Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2556
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
 
7 มิถุนายน 2556
 
All Blogs
 
Xinchao Vietnam ( 4 )



พออิ่มท้อง สบายกายกันแล้ว ก็ออกเดินทางต่อล่ะครับ ผ่านอนุสาวรีย์แห่งหนึ่ง ซึ่งไกด์อธิบายว่า เป็นอนุสาวรีย์ของ เลเหล่ย

เล่เหล่ย เป็นชาวเมืองแทงหัวครับ พ.ศ.1971-2331 เลเหล่ย ได้รวบรวมสมัครพรรคพวกตั้งตนขึ้นเป็นผู้นำเวียดนาม ขับไล่จีนออกจากเวียดนามได้สำเร็จ ต่อมาในปี พ.ศ.1971 เลเหล่ยขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิองค์ใหม่ สถาปนา ราชวงศ์เล ขึ้น มีราชธานีที่ฮานอย หรือ ถั่งลอง และราชธานีอีกแห่งคือที่เมืองแทงหัว (ทันห์ว้า) หรือ ราชธานีตะวันตก ซึ่งเป็นถิ่นฐานเดิมของเลเหล่ยและตระกูลเล ต่อมาเลเหล่ยได้รับการถวายพระนามว่า เลไถโต๋

ทางการได้สร้างอนุสาวรีย์แห่งนี้ไว้เป็นที่ระลึก



ช่วงสงครามอินโดจีน มีชายฉกรรจ์เวียตนามทุกเมืองเข้าสู่สมรภูมิและเสียชีวิตระหว่างสงคราม ดังนั้น ทุกเมือง ทุกจังหวัด จะมีอนุสาวรีย์ทหารนิรนามเป็นที่ระลึก



ข้ามแม่น้ำม้า (Song Ma) ระหว่างเส้นทางสู่นครนิงบิ่งห์ (Tan Pho Ninh Binh)



พอพ้นเมืองแทงหัว (Thanh Hoa) ออกมาแล้ว เส้นทางหลวงสาย 1 เอ เริ่มขยายผิวจราจรเป็นสี่เลน สามารถเดินทางได้สะดวกยิ่งขึ้นครับ แต่ยังไม่สบายเหมือนเดิม

ที่ว่าไม่สบายนั้น ยังวิ่งด้วยความเร็ว 40 - 60 กม./ชม. ครับ



เพิ่งเห็นเจ้าของรางตอนนี้เองครับ ค่อยคุ้มค่าหน่อย



ทักษะการใช้มอเตอร์ไซต์ของชาวเวียตนาม 

เท่าที่ผมสังเกต มีชาวจีนและชาวเวียตนามนี่แหละ ที่เชี่ยวชาญด้านนี้ 



ผลไม้ประจำถิ่นของ จ.แทงหัว (Thanh Hou) นอกจากผลไม้แล้ว ยังมีแหนมมะยมอีกด้วย (แหนมหมูนะครับ ขอบอก) เป็นสินค้า OTOP ประจำจังหวัด



และเราก็พ้นจากเขต จ.แทงหัว (Thanh Hoa) โดยมีด่านเก็บค่าผ่านทาง ซึ่งเป็นสัญญลักษณ์ของเขตจังหวัดอยู่ข้างหน้า



จากนั้น คณะทัวร์ก็มีโอกาสลอดอุโมงค์สำหรับรถยนต์ซึ่งก่อสร้างขึ้นใหม่ พร้อมๆ กับการขยายผิวจราจรเป็นสี่เลน เนื่องจากเส้นทางเดิมเป็นทางโค้ง และไม่มีทางขยับขยายได้ครับ

อุโมงค์แห่งนี้ ยังสั้นกว่าอุโมงค์สำหรับรถยนต์อีกแห่งหนึ่งด้านเหนือเมืองดานัง (Da Nang) ซึ่งถือว่า เป็นอุโมงค์รถยนต์ที่ยาวที่สุดในเอเซียอาคเนย์



กับขบวนรถหวานเย็นเที่ยวล่องจากฮานอย เพิ่งออกจากสถานีบิงดิ่งห์ (Bin Dinh) ไปยังเมืองแทงหัว (Thanh Hoa)

คนโดยสารเต็มขบวนทีเดียว



เข้าเขตชุมชนนครนิงบิ่งห์ (Tan Pho Ninh Binh) และเราจะแยกขวาจากทางหลวงสาย 1 เอ อันแสนจะจอแจ เข้าสู่ทางหลวงหมายเลข 10 ไปยังเมืองไฮฟอง (Hai Phong) และอ่าวฮาลอง (Halon Bay) ที่นี่



อาคารห้างร้านที่นครนิงบิ่งห์ (Tan Pho Ninh Binh) ดูคลาสสิกไม่หยอก



ทางหลวงหมายเลข 10 ได้ผ่านเข้าสู่เมืองนามดิ่งห์ (Nam Dinh) ซึ่งมีชื่อเสียงด้านงานแกะสลัก ชนิดเห็นได้ทั่วไปตามทางรถไฟที่ขนานถนนอีกครั้งหนึ่ง ก่อนแยกไปฮานอย (Hanoi)



เส้นทางหมายเลข 10 นี้ ดูกว้างขวาง แต่รถราเริ่มน้อยลงถนัดตา



ที่เมืองนามดิ่งห์ (Nam Dinh) เส้นทางรถไฟก็โค้งออกไปทางซ้าย มุ่งสู่กรุงฮานอย (Hanoi)




Create Date : 07 มิถุนายน 2556
Last Update : 7 มิถุนายน 2556 20:50:43 น. 2 comments
Counter : 832 Pageviews.

 
ชอบถนนและการเดินทางค่ะ


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 10 มิถุนายน 2556 เวลา:13:17:37 น.  

 
ขอบคุณครับ ที่แวะมาชม


โดย: owl2 วันที่: 10 มิถุนายน 2556 เวลา:22:54:28 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

owl2
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




Friends' blogs
[Add owl2's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.