คินดะอิจิ ยอดนักสืบ ตอนที่ 8 อย่าออกมาเดินตอนกลางคืน : อ่านแล้วรู้สึกว่า "จงใจ" มากไปหน่อย
เล่มนี้อ่านจบแล้ว ตอบโจทย์ของ HHR ข้อข้างล่างนี้ค่ะ ^^

5-11. [Clear Ice] วรรณกรรมรำลึก: อ่านหนังสือที่ผู้เขียนหรือผู้แปลเสียชีวิตไปแล้ว ให้บอกด้วยว่าเสียชีวิตไปเมื่อไหร่


โยโคมิโซะ เซซิ ผู้เขียนเรื่องคินดะอิจิเสียชีวิตในปี 1981 ค่ะ





เรื่อง : คินดะอิจิยอดนักสืบ ตอนที่ 8 อย่าออกมาเดินตอนกลางคืน
เขียนโดย : โยโคมิโซะ เซซิ
แปลโดย : ชมนาด ศีติสาร
สนพ. : JBook (บลิส)
จำนวนหน้า : 232 หน้า
ภาษา : ไทย (แปลจากภาษาญี่ปุ่น)







รายละเอียดจากเว็บ bliss


ตอนที่ 8 หรือ อย่าออกมาเดินตอนกลางคืน เรื่องราวเริ่มขึ้นเมื่อมีจดหมายประหลาดถูกส่งมาถึงยาชิโยะ ลูกสาวคนเดียวแห่งตระกูลฟุรุงามิผู้มั่งคั่ง พร้อมกับรูปถ่ายไร้หัวของชายลึกลับ เนิ้อความว่า

‘ข้ามาถึงโตเกียวแล้ว อีกไม่นานจะไปพบเจ้า ...เจ้าจงอย่าออกมาเดินตอนกลางคืน’

หญิงสาวหวาดผวากับจดหมายพิสดาร หวั่นใจว่าชายใดรอบกายเธอจะเป็นคนผู้นั้น แต่ระหว่างนั้นเอง ฆาตกรรมแสนสยดสยองได้เปิดฉากขึ้น ฆาตกรหั่นคอศพ...ศพแล้วศพเล่า...


....


อืม...ตอนนี้เป็นตอนที่รู้สึกว่า ปกหลังมันไม่ใช่ประเด็นสำคัญของเรื่องยังไงก็ไม่รู้อะค่ะ -_-"


เรื่องของเรื่องมันเริ่มต้นจากนาโอกิ...ลูกของ เซ็งโงะกุ เทะซุโนะชิน ... บ่าวซึ่งเป็นผู้กอบกู้และอยู่เบื้องหลังของตระกูลฟุรุงามิ มาเล่าเรื่องและขอความช่วยเหลือจาก "โทระตะ" นักเขียนนิยายแนวสืบสวนสอบสวนไส้แห้ง เพราะ "ยาชิโยะ" ทายาทของตระกูลฟุรุงามิได้รับจดหมายประหลาดตามปกหลัง พร้อมกับภาพของชายหลังค่อมที่ไม่เห็นส่วนศีรษะใบหนึ่ง จึงอยากให้โทระตะลองช่วยสืบหน่อย

ตระกูลฟุรุงามินี่คล้ายๆ จะมีพันธุกรรมว่า ลูกหลานจะเกิดมาหลังค่อมค่ะ ตอนเด็กๆ โอริเบะพ่อของยาชิโยะเลยให้หมอดูทำนาย ก็ได้รับคำทำนายว่า ยาชิโยะจะไม่หลังค่อม แต่จะต้องแต่งงานกับคนหลังค่อม


พอโทระตะไปถึงที่บ้านตระกูลฟุรุงามิ ในบ้านมีตัวละครคือ ยาชิโยะ...หญิงสาวที่ออกจะเหลวแหลกหน่อย แต่สวยงาม คุณนายริว...แม่ของยาชิโยะ ตอนนี้เป็นชู้อยู่กับ เทะซุโนะชิน พ่อของนาโอกิ ((โอริเบะตายไปแล้ว)) โยโมตะน้องชายของพ่อของยาชิโยะ โมริเอะ...พี่ชายของยาชิโยะ เขาเป็นคนหลังค่อม และ จิตรกรหลังค่อมชื่อ ฮาชิยะ


หนุ่มๆ สามคนคือ โมริเอะ นาโอกิ และฮาชิยะ นี่สนใจยาชิโยะหมด แต่...มีความซับซ้อนตรงที่ ไม่มีใครแน่ใจว่า ยาชิโยะเป็นลูกสาวของใคร เพราะคุณนายริวมีอะไรกับเทะซุโนะชินมาตั้งนานแล้ว ... โมริเอะกับนาโอกิเลยไม่แน่ใจว่า ยาชิโยะ เป็นน้องสาวของตัวเองหรือเปล่า


ไปๆ มาๆ ก็เกิดเหตุฆาตกรรมขึ้น พบศพของชายหลังค่อม แต่ไม่มีศีรษะ ... ซึ่งไม่รุ้ว่าเป็นร่างของฮาชิยะหรือโมริเอะ ((ร่างกายใกล้เคียงกันมาก)) และก็หายกันไปทั้งสองคน ซึ่งเป็นการเริ่มต้นเหตุน่ากลัว ซึ่งจะต้องไขปริศนา

เรื่องนี้เล่าโดยผ่านมุมมองของ "โทระตะ" นะคะ ส่วนคินดะอิจิโผล่มาเป็นตัวประกอบกระตุ้นให้เฉลยปริศนานิดหน่อยเท่านั้น


...


อ่านจบแล้วก็รู้สึกว่า ... เรื่องมันมีเหตุบังเอิญและจงใจเยอะไปหน่อย ไม่ว่าจะเป็นเหตุการณ์ที่มีคนหลังค่อมอยู่ด้วยกันถึงสองคน มีคนมีนิสัยนอนละเมออยู่สามคน ฯลฯ มีแต่คนประหลาดๆ ทั้งนั้น

การเล่าเรื่องช่วงตรงกลางรู้สึกว่ามันแอบยืดๆ นิดหน่อยอะค่ะ

ที่ชอบคือตอนเฉลย พลิกเรื่องได้ดี

ส่วนตัวเล่มนี้โอเคค่ะ พออ่านได้ ไม่ถึงกับชอบมาก


อ้อ...ชอบปกเล่มนี้จังค่ะ ดูหลอนๆ ดี ^^






สปอยล์

นึกอยู่แล้วว่าฆาตกรจะต้องเป็นตัวโทระตะคนเล่าเรื่องเองนี่แหละ

สาเหตุจริงๆ ที่ฆ่าคนมากมาย เพราะต้องการจะฆ่านาโอกิ เพราะแค้นที่นาโอกิข่มขืนชิสุกะ...คนรักของเขาจนเธอกลายเป็นบ้าไป

โทระตะใช้ยาชิโยะซึ่งมาอ่อยเขาจนเขาได้ครอบครองเธอเป็นเครื่องมือ เนื่องจากยาชิโยะเกลียดโมริเอะ ฮาชิยะ และนาโอกิอยู่แล้วก็เลยร่วมมือด้วย

ไอเดียก็คือ โทระตะต้องการฆ่านาโอกิแล้วตัดคอทิ้ง เพื่อสวมรอยว่า เขาถูกนาโอกิฆ่า แถมจะฆ่ายาชิโยะเพื่อสลับตัวกับชิสุกะด้วย แต่จะทำอย่างนั้นก็ต้องมีการฆาตกรรมฆ่าตัดหัวเพื่อการเปลี่ยนตัวก่อนจะได้เนียนๆ

โมริเอะกับฮาชิยะเลยซวยไป


ที่ขัดๆ ก็คือ ...

- ไอ้คำทำนายว่า ยาชิโยะจะต้องแต่งงานกับคนหลังค่อมนี่ จะใส่มาเพื่อหลอกทำไมอะเนี่ย รู้สึกเหมือนใส่มาเพื่อให้เกิดเรื่องเท่านั้นเอง เพราะมันไม่ได้มีความจริงอะไรเลยง่ะ

- เรื่องยาชิโยะมีนิสัยละเมอเดิน ... มันเป็นแผนของโทระตะ ก็แปลว่า เธอเพิ่งจะมาเดินละเมอ? ทั้งๆ ที่ในเรื่องตอนต้นๆ กลางๆ ดูเหมือนนาโอกิจะรู้สึกว่า ยาชิโยะเดินละเมอมานานแล้วยังไงไม่รู้

- อะไรมันจะเป็นกรรมพันธุ์แปลกๆ ขนาดนั้น ตระกูลฟุรุงามิจะหลังค่อม ตระกูลเซ็งโงะกุจะนอนละเมอ มันดูจงใจไปอะค่ะ






อ่านถึงตรงนี้แล้ว ก็ขอจัดกลุ่มเพิ่มเติมเสียเลย

ชอบมาก
- คดีฆาตกรรมเพลงลูกบอลปีศาจ (7)
- ร่างทรงมรณะ (4)
- ฆาตกรรมในตระกูลอินุงามิ (1)

ชอบ
- บทเพลงปีศาจ (3)
- คฤหาสน์เขาวงกต (10)
- ลูกศรเทพมรณะ (16)
- งานเต้นรำสวมหน้ากาก (19)
- เจดีย์สามเศียร (6) ... เกือบจะอยู่ชอบมากแล้วเชียว แต่ขัดใจเหตุผลของฆาตกร ^^"

พออ่านได้
- คดีฆาตกรรมบนเกาะโกะกุมน (5)
- ผีเสื้ออมตะ (13)
- สัตว์ป่าแสนสวย (15)
- เกาะวิญญาณอาถรรพ์ (17)
- บันทึกมรณะ (18)
- อย่าออกมาเดินตอนกลางคืน (8)

ค่อนไปทางแย่ ((เสียดายเงิน))
- ผีเสื้อดูดเลือด (12)
- ในห้องที่ปิดตาย (9)
- บุรุษวิญญาณ (11)
- ผึ้งนางพญา (14)

ยังไม่ได้อ่านเล่ม 2 เล่มเดียวแล้วค่ะ




ดู Index รายชื่อหนังสืออื่นๆ ที่ไอซ์ได้รีวิวไปแล้วตามลิงก์ข้างล่างค่ะ

- หนังสือภาษาอังกฤษ
Index Bookshelf : English Books

- หนังสือแปล
Index Bookshelf : Translated Books

- หนังสือภาษาไทย
Index Bookshelf : Thai Books



Create Date : 02 พฤษภาคม 2553
Last Update : 8 พฤษภาคม 2553 10:18:27 น.
Counter : 1799 Pageviews.

4 comments
:: ศึกชิงบัลลังก์ยุทธ์ มังกรพยัคฆ์บูรพา ตอนที่ 21 :: กะว่าก๋า
(4 ก.ย. 2562 06:12:04 น.)
:: ศึกชิงบัลลังก์ยุทธ์ มังกรพยัคฆ์บูรพา ตอนที่ 11 :: กะว่าก๋า
(24 ส.ค. 2562 06:17:05 น.)
#### รีวิวหนังสือเพียงชั่วเวลากาแฟยังอุ่น - ก็ดีไปอีกแบบแตกต่างจากหนังนะคะ #### สาวไกด์ใจซื่อ
(19 ส.ค. 2562 09:02:41 น.)
:: กะก๋าแนะนำหนังสือ - เริ่มต้นที่ความสุข :: กะว่าก๋า
(16 ส.ค. 2562 06:11:29 น.)
  
โดย: thanitsita วันที่: 2 พฤษภาคม 2553 เวลา:14:04:07 น.
  
เห้นด้วยคะ่ ว่าเรื่องนี้ค่อนข้างที่จะบังเอิญเกินไป
แต่ปกก็สวยดีค่ะ
โดย: yellobat วันที่: 23 มิถุนายน 2553 เวลา:0:31:12 น.
  
เพิ่งอ่านจบเมื่อกี้ ข้ากว่าคุณไปเกือบสิบปี 555+
แต่ผมเดาคนร้ายและเหตุจูงใจได้ตั้งแต่ บทที่ 1 เลย ว่าคนร้ายคือโทระตะ และ เป็นลูกหลานของชาวนาที่โดนตัดหัว เหตุผลเพื่อแก้แค้นบรรพบุรุษ และผมยังเดาเรื่อง dying message ที่เขียนว่า Yochiyo ว่าหมายถึง Yoshiro หรือชื่อของโทระตะ เดาถูกเป๊ะตั้งแต่ศพแรกตายเลย

ยอมรับว่า ความบังเอิญมีเยอะเกินไป เช่น การนอนละเมอ, การหลังค่อม, การเจอคนหลังค่อม 2 คน (คือถ้าไม่มีฮาชิยะ แผนนี้จะเป็นไปไม่ได้เลย เรียกว่ายังเอิญมากที่คนร้ายรู้จักคนที่มีลักษณะคล้ายคนในบ้านของคนที่ตนต้องการจะฆ่าจริงๆ) แต่อย่างว่า ทริคอื่นๆก็สมจริงพอสมควรอยู่ ถือว่าสนุกอยู่นะครับ ตอนนี้กำลังจะกลับไปอ่านตั้งแต่เล่ม 2 มา เพราะตอนนั้นอายุ 14-15 อ่านแล้วงงๆ ตอนนี้อายุ 27 อ่านแล้วเดาทริคได้ เหตุจูงใจได้ ค่อยสมที่ไปเรียนกฎหมายจากเมืองนอกมาหน่อย 555+ (ถ้าตอนนี้อ่านละยังโง่เหมือนตอนเด็กๆ เอาปริญญาไปคืน 555+)

แต่คิดว่าคงเพราะโตมากับโคนันมากกว่า เจอมาเยอะทริคแบบนี้ แถมจำได้ลางๆว่า เล่ม 4 ร่างมรณะ เคยหลอกผมตอนเด็กๆว่า เรามองเรื่องจากมุมมองของคนร้าย ทำให้ผมสงสัยคนร้ายในเคสนี้ตั้งแต่แรกเลย เลยปะติดปะต่อได้ เรียกว่าโดนหลอกตอนเด็กมาแล้วรอบนึง รอบนี้ไม่โดนต้มแล้ว ดีใจนะที่เดาถูก วิญญาณโคนันยอดนักเสือกยังอยู่ในตัวเรา 555+
โดย: เป่าเปา IP: 184.22.177.188 วันที่: 17 พฤษภาคม 2562 เวลา:0:27:36 น.
  
เพิ่งอ่านจบเมื่อกี้ ข้ากว่าคุณไปเกือบสิบปี 555+
แต่ผมเดาคนร้ายและเหตุจูงใจได้ตั้งแต่ บทที่ 1 เลย ว่าคนร้ายคือโทระตะ และ เป็นลูกหลานของชาวนาที่โดนตัดหัว เหตุผลเพื่อแก้แค้นบรรพบุรุษ และผมยังเดาเรื่อง dying message ที่เขียนว่า Yochiyo ว่าหมายถึง Yoshiro หรือชื่อของโทระตะ เดาถูกเป๊ะตั้งแต่ศพแรกตายเลย

ยอมรับว่า ความบังเอิญมีเยอะเกินไป เช่น การนอนละเมอ, การหลังค่อม, การเจอคนหลังค่อม 2 คน (คือถ้าไม่มีฮาชิยะ แผนนี้จะเป็นไปไม่ได้เลย เรียกว่ายังเอิญมากที่คนร้ายรู้จักคนที่มีลักษณะคล้ายคนในบ้านของคนที่ตนต้องการจะฆ่าจริงๆ) แต่อย่างว่า ทริคอื่นๆก็สมจริงพอสมควรอยู่ ถือว่าสนุกอยู่นะครับ ตอนนี้กำลังจะกลับไปอ่านตั้งแต่เล่ม 2 มา เพราะตอนนั้นอายุ 14-15 อ่านแล้วงงๆ ตอนนี้อายุ 27 อ่านแล้วเดาทริคได้ เหตุจูงใจได้ ค่อยสมที่ไปเรียนกฎหมายจากเมืองนอกมาหน่อย 555+ (ถ้าตอนนี้อ่านละยังโง่เหมือนตอนเด็กๆ เอาปริญญาไปคืน 555+)

แต่คิดว่าคงเพราะโตมากับโคนันมากกว่า เจอมาเยอะทริคแบบนี้ แถมจำได้ลางๆว่า เล่ม 4 ร่างมรณะ เคยหลอกผมตอนเด็กๆว่า เรามองเรื่องจากมุมมองของคนร้าย ทำให้ผมสงสัยคนร้ายในเคสนี้ตั้งแต่แรกเลย เลยปะติดปะต่อได้ เรียกว่าโดนหลอกตอนเด็กมาแล้วรอบนึง รอบนี้ไม่โดนต้มแล้ว ดีใจนะที่เดาถูก วิญญาณโคนันยอดนักเสือกยังอยู่ในตัวเรา 555+
โดย: เป่าเปา IP: 184.22.177.188 วันที่: 17 พฤษภาคม 2562 เวลา:0:43:26 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Clear-ice.BlogGang.com

Clear Ice
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 22 คน [?]

บทความทั้งหมด