'หัวใจ๋ข้า หัวใจ๋เจ้า ห้อยอยู่เก๊าเดียวกั๋น' *
*คลิกเพื่ออ่านคำแปลเจ้า :)
~ตราบสิ้นอสงไขย : สายสัมพันธ์ยาวนานข้ามชาติภพ โดย "น้ำฟ้า" ~






ตราบสิ้นอสงไขย
ผู้เขียน : น้ำฟ้า
ผู้พิมพ์ : สนพ.อรุณ (ครั้งแรก ต.ค. ๒๕๕๗)
๔๓๕ หน้า ราคา ๓๔๕ บาท


โปรยปกหลัง (เรื่องย่อ) :


"เอื้องลดา" นางเอกสาวสวยเดินทางไปถ่ายทำละครยังจังหวัดเชียงใหม่
แต่กลับเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น เมื่อพลังลึกลับนำพาดวงจิตของเธอ
ให้ย้อนกลับไปยังปีพ.ศ.๒๐๑๕
อันเป็นรัชสมัยของพระเจ้าติโลกราช มหาราชแห่งล้านนา

ณ ที่แห่งนั้นเธอได้พบกับ "เจ้าศรีหิรัญ" ชายหนุ่มรูปงาม
ซึ่งทำให้เธอนึกถึง "นทีดล" เจ้าของรีสอร์ตที่เธอพำนัก ณ เชียงใหม่

ในขณะที่เอื้องลดาเฝ้าตามหาเหตุผลที่ทำให้เธอต้องหลุดมาอยู่ในอดีตกาลแต่เพียงลำพัง
เจ้าศรีหิรัญผู้ซึ่งเฝ้ารอเธอมานานหลายร้อยปีก็ยังคอยปกป้อง และอยู่เคียงข้างเธอไม่ห่าง
ทำให้หัวใจของเธอมาหยุดอยู่ที่เขาผู้เป็นรักแรกและรักเดียวตลอดกาล
แม้เนิ่นนานนับอสงไขย...ก็ไม่มีวันลืมเลือน






เรื่องราวโดยย่อก็ประมาณคำโปรยปกด้านบนนั่นเลยค่ะ
เพิ่มเติมอีกนิด ๆ ละกัน...

ก่อนที่เอื้องลดาจะเดินทางไปถ่ายละครที่เชียงใหม่
เธอก็ได้รับแหวนนากวงหนึ่งจากคุณปู่สุนทรที่เธอให้ความเคารพนับถือเสมอญาติผู้ใหญ่
คุณปู่ย้ำกับเธอว่าให้ใส่ติดตัวไว้ตลอดเวลา เพราะแหวนจะช่วยปกป้องเธอจากเภทภัยต่าง ๆ

ที่เชียงใหม่เธอได้พักที่พิงครัตน์รีสอร์ตที่มี 'นทีดล' ชายหนุ่มรูปงามเป็นเจ้าของ
ทันทีที่ได้พบหน้าและสบสายตา ทั้งคู่ก็รู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาด...

วันหนึ่ง หลังการถ่ายทำ เอื้องลดาถูกทำร้ายที่สถานที่โบราณใกล้ที่พักจนหมดสติไป
ช่วงนั้นเองที่ดวงจิตของเธอหลุดลอยข้ามมิติย้อนเวลาไปยังยุคสมัยกว่าห้าร้อยปีผ่าน...
ที่นั่น...เธอกลายเป็นเจ้าเอื้องนวลธิดาสาวคนเดียวของเจ้าสัมฤทธิ์กับเจ้าเกดวดีผู้มีตำแหน่งสำคัญแห่งเมืองนพบุรีศรีนครพิงค์เชียงใหม่
เจ้าเอื้องนวลมีคู่หมายแล้วคือเจ้าสะหลีไชย หลานชายของพระเจ้าติโลกราช มหากษัตริย์แห่งราชวงศ์มังราย

ท่ามกลางความสับสน เอื้องลดาอาศัยความเป็นดาราเจ้าบทบาท แสดงตัวเป็นเจ้าเอื้องนวล
ผู้ซึ่งในช่วงเวลานั้นก็เพิ่งจะถูกทำร้ายโดยเจ้าจอมหอมุกได้อย่างแนบเนียนพอสมควร
โดยที่ใคร ๆ ต่างเข้าใจว่าเจ้าเอื้องนวลความจำเสื่อมเนื่องมาจากการถูกทำร้าย

และทีนั่นเอง เธอก็ได้พบกับเจ้าศรีหิรัญ ดวงวิญญาณที่ทำหน้าที่เป็นองค์อารักษ์แห่งเวียงเชียงใหม่
พร้อมทั้งเด็กน้อยฝาแฝดชาย-หญิง หมากแก้วและหมากคำ ที่คอยตามติดคอยให้การช่วยเหลือเธอ

เจ้าศรีหิรัญได้นำพาเธอย้อนเวลาไปอีกภพชาติหนึ่งซึ่งล่วงเลยไปกว่าพันปี...
เพื่อบอกเล่าถึงความเป็นมาและความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเขาในอดีตกาล
ครั้งนั้น เธอเกิดเป็นเอื้องฟ้า ธิดาบุญธรรมของพ่อครูอินถา
ครูสอนดาบของเจ้าศรีหิรัญ เจ้าราชบุตรแห่งเมืองอนันตกาล
และกำลังจะได้ขึ้นครองเมืองเป็นพ่อพญาในครานั้น
เจ้าศรีหิรัญมีคู่หมายแล้ว และต้องสมรสกับนางเพื่อความเป็นปึกแผ่นของบ้านเมือง
แต่เขามีใจรักในเอื้องฟ้าจึงพาเข้าเวียงด้วย พร้อมแต่งตั้งให้เป็นชายาอีกหนึ่งคน
สร้างความไม่พอใจให้เจ้าสร้อยสุรีย์ ชายาเอกเป็นอย่างยิ่ง จึงหาเรื่องกลั่นแกล้งเอื้องฟ้าต่าง ๆ นานา

...............

แม้จะได้รับรู้ถึงอดีตชาติของตัวเอง เมื่อครั้งที่เกิดเป็นเอื้องฟ้าแล้ว
แต่เอื้องลดาก็ยังไม่วายสับสนว่าการที่เธอต้องย้อนเวลามาอยู่ในร่างของเจ้าเอื้องนวลนี้เป็นไปด้วยเหตุใด
และทำอย่างไรเธอถึงจะได้กลับไปยังยุคสมัยที่เธอจากมา...
ในช่วงเวลานั้น เธอก็ได้รับรู้ถึงเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง
จนมาถึงจุดคับขันเมื่อเจ้าพ่อเจ้าแม่ของเจ้าเอื้องนวลจะให้เธอเข้าพิธีแต่งงานกับเจ้าสะหลีไชยเสียที...
ในตอนนั้นเอง เธอก็ถูกปองร้ายโดยคนที่เธอคาดไม่ถึงมาก่อน

มาร่วมลุ้นและเอาใจช่วยเอื้องลดากันค่ะ ว่าในที่สุดแล้วเธอจะสามารถเอาตัวรอด
ข้ามผ่านกาลเวลากลับมายังโลกที่เธอคุ้นเคยได้หรือไม่...






เมาท์มอยหลังอ่าน...
(สาบานนะว่าข้างบนนั่นคือ..."เรื่องย่อเพิ่มเติมอีกนิด ๆ"ที่หล่อนบอกตอนต้น...? แหะ ๆ )

อย่างไรก็ดี เรื่องย่อ(ยาว ๆ )ที่เล่าไปนั่นเป็นเพียงเศษเสี้ยวเดียวของเรื่องราวทั้งหมดจริง ๆ ค่ะ
เพราะนอกจากปมย้อนภพข้ามมิติของนางเอกแล้ว
ยังมีเหตุการณ์ต่าง ๆ อีกมากมายที่ไม่สามารถเล่าได้จนจบสิ้น

นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายรักโรแมนติกแบบ...พารานอร์มอล
มีเรื่องราวของการข้ามภพข้ามชาติที่แอบอิงตำนานเรื่องเล่า
ของชาวล้านนาย้อนไปไกลถึงกว่าพันปีนู่น

เรื่องราวส่วนใหญ่จะเดินเรื่องผ่านนางเอก-เอื้องลดา
อาจจะแบ่งช่วงเวลาเป็นสามช่วง คือเอื้องลดาในยุคปัจจุบันที่มีบทบาทเป็นนางเอกสาว
แม้จะเกิดและเติบโตในกรุงเทพ แต่เธอก็มีคุณยายเป็นชาวเชียงใหม่
และมีความสนใจศึกษาในเรื่องของโบราณคดี และชอบของเก่าตั้งแต่เรียนอยู่มหาวิทยาลัย

ช่วงที่สองคือช่วงที่ดวงจิตของเอื้องลดาพลัดเข้าไปอยู่ในร่างของเจ้าเอื้องนวล...
ซึ่งเป็นอดีตชาติของเธอเอง และมีชีวิตอยู่ในพ.ศ.๒๐๑๕
ทำให้เธอได้พบและผูกพันกับเจ้าศรีหิรัญ

และเจ้าศรีหิรัญนี่เองที่นำเธอย้อนเวลาไปอีกช่วงหนึ่ง...ปีพ.ศ.๑๕๐๐ นู่น...
อันเป็นชาติภพที่เธอเกิดเป็นเอื้องฟ้า - ชายาของเขา...เจ้าราชบุตรแห่งเมืองอนันตกาล

ว่าโดยพล็อต การเล่าเรื่องและสำนวนภาษาของผู้เขียนแล้ว ส่วนตัวชื่นชอบในระดับหนึ่งค่ะ
อ่านได้ลื่นไหล ชวนลุ้น น่าติดตามดี มีบอกเล่าข้อมูลในเชิงประวัติศาสตร์ล้านนา
แถมด้วยตำนาน คติความเชื่อต่าง ๆ ที่น่าสนใจของคนโบราณทางเหนืออยู่มากมาย
คิดว่าผู้เขียนคงต้องทำการบ้านมาแล้วเป็นอย่างดี...
สำนวนภาษาก็อ่านง่าย แม้คนที่ไม่คุ้นกับภาษาเหนือหรือคำเมืองเลยก็ไม่น่าจะสะดุดอะไร...

จะมีก็แต่คนอ่านที่เป็นคนเหนือ หรือคนเมียงแต๊ๆ นี่แหละค่ะ
ที่บางช่วงบางตอนอ่านแล้วมันเกิด"อิกขะหลิกใจ๋ "(ตงิด ๆ ใจ)นิด ๆ
อย่างเรื่องของการย้อนชาติข้ามภพของนางเอก ส่วนตัวรู้สึกว่า...มันยังไม่เนียนพอ
จู่ ๆ ก็ย้อนอดีตไปถึง ๕๐๐ กว่าปี จากนั้นก็ยังมีการย้อนไปอีก ๕๐๐ กว่าปีเช่นกัน
แล้วช่วงเวลาระหว่างกลางสองช่วงนั้นหายไปไหน...

ในแต่ละช่วงของการพบกันของคู่พระ-นาง บางครั้งคนเขียนมีการแซมด้วยบทค่าว...
ปกติตัวเองจะชอบนะคะ นิยายที่มีบทกวี ไม่ว่าจะประเภทไหน...
และความที่ตัวเองเคยคลุกคลีกับ'คนบ่าเก่า' พอสมควร
อ่านคำค่าวคำเครือมาก็ไม่น้อย เคยถึงขั้นหัดแต่งค่าวมาแล้วด้วย...
ขอบอกตรง ๆ ว่าบทค่าวในนิยายเรื่องนี้มันยังไม่ใช่อะค่ะ(เฉพาะสำหรับตัวเองนะคะ)
มันยังอ่านสะดุด ๆ ไม่เป็นธรรมชาติเท่าที่ควร ถ้อยคำที่ใช้มันไม่"เก่า"พอทีจะเชื่อได้ว่าเป็นสำนวนของคนในยุคโบราณจริง ๆ
อย่าว่าแต่ย้อนไปถึงห้าร้อยหรือพันปีเลย
แค่ย้อนไปถึงยุคที่บทกวีประเภทค่าวเฟื่องฟูเมื่อสองร้อยกว่าปีมานี้ก็ไม่ใช่แล้วล่ะค่ะ
(พญาพรหมโวหาร กวีเอกแห่งล้านนามีชีวิตอยู่ในช่วงต้นรัตนโกสินทร์)
บทกลอนที่แทรกมาตอนที่เอื้องลดาจะต้องพรากจากเจ้าศรีหิรัญนั่นเสียอีกที่ยังจะให้ความรู้สึกตรึงใจกว่า...
อ่านแล้วสะท้อนสะเทือนอารมณ์ได้ลึกซึ้งกว่า

ก็แค่ความรู้สึกส่วนตัวนิด ๆ ของคนอ่านคนหนึ่งเท่านั้นแหละค่ะ
โดยรวมแล้ว ถือว่าเป็นนิยายที่น่าอ่านเล่มหนึง จะอ่านเอาเพลินก็ได้
อ่านเอาสาระก็มีให้เก็บเกี่ยวไม่น้อย...
แถมยังมีข้อคิดว่าด้วยเรื่องของกฏแห่งกรรมให้ฉุกคิดและตระหนักรู้อยู่พอประมาณเลยทีเดียว

อ่านจบแล้วหยิบมาเล่าขาน ชวนอ่านเป็นการเปิดศักราชบล็อกนิยายของปีนี้ค่ะ

ป.ล.นิยายเล่มนี้เป็นหนึ่งในซีรีส์ชุด"ร้อยรักข้ามเวลา" ซึ่งมีอยู่สองเล่ม
อีกเล่มหนึ่งคือเรื่อง"หนึ่งใจนิรันดร์" ร้อยเรียงโดย"ทักษิณา" ซึ่งขออนุญาตแปะโป้งไว้ก่อนนะคะ
ได้อ่านเมื่อไหร่จะหยิบมาเล่าต่อกันค่ะ











Create Date : 05 กุมภาพันธ์ 2558
Last Update : 5 กุมภาพันธ์ 2558 12:06:44 น. 10 comments
Counter : 2607 Pageviews.

 
เข้ามาอ่านรีวิวครับคุณแม่ไก่ ชื่อเรื่องไพเราะมากเลยครับ นึกถึงเพลง "อสงขัย"ขึ้นมาเลยครับ แนวนี้ผมเคยอ่านแต่เป็นอิงประวัติศาสตร์ล้านนาไปเลย อย่าง แต่ปางบรรพ์ ของคุณบุญวรรณี อีกชุดหนึ่งจะเป็นพีเรียด เวียงแว่นฟ้า - หนึ่งฟ้าดินเดียว ของ กฤษณา อโศกสิน ครับ (ส่วนขุนหอคำ ยังอ่านไม่จบสักที)


โดย: สามปอยหลวง IP: 122.154.3.131 วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2558 เวลา:12:43:13 น.  

 
ชือเรื่องเพราะมากๆเลยครับ เหมือนเคยได้ยินมาจากที่ไหนสักที่


โดย: PZOBRIAN วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2558 เวลา:13:33:01 น.  

 
ชอบชื่อเรื่องจังค่ะ เรื่องนี้นางเอกวิ่งผ่านกาลเวลาสินะ

ขอบคุณสำหรับรีวิวค่า

<3


โดย: ออโอ วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2558 เวลา:18:02:02 น.  

 
ชื่อเรื่องอลังการมาก....ไม่เคยเห็นใครใช้คำนี้เลย "อสงไขย"

มาแปะใจให้ค่ะ


โดย: Serverlus วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2558 เวลา:21:10:38 น.  

 
ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตตวยเน้อครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2558 เวลา:23:01:33 น.  

 
แวะมาอ่านรีวิวค่าคุณแม่ไก่ แนวข้ามภพข้ามชาติของนักเขียนใหม่ยังไม่ค่อยได้อ่านเลยค่ะ

แวะมาแปะใจด้วยค่า


โดย: Sab Zab' วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2558 เวลา:23:51:06 น.  

 
เป็นเรื่องที่เล็งไว้ แต่ลืมซื้อ 5555

เจอเล่มอื่นสะกัดดาวรุ้งไปเสียงั้น


พอมาอ่านรีวิวแล้วพึ่งนึกขึ้นได้ 555


แปะใจประจำวันค่ะ


โดย: Prophet_Doll วันที่: 6 กุมภาพันธ์ 2558 เวลา:15:40:50 น.  

 
สวัสดีค่าคุณแม่ไก่^^

เรื่องนี้สนุกดีค่ะ ตอนลงบล็อคได้อ่านไม่ปะติดปะต่อ
ก็เลยซื้อมาแล้วทั้งสองเล่มรออ่านอย่างเดียว^^

หมู่นี้เป็นอะไรก็ม่รู้ ไฟในการอ่านหนังสือเริ่มมอดค่ะ
ไม่ได้มาตามอ่านรีวิวใครเลย สงสัยต้องพักหน่อยแล้วค่อยเริ่มอ่านใหม่

ชุดนี้ปกสวยทั้งสองเล่มเลย ชอบๆค่ะ

ขอบคุณสำหรับรีวิวค่า กระตุ้นความอยากอ่านเพิ่มมาอีกนิด

แปะหัวใจให้คุณแม่ไก่ด้วย เย่



โดย: lovereason วันที่: 6 กุมภาพันธ์ 2558 เวลา:21:04:21 น.  

 
แวะมาอ่านรีวิวเก็บข้อมูลค่ะ

แปะใจค่ะ


โดย: polyj วันที่: 6 กุมภาพันธ์ 2558 เวลา:23:39:07 น.  

 
ความจริงอยากอ่านนิยายแนวเมืองเหนือนะคะ
แต่หลายเล่มแล้วที่อ่านแล้วไม่เข้าใจภาษา ก็เลยยอมถอยออกมาก่อน


โดย: dal IP: 110.77.193.207 วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2558 เวลา:19:36:40 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

BlogGang Popular Award#14


 
แม่ไก่
Location :
ลำปาง Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 181 คน [?]




**หลังไมค์เจ้า**





Cute Clock Click!



เออสิ,มาอยู่ใยในโลกกว้าง
เฉกชลคว้างมาเมื่อไรไม่นึกฝัน
ยามจากไปก็เหมือนลมรำพัน
โบกกระชั้นสู่หนไหนไม่รู้เลย


รุไบยาต ~ โอมาร์ คัยยัม
สุริยฉัตร ชัยมงคล : แปล




Latest Blogs

~ให้รักระบายใจ/"ณกันต์"เขียน ~

~ผมกลายเป็นแมว/Abandoned/Paul Gallico เขียน(ภูธนิน แปล) ~

~พ่อค้าซ่อนกลรัก & หมอปีศาจแสนรัก/"หูเตี๋ย" เขียน(Wisnu แปล) ~

~อาจารย์ยอดรัก/"หูเตี๋ย" เขียน(Wisnu แปล) ~

~จอมโจรพยศรัก/"หูเตี๋ย" เขียน(Wisnu แปล) ~

~ฉันไม่ชอบทั้งโลก ฉันชอบแค่เธอคนเดียว/"เฉียวยี" เขียน(ภิรมณ ประพฤติประยูร/แปล) ~

~อลวนกลสลับร่าง/"เจ๋อมู่" เขียน(เสี่ยวหวา/แปล) ~

~ โลกที่รัก/ Dear World/"Bana Alabed/บานา อัลอาเบด" เขียน ~

~ นางทิพย์/"แก้วเก้า" เขียน ~


สารบัญหนังสือ: รวมลิงก์หนังสือที่รีวิวในบล็อก # ๑ + ๒



Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add แม่ไก่'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.