กรรมเก่า คือ ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ(สํ.สฬ.18/217/166) เป็นเจ้าบทบาทเดิม จากนั้น การศึกษาอาศัยปรโตโฆสะซึ่งมีคติว่า "คนเป็นไปตามสภาพแวดล้อมที่ปรุงปั้น" และโยนิโสมนสิการ ซึ่งมีคติย้อนกลับว่า"ถ้าเป็นคนรู้จักคิด แม้แต่ฟังคนบ้าคนเมาพูด ก็อาจสำเร็จเป็นพระอรหันต์"
space
space
space
 
เมษายน 2564
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
space
space
7 เมษายน 2564
space
space
space

สภาวธรรม หมายถึง


ภาวะ   ความมี,  ความเป็น

สภาพ, สภาวะ   (ส+ภาวะ)   ความเป็นเอง, สิ่งที่เป็นเอง, ธรรมดา

สภาวทุกข์  (ส+ภาว+ทุกข์)   ทุกข์ที่เป็นเองตามคติแห่งธรรมดา (ได้แก่ ทุกข์ประจำสังขาร คือ ชาติ ชรา มรณะ)

สภาวธรรม    (ส+ภาว+ธรรม)   หลักแห่งความเป็นเอง,   สิ่งที่เป็นเองตามธรรมดาของเหตุปัจจัย



ดู กท.นี้ประกอบ  อาจทำให้เข้าใจความหมาย สมมติ บัญญัติ  สภาวะ หรือ สภาวธรรมชัดขึ้น

https://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=samathijit&month=04-2021&date=08&group=6&gblog=4

ตัวอย่าง  450

ลมหายใจหาย อึดอัดทนไม่ไหว ไปต่อไม่ได้ ไม่รู้วิธี กรุณาช่วยให้คำแนะนำด้วยเถอะครับ

ประเด็นที่พบ

   การนั่งครั้งหลังๆมานี้ เกิดสภาวะคล้ายๆเดิม ตลอดเกือบทุกครั้ง คือ มือหายไปจากความรู้สึก ไม่รู้สึกว่ามีมืออยู่ (รู้ว่ามี แต่รู้สึกว่าไม่มี ผมอธิบายไม่ถูก เชื่อว่าท่านผู้รู้คงเข้าใจผม) ก้นและต้นขาที่นั่งทับพื้นยังรู้สึกว่ามีอยู่ หลังที่นั่งพิงเก้าอี้ก็รู้สึกว่ายังมีอยู่ คือสรุปว่ามือหายทั้งสองข้าง อย่างอื่นที่เหลือยังรู้สึกถึงได้ อยู่ครบยังไม่หาย มีอาการตัวพองๆยุบๆบ้างแต่ก็ไม่บ่อย มีอาการหายเกือบทั้งตัวบ้างแต่น้อยมาก แต่ที่แน่ๆคือ มือทั้งสองข้างหายทุกครั้ง, ทุกครั้งจริงๆครับ นั่งแป๊บเดียวก็หายแล้ว และหายไปจากความรู้สึกตลอดเวลาที่ยังนั่งอยู่     ลมหายใจเริ่มแผ่วเบาลงเรื่อยๆ จนกระทั่งเหมือนลมหายไป เหมือนไม่ได้หายใจ 
ในครั้งแรกๆที่เจอสภาวะนี้  ผมตกใจทำอะไรไม่ถูก ตะลีตะลานรีบควานหาลม แล้วก็กลับมาหายใจแบบปกติ, แต่ในครั้งหลังๆ  ผมจะพยายามทนอยู่กับสภาวะนี้ ซึ่งผมจะอึดอัดมาก และในที่สุดผมก็ทนไม่ไหว    จนต้องบังคับให้ตัวเองหายใจด้วยการสูดยาว   จึงจะกลับมารู้สึกว่าผมหายใจแล้ว ผมจึงเริ่มรู้ลมใหม่ .. แล้วลมก็แผ่ว .. แล้วลมก็หาย .. แล้วผมก็ทน .. แล้วผมก็ทนไม่ไหว .. แล้วผมก็สูดลม .. แล้วผมก็รู้ลม .. แล้วลมก็แผ่ว .. ฯลฯ วนรอบอยู่อย่างนี้ ซ้ำรอบอยู่อย่างนี้


393ก็ธรรมชาติของเบญจขันธ์เป็นยังงั้น  มันก็เป็นของมันยังงั้น  

ศึกษาวิปัสสนาญาณ ๙ ข้อสังขารุเปกขาญาณ 

https://www.bloggang.com/mainblog.php?id=samathijit&month=06-04-2021&group=1&gblog=12

   นักธรรมบ้านเราบอกกันและกันว่า  กายใจไม่ใช่เรา  รูปนามขันธ์ ๕ ไม่ใช่ของเรา มันป็นอนิจจัง ทุกขัง อนัตตา ไม่ควรยึดมั่นถือมั่น 11 ว่ากันไป   แต่พอปฏิบัติธรรมแนวนี้ประสบกับสิ่งที่พูดเข้า  ลืมที่พูดหมด 

   นั่นแหละมันไม่ใช่เรา   ไม่ใช่ของเรา  เป็นไตรลักษณ์  เป็นอนัตตา  ไม่อยู่ในบังคับบัญชาของใคร 2  อ้าว  แล้วจะให้ฉันทำยังไง ?  หน้าที่ของคนคือกำหนดรู้ตามที่มันเป็น   แค่นี้เอง  เป็นยังไงกำหนดยังงั้น  รู้สึกยังไงกำหนดยังงั้น  อย่าฝืน  ฝืนก็เป็นทุกข์  ต้องรู้ตามที่มันเป็น  พอรู้ตามที่มันเป็น ปัญญาเกิด เกิดญาณ  แค่นี้

ศึกษาวิปัสสนาญาณ ๙  ให้เข้าใจ  

  ผู้ปฏิบัติใหม่  ดูหัวข้อธรรมุทธัจจ์   โดยเฉพาะสภาวะปีติ ๕ ถ้าไม่ไหวจริงๆ อย่าหาทำแนวนี้ 

  ยังมีตัวอย่างอีกเยอะจะนำมาให้ศึกษาอีก


 

สภา   "ที่เป็นที่พูดร่วมกัน"   ที่ประชุม,  สถาบันหรือองค์การอันประกอบด้วยคณะบุคคลซึ่งทำหน้าที่พิจารณาวินิจฉัยหรืออำนวยกิจการ  ด้วยการประชุมปรึกษาหารือออกความคิดเห็นร่วมกัน

(สภาผู้แทนราษฎร) 



 



Create Date : 07 เมษายน 2564
Last Update : 28 มิถุนายน 2565 12:55:43 น. 0 comments
Counter : 419 Pageviews.

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 
space

สมาชิกหมายเลข 6393385
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
ผู้ติดตามบล็อก : 6 คน [?]






space
space
[Add สมาชิกหมายเลข 6393385's blog to your web]
space
space
space
space
space