หลังจากอ่านเล่มแรกของชุดนี้ไป ((แปลกใจมากว่าทำไมถึงไม่มีรีวิว งืมๆๆ สงสัยลืม แง จะให้รีวิวตอนนี้ก็จำไม่ได้แล้ว)) ก็ดองยาวเลยค่ะ เพราะเล่มสองที่ซื้อมาตอนโน้นมีปัญหาเรื่องหน้าขาด ไอซ์ก็มัวแต่อืดไปอืดมา จนบัดนี้ยังไม่ได้เอาไปเปลี่ยนเลยง่ะ --"
รู้สึกอยากอ่านแนวสืบสวนสอบสวน ก็เลยหยิบเล่มสามมาอ่านก่อน อ่านจบแล้วต้องรีบมาแปะบล็อก เดี๋ยวลืมอีก ^^"
เรื่อง : คินดะอิจิยอดนักสืบ ตอน 3 บทเพลงปีศาจ
เขียนโดย : โยโคมิโซะ เซชิ
แปลโดย : ชมนาด ศีติสาร
![](//www.pantip.com/cafe/library/bookcase/image/2868.jpg)
รายละเอียดจากปกหลัง
คินดะอิจิเป็นยอดนักสืบที่ทั้งนักอ่านญี่ปุ่นและไทยต่างรู้จักกันดี ด้วยว่าคดีที่เขาสามารถไขปริศนาได้นั้นล้วนซับซ้อนและน่าสะพรึงกลัวเสมอ
ตอนที่ 3 หรือบทเพลงปีศาจ สร้างความระทึกใจอีกครั้ง โดยเริ่มต้นด้วยการหายตัวของซุบากิ ฮิเดสุเกะ ท่านเคานต์ผู้เชี่ยวชาญการเป่าฟลุต และมีผู้พบศพเขาในป่าว่าตายด้วยสารพิษชนิดหนึ่ง ซึ่งเป็นสารเดียวกับที่คนร้ายใช้ในคดีฆาตกรรมปล้นร้านเพชรหลายปีก่อน
เหตุการณ์ซับซ้อนขึ้นเมื่อสืบได้ว่าฮิเดสุเกะเคยเป็นผู้ต้องสงสัยคดีปล้นเพชร นอกจากนี้มิเนะโกะ-ลูกสาวของเขาก็ไม่เชื่อว่าศพนั้นคือพ่อของเธอ เพราะใบหน้าเปลี่ยนไปราวกับเป็นคนละคน มิเนะโกะจึงมาขอร้องให้คินดะอิจิช่วยค้นหาความจริงระหว่างการสืบสวนเกิดเรื่องประหลาดขึ้นมากมาย ซึ่งทุกเรื่องล้วนเกี่ยวกับ 'ปีศาจ' ไม่ว่าจะเป็นเสียงเพลงชื่อปีศาจผู้มาเป่าขลุ่ยดังขึ้นเอง มีคนตายในห้องปิดตายโดยมีตราแห่งปีศาจอยู่ข้างศพ ฯลฯ ซึ่งทุกสิ่งอันเกี่ยวกัยปีศาจนี้ล้วนสัมพันธ์กับฮิเดสุเกะทั้งสิ้น
....
คงจะไม่พูดถึงเรื่องราวอะไรมากมายอะค่ะ เพราะเดี๋ยวจะสปอลย์คนยังไม่เคยอ่านเสียหมด ((มีด้วยเหรอ? ฮา คนอื่นเค้าอ่านกันจบไปนานแล้ววววว))
ต่อไปคงจะเรียกว่ารีวิวไม่ได้ แต่เป็นเขียนถึงความรู้สึกหลังอ่านละกันนะคะ อาจจะมีสปอยล์นิดๆ หน่อยๆ
บอกตามตรงค่ะว่า ไอซ์ซื้อหนังสือชุดนี้ก็เพราะชอบคินดะอิจิฉบับการ์ตูนนะ เท่าที่จำได้ ตอนอ่านเล่มแรก คดีฆาตกรรมตระกูลอินุงามิ ไอซ์ไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ อาจจะเป็นเพราะอ่านแบบไม่ปะติดปะต่อช่วงยุ่งๆ ด้วย ความ "โบราณ" ในยุคสมัยของเนื้อเรื่องทำให้ไม่ค่อยอินก็เลยหยุดอ่านเสียยาวเลยค่ะ
สำหรับตอน บทเพลงปีศาจ นี่ ไอซ์ชอบแฮะ อ่านสนุกดีค่ะ อาจจะเป็นเพราะอยู่ในอารมณ์อยากอ่านอยู่แล้วด้วยมั้ง อ่านแล้วรู้สึกเลยว่า คินดะอิจิฉบับการ์ตูนได้แรงบันดาลใจมาจากหนังสือชุดนี้เต็มๆ ตั้งแต่วิธีการเปิดเรื่อง แนวการสืบสวน และการคลี่คลายคดี ไอซ์ชอบที่ผู้เขียนบอก ''clues' มาเรื่อยๆ ซึ่งพลอยทำให้คนอ่านคอยคิด คอยเดาตามไปด้วย ไม่ใช่อ่านเอาเนื้อเรื่องอย่างเดียว
คนร้ายก็มีพิรุธพอจะเดาได้ และผู้เขียนก็ได้ปูทางมาเรื่อยๆ ว่า เหตุผลของคดีน่าจะมาจากเรื่องอะไร ก็เลยไม่ทำให้รู้สึกตื่นตะลึงเวลาเฉลย หลายๆ อย่างพอเดาได้จากข้อมูลด้วย
และก็เป็นคล้ายๆ กับการ์ตูน...ตัวคนร้ายมีเหตุผลในการฆาตกรรม ตัวคนถูกฆ่าก็นะ...ไม่น่าสงสารเลยอะ ชั่วซะ เลยเชียร์คนร้ายแทน ฮา
ส่วนเหตุผลปลีกย่อยอื่นๆ มีอ่านแล้วขัดใจนิดหน่อย อาจจะเป็นเพราะเรื่องนี้มีฉากที่ญี่ปุ่นสมัยหลังสงครามโลก วิธีคิดของคนญี่ปุ่นสมัยนั้นในบางอย่าง ไอซ์รู้สึกไม่อินนิดหน่อย อย่างเรื่องการแก้ปัญหาเกี่ยวกับศักดิ์ศรีหรืออะไรทำนองนั้น อ่านๆ แล้วบางทีรู้สึกว่าไม่เข้าท่า แต่ก็นะ...ยุคสมัยและสภาพแวดล้อมมันเป็นแบบนั้นแหละ
สรุปว่าสนุกดีค่ะ ชอบเล่มนี้พอสมควร อ่านได้เพลินๆ แบบไม่คิดอะไรมาก แต่ไอซ์ไม่สามารถเทียบกับเล่มอื่นๆ ได้ เพราะเพิ่งได้อ่านเล่มนี้เป็นเล่มที่สอง ส่วนเล่มแรกอ่านนานมากจนจำไม่ได้แล้ว ตอนแรกว่าจะเอามาอ่านใหม่ก่อน แต่หนังใกล้จะเข้าแล้วอะ ว่าจะรอดูหนังก่อนแล้วค่อยกลับมาอ่านค่ะ ไม่อย่างนั้นเดี๋ยวดูหนังไม่สนุก
ตอนนี้หยิบเล่ม 4 มาวางเตรียมไว้ข้างๆ แล้วค่ะ ว่าจะอ่านต่อนะ ถ้าอ่านจบเมื่อไหร่ จะเอามาเขียนถึงอีกทีค่า ^^
บทเพลงปีศาจนี่ก็อ่านแล้วครับ จำไม่ค่อยได้แล้วด้วย
ที่ซื้อมาอ่านก็เพราะเหตุผลเดียวกับคุณไอซ์ครับ ติดใจมาจากการ์ตูน แต่แปลกไอ้ที่เป็นการ์ตูนผมกลับชอบแฮะทั้งที่บางทีมันก็ดูสยองเหมือนกันนะ