แล้วเด็กบ้านนอกคอกนา ก็บินมาอยู่ถึงนิวยอร์ค
Group Blog
 
<<
ธันวาคม 2550
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
3 ธันวาคม 2550
 
All Blogs
 
กาลครั้งหนึ่งเมื่อวานนี้…หิมะตก





กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีเด็กน้อยคนหนึ่งนั่งมองภาพข่าวผ่านหน้าจอทีวี “พายุหิมะถล่มเมืองนิวยอร์ค สร้างความเสียหาย” เขามองแล้วเกิดคำถามขึ้นในใจ หิมะสวยขนาดนั้น ยังไปเกลียดชังกันได้ ไม่นึกสงสารเด็กอีกมุมโลกที่ชีวิตนี้ไม่เคยได้เห็นหรือสัมผัส อันที่พอจะใกล้เคียงที่สุดก็คือลูกเห็บ แต่ตกมาโดนทีก็ถึงขั้นหัวโนได้


กาลครั้งหนึ่งเมื่อเช้าวานนี้ หิมะตก ในเมืองนิวยอร์ค สร้างความตื่นตลึงให้กับเด็กน้อยคนนั้นเป็นอย่างมาก เขารีบลุกขึ้นมาจากที่นอน ใส่เสื้อผ้าอย่างหนา แล้วถลาวิ่งลงไปกลางถนน ถ่ายรูปมุมนั้น กวาดหิมะมุมนี้มากองรวมๆ ไม่วายขณะวิ่งวุ่นอยู่คนเดียวต้องขอให้เพื่อนบ้านช่วยถ่ายรูปให้อีกด้วย เขามีความสุขมากกับการเห็นหิมะครั้งแรกในชีวิต


แต่เขาก็ต้องหยุดความสุขไว้เพียงแค่นั้น เพราะต้องรีบนั่งรถไฟเข้าไปทำงานในใจกลางเกาะแมนฮันตัน ตลอดสองข้างทางที่รถไฟฟ้าวิ่งผ่านไป เมืองนิวยอร์คเหมือนใครเอาผ้าห่มสีขาวอันอบอุ่นมาโอบปกคลุมไว้ ละลองฝอยของหิมะปลิวผ่านหน้ากระจกรถไป นุ่มนวลดั่งปุยนุ่นลอยในอากาศ เขากำลังเคลิ้มฝัน นี่ฉันมาไกลขนาดนี้เลยหรือนี่ นี่แน่ใจนะว่าภาพที่เห็นคือความจริง เขายังคงยิ้มอย่างมีความสุข จนถึงสถานีปลายทาง




ลงจากรถไฟฟ้า เขาสาวก้าวรีบมุ่งไปยังประตูทางออก แต่ช้าไปเสียหน่อยถูกปาดหน้าจากชายร่างยักษ์ ผู้มีดวงตาดุดันเหมือนสุนัขป่า เขาสูญเสียการทรงตัวเล็กน้อย ก่อนสบถเรียกพี่ชิตออกไปเบาๆ ขณะกำลังจะก้าวเดินต่อไป ป้านกฮูกย้ายบ้านก็หิ้วถุงสารพัดอย่างชนด้านข้างเขาอีก เขาเลยเริ่มหัวเสีย แต่ไม่ได้ เขากำลังมีความสุขกับการเห็นหิมะครั้งแรกอยู่นี่นา อย่าให้นางมารร้ายพวกนี้มารบกวนจิตใจ


พอขึ้นไปบนถนน รถวิ่งเหยียบหิมะไปมาเหลือแต่รอยยางรถ ก้อนที่เริ่มทนการเหยียบย่ำต่อไม่ไหวก็กลายเป็นน้ำ พอเจอชาวนิวยอร์คเกอร์มาเหยียบย่ำต่ออีกทีเลยเริ่มแปลสภาพเป็นน้ำแฉะๆเหมือนดังโคลน เขาเริ่มเล็งวิถีการเดิน เพราะต้องให้ไวและปลอดภัย ทุกก้าวที่ย่างจึงเต็มไปด้วยความระมัดระวัง แต่ไม่วาย


ลื่นๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ไม่ได้เล่นสเก็ตนะ ตัวมันไหลของมันไปเอง


แต่ เขา ไม่ล้ม ท่าทางจะเพราะกล้ามเนื้อขาที่แข็งแรงมาก แต่กว่าจะพยุงตัวเองให้กลับมายังศูนย์ถ่วงได้อีกครั้งก็แทบจะต้องย่องไปให้ถึงร้าน




เข้าไปในร้าน เขาพับเก็บความสุขไว้ชั่วครู่ เพราะทูโกออเดอร์มายาวเหยียด ทั้งหั่นผัก เตรียมหอม ทอดสปริงโรลล์ เตรียมของแต่งจาน นี่เกือบต้องหุงข้าวเองแล้ว ถ้าพวกโก้ไม่มีใครว่าง พอลูกค้าเข้ามาเต็มร้าน เขาก็วิ่งออกอาหารไม่หยุด ในครัวส่งทุกจานออกมาต้องรีบยกกำจัดออกให้หมด

ร้านยุ่งทั้งวันยันถึงตอนค่ำ ต่อเนื่องไปจนดึกดื่น เขาทำงานจนไม่เห็นเดือนเห็นตะวันประมาณนั้นล่ะ ดีหน่อยที่ครัวนี้ไม่มีแม่มดใจร้าย คอยกลั่นแกล้ง ไม่งั้นเขาคงเหนื่อยหนักมากกว่านี้


เกือบเที่ยงคืน เด็กน้อยคนเดิมกำลังเดินกลับบ้าน หิมะเมื่อเช้าละลายหมดแล้ว ตอนนี้เหลือแต่เพียงน้ำที่เจิ่งนองไปทั่วถนน ฝนยังคงตกไปเรื่อยๆ ความหนาวเหน็บพยายามเบียดเบียนเข้าไปยังภายในร่าง แม้จะใส่เสื้อผ้าหลายตัวก็ตาม เขาพยายามเดินกลางถนน ระวังรถ ระวังคนที่ดักซุ่มในที่มืด ระวังลื่นล้มอีกอย่าง เขาเดินช้าๆแต่ว่ามั่นคง


หิมะตกครั้งแรก มันเหมือนภาพแห่งความทรงจำที่ก้าวเข้ามาเติมเต็มความฝันและจิตนาการที่เคยวาดไว้ตั้งแต่เด็ก แถมสิ่งหนึ่งที่เด็กน้อยผู้นั้นยังได้ตามมาด้วยคือภาพของความจริงเบื้องหลังความงามของหิมะ


บางทีชีวิตมันก็อาจเป็นแบบนี้นะ โลกในจินตนาการงดงามเสมอ เหมือนที่ใครหลายๆคนฝันอยากมาเมืองนอก แต่ความจริงที่มาเจอก็คือ เด็กคนนั้นมาทำงานในครัว งานที่เขาไม่ได้รัก แต่เขาก็ยังต้องทนทำไปต่อ บางทีที่เด็กคนนั้นไม่อาจทำอะไรตามความฝันของตัวเองได้ คงเพราะเขาต้องรีบทำให้คนอื่นก่อน อย่างว่าล่ะ เวลาของเขายังมีอีกเยอะ

นิทราราตรีสวัสดิ์







Create Date : 03 ธันวาคม 2550
Last Update : 4 ธันวาคม 2550 3:07:40 น. 27 comments
Counter : 538 Pageviews.

 
จะเลข 3 แล้วเนี่ย เรียกว่าเด็กน้อยอีกเหรอ แก...

ปีแรกที่ชั้นเห็นหิมะ ต่างกะแกมากเลย เพราะชั้นเห็นและอยู่อย่างเหงาๆคนเดียว... ความรู้สึกหนาวจนจับขั้วหัวใจเป็นยังไง หิมะปีแรกสอนความรู้สึกนั้นให้ได้เข้าใจจิงๆ

หิมะที่กลบสีสันทุกอย่างของเมืองให้มองเห็นแต่สีขาวโพลนสุดลูกหูลูกตา มันกระทบเข้ามาในใจให้รู้สึกเวิ้งว้าง ว่างเปล่าจิงๆ


โดย: Noww! IP: 96.224.55.14 วันที่: 3 ธันวาคม 2550 เวลา:23:52:09 น.  

 
เกิดมายังไม่เคยได้สัมผัสหิมะ หรือเห็นด้วยตาของตัวเอง
ก็คอยแต่เห็นตามภาพอย่างนี้แล

บางทีสิ่งที่เราไม่อยากทำ ก็จำใจต้องทำ
แต่ถ้าทำแล้วสิ่งที่ได้กลับมาคือความสำเ
ร็จ ก็ถือว่าคุ้มค่าแล้วเนอะ


โดย: หนึ่งเดียวในใจ วันที่: 4 ธันวาคม 2550 เวลา:1:03:40 น.  

 
ทำวันนี้ให้ดีที่สุดค่ะ วันข้างหน้าเชื่อว่าโอกาศของคุณจะมาถึง :-)


โดย: thaigirl21 วันที่: 4 ธันวาคม 2550 เวลา:1:11:47 น.  

 
very cool....


โดย: thaispicy วันที่: 4 ธันวาคม 2550 เวลา:1:12:14 น.  

 
หวัดดีค่ะ....พี่ยังไม่ได้เริ่มอ่านตั้งแต่ต้นเลยไม่รู้ว่าน้องไปอยู่ที่อเมริกากี่ปีแล้ว.....แต่อยากจะบอกว่า...ตักตวงเวลาที่อยู่ที่นั่นให้มากที่สุด...เพราะการใช้ชีวิตทางโน้นต่างกับที่เมืองไทยมากเพราะเราไม่ได้มีพ่อแม่พี่น้องอยู่ใกล้ๆ....ต้องใช้ความอดทนหลายๆอย่าง...แต่มันเป็นความภูมิใจที่สุด....

ดูหัวข้อแต่ละหัวข้อน่าสนใจมากเลยค่ะ...พี่จะค่อยๆอ่าน...

การดำรงชีวิตของแต่ละคนคือบททดสอบ..เวลาที่ผ่านไปแต่ละปีของพี่มีแต่บททดสอบ...แต่เราก็ผ่านปัญหาและอุปสรรคมาได้ตลอด...พี่ถึงเข้ามาเขียนไดอารี่เขียนถึงบททดสอบแต่ละบทที่มีใครไม่รู้กำหนดให้เราต้องเจอ...

ไม่ว่าอยู่ที่ไหนหัวใจก็ต้องสู้..ต้องอดทน..

เห็นภาพน้องที่นิวยอร์คพี่นึกถึงช่วงที่พี่ใช้เวลาอยู่ที่อเมริกาจัง..เป็นช่วงชีวิตที่มีความสุขที่สุดและเป็นเวลาที่คุ้มค่าที่สุดในชีวิตแล้วละค่ะ...เก็บประสบการณืไว้เยอะๆแล้วเอามาเขียนเอามาเล่า...อนาคตเราได้กลับมาอ่าน..มันจะมีค่ามากสำหรับตัวเราเอง...

สำหรับพี่..ชีวิตที่อเมริกากับปัจจุบันช่างแตกต่างกันจริงๆ..เราย้อนเวลากลับไปไม่ได้...ทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านไปคือความทรงจำ....

พิมพ์เนี่ยพี่ยังอยากจะร้องไห้เลย...ทำไมปัญหาที่เจอมันหนักหนาสาหัสขนาดนี้..สมัยก่อนยมีแต่ความสนุกกับสุขสบาย...

เก็บทุกสิ่งทุกอย่างที่นั่นแล้วเอามาเขียนตลอดนะคะ...มันคือความทรงจำที่วิเศษที่สุดของชีวิตคนคนหนึ่งที่มีโอกาสได้ไปอยู่ที่นั่น..

แล้วพี่จะค่อยๆอ่านตั้งแต่ต้นค่ะ...

ขอบคุณมากสำหรับกำลังใจจากทางไกลนะคะ...


โดย: ซ่อนทรายแก้ว วันที่: 4 ธันวาคม 2550 เวลา:2:05:30 น.  

 
เด็กน้อยนี่ ตัวน้อยมากเลยอ่ะ ยังไม่เคยเห็นหิมะเลยในชีวิต เห็นแล้วว่าสวยแต่กลัวหนาว เลยทำให้เราไม่เคยได้พบได้สัมผัสกัน ปีนี้จะทำหน้าหนา เอ๊ย ใจกล้า ไปเที่ยวไปเล่นหิมะดีกว่า อ้อ..ลืมไป ต้องพวกลูกลิงสองตัว กะอีตาสามีไปด้วย... ไม่งั้นอาจหนาวตาย


โดย: ฟ้าสวยมาก วันที่: 4 ธันวาคม 2550 เวลา:3:30:09 น.  

 
So colddddddd Mak Mak Ka


โดย: sheeraly วันที่: 4 ธันวาคม 2550 เวลา:6:00:35 น.  

 
ครั้งแรกของป้า (ที่ได้เห็นหิมะนะยะ)

ก็ตื่นเต้นมั่กๆ ลืมตัวเดินออกไปนอกบ้าน

ด้วยเสื้อผ้าน้อยชิ้นมาก แต่ตอนนั้นไม่ยักหนาว

เพราะตื่นเต้นกับละอองสีขาว ๆ ของหิมะ

สวยมากค่ะ ไม่เคยคิดว่าจะได้เห็นหิมะตัวเป็นๆ

แต่อะไรที่เป็นครั้งแรก มันก็น่าประทับใจนะคะ

ยกเว้นตอนได้กะอีตาลุงครั้งแรก


โดย: ป้ามะลิ (ป้ามะลิกับลุงมะระ ) วันที่: 4 ธันวาคม 2550 เวลา:8:32:00 น.  

 
Hiso Hiso


โดย: lyan IP: 203.144.130.176 วันที่: 4 ธันวาคม 2550 เวลา:16:57:30 น.  

 
รูปสวยจังเลยค่ะ หิมะสวยมากๆ


โดย: เอ๋ (sugarjun ) วันที่: 4 ธันวาคม 2550 เวลา:20:42:56 น.  

 
hehe...I never seen snow ka but I hope to see it soon.

take care na ka


โดย: saralove&Dan วันที่: 4 ธันวาคม 2550 เวลา:22:37:37 น.  

 
ชอบหิมะมากๆๆ ค่ะ
ตกลงมาทีไร หอบลูกหอบเต้าออกไปเล่นทุ๊กที


โดย: YGHarding วันที่: 4 ธันวาคม 2550 เวลา:23:16:12 น.  

 


โดย: mopsen dog วันที่: 5 ธันวาคม 2550 เวลา:1:39:40 น.  

 
ไม่เป็นไรเรียกตัวเองว่าเด็กน้อย ถึงอายุจะเลยสามหรือไม่ สำหรับพี่อยู่แคลิฟอร์เนีย เมื่องที่พี่อยู่ไมเคยมีหิมะตกเลยค่ะ หุ หุ

พี่อ่านเรื่องเกื่อบจะกลายเป็นโรบินฮูด พี่ชื่นชมในความอดทนของน้อง และเงินที่ส่งกลับไปให้ครอบครัว

ตอนนี้พี่ก็มีเรื่องของพี่ ไม่ทราบว่าจะโหดกว่าอาชีพของน้องหรือไม่ เรื่องของพี่ก็คือเรื่องสาวห้างฯในอเมริกาค่ะ
ถ้าว่างไปอ่านน่ะค่ะ เพราะน้องจะได้เห็นว่าพี่จากคนที่ไม่เคยทำงานหนัก แล้ววันหนึ่งเกิดอยากจะออกจากบ้านและอยากหาค่าขนมเพื่อกลับไทย แล้วไปสมัครงานห้างฯ แล้วงานหนักแค่ไหน มิหน่ำซ้ำยังถูกคนที่ทำงานรังแก ทารุณกรรมพี่

ถ้าว่างไปอ่านน่ะค่ะ แล้วเที่ยบกับอาชีพน้องว่าใครโหดกว่ากัน


โดย: สวยตลอดกาล วันที่: 5 ธันวาคม 2550 เวลา:4:28:24 น.  

 

สุขสัตน์วันพ่อนะคะ



โดย: ฟ้าสวยมาก วันที่: 5 ธันวาคม 2550 เวลา:5:31:09 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่หมิว

ว้าว เห็นภาพพี่หมิวยืนบนหิมะขาว ๆ แล้วอิจฉาจังเลยค่ะ

ยีนส์อยู่ที่นี่มาห้าปีกว่า ๆ ยังไม่มีบุญวาสนาได้เห็นหิมะเลยค่ะ


พี่หมิวรสชาติหิมะมันเหมือนน้ำแข็งใสบ้านเราหรือเปล่าคะ?

ถ้าได้ราดน้ำแดงหวาน ๆก็คงจะหวานเจี๊ยบเลยนะคะ

พี่หมิวอยู่ทางโน้นก็ดูแลรักษาสุขภาพบ้างนะคะ

พรุ่งนี้วันพ่อแล้ว

ยีนส์ขอให้พี่หมิวมีความสุขมาก ๆ ค่ะ



โดย: roslita วันที่: 5 ธันวาคม 2550 เวลา:7:18:44 น.  

 
อยากไปเล่นหิมะบ้างจัง ฟลอริดาไม่มีหิมะให้โกยเล่นเลย

ขำคุณๆข้างบนแซวเด็กน้อย ฮิฮิ..


โดย: ปูขาเก เซมารู วันที่: 5 ธันวาคม 2550 เวลา:10:17:33 น.  

 
โอ้อยากไปเที่ยว New York บ้างจัง

ช่วงนี้คงหนาวน่าดูเลยเน๊อะ

อยากไปปั้นสโนว์แมน


โดย: maxpal วันที่: 5 ธันวาคม 2550 เวลา:15:29:44 น.  

 


โดย: winternovember IP: 121.246.16.82 วันที่: 5 ธันวาคม 2550 เวลา:18:40:08 น.  

 


ชอบหิมะค่ะ ... เมืองนิวยอร์คเหมือนใครเอาผ้าห่มสีขาว

อันอบอุ่นมาโอบปกคลุมไว้ ... ฟังโรแมนติดจังค่ะ

อากาศหนาวๆ ดูแลสุขภาพดีๆ นะคะ


โดย: ทิวาจรดราตรี วันที่: 5 ธันวาคม 2550 เวลา:22:46:38 น.  

 

โฮ่......




ชีวิตเมืองนอกนี่ท่าทางจะเหงามากประการหนึ่ง

และคงดำรงชีพอยู่ลำบากมากอีกประการนึง



อันนี้แบบความรู้สึกของคนที่ไม่เคยไปไหนไกล




อีกอย่างนึงสำหรับผม
แค่เห็นฝักโกงกางก็ตื่นเต้น
นี่ถ้าไปเห็นหิมะคงตะลึงกว่าเด็กน้อยคนนั้นอีกหลายเท่า



ขอบคุณกับการแวะไปเยี่ยมที่บล็อกผมครับ



โดย: หัวใจไข้ขึ้น วันที่: 5 ธันวาคม 2550 เวลา:23:10:58 น.  

 
สักวันนึงน๊า หนูเล็กจะไปหลงทางแถว ๆ นิวยอร์คด้วยละ หนูหมิวทำตัวว่าง ๆ ไว้นะจะได้ไปหลงทางด้วยกัน

,,,,หลงทางในหัวใจหนุ่ม ๆ กันไง กรี้ดดดดดด จะไม่ยอมหาทางกลับบ้านเด็ดขาดเล้ยยยยยย


โดย: หนูเล็กในเมืองนางฟ้า วันที่: 6 ธันวาคม 2550 เวลา:12:39:31 น.  

 
งามขนาดเน้อ ผมขอ confirm
แม้จะเห็นมาหลายเตื้อแล้ว
เห็นแล้วเห็นแหม แต่ก่อยังชอบมอง snow ตกขนาด
ชอบเห็นตึงเมือง เป็๋นสีขาว ๆ
ชอบเวลาคนเดินลุย snow ตี้กำลังตก
ตี้สำคัญ ชอบผ่อ เกล็ดหิมะ ตี้มันเป็น แฉก ๆ อ่ะ ทึ้งขนาดมันเปิ๋นไปได้จะได

ป.ล เดวจะไปแอ่ว ลุย หิมะ ตี้ นิวยอร์ค ตอนคริสต์มาส+ปีใหม่ แล้วเน้ออออออ เดวจะไปแวะหา


โดย: pecochan วันที่: 7 ธันวาคม 2550 เวลา:1:10:02 น.  

 
^
^
^
ตามคนนี้มาค่ะ
หิมะสวยจัง
เราก็เป็นเด็กน้อยตาน้ำตาล ๆ ()
ที่อยากไปเห็นหิมะด้วยตัวเองสักครั้งเหมือนกันค่ะ


โดย: Almondblist วันที่: 7 ธันวาคม 2550 เวลา:1:18:56 น.  

 
ว้าวๆ เด็กน้อย ได้เห็นหิมะ แล้วไง ได้เห็นครั้งแรก เป็นพายุหิมะเลยคุ้มจะตายนะ เด็กน้อยที่นี่อยากเห็นแต่ก้อไม่มีโอกาสได้เห็น แต่ก็ไม่แน่นะ อาจไปดูหิมะที่ภาคเหนือของพม่าก้อได้ คริๆ แต่ยังไงก้อ รักษาสุขภาพด้วยนะจ๊ะ เพราะจะว่าไปก้อ หนาวจัดเหมือนกัน


โดย: สกี IP: 203.154.74.103 วันที่: 7 ธันวาคม 2550 เวลา:5:00:39 น.  

 
นั่นดิ เด็กน้อย กับ หิมะ เป็นของคู่กัน อิอิ
เราเอง ครั้งแรก ที่เห็น หิมะ รู้ป่ะ ว่าทำยังไง
555 แอบ กินอ่ะ แต่กิน ที่มันหล่นลงมาจากท้องฟ้านะ ไม่ใช่ที่พื้น หุหุ ก็ เหมือน น้ำแข็งใส บ้านเราเลยอ่ะ แต่ไม่รู้มีสารพิษ อะไรติดมาด้วยหรือเปล่าจากบนท้องฟ้า ...แต่ยังไงที่แน่นอนหลังหิมะตก.หนาววววววววโคตรๆๆๆๆๆๆๆๆๆ5555555


โดย: Gamkaew IP: 203.121.163.146 วันที่: 7 ธันวาคม 2550 เวลา:11:57:56 น.  

 
ผมก็คงเหมือนรุ่นพี่แต้ๆเลยจบตี้เดียวกันเลยแต่คนละคณะยินดีที่ได้หู้จัก.................แต่ตอนนี้ผมหลงทางอยู่ในดีซีใกล้ๆกัน


โดย: หลงทางที่ดีซี IP: 98.204.237.93 วันที่: 31 ตุลาคม 2551 เวลา:11:22:38 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Be a good guy
Location :
New York CityBoy United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เด็กจากทุ่งกุลาร้องไห้ฯฝันไกลในนิวยอร์ค
Friends' blogs
[Add Be a good guy's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.