Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2557
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
6 กรกฏาคม 2557
 
All Blogs
 
O อาลัย ที่ไหวรับ .. ! O









จระเข้หางยาว
ชัยภัค ภัทรจินดา



O แม้นวันเดือนปีคล้อย .. ยังคอยอยู่
คอยให้รู้ว่าใจนั้นใฝ่ถึง
กี่ครั้ง-ฝากลมร่ำ .. หนอ-รำพึง
เพื่อส่งความซาบซึ้ง .. มาถึงกัน
O เผยแล้วหรืออาวรณ์ .. เจ้าอ่อนน้อย
กับรอคอย-อุ่นอ้อมอก-กล่อมขวัญ
รู้หรือไม่จากนี้ .. ยากมีวัน-
หลับในฝันเปล่าเปลี่ยวอย่างเดียวดาย
O โอ-แววตาคู่ไหน .. หนอไหวสั่น-
ด้วยผูกพันอาวรณ์เกินซ่อนหาย
ร่องรอยเคยเก็บงำ .. เต้น-รำบาย-
ความมุ่งหมายเร้ารัวจากหัวใจ
O วาบหวามความอาลัยอยู่ในทรวง
ด้วยเงื่อนบ่วงอาวรณ์เกินถอนไหว
ถวิลคอยละห้อยเห็น .. ล้วนเป็นไป-
ตามวงรอบอาลัย .. ที่ไหวตัว
O รับรู้รอบอาวรณ์เจ้าอ่อนน้อย
เผยรูปรอยผ่านออก .. รับหยอกยั่ว
โหมแกว่งรอบหัวใจจนไหว .. รัว
ล่มม่านมัวในตาให้ล้าเลือน
O สื่อ-รับรู้ .. อาลัย .. จากใจนั้น
ราวภาพฝันรำบายลงป่ายเปื้อน-
รูปงดงามในนิมิต .. จนติดเตือน
เกินหัวใจอาจบิดเบือนให้เคลื่อนคล้อย
O รับรู้ความเงียบงันแห่งวันวาน
เลื่อนพ้นผ่านรูปเยาว์อย่างเหงาหงอย
ลมอบอุ่นผ่านล้อ, การรอคอย-
ผ่านชั่วยามแต่ละห้อย .. ด้วยน้อยใจ
O เอ็นดูนัก .. อาวรณ์เจ้าอ่อนน้อย
แฝงร่องรอยซ่อนอยู่เกินรู้ได้
ดูเถิด .. เสน่หาความอาลัย-
เพียงสั่นไหวเร้ารัว .. กับตัวเอง
O โอ หนอ .. เหมือนคนบาปใจหยาบช้า
ที่เหมือนตาบอด-ปิด .. ไม่พิศเพ่ง
ไม่แว่วเสียงไหวดัง-กลางวังเวง
เสียงแกว่งเร่งเร้ารัว-บางหัวใจ
O โอ หนอ .. ใจดวงน้อยต้องพลอยระส่ำ
กับความคำอ่อนหวาน .. เกินต้านไหว
เมื่อแต่คอยคิดตามเนื้อความใคร-
ล้ออาลัย .. แหนหวงผ่านช่วงวัน
O โอ หนอ .. ใจดวงน้อยต้องคอยเฝ้า-
ความ, รุมเร้ารายล้อมคอยกล่อมขวัญ
ด้วยอารมณ์สมยอมจะยอมกัน-
ความเงียบเหงาทั้งนั้น .. ให้ผันตัว
O รับรู้เถิดอ่อนน้อย .. ทุกรอยคำ
เฝ้าคอยย้ำความบอก .. เข้าหยอกหัว
เพื่อล่มล้างสับสน-แววหม่นมัว-
เคยทอดตัวในตา .. ให้ล้ารอย
O กว่าจะเผยความนัย..ออกให้รู้
ก็นานอยู่เกินงาม .. ทุกความถ้อย
กว่าจะเผยรอบชู้ .. ว่าอยู่คอย
ก็แทบลอยหลุดมือเกินยื้อครอง
O เห็นไหมว่าซ่อนเร้นอยู่เช่นนั้น
ย่อมบีบคั้นใจคนให้หม่นหมอง
รู้ไหมว่ารูปประทับที่จับจอง-
อยู่ทั้งสองแววตา .. คือ - หน้าใคร ?
O งดงามแววรำร่าย .. ในสายตา
เห็นเพียงว่าหวานระยับ .. นั้นขับไข-
สื่อส่งผ่านแรงชู้ต่อผู้ใด
เพื่อเก็บไว้กักกุม .. ลงสุมทรวง ..!





Create Date : 06 กรกฎาคม 2557
Last Update : 9 ธันวาคม 2559 10:39:47 น. 7 comments
Counter : 1014 Pageviews.

 

ดายุ..

"O งดงามแววรำร่าย .. ในสายตา
เห็นเพียงว่าหวานระยับ .. นั้นขับไข-
สื่อส่งผ่านแรงชู้ต่อผู้ใด
เพื่อเก็บไว้กักกุม .. ลงสุมทรวง ..!"

"หวานระยับ" นี่ เป็นยังไงนะ
ระยิบระยับ ในดวงตา หรือ ว่า ระยิบระยับดั่งกับเพชร


โดย: บุษบามินตรา IP: 94.23.252.21 วันที่: 7 กรกฎาคม 2557 เวลา:5:18:16 น.  

 
มินตรา ..

ระยิบระยับในดวงตา นั่นแหละ
เป็นปฏิพากย์ คือการเปรียบเทียบเกินจริง อยู่บ้าง
ที่จริง แววตา เป็นการสื่อความรู้สึกที่ "รับรู้ได้" แต่แปลความไปได้หลากหลาย

เรามักต้องดูสีหน้าท่าทางประกอบไปด้วยจึงพอจะอนุโลมได้ว่า "อย่างไรกัน"

ผู้ชาย จะไม่ชอบผู้หญิงจัดจ้าน แสดงออกแบบไร้ขอบเขต ทั้งคำพูดและท่าทางแสดงออก เพราะเดินไปไหนด้วยกันมันน่าอายที่คนมองแล้วทำสีหน้าต่างๆตลอดเส้นทาง 55

แต่ผู้หญิง ชอบผู้ชายที่แสดงออกชัดเจน ตรงไปตรงมา ไม่ทำท่าเลศนัย เพราะแปลความต่อได้ว่า เป็นตัวแทนของความเข้มแข็ง แข็งแกร่ง สามารถปกป้องดูแลได้ เป็นการแสดงออกถึงการไม่มีความลับต่อเธอ .. เปรียบได้กับนกยูงตัวผู้รำแพนหาง คือ เปิดเผยให้เห็นชัดๆ

สัญชาตญาณเพศเมีย ต้องการพ่อพันธุ์สำหรับสืบทอดเผ่าพันธุ์ที่ เข้มแข็ง ฉลาด มีความเป็นผู้นำ (ตัวแทนของจ่าฝูงในสัตว์ เช่นสิงห์โต)


โดย: สดายุ... วันที่: 7 กรกฎาคม 2557 เวลา:7:46:30 น.  

 

O เผยแล้วหรืออาวรณ์ .. เจ้าอ่อนน้อย
กับรอคอย-อุ่นอ้อมอก-กล่อมขวัญ
รู้หรือไม่จากนี้ .. ยากมีวัน-
หลับในฝันเปล่าเปลี่ยวอย่างเดียวดาย

เพิ่งไหวรับกันเหรอคะ ?

ยินดีด้วยน๊า...



โดย: witch IP: 118.172.102.182 วันที่: 7 กรกฎาคม 2557 เวลา:10:19:51 น.  

 

O โอ หนอ .. เหมือนคนบาปใจหยาบช้า
ที่เหมือนตาบอด-ปิด .. ไม่พิศเพ่ง
ไม่แว่วเสียงไหวดัง-กลางวังเวง
เสียงแกว่งเร่งเร้ารัว-บางหัวใจ
O โอ หนอ .. ใจดวงน้อยต้องพลอยระส่ำ
กับความคำอ่อนหวาน .. เกินต้านไหว
เมื่อแต่คอยคิดตามเนื้อความใคร-
ล้ออาลัย .. แหนหวงผ่านช่วงวัน
O โอ หนอ .. ใจดวงน้อยต้องคอยเฝ้า-
ความ, รุมเร้ารายล้อมคอยกล่อมขวัญ
ด้วยอารมณ์สมยอมจะยอมกัน-
ความเงียบเหงาทั้งนั้น .. ให้ผันตัว
O รับรู้เถิดอ่อนน้อย .. ทุกรอยคำ
เฝ้าคอยย้ำความบอก .. เข้าหยอกหัว
เพื่อล่มล้างสับสน-แววหม่นมัว-
เคยทอดตัวในตา .. ให้ล้ารอย
O กว่าจะเผยความนัย..ออกให้รู้
ก็นานอยู่เกินงาม .. ทุกความถ้อย
กว่าจะเผยรอบชู้ .. ว่าอยู่คอย
ก็แทบลอยหลุดมือเกินยื้อครอง



โดย: witch IP: 118.172.102.182 วันที่: 7 กรกฎาคม 2557 เวลา:10:26:40 น.  

 
แม่มดตัวน้อย ..

สำนวนโก้วเล้งต้องพูดว่า "ไหน้ำส้มแตก" แน่แล้วงานนี้ อิๆๆ

งานเก่า .. เอามาเล่าใหม่
เอตอนนั้นก็มีคนไปตอบรับเรียบร้อยแล้วนี่นาบทนี้ ..

สงสัยแม่มดเริ่มชราภาพ เลยเริ่มหลงๆลืมๆ ตามวัย

O กว่าจะเผยความนัย..ออกให้รู้
ก็นานอยู่เกินงาม .. ทุกความถ้อย
กว่าจะเผยรอบชู้ .. ว่าอยู่คอย
ก็แทบลอยหลุดมือเกินยื้อครอง

ตอนนั้นเกือบคว้า"ปลายไม้กวาด"ไม่ทัน !


โดย: สดายุ... วันที่: 8 กรกฎาคม 2557 เวลา:7:35:44 น.  

 

ดายุ..


"ไหน้ำส้มแตก" แปลค่ะ
อยากจะรู้ด้วยนี่..


โดย: บุษบามินตรา IP: 94.23.252.21 วันที่: 8 กรกฎาคม 2557 เวลา:15:39:38 น.  

 
มินตรา ..

บอกไม่ได้ ต้องหลังไมค์ขอรับ 55



โดย: สดายุ... วันที่: 8 กรกฎาคม 2557 เวลา:20:39:50 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

สดายุ...
Location :
France

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 146 คน [?]










O ภุมรินและพินทุรส .. O





วสันตดิลกฉันท์ ๑๔

O ลมรื่นแตะตื่นมธุระเก-
สระเรณุกาไพร
พาหอม ลุ ล้อม, ยุคะสมัย-
ก็พิไลพิลาสรอ
O งดงาม ณ ยามรุจะกระหนาบ-
นภะภาพก็พร่างพอ-
กำจายสยายบทะลออ
กระแหนะช่อสุมาลย์สี
O ฝั่งฟ้าประภา, และ ธรณิน
ภุมรินะเริ่มลี-
ลาศ-หาผการสะเพราะมี
ดุษฎีกะหอมหวาน
O โลกกว้างระหว่างวตะอรุณ
ดุจะหมุนประกอบการณ์
โผนผกวิหค ณ คคนานต์
ก็ผสานผสมเสียง
O เริ่มกาลประสารรหัสะเลศ
ทุระเภทะพร้อมเพียง-
กล่อมเมาหะเขลา, มุสะประเดียง-
ก็ระเรียงประโลมร้อย
O เผยภาพละภาพ ณ บุพะภพ-
ระบุครบ .. ระบัดคอย
ราวเรื่องก็เปลื้องบทะทะยอย
สุขะ-สร้อย .. ผสานเสริม
O เยี่ยงหวานสุมาลยะประนัง
รสะตั้งจะเตรียบเติม-
คลื่นหอมตะล่อมบทะกระเหิม
ระอุเพิ่ม .. ณ กลีบกรอง
O ทิพเทพวิเลปนะกระวน
สติคน ก็ ถูกครอง
เพียงรสประพจนะสนอง
ผัสะต้อง ก็ เจียนตาย
O ผึ้งภู่เสาะสู่มธุระรส
ระบุกฏ บ อาจกลาย
แสงสูรยะพูนพละสยาย
ก็จะผ้ายและแผดเผา
O อำนาจและอาชญะประภาพ
ขณะทาบ ฤ บรรเทา
ถ้วนกฏและพจนะเฉลา
ก็คละเคล้าระคนความ
O หยาดพินทุรินมธุ-ละออง
ผัสะต้องก็ตื่นตาม
หยาดคำเพราะคัมภิระ-ละลาม
อุระหวาม ฤ ข้ามไหว
O ภาพพจน์จรดกะนัยนา
คุณะค่า ฤ ควรใคร-
เทียมทัศน์และวัตระอดิศัย-
ะประไพประพิณพร้อม
O เทียบ-ภาพก็ภาพมธุกุสุม
กระแหนะนุ่มระรุมดอม
เปรียบ-บทสุพจนะประนอม
ก็ลุล้อมระรายเรียง
O สามารถเพราะอาชญะผสาน-
อุปการ .. ก็เกริกเกรียง
แซ่ศัพทะรับดุจะจะเอียง-
ธรณินะล่มสูญ
O สามารถเหมาะอาชวะสมรรถ
ก็ขจัด บ เพิ่มพูน
พ้องความกะทราม, ก็บริบูรณ์-
ภวะกูณฑะสุมเมือง
O พร้อมพินทุสิ้นภวะจะหยด
จิตะคดก็แค้นเคือง
โดยพิษะริษยะเมลือง
ทะนุเนื่องและน้อมนำ
O ริ้ววาตะพารสะประทิ่น
ภุมรินก็เริงรำ
ปีกลู่เสาะสู่มธุระสัม-
ผัสะย้ำกะหยาดหวาน
O ริ้ววาทะพามุสะประนอม
ผัสะย้อม กะ วิญญาณ
เจตจินตะสิ้น, สติพิชาน-
ดุจะลาญ บ เหลือรอย
O หวาน, วาตะ, อาชญะประนัง
ฤดิคลั่ง ก็ หมอบคอย
เสพลิ้มกระหยิ่ม บ ละ บ ถอย
สติด้อย สิ ดึงดัน
O เลศวาทะ, อาชวะรหัส
อวิภัชะรำพัน
เกณฑ์กรอบระบอบมุหะมหัน-
ตะกระนั้นก็เนื่องหนุน
O สูงค่าสุภาษิตะประกอบ-
คละระบอบ .. ระเบียบบุญ
สูงส่งเพราะมงคละเหมาะสุน-
ทริยะดุลยะภาพพร้อม
O ภาพงามละลามยุคะสมัย
มธุ-ไพรก็สุดออม-
แอบกลิ่นประทิ่น, กฏะพะยอม-
ก็ ลุ ล้อมประนอมกรรม
O แฉกลิ้น มุ ภินทนะสมา-
คมะชาติด้วยชำ-
นาญ..บท .. และพจนะกลัม-
พ-ระพร่ำ ก็ เป็นผล
O สามารถเหมาะชาติจะอภิวัฒน์
ก็ขจัดซะอับจน
จารีตและคีตะอนุสน-
ธิ ก็ขนประโคมคอย
O หอมหวานสุมาลยะก็ภิน-
ทนะสิ้นและสุดรอย
หยาดพินทุสิ้น, มธุระพลอย-
รสะถ่อย .. ผิ เอาทาร !










free counters





New Comments
Friends' blogs
[Add สดายุ...'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.