Group Blog
 
<<
ตุลาคม 2557
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
3 ตุลาคม 2557
 
All Blogs
 
O ขวัญเอย .. O









สุโขทัย ชัยภัค



O คงละห้อยคอยหาแต่ตาตื่น
ในความรื่นรมย์ตอนแสนอ่อนหวาน
วนเวียนคอยผ่านช่วงล้อมดวงมาน
ให้เบิกบานวาบหวาม .. รับความนัย
O ทั้งดวงตาหลับพริ้ม .. คงยิ้มรื่น
ด้วยอกใจแช่มชื่นเกินฝืนไหว
ถวิลคอย, ถ้อยปวง, ความห่วงใย-
คงวุ่นวายวูบไหว .. กลางใจนั้น
O หมอกหม่นมัวโอบเช้า อีกเช้าหนึ่ง
กับหวานซึ้งอีกใจ, อีกไหวหวั่น-
คงไหวกลางแสงสี, มาลีพรรณ-
เมื่อต้องลมลูบ .. สั่น ..ดั่ง-ขวัญน้อย
O ยิ้มรับความรุมเร้า .. แห่งเช้าวัน
ลูบโลมขวัญผ่องแผ้ว, จากแผ่วค่อย-
จนรับรู้, รับรอง .. ความล่องลอย-
ของดวงใจดวงน้อย .. จากถ้อยคำ
O โอ หวานหอมรื่นถิ่น .. หนอ-กลิ่นแก้ว
กับผ่องแผ้วอารมณ์, สายลมร่ำ-
โปรยปรายภาพงดงามจากความจำ
เอาล่วงล้ำอยู่ล้อ .. การรอคอย
O แว่วยินไหมกระซิบเสียง .. หมายเพียงว่า-
จะเหนี่ยวรั้งเหว่ว้าให้ล่าถอย
เพื่อจุนเจืออกใจเอาไว้ลอย-
ล่องตามถ้อยกระซิบนั้น .. ผูกพันไว้
O แทนอ้อมกอด, สายลมจักพรมผ่าน
หอบหอมหวานโอบขวัญ .. รับฝันใฝ่
รอรับเถิดความร้อย .. ทุกรอยนัย
นั้น-บอกความอาลัย .. ผู้ใยดี
O จึงหอมจะน้อมรอ .. ความพ้อพร่ำ-
แฝงผ่านสายลมร่ำ .. เพื่อคำที่-
แทนอาวรณ์อาลัยหัวใจมี
จักเรื่อยรี้โอบขวัญ .. รับฉันทา
O งดงามเอย .. แววเนตรแฝงเลศฉาย
เปล่งประกายเรื่อเรื้องที่เบื้องหน้า
ใครนั่นหนอเผยแล้วที่แววตา
ยิ้มรับความละห้อยหา .. ตอบอาลัย
O พริ้มหลับลงเถิดหนา..นัยน์ตานั้น
เก็บงำแววพร่าสั่น .. อย่าสั่นให้-
บีบเค้นการสั่นรัวอีกหัวใจ
ที่จะคอยสั่นไหว .. ล้อนัยน์ตา
O แม้นอารมณ์แช่มชื่นเกินฝืนไหว
อาจงำให้ความถ้อยแสร้งพลอยว่า
ที่วาบแววอาวรณ์แอบซ่อนมา
ด้วยเกินกว่ากีดกั้นได้ทันการณ์ !
O ภายใต้ความเรียบเฉย .. อย่าเผยเลศ-
ให้ดวงเนตรเผลออ้อน .. แววอ่อนหวาน
เกรงลมร่ำแสงช่วงจะหน่วงกาล
ให้เบิกบานอารมณ์ .. รับสมยอม
O อาจละห้อยคอยเห็นตราบเย็นย่ำ
เฝ้าอบร่ำดวงมานด้วย .. หวานหอม-
ของรอบซึ้งซ่านรส, เกินอดออม-
ด้วยยากพร้อมพาใจออกไกลกัน
O ในความรื่นรมย์ตอนแสนอ่อนหวาน
วนเวียนคอยล้อมผ่านระรานฝัน
พึงเบิกบานวาบหวาม .. กับยามวัน
เมื่อกีดกันทั้งปวง .. มาล่วงร้าง
O ในความรื่นรมย์ตอนออดอ้อนนั้น
จะอุ่นขวัญโอบไว้อยู่ไม่ห่าง
เด็ดดึงความเปล่าเปลี่ยวในเที่ยวทาง
ปูลาดให้ก้าวย่าง .. ลงกลางใจ !




Create Date : 03 ตุลาคม 2557
Last Update : 9 ธันวาคม 2559 10:26:34 น. 3 comments
Counter : 1238 Pageviews.

 
สดายุ...

"ขวัญเอย ..
O คงละห้อยคอยหาแต่ตาตื่น
ในความรื่นรมย์ตอนแสนอ่อนหวาน
วนเวียนคอยผ่านช่วงล้อมดวงมาน
ให้เบิกบานวาบหวาม .. รับความนัย
O ทั้งดวงตาหลับพริ้ม .. คงยิ้มรื่น
ด้วยอกใจแช่มชื่นเกินฝืนไหว
ถวิลคอย, ถ้อยปวง, ความห่วงใย-
คงวุ่นวายวูบไหว .. กลางใจนั้น "

อ่านแล้ว ..
เห็นถึง ความสดใส แช่มชื่น รื่นรมย์ ของ"ขวัญ" ทีเดียว...
คนอะไรไม่มีหมองมีหม่น เกรี้ยวกราด ใดใดติดตัวเลย..




โดย: บุษบามินตรา IP: 94.23.252.21 วันที่: 4 ตุลาคม 2557 เวลา:14:14:44 น.  

 
มินตรา ..

วัยสาวน้อย ในห้วงคิดคำนึงมักเต็มไปด้วยจินตนาการอันเพริดแพร้วพิสดารสุดที่จะมีใครสามารถเข้าใจได้ถ่องแท้

เป็นจินตนาการที่มักสอดคล้องในท่วงทำนองเดียวกับประสบการณ์ชีวิตที่ผ่านมาแต่วัยเด็กเป็นส่วนใหญ่

ซับซ้อน หรือ เปิดเผยเรียบง่าย
ระแวงระวังภัยรอบตัว หรือ มั่นคงต่อสถานภาพ
อ่อนหวานอ่อนโยน หรือ แข็งกระด้าง
เอาเรื่องเอาราว หรือ ปล่อยวางง่ายๆ
ฯลฯ

วัยที่สดใสตามธรรมชาติจึงมักมีแรงเหนี่ยวรั้งต้านทานจากภูมิหลังดังกล่าวพอสมควรทำให้ความสดใสตามวัย ที่ควรมีตามปกติ ถูกลดทอนลงอย่างน่าเสียดาย

เวลาเขียนนารีปราโมชส่วนใหญ่ คนเขียนจึงมีจินตนาการผสมผสานกันระหว่างความเปิดเผยกล้าแสดงออกแบบเด็กรุ่นใหม่ที่มีอิทธิพลของโลกตะวันตกชักนำ ..

กับท่วงทีแบบคุณหนูแห่งโลกยุคเก่าที่กอปรด้วยจริตแห่งวัยสาวแบบยุค แม่หญิงเรไรในสายโลหิตตอนปลายสมัยอยุธยา จนมาถึง แม่พลอยในสี่แผ่นดินตอนกลางยุครัตนโกสินทร์

เป็นเสน่ห์ของจริตแบบไทยๆที่ไม่มีในสาวน้อยฝรั่ง
หากแต่เปิดเผยมากกว่ายุคโบราณ ยังคง"ออดอ้อน" - แต่ไม่ถึงกับ"จัดจ้าน"

คงเพราะคนเขียนชอบแบบนั้น
55




โดย: สดายุ... วันที่: 4 ตุลาคม 2557 เวลา:16:28:04 น.  

 
สดายุ..

เฉียดไปนิดเดียว..
หลบเกือบไม่ทันแน่ะ 555

"O โอ หวานหอมรื่นถิ่น .. หนอ-กลิ่นแก้ว
กับผ่องแผ้วอารมณ์, สายลมร่ำ-
โปรยปรายภาพงดงามจากความจำ
เอาล่วงล้ำอยู่ล้อ .. การรอคอย "


โดย: บุษบามินตรา IP: 94.23.252.21 วันที่: 5 ตุลาคม 2557 เวลา:2:58:32 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

สดายุ...
Location :
France

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 146 คน [?]










O ภุมรินและพินทุรส .. O





วสันตดิลกฉันท์ ๑๔

O ลมรื่นแตะตื่นมธุระเก-
สระเรณุกาไพร
พาหอม ลุ ล้อม, ยุคะสมัย-
ก็พิไลพิลาสรอ
O งดงาม ณ ยามรุจะกระหนาบ-
นภะภาพก็พร่างพอ-
กำจายสยายบทะลออ
กระแหนะช่อสุมาลย์สี
O ฝั่งฟ้าประภา, และ ธรณิน
ภุมรินะเริ่มลี-
ลาศ-หาผการสะเพราะมี
ดุษฎีกะหอมหวาน
O โลกกว้างระหว่างวตะอรุณ
ดุจะหมุนประกอบการณ์
โผนผกวิหค ณ คคนานต์
ก็ผสานผสมเสียง
O เริ่มกาลประสารรหัสะเลศ
ทุระเภทะพร้อมเพียง-
กล่อมเมาหะเขลา, มุสะประเดียง-
ก็ระเรียงประโลมร้อย
O เผยภาพละภาพ ณ บุพะภพ-
ระบุครบ .. ระบัดคอย
ราวเรื่องก็เปลื้องบทะทะยอย
สุขะ-สร้อย .. ผสานเสริม
O เยี่ยงหวานสุมาลยะประนัง
รสะตั้งจะเตรียบเติม-
คลื่นหอมตะล่อมบทะกระเหิม
ระอุเพิ่ม .. ณ กลีบกรอง
O ทิพเทพวิเลปนะกระวน
สติคน ก็ ถูกครอง
เพียงรสประพจนะสนอง
ผัสะต้อง ก็ เจียนตาย
O ผึ้งภู่เสาะสู่มธุระรส
ระบุกฏ บ อาจกลาย
แสงสูรยะพูนพละสยาย
ก็จะผ้ายและแผดเผา
O อำนาจและอาชญะประภาพ
ขณะทาบ ฤ บรรเทา
ถ้วนกฏและพจนะเฉลา
ก็คละเคล้าระคนความ
O หยาดพินทุรินมธุ-ละออง
ผัสะต้องก็ตื่นตาม
หยาดคำเพราะคัมภิระ-ละลาม
อุระหวาม ฤ ข้ามไหว
O ภาพพจน์จรดกะนัยนา
คุณะค่า ฤ ควรใคร-
เทียมทัศน์และวัตระอดิศัย-
ะประไพประพิณพร้อม
O เทียบ-ภาพก็ภาพมธุกุสุม
กระแหนะนุ่มระรุมดอม
เปรียบ-บทสุพจนะประนอม
ก็ลุล้อมระรายเรียง
O สามารถเพราะอาชญะผสาน-
อุปการ .. ก็เกริกเกรียง
แซ่ศัพทะรับดุจะจะเอียง-
ธรณินะล่มสูญ
O สามารถเหมาะอาชวะสมรรถ
ก็ขจัด บ เพิ่มพูน
พ้องความกะทราม, ก็บริบูรณ์-
ภวะกูณฑะสุมเมือง
O พร้อมพินทุสิ้นภวะจะหยด
จิตะคดก็แค้นเคือง
โดยพิษะริษยะเมลือง
ทะนุเนื่องและน้อมนำ
O ริ้ววาตะพารสะประทิ่น
ภุมรินก็เริงรำ
ปีกลู่เสาะสู่มธุระสัม-
ผัสะย้ำกะหยาดหวาน
O ริ้ววาทะพามุสะประนอม
ผัสะย้อม กะ วิญญาณ
เจตจินตะสิ้น, สติพิชาน-
ดุจะลาญ บ เหลือรอย
O หวาน, วาตะ, อาชญะประนัง
ฤดิคลั่ง ก็ หมอบคอย
เสพลิ้มกระหยิ่ม บ ละ บ ถอย
สติด้อย สิ ดึงดัน
O เลศวาทะ, อาชวะรหัส
อวิภัชะรำพัน
เกณฑ์กรอบระบอบมุหะมหัน-
ตะกระนั้นก็เนื่องหนุน
O สูงค่าสุภาษิตะประกอบ-
คละระบอบ .. ระเบียบบุญ
สูงส่งเพราะมงคละเหมาะสุน-
ทริยะดุลยะภาพพร้อม
O ภาพงามละลามยุคะสมัย
มธุ-ไพรก็สุดออม-
แอบกลิ่นประทิ่น, กฏะพะยอม-
ก็ ลุ ล้อมประนอมกรรม
O แฉกลิ้น มุ ภินทนะสมา-
คมะชาติด้วยชำ-
นาญ..บท .. และพจนะกลัม-
พ-ระพร่ำ ก็ เป็นผล
O สามารถเหมาะชาติจะอภิวัฒน์
ก็ขจัดซะอับจน
จารีตและคีตะอนุสน-
ธิ ก็ขนประโคมคอย
O หอมหวานสุมาลยะก็ภิน-
ทนะสิ้นและสุดรอย
หยาดพินทุสิ้น, มธุระพลอย-
รสะถ่อย .. ผิ เอาทาร !










free counters





New Comments
Friends' blogs
[Add สดายุ...'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.