Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2556
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
22 กรกฏาคม 2556
 
All Blogs
 
O ศรัทธาสองภพ .. O









เพลง .. ลาวคำหอม


O ภัตตาหาร, ปรารถนา .. ร่วมภาวะ
ในวาระมอบสู่ท่านผู้ขอ
ห้วงจิตใจดื่มด่ำ .. นั้นร่ำรอ-
การเกิดก่อนามรูป .. โลมลูบใจ
O งามรูปทรงเกศินี .. ในที่นั้น
ช่อมาลย์พันผูกแซม .. พักตร์แจ่มใส
ผืนแพรบางหอมอวลอบนวลใย
ห่วงกำไลสวมกรเจ้าอ่อนน้อย
O อธิษฐานนิรมิต .. ด้วยจิตรู้-
ธรรมพระผู้ล่มโลก .. ปวงโศกสร้อย
มือประคองค้อมคอ .. เพียงรอคอย-
ก่องดงามแช่มช้อย .. ทุกรอยกรรม
O เช้านั้นเรื้องพันแสงโลมแหล่งหล้า
พร้อมปัญญาอำไพเรื้องให้สัม-
ผัสกล่อมเกลาทุกข์โศกปวงโลกธรรม
อันคอยย้ำยุดอยู่ .. ไม่รู้ลา
O กรประคองน้อมกายถวายภัตต์
ด้วยแรงศรัทธาใจผู้ใฝ่หา
หมายอำรุงบาทพิถีผู้ลีลา-
ธรรมจักรยาตรา .. สู่หล้าไกล
O น้อมใจลงจดจำพระธรรมพจน์
บริบทคอยสดับ .. ก็ขับไข
เข้าล่มลาญหม่นมัวในหัวใจ
เผยร่องรอยสดใสผ่านนัยน์ตา
O ครั้งนั้นรูปละม่อม .. เจ้าน้อมเศียร
รับพากย์เธียรกล่อมสู่ .. เพื่อรู้ว่า-
สุดเส้นทางตามตัด .. คืออัตตา-
ต้องถูกพล่าผลาญหมด .. ทุกบทตอน






O ครั้งนี้มือก้มกราบระนาบพื้น
ด้วยใจตื่นตอบรู้ .. คำ-ผู้สอน
รูปองค์พระ, แพงเจ้า, เหมือนเว้าวอน
คอยเตรียบตอนรอใจ .. มุ่งไขว่คว้า
O เรียวนิ้วพระวางตั้งบนหน้าตัก
เมื่ออีกรูปเรียวพักตร์ .. เกินหักฝ่า
ล้อมกักกุมวิญญาณ .. นับนานมา
เติบเต็มช่วงปรารถนา .. ในท่าที
O เงียบงามจากห้วงใจ .. ผู้ใฝ่หา
รอคอยเพียงคุณค่าและราศี
จักโน้มนัยมอบสู่เพื่อชูชี-
วาตม์หนึ่งกอปรด้วยฤดี .. ดวงที่รอ
O รูปองค์พระเลื่อมทอง .. งามผ่องแผ้ว
หากอีกแววตาชม้อย .. คล้ายลอยล่อ
พร้อมหนึ่งรูปรอยเฝ้าพะเน้าพะนอ
อยู่เคลียคลอหยอกเย้า-รูปเยาว์นั้น
O พริ้มพักตร์ผ่านรุมเร้า .. รูปเยาว์เอ๋ย
คงยากเลยล่วงไปจากใฝ่ฝัน
สำรวมจิตฝ่าคราญอยู่นานวัน
ยังตีบตันปัญญา .. จักฝ่าไป
O เพียงเจ้า-เผยผ่าน, รูปคราญน้อย
ก้มกราบพระแช่มช้อย .. เหมือนคอยให้-
แววตา, ความวนว่ายอยู่ภายใน-
ห้วงจิตใจผู้หนึ่งซาบซึ้ง- รอ
O ภัตตาหาร, กาลนั้น .. ร่วมฉันทะ
ในวาระมอบสู่ท่านผู้ขอ
ในแรกรุ่งอรุณยาม .. นั้นงามพอ-
การเกิดก่อรูปนิมิต .. โลมจิตใจ
O อรุณนี้รุ่งยาม .. สูรย์วามแสง
เพียงรูปแพงเยาว์นั้น .. ที่สั่นไหว
จินตภาพฉาบฝันของวันใด
ก็ยังใฝ่ฝันหา .. รูปอาวรณ์
O ระยับงามตามบท .. ปรากฏเพื่อ
รอจู่โจมอุ่นเอื้อ .. จนเหลือถอน
เริ่มบทแสงตรู่สาง .. ในต่างตอน
เพื่อสุมซ้อนรอบระยับ .. ลงทับทรวง
O ลอยเลื่อนขึ้นทอดแสงโลมแหล่งหล้า
เพื่อคุณค่าอ่อนโยน .. จักโชนช่วง
เติมเต็มความวาดหวัง .. ใจทั้งดวง
แทรกความห่วงใยล้น .. ให้ล้นใจ
O เช่นระยับช่วงพิลาส .. เมื่อพาดผ่าน
ย่อมตระการบริบท .. ด้วยสดใส-
ของรูปคราญโฉมเฉลา .. ผู้เยาว์วัย
กับอ่อนไหวอ่อนหวาน .. เจ้าผ่านมา
O หรือ-เพรงบุญหมุนรอบ .. มาตอบแทน
ตรึง-รูปแถน .. เฝ้าแต่คอยละห้อยหา
บันดลช่วงหอมหวานแห่งมารยา
ให้เสพรับคุณค่า .. เกินกว่าล้าง
O อ้อมคำนึงโอบแล้ว .. เพียงแผ่วเบา
อุ่นรูปเยาว์ .. แอบอยู่ฤๅรู้ห่าง
ออดอ้อนเสียงเอ่ยเอื้อน .. นั้นเลือนลาง
รำพัน-ต่างจุมพิต .. มอบ-ชิดเชย
O หลับตาในอ้อมกอด .. ฟังพลอดพร่ำ
ด้วยความ, คำ .. เรียงร้อย .. จะค่อยเผย-
แรงอาวรณ์หยั่งย้ำ .. ผ่านรำเพย
ว่ามากเกินพากย์เอ่ย .. อันเคยมี
O แจ้ง-ใช่ไหม .. ดวงวันในชั้นฟ้า
ฤๅเท่าความแจ่มจ้า .. รูปราศี
แรงอาวรณ์อาลัย .. รอบไมตรี
จักคลายคลี่คลุมล่วง .. ถึงดวงวัน
O เห็นใช่ไหมระยับช่วงในดวงเนตร
แต่ล้วนเลศนัยช่วง .. จากทรวงขวัญ
เพื่อเผยออกลึกล้ำแห่งสัมพันธ์
เช่นเชือกควั่นเป็นเกลียว .. กอดเกี่ยวไว้
O คง-เพรงบุญหมุนวง .. มาตรงคาบ
เลือนลบบาปขวางกั้น .. พาฝันใฝ่-
บรรจบวงจดรอบรับตอบนัย
เมื่ออ่อนไหวอ่อนหวานเกินต้านแล้ว
O แก้วน้ำค้างพร่างอยู่ .. ก็รู้สิ้น
เมื่อแว่วยินกระซิบเสียง .. แม้นเพียงแผ่ว
ตารับรู้พริ้มพรับ .. เนตรวับแวว-
เมื่อเนตรแผ้วผ่องผกาย เหลือบชายมา !
O แก้วน้ำค้างพร่างอยู่ .. ย่อมรู้สิ้น
หากถวิลในชาติผู้ปรารถนา-
กลับเผยรูปภพชาติ .. ลงพาดคา-
ทุกอัสสาสะช่วงผ่านดวงใจ !





Create Date : 22 กรกฎาคม 2556
Last Update : 9 ธันวาคม 2559 11:14:52 น. 0 comments
Counter : 1024 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

สดายุ...
Location :
France

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 146 คน [?]










O ภุมรินและพินทุรส .. O





วสันตดิลกฉันท์ ๑๔

O ลมรื่นแตะตื่นมธุระเก-
สระเรณุกาไพร
พาหอม ลุ ล้อม, ยุคะสมัย-
ก็พิไลพิลาสรอ
O งดงาม ณ ยามรุจะกระหนาบ-
นภะภาพก็พร่างพอ-
กำจายสยายบทะลออ
กระแหนะช่อสุมาลย์สี
O ฝั่งฟ้าประภา, และ ธรณิน
ภุมรินะเริ่มลี-
ลาศ-หาผการสะเพราะมี
ดุษฎีกะหอมหวาน
O โลกกว้างระหว่างวตะอรุณ
ดุจะหมุนประกอบการณ์
โผนผกวิหค ณ คคนานต์
ก็ผสานผสมเสียง
O เริ่มกาลประสารรหัสะเลศ
ทุระเภทะพร้อมเพียง-
กล่อมเมาหะเขลา, มุสะประเดียง-
ก็ระเรียงประโลมร้อย
O เผยภาพละภาพ ณ บุพะภพ-
ระบุครบ .. ระบัดคอย
ราวเรื่องก็เปลื้องบทะทะยอย
สุขะ-สร้อย .. ผสานเสริม
O เยี่ยงหวานสุมาลยะประนัง
รสะตั้งจะเตรียบเติม-
คลื่นหอมตะล่อมบทะกระเหิม
ระอุเพิ่ม .. ณ กลีบกรอง
O ทิพเทพวิเลปนะกระวน
สติคน ก็ ถูกครอง
เพียงรสประพจนะสนอง
ผัสะต้อง ก็ เจียนตาย
O ผึ้งภู่เสาะสู่มธุระรส
ระบุกฏ บ อาจกลาย
แสงสูรยะพูนพละสยาย
ก็จะผ้ายและแผดเผา
O อำนาจและอาชญะประภาพ
ขณะทาบ ฤ บรรเทา
ถ้วนกฏและพจนะเฉลา
ก็คละเคล้าระคนความ
O หยาดพินทุรินมธุ-ละออง
ผัสะต้องก็ตื่นตาม
หยาดคำเพราะคัมภิระ-ละลาม
อุระหวาม ฤ ข้ามไหว
O ภาพพจน์จรดกะนัยนา
คุณะค่า ฤ ควรใคร-
เทียมทัศน์และวัตระอดิศัย-
ะประไพประพิณพร้อม
O เทียบ-ภาพก็ภาพมธุกุสุม
กระแหนะนุ่มระรุมดอม
เปรียบ-บทสุพจนะประนอม
ก็ลุล้อมระรายเรียง
O สามารถเพราะอาชญะผสาน-
อุปการ .. ก็เกริกเกรียง
แซ่ศัพทะรับดุจะจะเอียง-
ธรณินะล่มสูญ
O สามารถเหมาะอาชวะสมรรถ
ก็ขจัด บ เพิ่มพูน
พ้องความกะทราม, ก็บริบูรณ์-
ภวะกูณฑะสุมเมือง
O พร้อมพินทุสิ้นภวะจะหยด
จิตะคดก็แค้นเคือง
โดยพิษะริษยะเมลือง
ทะนุเนื่องและน้อมนำ
O ริ้ววาตะพารสะประทิ่น
ภุมรินก็เริงรำ
ปีกลู่เสาะสู่มธุระสัม-
ผัสะย้ำกะหยาดหวาน
O ริ้ววาทะพามุสะประนอม
ผัสะย้อม กะ วิญญาณ
เจตจินตะสิ้น, สติพิชาน-
ดุจะลาญ บ เหลือรอย
O หวาน, วาตะ, อาชญะประนัง
ฤดิคลั่ง ก็ หมอบคอย
เสพลิ้มกระหยิ่ม บ ละ บ ถอย
สติด้อย สิ ดึงดัน
O เลศวาทะ, อาชวะรหัส
อวิภัชะรำพัน
เกณฑ์กรอบระบอบมุหะมหัน-
ตะกระนั้นก็เนื่องหนุน
O สูงค่าสุภาษิตะประกอบ-
คละระบอบ .. ระเบียบบุญ
สูงส่งเพราะมงคละเหมาะสุน-
ทริยะดุลยะภาพพร้อม
O ภาพงามละลามยุคะสมัย
มธุ-ไพรก็สุดออม-
แอบกลิ่นประทิ่น, กฏะพะยอม-
ก็ ลุ ล้อมประนอมกรรม
O แฉกลิ้น มุ ภินทนะสมา-
คมะชาติด้วยชำ-
นาญ..บท .. และพจนะกลัม-
พ-ระพร่ำ ก็ เป็นผล
O สามารถเหมาะชาติจะอภิวัฒน์
ก็ขจัดซะอับจน
จารีตและคีตะอนุสน-
ธิ ก็ขนประโคมคอย
O หอมหวานสุมาลยะก็ภิน-
ทนะสิ้นและสุดรอย
หยาดพินทุสิ้น, มธุระพลอย-
รสะถ่อย .. ผิ เอาทาร !










free counters





New Comments
Friends' blogs
[Add สดายุ...'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.