คอนดักเตอร์ วาทยากรเลือด : แผนฆาตกรรมสมบูรณ์แบบ = วงดนตรีที่ได้รับการควบคุมจากคอนดักเตอร์ชั้นเลิศ



เล่มนี้อ่านจบแล้ว ตอบโจทย์ของ HHR ข้อข้างล่างนี้ค่ะ ^^

30-2. [ยาคูลท์] โอตาคุ: อ่านหนังสือแนวเดียวกันอย่างต่ำ 5 เล่ม (แนวรัก, ลึกลับสืบสวน, แฟนตาซี, วิชาการ ฯลฯ) รวมกัน 1000+ หน้า ถ้าอ่านเกิน 2000 หน้าได้โบนัส 10 คะแนน (โจทย์ข้อนี้ห้ามอ่านการ์ตูนหรือนิยายภาพค่ะ แอบโหดนิดนึง)


แนวที่อ่านคือ - สืบสวนสอบสวน ค่ะ แนวโปรด >_<

เล่มนี้เป็นเล่มที่ 2





เรื่อง : คอนดักเตอร์ วาทยากรเลือด
เขียนโดย : คามินากะ มานาบุ
แปลโดย : นภสิริ เวชศาสตร์
สนพ. : JBook (บลิส)
จำนวนหน้า : 312
ภาษา : ไทย (แปลจากภาษาญี่ปุ่น)






รายละเอียดจากปกหลัง

นาโอมิ นักเป่าฟลุตสาวกำลังทุกข์หนักด้วยถูกฝันร้ายหลอกหลอน

ภาพตัวเองดิ้นทุรนทุรายในกล่องแคบคล้ายโลงศพ มีชายลึกลับชุดดำถือหัวกะโหลกคอยวนเวียนไม่ห่าง...

ไม่นานนัก ตำรวจพบศพนิรนามในอพาร์ตเมนต์ว่างเปล่า มีเพียงสัญลักษณ์ประหลาดคล้ายผลแอปเปิ้ลเขียนไว้บนผนัง ศพไร้กะโหลกศีรษะ ถูกจัดให้นั่งหันหน้ามองนอกหน้าต่าง ซึ่งตรงกับแมนชันของนาโอมิพอดี


หญิงสาวตื่นตระหนก และตัดสินใจปรึกษาจิตแพทย์ แต่เธอกลับยิ่งหวาดผวา เมื่อพบว่าในอัลบัมรูปถ่ายสมัยนักศึกษา มีภาพถ่ายตัวเองอิงแอบกับชายหนุ่มปริศนา ซึ่งใบหน้าถูกระบายทับด้วยหมึกดำ

เธอเริ่มค้นความทรงจำ โดยไม่รู้เลยว่าจะเป็นชนวนสู่ปมฆาตกรรมน่าสะพรึง


...


ไอซ์ซื้อหนังสือเล่มนี้มาตั้งแต่งานหนังสือครั้งที่แล้วโน่นแน่ะค่ะ แต่เก็บเอาไว้ เผื่ออ่านตอนเซ็งๆ พอดีวันนี้ (4 เม.ย.) ปวดท้องนอนแหง็กอยู่กับบ้าน ก็เลยหยิบมาอ่านเสียเลย

ผู้เขียนเรื่อง "คอนดักเตอร์ วาทยากรเลือด" เป็นผู้เขียนคนเดียวกับที่เขียนซีรียส์ "ยาคุโมะ" และ "ฟ้าสั่งมาสืบ" นะคะ เรื่องนี้ได้อารมณ์เป็นผู้ใหญ่มากกว่าสองซีรียส์นั้นมากๆ คงเพราะตัวละครมีความเป็นผู้ใหญ่ อยู่ในวัยทำงานกันแล้วนั่นเอง


เรื่องก็เริ่มต้นเหมือนกับปกหลังนะคะ "นาโอมิ" ฝันร้าย ทำให้เธอไปพบจิตแพทย์ ขณะเดียวกับที่เธอได้รับงานเล่นฟลุตของวงออเครสตร้าประกอบการแสดงละครเวที

ในวงเดียวกันนี้ นาโอมิได้ร่วมงานกับเพื่อนที่เคยเรียนมหาวิทยาลัยดนตรีด้วยกัน นั่นก็คือ อาคิโฮะ ที่เล่นไวโอลิน / ทากามิ เล่น เปียโน / ยูคิ เป็นวาทยากร


ขณะเดียวกันนั้นเอง ทางตำรวจก็พบศพที่เหลือแต่โครงกระดูก และไม่มีส่วนกะโหลกอยู่ในแมนชั่นฝั่งตรงข้ามของแมนชั่นที่นาโอมิอาศัยอยู่ มีเพียงห้องของนาโอมิเท่านั้นที่หน้าต่างมองเห็นห้องพักที่เกิดเหตุพอดี ในมือของศพมีรูปถ่ายของคนห้าคน ซึ่งเก่ามากจนมองเห็นใบหน้าไม่ชัด

ตำรวจที่ตามสืบคดีนี้มีสองคนคือ สารวัตรอิชิคุระ นายตำรวจวัยกลางคน และรองสารวัตรอารางาคิ นายตำรวจหนุ่มผู้สอบสัญญาบัตรได้ เลยไต่เต้าขึ้นตำแหน่งเร็วตามระบบ อิชิคุระไม่ค่อยชอบหน้าตำรวจรุ่นน้องนัก


การเดินเรื่องจะมีมุมมองหลักๆ ตามต้วละครเด่นข้างบนนะคะ

นาโอมิไปปรึกษาจิตแพทย์ชื่อมัตสึซากิ เพื่อปรึกษาเรื่องความฝัน ทำให้นาโอมิรู้ว่า ตัวเองสูญเสียความทรงจำช่วงหนึ่งไป เธอลืมผู้ชายคนหนึ่งซึ่งเคยสนิทสนมกันมาก และต้องการสืบหาว่าผู้ชายคนนั้นคือใคร

ส่วนยูคิเคยคบกับอาคิโฮะมาก่อนตอนสมัยเรียน แต่ก็เลิกรากันไปเพราะยูคิได้รับทุนไปเรียนต่อที่เยอรมนี พอยูคิไป อาคิโฮะก็คบกับทามากิจนใกล้จะแต่งงานกัน

แท้จริงแล้วในกลุ่มเพื่อนทั้งสี่คนนี้ มีความหลังอะไรบางอย่างที่ดำมืดอยู่

ทางตำรวจก็สืบเรื่องราวไปเรื่อยๆ จนกระทั่งเรื่องราวบรรจบกันและเฉลยปมปริศนาทั้งหมด

....


สนุกมากค่ะ >_<

ผู้เขียนดำเนินเรื่องดึงคนอ่านให้อยากรู้เรื่องต่อไปได้ดี น่าติดตามมากๆ ถึงจะพอเดาๆ ได้ว่า น่าจะเกิดอะไรขึ้นกับตัวละครไหนบ้าง เพราะผู้เขียนทิ้งคำใบ้เอาไว้เป็นระยะๆ แต่ก็เหมือนกับรูปภาพที่ปิดบางส่วนเอาไว้ ทำให้มองไม่เห็นภาพทั้งหมด จนกระทั่งเฉลยในบทสรุปสุดท้าย

ไอซ์ว่าสนุกกว่ายาคุโมะอีกนะเนี่ย ติดใจค่ะ

ตอนจบทิ้งท้ายไว้เหมือนกับจะสามารถทำเป็นซีรียส์ได้เลย ถ้าเป็นไปได้ก็อยากให้มีนะคะ

คิดว่า "คามินากะ มานาบุ" จะเป็นนักเขียนอีกคน ที่ไอซ์สามารถซื้อหนังสือได้ทันทีที่เห็นชื่อผู้เขียนค่ะ ((แต่คนแปลก็ต้องแปลดีด้วยนะคะ ^^"))

เชียร์ค่ะ ^^






สปอยล์


ปกติไอซ์จะต้องมาเขียนสรุปเรื่อง เฉลยปม สำหรับเล่มนี้ ทุกอย่างเฉลยอยู่ใน "บทส่งท้าย" ของเรื่องเลยค่ะ

ตอนอ่านก็นึกสงสัยอยู่แล้วว่า ทำไม

- ทำไมจิตแพทย์มัตสีซากิถึงได้รู้เรื่องราวของนาโอมิดีนัก
- ทำไมนักข่าวโนจิมะถึงได้ยุแยงทามากิอย่างผิดปกติ
- ทำไมไอบะถึงได้โยกโย้กับยูคิ

มันเป็นความผิดปกติในเนื้อเรื่อง มันจะต้องเป็นคำใบ้แน่ๆ แต่ไม่นึกว่า จะช่างกล้าเฉลยว่า ทั้งหมดคืนคนเดียวกัน 555 เป็นหนังสือโอเคค่ะ แต่ถ้าทำเป็นหนังสงสัยจะหลอกคนอ่านลำบาก

ชอบตอนเฉลยว่า ทั้งหมดเป็นการวางแผนของ "นักฆ่า" ผู้วางแผนคล้ายกับ "วาทยากร" ชักใยให้ผู้ก่อเหตุร้ายเมื่อห้าปีก่อนพบกับจุดจบที่น่าอถาจ


ที่สงสัยก็คือ นายตำรวจอารางาคิ ((สงสัยนายตำรวจนี่มาตลอดเรื่องเช่นกัน กับความ "แบ๊ว" ที่ผิดปกติ ฮา)) ขอให้ "วาทยากร" วางแผนสร้างความพินาศให้กับคนผิดทำไม ได้อารมณ์ประมาณเด็กซ์เตอร์นิดๆ

ตอนท้ายมีการพูดถึง "เป้าหมายต่อไป" ถ้ามีอีกก็ดีสิคะ อยากอ่าน ^^






Create Date : 08 เมษายน 2553
Last Update : 8 เมษายน 2553 7:44:49 น.
Counter : 1941 Pageviews.

13 comments
:: ถนนสายนี้มีตะพาบ โครงการที่ 240 :: กะว่าก๋า
(11 พ.ย. 2562 01:27:15 น.)
รีวิวร่มไม้ใบบาง - ว.วินิจฉัยกุล In Loving Memory
(30 ต.ค. 2562 09:35:58 น.)
[2019-17] พรหมลิขิต -รอมแพง noname-471103
(22 ต.ค. 2562 09:08:03 น.)
บาเคอร์ kdunagin
(16 ต.ค. 2562 05:25:37 น.)
  
แวะมาทักทายจ้า
โดย: หาแฟนตัวเป็นเกลียว วันที่: 8 เมษายน 2553 เวลา:8:46:18 น.
  
เรื่องนี้อ่านแล้วเหมือนกันค่ะ สนุกค่ะ
ตอนอ่านไปแอบกลัวไป ทั้งๆที่ไม่ใช่นิยายแนวผีๆ แต่อ่านแล้วมันอึดอัดชอบกล แต่ก็ชอบค่ะ
โดย: กล้ายางสีขาว วันที่: 8 เมษายน 2553 เวลา:11:14:12 น.
  
พี่ไอซ์บอกว่า "สนุก" นี่ ต้องสนุกมากแน่ๆ ^^
โดย: แพนด้ามหาภัย IP: 69.31.101.63 วันที่: 8 เมษายน 2553 เวลา:11:54:36 น.
  

...คนเขียนทำบรรยากาศได้น่าสงสัยดีเนอะคุณบอล 555


...สนุกสไตล์ที่พี่ชอบอะจ้าเจ้าชุน ฮี่ๆๆๆๆๆ
โดย: Clear Ice วันที่: 8 เมษายน 2553 เวลา:15:02:51 น.
  
กำลังลังเลสำหรับเรื่องนี้พอดีค่ะ
มีคุณไอซ์มาการันตีแบบนี้
สงสัยคราวหน้าต้องหาซื้อมาอ่านบ้างแล้วล่ะค่ะ
โดย: หัวใจสีชมพู วันที่: 8 เมษายน 2553 เวลา:16:27:17 น.
  
ไอซ์ชอบอะค่ะคุณปลา แฮะๆ ยังไงลองพลิกๆ ดูก่อนน้า ^^
โดย: Clear Ice วันที่: 8 เมษายน 2553 เวลา:18:21:26 น.
  
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...
โดย: TREE AND LOVE วันที่: 8 เมษายน 2553 เวลา:19:09:35 น.
  
เล่มนี้สอยมาดองตั้งแต่งานหนังสือคราวที่แล้ว
ยังไม่ได้อ่านเลยค่ะ ^^:
โดย: Lavinia วันที่: 14 เมษายน 2553 เวลา:2:05:09 น.
  
พี่ก็เพิ่งหยิบมาอ่านเนี่ยล่ะจ้า ฮา เก็บไว้นานแล้วเหมือนกัน ^^"
โดย: Clear Ice วันที่: 15 เมษายน 2553 เวลา:11:59:20 น.
  
ชอบเรื่องนี้เหมือนกันค่า (เข้ามาทุกบล็อก ชอบทุกเรื่องเลยแฮะเรา)

แต่สงสารนาโอมิกะทาคุมิสุด ๆ เลย เป็นคนดีมาก ๆ แต่ดันโชคร้าย เราสงสัยว่า ใครเป็นคนระบายสีดำบนรูปของทาคุมิอ่ะ หมอมัตสึซากิเหรอคะ
โดย: Masaomi วันที่: 15 เมษายน 2553 เวลา:19:42:40 น.
  
ดู Index รายชื่อหนังสืออื่นๆ ที่ไอซ์ได้รีวิวไปแล้วตามลิงก์ข้างล่างค่ะ

- หนังสือภาษาอังกฤษ
Index Bookshelf : English Books

- หนังสือแปล
Index Bookshelf : Translated Books

- หนังสือภาษาไทย
Index Bookshelf : Thai Books
โดย: Clear Ice วันที่: 8 พฤษภาคม 2553 เวลา:15:26:08 น.
  
ตกใจมีคนคิดเหมือนกัน
555 เป็นห่วงแทนหนัง คนแสดงมันจะทำไงเนี่ยไม่ให้รู้ก่อนเวลาอันควรว่าไอ่สามคนนั้นเป็นคนเดียวกัน
(ก้มหน้าก้มตา อาศัยมุมกล้องทุกครั้งที่ออกฉากก็จะน่าสงสัยไปหน่อย) งืมมม

เรื่องนี้คนเขียนเค้าทิ้งไว้แบบต่อได้สุดๆอ่ะครับ = =
แบบเกี่ยวกับพระเอกก็ยังน่าสนใจอยู่
แล้วเกี่ยวกับตำรวจหน้าละอ่อนนั่นก็ยังเฉลยไม่สุดเลยอ๊ะ
ต่อเถ๊อะ 555

ความคิดเห็นต่อเรื่องนี้แบบเต็ม
//charot.exteen.com/20101020/entry
โดย: charot วันที่: 21 ตุลาคม 2553 เวลา:1:02:53 น.
  
เพิ่งอ่านจบเมื่อกี้เลยค่ะ

พลาดของดีไปนานเหลือเกิน ไม่ทราบมาก่อนว่าเป็นคนเขียนยาคุโมะ

เพราะปกติไม่ค่อยจำชื่อนักเขียนกับนักแปลค่ะ

นิสัยแย่เนอะ TT

อ่านจบแล้วชอบมากกกกกกกก

อยากอ่านตอนต่อมาก (ถ้ามี)

เฮ้อ ชอบเหลือเกิน

แอบสงสัยความแบ๊วของนายตำรวจหนุ่มด้วยยเหมือกันค่ะ

แต่แอบสงสัยตอนท้ายเรื่องที่ไปหาแม่เจ้าของโครงกระดูกอ่า

เหมือนเค้าจะรู้ว่าตำรวแบ๊ว มีความเป็นมาอะไรยังไงเลยอ่ะ

อ่านแล้วตงิด ๆ
โดย: iinnocent IP: 223.207.174.105 วันที่: 11 ตุลาคม 2554 เวลา:7:07:36 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Clear-ice.BlogGang.com

Clear Ice
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 22 คน [?]

บทความทั้งหมด