Room (2015) รูม ขังใจไม่ยอมไกลกัน
''แจ็ค โลกใบนี้กว้างใหญ่มาก ใหญ่เกินกว่าที่ลูกจะเชื่อ''
โลกใบนี้กว้างใหญ่แค่ไหน
บางทีมันจะไม่ใช่แค่เรื่องของขนาด
บางทีมันอาจจะเป็นเรื่องของความรู้สึก
นกบางตัวอยู่ในกรงมาทั้งชีวิต
พอถึงวันที่เจ้าของอยากจะปล่อยมัน
มันกลับบินไปได้ไม่ไกล
ไม่นานมันก็กลับมาหาเจ้าของคนนั้นอีก
สัตว์บางตัวอยู่ในกรงมาตลอดชีวิต
มันไม่เคยรู้เลยว่าโลกจริงๆ ขนาดใหญ่เเค่ไหน
มันรู้เพียงว่าในกรงนั้นคือโลกทั้งใบของมัน
ไม่ต่างจาก 'เด็กชายแจ็ค' ที่เกิดมาในห้องสี่เหลี่ยมไม่กว้าง
แม่ของเขาถูกจับมาที่ขังที่นี่ เลี้ยงดูเเจ็คในห้องนี้
ห้องสี่เหลี่ยมนี้จึงเปรียบเสมือนโลกทั้งใบของเด็กชายเเจ็ค
เขาไม่เคยรู้เลยว่าโลกข้างนอกเป็นยังไง
แม่ของเขาบอกว่าถ้าแจ็คมีอายุ 5 ขวบ จะพาหนีออกไปข้างนอก
แต่บางครั้งตัวของเเจ็คเองก็ยังอยากเป็นเด็กอยู่ในห้องๆ นี้ต่อไป
ตัวหนังจะแบ่งเป็นสองครึ่ง คือช่วงที่ทั้งสองยังอยู่ในห้องสี่เหลี่ยม
กับอีกช่วงก็คือทั้งสองได้ออกมาแล้ว
แม้โลกข้างในจะแคบ โลกข้างนอกจะกว้าง
แต่บางครั้ง สำหรับบางคน ไม่ว่าโลกข้างในกับโลกข้างนอก
มันก็อึดอัดไม่แพ้กัน
หนังเรื่องนี้เป็นหนังดราม่าที่ดีเรื่องหนึ่งเรื่องนะ นำแสดงโดย Brie Larson กับ Jacob Tremblay ซึ่งเล่นดีไม่แพ้กัน
หนังนอกจากเล่นกับประเด็นการเติบโต การเผชิญโลกใหม่แล้ว ยังเล่นเกี่ยวกับประเด็น ''ความผูกพัน'' อีกด้วยนะ
ในทีนี้ ''ความผูกพัน'' มันอาจไม่ได้หมายถึง ''ผู้คน'' อย่างเดียวนะ
บางครั้งมันก็อาจจะหมายถึง ''สิ่งของ'' หรือ ''สถานที่'' ด้วยก็ได้
ในหนังจะมีซีนที่ ''เด็กชายแจ็คต้องร่ำลาสิ่งของที่เคยเป็นของเขา ตอนนั้นหนังทำได้ดี จนสามารถเรียกน้ำตาใครหลายๆ คนได้ ไม่แพ้กับการจากลาใครบางคนเลยนะ''
ดูจบแล้วยังเคยคิดว่า ''ถ้าวันหนึ่งเราต้องย้ายที่อยู่ ย้ายคนในครอบครัว คนที่เรารักทุกคน ไปอยู่ด้วยกัน อีกเมืองหนึ่ง ต่อให้ที่ๆ เราจากมา มันจะไม่เหลือใครให้เรากลับไปหาแล้ว แต่สถานที่นั้นยังเป็นสถานที่ในความทรงจำ เป็นสถานที่ๆ เรายังอยากกลับบ้านเยี่ยมมันทุกครั้งที่ยังมีโอกาส''
ผมเชื่อแบบนั้นจริงๆ นะ และหนังเรื่องนี้ก็เล่นประเด็นตรงนี้ได้ดีมากๆ
คะแนนความชอบส่วนตัว 8/10