แล้วเด็กบ้านนอกคอกนา ก็บินมาอยู่ถึงนิวยอร์ค
Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2550
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
25 กรกฏาคม 2550
 
All Blogs
 
ชีวิตคือการเดินทาง

https://www.youtube.com/watch?v=tVuPCsgvvuQ&mode=related&search=




ชีวิตคือการเดินทาง

ตี 2 แล้วกำลังนอนฟังเพลงที่ไรท์มาจากเมืองไทย ฟังหมอลำ ฟังเพลงลูกทุ่ง ฟังได้เรื่อยๆไม่มีเบื่อ เคยถามตัวเองเหมือนกันว่าที่นี่คือความฝันของตัวเองหรือเปล่า จำได้ว่าตอนเด็กๆอยู่บ้านนอก ทำนา เลี้ยงควาย ความฝันไกลสุดของการเดินทาง คือ วันที่แม่บอกให้หาเสื้อผ้าใหม่ใส่แล้วพาเข้าไปดูขบวนแห่บั้งไฟในตัวอำเภอ



แม้ระยะทางจะแค่ 30 กิโลเมตร แต่วันนั้นเราก็อ๊วกไปตลอดทาง จนคนขับรถต้องจอดแวะหลายครั้ง หนสุดท้ายแกคงทนไม่ไหว จอดข้างลำน้ำแล้วไปตักน้ำใส่ขัน เรียกเราลงจากรถ แกเอาน้ำเทล้างที่ตัวถังรถ พอมันไหลงมา ลุงแกก็ให้เราเอามือรองน้ำนั่นกิน



“บักหล้า บ่อยากเมารถ ไห่กินน้ำล้างหัวรถ”

ไม่รู้แกเอาเคล็ดนี้มาจากไหน สรุป เราก็เลยต้องกินน้ำนั่นเข้าไปหลายอึก



กว่าจะถึงตัวดำเภอ เราก็แทบสบักสบอม แม่มองดูเราด้วยความเป็นห่วง แต่แม่ก็ไม่ว่าอะไรมาก ได้แต่บอก ถ้ายังเมารถอีก จะไม่ได้ไปไหนไกลๆนะ



อ.สุวรรณภูมิ จ.ร้อยเอ็ด เป็นอำเภอเล็กๆ อยู่กลางทุ่งกุลาร้องไห้ ดินแดนอันแห้งแล้งของประเทศ แต่กลับเป็นพื้นที่ปลูกข้าวหอมมะลิได้เป็นอย่างดี วันนี้แสนคึกคัก ผู้คนมากมาย เบียดเสียดกันเข้ามาอยู่เต็มตลอดสองข้างทาง เพื่อดูขบวนแห่บั้งไฟ พอผ่านไปทีล่ะขบวนก็มีเสียงร้องหมอลำ เสียงผู้คนหัวเราะอย่างมีความสุข เราตัวเล็กๆอยู่ด้านหน้าสุด มองดูทุกอย่างเคลื่อนผ่านไปอย่างรวดเร็ว



จากเด็กก้าวเข้าสู่วัยรุ่น วันที่เราเก็บกระเป๋าเตรียมเดินทางไปเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ทั้งแม่ พ่อและน้องๆยังคงมองเราด้วยสายตาแห่งความห่วงใย น้องชายร้องไห้แล้ววิ่งหนีออกไปนอกบ้าน ส่วนน้องสาวให้ถุงพลาสติกเรามาด้วย เผื่อเราอ๊วกกลางทาง ตอนที่แม่กับพ่อส่งเราขึ้นรถ


“ตั้งใจเรียนเด้อ เอาปริญญากลับมาเฮียน”


มันคือการเดินทางไกลครั้งที่สองของเราในชีวิต จากบ้านเข้าสู่ตัวอำเภอสุวรรณภูมิ ต่อไปร้อยเอ็ด แล้วต่อรถไปมหาสารคาม เราไปถึงขอนแก่นในเวลาพลบค่ำ แล้วรอรถวิ่งข้ามคืนไปเช้าที่เชียงใหม่


ตอนไปถึงมช.ครั้งแรก เรายกมือไหว้ไปรอบๆตัว เราไม่คุ้นเคยกับภูเขา เราไม่เคยเห็นต้นไม้เยอะขนาดนี้ แต่เราดีใจที่การเดินทางครั้งนี้ เราไม่อ๊วก เราไม่เวียนหัว เราโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว



หลังจากนั้นเราก็เดินทางไปแทบทุกที่ด้วยความมั่นใจ จะดอยสูง จะลงไปใต้ เราก็ไม่เคยกังวลเรื่องนี้อีกเลย
จนวันนี้ เรามาไกลถึงอีกซีกโลก ไกลบ้าน พ่อ แม่ น้องๆ หลานๆ ไม่ว่าจะเป็นรถบัส รถไฟ หรือ กลายมาเป็นเครื่องบิน แต่เราไม่เคยลืมการเดินทางครั้งแรกในชีวิต ประสบการณ์ต่างๆที่ผ่านเข้ามาทำให้เราแข็งแกร่งมากยิ่งขึ้น



พรุ่งนี้ เงินดอลล่าที่แลกมาจากหยาดเหงื่อและแรงกายของเราจะเดินทางกลับบ้านไปสู่พ่อแม่ ไปเป็นค่าใช้จ่ายให้น้องๆ เรากำเงินเหล่านั้นไว้อีกครั้ง พยายามนับให้ถ้วนถี่ ไม่ว่าอันตราแลกเปลี่ยนจะลดลงมากเท่าใด แต่เงินเหล่านี้ก็ยังคงมีค่าสำหรับต่อสู้กับความยากจนในดินแดนบ้านเกิดของเรา



คืนนี้เราคงนอนหลับอย่างมีความสุข การลืมสิ่งที่เคยมี เคยเป็น ไม่ว่ามันจะยากสักแค่ไหน เราก็ต้องทำให้ได้ จะแปรเปลี่ยนความเศร้ามาเป็นความขยัน จะลืมความทุกข์ที่กำลังเจอ มาเป็นความตั้งใจในการทำงาน



พรุ่งนี้……….. เราก็พร้อมจะเดินทางไกล………………..อีกครั้ง






Create Date : 25 กรกฎาคม 2550
Last Update : 25 กรกฎาคม 2550 23:30:52 น. 5 comments
Counter : 352 Pageviews.

 
ได้มากี่ดอลล์จ๊ะน้องหมิว เอามาแลกกับเงินปอนด์มั้ย ฮิฮิ
วันนี้พี่ก้อส่งเงินกลับบ้านเหมือนกัน
อาทิตย์นี้อดช็อปปิ้งอีกตามเคย ก้ากกกกก


โดย: lovelybooth (Oil&Stew ) วันที่: 26 กรกฎาคม 2550 เวลา:2:17:23 น.  

 
แฟนคลับคุณสหมิวแวะมาให้กำลังใจอีกรอบจ้า


โดย: LiLLa_JoY วันที่: 26 กรกฎาคม 2550 เวลา:3:32:02 น.  

 


ดีที่สุ๊ดดดดเลย กริ๊ดดดดดได้คุยอ่ะ



น้ำล้างหัวรถมันเป็นยังไง คือเอาน้ำล้างตรงหน้ารถแล้วเอามากินอย่างนี้เหรอ อาจจะเป็นกินน้ำล้างหัวรถก็ได้มันเลยทำให้เราได้เดินทางไกลตลอด (ว่าไปนั่น) 5 5 5



โดย: นก IP: 203.146.209.6 วันที่: 26 กรกฎาคม 2550 เวลา:11:29:25 น.  

 


นึกว่าอัพแล้วเข้ามาดู อิอิ

เป็นไงบ้างอ่ะวันนี้ไม่มาเล่าเลย แง๊


โดย: นก (onelove01 ) วันที่: 27 กรกฎาคม 2550 เวลา:15:30:53 น.  

 
อ่านแล้วเหมือนชีวิตเราเลย ถ้าเราไม่เดินทางเราก็ไม่รู้จักโลกกว้าง นะจิ ตอนเด็กเห็นเครื่องบินบินผ่าน ก็ได้แต่มองดูและคิดไปว่า ถ้าอยู่บนเครื่องบินแล้วมันจะเป็นอย่างไร ตอนนี้รู้แล้วว่า นั่งเครื่องนานๆ น่าเบื่อชะมัด


โดย: Deedy79 วันที่: 28 กรกฎาคม 2550 เวลา:21:30:31 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Be a good guy
Location :
New York CityBoy United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เด็กจากทุ่งกุลาร้องไห้ฯฝันไกลในนิวยอร์ค
Friends' blogs
[Add Be a good guy's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.