happy memories
Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2557
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
25 สิงหาคม 2557
 
All Blogs
 

แว่นตากรอบทอง


63-แว่นตากรอบทอง

ชื่อภาพ : วัดจันทร์
สถานที่ : อ.กัลยาณิวัฒนา เชียงใหม่
เทคนิค : สีน้ำบนกระดาษ
ขนาด : ๒๘ x ๓๘ เซนติเมตร




แว่นตากรอบทอง



คุณที่รัก


ว่าที่จริงผมก็พอมีน้องนุ่งนักเพลงชนเผ่าที่พอมักคุ้น เอ่ยชวนหลายครั้ง ว่าจะ-ว่าจะ หลายคราก็ไม่ได้โผล่หน้าไปสักที จังหวะไม่เหมาะและถนนหนทางที่แสนหฤโหดนั่นแหละเป็นตัวกั้น


วันนี้จังหวะดี มีเส้นทางตัดใหม่ ที่ลือว่า โหดน้อยกว่าข้ามเทือกถนนธงชัยเข้ามาทางสะเมิง แม่แจ่ม ซ้ำยังราดยางใหม่เอี่ยมจากปากทางด่านตรวจปายไปแค่ ๕๙ กิโลเมตรเท่านั้น


หลังจากเสร็จธุระ(ของความรู้สึก)แล้ว ผมจึงไม่รีรอที่จะหักพวงมาลัยเข้าไป


อำเภอกัลยาณิวัฒนา เป็นอำเภอใหม่ล่าสุดอันดับที่ ๘๗๘ ของประเทศไทย เดิมทีเรียกว่า อำเภอวัดจันทร์เฉลิมพระเกียรติ ต่อมาเมื่อวันที่ ๗ กรกฎาคม ๒๕๕๒ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ได้พระราชนามใหม่เป็นอำเภอกัลยาณิวัฒนา ประกอบไปด้วยสามตำบลใหญ่ คือ ตำบลวัดจันทร์ ตำบลแจ่มแดด ตำบลแจ่มหลวง ซึ่งก่อนหน้านี้ขึ้นอยู่กับอำเภอแม่แจ่ม


ผมค้างคาใจมาหลายสิบปีแล้ว เพราะเป็นแห่งหนเดียวของอำเภอในเชียงใหม่ ที่ผมยังไปไม่ถึง ที่แม่แจ่ม ผมไปอ้างว้างค้างแรมอยู่หลายครั้ง ตั้งใจว่าจะฝ่าไปครั้งหนึ่ง รถก็แพ้แก่ดอยสูง ต้องยอมยกธงขาว


ครั้งนี้จึงเหมือนฝันที่เป็นจริง ผมยืนนิ่งนาน ต่อหน้าวิหารอันเก่าแก่ของวัดจันทร์ ชื่นมื่นมากครับคุณ...การก่ออิฐถือปูน ผสมเสาดั้งตั้งไม้นี้ มีให้เห็นในพุทธสถานทุกประเทศแถบลุ่มแม่น้ำโขงเรา โดยเฉพาะแถบถิ่นล้านนาที่ป่าไม้อุดมสมบูรณ์ ปูนซีเมนต์ยังไม่มีใครคิดค้น ดงดอยดำสุดหล้าฟ้าหลั่งยังเป็นปราการกั้นในการขนส่งวัสดุก่อสร้าง ไม้และดินเผาจึงมีบทบาทสูง


วิหารหลังนี้ยังมุงหลังคาแป้นเกล็ด คงสภาพสมบูรณ์ดีอยู่


โดยส่วนตัว ผมชื่นชมศิลปกรรมพื้นบ้านพื้นเมืองอยู่แล้ว สิ่งปลูกสร้างของชนเผ่าต่าง ๆ ล้วนมีเสน่ห์เฉพาะ ไทยวน ไทยอง แถวบ้านโฮ่ง ป่าซาง ลำพูน ลำปางหลวง ชาวลื้อแถวเชียงคำและแถวท่าวังผา น่าน มีรูปโฉมเฉพาะ แม้จะเหมือนกันในรายละเอียด


และฝีมือช่างพื้นเมืองชาวปกาเกอะญอแถบนี้เช่นกัน ฝีมือซื่อใส ไม่ปรุงแต่งประดิดประดอยอะไรรุงรัง ทรวดทรงวิหารออกกลาง ๆ ไม่เล็กมาก หลังคาไม่ชดช้อยซ้อนกันหลายชั้นหรือชักนาคลากดิ่งเชิงชายมาเตี้ยเช่นโบสถ์วิหารล้านนา


ที่ฮือฮาก็คือช่องแสง ที่ฉลาดสร้าง ตรงหน้าบรรณนั้นประดับกระจกสีชา ตามแบบนิยมเชิงช่างพม่าที่แผ่รสนิยมครอบคลุมช่างพื้นเมืองเหนือ


ตรองแล้วก็ดูสอดรับกับที่คนเฒ่าคนแก่ที่นั่นเล่าว่า วัดนี้สร้างมานานกว่า ๓oo ปีแล้ว โดยชนเผ่าลัวะ เมื่อลัวะล่มสลาย วัดก็กลายเป็นวัดร้าง จนต่อมามีภิกษุชาวพม่านาม 'อุตตมะ' ธุดงค์มาพบ ก็จึงเป็นหัวแรงแข็งขันบูรณปฏิสังขรณ์เป็นครั้งแรก ยังไม่เสร็จสิ้น ท่านลากลับไปเยี่ยมบ้านที่พม่า อาพาธหนัก ถึงแก่มรณภาพระหว่างทาง ต่อมาปีพ.ศ. ๒๔๗๓ นักบุญแห่งล้านนาคือ 'ครูบาศรีวิชัย' ก็มาบูรณะต่อ


คุณสังเกตปูนปั้นเทวดา-นางฟ้าที่หน้าวิหาร ก็คงพยักหน้า เพราะนั่นคือขนบนิยมหรือพุทธศิลป์สมัยครูบาศรีวิชัย ต้องประดับหัวเสากำแพงวัดด้วยเทพ-เทวดาให้ปกปักรักษาเขตอาราม


น่าชื่นใจแทนพี่น้องที่นั่น ช่องแสงที่ช่างพื้นบ้านพื้นเมืองคิดสร้างสรรค์นั้น ปัจจุบันกลายเป็นจุดขายลายเซ็นของวัดบ้านจันทร์ ดาราของเมืองกันดารบ้านป่า นอกเหนือจากป่าสนและดอยสูง


ปัจจุบันมีการสร้างวิหารใหม่ด้วยไม้สักทั้งหลัง ดูมั่งคั่งอลังการเกินวิหารหลังเก่านัก และเชื่อแน่ว่า วัตถุทำนำเงิน-คงไม่หยุดรุกกิเลสเพียงแค่นั้น...


ผมลองแวบเข้าไปดูห้องสมุดของชุมชนที่อยู่ข้าง ๆ วัด เห็นหนังสือหนังหา นิตยสารทันสมัย มากมายครบครัน ผมก็รู้สึกตื้นตันใจแทนพี่น้องชนเผ่า


ก็เลือกกันเอาเอง ระหว่างความมั่งคั่งทันสมัยกับความสุขสงบงามทางจิตใจ เลือกให้พอเหมาะพอดีกับวิถีชีวิตของท่านเถอะครับ



เรื่องและภาพ โดย พิบูลศักดิ์ ละครพล
จากคอลัมน์ "ผ่านตามาตรึงใจ" นสพ.กรุงเทพธุรกิจวันอาทิตย์ ๒๔ ส.ค. ๒๕๕๗
เฟซบุคกรุงเทพธุรกิจวันอาทิตย์









คุณพิบูลศักดิ์ลงภาพสีน้ำงาม ๆ และถ้อยคำเพราะ ๆ ใน เฟซบุค
เห็นแล้วชอบมาก ๆ ขออนุญาตเอามารวมกับบล็อกนี้ด้วยกันค่ะ










คุณไม่อาจเป็นอื่น
อย่าให้ใครตัดเส้นเอ็นข้อเท้าของจุดยืน
ที่อยู่ใต้ส้นตีนล่ะ


๑๕/๘/๒o๑๔
(หยิบภาพฝนไล่มาให้ชม อารมณ์กวีระเหิดไปหมดแล้ว-อย่าฝืนต่อ)













เสียงผิวปากในสายฝน


ละทิ้งขื่อคา-พันธนาการชีวิตไว้เบื้องหลัง
เสียงระฆังเหนือยอดโบส์ถในหมู่บ้านไหนสักแห่ง
กังสดาลเปลี่ยวในสายลม,
ฤดูฝนบนภูเขา,หอมกรุ่นกระไอดิน,ชื่นกลิ่นหญ้าเปียก
และฤดูใบไม้ร่วงในดวงตาของใครบางคน
ในห้องแคบอับชื้น และตู้เสื้อผ้าขึ้นรา....
ในสนามหญ้าอีกผืน...บนโลกอีกใบ....
ที่ไม่มีหญ้าเจ้าชู้ คอยติดชายขากางเกง


เขาผิวปาก
เป็นเพลงเพ้อฝัน


๑๖/๘/๒o๑๔
ภาพเก่า คิดถึงบาหลี-คินตามณีสีฟ้า














คุณจะฝ่าฟันข้ามยอดคลื่นไปได้ ถ้าคุณไม่ยอมถูกซัดจนจมดิ่ง


"มีสถิติเป็นจำนวนมากในโลกนี้
ซึ่งจะไม่มีวันถูกทำลายตลอดไป
สิ่งเหล่านั้นคือครั้งแรก.."
เออร์เนสต์ เฮมมิงเวย์


ขณะตื่นเต้นกับการได้เจอะเจอภาพหน้าแรกในสมุดโปสการ์ดเก่าในกล่องความทรงจำ
ถ้อยคำของนักเขียนผู้ยิ่งยงอยู่ในดวงใจเสมอมาก็กังวาน
ส่งผลให้ผิวน้ำในบึงที่สะท้านกระเพื่อม ก็คืนกลับเป็นนิ่งสงบสงัด


นี่คือสัจธรรมของชีวิต มีผู้คนมากมายเจอคลื่นลูกใหญ่โถมสาดซัดเข้าหา
ทั้งที่คาดหมายไว้ล่วงหน้าหรือโดยจู่โจมก็ตาม นั่นคือชะตากรรมที่ต้องเชิดหน้า
หาทางเยียวยาบำบัดปัดเป่าให้มันบรรเทาเบาบางลงแบบนักเลงผู้โชนรอยแผล


คุณจะฝ่าฟันข้ามยอดคลื่นไปได้ ถ้าคุณไม่ยอมถูกซัดจนจมดิ่ง
๑๙/๘/๕๗














เพียงภาพผ่านและความทรงจำ


เราทุกคนก็ล้วนแล้วขมักเขม้นเขียน-วาดเรื่องราวของตัวเอง
ลงบนกระดาษ และแคนวาสแห่งชีวิต
เลือกเอา ว่าจะถูกใส่กรอบทองประดับผนัง
หรือถูกเขาโยนทิ้งถังขยะ
๑๙/๘/๕๗


พบภาพไม่ใช้ในไฟล์เก่าที่กาลเวลาทำลายให้เสียหายไปค่อนครึ่ง
ไม่อยากเช่ื่อว่าภาพขี้เหร่ที่ทิ้งไปแล้วภาพหนึ่ง จะตรึงตาและแทงใจ


"เราไม่อาจแก้ไขอดีตอันเลวร้ายได้
แต่เราวาดปัจจุบันวันนี้ใหม่ ให้ดีได้"







บล็อกนี้อยู่ในหมวดศิลปะค่ะ



บีจีจากคุณเนยสีฟ้า กรอบจากคุณsomjaidean100

Free TextEditor




 

Create Date : 25 สิงหาคม 2557
0 comments
Last Update : 25 สิงหาคม 2557 22:39:10 น.
Counter : 877 Pageviews.


haiku
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 152 คน [?]




New Comments
Friends' blogs
[Add haiku's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.