Group Blog
 
<<
เมษายน 2556
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930 
 
7 เมษายน 2556
 
All Blogs
 
O เดียงสาเจ้า .. O









บังใบ กอไผ่



O คิดถึงมากเพียงไหนหนอใจเจ้า-
กับยั่วเย้าความสู่ - เคยรู้ไหม
แล้วที่คอยสั่นรัวทั้งหัวใจ-
เพราะความใครออดอ้อน .. นะ-อ่อนน้อย ?
O รู้หรือไม่รอบคะนึง .. หวานซึ้งเจ้า
นั้น - คอยเร้ารุมบท .. เกินปลดปล่อย
จากอารมณ์แห่งชู้ .. ที่รู้คอย-
ห่วงละห้อยถวิลหา .. ด้วยอาวรณ์
O ไม่ต้องข่มเอียงอาย .. ทำส่ายหน้า
เมื่อหวานซึ้งในตา .. เกินกว่าซ่อน
เมื่อ-ทุกความคำเย้า .. ยั่ว, เว้าวอน
แววเหลือบค้อนส่งมา .. แววตาใคร ?
O โอนั่น - รูปแก้มเผย .. ไยเฉยอยู่
หรือเลือดเรื่อซ่านสู่ .. ข่ม-สู้ .. ไหว
กระนั้นแล้วรอบชู้ .. เมื่อจู่ใจ-
แววตาเผยความนัย .. ข่มได้ฤๅ ?
O อารมณ์กอปรท่าที เหมือนมีนัย-
พลั้งเผลอให้ความถ้อย .. นั้น-คอยสื่อ
จน-รับรู้มองเห็น .. แฝงเร้น-คือ-
ท่วงทีดื้อดึงดัน .. ปิดกั้นไว้
O แต่เมื่อเรี่ยวแรงชู้ยังจู่โจม
เอาหวานโซมซาบอยู่, ย่อมรู้ได้-
ว่ามีเกลือเป็นหนอนคอยบ่อนไช
เปิดช่องให้หวานซึ้งเข้าตรึงทรวง
O โอ นั่น .. ภาพงดงามแห่งยามเช้า
เหมือนเร่งเร้าอ่อนหวาน .. ให้ผ่านช่วง
เผยอ่อนโยนท่วมแล้ว .. ที่แวว-ดวง-
ตาคู่เฝ้าแหนหวง .. ด้วยห่วงใย
O นั่น แววตาซ่อนยิ้ม .. เนตรพริ้มหลบ-
คล้ายรอสบ .. ออดอ้อน .. เว้าวอนให้-
อย่าเบือนหลบรอคอย .. ทำน้อยใจ
หากควรไล้โลมต้อง .. ด้วยสองตา
O เพลงสังคีตหวีดแว่ว .. เจื้อยแจ้วเสียง
ก็ผ่านความร้อยเรียงแต่เพียงว่า-
ชั่วยามที่หอมหวานนั้นผ่านมา
คือมารยาแห่งชู้ .. ล้อมจู่ใจ
O เรื่อยรี้อารมณ์เยาว์ .. กับเว้าวอน-
ความออดอ้อนส่งเสียงอยู่เพียงไหน
ภาพสัญญาเก่าก่อน .. คิดย้อนไป
รอยยิ้มก็โลมไล้ทั่วนัยน์ตา
O ใครหนอ แนบภาพไว้ .. เหนี่ยวใจเจ้า-
จนคอยเฝ้าฝากใจอาลัยหา
ใครหนอ ผ่านหอมหวานแห่งมารยา-
แนบสัญญาเจ้านั้น .. ผูกพันไว้
O รู้หรือไม่ใครนั้น .. ในวันนี้-
คล้ายรับรู้ท่าทีเจ้ามีให้
อ่อนโยนนั้นเต็มที .. ก็ที่ใจ-
เอ็นดูใครท่วมแล้วทั้งแววตา
O ภาพนั้น - แววซ่อนยิ้ม .. แก้มอิ่มเยาว์-
คงซ่านเลือดอุ่นเร้า .. ยั่วเย้าหา
เฝ้าคำนึงถึงอยู่ไม่รู้ลา
ทั้งหวังว่าถวิลอยู่ไม่รู้เลือน
O ภาพนั้น - แววขวยเขินสะเทิ้นอยู่
ด้วยเชิงชู้คำชายที่ป่ายเปื้อน-
ลงบนจิตอ่อนเยาว์ คอยเร้าเตือน
จะขยับหรือเขยื้อน .. สุดเคลื่อนพ้น
O สบภาพ - ความสดใสแห่งวัยเยาว์
ความเงียบเหงาในทรวงก็ร่วงป่น
ในภาพ - แก้มอิ่มเนียนนั้นเวียนวน-
ล้อหัวใจอับจนทุรนทุราย
O เอ็นดูความออดอ้อน .. เจ้าอ่อนน้อย
แววชม้อยชายเมียง หรือเพียงหมาย-
ฝากเลศนัยเจ้ามี .. ให้พี่ชาย-
รับรู้แววเขินอายในสายตา
O เอ็นดูความอ่อนไหว..ดวงใจนั้น
เฝ้าผูกพันรูปรอยเฝ้าคอยท่า
ดูเถิดแววปริบปรอยที่ปล่อยมา-
คล้ายรอมือเอื้อมคว้า .. เอามาครอง !
O คิดถึงน้อยหรือมาก .. แม้นยากรู้
คงยากสู้ .. ใฝ่เฝ้าเป็นเจ้าของ
ที่จำต้องฝ่าฟัน ..สู่ครรลอง-
ตามแววตาบ่งฟ้อง .. บอกช่องทาง !






Create Date : 07 เมษายน 2556
Last Update : 9 ธันวาคม 2559 11:18:18 น. 4 comments
Counter : 1116 Pageviews.

 
สวัสดีค่ะคุณสดายุ
นางแบบสวยมากค่ะ เหมาะกับกลอนที่ไพเราะอ่อนหวาน


โดย: วลีลักษณา วันที่: 7 เมษายน 2556 เวลา:19:23:46 น.  

 
สวัสดีครับคุณวลี ..

นางเอกของคุณชายปวรรุจน์ .. ที่ผมมองว่าสวยที่สุดในบรรดา คู่ของ 5 สิงห์จุฑาเทพ .. แม้จะไม่สูงมากนัก

เที่ยวสงกรานต์ให้สนุกครับ


โดย: สดายุ... วันที่: 8 เมษายน 2556 เวลา:22:48:26 น.  

 

สวัสดีค่ะ...

O คิดถึงน้อยหรือมาก .. แม้นยากรู้
คงยากสู้ .. ใฝ่เฝ้าเป็นเจ้าของ
ที่จำต้องฝ่าฟัน ..สู่ครรลอง-
ตามแววตาบ่งฟ้อง .. บอกช่องทาง !

นั่นสิคะ...

งานราบรื่นนะคะ


โดย: น้องเล็ก IP: 118.172.104.16 วันที่: 9 เมษายน 2556 เวลา:9:09:05 น.  

 
ตัวน้อย

งานราบรื่นค่ะ ..
สัปดาห์นี้เป็นสัปดาห์ที่ดีมาก สวยงามมากค่ะ .. เป็นความราบรื่นทั้งชีวิตและจิตใจ ..

พี่อยากให้เป็นอย่างนี้ตลอดไปเจ้าค่ะ

O ภาพนั้น - แววซ่อนยิ้ม .. แก้มอิ่มเยาว์-
คงซ่านเลือดอุ่นเร้า .. ยั่วเย้าหา
เฝ้าคำนึงถึงอยู่ไม่รู้ลา
ทั้งหวังว่าถวิลอยู่ไม่รู้เลือน

ดูแลสุขภาพนะคะ อากาศร้อนมากช่วงนี้


โดย: สดายุ... วันที่: 9 เมษายน 2556 เวลา:19:15:51 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

สดายุ...
Location :
France

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 146 คน [?]










O ลมรำเพย .. O





วสันตดิลกฉันท์ ๑๔

O แซ่ศัพทะรับคุณะประพจน์
ระบุบทะรำบาย
เสียงรับก็รับเฉพาะจะหมาย-
อธิบายกะหมู่เขลา
O ทวยเทพ, วิเลปนะประนอม-
จิตะน้อมและแนบเนา
พร้อมสรรพะอัปสระเฉลา-
ทะนุ-เฝ้าประคองฝัน !
O ปวงวรรคและอักษระประดิษฐ์
นฤมิตะเมามัน
สรรค์ศัพทะรับมุหะมหัน-
ตะกระนั้น สิ หนักหนา
O คีตพร้องตระกองยุคะสมัย
อุปไมยะไปมา
ไท-ทาส ก็พาดบทะ, สถา-
ปนะภาวะพร้อมเพ็ญ
O โอ .. โสตอุโฆษสรรพะประภาษ
ทะนุฆาตและลำเค็ญ
ดี-ชั่ว, เหมาะ-มั่ว, พิศะก็เห็น-
มุสะเต้นกระจ่างตา
O โอ .. โสตอุโฆษบุญะและบาป
สุรภาพะพึ่งพา
เทียนธูป .. วะวูบ, สติวิสา-
มัญะคว้า-ก็เพียงควัน
O ปรารมภะสมมุติวิกฤติ
กระอุอิทธิฤทธิ์ .. อัน-
ยื้อยุดจะฉุด-ยุคะและผัน-
บุพะบรรลุรำบาย
O โวหาระผ่านคตินิมิต
ตละคิด ก็ คมคาย
เกลี่ยชั่วเกรอะกลั้ว-บุญะละม้าย-
อธิบายะบิดเบือน
O ไป่รู้จะชู-ธรรมะ ฤ โทษ
พฤติโฉด-ก็แชเชือน
เพียงรู้จะชู-ฉละและเหมือน-
จะเลอะเลือนเพราะความหลง
O สามัญะนันทิพิสมัย
ระบุไว้กะว่านวงศ์
เว้นปากและพากยะประสง-
คะผจงจะ-จับ"ใจ" !
O แววตาวิสามัญะประเล่-
หะคะเนคะนึงนัย
ปรุงแต่งแสดงคติพิสัย-
ะประไพประพิณเหลือ
O อวลอรรถและปรัชญะประดัง
ตละครั้งก็คลุมเครือ
เลือกจับและรับบทะอะเคื้อ
อรรถะเพรื่อ สิ พร่ำเผย
O ศรัทธาเกาะบารมินิมิต-
กระอุพิษะรำเพย
สื่อสู่ ก็รู้ บทะเฉลย
ตละเปรย สิ ปลอมปน
O โมหันตะบันดละสมา-
คมะวาทะวกวน
ปรุงศัพทะรับรหัสะฉล
อนุสนธิสื่อสาร
O พิมพ์พันธุอันมุสะมุสา
กระแหนะหน้า สิ นับนาน
เท็จแถก็แปรบทะผสาน
อุปการะเกื้อกูล
O ตามอง, สมองพิเคราะหะตาม-
นยะพล่าม, ก็ไพบูลย์
จากชอบเพราะครอบคติวิทูร-
อนุกูละนำการณ์
O เชื่องเชื่อ .. เพราะเชื้อบุรพะผู้-
ศิระคู้และหมอบคลาน
ปราศรู้ ก็ชู ปทัสถาน-
อปการะกอปรกิน
O ทั้งมวลและถ้วนมรรคะพระผู้-
ประลุ-รู้, .. ก็พังภินท์
ผลเหตุเภท .. ระบุระบิล
ดุจะสิ้นกะสงสาร
O ใช่เพียง-เพราะเสียง, ตรรกะประกอบ-
ศิระนอบก็ชำนาญ
ทั้งฉวย-และช่วยมุสะประสาร
พิเราะซ่านหทัยชน
O โอวาทเพราะอาชวะประคอง
ดุจะกลองกระหน่ำกล
เคลือบทรามกะงามและอนุสน-
ธิพิมลกะมัวหมอง !
O มืดมัวสลัวยุคะสมัย
อุปไมยะเมื่อมอง
แฉก-ลิ้น .. แดะดิ้น, มุสะสนอง
สุตะพ้อง .. วิหคไพร !











free counters





New Comments
Friends' blogs
[Add สดายุ...'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.