จงให้ความสำคัญต่อสิ่งที่ถูกต้อง มากกว่าสิ่งที่ถูกใจ
Group Blog
 
 
มกราคม 2560
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
28 มกราคม 2560
 
All Blogs
 
เส้นทางชีวิต... กว่าจะถึง พันตำรวจเอก ตอนที่ ๑๘





โรงเรียนปิดเทอมใหญ่ตอนสิ้นปีแล้วตั้งหลายวัน ใครต่อใครเขามีคนมารับกลับบ้านกันแล้วหลายคน

โรงเรียนเงียบ มีแต่พวกเด็กกำพร้าที่ต้องอยู่ในโรงเรียน

ผมก็ต้องอยู่ในโรงเรียนกับเด็กพวกนี้

วันหนึ่ง ผมกำลังวิ่งเล่นอยู่กับเพื่อนๆ อยู่ ยายชีผู้ปกครองก็มาตามตัวผม บอกว่า พ่อมารับ ให้เตรียมตัวกลับบ้าน

ห้องพักสำหรับผู้ปกครองที่มารับเด็กนั้น อยู่ที่ตึกนอกบริเวณโรงเรียน

ครูผู้ปกครองบอกว่าพ่อผมคอยอยู่ที่นั่น ให้ผมไปเก็บเสื้อผ้ากลับบ้านได้

ผมไม่ยอมกลับ

ผมวิ่งหนีขึ้นไปหายายชีที่ควบคุมพวกเด็กผู้ชาย

ผมบอกแกว่าผมยังไม่อยากกลับบ้าน ขอให้ผมอยู่ในโรงรียนจนเปิดเทอม ผมไม่อยากไปกับใครทั้งนั้น

แล้วพ่อก็กลับไปโดยไม่มีผมไปด้วย

อีกไม่กี่วัน พ่อก็มาใหม่

คราวนี้ครูผู้ปกครองบอกผมว่า พ่อไม่ได้มาคนเดียวพ่อพายายมาด้วย ยายให้ผมออกไปพบ

พอได้ยินว่ายายมา ผมก็วิ่งตื๋อออกไปที่ห้องเยี่ยม

ยายกอดผมแน่น

ผมรู้สึกว่าน้ำตาของยายหยดลงบนหัวผม แต่ผมไม่ร้องไห้

ผมตั้งใจแล้ว่าผมจะไม่ร้องไห้

ผมเพียงแต่กอดยายแน่น

ผมไม่ได้หันไปดูพ่อเลย

“กลับบ้านเถอะนะลูก ” ยายพูดเสียงสั่นๆ “ กลับไปอยู่กับพ่อเขา เขามารับเอ็งสองหนแล้ว ”

“ ผมจะไปอยู่กับยาย” ผมพูด “ ผมไม่ไปไหน ”

ไม่มีเสียงใครพูดอะไรอีกในห้องเงียบอยู่นาน แล้วยายก็พูดว่า

“ไปเก็บข้าวของเสีย ลูก ไปอยู่กับยายก็เอา ”

ผมผละจากยายโดยไม่ได้หันไปมองพ่อ ผมวิ่งตื๋อไปที่ห้องพักยายชีผู้ควบคุมช่วยผมเก็บของ แล้วดึงผมเข้าไปกอดนิ่ง แล้วก็เอามือตีก้นผมเบาๆ

“ ไป...โรงเรียนเปิดแล้วค่อยกลับมาหาครูอีก ”

แกลุกขึ้นช่วยหิ้วกระเป๋าผม เดินตามผมออกมา





Create Date : 28 มกราคม 2560
Last Update : 30 มกราคม 2560 3:38:16 น. 1 comments
Counter : 98 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

 


โดย: ก้นกะลา วันที่: 30 มกราคม 2560 เวลา:18:27:52 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ธารน้อย
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 17 คน [?]




แสดงภาพคุณพ่อ
ส่วนตัว จขบ นี้ เคยทำงานส่งเสริมการขาย และโฆษณา / ประชาสัมพันธ์ และกิจกรรมสังคม มาตลอดชีวิต

ใช้ชีวิตอยู่ที่ Geneva, Switzerland นานถึง 8 ปีกับคุณพ่อ-คุณแม่ ตามที่ทางราชการเชิญให้ไปอยู่ที่นั่น และผ่านการสอบ Bacc. ฝรั่งเศส

แหยมไปเรียนสถาปัตย์ฯ ที่ Grenoble, ฝรั่งเศส ตามที่ชอบ แต่คุณพ่อให้กลับมาเรียนต่อที่กรุงเทพ ฯ

ภาษาไทยอ่อนแอ เลยเข้าทำงานกับสายการบินฝรั่งเศสแทน ได้ท่องเที่ยวมาแล้วหลายประเทศ

เคยได้กระทบไหล่กับผู้นำระดับโลกมาแล้ว สมัยที่ทำงานกับองค์กรต่างประเทศที่เกี่ยวกับ U.N. ที่ New York City

เคยทำงานกับธนาคารใหญ่ของไทยมาด้วย (ไม่ทราบไป ๆ มา ๆ ได้ไง)

และเคยได้ลิ้มรสรับใช้ชาติที่กระทรวงคมนาคม สมัยที่นายเป็นรมว. ที่นั่น (ถูกนายตามตัวให้ไปทำงานหน้าห้องอยู่ 7 เดือน ตามอายุของรัฐบาลชวน 2)

ชีวิตมีหลากรส และโชคดีสุด ๆ ที่ได้นายดีทุกคน ได้เรียนรู้สิ่งดี ๆ จากนายทุกคนมากมาย

มีลูก 2 คนที่ดีมาก ๆ ไม่ทำให้พ่อ-แม่ผิดหวัง แต่คนเราไม่มีอะไรเต็มร้อย ชีวิตคู่กลับเจอมือที่สามอย่างไม่เคยคิดมาก่อน

มีความสุขกับการเรียนรู้การใช้ชีวิตที่เป็นอิสระ มากว่า 15 ปี โดยไม่ต้องเกรงใจคนที่บ้านอีกต่อไป

กว่าจะรู้สึกตัวว่า มัวแต่ปลูกต้นไม้ในแปลงของคนอื่น ก็นานไปหน่อย

กำลังปลูกต้นไม้ในแปลงของตัวเอง เพื่อเก็บเกี่ยวดอกผล พร้อมแบ่งปันให้ผู้ที่เห็นคุณค่า

ตอนนี้มีเวลาให้ตัวเองมากขึ้น เลยไปค้นเอาบทประพันธ์ของคุณพ่อออกมาปัดฝุ่น แล้วทำ Blog ให้ผู้สนใจในงานเขียนเก่า ๆ ลองอ่านดู

ลองไปอ่านนะคะ แล้ว comment มาบ้าง

ขอบคุณมากค่ะ

ยินดีต้อนรับเพื่อนใหม่ ที่นิสัยดี ไม่เห็นแก่ตัว ทุกคนค่ะ

E.Mail: tha.rinee@yahoo.com

ห้ามนำงานประพันธ์โดย พ.ต.อ. พุฒ บูรณสมภพ หรือ 4411 ไปดัดแปลง ลอกเลียน หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาต ขอสงวนสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
นาฬิกาและปฏิทิน ขอบคุณ คุณ konseo สำหรับนาฬืกานี้
New Comments
Friends' blogs
[Add ธารน้อย's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.