ฆาตกรในกระจกเงา : ใครคือฆาตกรที่แท้จริง


หนังสือ : ฆาตกรในกระจกเงา
ผู้เขียน : อิมะมุระ อายะ
ผู้แปล : ขวัญใจ แซ่คู
สนพ. : J Book (บลิส)
จำนวนหน้า : 225 หน้า
ภาษา : ไทย (แปลจากภาษาญี่ปุ่น)






รายละเอียดจากเว็บไซต์ของบลิส

บ่ายวันอากาศร้อน ศพของเอ็ทสึโกะนักเขียนหน้าใหม่ถูกพบในสภาพนอนคว่ำหน้ารายรอบด้วยเลือดสีคล้ำวงใหญ่กลางพื้นพรมสีฟ้าในห้องปิดตายของแมนชันซึ่งเธอเพิ่งย้ายเข้าพัก

ไม่พบอาวุธสังหาร ไม่มีร่องรอยใด ๆ ของคนร้ายหลงเหลือในจุดเกิดเหตุ ที่ทิ้งไว้มีเพียงรอยรองเท้าเปื้อนเลือดมุ่งหน้าสู่กระจกเงาทว่าไร้รอยหวนกลับ ราวกับฆาตกรหายลับเข้าไปในบานกระจก

ทุกอย่างสอดรับกับนิยายขนาดสั้นที่เอ็ทสึโกะเขียนค้างไว้ เรื่องของเหตุฆาตกรรมลับในอดีต และ ‘เงา’ ในกระจกที่เฝ้าหลอกหลอนเธอมาโดยตลอด เงาของผู้ถูกฆ่า ซึ่งรอวันหวนคืนมาแก้แค้น...



จากไอซ์ :

เรื่องนี้นี่ไอซ์ซื้อพร้อมกับเรื่อง และแล้วก็ไม่เหลือใคร ด้วยความไว้วางใจว่า เป็นคนเขียนคนเดียวกับเรื่อง รูมเมต ปริศนาเพื่อนร่วมห้อง ค่ะ เรื่องนั้นอ่านแล้วสนุกดี เลยติดใจ

สำหรับเรื่อง "ฆาตกรในกระจกเงา" เป็นแนวสืบสวนปะปนด้วยบรรยากาศลึกลับนิดๆ นะคะ โดยการเปิดเรื่องหนึ่งหน้าเป็นคำพูดของ "ใคร" คนหนึ่งซึ่งอยู่ในกระจกเงา

เนื้อเรื่องต่อมาก็เหมือนกับปกหลังนะคะ เอ็ทสึโกะ...นักเขียนหน้าใหม่ถูกฆ่าตายปริศนา ไม่มีร่องรอยอะไรให้สืบค้น นอกจากรอยเท้าที่เดินเข้าสู่กระจกเงา

เอ็ทสึโกะกำลังเขียนนิยายขนาดสั้นอยู่ เนื้อเรื่องนั้นเกี่ยวพันกับอดีตของเธอ ในเนื้อเรื่องบอกว่า "ฉัน" เคยมีครอบครัวที่อบอุ่น จนกระทั่งน้าที่หน้าตาเหมือนแม่อย่างกับแกะได้พาลูกสาวชื่อ "ไอ" มาอยู่ด้วย ทั้งสองแย่งความรักของพ่อไปหมด "ฉัน" ได้ฆ่า "ไอ" ไป

ตำรวจคิดว่านิยายนี้มีพื้นฐานแห่งความจริง จึงได้สืบเรื่องนี้ไปด้วย พร้อมกับสืบหาตัวฆาตกร

เนื้อเรื่องส่วนกลางเป็นแนวสืบสวนสอบสวนทั่วๆ ไปค่ะ คือการสืบหาหลักฐาน สอบพยาน ฯลฯ พร้อมกับคลี่คลายเรื่องที่เกิดขึ้นจริงๆ ในอดีต

มาพลิกตอนจบอีกทีก็หน้าสุดท้ายเลย ซึ่งไอซ์คิดว่า เรื่องนี้เริ่มและจบได้ดีค่ะ ตรงกลางธรรมดาไปนิด แต่ก็อ่านเพลินนะคะ

สรุปว่า...สำหรับไอซ์แล้ว ... ถ้าบลิสแปลงานของนักเขียนคนนี้มาอีก ก็ซื้อได้อย่างไม่ลังเลเลยล่ะค่ะ





สปอยล์ :

ในส่วนของคดีที่บอกว่าธรรมดาไปนิดก็คือ

- เรื่องในอดีต จริงๆ แล้ว ไอประสบอุบัติเหตุจมน้ำตาย เอ็ทสึโกะไม่ได้เป็นคนฆ่า ... น้าของเอ็ทสึโกะฆ่าแม่ของเอ็ทสึโกะแล้วก็สวมรอยมาตลอดชีวิต

- คดีปัจจุบัน คนฆ่าเอ็ทสึโกะก็คือ "แม่" ของเอ็ทสึโกะ ((ซึ่งจริงๆ แล้วก็คือน้าที่ฆ่าแม่ของเอ็ทสึโกะและสวมรอยมาตลอดนั่นเอง)) ส่วนคนพรางคดีก็คือสามีของเอ็ทสึโกะ

ปัญหาที่ทำให้ตำรวจงงก็คือ ช่วงของ "เวลา" ที่บ.ก.ของเอ็ทสึโกะสับสนว่าตัวเองโทร.ไปหาเธอที่ไหนกันแน่ ... เอ็ทสึโกะถูกฆ่าที่บ้านของสามี และถูกสามีลำเลียงศพมาที่อพาตเมนต์ เลยทำให้เกิดรอยเท้าแปลกๆ ขึ้น

เรื่องจบที่แม่ ((น้า)) ของเอ็ทสึโกะฆ่าตัวตาย...


ส่วนที่ชอบก็คือ ... ตอนท้ายเล่มกลับตวัดมาอีกรอบด้วยคำพูดของใครในกระจกเงา ที่สื่อว่า เธอคือแม่ตัวจริงของเอ็ทสึโกะและเป็นคนฆ่าแม่ ((น้า)) ของเอ็ทสึโกะอีกที จบได้หลอนดีค่ะ ^^







ดู Index รายชื่อหนังสืออื่นๆ ที่ไอซ์ได้รีวิวไปแล้วตามลิงก์ข้างล่างค่ะ

- หนังสือภาษาอังกฤษ
Index Bookshelf : English Books

- หนังสือแปล
Index Bookshelf : Translated Books

- หนังสือภาษาไทย
Index Bookshelf : Thai Books




Create Date : 31 ธันวาคม 2553
Last Update : 31 ธันวาคม 2553 8:45:41 น.
Counter : 2051 Pageviews.

6 comments
บัลลังก์ใยบัว : กฤษณา อโศกสิน สามปอยหลวง
(25 พ.ย. 2562 07:44:39 น.)
093 :: Love Therapy ทฤษฎีบำบัดรัก by Babylinlin polyj
(16 พ.ย. 2562 21:41:17 น.)
087 - 088 :: โฉมงามสองหน้า + บัญชาปราบโฉมงาม by โม่เหยียน polyj
(10 พ.ย. 2562 13:44:33 น.)
กลิ่นปาริชาต : สุภาวดี สามปอยหลวง
(10 พ.ย. 2562 18:45:30 น.)
  
สวัสดีปีใหม่ค่ะ

คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...
โดย: Junenaka1 วันที่: 31 ธันวาคม 2553 เวลา:9:22:25 น.
  
โดย: Junenaka1 วันที่: 31 ธันวาคม 2553 เวลา:9:51:46 น.
  
อิอิ ช่วงนี้ขยันรีวิวนะค้าพี่ไอซ์

Happy New Year 2011 ค่า
โดย: Emotion-P วันที่: 31 ธันวาคม 2553 เวลา:10:19:46 น.
  



สวัสดีปีใหม่ 2554 ขอให้สุข

หมดสิ้นทุกข์ กายจิต มิผิดผัน

อายุมั่น ขวัญยืน สี่หมื่นวัน

แสนสุขสันต์ สุขภาพดี มีเงินทอง

โดย: หน่อยอิง วันที่: 31 ธันวาคม 2553 เวลา:13:14:13 น.
  
สวัสดีปีใหม่น้องไอซ์

ขอให้มี ฟาร์มสุข เยอะๆ กว้าง ๆ นะจ๊า ..
ขอให้งานน้อยลง แต่เงินเดือนเยอะขึ้น ๆ
จะได้มีเวลา เที่ยว อ่านหนังสือ เขียนหนังสือเยอะ ๆ จ้า

โดย: ปลายทางของสายรุ้ง วันที่: 31 ธันวาคม 2553 เวลา:14:04:47 น.
  
HNY ค่า เพิ่งอ่านเล่มนี้จบพอดีเลยค่ะพี่ไอซ์ ^^

ส่วนตัวโน้ตว่าเรื่องเดาได้ไม่ยากนักค่ะ เพราะเรารู้อยู่แล้วว่าคนร้ายมันคงไม่ใช่ผีหรอกน่า แล้วพอต้องเป็นคน ความน่าสงสัยมันตัดไปได้เรื่อยๆ โดยเฉพาะเมื่อเงื่อนงำมันอยู่ที่ "โทรผิด"

แอบคิดว่าดีนะที่เป็นนิยายสมัยเก่าที่ต้องไปกดตู้โทรศัพท์เอา ถ้าเป็นมือถือแบบสมัยนี้คงรู้ไวกว่านี้แยะค่ะ หรือไม่ก็อาจจะยากขึ้นเพราะไม่รู้ว่าเหยื่ออยู่ไหนกันแน่

ชอบแผ่นสุดท้ายสุดๆ แอบสะใจเมื่ออ่านจบค่ะ อิอิ ^^
โดย: ...ศุวิลา... วันที่: 4 มกราคม 2554 เวลา:0:07:24 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Clear-ice.BlogGang.com

Clear Ice
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 22 คน [?]

บทความทั้งหมด