า ภายใต้เครื่องแบบนายทหาร แท้จริงคือ หญิงสาวผู้อ่อนโยนแต่ภายนอกแม่บ้านผู้ใจดี อ่อนโยน แท้จริง คือ นางยักษ์พันธุรัตน์...
แรงไปหรือเปล่าเนี่ย ผมถามตัวเอง
ไม่...ไม่หรอก ผมตอบ


โดย: ธารดาว IP: 202.149.25.197 วันที่: 26 เมษายน 2552 เวลา:3:18:46 น.  

 
วันนี้ วันอาทิตย์ที่แสนเหงา อ้างว้าง เดียวดาย
ไม่มีใครอยู่ คุยคนเดียวก็ได้ อิอิ ไปซะแล้ว

ลืมตอบคำถามของคุณแม่ลูกโดม
ผมมัน "ยา(ทำ)ใจ" อิอิ




โดย: ธารดาว IP: 202.149.25.197 วันที่: 26 เมษายน 2552 เวลา:9:09:07 น.  

 


นึกว่า
ยาขม
ยาดอง
ยาเบื่อ
ซะอีก!!!

:))



โดย: ลูกแม่โดม IP: 125.25.53.172 วันที่: 26 เมษายน 2552 เวลา:14:53:17 น.  

 
อะไร้..ธารดาวนึกมุขตอบไม่ออก..จริงอ่ะ

คำว่าเข้าเวรน่ะ คิดไปถึงไหนกัน..เค้าหมายถึงว่า ช่วงเวลาแห่งการดูแลรับฟังสามีปรับทุกข์ต่างหาก..(ว่าไปได้เนียนๆ) บางเวรพี่แกก็ผ่านน้อ อันนี้ชอบมาก กลับไปนอนอ่านต่อสบายๆ เพราะแม่น้องนิกนอนกับลูกสาวน่ะ ทนฟังเสียงพี่แกกรนไม่ไหว

อย่างว่านะ แก่ๆแล้ว กรนนิดกรนหน่อยทำเป็นทนกันไม่ไหว แต่อิตอนอยู่กันใหม่ๆ ทำไมทนไหวก็ไม่รู้ดิ

ไหนจะเหมือนพี่หมิ้น..สวีททุกหยาดหยด แล้วคำว่า นางยักษ์น่ะ ไม่ผิดนะ..บางทีต้องขยายความอีกนิดนึงก็ได้ เผื่อพี่หมิ้นจะคิดว่า ตัวเองอ้วน..ไปโน่นเลย

+++++++++
ลูกแม่โดมจ้ะ พี่ว่า ธารดาวอ่ะ ต้องยาเบื่อขนานเดียวเลย ดูแต่จะตอบเม้นท์ดิ ยังต้องกลับไปคิดมุขมาเข่นพี่จนได้


โดย: แม่น้องนิก IP: 216.175.79.76 วันที่: 27 เมษายน 2552 เวลา:10:50:30 น.  

 
ถ้าพี่แม่น้องนิกต้องสอนเด็กฝรั่งนั่นมาอ่านสระไทยกับวรรณยุกต์ไทย
สงสัยพี่แม่น้องนิกคงอึกอัดใจกว่านี้สิบเท่าร้อยเท่านะ คิดว่า


- -"


โดย: แม่อวบ IP: 58.10.128.144 วันที่: 27 เมษายน 2552 เวลา:15:42:47 น.  

 
โหย ไม่หรอกครับคุณแม่อวบ ไม่มีอะไรจะทำให้คุณแม่น้องนิกอึดอัดได้หรอกครับ รุ่นเนี้ย...
รุ่นไม้กวาดสร้าง ได้ดิบได้ดีทุกวันนี้ก็เพราะด้ามไม้กวาดของแม่แท้ๆ
555+ มาตอบแทนเจ้าบ้าน

555 ตอนคุณพ่อจอห์นบอกผ่านเนี่ย อยากเห็นคุณแม่น้องนิกจัง มีการสะบัดหน้าพรึดก่อนจะเดินออกจากห้องหรือเปล่า อยากเห็นอารมณ์นั้นจริงๆ
ผมตอบเมนท์คุณแม่น้องนิกไม่ได้ มัวแต่ขำไอ้เจ้า 'เข้าเวร' นี่แหละ ไม่รู้คิดได้ไง
เออ บางเวรยังมีบอกผ่านอีกแน่ะ หาได้มัวคิดมุกใดไม่

คุณลูกแม่โดมเดินทางยังล่ะครับ

คุณนกขมิ้นกลับมาหรือยังเอ่ย


โดย: ธารดาว IP: 202.149.25.239 วันที่: 27 เมษายน 2552 เวลา:19:16:52 น.  

 


ลูกแม่โดมมารายงานตัวค่ะ
...
ไม่ได้เข้าเวรนะคะ

:))



โดย: ลูกแม่โดม IP: 125.25.247.68 วันที่: 27 เมษายน 2552 เวลา:23:22:21 น.  

 
เอ๊า..แซวกันเข้าไปธารดาว จะไปบอกแม่อวบเค้าทำไม..ว่ารุ่นนี้รุ่นไม้กวาดสร้างน่ะ

แต่เรื่อง..เข้าเวรเนี่ย แม่อวบรู้ดี ชอบแซวกันนักแหละ

ธารดาวเอ๊ย อิตอนพ่อจอห์นเค้าบอกผ่าน เราก็ตีหน้าเนียนๆดิ บอกพี่แกว่า..โหย น่าเสียดาย เมียอุตส่าห์ตั้งใจสุดฤทธิ์ แต่ไม่เป็นไร วันต่อไปแถมพิเศษให้ละกัน..แล้วก็กอดพี่แกซะนิ๊ดดดนึง กันเน่า (อันนี้แม่อวบสอนมา)

คารมมันต้องมาก่อนความรู้สึกสิยะ ใครเค้าจะไปพูดกับตรงๆว่า โห..ดีใจค่ะ เราก็ต้องทำให้พี่แกรู้สึกดีไว้ก่อน

ดีเท่าไหร่ ธารดาวไม่เจอเมียแบบแม่น้องนิกน่ะ ไม่งั้นนะ คงปวดหัวพิลึก แล้วไอ้คำว่า..เข้าเวร..เนี่ย ไม่เห็นจะต้องคิด เพราะมันเป็นเวรเป็นกรรมของคนเป็นเมียไง ไม่ว่าจะแก่แค่ไหน เวรมันก็ไม่จบ

พูดแล้วแค้นตัวเองดีนะ อิตอนนั้น ก็หลงดีใจว่า ฉันได้ลงจากคานแล้ว มันแบบ.. ไม่นึกไม่ฝันว่า หน้าตาประมาณเรา มันยังมีคนอยากได้ แล้วพี่แกก็ดันหล่อ เรียนดี เงินเดือนดีอีกต่างหาก มันประมาณว่า ชาตินี้หาเองไม่เจอ ถ้าเค้าไม่เอาอ่ะนะ

สิบปีให้หลังเราคิดงี้..เฮ้อ ไม่น่าเลยตู รู้งี้ๆๆๆๆ....หลายรู้งี้เลยอ่ะ

++++++++
แม่อวบจ้ะ วันนี้พี่ไปช่วยครู จิตตกเล็กๆอ่ะ เพราะแม่คนนึงเค้าเข้ามาในห้อง ฟ้องครูว่าลูกเค้าเป็นเหา ติดใครมาไม่รู้ พี่งี้ใจไม่ดี เพราะวันๆเราอ่านหนังสือกับเด็ก หัวมันก็แทบจะชนเรา คิดไปคิดมา คันไปหมดทั้งหัวเลยทีนี้ กลับบ้านพี่เช็คอลีนาใหญ่เลย กลัวลูกติดเหา ดีว่าไม่มี

+++++++++
ลูกแม่โดมจ้ะ ไม่ได้เข้าเวรอ่ะ ดีแล้วจ้ะ ดูแต่ธารดาวสิ เข้าเวรประจำ วันไหนไม่มีเวรคงกร่อย หรือเผลอๆเมียก็สะบัดหน้าพรืดใส่ล่ะ ไม่งั้นจะเล่าถูกได้เหรอ

ไอ้ที่เค้าเล่ามาน่ะ เกิดขึ้นกับตัวเค้าทั้งนั้นแหละ เชื่อพี่!


โดย: แม่น้องนิก IP: 216.175.79.76 วันที่: 28 เมษายน 2552 เวลา:5:46:40 น.  

 
รุ่นไม้กวาดสร้าง 5555++


เด็กฝรั่งเป็นเหาด้วย แปลกๆ ในความรู้สึกนิดนึง จำได้ตอนเด็กๆ เอาเหาไปติดปะป๊าหละ สองคนนั่งนิ่งให้หมะม้าเอาหวีเสนียดสาง เอาใบน้อยหน้าหมักกับอะไรไม่รู้เหม็นๆ แล้วสางๆๆๆโห้ยย แสบ


โดย: แม่อวบ IP: 58.10.128.251 วันที่: 28 เมษายน 2552 เวลา:9:54:23 น.  

 



+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+

วันศุกร์ที่ ๘ พฤษภาคม ๒๕๕๒ ตรงกับวันขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๖
เป็นจุดเริ่มต้นของวันชื่นคืนสุข ระหว่างพี่นกขมิ้นและพี่นุ
ลูกแม่โดมขอแสดงความยินดีกับพี่ทั้งสอง จากใจจริงค่ะ

+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+





โดย: ลูกแม่โดม IP: 203.149.16.34 วันที่: 28 เมษายน 2552 เวลา:11:25:16 น.  

 
สวัสดีค่ะ

แม่น้องนิกกับธารดาวคุยเรื่องเข้าเวรกันสองคน อ่านแล้วพอ ๆ กัน อีกคนอยากเข้าเวร อีกคนอยากบ้าง ไม่อยากบ้าง

ธารดาวเค้าก็ทำไปอย่างนั้นแหละค่ะแม่น้องนิก ขยิบตาข้างหนึ่ง พอเห็นภรรยาสบัดหน้าขี้คร้านจะตามไปง้อ

เฮ้อ! อย่าไปวิจารณ์ใคร ๆ เขาดีกว่าเดี๋ยวเข้าตัว...555

******
ลูกแม่โดมคะ ขอบคุณค่ะ

เดินทางคืนนี้ขอให้สนุก ปลอดภัยนะคะ

******
ธารดาวคะ

น่าสงสารจังเมื่อวันอาทิตย์เหงา ๆ พูดอยู่คนเดียว

แล้วคนที่บ้านไปไหนเสียละคะ
หรือว่าออกเวรไปแล้วอ่ะ




โดย: นกขมิ้น IP: 124.121.209.111 วันที่: 28 เมษายน 2552 เวลา:14:12:20 น.  

 
ลูกแม่โดมเตรียมตัวเดินทางแล้ว
ขอให้เดินทางปลอดภัย เที่ยวสนุกนะคะ
ขอบคุณสำหรับคำอวยพรค่ะ

******
แม่น้องนิกคะ

ถ่อมตัวมากไปหรือเปล่าคะ เรื่องคุณสมบัติของแม่น้องนิกอ่ะ พี่ก็เห็นว่าแม่น้องนิกหน้าตาดีออกจะตายไป แล้วจอห์นก็หล่อ พี่นึกถึงจอห์น เลนนอนค่ะ คล้าย ๆ เหมือนกันนะคะ
แล้วคนอย่างแม่น้องนิกใครได้ไปเสริมบารมีรับรองไม่ผิดหวังค่ะ

มองผิวเผินเหมือนโหด แต่เอาเข้าจริง ๆ น่ารักจะตายไป...ว่าไหมธารดาว










โดย: นกขมิ้น IP: 124.121.206.210 วันที่: 28 เมษายน 2552 เวลา:19:44:35 น.  

 
เดินทางปลอดภัยจ้ะลูกแม่โดม แม้เจ้าตัวจะบอกช้าไปซักหน่อย แต่เราก็สามารถอวยพรตามหลังได้เหมือนกัน

พี่หมิ้นคะ โห..พี่เสริมบารมีเลยเหรอ หนูว่า เค้าตัดสินใจเลือกไปเป็นบอดี้การ์ดมากกว่าค่ะ

ที่เล่ามามันเรื่องจริงพี่ เพราะหนูคิดว่าหนูไม่สวย ในบรรดาเพื่อนๆที่มีตั้งแต่เรียนมัธยมเนี่ย ล้วนแล้วแต่คนสวยที่หนุ่มๆหมายปอง มันข้ามหน้าข้ามตาคนน่ารักอย่างหนูไปสิ้น
สมัยโน้นคนที่เราคิดว่าหล่อ มันไม่มองเรา ไอ้ที่มามองก็ดันไม่หล่อ

แค้นใจไงพี่ หนูเลยบอกตัวเองว่า ชีวิตนี้นะ ถ้าได้ไม่ดีก็อย่ามีมันเลยวะ ไม่อยากเป็นแบบ..ไม่สวยแล้วยังโง่ซ้ำค่ะ คิดดู ข้ามหน้าคนน่ารักแล้วเท่อย่างเราได้ไง

ทุกอย่างล้วนแล้วแต่มีแรงผลักดันทั้งนั้นแหละพี่

++++++++++
พี่หมิ้นคะ ในวันมงคลของพี่หมิ้น หนูขออวยพรให้พี่หมิ้น มีความสุขในชีวิตคู่มากๆ

ในฐานะที่หนูเป็นรุ่นพี่พี่หมิ้น หนูอยากบอกว่า การแต่งงานคือการเริ่มต้นของการเรียนรู้นิสัยใจคอของกันและกัน พี่หมิ้นจะได้เรียนรู้จักความหนักแน่น ความอดทน ความเสียสละอย่างที่ไม่เคยได้ทำกับใครมาก่อน

เวลาที่พี่หมิ้นโมโหเรื่องใดก็ตาม พี่หมิ้นเอาความดีหักลบความไม่ดีของพี่เค้า มันก็จะไปรอด นึกไว้แค่ว่า..ไม่ใช่เพียงเราที่ต้องอดทนกับพี่เค้า พี่เค้าก็ต้องอดทนกับเราเช่นกัน ค่อยๆปรับตัวกันไป อย่าลืมว่าไม่มีใครดีร้อยเปอร์เซ็นต์ และคนๆนี้เราก็ได้เลือกแล้ว

เฮ้อ..พี่ รู้สึกตัวว่า แก่ไปโข

+++++++++++
ธารดาวมาอวยพรพี่หมิ้นหน่อยเร้ว วันดีคืนดีพี่หมิ้นจะมาถึงในไม่ช้า ทำเงียบไปได้


โดย: แม่น้องนิก IP: 216.175.85.121 วันที่: 29 เมษายน 2552 เวลา:4:48:47 น.  

 
วันนั้น เป็นวันเริ่มต้นจริงๆ ผมว่ามันเริ่มจากลบศูนย์นะ
ขอเอาคำของคุณลูกแม่โดมกับคุณแม่น้องนิกมามิกซ์รวมกัน เป็นคำอวรพรของผม
ยินดีด้วยจากใจจริงนะครับ...

วันนั้น วันที่เฝ้า...ฝัน
วันนั้น วันที่ฝัน...เฝ้า
วันนั้น วันที่สอง...เรา
วันนั้น วันที่เข้า...เวร

555+




โดย: ธารดาว IP: 202.149.25.239 วันที่: 29 เมษายน 2552 เวลา:8:02:35 น.  

 
แม่น้องนิกเข้ามาคุยแต่เช้าเลยนะคะ
ระยะหลังมานี่พี่อ่านหนังสือดึกค่ะ บางทีอยากจะอ่านให้หมดแต่ง่วงซะก่อน แต่ถ้าเป็นเรื่องประเภทสืบสวน สอบสวน ลึกลับ (ที่ไม่ใช่ผี) อยากอ่านม้วนเดียวจบค่ะ เพราะมิฉะนั้นจะคอยคิดว่าเรื่องจะจบยังไง

ขำเรื่องสมัยวัยละอ่อนของแม่น้องนิก
พี่ว่าเป็นเช่นนี้ทุกคนค่ะ อาการแบบอยากไปจีบกับอยากให้มาจีบเป็นเรื่องธรรมดาค่ะ

เราเป็นผู้หญิงก็รอร๊อรอให้หนุ่ม ๆ มาจีบเนอะ
ของพี่นะขนาดกวักมือเรียกยังไม่ยอมมาเลย
หลัง ๆ ปรับแผนเอาขนมมาล่อ พี่แกก็เมินอีก
ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาพี่เล่นตัวซะไม่มี (ใครมาสนใจอีกต่อไป..555)

รุ่นที่พี่บอกนะขลังนะแม่น้องนิก
พวกนักเลงพระเขาเข้าใจตั้งชื่อรุ่นนะ ยิ่งตอนจตุคามฮิตนะ ผลิตออกมาไม่รู้กี่รุ่นต่อกี่รุ่น จนเวียนหัว ของพี่ส่วนใหญ่มีแต่คนเอามาให้ไว้บูชา เพราะพี่ไม่มีความรู้เรื่องพระ ไม่ได้เป็นเซียนพระ จึงไม่ค่อยได้เสียเงินเช่าพระ

แต่เคยเป็นลูกศิษย์ก้นกุฏิพระเจ้าเหา
หัวเป็นที่ชุมนุมเหา ตอนเป็นเหาร้องไห้ทุกวันอยากให้คุณแม่โกนหัว คุณแม่บอกหนูไม่ได้บวชชีแล้วจะโกนหัวได้ยังไง

สิ่งที่แม่น้องนิกแนะนำมาพี่ถือว่ามีค่า และเป็นประโยชน์สำหรับพี่มากค่ะ พี่สองคนเรียนรู้กันมานานเพียงแต่เราไม่ได้มาใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันแบบสามีภรรยาเท่านั้นค่ะ

ส่วนใหญ่จะตามใจพี่ มีบางเรื่องเท่านั้นที่ไม่ตามใจค่ะ (อย่าถามนะว่าเรื่องอะไร...อิอิ)



โดย: นกขมิ้น IP: 124.120.121.137 วันที่: 29 เมษายน 2552 เวลา:8:16:33 น.  

 
โอโฮ! เข้ามาคุยพร้อม ๆ กันกับธารดาว
แปลว่าใจเริ่มตรงกันแล้วใช่ไหม....เอิ๊ก ๆๆ

นี่ท่านธารดาว ไม่ต้องมาจิกเรื่องเข้าเวรเลยนะจะบอกให้
ทหารน่ะเขามีเข้าเวรอยู่เป็นปกติแล้วย่ะ ไม่มีนกขมิ้นเขาก็ต้องอยู่เวรกันอยู่แล้ว ไม่มีคำว่า "เพิ่มเวร" ในสารบบนะฮึ!

นี่ก็ตั้งใจเลิกพูดเรื่องเข้าเวรแล้วนะเพราะนกขมิ้นไม่เกี่ยว ไม่ได้เปิดประเด็น พอได้ทีหาพวก (ไม่อยากเข้าเวร) เลยนะธารดาว

ตั้งใจจะรีบมาอวยพร หรือ ตั้งใจจะรีบมาเยาะเย้ยกันหรืออย่างไร

"ฝัน เฝ้า เรา เวร" ขอเปลี่ยนเป็น "เวร เรา เฝ้า ฝัน" ก๊าก ๆๆ


โดย: นกขมิ้น IP: 124.120.121.137 วันที่: 29 เมษายน 2552 เวลา:8:26:58 น.  

 
พี่หมิ้นคะ ตอบธารดาวไม่ถูกเลยพี่ ทำไมหยิบคำกันไปง่ายซะขนาดน้านนนน

ธารดาวเอ๊ย ไม่ต้องไปห่วงพี่หมิ้นหรอก เพราะเวรของพี่หมิ้นไม่แน่ไม่นอน ห่วงแต่ตัวเองเหอะย่ะ เวลาทำการบ้านต้องตั้งใจให้หนักแน่นหน่อย อย่าไปห่วงทหารเค้า พี่เค้าออกกำลังกายทุกวัน ห่วงอะไรเค้าเล่า

สาธุพี่หมิ้นนะจ้ะ อย่างอนกัน หนูตั้งใจเล่นธารดาวโดยเฉพาะพี่

โถ..พี่หมิ้น กวักมือเรียกก็ยังไม่มา หนูดิ รอสาดน้ำให้หัวกระไดเปียก มันก็ไม่มา บ้านอื่นเค้าหัวกระไดไม่แห้ง บ้านหนูเอาน้ำสาดเอง

แต่ไงซะ เราก็ขายออกจนได้พี่ ให้มันรู้บ้างว่า เราก็มีดี จริงแมะพี่ ไอ้ที่ไม่แน่จริง เข้าไม่ถึงเราหรอก แค่เราชายตามอง เขาก็หนีละ แล้วอย่างนี้อ่ะ จะมีใครมาจีบล่ะพี่ อยากอ่อยมันก็ไม่รู้ความ

มีจอห์นนี่แหละพี่ ที่รู้ความที่สุด


โดย: แม่น้องนิก IP: 216.175.70.181 วันที่: 29 เมษายน 2552 เวลา:10:45:35 น.  

 
พี่หมิ้นคะ ไว้แต่งงานอ่ะ พี่หมิ้นจะกรุณาแปะภาพแห่งความสุขให้หนูกับธารดาวได้ดูบ้าง จะได้มั๊ยพี่ อยากชื่นใจกับความสุขของพี่หมิ้นด้วยอ่ะ อยากเห็นรอยยิ้มของพี่จัง

เพราะหนูไม่ได้มีงานแต่ง แค่จับมือสามีไปจดทะเบียน แล้วเพื่อนจอห์นเค้าจัดปาร์ตี้ฉลองให้ที่หัวหิน หนูก็เลยไม่มีภาพเหล่านั้นไว้ดูยามแก่

กลัวน่ะพี่ ว่าวันนึงที่มันไม่ชื่นไปตลอด หนูจะทำยังไงกับภาพเหล่านั้น คิดไปคิดมา อย่ามีมันเลยวะ กลบเกลื่อนความงามของตัวเองซะ

พี่หมิ้นคิดดูนะ จอห์นออกหล่อ สาวตรึม มาดใส่สูทรงี้แมนเชียว เพื่อนหญิงเค้าแต่ละคนอ่ะ สวยมากกกก แล้วพี่ดูหนูดิ ป้อม เตี้ย สั้น หน้าตกกระ ดันเข้าวิน เราจะเอาอะไรไปเทียบเค้า นึกภาพใส่ชุดขาวก็นึกไม่ออกพี่ว่าเราจะสวยยังไง คิดไปคิดมาหนสุดท้าย ก็..อย่าเลยวะ อายเค้า

หนูไม่อยากให้ใครปิดปากพูดลับหลังว่า เสียดายเจ้าบ่าวว่ะ..

ที่มาที่ไป มันเป็นงี้แหละพี่ พี่สงสารหนูแมะ


โดย: แม่น้องนิก IP: 216.175.70.181 วันที่: 29 เมษายน 2552 เวลา:11:01:16 น.  

 
อ๊าวแม่น้องนิกยังไม่นอนอีกหรือคะ

เมื่อวานพี่เร่งงานจนเสร็จไปหลายอย่างวันนี้เลยสามารถคุยได้ทั้งวันค่ะ พูดแบบนี้เดี๋ยวนายแอบได้ยินอาจจะโยนงานมาให้อีกก็ได้เนอะ

ท่าทางธารดาวเค้าไม่ห่วงพี่เท่าไหร่คะ ใจจะโน้มเอียงไปทางเพศเดียวกันซะมากกว่า แม่น้องนิกกับพี่ก็ขาดกองหนุนไปหนึ่งคน สองรุมหนึ่งก็ยังโอค่ะ อย่าให้ธารดาวเค้าฮึดสู้ก็แล้วกัน

แม่น้องนิกพยายามอย่าให้ธารดาวเครียดนะคะ ถนอม ๆ น้ำใจไว้หน่อยคะ




โดย: นกขมิ้น IP: 124.120.122.167 วันที่: 29 เมษายน 2552 เวลา:11:17:12 น.  

 
จริงหรือเรื่องที่แม่น้องนิกเล่าอ่ะ ไม่อยากจะเชื่อเลยค่ะ

หัวหินสมัยก่อนเป็นสถานที่โรแมนติคนะคะ
คู่บ่าวสาวมักจะไปดริ๊งน้ำผึ้งพระจันทร์กัน เดี๋ยวนี้ไม่ได้เรื่องแล้วค่ะ

งานพี่จัดแบบเรียบ ๆ นะคะ พี่จะใส่ชุดแบบไทย ๆ ไม่อลังการสีขาวแบบชุดวิวาห์ทั่วไป แล้วไม่ได้เชิญแขกมากมายด้วยค่ะ มันวุ่นวาย
อันนี้เป็นความต้องการของพี่เอง วัยพี่สองคนก็ไม่ใช่จะไปหวือหวา วี๊ดว๊าย อะไรแล้วค่ะ

สู้สงบเสงี่ยมดีกว่าค่ะ

ฟังเรื่องของแม่น้องนิกแล้วมาปะติดปะต่อกันพี่มองว่าแม่น้องนิกเป็นหญิงที่แกร่งทีเดียวค่ะน่าชื่นชมมากกว่าสงสารนะคะ


โดย: นกขมิ้น IP: 124.120.122.167 วันที่: 29 เมษายน 2552 เวลา:11:34:09 น.  

 
คุณพ่อจอห์นคงมองกาลไกลน่ะ ถึงไม่ได้เลือกใครที่สวยกว่าคุณแม่น้องนิก เพราะคนสวยๆน่ะ ก่อนแต่งกะหลังแต่ง เห็นความเปลี่ยนแปลงชัดเจน
แต่คุณแม่น้องนิก ยังไงซะก็คงไม่ขี้เหร่ไปกว่าที่เป็นอยู่อีกแล้ว ก่อนแต่งกะหลังแต่งจึงยังคงเดิม
ณ วันนี้ไม่รู้ความคิดยังคงเดิมหรือเปล่า คือ ถ้าบอกผ่านบ่อยๆนี่ ความคิดอาจเปลี่ยนแปลง ลองเช็คดูบ้างเน้อ
ฮ่า ฮ่า
พูดเล่นหรอก คุณพ่อน้องนิกน่าจะรักความเป็นนักเลงของคุณแม่น้องนิกมากกว่า
****
งานของคุณนกขมิ้นเรียบง่ายน่ะ งดงามที่สุดแล้วละครับ
ยินดีอีกครั้ง เห็นด้วยหนึ่งเสียง เอาภาพมาแปะให้ดูมั่งเน้อ
****


โดย: ธารดาว IP: 202.149.25.197 วันที่: 29 เมษายน 2552 เวลา:19:56:28 น.  

 
จริงสิคะพี่หมิ้น ที่เล่ามาอ่ะ เรื่องจริง สาวๆที่มาชอบจอห์น ไม่ว่าจะเป็นด้านความสวย การศึกษา ฐานะ และเงินเดือน เด่นกว่าหนูทุกด้านแหละ

เรื่องความรักและครอบครัวของหนู เล่าให้พี่หมิ้นฟัง พี่หมิ้นจะบอก..โถ มันช่างเป็นความอดทนในทุกๆความทรงจำค่ะพี่หมิ้น

หนูแยกกันอยู่กับจอห์นและลูกเป็นปีเชียวนะพี่ ก่อนจะได้ไปอยู่อเมริกากันน่ะ เป็นพี่หมิ้น ลูกเพิ่งคลอดได้เดือนนึง แล้วสามีพี่หมิ้นต้องกลับอเมริกา เพื่อสร้างอนาตคจะได้รับไปอยู่ด้วยกัน ส่วนหนูทำงานที่กรุงเทพฯ แล้วลูกอยู่ทางเหนือกับพ่อแม่อ่ะ

พี่หมิ้นว่า หนูผ่านความรู้สึกเหล่านั้นมาได้ไง แบบสติไม่แตก ในเมื่อหนูผ่านมาได้ มันก็ไม่มีอะไรที่จะต้องกลัวแล้วล่ะพี่

พี่หมิ้น..ไม่ต้องกลัวธารดาวเค้าจะน้อยใจอะไรหรอกพี่ พี่ต้องแคร์หนูดิ ดู..ธารดาวตอกหนูทุกรอบเลยนะ พี่ยังจะห่วงธารดาวอีก

++++++++++++
พ่อธารดาวจ้ะ บอกอะไรให้ จอห์นอ่ะ เค้ารู้ว่าแม่น้องนิกไม่สวยมาแต่ไหนแต่ไรแล้วย่ะ เพราะสาวสวยที่มาชอบพี่แกมันเยอะ แต่เด่นสุดคือ..พี่แกชอบสาวอวบ แม๊...โชคดีมากที่สาวสวยหมวยทั้งหลาย ไม่มีใครอึ๋มเท่าเราดิ แม่น้องนิกเลยเข้าวินอ่ะ

แล้วความลับนี้นะ มารู้เอาตอนลูกสองแล้วอ่ะ พี่แกบอก..ความชอบของผู้ชายมันไม่เหมือนกันหรอก..อ๊ะ! สวยดิงี้ ถ้ารู้แบบนี้แต่แรกนะธารดาวเอ๊ย..แม่น้องนิกจะเล่นตัวให้เรียบเลย

ทุกวันนี้เลยเป็นเวรเป็นกรรมแบบ..จะกินก็ไม่ได้กินดี ต้องรักษารูปร่างไว้ให้ดีอ่ะ หน้าตาไม่ต้องไปคิดมันละ ผ่านนนนนน

แล้วไอ้ที่เค้าบอกผ่านอ่ะ โทษนะจ้ะ..พี่แกแก่แล้ว หาใช่อะไรไม่ 46 แล้วย่ะ ถึงพี่แกจะหน้าตาดูอ่อนกว่าวัย แต่สังขารอ่ะ ร่อแร่ เพราะงั้น ถ้าจะผ่านๆไปบ้าง เราก็ต้องทำใจ เพราะสังขารพี่แกไม่ให้ จะมาโทษผู้หญิงน่ารักอย่างเราได้ไง ออกขยันทำการบ้านซะขนาดนี้

ว่าเค้า..ดูแลตัวเองให้ดีก่อนเหอะนะ

ไม่รู้ว่าเราสองคนจะได้มีวาสนาได้ดูรูปพี่หมิ้นกับวทจบ.หรือปล่าวเนาะธารดาว พี่หมิ้นไม่เมตตา ก็..อด


โดย: แม่น้องนิก IP: 216.175.77.247 วันที่: 30 เมษายน 2552 เวลา:5:44:21 น.  

 
เข้าเดือนสำคัญของคุณนกขมิ้นแล้ววววว
เตรียมตัวเตรียมใจไว้พร้อมหรือยังครับ?

คุณลูกแม่โดม อย่าลืมส่งเสียงกลับมาบ้างนะครับ

คุณแม่ไม้กวาด จนเดี๋ยวนี้ผมยังรู้สึกนับถือ ไหนจะงานหลวงงานราษฎร์ แต่ไม่เคยขาดงานบ้าน คุณนกขมิ้นต้องเอาอย่างแล้วนะครับ โดยเฉพาะงานบ้าน พยายามอย่าให้ขาด

5555


โดย: ธารดาว IP: 202.149.25.236 วันที่: 1 พฤษภาคม 2552 เวลา:4:42:13 น.  

 
ธารด๊าวววว..อย่าเรียกว่าคุณแม่ไม้กวาดเลย ดูเหมือนหญิงห้าวไงก็ไม่รู้ดิ แท้จริงแล้วเราอ่อนโยนปนห้าวหรอก

ตอนนี้ลูกเข้าเรียนเต็มเวลา เวลาว่างมันก็เยอะ งานบ้านทำทุกวันมันก็จบไปเป็นวันๆ แล้วเวลาที่เหลืออยู่เราจะทำอะไรไม่ให้สมองมันฝ่อ แล้วได้ออกกำลังกาย ลงท้ายก็คือ ไปช่วยครูสอนเด็กดีกว่า

แต่บางทีก็คิดเหมือนกันนะ ว่าเราเนี่ย ไม่เคยหยุดนิ่งเลย มากไปหรือปล่าววะ ทำนองนี้แหละ

ส่วนเรื่องการเข้าเวรอ่ะ ขออภัย ไม่มีขาดจ้ะธารดาว มันเป็นเรื่องคอขาดบาดตายนะฮื่อ! เกิดเค้าคิดว่า มีเมียไปทำไมวะ แล้วไปหาเอาที่อื่น..ใครจะรับผิดชอบชีวิตเราล่ะ..จริงมั๊ย

เราก็ต้องตระหนักให้มากๆ ไอ้ประเภทแก่แล้วแก่เลยเนี่ย ไม่ด้ายยยย ยิ่งแก่ยิ่งต้องระวังรักษาหุ่น รักษาวาจา มันยากซะยิ่งกว่าตอนรักกันใหม่ๆอีกแน่ะ..หรือธารดาวจะเถียง?

ผู้ชายอ่ะ รักเมียแต่แรกอย่างไร ก็ยังอยากให้เมียคงสภาพแต่แรกรักไว้อย่างนั้นแหละย่ะ ยิ่งเรื่องการบ้านเนี่ย สำคัญ ดูแต่พวกแก่ๆที่มีเมียน้อยดิ หน้าเมียน้อยมันผิดไปจากเมียตัวเองเมื่อวัยสาวซะเมื่อไหร่

เฮ้อ..นะ แก่ๆมาเราก็รู้ถึงความจริง แล้วความจริงเนี่ย ทำให้เราจำกัดตัวเองน่าดู

ป่านนี้ คุณน้องลูกแม่โดม คงเหงาคิดถึงเราโขเลยล่ะธารดาวเอ๊ย ติดบล๊อกปะทะคารม

ส่วนพี่หมิ้น ก็ใกล้ถึงวันชื่นคืนสุข คงตื่นเต้นน่าดู งานแรกงานเดียวของพี่หมิ้นด้วยดิ หรือธารดาวจะอาสาไปเป็นนักร้องล่ะ


โดย: แม่น้องนิก IP: 216.175.77.247 วันที่: 1 พฤษภาคม 2552 เวลา:8:38:20 น.  

 
ถ้าพี่เป็นแม่น้องนิกก็ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงนะคะ พระเจ้าทดสอบความอดทนมากไปหรือเปล่า
ธารดาวพูดถูกน่านับถือ เป็นห่วงอย่างเดียวดูแลสุขภาพให้ดีด้วย อย่าประมาทค่ะ

ช่วงนี้ตื่นเต้นเหมือนกันค่ะ แม่น้องนิกเข้าใจพูดนะคะ งานแรกงานเดียวของพี่ ที่จริงกำลังจะบอกว่า "ไม่นึกไม่ฝันว่าจะมีรถไฟเที่ยวสุดท้ายให้พี่โดดขึ้น" ใช่ไหม...เอิ๊ก ๆๆ

พี่รู้มานานแล้วละว่ายังไง ๆ ก็หนีไม่พ้นพี่เค้าหรอก พี่แกจองมานานแล้ว เมื่อก่อนพี่ชายพี่เขาเป็นพวกชอบบล๊อกคนโน้น คนนี้ ตัวพี่เองก็ไม่ได้ปี๊งพี่เค้าแต่แรกด้วย อย่าไปโทษใครเลย

เคยใช้ชีวิตแบบสบาย ๆ หาเรื่องแท้ ๆ ใช่ไหมธารดาว

ธารดาวร้องเพลงเก่งหรือแม่น้องนิก
เพิ่งรู้นะเนี่ยว่าเก่งหลายอย่าง
มิน่าพ่อตาแม่ยายถึงรักนัก รักหนา....ก๊าก ๆๆ


โดย: นกขมิ้น IP: 124.121.207.240 วันที่: 1 พฤษภาคม 2552 เวลา:10:18:39 น.  

 
ร้องเริ้งเป็นที่ไหนกันครับ คุณแม่น้องนิกแซวไปงั้นแหละ เผื่อจะโดนเข้าสักเด้ง
ผมว่างานของคุณนกขมิ้น ไม่จำเป็นต้องใช้นักร้องหรอกครับ เอาแค่ให้เจ้าบ่าวเจ้าสาว
เล่าประสบการณ์รัก ก็น่าจะพอ เพราะมีเรื่องให้เล่าเยอะไม่ใช่หรือครับ แบบว่ากินเวลา
นานนนนน...มาก กว่าจะเข้าหอลงโรงเนี่ย


โดย: ธารดาว IP: 202.149.25.239 วันที่: 2 พฤษภาคม 2552 เวลา:3:00:23 น.  

 
วันนี้ตื่นแต่เช้ากะว่าจะไปวิ่งออกกำลังค่ะ
บังเอิญอากาศดีฝนไม่ตก

ธารดาวคะ

ร้องเป็นซิอย่างน้อย ๆ เพลงอย่างนี้ต้องถอน!
ชอบฟังลูกทุ่งมหานคร ก็ต้องร้องเป็นบ้างแหละน่า วันหลังโทรเข้ารายการได้จะขอเพลงให้สักหนึ่งเพลง คอยฟังให้ดีนะคะ ช่วงคุณเก๋ หรือ คุณกบ เป็นดีเจอ่ะค่ะ

....คุณนกขมิ้นขอเพลง "อย่างนี้ต้องถอง" มอบให้คุณธารดาวค่ะ เอ๊ะ จะไปถองใครหรือคะ บอกได้ไหม?

เรื่องเล่ามีเยอะจริงด้วยค่ะ
ถ้าจะให้มานั่งเล่าใหม่ ไม่ไหวเหมือนกันค่ะ
เหมือนเอาหนังเก่ามาฉายซ้ำ
เรื่องของเรื่องก็ไม่ได้น่าสนใจอะไรหรอกคะ ธรรมดา ๆ พื้น ๆ

แต่หากธารดาวมีเวลาและสนใจแนะนำให้เข้าไปหาอ่านได้ในบล็อกของน้องเพ็ญ
bloggang:Penka นะคะ

ที่บล็อกนี้เป็นของน้องเพ็ญที่มีน้อง ๆ น่ารักกลุ่มหนึ่งคุยกัน แม่น้องนิกรู้จักดีค่ะ
เข้าไปใน group blog แต่ละเรื่อง
และแยกย่อยตรง all blogs มีเม้นท์ที่นกขมิ้นคุยเรื่องส่วนตัวให้ฟังเยอะมากค่ะ

อ่านแล้วเข้ามาวิจารณ์หรือพูดคุยกันต่อตรงนี้ก็ได้นะคะ
ว่าแต่จะมีเวลาพอหรือคะ

คำถาม

1. เขียนหนังสือช่วงไหนคะ
2. พักผ่อนเวลาไหนคะ
3. เป็นนักเขียนประจำหนังสืออะไรบ้างคะ
4. นอกจากเป็นนักเขียนแล้วทำงานอะไรอีกบ้างหรือเปล่าคะ
5. มากรุงเทพบ่อยไหมคะ

สิ่งที่ไม่ได้ถามเช่น เข้าเวรวันไหนคะ ไม่ต้องตอบมานะคะ รบกวนเกินไปค่ะ...เอิ๊ก ๆๆ



โดย: นกขมิ้น IP: 124.122.160.128 วันที่: 2 พฤษภาคม 2552 เวลา:5:35:49 น.  

 
ธารดาวก็..พี่หมิ้นเค้าก็แซวไปงั้นแหละ เผื่อจะโดนเข้าซักเด้งนึงเหมือนกัน จะไปบอกพี่เค้าทำมั๊ยให้พี่หมิ้นหัวเราะเอา เนี่ย แม่น้องนิกก็กำลังขำธารดาวอยู่เนี่ย แซวให้มันถูกจนได้แหละน่ะ

พี่หมิ้นคะ ตามประสบการณ์หนูนะ มันไม่ใช่เรื่องของรถไฟขบวนเที่ยวสุดท้ายหรอกพี่ มันคือ ช่วงเวลาที่พี่หมิ้นจะเจอเนื้อคู่ต่างหากล่ะ ช่วงของใครก็ของใคร มันบอกกันไม่ได้หรอกพี่ (จริงแมะธารดาว) พี่หมิ้นก็เจอคนมามากมาย แต่พี่ก็ไม่เคยเจอคนที่ใช่ซะที บทจะเจอก็เจอแบบไม่คิดว่าจะรักได้ หนูไม่เคยประมาทเรื่องเนื้อคู่น่ะพี่ ไม่ว่าจะอายุเท่าไหร่ บทจะถูกตาต้องใจ มันก็ใช่ไงพี่

ที่เป็นงานแรกและงานเดียวของพี่หมิ้นน่ะ เพราะหนูเชื่อว่า พี่หมิ้นตรึกตรองอย่างถี่ถ้วนแล้ว ว่าคนนี้แหละที่เป็นคนที่ใช่ เพราะงั้นก็งานเดียวนี่แหละพี่

อ้อ..พี่หมิ้นคะ ธารดาวเค้ากำลังจะแซวพี่หมิ้นว่า ถ้าพี่มัวแต่เล่าประสบการณ์รักนานเกินไป เวลาเข้าหอจะยืดไปนาพี่นา..

หนูรู้เค้าจะแซวแบบนี้


โดย: แม่น้องนิก IP: 216.175.92.220 วันที่: 2 พฤษภาคม 2552 เวลา:5:41:32 น.  

 
พี่หมิ้นตื่นเช้าจัง ตอนนี้เป็นเวลาสี่โมงเย็นของอเมริกาค่ะพี่

หนูว่า ธารดาวไม่ตอบคำถามพี่หรอก เค้ากลัวพี่หมิ้นดักเจอความหล่อของเค้า

แซวให้ธารดาวกัดฟันตอบให้ได้น่ะพี่


โดย: แม่น้องนิก IP: 216.175.92.220 วันที่: 2 พฤษภาคม 2552 เวลา:5:45:23 น.  

 
ธารดาวมีแม่น้องนิกรู้ใจไปหมด
ดักไว้ทุกทางซิน่า...555

แม่น้องนิกเข้าใจถูกต้อง ตรงใจพี่เป๊ะ ไม่เหมือนนักเขียนชายบางคนไม่ค่อยจะผ่านตาให้เข้ามาเป็นตัวเลือกเนอะ...อุ๊บส์

ธารดาวเค้ามาห่วงเวลาเข้าหอจะยืดทำไมหรือแม่น้องนิก ถ้าเวลามันยืดไปแล้วทำอะไรไม่ได้อย่างนั้นหรือเปล่า ก็ดีนะซิยืดไปเรื่อย ๆ สบายตัวดี (ความทะลึ่งเริ่มเข้าสิง)

ถามคนเคยเป็นเจ้าบ่าวอย่างธารดาวก็ได้
ว่าถ้าเหตุการณ์อย่างนี้จะปล่อยไปง่าย ๆ หรือเปล่า หรือว่าหยวน ๆ กันไปก่อนอ่ะ

เอ่อ...ธารดาวไม่อยากตอบก็ไม่ต้องตอบก็ได้นะคะ
ความในอย่านำออก...โบราณว่าไว้


โดย: นกขมิ้น IP: 124.122.160.128 วันที่: 2 พฤษภาคม 2552 เวลา:5:53:12 น.  

 
ไม่รู้ไม่ชี้ ไม่ขอตอบแม้แต่ข้อเดียว 555

แต่จะขอบอกว่า ถ้าผมขอเพลง ผมอยากขอเพลงอะไรให้คุณนกขมิ้นในวันแต่งงาน...

ให้คิดเอ้า....

1....

2.....

3.....

น่าจะคิดไม่ออก

บอกก็ได้ เพลงที่อยากขอให้ว่าที่เจ้าสาวในวันสำคัญวันนั้นก็คือ....

"เหตุผลที่ทนเจ็บ"

เอิ๊กกก


โดย: ธารดาว IP: 202.149.25.197 วันที่: 2 พฤษภาคม 2552 เวลา:8:53:04 น.  

 
นั่นไงว่าแล้ว แม่น้องนิกบอกไว้แล้วไม่ผิด
ธารดาวไม่ตอบคำถาม..อิอิ

จะใจร้ายไปนานแค่ไหนก็ไม่ว่ากันย่ะ
แต่อย่าลืมว่าอนาคตถ้าธารดาวมีชื่อเสียงมากกว่านี้ หรือว่าหนังสือได้รางวัลอะไรสักอย่างก็ต้องเปิดเผยตัวเองจนได้

ส่วนมากเขาสัมภาษณ์อย่างละเอียดซะด้วยซิ
เอาไว้รออ่านจากที่เขาสัมภาษณ์ก็ได้ ไม่ง้อ..ฮึ! ไอ้เราหรือก็คิดว่าจะระแคะระคายความลับของธารดาวบ้างนิ

ขอบคุณนะคะที่ขอเพลงต่าย อรทัยให้ แต่จำได้ว่าเพลงนี้ภรรยาธารดาวชอบไม่ใช่เหรอ เห็นเคยบอกไว้ลองไปย้อน ๆ ดูที่คุยกันนะคะ

บักหล่าจำผิดแล้วเด้อค่ะ


โดย: นกขมิ้น IP: 124.120.117.121 วันที่: 2 พฤษภาคม 2552 เวลา:10:36:15 น.  

 
เฮ้อ..พี่หมิ้น ทำใจค่ะพี่ ไอ้เรื่องไม่อยากเปิดเผยตัวเนี่ย มันเป็นความจำเป็นของธารดาวเค้า พี่แกถล่มตัวเอง ไม่อยากให้ใครรู้บ้างล่ะ ไม่ดังเปรี้ยงบ้างล่ะ ไม่หล่อบ้างล่ะ และอะไรอีกตั้งหลายอย่าง หารู้ไม่ว่า..บนความเป็นมิตรเรามองแค่..จะหล่อกว่าสามีเรามั๊ยน้อออ

ก็แค่นั้นเอง

แต่ถ้าเค้าไม่เปิดเผยตัว ก็แสดงว่า วทจบ..
ของพี่หมิ้น หล่อกว่าอยู่แล้ว

(พี่หมิ้นคะ ธารดาวต้องตอบในใจว่า..ชิ! แน่ๆเลยพี่)

คิดถึงลูกแม่โดมเนอะพี่หมิ้น ไม่รู้ว่าน้องเค้าจะคิดถึงเราหรือปล่าว หรือมัวเพลินเที่ยวแล้วก็กินๆอาหารแปลกตาอยู่โน่นก็ไม่รู้ แต่หนูอ่ะ กินยังไงก็งั้นๆแหละพี่

เมื่อวาน เพื่อนเอาขนมจากเมืองไทยมาฝาก สามีเค้าไปธุระที่เมืองไทย หนูก็ฝากซื้อซุปหมูก้อน เพราะที่อเมริกามันขายแพงแล้วไม่มีขายเกร่อ (แต่เขาไม่เอาตังหนู) สามีเพื่อนเค้าก็ซื้อข้าวเกรียบงา แล้วก็ขนมกระจุกกระจิกมาฝากด้วย จะขำกันก็ตอนที่ กินข้าวเกรียบงาปิ้งด้วยแก๊สน่ะพี่ มันปิ้งไม่สุกเท่าไหร่แต่ความอยากก็ทนกินแบบเหนียวบ้างกรอบบ้าง จนปวดกรามไปหมด

+++++++++++++
ธารดาวขอเพลงให้พี่หมิ้น เพื่อตอกย้ำตัวเองเหรอจ้ะ ทำอย่างกับไม่เคยมาก่อน งั้นแหละ

แล้วทุกวันนี้อ่ะ ตัวเองไม่ทนหรือไง ปวดใจตุ้บๆ เดินหอบสังขาร หอบของไปส่งเมียที่บ้านพ่อตาอ่ะ..น้อ..น่าสงสาร

ขอเพลงให้เค้า แต่เข้าตัวเองเฉยเลย

ไปนั่งกิน..มะขามแก้วที่เพื่อนเอามาฝากดีกว่า โคตรจะเหนียวแปะแซ บอกเพื่อนมันว่า มะขามบ้าอะไรวะ แข็งโป๊กจนฟันฉันจะหลุด มันบอก ทำไมหล่อนไม่เอาตากแดดแป๊บนึง เราก็เถียงว่า บ้าเหรอ คนจะกิน คงรอตากแดดหรอกนะ

จิกกันไป กัดกันมาพอเป็นกระสายให้หายบ้ากับชีวิตที่เร่งร้อนในแต่ละวันน่ะธารดาว ได้หัวเราะซะบ้าง ก็ดีสำหรับเพื่อน


โดย: แม่น้องนิก IP: 216.175.92.220 วันที่: 2 พฤษภาคม 2552 เวลา:22:01:27 น.  

 
จริงๆไม่มีอะไรเป็นความลับหรอกครับ เพียงแต่ขี้เกียจคุย อิอิ
คุณนกขมิ้นกะคุณแม่น้องนิกครับ ถ้าคุยถึงเรื่องเขียนหนังสือแล้วอยากดังนี่ สารภาพตามตรงเลยว่า ไม่มีอารมณ์นั้นเลยจริงๆนะครับ คือลองคิดๆดูนะว่า ถ้าดังนี่คงยุ่งพิลึก
ผมแค่อยากมีอาชีพ ไม่มีใครไม่รู้จักก็ช่าง(หัว)มัน แต่ว่าเราสามารถเขียนหนังสือได้ทุกวัน และสามารถเลี้ยงตัวเองจากงานของเราได้ตามสภาพ พอแล้ว พอจริงๆ ผมไม่อยากเป็นแบบ...สมมติออกไปเดินงานสัปดาห์หนังสือเงี้ย มีสายตาของคนแฟนานุแฟนหันมามองเป็นจุดเดียวกันว่า เฮ้ย นักเขียนดังมาแล้ว
ฮะๆๆ คิดฟุ้งซ่านจริงๆ แต่มาจากใจนะครับ

เอ...เพลงเหตุผลที่ทนเจ็บ ต่าย อรทัยร้องหรือครับ ผมชอบชื่อเพลงนะ คนแต่งเค้าคิดได้ดีจริงๆ

คุณแม่น้องนิก ของเหนียวๆน่ะ เก็บไว้กินคนเดียวเหอะนะ อย่าเผลอส่งไปให้วทจส.เค้าละ ขืนปวดฟันในงานวิวาห์ละก็ เหอๆๆ ดูไม่จืดจริงๆ

คุณลูกแม่โดมน่าจะฝันถึงบล็อกนี้บ้างนะผมว่า แต่ออกแนว...ฝันร้าย อิอิ




โดย: ธารดาว IP: 202.149.25.197 วันที่: 3 พฤษภาคม 2552 เวลา:4:43:45 น.  

 
คุยแบบไม่ต้องทำใจอะไรค่ะ มีคนคุยด้วยก็ดีใจแล้วค่ะ นาน ๆ จะมีคนหลงเข้ามาคุยด้วยอ่ะดิ พอเจอธารดาวมาคุยด้วยเลยได้ใจ ล้วงความลับเป็นการใหญ่

ธารดาวจัดอยู่ในประเภทปัจเจกชนนะคะ นักเขียนตะวันตกหรือตะวันออกอย่างบ้านเราบางคนก็เป็นเช่นนี้ ไม่แปลกค่ะ เข้าใจว่าธารดาวคงจะเคยชินกับการอยู่กับธรรมชาติมากกว่าสังคมเมืองค่ะ

ถ้าดังแล้วการไปปรากฏตัวตามงานคงหนีไม่พ้นการถูกรุมค่ะ...555

อยากให้กำลังใจธารดาวว่าเราดังแบบมีคุณค่าเก็บตัวมากไปไม่เป็นผลดี เพราะเราผลิตผลงานออกมาเราก็อยากให้คนหมู่มากเสพอรรถรสจากงานของเรา ในทางกลับกันเมื่อคนหมู่มากเขาอยากสัมผัสเราบ้าง ดันเก็บตัวซะนี่...เฮ้อ!

นึกภาพข้าวเกรียบปิ้งด้วยแก๊ส มันสุกไม่เสมอกัน ฟันดีเนอะ หรือว่าแม่น้องนิกอยากกินจัดเลยเอาวะเป็นไงเป็นกัน

มะขามแก้วน่าจะอมไว้ในปากสักครู่นะคะ ถ้าเป็นของสุโขทัยเข้าปากละลายเลย

******

ธารดาวคะ

แหม...คนจะเป็นจส.เขาต้องพร้อมรับศึกทุกด้านจ๊ะ วางยุทธศาสตร์ไว้หมดแล้ว
ลำบากหน่อยก็หาตัวช่วยไม่ได้น่ะซิ

ทุกครั้งมีจบ.เป็นที่ปรึกษา
ครานี้ที่ปรึกษาว่าการซะเองแบบนี้..จะรอดเรอะ....เอิ๊ก ๆๆ

ลูกแม่โดมกะลังตระเวนเที่ยว+กินอยู่
พอกลับมาแตะมือนกขมิ้น ๆ ก็ลาพักร้อนยาว

จะคิดถึงกันบ้างหรือเปล่าก็ไม่รู้...ฮือ ๆๆ




โดย: นกขมิ้น IP: 124.122.172.25 วันที่: 3 พฤษภาคม 2552 เวลา:6:09:42 น.  

 
อะโธ่เอ๋ย ตอนคุณนกขมิ้นพักน่ะเหรอ คงไม่มีกะจิตกะใจคิดถึงใครร้อก เชื่อสิ

ไม่ต้องห่วงคุณแม่่น้องนิกแกร้อก ข้าวเกรียบแข็งเหนียวแค่ไหนก็เชื่อว่ายังเคี้ยวไหว ชีวิิตผ่านอะไรมาตั้งเยอะ โดยเฉพาะด้ามไม้กวาด
เรื่องนี้้ยังต้องล้อเลียนต่อไป
ฮะๆๆๆ


โดย: ธารดาว IP: 202.149.25.197 วันที่: 3 พฤษภาคม 2552 เวลา:20:21:47 น.  

 
ธารดาวก็..พี่หมิ้นเค้าเป็นห่วงปากฟันน้องนุ่ง จะไปห้ามเค้าทำไมน่ะ ทำไม..หมั่นใส้เรอะ

ธารดาวน่ะโชคดีมากที่มีพรสวรรค์ ได้ทำงานที่ตัวเองรักและมีอิสระในการทำงาน ถึงไม่รวยแต่มันก็มีอิสระ

แม่น้องนิกก็ทำงานไม่ได้เงิน แต่ก็รักความเป็นอิสระ ได้ทำบุญกับเด็กๆ ช่วยฝึกเด็กหัดอ่านมาร่วมปีเนี่ย ผลที่ได้เห็นเด็กบางส่วนพัฒนาเป็นลำดับ ทำให้เราภูมิใจในตัวเองน่าดูเหมือนกัน

++++++++
พี่หมิ้นคะ ถ้าถึงวันฮันนีมูนอ่ะ หากพี่เดินสะดุด กินข้าวหกไปบ้าง ก็ขอให้รู้ว่าธารดาวบ่นถึงพี่หมิ้นนะคะ ไม่ใช่หนูบ่นถึงเลย เพราะหนูเข้าใจดีพี่





โดย: แม่น้องนิก IP: 216.175.92.220 วันที่: 3 พฤษภาคม 2552 เวลา:23:11:48 น.  

 
ธารดาวคะ

เหตุการณ์มันจะเป็นไปได้ขนาดนั้นเชียวหรือ
ไม่น่าเชื่อนะ...เอาเถอะอาบน้ำร้อนมาก่อนก็ต้องเชื่อไว้ก่อนนิ

แม่น้องนิกชีวิตผ่านไม้กวาด
นกขมิ้นโตมากับลิงจะเชื่อไหม?
สมัยเป็นเด็ก คุณย่ามีหลานหลายคนวันใกล้เคียงกันทั้งหญิงและชายซน ๆ ทั้งนั้น เลยเลี้ยงลิงเอาไว้ปราบเซียน วันไหนซนกันมาก ๆ คุณย่าก็ปล่อยลิงมาปราบ วิ่งกันป่าราบ

ถ้าวิ่งเข้าไปในสวนจะแพ้ทางลิง
ต้องวิ่งเข้าไปในบ้าน ลิงจึงจะแพ้ทางคน
ครั้นเราเข้าบ้านกันเรียบร้อยคุณย่าก็เก็บลิง
ไม่ต้องมีไม้เรียว มีลิงตัวเดียวเอาหลาน ๆ อยู่

******

แม่น้องนิกคะ

พี่โชคดีถูกล๊อตเตอรี่ค่ะ
อย่างที่เคยบอกพี่ไม่ชอบการพนันทุกชนิด

เรื่องของเรื่องคือ
พี่ไปนั่งทานก๋วยเตี๋ยว ขณะที่กำลังทานก็มีคนท้องแก่คนหนึ่งมาเสนอขายล๊อตเตอรี่ให้พี่
ทีแรกพี่ก็ปฏิเสธแข็งขัน พี่เห็นเธอแล้วพี่ก็สงสารตั้งใจจะให้เงิน แต่เธอไม่รับและขอร้องให้พี่ช่วยซื้อ เธอบอกว่าวันนี้ขายได้น้อย เดี๋ยวเฮียต่อว่า

คุยกับเธอ ๆ เล่าว่าเป็นคนจังหวัดเลย
มากันทั้งหมู่บ้าน สามีแยกกันขายแล้วแต่เฮียคนที่พามาจะไปส่งตามจุดต่าง ๆ วัน ๆ หนึ่งได้ค่าแรงไม่เท่าไหร่

ด้วยความสงสารพี่ก็เลยจิ้ม ๆ มาชุดหนึ่ง
พี่มาถึงบ้านก็เอาไปให้คุณแม่ดู และเล่าให้คุณแม่ฟัง ท่านก็ขำ ๆ เพราะพี่ไม่เคยเล่นหวย ซื้อล๊อตเตอรี่

มารู้อีกทีเพราะจบ.มาแซวว่า เค้าขอลดสินสอดได้ไหม...ก๊าก ๆๆ
นี่ถ้าจบ.ไม่เอามาแกล้งตรวจดูก็ไม่รู้หรอกค่ะ


โดย: นกขมิ้น IP: 124.120.235.74 วันที่: 3 พฤษภาคม 2552 เวลา:23:26:39 น.  

 
ต้องรีบอ่านเลยค่ะ เห็นหัวข้อนี้ ขอบคุณที่เขียนเรื่องดีๆ ให้อ่านค่ะ


โดย: แม่หมูมหัศจรรย์ (แม่หมูมหัศจรรย์ ) วันที่: 15 มิถุนายน 2552 เวลา:14:02:39 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Mommy and me
Location :
California United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add Mommy and me's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.