รู้สึกตัว ผ่อนคลาย เฉย ๆ สบาย ๆ **กรุณา .อย่า.ได้บริจาคเงินให้ blog ผม ทาง e-wallet ครับ** **ผมขอสงวนสิทธิการเป็นเจ้าบ้านของ blog ลบข้อเขียนใดๆ ก็ได้ใน blog นี้ตามที่ผมเห็นสมควร**
Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2557
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930 
 
9 มิถุนายน 2557
 
All Blogs
 
ได้ *สมาธิ*มีอาการอย่างไร

นักภาวนาทีไม่เคยพบกับอาการของการ *ได้สมาธิ* มักจะเข้าใจเองว่า การทีตนนั่งสมาธิ หรือ เดินจงกรม แล้ว ไม่มีความคิดโผล่เข้ามาในหัวสมอง นั่นคือการได้สมาธิ นักภาวนาทีเข้าใจแบบนี้ มักจะพยายาม และ ก็พยายาม และ ก็พยายามอย่างมาก ๆ ทีจะกดจิตไว้ด้วยวิธีการต่าง ๆ นานาแล้วแต่ว่าตนจะได้เคยอ่าน ได้เคยเรียน ได้เคยฟัง จากทีใดมา เพื่อไม่ให้มีความคิดโผล่เข้ามาในสมอง

พอทำอย่างนี้ ก็เป็นการภาวนาทีเป็นการกดข่มจิตไปทันที ผลก็คือ ยิ่งกดข่มจิตมากเท่าใด ยิ่งห่างไกลจากการได้สมาธิไปทุกที

ในตำราพระอภิธรรม ได้กล่าวไว้ว่า ความสุข เป็นเหตุใกล้ให้เกิด สมาธิ

ถ้าอย่างนั้น การทีคนไปดูภาพยนต์ทีชื่นชอบ ได้ฟังเพลงทีชื่นชอบ ได้ดูภาพทีชื่นชอบ ได้อยู่กับคนรักทีชื่นชอบ ได้รับประทานอาหารทีชื่นชอบ ก็น่าจะได้สมาธิซิ

มิใช่อย่างนั้นเลยครับท่านนักภาวนา

ความสุขทีเป็นเหตุใกล้ให้เกิดสมาธินั้น เป็นความสุขทีไม่เจือด้วยโลกีย์ ซึ่งอาการของความสุขแบบนี้ คือ อาการทีไม่มีทุกข์และไม่มีสุข ต่างหาก

เมื่อมีความคิดใด ๆ ในสมองเกิดขึ้น ตอนนั้นอาจจะมีสุขแบบโลกีย์หรืออาจมีทุกข์อยู่ก็ได้
ยิ่งการพยายามกดข่มจิต ไม่ให้คิด นั้นคือ การมีความคิดทีจะกดข่มจิตแล้ว ซี่งการสร้างความคิดแบบนี้ สมาธิ จะไม่มีทา่งเกิดขึ้นได้เลย

แล้วสมาธิจะเกิดได้อย่างไรกัน

เมื่อนักภาวนาได้หมั่นเจริญมรรค 8 อันมีอริยสัจจ์ 4 เป็นแม่บทไปพอสมควร จิตจะเริ่มมีกำลังตั้งมั่นแห่งสัมมาสติสัมมาสมาธิ แล้วอาการแห่งไม่มีทุกข์และไม่มีสุข ก็จะสามารถเกิดขึ้นได้เอง เมื่ออาการแห่งไม่มีทุกข์ไม่มีสุข ได้เกิดขึ้นในขณะเดียวกับการมีสติสัมปชัญญะพร้อม สมาธิก็จะเกิดแว๊บขึ้นได้ ซึ่งการเกิดสมาธิแบบนี้ จะต้องเกิดเอง ไม่มีทางทำให้เกิดสมาธิแบบนี้ได้เลย

เมื่อเกิดสมาธิขึ้น ผลทีสังเกดได้ทันทีคือ มีอาการแห่ง กายเบา จิตเบา (ภาษาพระเรียกว่า กายลหุตา จิตลหุตา ) ซี่งนักภาวนาทีเกิดสมาธิขึ้นจะรู้ได้ทันทีและรู้ได้เองในอาการแห่งกายเบา จิตเบานี้

นอกจากอาการกายเบา จิตเบาแล้ว ยังมีอาการแห่งจิตทีปลอดโปร่ง และจะรู้/เห็น สภาวะธรรมบางอย่างทีไม่เคยพบเห็น ไม่เคยรู้มาก่อนได้ด้วย ซึ่งอาการแห่งการรู้สภาวะธรรม มักจะเกิดได้ไม่นานนัก อาจเป็นเพียงแว๊บหนี่งสั้น ๆ หรือ อย่างเก่งก็ไม่เกิน 5 นาทีแล้วก็จะหายไป แต่อาการแห่งจิตใจทีปลอดโปร่ง ปราศจากทุกข์ ปราศจากสุขในโลกีย์ นั้น อาจจะปรากฏได้นานเป็น ชั่วโมง เป็นวัน ๆ หรือ เป็นอาทิตย์ ๆ ก็ได้ ขึ้นอยู่กับกำลังจิตของนักภาวนาแต่ละคน แล้วต่อมาความปลอดโปร่งแห่งการไม่มีทุกข์ ไม่มีสุขในโลกีย์ ก็จะเสื่อมลงไป กลับมาเหมือนเดิมอีก นีคือความไม่เที่ยงแห่งสมาธิ

เมื่อสมาธิไม่เที่ยงก็จริง แต่ผลของสมาธิ คือ การทีจิตเกิดปัญญารู้แจ้งเห็นจริงได้ นี่คือสิ่งประเสริฐทีจะทำให้นักภาวนามีปัญญาเพิ่มขึ้นไปอีกหนี่งระดับ

การเกิดของสมาธิแบบนี้ ไม่ใช่เกิดได้บ่อยๆ และทำให้เกิดก็ไม่ได้ด้วย นักภาวนาเพียงหมั่นเจริญสติปัฏฐานตามมรรค 8 แล้วรอเวลาให้สมาธิเกิดขึ้นเอง ปัญญาทีเกิดเพราะสมาธิก็จะค่อยๆ เจริญงอกงามต่อไป จนถีงระดับแห่งการไม่ยีดมั่นถือหมั่นอีกต่อไปได้ ซึ่งต้องใช้เวลาบ่มเพาะนานพอสมควร

ท่านอาจสงสัยว่า สมาธิแบบนี้ทีว่า เกิดได้นานเป็นชั่วโมง ๆ เป็นวัน ๆ เป็นอาทิตย์ นีต้องนั่งสมาธินานอย่างนั้นเลยหรือ
ผมขอเฉลยว่า ไม่ใช่อย่างนั้นครับ สมาธิแบบนี้ เกิดได้ในทุกอิริยาบท ไม่จำเป็นว่า ต้องนี่งสมาธิเท่านั้นจึงจะเกิดสมาธิได้ การเกิดขึ้นของสมาธิแบบนี้ จะเกิดเมื่อไร นักภาวนาไม่มีทางคาดเดาได้เลย จู่ ๆ จะเกิดมันก็เกิด ไม่เลือกอาการว่าจะต้องนั่งสมาธิเท่านั้น และพอเกิดแล้ว จะอยู่ในท่าใดของร่างกายก็ได้เช่นกัน ไม่จำเป็นว่า ต้องนั่งสมาธิต่อเพื่อให้สมาธิคงตั้งอยู่ได้

เมื่อท่านรู้แล้วว่า สมาธิเกิดได้อย่างไร อาการเป็นอย่างไรแล้ว ท่านนักภาวนาก็น่าจะลองพิจารณาตัวเองว่า สิ่งทีตนกำลังทำอยู่แล้วเข้่าใจว่า กำลังทำสมาธิ ท่านนักภาวนาทำอย่างนี้มานานกี่ปีกันแล้ว และสมาธิเกิดขึ้นจริงๆ ได้แล้วหรือไม่ประการใด

กา่รสร้างเหตุด้วยการเจริญอริยมรรคมีองค์ 8 ทีตรงทางเท่านั้น จึงจะเป็นเหตุให้เกิดสมาธิ แล้วผลของสมาธิ จะไปให้จิตรู้เห็นสภาวธรรมอันเป็นปัญญาเพื่อการพ้นทุกข์ได้ต่อไป

จำง่าย ๆ ครับว่า
สมาธิ เกิด เมื่อหมดความตั้งใจ




Create Date : 09 มิถุนายน 2557
Last Update : 9 มิถุนายน 2557 8:32:36 น. 0 comments
Counter : 1182 Pageviews.

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะ VIP Friend
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

BlogGang Popular Award#13


 
นมสิการ
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 126 คน [?]




หลักปฏิบัติ ...รู้สึกตัว ผ่อนคลาย เฉย ๆ สบาย ๆ

มากกว่า 20 ปีที่ไปหลงทำสมถภาวนาแบบสมาธิแบบฤาษีโดยที่ไม่รู้จักกับคำว่า อะไรคือสัมมาสติ สัมมาสมาธิ ผลที่ได้คือความสงบขณะกำลังนั่งสมาธิจนตัวนิ่งแข็งเป็นก้อนหิน แต่ผลข้างเคียงตามมาก็คือการเป็นคนเจ้าโทสะอย่างรุนแรงขณะเวลาไม่ได้นั่งสมาธิ และ ที่อยู่ในชีวิตประจำวัน....

จนได้พบกัลยณมิตรแดนไกล ที่ได้ชักนำให้มารู้จักวิธีปฏิบัติแบบหลวงพ่อเทียน จนได้พบกับพระอาจารย์ในสายหลวงพ่อเทียน ที่ผมได้เรียนการปฏิบัติจากท่าน จนเข้าใจว่า สัมมาสติ สัมมาสมาธิ คืออะไร แล้วลงมือฝึกฝน การปฏิบัติก็รุดหน้าและได้ลิ้มรสสิ่งบริสุทธิในจิตใจอันเป็นผลจากการปฏิบัติด้วยเวลาเพียง 5 ปี

ธรรมปฏิบัติจากฆราวาสเขียนเป็นสิ่งที่ยอมรับได้ยากในสังคมไทย ผมรู้ได้จากที่เขียนใน blog ผมได้พบกับการก่อกวนใน blog การเขียนเหน็บแนม กระแหนะกระแหน ตำหนิการการปฏิบัติที่ผมเขียนใน blog ว่าผิดทาง เขียนแบบคาดเดาเอา ไม่รู้จริง ให้ผมหยุดเขียนแนวนี้ได้แล้ว และไปโมทนาสาธุแนะนำการปฏิบัติสมาธิแบบฤาษีให้กับผมอีกว่านี่คือทางที่ถูกต้อง ...

บทความใน blog จึงเกิดขึ้นมา เพื่อแบ่งปันประสบการณ์ในการภาวนา
แก่ผู้อื่นที่กำลังเดินทางในสายแห่งอริยมรรคนี้

เมื่อท่านได้เข้ามาอ่านข้อเขียนใน blog กรุณาอย่าได้เชื่อผมจนกว่า ท่านได้ทดลองปฏิบัติแล้วและพิสูจน์ด้วยตัวท่านเอง

**กรุณา .อย่า.ได้บริจาคเงินให้ blog ผมทาง e-wallet ครับ **

******
บทความต่าง ๆ ใน blog นี้
ขอสงวนสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
ห้ามนำไปดัดแปลง ลอกเลียน หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาต

****
Friends' blogs
[Add นมสิการ's blog to your web]
Links
 
MY VIP Friend


 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.