แล้วเด็กบ้านนอกคอกนา ก็บินมาอยู่ถึงนิวยอร์ค
Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2551
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
 
30 พฤศจิกายน 2551
 
All Blogs
 
หนาวเหมือนกันหรือเปล่า





เช้านี้ตื่นมาด้วยอาการสลึมสลือ ลำคอแห้งผาก ตาฟ้าฟาง ไอแค่กๆแห้งๆเหมือนปอดกำลังล้าไม่อยากทำงาน

เดินเข้าห้องครัว เปิดไมโครเวฟอุ่นน้ำ 1 แก้ว บรรจงใช้นิ้วบีบมะนาวก่อนขย้ำๆลงไปเสีย 1 ลูก แล้วกระดกพรวดเดียวลงท้อง ค่อยยังชั่วขึ้นมาหน่อย

อาการหูอื้อดีขึ้นมามากแล้ว ช่วงนี้อากาศเริ่มใกล้ติดลบ ฮีตเตอร์ในห้องพ่นความร้อนออกมาเหมือนเตาอบไก่ย่าง 5 ดาว ผลออกมาในตอนเช้าคือสภาพข้าเจ้าดั่งที่กล่าวไปแล้วเบื้องต้น

พอสายหน่อย นั่งรีดผ้า จัดจีบให้เรียบร้อย ลงน้ำหอมนิด ก่อนสะบัดแล้ววิ่งผ่านน้ำ แต่งตัวไปทำงานอย่างเนี๊ยบ ตั้งแต่ออกจากร้านมดน้อย เหมือนติดวิญญาณสาวเสิร์ฟไฮโซ เสื้อ ผ้า หน้า ผม พร้อมเสมอกับการรับลูกค้า หัวงี้ตั้งฟู มันแผ่ลบๆ หน้าใสเด้งด้วย SK2 ส่วนหุ่นนี่ต้องฟิตอีกหน่อย อยากผอมกว่านี้แบบมีกล้ามเนื้อแน่นๆไม่ต้องขึ้นขั้นกล้ามปู แต่ขอให้มีกล้ามไว้บ้าง ผิวสีแทนสวยอยู่แล้วมีฝรั่งชมบ่อย รอแต่หุ่นนี่ล่ะที่ยังไม่ผ่าน

“หวัดดีเพื่อน”เสียงทักทายดังมาไกลตั้งแต่กำลังรูดบัตรเข้าซับเวย์สาย 7 เห้อ โบราณท่านว่าไว้ เกลียดสิ่งไหนมักได้ ไม่สิ มักเจอสิ่งนั้น
“หวัดดีตอนเช้าครับ” ชั้นหันหน้าไปทักทายก่อนยิ้มสยามให้แล้วเดินเข้าไปหาพ่อป้อมมะขามข้อเดียว ผู้เพียรพยายามพูดคุยทักทาย ก้อล้อก้อติกชั้นมาเป็นเวลาเกือบ 1 ปีเต็มนับตั้งแต่ที่เราเจอกันเมื่อปีก่อนบนซับเวย์แห่งนี้

“ไปเรียนแต่เช้าเลยนะ”
“จร้า”
“กาแฟครับ”
“นั่น ยังไม่ได้สั่งเลย ทำไว้ให้เรียบร้อย”
“ขอบใจมาก ไปล่ะ มีความสุขกับการทำงานนะ” ฉันโบกมือลาพ่อหนุ่มไบ๋จากปากีสถาน ผู้มีรอยยิ้มอันกว้างใหญ่ พอๆกับขนาดไซด์ของรอบเอว

นั่งบนรถไฟฟ้า ทอดสายตามองออกไปข้างหน้า เห็นเงาทะมึนในม่านหมอกของตึกในแมนฮันตัน ฉันยกกาแฟขึ้นซด กลิ่นหอมชื่นใจ หอมจนเหมือนเห็นหน้าและรอยยิ้มอันแสนจริงใจของพ่อหนุ่มไบ๋ลอยมาตรงหน้า ก่อนจะสำลักแล้วหยุดดื่ม

รอบข้างสารพัดแก้วกาแฟ หลากฉลาก มากไปด้วยสีสัน หนาวๆแบบนี้ถือแก้วกาแฟแล้วมีความสุขที่สุด ได้รับไออุ่นจากแก้ว นี่ถ้าได้ที่นั่งด้วยไม่ต้องยืนแบบนี้ คงเริ่ดมากค่ะ

ไปถึงร้านก่อนเวลานิด พอพี่ผู้จัดการมา รีบจัดโต๊ะ เตรียมของเปิดร้าน พอเที่ยงตรงปุ๊ปวิ่งขาขวิดบริการลูกค้ามื้อเที่ยง เน้นกินไว ไปเร็ว ทิปน้อย เรื่องมาก แต่ก็เอาเถอะ ทำกัน 2 คน บีซี่ประมาณนี้ ได้เงินกำลังดี ถ้ามากไปกว่านี้อาจมีปรี๊ดแตก
“ที่เมืองไทยดื่มกาแฟเย็นหรือเธอ ทำไมไม่ดื่มกาแฟร้อนล่ะ” ป้าแหม่มเอ่ยถามฉัน เมื่อฉันบอกไปว่าร้านไม่มีกาแฟร้อนขายหรอกนะ มีแต่ชาร้อน
“มีนะครับ แต่คนไทยไม่นิยมมาก เเพราะเราเป็นเมืองร้อน เราถึงต้องกินกาแฟเย็น”
“อืม เธอต้มเองป่ะนี่ หวานมากนะ”
“หวานไปหรือครับ หวานไปก็เอาน้ำแข็งใส่เพิ่ม แต่ปริมาณจะได้น้อยลงนะครับ” ฉันตอบแบบยิ้มๆ ทำให้ป้าพลอยยิ้มตามไปด้วย บางครั้งก็ไม่อยากเถียงอะไรกับลูกค้าหรอก ตอบซื่อๆมันแบบนี้ล่ะ กลับไปคิดเอาเองล่ะกัน ของซื้อของขาย

พอบ่ายแก่ๆนั่งล้อมวงกินข้าวกับพี่ๆในครัว พอกินเสร็จ เตรียมหม้อต้มชา หม้อขนาดน้องๆโอ่งมังกรใบย่อม ใส่น้ำลงไปเกือบเต็ม ก่อนยกไปขึ้นเตา (ยกคนเดียวค่ะ) เดี๋ยวนี้ร่างกายเหมือนถูกออกแบบมาให้ยกของหนักได้มากขึ้น ขาเหมือนเริ่มสั้นลงเป็นตอหม้อ ส่วนปีกแขนนั้นล่ำก่อนยกอะไรก็ไม่มีหนัก
ต้มน้ำไปเรื่อยๆจนเดือดพล่าน ก่อนเอาผงชามาฉีกเทใส่ สูตรของร้านใส่ซองเดียว แต่แอบเพิ่มลงไปอีกซอง ชอบสีเข้มๆ เพราะเห็นบางทีต้มมาสีซีดมาก พอใส่นมลงไปแทนที่จะเป็นสีน้ำตาลสวยงามกลับกลายเป็นสีตุ่นของนมบูด

“ได้ฮักกับอ้ายเหมือนใจได้ปริญญา ชีวิตผู้สาวชาวนา วุฒิการศึกษามีน้อย ขาดโอกาสเรียน เพราะจนเป็นคนเลื่อนลอย โชคดีได้อ้ายเฝ้าคอย หยัดยืนให้โอกาสใจ” ฮึมฮัมเพลงไปด้วย
“แหม อารมณ์ดีจริงนะ”
“ไม่ได้หรอกจร้า ชานี่ไม่ได้ใส่แค่ความอร่อยนะ ยังใส่ความงามของคนต้มลงไปด้วย คริคริส์”

จากนั้นเคี่ยวชาจนได้ที่ สีสันเริ่มออก เร่งไฟให้เดือดอีกรอบ ก่อนใส่น้ำตาลลงไป มีสูตร แต่ไม่บอกหรอก กิกิ ความลับร้านอีกล่ะ แล้วคนไปเรื่อยๆ พร้อมกับผ่อนไฟลง เคี่ยวไปอีกนิด ชิมไปด้วย ว่าหอมรสชา หวานนิดหน่อย ก่อนยกลงไว้ รอให้เย็นแล้วกรอกไปเก็บไว้ในตู้เย็น

ชาเย็น 1 หม้อ ชงออกได้ 4 กระป๋องใหญ่ รินออกมาได้ราว 20 แก้ว รวมเป็น 80 ขายแก้วล่ะ 3 เหรียญ เป็นเงิน 240 ต้นทุนรวมแล้วประมาณ 8 เหรียญ เหอๆกำไรเห็นๆ

เกือบตี 1 นั่งรถไฟฟ้ากลับบ้าน พอถึงสถานีปลายทาง โบกมือบ๊ายบายให้พ่อหนุ่มไบ๋อีกรอบ ทำงานมาราธอนนานกว่าฉันอีก สาวก้าวไวๆกลับเข้าบ้าน พอช่วงกำลังผ่านร้านไอริช ผับ แอบมองลอดหน้าต่างเข้าไปเหมือนได้กลิ่นไอของความคุ้นเคย

ในคืนที่ท้องฟ้าแจ่มใส บนดอยสูงของอำเภอแม่แจ่ม จ.เชียงใหม่ เหมือนว่าท้องฟ้ามันจะใกล้กว่าทุกที่ ไม่ว่าดาวดวงไหนที่เราเคยเห็นว่ามันไกล มันก็เหมือนเคลื่อนย้ายตัวเองลงมาให้เราได้เห็นอย่างใกล้ชิด

คืนนั้นอยู่กับเพื่อนที่เข้าใจ อยู่กับคนที่ฉันเคยรักมากที่สุดคนหนึ่งในชีวิต อากาศก็หนาวเท่าๆกัน แต่คืนนี้เหมือนหนาวกว่ามาก คิดถึงคืนนั้นจังเลย

เห้อ ถอนหายใจรอบที่สิบ ก่อนถอยหลังออกมาจากมุมนั้น มุ่งหน้าเข้าร้านขายของชำที่เพิ่งเดินผ่านมา คืนนี้หิ้วเบียร์ 1 แพ็คกลับบ้าน Bud light รสนุ่มหวานลิ้น แถมไม่ต้องพึ่งที่เปิดขวด เพราะแค่ใช้มือหมุนก็เปิดได้แสนสะดวก

ท้องฟ้าแจ่มใสเหมือนกัน แต่เห็นดาวไม่กี่ดวงหรอก เพราะตอนนี้ตาเหมือนกำลังพร่ามัวหลังจากเบียร์หมดไปขวดที่ 4 ดื่มให้กับความทรงจำที่ย้อนกลับมาหาอีกครั้งในคืนที่หนาวสุดใจในนิวยอร์ก






Create Date : 30 พฤศจิกายน 2551
Last Update : 30 พฤศจิกายน 2551 14:14:42 น. 14 comments
Counter : 429 Pageviews.

 
นอกจากอากาสหนาวแล้วยังเหงาได้ง่ายๆ
พอจะเข้าคนที่ต้องไกลบ้าน
แต่ไม่เป็นไรถ้าใจไม่อ้างว้าง
ถึงจะอยู่ในที่ต่างก้ไม่สร้างความแปลกไป

มีเพื่อนในบล็อคมาเป็นเพื่อนให้ไงจ๊ะ


โดย: chabori วันที่: 30 พฤศจิกายน 2551 เวลา:15:09:45 น.  

 
ไม่ได้เข้ามานานมาก

ไว้ว่างๆ มาเที่ยวนี่ แล้วไปเมากันดีกว่าไม๊แก อิอิ



โดย: นก (onelove01 ) วันที่: 30 พฤศจิกายน 2551 เวลา:16:12:26 น.  

 
หวัดดีค๊า..แวะมาทักทาย อ่านแล้วรู้สึกหนาวใจตามไปด้วยคนเลยนะคะเนี้ยะ


โดย: duen norway วันที่: 30 พฤศจิกายน 2551 เวลา:16:27:34 น.  

 
หนาวเหมือนกันค่ะ แต่วันนี้หนาวกาย


โดย: parfait-ice วันที่: 30 พฤศจิกายน 2551 เวลา:16:58:47 น.  

 
คุณเขียนเก่งนะ ชอบ เพิ่งแวะเข้ามาติดตาม


โดย: almost 50 IP: 58.8.40.108 วันที่: 30 พฤศจิกายน 2551 เวลา:20:41:09 น.  

 
เจแปน หนาวมากๆๆๆ


โดย: หนูริวจัง วันที่: 30 พฤศจิกายน 2551 เวลา:21:01:48 น.  

 
ที่นี่ก็หนาวเหมือนกันค่ะ ตั้งแต่เช้ายังไม่เห็นแสดแดดเลยค่ะ แถมฝนยังตกปรอย ๆ อีกต่างหาก แต่ว่าไม่เหงานะ อิ อิ เพราะว่ามีหมีตัวใหญ่อยู่ข้างๆ ค่าาาาาา
แต่ว่า วันนี้จะอยู่เพื่อนน๊าาาา


โดย: jaenne Berlin IP: 84.191.164.128 วันที่: 30 พฤศจิกายน 2551 เวลา:21:45:02 น.  

 
เมืองนมเย็นก็หนาวเหมือนกันค่ะ ตอนนี้เริ่มดื่มไวน์ร้อนแก้หนาว แต่ไม่ช่วยให้หายเหงา

***

ดูแลตัวเองดีๆ นะคะ หมิว ลลิ (ไม่มีตาต่อท้ายนะ) คิคิ



โดย: ป้ามะลิกับลุงมะระ วันที่: 1 ธันวาคม 2551 เวลา:0:19:13 น.  

 
It's getting cold here in Florida but not much like New York..
Take care ,be healthy ka


โดย: แม่น้องขวัญ_ซาแมนต้า วันที่: 1 ธันวาคม 2551 เวลา:1:59:50 น.  

 
Garden State ก็หนาวน่ะค่ะ แถมฝนตกอีกต่างหาก
ดูแลตัวเองดีๆนะค่ะ


โดย: orria วันที่: 1 ธันวาคม 2551 เวลา:5:49:06 น.  

 
กทม.หนาวมากมาหลายวันแระครับ คิดถึง มช.
อยากกลับไปอยู่สงบๆสนุกๆที่เชียงใหม่จัง
น้องได้ PR แล้วนะครับ คงไม่ได้ไปเชียงใหม่อีกนานเลย


โดย: ปอน IP: 58.9.249.125 วันที่: 1 ธันวาคม 2551 เวลา:23:08:05 น.  

 
หนาวกายไม่เท่าหนาวใจ ใช่ไหมครับ แบบนี้


โดย: redPoTatO วันที่: 2 ธันวาคม 2551 เวลา:11:32:59 น.  

 


โดย: โดดเดี่ยวผู้น่ารัก วันที่: 3 ธันวาคม 2551 เวลา:14:21:53 น.  

 
กรุงเทพ ก้อหนาว จ้า หนาวมากด้วย ทัวร์ยกเลิกหมดเลยยย

สงสัยต้องไปรับจ้าง เกี่ยวข้าวแล้ว จ้า เขียนได้ สนุกเหมือนเดิมนะคะ รักษาสุขภาพด้วยนะ


โดย: ไก่/ภูกระดึง IP: 58.8.86.11 วันที่: 4 ธันวาคม 2551 เวลา:12:32:11 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Valentine's Month


 
Be a good guy
Location :
New York CityBoy United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เด็กจากทุ่งกุลาร้องไห้ฯฝันไกลในนิวยอร์ค
Friends' blogs
[Add Be a good guy's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.