Companion (2025) คอมแพเนียน
ตอนเห็นพล็อตเรื่อง Companion แรกๆ ในใจก็คิดว่า ''เอาอีกแล้วหนังแนวนี้อีกแล้ว'' แนวที่มนุษย์อยู่ดีๆ ชอบไปซื้อหรือนำเข้าเทคโนโลยีหุ่นยนต์มาเพื่อหวังอำนวยความสะดวก หรือเป็นเพื่อนตัวเองที่บ้าน แต่ไปๆ มาๆ หุ่นยนต์ตัวนี้ก็เริ่มพัฒนาตัวเอง เริ่มมีความรู้สึกนึกคิดแบบมนุษย์ จนไปๆ มาๆ ก็กลายเป็นหุ่นอันตราย
คือเราเพิ่งเห็นหนัง Child's Play, M3GAN หรือล่าสุด Subservience ก็เพิ่งเล่นประเด็นนี้ไป จนรู้สึกไม่ค่อยตื่นเต้นกับหนัง Companion แม้ว่ากระแสตอนหนังเข้าฉายจะดีก็ตาม
แต่พอได้มีโอกาสดูหนังเรื่องนี้ ยอมรับเลยว่า ''แม้ประเด็นจะไม่ใหม่มาก แต่มีมุมมองที่ดูไม่ซ้ำกับเรื่องก่อนหน้า และที่สำคัญคือหนังเดินเรื่องสนุกมาก''
ในตอนแรก 'จอช' ไปเจอกับ 'ไอริช' สาวหน้าตาดีที่ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง ทั้งสองตกหลุมรักกัน จนหนังค่อยๆ บอกคนดูว่า 'ไอริช' คือหุ่นยนต์นะ
แต่ทั้งสองก็ได้ใช้ชีวิตด้วยกัน จนเหมือนว่ารักกันจริงๆ ไอริชรักจอชจากใจ เธอไม่เคยรู้ตัวว่า ''จริงๆ แล้วเธอคือหุ่นยนต์ มิใช่มนุษย์'' เธอมีความทรงจำแบบคน รู้ถึงที่มาที่ไปของตัวเอง แต่เธอก็เพิ่งมารู้ว่า ''ความทรงจำทั้งหมดนั้น รวมถึงความรู้สึกของเธอที่มีต่อจอช จริงๆ แล้วล้วนเป็นสิ่งที่ถูกโปรแกรมมาทั้งสิ้น''
นั่นทำให้ต่อให้เธอ ที่แม้จะเป็นหุ่นยนต์ รู้สึกสับสนว่า ''ความรู้สึกที่เธอมีต่อจอชนั้นคือความจริงหรือเปล่า หรือเป็นเพียงแค่สิ่งที่จอชต้องการ บังคับให้เธอเป็น''
จากบทโรแมนติกในช่วงต้น ก็พลิกไปเป็นหนังระทึกขวัญ ไล่ล่า ที่สนุกพอสมควร บางช่วงของหนังแอบไปนึกถึงหนังอย่าง ฅนเหล็ก Terminator อะไรประมาณนั้นเลย
หนังมีลูกเล่น หลากหลายอารมณ์ ตอนจะโรแมนติกก็ทำได้ดี จะระทึกขวัญไล่ล่าก็สนุก จะตลกร้ายจิกกัดก็ทำถึงอีก คือโดยรวมหนังค่อนข้างครบเครื่อง
ด้านนักแสดง Sophie Thatcher แจ้งเกิดจากบทนี้เต็มๆ ส่วน Jack Quaid ก็เล่นได้น่าหมั่นไส้ อยากให้ตายไปเร็วๆ จริงๆ (แสดงดีระดับนั้นเลย)
หนังกำกับโดย Drew Hancock จากเครดิตเก่าๆ ยังไม่ค่อยมีผลงานที่เป็นที่คุ้นตาเท่าไหร่ เพราะแกเน้นทำ TV Series ถ้าจะบอกว่าแจ้งเกิดเวทีใหญ่จากหนังเรื่องนี้ก็ได้อีกเหมือนกัน
คะแนนความชอบส่วนตัว 8/10