Group Blog
 
<<
มีนาคม 2553
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
26 มีนาคม 2553
 
All Blogs
 
เพียงหนึ่งชั่วยาม จาก The Story of an Hour : Kate Chopin









เพียงหนึ่งชั่วยาม


ใครๆ ก็รู้ว่ามิสซิสมัลลาร์ดเป็นโรคหัวใจ ด้วยเหตุนี้ เมื่อจะต้องบอกข่าวการ
เสียชีวิตของสามีจึงต้องกระทำอย่างละมุนละม่อมและระมัดระวังเป็นพิเศษ

โจเซฟีนน้องสาวของเธอค่อยๆ บอกเป็นนัยๆ ปกๆ ปิดๆ เหมือนเล่าครึ่งขยัก
ไว้ครึ่ง ริชาร์ดผู้เป็นเพื่อนของสามีก็อยู่ใกล้ๆ เธอด้วย ก็ริชาร์ดนี่แหละเป็น
ผู้ที่อยู่ที่สำนักงานหนังสือพิมพ์ตอนที่รายงานข่าวอุบัติเหตุทางรถไฟนี้มาถึง
ชื่อเบร็นทลี มัลลาร์ดอยู่อันดับแรกในรายชื่อ “ผู้เสียชีวิต” ริชาร์ดเพียงแต่
คอยโทรเลขฉบับที่สองเพื่อยืนยันข่าวนั้นแล้วจึงรีบรุดมาแจ้งให้เธอทราบ
ก่อนที่เพื่อนสะเพร่าคนใดคนหนึ่งจะชิงตัดหน้าบอกข่าวเศร้านี้

มิสซิสมัลลาร์ดไม่ได้นิ่งตะลึงฟังข่าวร้ายนี้เช่นเดียวกับที่ผู้หญิงส่วนมากมักจะ
ทำ เธอปล่อยโฮในอ้อมแขนของน้องสาวอย่างสะกดกลั้นความรู้สึกไม่ได้
เมื่อระเบิดความเสียใจไปจนสิ้นแล้วจึงกลับไปห้องของตนตามลำพังโดยไม่
ยอมให้ใครตามไปด้วย

เธอทิ้งกายลงในเก้าอี้กว้างนั่งสบายซึ่งตั้งประจันหน้าต่าง ความเหนื่อยอ่อน
เกาะกุมรุมเร้าราวกับจะแทรกเข้าไปถึงวิญญาณ

ที่ลานกว้างหน้าบ้านนั้น แนวยอดไม้ไหวระริกด้วยชีวิตชีวาแห่งต้นฤดูฝน
ละอองหยิมๆ เย็นฉ่ำโปรยปราย พ่อค้าเร่ร้องขายสินค้าไปตามถนน ใคร
บางคนร้องเพลงแว่วมาไกลๆ และนกกระจอกนับไม่ถ้วนส่งเสียงจ้อกแจ้ก
อยู่ตามชายคา

ทางด้านตะวันตกตรงข้ามกับหน้าต่าง กลุ่มเมฆลอยมาบรรจบและซ้อนกัน
เป็นชั้นๆ มองเห็นฟ้าสีครามผืนเล็กผืนน้อยตามช่องว่างระหว่างกลุ่มเมฆตรง
นั้นตรงโน้น

เธอนั่งนิ่ง ศีรษะเงยหงายไปพิงเบาะเก้าอี้ เว้นแต่เมื่อก้อนสะอื้นไล่ขึ้นมาใน
ลำคอจนสั่นสะท้านเช่นเดียวกับเด็กน้อยที่ยังละเมอสะอื้นฮักหลังจากร้องไห้
จนหลับไป

มิสซิสมัลลาร์ดยังสาว ผิวและผมสีอ่อน ใบหน้าสงบมีริ้วรอยบ่งบอกความอด
ทนอดกลั้นและความกล้าหาญเด็ดเดี่ยว แต่ขณะนี้ดวงตาของเธอซึ่งเบิกกว้าง
จ้องเขม็งไปยังผืนฟ้าแผ่นเล็กแผ่นน้อยสีครามไกลโพ้นเหล่านั้น ไม่ใช่การ
มองผ่านอย่างครุ่นคิดไตร่ตรองหากเป็นแววตาเหม่อลอยไร้จุดหมาย มีอะไร
บางอย่างจะเกิดขึ้นกับเธอและมิสซิสมัลลาร์ดรอคอยสิ่งนั้นด้วยความประหวั่น
พรั่นพรึง เธอไม่รู้หรอกว่าสิ่งนั้นคืออะไรเพราะจับต้องไม่ได้และละเอียด
อ่อนเกินกว่าจะตั้งชื่อ แต่เธอรู้ว่า สิ่งนั้นเคลื่อนช้าๆ จากท้องฟ้ามาสู่ตัวเธอ
โดยอาศัยเสียง กลิ่นและสีในบรรยากาศเป็นสื่อ

ขณะนี้ทรวงอกของเธอสะท้อนขึ้นลงอย่างรุนแรงด้วยใจอันสับสนวุ่นวาย เธอ
รู้ว่าสิ่งนั้นกำลังเคลื่อนเข้ามาใกล้เพื่อครอบงำเธอ มิสซิสมัลลาร์ดพยายาม
อย่างยิ่งที่จะผลักไสอารมณ์และความรู้สึกนั้นออกไป ความตั้งใจซึ่งไร้พละ
กำลังเช่นเดียวกับมือบอบบางขาวนวลทั้งสองของเธอ

ครั้นไม่ฝืนความรู้สึกอีกต่อไป ริมฝีปากของเธอที่เผยอน้อยๆ จึงกระซิบคำ
สั้นๆซ้ำแล้วซ้ำเล่า “อิสระ อิสระ อิสระ!” การจ้องมองอย่างเบิกกว้างว่างเปล่า
และแววหวาดกลัวที่ตามมาหายไปจากดวงตาของเธอ ยังคงไว้แต่ความหวาน
ขมและแจ่มใสเฉลียวฉลาด ชีพจรเต้นแรง ส่งผลให้โลหิตในกายอุ่นและร่าง
กายทุกตารางนิ้วผ่อนคลาย

เธอไม่อยากถามใจตัวเองว่าใช่ความสุขอันน่าอับอายนั้นหรือไม่ที่เธอกำลัง
เป็นอยู่ เธอพอใจความอิ่มเอิบแจ่มใสนั้นจนคิดว่าเป็นเรื่องเล็กน้อยไม่สลัก
สำคัญ

เธอรู้ว่าจะต้องหลั่งน้ำตาอีกเมื่อเห็นมือนุ่มนวลอ่อนโยนของเขาประสานกัน
อย่างไร้ชีวิต ใบหน้าซึ่งไม่เคยมองเธอด้วยความรู้สึกอื่นใดเลยนอกจาก
ความรักไม่เปลี่ยนแปลงนั้นขาวซีดและไร้ชีวา แต่เธอมองข้ามชั่วยามนั้นไป
สู่จำนวนปีมากมายยาวนานที่จะทยอยกันมาเป็นของเธออย่างแท้จริง มิสซิส
มัลลาร์ดอ้าแขนเหยียดกว้างต้อนรับวันเวลาเหล่านั้นด้วยความยินดี

จากนี้ไป จะไม่มีใครต้องอยู่เพื่อใคร เธอจะอยู่เพื่อตัวเอง จะได้ดื้อรั้นทำตาม
ใจชอบทุกอย่าง หมดสิ้นคนบงการชีวิตเสียที มนุษย์เรานั้นมักคิดว่าตนมีสิทธิ
ใช้อำนาจบาตรใหญ่เอาเปรียบเพื่อนร่วมโลกได้ ในพริบตาที่เห็นแจ้งแทง
ตลอดนั้นเธอเข้าใจว่า พฤติกรรมเช่นนั้นไม่ว่าจะด้วยหวังดีหรือหวังร้ายก็ดูไม่
ด้อยไปกว่าการประกอบอาชญากรรม

ถึงกระนั้นเธอก็รักเขา ก็บางครั้งเท่านั้นนะ ส่วนมากไม่รักหรอก แล้วจะเป็น
อะไรไปล่ะ! ในเมื่ออยากจะมีสิทธิทำได้ตามอำเภอใจ อะไรที่รักได้ก็มีค่า
ความรักเป็นเรื่องลึกลับเกินกว่าจะอธิบาย มิสซิสมัลลาร์ดยอมรับในทันทีนั้น
ว่า การได้ใช้ชีวิตตามที่ใจตนปรารถนานั้นต้องน่าตื่นเต้นเบิกบานแน่ๆ

“อิสระ! เป็นอิสระทั้งกายและใจ!” เธอกระซิบครั้งแล้วครั้งเล่า

โจเซฟีนคุกเข่าตรงหน้าประตูที่ปิดอยู่ แนบริมฝีปากเข้าที่รูกุญแจ วิงวอน
ขอเข้าไปในห้อง “พี่หลุยส์จ๊ะ เปิดประตูที! กรุณาเถอะ เปิดประตูซิจ๊ะ เดี๋ยว
ไม่สบายนะพี่ ทำอะไรอยู่จ๊ะ พี่หลุยส์ เห็นแก่สวรรค์เถอะ เปิดประตูที”

“ไปให้พ้น พี่ไม่เป็นอะไรหรอก” ไม่จริงๆ ก็เธอกำลังดื่มน้ำอมฤตผ่านทาง
หน้าต่างที่เปิดอยู่นั่นนี่นะ

ความคิดฝันโลดแล่นไปสู่วันเวลาในอนาคต วันในฤดูใบไม้ผลิ วันในฤดูร้อน
วันทุกๆ ชนิดจะเป็นของเธอทั้งหมด เธอสวดมนต์วิงวอนสั้นๆ ขอให้ชีวิตยืน
ยาว ทั้งที่เพิ่งเมื่อวานนี้เองที่คิดด้วยความกลัวจนตัวสั่นว่าชีวิตทำท่าจะยืน
ยาวเกินไป

ในที่สุดมิสซิสมัลลาร์ดจึงลุกไปเปิดประตูให้น้องสาวที่ยังเฝ้าเซ้าซี้อยู่ ดวงตา
ของเธอเป็นประกายตื่นเต้นด้วยความสมมาดปรารถนา เธอยืดกายราวกับ
เป็นเทพีแห่งชัยชนะโดยไม่ตั้งใจ โอบเอวน้องสาวแล้วเดินลงบันไดไปด้วย
กัน ริชาร์ดยืนคอยอยู่ที่เชิงบันได

ใครคนหนึ่งกำลังไขกุญแจประตูหน้าบ้าน เบร็นทลี มัลลาร์ดนั่นเองที่เข้ามา
มอมแมมจากการเดินทางเล็กน้อย หิ้วกระเป๋าค้างคืนและร่มด้วยท่าทีมั่นคง
เขาไม่ได้อยู่ในที่เกิดอุบัติเหตุ ทั้งไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีเหตุเช่นนั้นเกิดขึ้น เขายืน
งงกับเสียงกรีดร้องของโจเซฟีนและการที่ริชาร์ดรีบบังไม่ให้ภรรยาเห็นเขา

แต่ริชาร์ดก็ช้าไปแล้ว

เมื่อหมอมาถึง เขาบอกว่าเธอเสียชีวิตเพราะโรคหัวใจ --- ความยินดีปรีดา
สุดขีดนั่นแหละที่คร่าชีวิตเธอ

*************




เคท โชแปง
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี





เคท โชแปง (Kate Chopinเคท โชแปง (มีชื่อเดิมว่า แคทเธอรีน โอฟลา
เฮอร์ตี Katherine O'Flaherty 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1850 – 20 สิงหาคม
ค.ศ. 1904) ,เธอเกิดในอิลลินอยส์ บิดาเป็นชาวไอริชอพยพและมารดาเป็น
ลูกครึ่งฝรั่งเศส-อเมริกัน (ลูกผสมผิวขาว-นิโกร) เคทเป็นนักศึกษาหน้าตา
สะสวยและหัวดี เธอเติบโตขึ้นท่ามกลางผู้หญิง และเมื่ออายุยี่สิบปีแต่งงาน
กับออสการ์ โชแปง ลูกผสมผิวขาวนิโกร ตัวแทนค้าฝ้ายชาวนิวออร์ลีน ทั้งคู่
มีลูกด้วยกันหกคนหลังจากออสการ์ตายเมื่อปี ค.ศ. 1882 เมื่ออายุ 39 เคท
โชแปงเริ่มต้นเขียนเรื่องสั้นอย่างจริงจัง (Bayou Fol ค.ศ. 1894) แต่แล้วก็
แทบจะต้องเลิกเขียนหนังสือเมื่อนวนิยายเล่มที่สองถูกโจมตีอย่างรุนแรง คือ
เรื่อง The awakening (ค.ศ. 1899) – “นวนิยายที่จะกลายเป็นนิยาย
คลาสสิกของอเมริกา [และ] จุดหักเหของนักเขียนสตรีที่จะเปลี่ยนประเด็น
จากเรื่องรักและชีวิตอันมีความสุขภายในบ้าน มาสู่การค้นพบทางอารมณ์
และความต้องการทางเพศของผู้หญิง” (คริสตินา เคอร์) เคท โชแปงเสีย
ชีวิตด้วยโรคตกเลือดในสมองเมื่ออายุได้ 54 ในสภาพไร้ชื่อเสียงและ
ขมขื่นใจ

ผลงานบางส่วน
นวนิยาย
A Point at Issue!
The Story of an Hour
At the 'Cadian Ball
The Storm
The Awakening
Miss McEnders

เรื่องสั้น
Beyond the Bayou
Desiree's Baby
The Kiss
The Locket
Ma'ame Pelagie
A Pair of Silk Stockings
A Reflection
A Respectable Woman






เรื่องสั้นนี้หักมุมอย่างมีเสน่ห์มาก มีผู้แปลมาแล้วหลายท่าน
ล้วนเป็นเวอร์ชั่นที่น่าสนใจศึกษา จขบ.ลองแปลให้เพื่อนๆ อ่านบ้าง
ไม่ใช่เพื่ออวดว่าแปลดีกว่า แต่อยากให้ผู้อ่านมีมุมมองภาษา
ต้นฉบับเพิ่มขึ้น เรื่องเก่าแก่คลาสสิกนั้นบางครั้งก็เข้าใจยาก
ด้วยภาษาที่เปลี่ยนไปบ้าง อารมณ์ มุมมองและ
ประสบการณ์ของผู้แปลก็ต่างจากผู้เขียนด้วย


Create Date : 26 มีนาคม 2553
Last Update : 26 มีนาคม 2553 18:20:24 น. 43 comments
Counter : 8652 Pageviews.

 
มาแว้ววววววววววววววววค่ะ
มาเจิมก่อนเดี๋ยวค่อยอ่าน


โดย: Suessapple วันที่: 26 มีนาคม 2553 เวลา:16:14:54 น.  

 
มาแล้วววววเหรอเนี่ย
ทันใจดีจริง


โดย: I am just fine^^ วันที่: 26 มีนาคม 2553 เวลา:16:16:48 น.  

 
และแล้วในที่สุดโจเซฟินก็ได้อิสระอย่างที่เธอต้องการเสียที
อิสระภาพที่พันธนาการเธอเอาไว้ในโลกมนุษย์

สวัสดีค่ะพี่หนูหล่อ....



โดย: Suessapple วันที่: 26 มีนาคม 2553 เวลา:16:24:40 น.  

 
หมดสิ้นคนบงการชีวิตเสียที มนุษย์เรานั้นมักคิดว่าตนมีสิทธิ
ใช้อำนาจบาตรใหญ่เอาเปรียบเพื่อนร่วมโลกได้ ในพริบตาที่เห็นแจ้งแทง
ตลอดนั้นเธอเข้าใจว่า พฤติกรรมเช่นนั้นไม่ว่าจะด้วยหวังดีหรือหวังร้ายก็ดูไม่
ด้อยไปกว่าการประกอบอาชญากรรม

.....

อย่างนี้ต้องจับขังคุกขี้ไก่
แต่ในนั้นต้องมีไก่ด่วยนะคะ
จะได้กินไข่ด้วยยยย





โดย: Suessapple วันที่: 26 มีนาคม 2553 เวลา:16:28:17 น.  

 
Photobucket

Photobucket

Photobucket


โดย: Suessapple วันที่: 26 มีนาคม 2553 เวลา:16:31:33 น.  

 
PhotobucketPhotobucketPhotobucketPhotobucketPhotobucketPhotobucket


โดย: Suessapple วันที่: 26 มีนาคม 2553 เวลา:16:33:06 น.  

 
^^

^^

^^

เอาภาพมาปรากอปเรื่องให้ค่ะพี่ อิ อิ
ไปแระ...ปั่นเม้นท์พอแระ

PhotobucketPhotobucket

เพลงเดี่ยวๆจากกีร๋ต้าเพราะจังเลยค่ะ


โดย: Suessapple วันที่: 26 มีนาคม 2553 เวลา:16:35:24 น.  

 
"....และแววหวาดกลัวที่ตามมาหายไปจากดวงตาของเธอ ยังคงไว้แต่ความหวานขมและแจ่มใส...."


มันเป็นอย่างไรหนอ

ดวงตาของเธอหวานหากมีแววขมปนอยู่....

ในดวงตาแสนหวานคู่นั้น มีความขมปนอยู่ด้วย...

ดวงตาสวยงามคู่นั้น มันมีความหวานระคนขม...

ขมๆหวานๆนี่ คงจะเหมือนบอระเพ็ดแช่อิ่มซีนะคะ...
555...หนูมากวนโอ๊ยไปงั้นเองค่ะ



โดย: sirivinit วันที่: 26 มีนาคม 2553 เวลา:17:28:13 น.  

 
ความผิดหวังเสียใจ ในเหตุอันไม่คาดฝัน
อันไม่คิดจะนึกถึง เพราะเข้าใจไปอย่างหนึ่งแล้ว...

อานุภาพมันร้ายแรงปานฉะนี้เลยหนอ...

อืม...ใจ ..ใจเท่านั้น





โดย: sirivinit วันที่: 26 มีนาคม 2553 เวลา:17:43:28 น.  

 
555 ขอบคุณครับน้องวิที่มาพึมพำทำ
ความเข้าใจ อิอิ พี่ก็เล่นเร็วไปหน่อย
เดี๋ยวไปขัดเกลาใหม่ เอิ๊กๆๆ เป็นไปได้งั้ย



โดย: nulaw.m วันที่: 26 มีนาคม 2553 เวลา:18:23:45 น.  

 
พี่หมอหลอขา สุขสบายดีนะคะ
เน็ทไม่ดีเลยค่ะ ดูเวลาที่ห่างกันซีคะ
กว่าจะกลับมา...สงสัยหนาวลม
ที่บ้านบอกว่าลมเย็นมาแล้วค่ะ

ขอฝากความถึงเพื่อนๆหน่อยนะคะ ขอบพระคุณค่


คุณเปิ้ลขา คิดถึงค่ะ...


ตะวันตาหวานขา

ขอบคุณมากๆเลยค่ะ ภาพอาหารในกล่อง สงสัยเป็นของญี่ปุ่น เขาเข้าใจทำมากเลยนะคะ ขอบขนมปังที่บางคนไม่ทาน แต่วิชอบค่ะ ขนมปังปิดหัวท้ายน่ะของโปรด...

ตะวันก็ช่างไปซอกแซกหามาดีจัง วิได้ดูด้วยค่ะ

พี่แอม พี่มัจฉา รีบมาอ่านเรื่องแปลยอดเยี่ยม...เร้ว ... หักมุมได้ดีแท้ๆ...


โดย: sirivinit วันที่: 26 มีนาคม 2553 เวลา:18:48:57 น.  

 

มาเยี่ยมชม มาทักทายครับ

แปลได้เก่งมาก ๆ เลยครับ

อิอิ


โดย: อาคุงกล่อง (อาคุงกล่อง ) วันที่: 26 มีนาคม 2553 เวลา:19:06:15 น.  

 
จาก 10 .. ที่เพิ่งยุรยาตรมา ..

ดีแล้วค่ะพี่หมอหลอขา วิง่วง เลยหาเรื่องมาล้อเล่น คอมเมนท์แล้วไม่ไปมันสุดเซ็งค่ะ

ตอนแรกทักทายเสียดิบดี ไม่ไปๆ พอไม่ทักเยี่ยงคนหย่อนมารยาท มันไป ฮึ่ม...ไม่รักกันเล้ย...ตรงนี้เฉพาะส่วนตัวหนูคนเดียวน้า ไม่เกี่ยวกะคนอื่นนะคะ...อย่ามาเคืองกันเชียว...

ภาษาพี่หมอหลอดีมากค่ะ นุ่มนวล สละสลวย เรียบลื่นราวผ้าไหมน้อยเนื้อดี ลูบไปมิมีสะดุดปุ่มปมเลยค่ะ... อ่านแล้วนี่ทราบเลยค่ะ ว่า...ระดับไหน... แล้วไม่พิมพ์ผิดเลยสักคำ มืออาชีพค่ะ..มืออาชีพ

มีนักแปลชื่อ "บุญญรัตน์"..แปลที่ควรจะโป๊ได้ไม่โป๊เลยค่ะ เรียกทรวงอกผู้หญิงว่า...เนินทรวง

หนูชอบ นิดา มนันยา อ.สนิทวงศ์ สุคนธรส อมราวดี กัณหา แก้วไทย ว.วินิจฉัยกุล ในนามปากกาอื่น เช่น ปารมิตา สุวิทย์ ขาวปลอด เทศภักดิ์ นิยมเหตุ และสุดๆ ว.ณ ประมวญมารค

แต่ตอนนี้ชอบ "หนูหล่อ" มากกว่าทั้งหมดที่กล่าวมา...ก้าบ ก้าบ ...ปล่าวสอพลอน้า...666
ชอบเพราะลำเอียง รักเพราะลำเอียงโดยแท้...
ชื่นใจไหมคะ...



โดย: sirivinit วันที่: 26 มีนาคม 2553 เวลา:19:11:04 น.  

 
หนูหลับตรงระเบียงที่มีต้นไม้ครึ้มนั่นแหละค่ะ
เพิ่งตื่นกลับบ้านตนเองค่ะ

"คุณ" ฝากกราบเรียนว่า "ขอบพระคุณครับ" ค่ะ

รักษาสุขภาพและถนอมสุขภาพนะคะ

อย่านอนดึกนักนะคะ ยิ่งหลับมากเท่าไร ก็แข็งแรงมากเท่านั้นค่ะ ขอให้ทิพยโอสถที่เสพทุกวัน จงช่วยบรรเทาอาการ..และให้ดีดังเดิมโดยเร็วไม่ต้องพึ่งมีดหมอนะคะ หนูเป็นห่วงค่ะ


นอนหลับลึกๆ หลับสบายๆ ฝันดีๆ มีเทพแห่งความปรานีมาคุ้มครองตั้งแต่หลับจนตื่นทั้งสามคืนที่เราจะไม่ได้คุยกันเลยนะคะ

ราตรีสวัสดิ์ค่ะ


โดย: sirivinit วันที่: 26 มีนาคม 2553 เวลา:21:22:41 น.  

 
มาแล้วก๊าบบบบ
มาอ่านจนจบ...
ซ้ำไปมา เพราะอ่านไปงงไป
ไหงเป็นงี้หว่า....
รึเราจะไม่ลึกซึ้งในอารมณ์ของสาวใหญ่มะรู้
อิอิ ก็หนูยังเป็นสาว(เหลือ)น้อยอยู่นี่นา เอิ๊กๆ


อ่านแล้วนึกถึงตัวเองชมัด
เข็ดเขี้ยวเฟ้ยยยยย


โดย: mutcha_nu วันที่: 26 มีนาคม 2553 เวลา:21:44:07 น.  

 
ชีวิตคู่ มันแปลกค่ะหนูหล่อ มันมีทั้งรักทั้งเกลียด แต่เหมือนขาดคนใดคนหนึ่งไปไม่ได้

อายังนึกไม่ออกว่าสภาพแบบในนิยายถ้าเป็นตัวอา จะเป็นยังไง ?

บางครั้งก็อยากจะเป็นอิสระ แต่พออยู่ลองอยู่คนเดียว ก็อยู่ไม่ได้ เอ๊ะแต่ถ้าอยู่คนเดียวจริงๆก็จะดีไม่น้อย อ้าวสับสนเลย...

นี่แหละชีวิตคู่


โดย: ซองขาวเบอร์ 9 วันที่: 26 มีนาคม 2553 เวลา:22:06:22 น.  

 
แวะมาอ่านงานแปลคุณภาพค่ะ

เธอนั่งนิ่ง ศีรษะเงยหงายไปพิงเบาะเก้าอี้
เว้นแต่เมื่อก้อนสะอื้นไล่ขึ้นมาในลำคอจนสั่นสะท้าน
เช่นเดียวกับเด็กน้อยที่ยังละเมอสะอื้นฮัก
หลังจากร้องไห้จนหลับไป

คิดว่าร้องเพราะเสียใจ
มองเห็นภาพเลยค่ะพี่หนูหล่อ
ใจเอยใจคน ยากแท้จะมีใครหยั่งถึง
หักมุมได้ดีแท้


แอมอร


โดย: peeamp วันที่: 26 มีนาคม 2553 เวลา:23:02:43 น.  

 
เพียงหนึ่งชั่วยาม ... นี่หากสลับคำความหมายผิดไปไกลเลยนะเนี้ย ... เพียงหนึ่งยามชั่ว

ขอบคุณสำหรับกำลังใจ เฮียแก้ปัญหาได้เปาะหนึ่งแล้ว เหลืออีกไม่มากเท่าไหร่ต้องรอที่ปรึกษากลับมาจากต่างจังหวัดวันจันทร์

นอนก่อนล่ะ พรุ่งนี้ต้องไปเป็นกรรมการกลางสอบโครงการพิเศษ

หลับสบายไม่ต้องฝันเด้อ ...เดี๋ยวเหนื่อย


โดย: tiensongsang วันที่: 26 มีนาคม 2553 เวลา:23:38:45 น.  

 
สวัสดีค่ะหนูหล่อ


ปกติป้าไม่ถนัดภาษาต่างด้าว
ก็เลยพาลไม่ถนัดอ่านงานแปลไปด้วย
แต่งานแปลของหนูหล่อวันนี้ได้ใจป้าจริงๆค่ะ


ทุกคนมีวันใหม่…ทุกวัน…เหมือนกัน
จะต่างกันก็เพียงจะใช้วันใหม่ให้ใจเป็นสุขได้เแค่ไหน





โดย: ร่มไม้เย็น วันที่: 26 มีนาคม 2553 เวลา:23:51:58 น.  

 
อ่านสำนวนแปลข้างบนแล้วครับ ผมไม่สามารถแปลได้ครับ แปลไม่เป็น ที่จริงก็มีเรื่องทีขำๆที่รอให้แปล เยอะอยู่เหมือนกัน แต่ อุ อุ แปลไม่เป็น


โดย: yyswim วันที่: 27 มีนาคม 2553 เวลา:1:10:26 น.  

 
หลับฝันดีและเดินทางโดยปลอดภัยนะคะพี่


โดย: Suessapple วันที่: 27 มีนาคม 2553 เวลา:2:18:56 น.  

 
ตาหวาน ก้านมะยมแช่อิ่มเคยกินป่ะ
ไปบ้านพี่นะ แม่จะแจกให้ กร้ากกก


โดย : nulaw.m วันที่: 26 มีนาคม 2553 เวลา: 21:52:50 น.


นำมาคืน...ส่งผิดที่ค่ะ...555 เอิ๊ก เอิ๊ก...

ศนิวารอรุณสวัสดิ์ค่ะพี่หมอหลอที่รักขา


โดย: sirivinit วันที่: 27 มีนาคม 2553 เวลา:6:47:56 น.  

 
เห็นมั๊ย .. เห็นมั๊ยคะ
คนชื่นชมงานแปลชิ้นนี้ทั้งนั้น
แปลอีกนะคะ

เวลาแปล จะเพลิดเพลิน จนลืมว่ามีโรคาเบียน
เมื่อลืมมันแล้ว .. มันก็จะจากไปโดยมิบอกกล่าวค่ะ

ขอให้วันนั้นมาถึงเร็วไว .. เพี้ยง..


โดย: sirivinit วันที่: 27 มีนาคม 2553 เวลา:6:59:35 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับพี่หนูหล่อ

มาเฝ้าบ้านให้นะครับ อิอิอิ








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 27 มีนาคม 2553 เวลา:7:16:02 น.  

 
พี่ชายคงจะไปบ้านป่าแต่เราว่าจะเข้า กทม
เพิ่งจะตัดสินใจได้ในไม่กี่วินาที
แบบนี้ประจำ เลยนัดกับใครไม่ค่อยจะได้
รีบไปรีบกลับ เอารถไปกันเอง ไม่ต้องห่วงนะคะ
ใครจะห่วงอีกละว๊า

แวะมาบอกไว้เฉยๆเดี๋ยวค่ำๆถ้ากลับไม่ดึก
จะแวะมาอีกค่ะ

ฝากสวัสดีทุกๆคนด้วยนะคะ


แอมอร


โดย: peeamp วันที่: 27 มีนาคม 2553 เวลา:7:19:19 น.  

 
กลับบ้านป่าสามวันครับ ฝากบ้านด้วย



ต้องส่งตรงนั้นแหละ ไม่ผิดหรอกครับ
ยืนยัน... ฮึ่ม



โดย: nulaw.m วันที่: 27 มีนาคม 2553 เวลา:7:43:50 น.  

 
สวัสดีคุณสาวๆที่รักขา

คิดถึงนะคะ
ขอให้มีแต่ความสุขกายสบายใจในวันหยุดนะคะ



มันส่งไม่ไปสักทีค่ะ
ดูเวลาที่ห่างกันซีคะ...


โดย: sirivinit วันที่: 27 มีนาคม 2553 เวลา:7:45:31 น.  

 
555...มุดพสุธาคราอับจน
แกล้งทำตาเถลือถลน พับแขนเสื้อ...
กะแลกหมัดแลกเนื้อ เลยรึคะคุณพี่ขา...ฮ่าฮ่าฮ่า

อยู่ป่าอยู่ดอย ขุดเผือกมันกลอย ให้เพลิดเพลินนะคะ

แล้วได้ไปซื้อกล้วยไม้ที่เจเจรึเปล่าคะ...


อ้าว พี่แอมก็สาว ตจว.รึคะ
เดินทางสะดวกปลอดภัยทั้งไปและกลับนะคะ
ท่าจะไปหาซื้อหนังสือซีคะ..


ตาหวานจ๋า

ยู๊ฮู ๆ ๆ ตื่นละยังจ๊ะ
วันนี้ไปศูนย์สิริกิติ์เปล่าจ๊ะ...


พี่มัจฉาขา

อากาศเย็นลงแล้ว
อย่ามัวแต่เจื้อยแจ้วในชลธารธารานทีทองน้า
มันจะเป็นไข้เป็นหวัด ฮัดเช้ย..ไอแข่กแข่ก...
ไอ..ไอ..ไอลัฟว์ยู...ฮู๊ฮู...


แอ๊ปเปิ้ลน้อยๆขา

หนาวๆน่ะรักษาสุขภาพนะคะ
ข้อเท้าดีแล้ว ก็ยังต้องระวัง อย่าให้ลื่นล้มเชียว
เมื่อเช้าวิไปลาพี่กาญ พี่มาหลังไมค์บ่อยๆจ้า

สตุ๊ดการ์ดยังไปง่ายกว่าซูริคแฮะ

พี่กาญลงภาพปีกเจ้าจำปีในบล็อก หมายถึงจะโดยสารมารึจ๊ะ
ก็ตอนนี้การบินไทยไปแต่มิวนิกนี่นา แล้วต่ออีกรึไงคะ

เหมือนไม่ถึงซูริค บินแค่เจนีวา
คนน้อยลง เขาต้องประหยัดนะคะ
พวกสตาร์อัลไลแอนซ์เขาโค.กันดีแท้ๆ
ผู้โดยสารรอกันเงก แต่ยังดีที่ตั๋วถูกลงนิดหน่อยนะคะ

วิทราบว่าคุณเปิ้ล ใจตามพี่กาญกลับไทยแล้ว...
สะดวก และว่างค่อยมาน้า...

คุณปู่เก้าสิบหก...ท่านยังเดินทางคนเดียวได้ไหมคะ คุณทวดวิอายุเท่ากันเดินไม่ไหวแล้วค่ะ อีก 39 วันท่านอายุเต็ม และย่าง 97 ค่ะ

คิดถึงค่ะ
สุขสราญเบิกบานใจในวันหยุดทุกคนนะคะ



โดย: sirivinit วันที่: 27 มีนาคม 2553 เวลา:8:08:03 น.  

 
บ้านเรียบร้อยดี
เหตุการณ์ปกติค่ะ...


โดย: sirivinit วันที่: 27 มีนาคม 2553 เวลา:10:41:42 น.  

 
ไม่ไหวค่ะคุณวิ
หน้านี้แหวกว่ายชลธีคงมิมีฟามสุขเท่าไหร่
เพราะน้ำเหือดแห้ง ก้อนตมก้อนเลนผุดขึ้น
ดั่งน้ำลดตอผุด เหม็นเน่าซะทนบ่ได้

ตอนนี้เลยขอเป็นวานร ลูกท่านพ่อหนุมานไปพลางๆ
จะดีก่า..โหนหิ้วกิ่งไม้เถาวัลย์ไปเรื่อยเปื่อย
โหนไปโหนมา อาจโพล่พรวดที่บ้านคุณวิมิรู้
5555 ไปดีก่า


โดย: mutcha_nu วันที่: 27 มีนาคม 2553 เวลา:11:00:17 น.  

 


เอาข้าวมาส่งกะให้อิ่มถึงเย็น
เพราะไม่รู้ว่าเย็นๆ น้องจะทำอะไรอยู่ที่ไหน
กลัวพี่จะหิวจนตาพาลจะลายไป
ก้านมะยมแช่อิ้มอร่อยมากไหม
สู้ลูกท้อได้หรือไม่ใครอยากชิม

กร๊าก....ล้อเล่น
ก้านมะยมมันแช่อิ่มยังไงมันหวดก็เจ็บเหมือนเดิมแหละ
แม่ไม่ตีน้องหรอก ใช่มั้ยคะ


คุณวิขาตาหวานยังปั่นงานอยู่เลยค่ะ อยากไปใจจะขาด
แต่ต้องทำงานก่อนค่ะ

คิดถึงทุกคนเลยนะคะ จุ๊บๆๆๆ


โดย: biotech_girl วันที่: 27 มีนาคม 2553 เวลา:11:39:43 น.  

 
บ่ายแก่ๆสวัสดิ์ค่ะ พี่มัจฉากะตาหวานขา


ตาหวานขา ขอบคุณแกงเลียงชามโต มีกุ้งตั้ง 4 ตัว น่าทานมากค่ะ

ที่บ้านก็ชอบทานแกงเลียง แต่หาใบแมงลักยากมากค่ะ ไปตลาดลาวตั้งแต่ตีห้า ยังไม่ทันเลยค่ะ เลยซื้อน้ำพริกกระป๋องแบนๆที่เขาทำสำเร็จแล้วมาทำ

โดยโขลกพริกไทยเม็ด พริกสด กุ้งแห้ง กระชาย (เป็นเส้นๆ แช่ในน้ำบรรจุในขวดแบบขวดกระเทียมดอง) หอมแดง กะปิ เพิ่มเอาค่ะ พอหายอยาก

อาหารที่ตาหวานนำมาถะหวายซาเด็ดพี่ วิชอบหมูซาเต๊ะที่สุด น้ำจิ้มไม่ข้นนัก อาจาดเปรี้ยวนำหวานตามเค็มพอประแล่มๆ แตงเยอะ หอมเยอะ พริกเยอะ ฮู๊ย...น้ำลายหยด...ขอซักสิบไม้ กะน้ำดำเติมไม่อั้น..


คนส่งจอมอผิดที่ ไม่ถือค่ะ สุดจะเอ็นดู น่ารักมาก..อยากมากอดแข่งกะแอ๊ปเปิ้ลน้อยๆ ว่าใครจะกอดได้แน่นกว่ากันค่ะ...ก้าบ ก้าบ


พี่มัจฉาเกาะดีๆ โหนแน่นๆ เอ๊ย เกาะแน่นๆ โหนดีๆนะคะ ที่แท้ชอบเป็นเจนนี่เอง ไม่เป็นเงือกหรือมัจฉาแล้ว...


ป่านฉะนี้พี่แอมลากหนังสือปุเลงๆแล้วมังคะ ขับรถไปขนเองเลย แล้วจะเข้ามาคุยกับพวกเราหรือนี่ จะมิมัวอ่านแต่หนังสือซะรื้อ...


แอ๊ปเปิ้ลน้อยๆ สบายดีนะคะ คิดถึงค่ะ

แฮ่ม...อยากไปขุดมันเผือกกลอยมั่ง...666
รักษาสุขภาพนะคะ ท่านที่รักทุกท่านขา...

มีแขกมาทานข้าวเป็นเพื่อนคุณปู่ ต้องไปคุยก่อนทานมื้อเย็นค่ะ...บายยยย


โดย: sirivinit วันที่: 27 มีนาคม 2553 เวลา:15:40:15 น.  

 


คุณวิขา บรรยายได้แบบ...นึกภาพออก 555+
น้ำดำคงไม่เข้าที เปลี่ยนเป็นน้ำผลไม้ดีกว่านะคะ
มีน้ำลูกท้อผสมสละมาฝากค่ะ พอดีถือลูกท้อเห็นหนักๆ
เลยจับไปทำอะไรกินดีกว่าถือเฉยๆ


โอ๊ยยย...อย่ากอดแน่นค่ะ เราหายใจมะทันนน


โดย: biotech_girl วันที่: 27 มีนาคม 2553 เวลา:15:53:38 น.  

 
...

พี่หนูหล่อ ตะกี้ ไม่ได้ลอคอิน
เลยได้แต่มาเมียงๆมองๆ ยังไม่ได้อ่านอะไรเลยค่ะ

เห็นแว่บๆว่า ไปบ้านป่าอีกแล้ว
งั้นเอามะม่วงอกร่องเขียวมาบ่มไว้ก่อนนะคะ
กลับมาก็สุกพอดีได้ทาน ...





โดย: ปลายจันทร์ (lastmoon ) วันที่: 27 มีนาคม 2553 เวลา:18:13:38 น.  

 
ปฐมยามกำลังจะไคลคลาสวัสดิ์ค่ะทุกท่านขา


ตาหวานขา

ขอบคุณกุหลาบงามสีหวาน หมดกรุ "พระเอกในฝัน" ให้แล้ว วิจะใช้ของคุณเปิ้ล แล้วค่อยใช้ของตาหวานนะคะ

น้ำผลไม้ก็ดีค่ะแต่มันไม่ซ่าส์ส์ส์...ลูกท้อชอบ แต่สละไม่ชอบพอๆกับระกำเลยค่ะ เพื่อนเคยนำจากตราดไปให้ที่บ้าน วิไม่ทานคนเดียวค่ะ

555...ขำมาก เห็นที่ไปรับแขกหน้าแรกแล้วค่ะ น่ารักจริงๆเลยเพื่อนฉัน

วิดูจาก 20 คอมเมนท์สุดท้ายค่ะ ไปยากแล้วค่ะหน้านั้นน่ะ ถึงไม่รอนาน ต้องรีบเปลี่ยนค่ะ มันคง..โอเวอร์โหลด...ค่ะ ทำอะไรอุ้ยอ้ายไม่คล่องไปหมด เรียกบ้านตาหวานไว้ยังมิได้ บ้านนี้ได้ก่อน เลยมาตรงนี้ก็แล้วกันนะคะ

มีคุณปลายมาอีกคน สวัสดีค่ะ
อยากเอี่ยวอกร่องเขียวด้วยจัง ฝันถึงทีเดียวเจียว อยู่ที่นี่ มีมะม่วงผลอ้วนๆกะปุ๊กลุก ป้อมๆเหมือนมะขามข้อเดียว หวานน้อย มีเสี้ยนตรงขอบ มันแพงน่ะ จะทานแค่ตรงฝานสองครั้งก็เสียดายเงินค่ะ...

คิดถึงทุกคนนะคะ ขอลาไปนอนแล้วค่ะ
นอนหลับฝันดีทุกๆคนนะคะ

ราตรีสวัสดิ์ค่ะ


โดย: sirivinit วันที่: 27 มีนาคม 2553 เวลา:20:55:16 น.  

 
นั่งอ่านยามดึก..มึนๆมากค่ะพี่
ปวดตาอยากนอน แต่ก็นอนไม่หลับ
แวะมาเยี่ยมพี่หนูหล่อ กะว่าจะทักทายกันเฉยๆ
แต่เรื่องสั้นก็ดึงดูดใจให้นั่งอ่าน นอนอ่าน จนจบ
สำนวนดีจังค่ะพี่ ขนาดแจงไม่ค่อยอ่านเรื่องสั้นนะ
ยังนั่งอ่านเพลิน ชอบทั้งสำนวนทั้งเนื้อเรื่องเลยค่ะ

ถ้าอ้อนได้มาอ่าน ต้องชอบแน่เลย..
เพราะเธอบอกว่าเธอชอบอ่านเรื่องสั้นแบบหักมุม
ขนาดแจงไม่ชอบเรื่องสั้นเท่าไหร่ อ่านไปจนจบยัง..ว้าว

เอ ไม่รู้เข้าใจถูกไหม..ว่ามิสซิสมัลลาร์ด เธอดีใจ
ที่สามีของเธอตาย เธอจะได้เป็นอิสระเสียที ..แต่ว่า
เมื่อเห็นสามีกลับมาอย่างปลอดภัย เธอเลยช็อคตาย
ซึ่งคนอื่นๆ เข้าใจผิด คิดว่าเธอช็อคตายเพราะดีใจ
ที่สามีของเธอกลับมา แต่จริงๆแล้ว เธอเสียใจแบะผิดหวัง
ใช่ไหมคะ?


โดย: nikanda วันที่: 28 มีนาคม 2553 เวลา:5:53:35 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับพี่หนูหล่อ








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 28 มีนาคม 2553 เวลา:6:50:33 น.  

 
สายสวัสดิ์อาทิตยวารค่ะพี่หมอหลอคะ
เพื่อนๆที่รักขา


วันนี้เป็นเด็กดี บริการปู่ย่า ว่าด้วยการทำตามใจท่านทุกอย่าง จะไปไหน พากันไปค่ะ "หลานกตัญญู" ค่ะ...555


พี่ก๋ายอดคนดี มาแต่เช้าทุกวัน
คนอะไร จิตดีชะมัด...


อยากทานข้าวเหนียวกลอย
อยากทานข้าวเหนียวปิ้งใส้เผือก
อยากทานมันเผา หัวใหญ่ๆไร้แมง...

ก็พี่หมอหลอขุดหญ้าหาพืชผลใต้ดิน...

ซาเด็ดกลับมาไวๆนะคะ เดินทางปลอดภัยค่ะ

เพื่อนๆเที่ยวให้สนุกนะคะ
พี่แอม อ่านนิยายสนุกเลยน้า...
ตาหวานตื่นยังเอ่ย..
พี่มัจฉา เล่นโยคะต่อจากเป็น..เจน..รึคะ...

แอ๊ปเปิ้ลน้อยๆขา...คิดถึงค่ะ


อาทิตยวารศุภสวัสดิ์ มนัสปลื้มปรีดิ์กมลค่ะ


โดย: sirivinit วันที่: 28 มีนาคม 2553 เวลา:8:58:27 น.  

 
อยากตามไปบ้านป่าด้วยจังค่ะ.....

ตอนนี้อยู่เชียงใหม่แล้ว มาตั้งแต่คืนวันศุกร์
เพิ่งตัดสินใจก่อนขึ้นเครื่องแค่ 2 ชั่วโมง
จะมารถทัวร์ก็ไม่มีที่นั่งซะแล้ว เลยกัดฟันยอมจ่ายค่าเครื่อง
ก็แอบเสียดายตังค์เหมือนกัน
แต่อารมณ์เบื่อกรุงเทพสุดๆ อ่ะ
อยู่บ้านแต่ก็ไม่อยากออกไปไหน ก็เลยต้องยอม....

เดี๋ยวกลับมาอ่านค่ะ....หิวข้าวแล้ว
ยังไม่ได้ทานอะไรแต่เช้า เดี๋ยวกลับมาเที่ยวอีกรอบ

คุณหนูหล่อสบายดีน๊า
ดูแลสุขภาพด้วยค๊า...


โดย: narellan วันที่: 28 มีนาคม 2553 เวลา:10:48:57 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่หมอหลอคะ
เพื่อนๆขา


ตอนนี้ตีห้าที่ฟ้าสว่างราวกับสองโมงเช้าค่ะ
มีงานด่วนจี๋มา ขออนุญาตลาสักพักนะคะ

เสร็จงานแล้ว จะมาหาค่ะ
ดาวแดงที่เท้าขึ้นชัดเจนมาก...
เป็นสัญญาณว่า การเดินทางเริ่มต้นอีกแล้ว

รักษาสุขภาพนะคะ ทุกคนเลยค่ะ
อยากให้แข็งแรง แจ่มใสกันทุกๆคนค่ะ

คุณเปิ้ลที่รักคะ

หากน้ำมันหมดกลางทาง วิจะดิ่งพสุธาลงมาเยี่ยมนะคะ (ไอ้คำว่า ไป มา นี่สับสนจริง เพิ่งลบคำว่าไป ออกค่ะ)
คิดถึงมากๆ ค่ะ


จันทรวารมงคล บันดาลดลสวัสดีค่ะ



โดย: sirivinit วันที่: 29 มีนาคม 2553 เวลา:2:04:45 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับพี่หนูหล่อ








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 29 มีนาคม 2553 เวลา:7:06:39 น.  

 
จุ๊จุ๊จุ๊... อย่าพูดอย่างนี้สิครับ เดินทางดีๆ
ไปกลับปลอดภัยด้วยนะ น้องวิ พวกเรา
จะคอยอยู่ครับ



โดย: nulaw.m วันที่: 29 มีนาคม 2553 เวลา:7:44:38 น.  

 

มาทักทายอีกรอบครับ

จะบอกว่า ...

ผมอัพบล็อก มิตติ้งสบาย ๆ ตามแบบฉบับของแฟนคลับป้าเดซี่ ( Oops! a daisy ) แล้วนะครับ

อย่าลืมตามเข้าไปดูล่ะครับ

อิอิ


โดย: อาคุงกล่อง (อาคุงกล่อง ) วันที่: 29 มีนาคม 2553 เวลา:10:19:06 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

BlogGang Popular Award#16


 
ภาวิดา คนบ้านป่า
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 136 คน [?]




BG Pop.Award #15
BG Pop.Award #14
BG Pop.Award #13
BG Pop.Award #12
BG Pop.Award #11
BG Pop.Award #10
BG Pop.Award #9
BG Pop.Award #8
BG Pop.Award #7
BG Pop.Award #6
....



หมวดบ้านและสวน เริ่ม ม.ค. 2563
  • ดอกไผ่กวนอิมบานต้อนรับเทศกาลกินเจ
  • เอื้องสร้อยทับทิม และ ประทัดซีลอน
  • พาดอกไม้ของบ้านป่ามาแนะนำตัวxxxv
  • หมวกจีน/เรด้าร์ vs รักแรกพบสีเหลือง
  • นางแย้มจีน
  • ดอกผักกาดหอม
  • ตะพาบ 258 สดชื่น
  • กรรมสะท้อน ยอกย้อนชีวิต
  • นกกวักในบึงบัว
  • คืบก็ดอกไม้ ศอกก็ต้นไม้
  • หมดความอดทนที่จะเลี้ยงต้นไม้ที่ไม่ชำนาญ
  • อิชินอปซิส,แมมชูแมน 2 ต้น
  • ตะแบกอินเดีย,ประยงค์,เข็มขาว,กุยช่าย,ฯลฯ
  • บัวดิน Z.GRANDIFLORA/ว่านขุนแผนสะกดทัพ
  • "บ้านป่า" คือบ้านพักผ่อนของเรา
  • เอื้องจำปา,สิงโตงามและกุหลาบเหลืองโคราช
  • เชิญเพื่อนๆไปเดินเล่นที่บ้านป่า
  • ประชันชื่อดอกไม้มาจากหลายถิ่นxx
  • อุปสรรคในการเก็บภาพดอกไม้มาทำบล็อก
  • เฟิร์นกระแตไต่ไม้กับดอกเขี้ยวกระแต
  • สิ่งที่เคยพลาดไป ตะพาบ 251
  • ทลายกรุภาพดอกไม้มาชมกัน ตะพาบ 250
  • ไม่มีฝีมือเลี้ยงแคคตัสให้มีดอก แล้ว?...
  • ตอบโจทย์ตะพาบ 248
  • เอื้องพร้าว กล้วยไม่ดินแสนสวย
  • เอื้องคำ,มิสโจอาคิมและชบาบ้านๆ
  • ต้นเสลาของเราก็มี แล้วหิ้วตะหร้าไปเก็บดอกไม้
  • กล้วยไม้ดินแสนสวยที่ออป.ป่าสนวัดจันทร์x
  • หาพวกเลี้ยงบัวงามๆ ตอบโจทย์ตะพาบ 248
  • กะเรกะร่อนปากเป็ด&รองเท้านารีเหลืองกระบี่
  • Cattleya Good Morning & เอื้องคำเหลี่ยม
  • 4 เอื้อง มีอะไรบ้าง ไปชมกัน
  • เอื้องผึ้งบานประชดแล้ง 51 ช่อ
  • ช้าง, ทิลแลนเซียและทองอุไรสองสี
  • เลี้ยงผีเสื้อหนอนมะนาว
  • Rhipsalis ก้ามกุ้ง
  • ดอกไม้สวยด้วยฝีมือช่างภาพ

  • หมวดสัตว์เลี้ยง เริ่ม ม.ค. 2563
  • เจ้านุ้งหายป่วย ลงวิ่งซ่าทั่วบ้านป่า
  • เจ้านุ้งขยันเอาใจแม่(ตะพาบ 260)
  • เจ้านุ้งกับกระดูกคากิ
  • เจ้านุ้งไม่ได้อ้วนมากมายหรอกน่า
  • เจ้านุ้งกลายเป็นหมูอู๊ดอู๊ด... หรือเปล่า
  • เจ้านุ้งกลับมาซ่าได้อย่างเดิม
  • สัญชาตญาณ(ของหมาคือเจ้านุ้ง)
  • เจ้านุ้งดีขึ้นมากแต่ต้องเช็คต่อมเหม็นทุกเดือน
  • เจ้านุ้งมีปัญหากกับต่อมเหม็น อาการดีขึ้นแล้วx
  • เจ้านุ้งรู้หมดแม่ทำอะไรบ้าง
  • เจ้านุ้งกับกายกรรมกินน้ำจากสายยางรดต้นไม้
  • เจ้านุ้งกับภาพเก่าๆ เกิน 5 ปีก็มี (2)
  • เจ้านุ้งกับ 38 ภาพเก่าๆของนาง (1)
  • เจ้านุ้งหายป่วยแล้ว รีบมาบอกแฟนๆ
  • เจ้านุ้งดื้อแพ่ง ไล่ยังงัยก็ไม่ไป
  • เจ้านุ้งแสดงออกถึงความรักที่มีต่อแม่
  • เจ้านุ้งช่วย(ให้กำลังใจ)แม่ทำสวน
  • เจ้านุ้งสบายดี ยังต้องระวังอาหาร

  • หมวดงานเขียน เริ่ม ม.ค. 2563
  • ตะพาบก.ม.262 เอาแต่ใจ
  • ตะพาบก.ม.258 ความจริงใจที่ไม่จริงใจ
  • ตะพาบ ก.ม.ที่ 244 "แจก"

  • หมวดของสะสม เริ่ม ม.ค. 2563
  • แคนดี้จอมแก่น และ แคนดี้ ไมมี่แองเจิ้ล
  • "ตำนานสไปเดอร์วิก" หนังสือหายาก
  • Dr. Slump กับหนูน้อย Arale
  • แนะนำหนังสือแปลเล่มแรกของไทย
  • เครื่องประดับชิ้นน้อยๆเหล่านี้มีตำนาน
  • แนะนำหนังสือ"กันป่วย" พระราชนิพนธ์ในร.6
  • ตะพาบ ก.ม.ที่ 245 "ของสะสม"

  • หมวดอาหาร เริ่ม ม.ค. 2563
  • 3F ความสุขของกะทิ
  • 3F เมนูสิ้นคิดเพื่อสุขภาพ
  • Friends' blogs
    [Add ภาวิดา คนบ้านป่า's blog to your web]
    Links
     

  •  Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.