Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2558
 
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930 
 
19 มิถุนายน 2558
 
All Blogs
 

O กลางสายลมร่ำ .. O









ลาวคำหอม สี่แผ่นดิน



O กรองคำนำกอปรร้อย - - - รวมพจี
ยกภาษ, บวงวาที - - - ทิพไท้
สบ-ถ้อยสื่อ, ไมตรี - - - ตรึงอก แม่เนอ
เกินเคลื่อนคลายออกได้ - - - นับด้วยนิรันดร ฯ

O เมื่อเห็น, เมื่ออ่านแล้ว - - - ยากเลือน
ทุกนึกคิดคอยเตือน - - - ตอบถ้อย
ยามห่างยิ่งห่วงเสมือน - - - มนต์เพรียก หาแม่
ถวิลแต่เนื้อความร้อย - - - สื่อรู้อารมณ์ ฯ

O สารสยามพากยะพร้อง - - - รำพัน นี้ฤา
หมายเพรียกเบญญาสวรรค์ - - - แวดล้อม
รูปนาม-นฤมิตบรร - - - เจิดสู่
เพื่อจิตวิญญาณน้อม - - - แนบห้วงเสน่หา ฯ

O ลมร่ำ, แดดแรกเช้า - - - เรื่อทอ
เสียงนก, รูปนวลลออ - - - แว่ว, ชม้อย
อกนี้, รูปนามพะนอ - - - แนบอยู่
จากรูป-จนห่วงละห้อย - - - ห่างด้วยแรงคะนึง ฯ

O สายลมพรมผ่านไล้ - - - โลมวรรณ
นกแผ่วเสียง, กรุ่นคัน- - - - ธะรส-ล้อม
คำนึง, รูปนวล, นัน- - - - ทิร่วม กาลนา
โอบรูป, เหนี่ยวรูป-น้อม - - - แนบซึ้งตรึงทรวง ฯ

O ลมเอยพรมผ่านไล้ - - - โลมองค์
โอบอกใจคอยพะวง - - - วุ่นว้า
ทุกนิ่งนึก, จำนง - - - อกอุ่น โอบเนอ
เกินหยุดแรงไขว่คว้า - - - อยู่เฝ้าถนอมขวัญ ฯ

O ลมเอยพรมผ่านไล้ - - - โลมนวล
โอบอกใจเฝ้าครวญ - - - คร่ำชู้
ยามห่าง-นึกแต่หวน - - - หารูป นั้นเนอ
ให้นรกหกฟ้ารู้ - - - ห่วงละห้อยคอยเห็น ฯ

O ชื่นกลิ่นคันธรสล้อม - - - โลมสมัย
แต่เมื่อแววเลศนัย - - - บ่ง-ฟ้อง
ลอบสื่อละเมียดละไม - - - เมินหลบ เหลือบแล
โลกแวดล้อมประหนึ่งพร้อง - - - พร่ำล้ออาลัย ฯ

.
.
.




 

Create Date : 19 มิถุนายน 2558
5 comments
Last Update : 25 มิถุนายน 2558 8:07:24 น.
Counter : 731 Pageviews.

 

เรียนท่านประธาน" วรรณประทีป" ทราบ

ข้าพเจ้าขอใช้สิทธิผู้อ่าน ประท้วง....

"แม่สอนว่า" คำว่า"เอา" นี่ไม่ไพเราะ..
โดยเฉพาะสตรีไม่ควรใช้ เพราะ ไม่สุภาพ...
กรุณาเลี่ยงไปใช้คำอื่น.. เช่น คำว่า "นำ"
ตรงนี้ค่ะ :

"กรองคำเอากอปรร้อย - - - รวมพจี
ยกภาษ, บวงวาที - - - ทิพไท้"

(ตื่นเช้ามาก็ ดุ เลยค่ะ..ลูกสาวบ้านนี้ ดุ ) 555

 

โดย: บุษบามินตรา IP: 94.23.252.21 19 มิถุนายน 2558 12:39:12 น.  

 

555

แม่สอนดีแล้ว ..
แต่ส่วนมากลูกมักจำได้ไม่หมด ..ยิ่งช่วงวัยสาว
แต่ก็นับเป็นข้อทักท้วงที่เห็นด้วยนะ ..

เอาเป็นว่า บทนี้ "ลูกสาวแม่" มีส่วนร่วมด้วยแล้วกัน

กรองคำ"นำ"กอปรร้อย .. รวมพจี

เยี่ยม !

ข้าน้อยขอคารวะหนึ่งจอก

 

โดย: สดายุ... 19 มิถุนายน 2558 13:01:43 น.  

 

ดายุ..

ภาษาไทยจะเขียนติดกันเป็นพรืด
คนที่ไม่มีฐานความรู้ จะแยกจังหวะคำไม่ออก...
ฉะนั้นด้วยเหตุฉะนี้ จึงควรแยกคำออกสักนิด
(แม้นจะผิดหลักวิธีเขียนภาษาไทยเป็นพรืดไปหน่อย) คือ.."กรองคำ..นำกอปรร้อย .. รวมพจี"
มิฉะนั้น คนอ่านจะอ่านเป็น "กรองคำนำ...."

แบบ..."ไม่เจอตั้งนานนม..โตขึ้นเป็นกอง"
จะกลายเป็น .."ไม่เจอตั้งนาน... นมโตขึ้นเป็นกอง"
(นี่ความรู้จากคุณครู ภาษาไทยค่ะ แม่ไม่ได้สอน)

 

โดย: บุษบามินตรา IP: 94.23.252.21 19 มิถุนายน 2558 17:02:37 น.  

 

มินตรา ..

ตัวอย่างที่ยกมาทำให้เห็นภาพได้ดีมาก .. 55
ปกติแล้วโคลงสี่สุภาพ เขาไม่มีเครื่องหมาย คอมมา ,
ขีดคั่น - กันหรอก .. ที่ผมเขียนใส่ลงไปก็เจตนาให้แยกอ่านได้ถูกต้อง ..

ส่วน ..
กรอง"คำนำ"กอปรร้อย ..
กรองคำ-นำกอปรร้อย .. ปกติผมจะเขียนแบบนี้นะ

แต่ที่ไม่เขียนขีดคั่น เพราะ "คำนำ" นี่ตาสีตาสาไม่รู้จักแน่ .. จึงไม่ได้นึกถึง .. เพราะเข้าใจว่าที่มาอ่านร้อยกรองกันส่วนใหญ่น่าจะ ป.ตรี-เอก ขึ้นรวมทั้งที่กำลังเรียน จึงน่าจะเข้าใจได้ไม่ยาก-นี่อนุมานเอาเองนะ

ว่าแต่ .. มีส่วนร่วมในการอำนวยความสะดวกบรรดาผู้ลี้ภัยทางการเมืองในเมืองที่อยู่บ้างหรือเปล่านะ ? อยากรู้จริง

 

โดย: สดายุ... 19 มิถุนายน 2558 19:39:09 น.  

 

ดายุ..

เรื่องภาษานั้น มินตรา ทำเป็นเก่ง ไปอย่างนั้นเอง
นานนานจะได้มีโอกาส"สอนหนังสือสังฆราช"บ้าง
... 555

เรื่องการลี้ภัยนั้น ศึกษาอย่างละเอียดโดยตรงจาก กระทรวงต่างประเทศเยอรมัน เลยล่ะค่ะ นานแล้ว..
เพื่อเตรียมเรื่องไว้ให้ใครคนหนึ่ง....

ล่าสุดนี่ กลุ่มสแกนดิเนเวีย ได้ทำเรื่องให้แม่ลูกคู่หนึ่ง..
มีปัญหามาก จน กลุ่มทางโน้น ซึ่งมาใช้เงินจากทางนี้ ขอ"เว้นวรรค"ในการช่วยเหลือไปก่อน...
เพราะ เงินในการดำเนินการ จนจบขบวนการนั้น มีจำนวนสูงที่ทางสแกนดิเนเวีย ไม่มีใครคนใดคนหนึ่งมีมากพอ..
คนทางนี้จึงอำนวยความสะดวกให้

ส่วนตัวมินตราเอง ไม่มีใครเคยเห็นตัวจริง
และ สงวนตนไว้ รับรองสิทธิ์ ให้คนเพียงคนเดียว..เท่านั้น
เพราะต้องการให้ทางนี้ ให้เกียรติเต็มที่ มิใช่เป็นผู้ลี้ภัย อนาถา..
ซึ่ง ทางกระทรวงต่างประเทศ ที่นี่ ก็รับทราบ และเตรียมการรออยู่..
คงไม่ใช้ศักดิ์และสิทธิ์ รับรองใคร หลายหลายคน

หากสดายุ สนใจ
มินตราจะส่งเรื่องต่อให้ใคร คนที่คุ้นงานทางนี้ทำต่อได้..
เธอมีทนายความมีชื่อเสียง ชำนาญงาน เดินเรื่องให้..
และรู้ขั้นตอนในการทำงานดี..

ทราบใช่ไหมว่า เยอรมันเป็นรัฐสวัสดิการ ดูแลรับผิดชอบทั้งหมด
แต่ คนลี้ภัยของเรา เราขอรับผิดชอบเอง เพราะต้องการอำนวยความสะดวกให้เอง



 

โดย: บุษบามินตรา IP: 94.23.252.21 19 มิถุนายน 2558 22:12:43 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


สดายุ...
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 124 คน [?]










O กลางฝุ่นฝน .. O





O เม็ดฝนร่วงหล่นหลั่งจากฝั่งฟ้า
พร้อมกับวาโยหวนคร่ำครวญเสียง
เหล่าพุ่มพฤกษ์บ่ายเบนต้นเอนเอียง
ก้านกิ่งเหวี่ยงวาดลม .. ที่โหมฮือ
O วิชชุแล่นเริงร่าย .. ล้อสายฝน
เม็ดน้ำหล่นปลิดปลิว .. เสียงหวิวหวือ
ก่อนขอบฟ้าเลื่อนลั่นเสียงบันลือ
กระหึ่มหือโหมเชื้อ .. ไฟเรื่อรอง
O เห็นแววตา .. อบอุ่นกลางฝุ่นฝน
เหลือบชำเลืองปลิดป่นความหม่นหมอง
พร้อมช่อน้ำฝนพรำ, ท่วงทำนอง-
ความสอดคล้องสองใจ .. ก็ไหวตัว
O งดงามวิชชุว่ายเวียนฝ่ายฟ้า
พร้อมสายตาชม้ายออก .. แววหยอกยั่ว
งดงามความแจ่มจ้า .. กลางพร่ามัว
นั้น-งามทั่วแหล่งที่ .. ทุกลีลา
O แววแห่งความปรารถนาในตานั้น
แต่คอยคั้นอบอุ่นและคุณค่า-
ให้แต่คอยรอบล้อม .. อยู่พร้อมภา-
วะออดอ้อนเสน่หา .. ทุกท่าที
O งดงามปวงช่อน้ำ .. กลางต่ำใต้
ร่วงหยดไว้หยาดรินทุกถิ่นที่
งดงามความอาวรณ์ .. ออดอ้อนมี
ฤๅอาจลี้หลบไหว .. หนอใจคน
O หล่นลงแล้วรุ้งเรื้องที่เบื้องหน้า
ต่อสายตาโชนช่วง .. เมื่อห้วงหน-
นั้นเลื่อนลั่นครั่นครื้นด้วยคลื่นบน
เมื่อใจอลวนแล้ว .. ด้วยแววตา
O งดงามความสัมพันธ์ .. แห่งวันนี้
ฤๅ-อาจมีความเปรียบมาเทียบค่า
แต่เมื่อความเอียงอายนั้นชายมา-
ก็ล่มสิ้นเหว่ว้า .. ในตาคน
O โอ แววตาตื่นชู้ เหมือนอยู่รอ-
งดงามช่วงความลออ .. เม็ดช่อฝน
เพื่อเปรียบรูปแวววาม .. ที่งามจน-
พาใจอลเวงชู้ .. ให้รู้แวว
O งดงามความสัมพันธ์ .. ในวันผ่าน
จึงหอมหวานอารมณ์ .. ดั่งลมแผ่ว-
พลิ้วผ่านลูบโลมทรวงทุกช่วงแนว
ยังผ่องแผ้วลามล่วง .. ทุกห้วงลม
O ออดอ้อนความแหนหวงผ่านท่วงที-
ของใยดีหลอมหลั่งลงสั่งสม
งามรูปเยาว์สุมนัสใต้หัตถ์พรหม
ฤๅอาจล่มล้างถวิล .. ได้สิ้นรอย
O โอ งามเมื่อรุมลามลงล่ามขวัญ
สองปลายพันผูกเงื่อน .. ยากเลื่อนถอย
โอ นั่นแววตากระพริบ .. ดูปริบปรอย-
เหลือบชม้อยลอยยั่วทุกชั่วยาม
O วิชชุยังเฟื้อยเต้น .. พาดเส้นสาย
พร้อมแววฉายช่วงโชน .. ผาดโผนข้าม-
มืดมัวคาบฝุ่นฝน .. ไหลหล่นลาม
คล้าย-วาบหวามโชนช่วง .. จากห้วงใจ
O เห็นแววตาอ่อนละมุนกลางฝุ่นฝน
แฝงรอยหวานเปื้อนปน..วาบ-วนให้-
รับรู้..ความอุ่นเอื้อแห่งเยื่อใย-
เผยแววไว้สำหรับให้รับรอง
O วิชชุคงเฟื้อยเส้น .. อยู่เช่นนั้น
พร้อมคลื่นเสียงแห่งสวรรค์ .. เลื่อนลั่นก้อง
แววในตาตอบรับการจับจอง-
ก็เคลื่อนเข้าครอบครอง .. ทุกห้องใจ
O งดงามความผูกพันแห่งวันนี้
โดยหัตถ์พรหมขีดชี้ .. ยากหนีได้
งดงามความรุมเร้าแห่งเยาว์วัย-
ก็รายล้อมชิดใกล้ .. อยู่ในวัน
O หรือคมคำบำบวงต่อสรวงฟ้า
จักช่วงภาวะพร้อมเข้าล้อมขวัญ
จึงเผยรูปคราญละม่อมลงล้อมกัน-
ด้วยรอบฉันทาชู้ .. เข้าจู่โจม
O เม็ดฝนร่วงหล่นหลั่งจากฝั่งฟ้า
เมื่อแววตาจบจูบด้วยรูปโฉม
เสียงรื่นรมย์เหิมฮึก .. นั้น-ครึกโครม-
กลางคลื่นโสมนัสช่วง .. บนห้วงใจ
O คร่ำครวญความออดอ้อน .. เจ้าอ่อนน้อย
แววปริบปรอยตานั้น-เมื่อสั่นไหว-
ก็วาบหวามลามล่วงถึงทรวงใน
แต่งอาลัยวามช่วงที่ดวงตา
O คร่ำครวญความออดอ้อน .. เจ้าอ่อนเอย
ความ คำ เอ่ยเอื้อนออกเพื่อบอกว่า-
อุ่นอ้อมกอด, รูปคราญ, รสมารยา
รอผ่านค่าหวานหอม .. อยู่พร้อมแล้ว !













free counters





Friends' blogs
[Add สดายุ...'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.